PoznajPana.pl

Lekarstwo na poczucie wyższości

Greg Laurie
„Przestań zachowywać się tak dumnie i wyniośle! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i osądzi twoje czyny” (1Sam 2:3).

Dawno temu, kiedy prognostycy i pisarze science fiction wyobrażali sobie życie w XXI wieku, niewielu przewidywało, jak ogromną rolę odegra powszechne w kulturze poczucie wyższości. A przez „poczucie wyższości” mam na myśli przekonanie, że nie trzeba ciężko pracować i że wszystko powinno być dane, bo jest się tak wspaniałym.

Urodziłem się w pokoleniu znanym jako wyżu demograficznego. Moje pokolenie uważało, że problemem świata jest niskie poczucie własnej wartości. W rezultacie położono duży nacisk na ruch na rzecz poczucia własnej wartości i wydano na niego mnóstwo pieniędzy. To zapoczątkowało efekt kuli śnieżnej.
Ten trend spadkowy doprowadził do powstania obecnej kultury influencerów, w której poczucie własnej wartości przerodziło się w narcyzm. Miliony ludzi wierzą teraz, że nawet ich najbłahsze myśli i działania zasługują na to, by udokumentować je na wideo i podzielić się nimi ze światem.

Widoczność, sława i wpływy w mediach społecznościowych stały się walutą. Ludzie, którzy je posiadają, celebrują swoje „bogactwo” z oszałamiającymi pokazami wyższości. Ponieważ ich zasięg społeczny jest tak ogromny, to poczucie wyższości stało się normą wśród młodszych pokoleń – i wśród starszych również. Ludzie oczekują, że będą nagradzani, celebrowani i podziwiani niezależnie od swoich osiągnięć.

Ta tendencja nie wróży dobrze na przyszłość. Słowo Boże jasno wskazuje, że w naszej relacji z Panem nie ma miejsca na poczucie wyższości. W 1 Księdze Samuela 2:3 czytamy: „Nie bądź tak wyniosły i pyszny! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i On osądzi twoje czyny” (NLT).

Siew i żniwa

Greg Laurie
„Nie wyrządziłem Izraelowi żadnej krzywdy” – odpowiedział Eliasz. „Ty i twoja rodzina jesteście sprawcami zła, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć posągom Baala” (1Krl 18:18).

W ostatnich rozważaniach rozmawialiśmy o niemożności poznania przyszłości i o tym, jak ważne jest powierzenie nieznanej przyszłości znanemu Bogu. Istnieje jednak ważny wyjątek od biblijnych ostrzeżeń o niewiedzy, co przyniesie przyszłość. W rzeczywistości, ogólnie rzecz biorąc, niektóre rzeczy są dość przewidywalne.

Apostoł Paweł wyjaśnił to w następujący sposób: „Nie łudźcie się, Bóg się nie daje wyśmiewać. Cokolwiek człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie życie wieczne” (Galatów 6:7–8 ) .
To przesłanie o tym, że zbierzesz to, co zasiejesz, stanowiło sedno ostrzeżenia proroka Eliasza skierowanego do niegodziwego króla Achaba. Eliasz oświadczył: „ Jako żyje Pan , Bóg Izraela, Bóg, któremu służę, nie będzie rosy ani deszczu w tych latach, dopóki nie ogłoszę tego !” (1 Królów 17:1).

Kiedy Eliasz ponownie spotkał Achaba, król zapytał: „Czyż to ty jesteś tym, który wichrzycielem Izraela?” (1 Krl 18,17 NLT). Eliasz odpowiedział: „Nie wyrządziłem krzywdy Izraelowi… Ty i twoja rodzina jesteście wichrzycielami, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć bogom Baala” (werset 18 NLT). Innymi słowy, Eliasz powiedział: „Sam to na siebie sprowadziłeś, królu Achab, bo zwróciłeś się ku fałszywym bogom”.

Zawsze zadziwia mnie, jak ludzie raz po raz łamią Boże przykazania, sprzeciwiają się Jego pełnym miłości ostrzeżeniom, a potem obwiniają Go, gdy nadchodzą trudności, często z powodu własnych uczynków. Domagają się odpowiedzi: „Dlaczego Bóg pozwolił, żeby to mi się przydarzyło? Dlaczego Bóg to zrobił?”.

Nie twierdzę, że tak jest zawsze, gdy dzieje się coś złego. Ale często istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Kiedy robimy coś złego, zbieramy konsekwencje. Nie ma potrzeby łamać sobie głowy i zastanawiać się dlaczego. I z pewnością nie ma potrzeby obwiniać Boga, gdy zbieramy to, co sami zasialiśmy.

