Category Archives: Temat

David Servant

Dziś uzyskujemy dodatkowe informacje o wielkiej nierządnicy z 17 rozdziału, która ma na czole wypisane „Wielki Babilon, matka wszetecznic i obrzydliwości ziemi” (17:5), z których wynika, że wielka nierządnica i wymieniony dziś „Babilon” to jedno i to samo. Według słów anioła „wielka nierządnica, rozsiadała się nad wielu wodami, uprawiali z nią nierząd królowie ziemi, a winem jej nierządu upijali się mieszkańcy ziemi” (17:1-2). Dzisiejsze czytanie przynosi nam kolejną relację anioła, który mówi o Babilonie, że „Wszystkie narody piły wino szaleńczej rozpusty jego i królowie ziemi uprawiali z nim wszeteczeństwo, a kupcy ziemi wzbogacili się na wielkim jego przepychu” (18:3). Brzmi podobnie, czyż nie? Jak już wspomniałem w poprzednim studium, zarówno wszetecznica jak i Babilon są nazwane wielkim miastem i zostaną zniszczone. W obu przypadkach mówi się, że są winni męczeństwa wielu świętych (17:6; 18:24).

Widać, że Babilon będzie bardzo bogatym centrum globalnego handlu i z tego powodu niektórzy podejrzewają, że chodzi tutaj o Nowy Jork, gdzie również często zbierają się światowi przywódcy (w Narodach Zjednoczonych), co kwalifikuje to miasto na miejsce, gdzie „królowie ziemi uprawiali wszeteczeństwo” (18:3) zarówno literalnie jak i bardziej figuratywnie. Niemniej trudno powiedzieć, przynajmniej w obecnym czasie, aby Nowy Jork był „pełen krwi proroków i świętych, którzy zostali pomordowani na ziemi” (18:24). Zniszczenie Babilonu będzie związane z Bożym odpłatą za Jego „świętych, apostołów i proroków” (18:20; 19:2). W przeciwieństwie do Nowego Jorku, Rzym przycznił się do męczeńskiej śmierci wielu świętych, w tym apostołów takich jak Piotr i Paweł. Tłumy chrześcijan zostały zamęczone w pierwszych trzech wiekach wskutek rzymskiego dekretu. Papieskie dekrety pochodzące z Rzymu spowodowały zamęczenie przez stulecia wielu tysięcy.

Babilon musi reprezentować jakieś nadbrzeżne miasto, skoro mówi się nam, że dym jego pożaru był widziany przez wszystkich „przewoźników i żeglarzy” (18: 17-20), którzy będą rozpaczali z powodu jego upadku. Nowy Jork tutaj pasuje. W czasach Jana Rzym był centrum światowego handlu i choć nie był miastem nadbrzeżnym, był (i jest) w pobliżu Morza Śródziemnego połączony z nim przez Tybr.

Jeśli chodzi o zawsze aktualne pytanie czy będą jacyś wierzący na ziemi czasie wielkiego ucisku, widzimy, że w tym miejscu chronologii Księgi Objawienia, Bóg wzywa Swych ludzi, aby wyszli z Babilonu, aby nie brali udziału w „jego grzechach i nie dotknęły ich plagi na niego spadające” (18:4). Wydaje się dziwne, aby Bóg miał wzywać Swych ludzi do wyjścia z Babilonu, gdyby wszyscy byli już w niebie.

W każdym razie sprawiedliwi będą się cieszyć, gdy Bóg ostatecznie doprowadzi do zniszczenia tego, co najwyraźniej w czasach antychrysta będzie stolicą światowego zła. Powiada się, że święci będą się cieszyć z jego osądu (18:20). W następnym rozdziale zaczyna się prawdziwa radość!

– – – – – – – – – – – – – –

Książkę D. Servanta „Pozyskujący uczniów sługa Boży” można nabyć TUTAJ

комплексная раскрутка

David Servant

Prawdopodobnie ten rozdział dostarczył więcej pożywki do spekulacji niż jakikolwiek inny z Biblii! Czym lub kim jest wielka nierządnica? Ostatni wers tego rozdziału mówi, że jest to: „wielkie miasto, które panuje nad siedmioma wzgórzami” (17:18). Tak więc jest miasto o politycznym znaczeniu i globalnej dominacji, co najmniej w czasie jego istnienia.

