Odkryj, jak Jedyny Syn tworzy miejsce dla niezliczonych synów i córek
Dr Eli (Eliyahu) Girzshel
Oryg.: TUTAJ
Pytanie w tytule może wydawać się dziwne, ale proszę pozwolić mi wyjaśnić. Tłumaczenia Jana 3:16 różnią się. W Biblii Króla Jakuba (KJV), Nowej Biblii Króla Jakuba (NKJV) i Biblii Nowego Testamentu (NASB) z 1995 roku brzmią „jednorodzony Syn”. W NIV, CSB i NET mowa jest o „jednym i jedynym Synu”, w ESV – „jedynym Synu”, a w CJB – „jedynym i niepowtarzalnym Synu”. Uważam, że „jeden i jedyny” najlepiej oddaje grekę Jana. Nasuwa się jednak zasadne pytanie. Co Jan ma na myśli, mówiąc „jedyny”, gdy Pismo Święte mówi o innych synach Bożych, zarówno w niebie, jak i na ziemi?
Synowie w Królestwie Niebieskim
Kiedy Bóg położył fundamenty ziemi, „synowie Boży” ( בְּנֵי הָאֱלֹהִים , benei ha-Elohim ) krzyczeli z radości (Hi 38,7). Spotykamy ich również na początku Księgi Hioba, gdzie przychodzą, aby stawić się przed Panem (Hi 1,6; 2,1). Zanim Pismo Święte nazywa Izraela synem Bożym, daje nam przedsmak niebiańskich istot, które już noszą to imię.
Czytam Psalm 82 jako przebłysk niebiańskiego zgromadzenia w zupełnie innym nastroju. Bóg nazywa tu jego członków „synami Najwyższego” (בְנֵי עֶלְיוֹן , benei Elyon ) (Ps 82,6). Czego On od nich oczekuje? Mają bronić słabych i ratować potrzebujących. Ponieważ tego nie uczynili, Bóg zapowiada im śmierć jak śmiertelnicy (Ps 82,2-7). W Księdze Hioba synowie Boży radują się z Jego dzieła. W psalmie odpowiadają przed Nim za swoje.
Synowie na Ziemi
Kiedy Izrael był jeszcze niewolnikiem w Egipcie, Bóg powiedział faraonowi: „Izrael jest moim synem, moim pierworodnym” (בְּנִי בְכֹרִי , beni bekhori ) (Wj 4,22). Następne słowa pokazują, co oznaczało to synostwo. „Puść mojego syna, aby mi służył” (Wj 4,23). Bóg nazwał cały lud swoim dzieckiem i zażądał jego wolności. Wiele wieków później Paweł nadal wymienia adopcję wśród darów należących do Izraela (Rz 9,4).
Jan wprowadza ten rodzinny język na początku swojej Ewangelii. Wszystkim, którzy przyjmują Jezusa i wierzą w Jego imię, Bóg daje prawo, by stali się Jego dziećmi (J 1,12–13). Paweł pokazuje, jak to powitanie dociera do narodów. Ci, którzy należą do Mesjasza Izraela, są potomkami Abrahama i dziedzicami zgodnie z obietnicą (Ga 3,26–29). A jak brzmi to adopcja? Przez Ducha wołamy: „Abba, Ojcze!” (Rz 8,15).
Skąd wziął się termin „Jednorodzony”?
Greckie słowo Jana to μονογενής ( monogenēs ). List do Hebrajczyków 11:17 pokazuje, jak to działa, nazywając Izaaka monogenēs Abrahama. Abraham również miał Izmaela, ale Izaak był synem, przez którego Bóg obiecał kontynuować przymierze (Hbr 11:18; Rdz 21:12). Słowo to może wyróżnić dziecko, którego więź z rodzicem jest niepowtarzalna. Niektórzy uczeni odnajdują echa zrodzenia, gdy Jan odnosi je do Jezusa. Myślę, że „jeden i jedyny” najlepiej oddaje znaczenie samego przymiotnika.