Lepszym rozwiązaniem jest przyjęcie idei zbierania tego, co siejemy, poprzez sianie dobra. Paweł ujął to tak: „Nie ustawajmy w czynieniu dobra. Gdy nadejdzie odpowiedni czas, zbierzemy plon błogosławieństwa, jeśli nie znużymy się. Dlatego, gdy tylko mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są z nami w wierze” (Galatów 6:9–10).

Jakie duchowe plony zbierzesz?

Pytanie do refleksji: Co teraz siejesz, co pewnego dnia będziesz zbierać?

Plany ku dobremu

Greg Lauri
„Albowiem Ja znam zamiary, jakie mam wobec was – mówi Pan – zamiary dobre, a nie zgubne, aby zapewnić wam przyszłość i nadzieję” (Jer 29:11).

W tym tygodniu będziemy rozmawiać o przyszłości. Nie będziemy się skupiać na konkretnych wydarzeniach, ale raczej na tym, jak chrześcijanie powinni podchodzić do przyszłości i się na nią przygotowywać. Niezależnie od tego, czy jesteś pełen nadziei, czy pesymizmu co do tego, co cię czeka, powinieneś wiedzieć, że Biblia zawiera bogactwo mądrości, jak stawić czoła przyszłości zgodnie z zamysłem Boga.

Księga Przysłów 27:1 nadaje ton: „Nie przechwalaj się jutrem, bo nie wiesz, co dzień ci przyniesie” (NLT). Wielu ekspertów wierzy, że wykorzystując analitykę i sztuczną inteligencję, potrafią przewidywać przyszłe trendy, możliwości i kryzysy. Słowo Boże natomiast jasno wskazuje, że przyszłość jest nieprzewidywalna. Pokładanie ostatecznej wiary w ludzkiej intuicji lub modelach sztucznej inteligencji jest głupotą.

Wierny do końca

Greg Laurie
„Uważajcie więc, drodzy bracia i siostry. Uważajcie, aby wasze serca nie były złe i niewierzące, i aby nie odwracały was od Boga żywego. Musicie ostrzegać się nawzajem każdego dnia, póki trwa „dzisiaj”, aby nikt z was nie został zwiedziony grzechem i nie zatwardział wobec Boga. Bo jeśli będziemy wierni aż do końca, ufając Bogu tak mocno, jak wtedy, gdy uwierzyliśmy, będziemy mieli udział we wszystkim, co należy do Chrystusa” (Hbr 3:12–14).

Apostoł Paweł napisał: „Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się wobec wszelkich podstępów diabła” (Efezjan 6:11). Jako wierzący, musimy wziąć sobie to ostrzeżenie do serca. Prawda jest taka, że ​​nie zawsze stawiamy opór strategiom diabła. W rzeczywistości, zdarzają się chwile, kiedy im ulegamy. Stawiamy się w niebezpiecznych sytuacjach. Ułatwiamy diabłu kuszenie nas.

Ostrzeżenie Pawła rezonuje dziś szczególnie mocno, ponieważ żyjemy w czasach, które uważam za dni ostatnie. Jednym z proroczych znaków, o których czasami zapominamy, jest to, że w dniach ostatnich nastąpi wielkie odstępstwo, co oznacza, że ​​ludzie odstąpią od Pana. Według 1 Listu do Tymoteusza 4:1: „Duch Święty wyraźnie mówi nam, że w czasach ostatnich niektórzy odstąpią od prawdziwej wiary i pójdą za duchami zwodniczymi i naukami demonów” (NLT).

Oznacza to, że w tych krytycznych czasach, w których żyjemy, diabeł krąży jak lew ryczący, szukając ludzi, których mógłby ściągnąć w dół (zob. 1 Piotra 5:8). Szuka ludzi, którzy zadowalają się przebiegnięciem tylko połowy wyznaczonego im wyścigu. Szuka ludzi, którzy oderwali wzrok od Chrystusa i dali się rozproszyć sprawom tego świata. Szuka ludzi zmęczonych, sfrustrowanych i zmagających się z wątpliwościami. Szuka ludzi, którzy próbują „iść sami”, zamiast polegać na wspólnocie i odpowiedzialności innych wierzących.