Jan napisał, że ma ona tajemne imię wypisane na czole, brzmiące: „Wielki Babilon, matka wszetecznic i obrzydliwości” (17:5). Tak więc to miasto jest wyraźnie powiązane z Babilonem, o którym czytaliśmy już w poprzednich rozdziałach. Babilon jest również wspominany w Księdze Objawienia jako „wielkie miasto” w 16:19; 18:10, 16, 18-19, 21. Dlatego też wielu uważa że wielka nierządnica i Babilon to jedno i to samo.

Imię wypisane na jej czole świadczy o tym, że będzie miała niedościgniony zły wpływ na świat. Jan pisze, że będzie cudzołożyć ze królami ziemi (17:2), będzie więc miała cudzołożne związki ze światowymi przywódcami (17:2), co może znaczyć, że będzie oddawać im różne usługi za pieniądze dla ich rozkosz. Autor pisze również, że świat „upije się winem jej nierządu” (17:2), sugerując, że doprowadzi do zwiedzenia, aby ludzie kochali ją.

Jeśli zwierzę, którego ona dosiada to zwierzę, które zostało przedstawione w rozdziale 13 (również ma 7 głów i 3 rogi, p. 13:1), znaczyło by to, że jest bardzo blisko związana z antychrystem i jego imperium. Co więcej, jest również bardzo bogata, będzie „przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami” (17:4). Ważniejsze zaś jest to, że Jan postrzega ją jako „pijaną krwią świętych” (17:6)’ znaczy to, że wielka nierządnica, będzie miała na sumieniu wielu męczenników.

Protestanci często utożsamiają ją z Rzymem, rezydencją Kościoła Rzymsko Katolickiego, kościoła, który odrzucił swoją pierwszą miłość i jest winny duchowego cudzołóstwa, posiada wielkie bogactwa i wpływy na całym świecie, jest zakorzeniony w pogańskich zwyczajach Babilonu, zwiódł tłumy ku niebiblijnym doktrynom i jest odpowiedzialny za męczeństwie milionów uczniów Chrystusa. Historycznie Rzym był znany jako „miasto siedmiu wzgórz” i widzimy w wizji Jana, że ona siedzi na bestii o siedmiu głowach, co później jest wyjaśnione Janowi, jako siedem wzgórz i siedmiu królów (17:9-10). Myślę jednak, że powinniśmy pozostawić miejsce na taką możliwość, że będzie jakieś inne miasto, które osiągnie wielkie znaczenie i będzie lepiej pasowało do opisu wielkiej nierządnicy.

Niemal pod koniec rozdziału czytamy, że antychryst i jego polityczni alianci ostatecznie zwrócą się przeciwko wielkiej nierządnicy, ograbią ją z bogactwa i zniszczą, nieświadomie wykonując Boży zamiar względem niej (17:16-17). Powód ich nienawiści nie jest jednak wyjaśniony.

Zwierzę, którego dosiada nierządnica ma dziesięć rogów, co zostaje Janowi wyjaśnione jako dziesięciu królów, którzy oddali władzę i moc zwierzęciu na „jedną godzinę” (17:12). Te dziesięć rogów może również odpowiadać dziesięciu palcom stóp sławnego posągu, który przyśnił się kiedyś babilońskiemu królowi. Znaczenie tego fragmentu snu dotyczyło końca czasów (Dn. 2:31-45). Rogi mogą również odpowiadać dziesięciu rogom na nieopisanej bestii, którą widział Daniel w wizji, które opisywała imperium antychrysta (Dn. 7:7, 20-24).

Siedem głów zwierzęcia również reprezentuje siedmiu królów. Powiedziano Janowi o nich tak: „pięciu upadło, jeden jest, a inny jeszcze nie przyszedł, a gdy przyjdzie, będzie mógł krótko tylko pozostać” (17:10). Czytałem setki stron różnych spekulacji i licznych komentarzy na ten temat, lecz, żadna mnie nie zadowala.

Bardzo cieszy mnie to, że większość ważnych dla nas rzeczy jest całkiem zrozumiała: ostatecznym losem antychrysta i jego sprzymierzeńców jest zniszczenie, a Jezus zwycięży ich armie w czasie swego przyjścia (17:14). Podejrzewam, że wszystkie pozostałe szczegóły, które są przedmiotem domysłów, staną się znacznie bardziej zrozumiałe, gdy zaczną się już dziać.

