Dokładamy wszelkich starań w 2026 roku
Greg Laurie
„Mając to wszystko na uwadze, dokładajcie wszelkich starań, aby odpowiedzieć na obietnice Boże. Uzupełniajcie swoją wiarę hojnym darem moralnej doskonałości, a moralną doskonałości poznaniem, poznanie samokontrolą, samokontrolę cierpliwą wytrwałością, a cierpliwą wytrwałością pobożnością, pobożność braterską miłością, a braterską miłością do wszystkich. Im bardziej będziecie się w tym rozwijać, tym bardziej będziecie owocni i pożyteczni w poznaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa. Ci zaś, którzy nie rozwijają się w ten sposób, są krótkowzroczni lub ślepi, zapominając, że zostali oczyszczeni z dawnych grzechów” (2Ptr 1:5–9).
Wiele osób podejmuje postanowienia noworoczne o tej porze roku. Niektórzy zrezygnują z alkoholu, palenia, mediów społecznościowych lub niezdrowego odżywiania. Inni spróbują zmienić destrukcyjne nawyki, takie jak plotkowanie, zamartwianie się czy napady złości. Wiele osób spróbuje wprowadzić nowe nawyki, takie jak ćwiczenia. Kluby fitness uwielbiają początek roku, ponieważ ludzie chętnie zobowiązują się do chodzenia na siłownię i trenowania trzy do pięciu razy w tygodniu. Problem w tym, że większość ludzi nigdy nie realizuje swoich postanowień, ponieważ od początku nie były poważne.
Są inne, ważniejsze postanowienia, na których warto się skupić, rozpoczynając rok 2026. Są pobożne nawyki, które należy rozwijać, i niebożne nawyki, które należy porzucić. Horace Mann powiedział kiedyś: „Nawyk jest jak lina; tkamy nić każdego dnia i w końcu nie możemy jej zerwać”. To może być dobre lub złe, w zależności od nawyku. W tym Nowym Roku podejmij świadomy wysiłek, aby rozwijać pobożne nawyki – nawyki, których nie da się porzucić i które będą budować innych w ich miłości do Pana.
Słowa apostoła Piotra z 2 Listu Piotra 1:5–9 stanowią dobry punkt wyjścia. „W obliczu tego wszystkiego dokładajcie wszelkich starań, aby odpowiedzieć na obietnice Boże. Uzupełniajcie waszą wiarę hojnym darem cnót, cnót poznaniem, poznanie powściągliwością, powściągliwość cierpliwością, pobożność miłością braterską, miłość braterską miłością do wszystkich. Im bardziej będziecie się w tym rozwijać, tym bardziej będziecie owocni i pożyteczni w poznaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa. Ci zaś, którzy się w tym nie rozwijają, są krótkowzroczni lub ślepi, zapominając, że zostali oczyszczeni z dawnych grzechów” (NLT).
Peter podkreśla, że duchowy rozwój, który czyni różnicę, to proces. Nie polega na osiąganiu pewnych pułapów według określonego harmonogramu. Ważne jest, abyśmy priorytetowo traktowali rozwój duchowy w naszym życiu, abyśmy konsekwentnie robili postępy w miarę rozwoju naszej relacji z Chrystusem. To właśnie taki nawyk powinniśmy pielęgnować. To właśnie takie postanowienie powinniśmy podejmować.
Pytanie do refleksji: Jak możesz zastosować słowa z 2 Listu Piotra 1:5–9, pracując nad rozwijaniem pobożnych nawyków – lub nad porzuceniem bezbożnych – w 2026 roku?