List do Hebrajczyków ostrzega przed niebezpieczeństwami duchowego odwrócenia się. List do Hebrajczyków 3:12 mówi nam: „Uważajcie więc, umiłowani bracia, aby serca wasze nie były złe i niewierzące, abyście nie odstąpili od Boga żywego” (NLT). Zauważcie, że ten werset nie jest skierowany do niewierzących. Jest to raczej ostrzeżenie skierowane konkretnie do chrześcijan. Dalej czytamy: „Musicie napominać się wzajemnie każdego dnia, póki trwa 'dzisiaj’, aby nikt z was nie został zwiedziony przez grzech i nie stał się zatwardziałym wobec Boga. Bo jeśli będziemy wierni aż do końca, ufając Bogu tak mocno, jak wtedy, gdyśmy uwierzyli, będziemy mieli udział we wszystkim, co jest w Chrystusie” (wersety 13–14 NLT).

Złapałeś to? Będziesz „uczestniczył we wszystkim, co należy do Chrystusa” – jeśli będziesz wierny do końca. Innymi słowy, musisz przekroczyć linię mety.

| 21.09.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak możesz być wierny do końca w swojej drodze z Chrystusem?

Oczy na Niego

Greg Laurie
„Czynimy to, wpatrując się w Jezusa, Mistrza, który zapoczątkowuje i doskonali naszą wiarę. Z powodu radości, jaka Go czekała, zniósł krzyż, nie zważając na hańbę. Teraz zasiada na honorowym miejscu u tronu Boga” (Hbr 12:2).

W liceum trenowałem lekkoatletykę. Byłem całkiem niezłym biegaczem na krótkich dystansach, ale fatalnie radziłem sobie na długich. Może to wynikało z faktu, że nienawidziłem trenować. Moja motywacja również mogła być kwestionowana. Niektórych motywuje duch rywalizacji, duch zespołowy albo osiąganie rekordów życiowych. Chciałem zaimponować ładnym dziewczynom na trybunach.

Jeśli chodzi o wyścig życia, potrzebujemy lepszej motywacji niż ta, którą miałem. List do Hebrajczyków 12:2 wyjaśnia to wyraźnie: „Czynimy to, patrząc na Jezusa, Mistrza, który zapoczątkowuje i doskonali naszą wiarę. On z radości, która Go czekała, zniósł krzyż, nie zważając na hańbę, a teraz zasiada na chwalebnym miejscu przy tronie Boga” (NLT).

Ostatecznie biegniemy dla jednej publiczności: Jezusa Chrystusa. On nas obserwuje. Modli się za nas. W rzeczywistości, zgodnie z Listem do Hebrajczyków 7:25, „On żyje na wieki, aby wstawiać się za nami u Boga” (NLT).

Obecność i dzieło Jezusa dodały Szczepanowi odwagi, gdy stanął przed oskarżycielami, którzy byli gotowi skazać go na śmierć. Pełen Ducha Świętego, ujrzał Jezusa w niebie i powiedział: „Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego na miejscu honorowym po prawicy Boga!” (Dz 7,56). Widząc Jezusa, Szczepan mógł biec i ukończyć wyścig.

Widząc Jezusa, Szymon Piotr otrzymał również zdolność chodzenia po wodzie. Pewnej nocy uczniowie przeprawiali się przez wzburzone Jezioro Galilejskie. Według Ewangelii Mateusza 14:25–29, „Około godziny trzeciej nad ranem przyszedł do nich Jezus, kroczący po wodzie. Uczniowie, ujrzawszy Go kroczącego po wodzie, zlękli się i ze strachu krzyknęli: „To zjawa!”. Lecz Jezus natychmiast przemówił do nich: „Nie bójcie się! Odwagi! Jestem!”. Wtedy Piotr zawołał do Niego: „Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do Ciebie, krocząc po wodzie”. „Przyjdź” — powiedział Jezus. Piotr więc przeszedł przez burtę łodzi i szedł po wodzie ku Jezusowi” (NLT). Dopóki Piotr miał Pana w zasięgu wzroku, był w stanie dokonać rzeczy pozornie niemożliwej.

Jako wierzący, musimy nieustannie patrzeć na Jezusa. Okoliczności nas rozczarują, a czasem wręcz zniszczą. Ludzie nas zawiodą i nie spełnią naszych oczekiwań. Uczucia będą się pojawiać i znikać. Ale Jezus zawsze będzie przy nas, by nas wspierać.

On biegł przed nami, On jest ostatecznym zwycięzcą i On pokaże nam, jak biec. Ale musimy wciąż patrzeć na Niego.

| 19.09.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak wyglądałoby twoje skupienie się na Jezusie w twoim życiu?