– – – – – – – – – – – – – –

Książkę D. Servanta „Pozyskujący uczniów sługa Boży” można nabyć TUTAJ

раскрутка

David Servant

Ciężar „sądów czaszy”, które są ostatecznymi sądami Bożymi na ziemi, przekroczy poprzednie. Trudno jest uwierzyć w to, żeby mieli być jeszcze w tym czasie na ziemi jacyś wierzący, gdyż wydaje się, że będą one miały zasięg ogólnoświatowy. Niemniej, jak już wspomniałem w poprzednim komentarzu, Jan wyjaśnia, że pierwszy sąd czaszy będzie dotykał tych, „którzy mają znamię zwierzęcia” (16:2), być może wskazując w ten sposób, że będą jednak jacyś ludzie bez tego znaku. Dodatkowo, między szóstym a siódmym sądem czaszy, tuż przed powrotem Jezusa, Pan przypomina czytelnikom, że Jego przyjście nastąpi jak najście złodzieja i stwierdza, że „błogosławieni ci, którzy czuwają i strzegą swoich szat„, ponieważ nie zostaną znalezieni nadzy i zawstydzeni w czasie Jego przyjścia. Wydawałoby się to dziwne, aby miał ostrzegać przed swoim powrotem jakichś ludzi, gdyby wierzących w Niego miało nie być wtedy na ziemi.

Pomimo że te sądy czaszy wydają się bardzo uciążliwe, Bóg wylewa je, ponieważ dotkną one ludzi, którzy pomagali antychrystowi w męczeństwie być może milionów uczniów Chrystusa. „Ponieważ oni wylali krew świętych i proroków” (16:6), Bóg dał im do picia krew, zamieniając wody morza i rzek w krew; Anioł ogłasza, że oni „Zasłużyli na to” (16:6).

Dwukrotnie czytamy dziś o tym, że ludzie cierpiący z powodu sądów czaszy nie będą pokutować ze swych uczynków (16:9, 11), co znaczy, że pokuta będzie w zasięgu ich możliwości. Niemniej, będą bluźnić Bogu i zapieczętują swój los.

W czasie piątego sądu czaszy ciemność pokryje królestwa zwierzęcia, a jego mieszkańcy będą cierpieć z powodu tak wielkiego bólu, że będą gryźli języki swoje (16:10). Amos, Nahum, Sofoniasz zapowiadali czas ciemności w „dniu Pańskim”. Jeśli masz chwilę przeczytaj następujące fragmenty: Amos 5:18, Nahum 1:6, 8, oraz Sofoniasz 1:15.

Szósty sąd czaszy spowoduje wysuszenie Eufratu tak, „żeby można było przygotować drogę dla królów ze wschodu słońca” (16:12). Będzie to przygotowanie do bitwy o Armageddon, gdy za boskim przyzwoleniem zwiedzone przez złe duchy narody zgromadzą się na ostateczną bitwę w dolinie Megiddo, która znajduje się w centrum Izraela. Gdy wyschnie Eufrat wszystkie kraje ze wschodu i północy będą miały łatwiejszy dostęp, aby najechać Izrael.

Gdy ostatni sąd czaszy zostanie wylany, powstanie największe w ludzkiej historii trzęsienie ziemi, tak że „legną w gruzach miasta pogan” (16:19). Wyobraź sobie walące się w tej samej chwili wszystkie miasta na świecie. Zachariasz, Aggeusz, Joel i Izajasz mówili o wielkim trzęsieniu ziemi w czasach przyszłego Bożego gniewu (Zach. 14:4-5; Ag. 2:6-7; Jl 3:1-16; Iz. 24:18-20). Jan w szczególności wymienia fakt, że w wyniku tego trzęsienia „wielkie miasto” rozpadnie się na trzy części. Jest to „Wielki Babilon”, o którym czytamy w następnym zdaniu: „wspomniano przed Bogiem o wielkim Babilonie, że należy mu dać kielich wina zapalczywego gniewu Bożego” (16:19). W następnych rozdziałach stanie się jeszcze bardziej widoczne to, że Babilon jest odniesieniem do bardzo złego miasta, stolicy imperium. Co to za miasto może być? Uważajcie dalej!