Niektóre wczesne łacińskie tłumaczenia oddały słowo unicus , oznaczające „jedyny” lub „jedyny”. Łacińska Wulgata wybrała unigenitus w Ewangelii Jana 3:16 i dzięki niemu „jednorodzony” stał się powszechnie znany pokoleniom angielskich czytelników. To sformułowanie pasowało również do wyznania Kościoła, że Syn jest wiecznie zrodzony z Ojca.
Nowy Testament rzeczywiście mówi o Jezusie jako o zrodzonym, ale używa innego języka. Psalm 2 podaje nam słowa królewskiego dekretu: „Ty jesteś moim Synem, Jam Cię dziś zrodził” (Ps 2,7). Hebrajski czasownik w tym miejscu to יָלַד ( yalad , „zrodzić”). Kiedy Paweł cytuje dekret z Dziejów Apostolskich 13:33, grecki czasownik to γεννάω ( gennaō ) i używa go, aby głosić zmartwychwstanie Jezusa i wypełnienie obietnicy danej Izraelowi przez Boga. Psalm daje Pawłowi słowa, które obwieszczają, że zmartwychwstały Jezus jest obiecanym przez Boga Królem z rodu Dawida. W Ewangelii Jana 3:16 pojawia się inne słowo, które mówi nam, kim jest ten Syn dla Ojca, który Go dał.
Syn bez równych
Synowie Boży w osobie Hioba byli obecni, aby świętować, gdy położono fundamenty ziemi. Jan cofa nas jeszcze dalej. Słowo było już u Boga, Słowo było Bogiem i wszystko przez Niego się stało (J 1,1–3). W noc poprzedzającą Jego ukrzyżowanie Jezus mówi Ojcu o chwale, którą dzielił z Nim „zanim świat powstał” (J 17,5).
Potem Słowo stało się ciałem, a ludzie ujrzeli tę chwałę w ludzkim życiu (J 1,14). Syn, jak mówi Jan, objawił Ojca (J 1,18). Później, gdy Filip prosi Jezusa, aby pokazał uczniom Ojca, Jezus odpowiada: „Kto Mnie widział, widział także i Ojca” (J 14,9). Syn może objawić Ojca, ponieważ znał Go od zarania dziejów.
Wniosek
Syn niezrównany zstąpił z wieczności i wkroczył w nasz złamany świat, nie tylko po to, by ukazać swoją chwałę, ale by otworzyć drzwi domu Ojca. Starannie dobrane przez Jana słowa, monogenēs – jedyny, niepowtarzalny Syn – mówią nam, że nikt inny nie dzieli tej wiecznej bliskości. Jednak ten wyjątkowy Syn odmawia zatrzymania rodziny dla siebie. Daje wszystkim, którzy Go przyjmują, prawo do stania się dziećmi Bożymi i do wołanie „Abba, Ojcze” z taką samą intymnością.
W niebie i na ziemi jest wiele dzieci Bożych, ale tylko jeden, wyjątkowy Syn Boży. Oto zdumiewające zaproszenie: wyjątkowy Syn otwiera drogę niezliczonym synom i córkom. Przyjdź więc i uwierz. Zajmij swoje miejsce w rodzinie. On otworzył drzwi i żył jako ten, który należy do Ojca poprzez Jedynego, który jest niezrównany i nieskończony.
Ważne ode mnie: Naprawdę potrzebuję Twojego wsparcia, aby ta praca się rozwijała. Proszę, rozważ jednorazową darowiznę lub, jeśli czujesz się prowadzony przez Boga, comiesięczną wpłatę (pamiętaj, każdy dar, duży czy umiarkowany, jest naprawdę potrzebny!). Twoje wsparcie pozwala mi skupić się bardziej na nauczaniu, a mniej na administracji, i pomaga mi przekazywać te spostrzeżenia wierzącym i poszukującym na całym świecie. Aby wesprzeć, kliknij TUTAJ lub poniżej.