– – – – – – – – – – – – – –

Książkę D. Servanta „Pozyskujący uczniów sługa Boży” można nabyć TUTAJ

topod

David Servant

Po siedmiu „sądach pieczęci” i siedmiu „sądach trąb” rozdział 15 przygotowuje nas na „sądy czaszy”. Jan daje nam pewien chronologiczny opis informując nas, że są to ostateczne plagi. W następnych rozdziałach dowiadujemy się, że kulminacja tych plag nastąpi w bitwie o Armageddon.

Do tego czasu, wszyscy, którzy nie zgodzą się na oddawanie czci antychrystowi czy jego posągowi, będą już w niebie (15:2-4). Nie wiemy tego czy są tam z powodu męczeńskiej śmierci, czy wskutek porwania. W każdym przypadku nikt nie może zaprzeczać, że znajdowali się na ziemi w czasie pojawienia się antychrysta i prześladowań wierzących. Nic też nie mówi się o tym, żeby to mieli być Żydzi, którzy narodzili się na nowo podczas ucisku, jak niektórzy wierzący w porwanie kościoła przed uciskiem lubią myśleć.

Dlatego też uważam, że bezpieczniej jest dla wierzących, aby nie liczyli na porwanie przed „wojną przeciwko świętym” antychrysta, o czym Bóg mówił przez Daniela (Dn. 7:21; 13:7). Lepiej być przygotowanym na najgorsze.

Czy będą jeszcze ciągle jacyś wierzący w czasie ostatnich siedmiu plag sądów czaszy? W rozdziale 16 będziemy czytać o tym, że gdy pierwszy z tych sądów zostanie wylany na ziemię, wynikiem będą „złośliwe i odrażające wrzody na ludziach, mających znamię zwierzęcia i oddających pokłon jego posągowi” (16:2), co być może wskazuje na to, że niektórzy nie będą mieli w tym czasie znamienia bestii, ani nie będą czcić jego posągu. Co więcej, po wylaniu szóstej czasy sądu, która spowoduje zebranie królów do bitwy o Armageddon, cytuje się Jezusa mówiącego: „oto przychodzę jak złodziej; błogosławiony ten, który czuwa i pilnuje szat swoich, aby nie chodzić nago i aby nie widziano sromoty jego” (16:15). Gdyby wszyscy wierzący byli w niebie w tym czasie to nie byłoby potrzeby udzielania takiej przestrogi ludziom, którzy będą na ziemi w czasie przyjścia Jezusa.

Z drugiej strony, gdy czytamy o siedmiu sądach czaszy, trudno jest zrozumieć jak to możliwe, aby któryś z nich mógł nie dotnąćkażdego, kto będzie wtedy żywy na planecie ziemi. Tak więc, po raz kolejnym możemy się tylko podrapać w głowę!

– – – – – – – – – – – – – –

Książkę D. Servanta „Pozyskujący uczniów sługa Boży” można nabyć TUTAJ

поисковое seo продвижение

David Servant

Niewątpliwie ten rozdział nie przyczynia się do ułatwienia interpretacji Księgi Objawienia, niemniej jeśli zadowolimy się zrozumieniem głównych tematów, nie jest źle. Bóg jest święty, On udziela łaski, gdy Jego łaska zakończy się, zacznie się Jego sąd. Początkowo wydaje się, że Jezus, Baranek z 15:1 oraz 144.000 są na ziemi, stojąc na Górze Synaj w Izraelu, lecz gdy czytamy dalej, odkrywamy, że ta scena odbywa się w niebie (14:2-3). Czy jest Góra Synaj w niebie? Jak podaje autor Listu do Hebrajczyków, wydaje się, że jest tam. W 12 rozdziale zestawia ze sobą starożytnych Izraelitów stojący pod Górą Synaj w czasie, gdy Mojżesz otrzymywał Prawo z odkupionym kościołem stojącym przed niebiańską Górą Synaj:

„Lecz wy podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do Jeruzalem niebieskiego i do niezliczonej rzeszy aniołów, do uroczystego zgromadzenia i zebrania pierworodnych, którzy są zapisanie w niebie, i do Boga, sędziego wszystkich, i do duchów ludzi sprawiedliwych, którzy osiągnęli doskonałość” (Hbr. 12:22-23).

Tak więc, wydaje się, że 14 rozdział zaczyna się od 144.000 czczących w niebie, lecz nie ma żadnego wyjaśnienia, jak się tam dostali!

Następnie spotykamy trzech aniołów lecących przez niebo. Pierwszy głosi ewangelie i namawia mieszkańców ziemi do oddawania czci Bogu (14:6-7). Zastanawiam się czy jego służba nie jest wypełnieniem obietnicy Jezusa dotyczącej końca czasów: „I będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom, i wtedy nadejdzie koniec„.

Drugi anioł ogłasza upadek „wielkiego Babilonu„, który „który napoił wszystkie narody winem szaleńczej rozpusty” (14:8). Tutaj Babilon jest wspomniany po raz pierwszy w tej Księdze a więcej będziemy czytać w rozdziałach 16, 17 oraz 18.

Babilon to starożytne imperium i starożytne miasto, znajdujące się na terenie współczesnego Iraku, które zostało zrujnowane przed czasami Jana. Dopóki to miasto (czy imperium) nie zostanie odbudowane i ponownie nie uzyska światowej sławy to Babilon z Objawienia musi być symbolem bardzo złego miasta, które albo istnieje obecnie, albo jakiegoś przyszłego imperium. W rozdziale 17 Babilon jest określony jako „matka wszetecznic i obrzydliwości ziemi” a w 18:10 i 21 jest nazwane miastem. Przyjrzymy się temu bardziej, gdy będziemy czytać te rozdziały.

Trzeci anioł, który leci przez środek nieba ostrzega mieszkańców ziemi przed konsekwencjami, które spadną na czcicieli zwierzęcia czy jego posągu, bądź noszących jego znamię: „A dym ich męki wznosił się w górę na wieki wieków i nie mają wytchnienia we dnie i w nocy ci, którzy oddają pokłon zwierzęcia i jego posągowi, ani nikt, kto przyjmuje znamię jego imienia” (12:11)

Tak więc, ważne jest, aby święci wytrwali w wierze i posłuszeństwu jak głosi Jan w 14:12 (Jan nie wierzył w „raz zbawiony na zawsze zbawiony”). Lepiej jest umrzeć niż przyjąć znamię bestii, co jest prawdopodobnie przyczyna tego, że kazano Janowi zapisać: „Błogosławieni odtąd umarli, którzy umierają w Chrystusie!” (14:13).

Zbieranie i tłoczenie winogron, opisane w 14:18-20 jest oczywistym symbolem zbierania przez Boga złych i ich późniejszego sądu. Spodziewam się, że jest to opis bitwy o Armageddon, gdy Jezus wróci, aby prowadzić wojnę z armiami antychrysta. Rzeź będzie ogromna, a Jan opisuje ja w ten sposób, że krew będzie sięgała wysokości wędzideł końskich na obszarze 300 km (14:20). Trudno to sobie wyobrazić, więc podejrzewam, że jest to część ogólnego symbolizmu tego fragmentu. Lecz, kto wie?

Prorok Zachariasz opisywał przyszłe zniszczenie wielkich hord ludzi zła dokonane przez Boga, wiedząc prawdopodobnie to samo, co Jan. Zachariasz napisał:

„A taka będzie plaga, jaką Pan dotknie wszystkie ludy, które wystąpiły zbrojnie przeciwko Jeruzalmowi: ciało każdego, kto stoi jeszcze na nogach będzie gnić, jego oczy będą gnić w oczodołach, a język zgnije w jego ustach” (Zach. 14:12). Jołć!!

– – – – – – – – – – – – – –

Książkę D. Servanta „Pozyskujący uczniów sługa Boży” można nabyć TUTAJ

раскрутка

David Servant

Kilka rozdziałów dalej czytamy o wyjaśnienie jakiego anioł udziela Janowi, czym jest zwierzę, przedstawione w tym rozdziale. Jego siedem głów reprezentuje siedem gór i siedmiu królów (17:9-10), a dziesięć rogów to również dziesięciu królów „którzy oddali swoją władzę zwierzęciu” (17:12-13). Janowi powiedziano również, że samo zwierzę jest ósmym królem, i „jednym z siedmiu” (17:11). Choć nie jest to tak jasne, jak byśmy chcieli, jest na tyle wyraźne, abyśmy mogli nabrać pewności, że to pierwsze zwierzę jest antychrystem -tym, który pewnego dnia zniewoli i zdominuje świat – korzystając z tej konfederacji dziesięciu państw. Zauważ, że ma ona tyle samo głów (7) i rogów (10) co smok (Szatan), którego spotykamy w poprzednim rozdziale (12:3). Rzeczywiście, to Szatan daje zwierzęciu „siłę swoją i tron swój i wielką moc” (13:2).

Jan przekazuje również, że pierwsze zwierzę ma wygląd podobny częściowo do pantery, niedźwiedzia i lwa. Prorok Daniel również miał wizję, w której widział cztery zwierzęta wychodzące z morza, a pierwsze trzy były podobne kolejno do lwa, niedźwiedzia i pantery. Czwarte zwierzę, które widział Daniel, również miało dziesięć rogów i powiedziano mu, że reprezentuje ono króla, który przyjdzie pod panowaniem przyszłego antychrysta (Dan. 7:1-28).

Jan zobaczył, że jedna z głów pierwszego zwierzęcia została śmiertelnie zraniona, że została uzdrowiona, co wprawiło świat w zdumienie i doprowadziło do oddawania czci Szatanowi i zwierzęciu (13:3-4). Antychryst może wykorzystać swoje cudowne wskrzeszenie do potwierdzenia swego mesjaństwa. Będzie fałszywym Chrystusem, oszkańczym Chrystusem.

Jan pisze również, że zwierzę ma „paszczę mówiącą rzeczy wyniosłe i bluźniercze” (13:5), podobnie jak 'mały róg’ z wizji Daniela, o czym już wspomniałem, róg, który wyraźnie reprezentuje antychrysta (Dan. 7:8, 19-26). Ten mały róg z wizji Daniela „prowadzi wojnę ze świętymi” (Dn. 7:21). Jan napisał, że będzie on miał władzę do działania przez 42 miesiące – dokładnie 3.5 roku (13:5). Z tą liczbą powinniśmy być już dobrze zaznajomieni do tej pory.

Drugie zwierze, wprowadzone dzisiaj, nazwane jest „fałszywym prorokiem” w 16:13 oraz 19:20. Wspomagany cudami będzie przywódcą nowej religii czcicieli zwierzęcia. Oczywiście, Jezus zapowiedział to, że „powstaną fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można, zwieść i wybranych” (Mt. 24:24).

Ten fałszywy prorok będzie namawiał „mieszkańców ziemi, aby uczynili posąg zwierzęciu [pierwszemu] (13:14), który w jakiś sposób ożywi tak, że będzie mógł mówić a nawet zabijać tych, którzy go nie czczą. Oczywiście, niektórzy nie będą oddawać mu czci. Czy to możliwe, że Jan widział jakiegoś rodzaju interaktywną telewizję? Czy można pomyśleć o odbiorniku telewizyjnym, który ma wbudowana mała kamerę, tak że w czasie nadawania obrazu antychrysta monitoruje ona kto skłania się przed nim, a kto nie? W tej chwili piszę na laptopie, który ma wbudowaną maleńką kamerę, więc taki scenariusze nie jest jakąś odległa mrzonką.

Fałszywy prorok będzie zmuszał ludzi do przyjęcia na rękach bądź czołach znaku, bez którego nie będzie można ani kupować, ani sprzedawać. Istnieją takie domysły, że ten znak ma być wszczepianym mikrochipem, w którym będą zapisane osobiste dane, coś co już wszczepia się zarówno zwierzętom jak i ludziom. Nie będzie potrzeba pieniędzy, nie będzie obaw o kradzież kart kredytowych, ponieważ wszelkie finansowe informacje będą zawarte w tym chipie, a stan konta bankowego będzie automatycznie aktualizowany. Niemniej taka interpretacje ma swoich przeciwników, ponieważ Jan mówi, że znakiem będzie imię lub liczba zwierzęcia, wskazując na to, że ten znak będzie tylko symbolizował poddanie bestii. Cokolwiek to będzie, jest to znak, którego nie będziesz chciał przyjąć, jeśli będzie dana ci taka możliwość.

Jeśli chodzi o liczbę 666, wielu to rozważa, lecz ja nie mam pojęcia!

– – – – – – – – – – – – – –

Książkę D. Servanta „Pozyskujący uczniów sługa Boży” można nabyć TUTAJ

продвижение сайта