Category Archives: Pozostałe

John Fenn
Tłum.: Tomasz S.
Część 1

Skończyliśmy ostatnio na Bogu mówiącym, że „ludzie was mamią i widzenie swojego serca zwiastują.”

Kto wpada w pułapkę podążania za własnym sercem i wyobraźnią?
W 23:17 Pan pokazuje Jeremiaszowi, jakiego rodzaju ludzie są podatni na fałszywe słowo. Przez kontekst tego fragmentu, przez fałszywe słowo rozumiem ludzi, którzy kierują się własnym sercem i emocjami, albo też mieszają swoje emocje z tym, co naprawdę mówi Bóg. To prowadzi do błędów i podejmowania złych decyzji.

„Mówią stale tym, co uwłaczają (gardzą) słowu Pana: Będziecie zażywać pomyślności. Wszystkich zaś tych, co idą za popędem swego serca…”

Hebrajskie słowo „naats” jest tutaj przetłumaczone jako „gardzić”. Po pierwsze oznacza ono „odrzucić” lub „odwrócić się od”. Tak więc Pan mówi Jeremiaszowi, że ludzie najbardziej podatni na  kierowanie się własną wyobraźnią i nazywanie tego ‘Bożym prowadzeniem’ to ci, którzy odwrócili się od  tego, co Bóg naprawdę już pokazał im, aby nad tym pracowali. Najbardziej podatne są osoby, które odwróciły się od tego, co Bóg im powiedział, ponieważ wymagało to od nich wysiłku – wzgardziły tym szukając czegoś łatwiejszego – ‘lepszego słowa’.

W tym fragmencie Pisma Bóg próbował przygotować ludzi na trudności, który przyjdą na ich naród, lecz oni odwrócili się od prawdziwego słowa mówiącego o zagładzie i wybrali słowo „proroków”, którzy mówili, że nic takiego się nie stanie.

Kenneth Tanner

Krótka notka na temat 13 rozdziału Listu do Rzymian:

Jeśli ludzie używają tego tekstu do krytykowania pozbawionego przemocy protestu, który jest siłą wszystkich wolnych ludzi, bądź do uciszania obywateli, którzy powstają, aby domagać się sprawiedliwości i odpowiedzialności od swoich przywódców i instytucji to błędnie odczytują ten list.

Jeśli ci czytelnicy Listu do Rzymian chcą być konsekwentni to muszą przyznać, że nasza (USA) niezależność od władzy Wielkiej Brytanii jest nielegalna wraz z naszym narodowym pochodzeniem w buncie przeciw brytyjskiej koronie, w tym również takie zdarzenia jak Boston Tea Party.

Wszyscy wiemy co naziści zrobili chrześcijańskiemu krajowi przy pomocy 13 rozdziału Listu do Rzymian, wiemy też o horrendalnym ukrzyżowaniem Chrystusa, za którym podążyło mordowanie jego żydowskiego rodzeństwa z rąk uprzejmego, sprawnie działającego, cichego, przyzwoitego i zdyscyplinowanego – i dogłębnie złego – luterańskiego i katolickiego społeczeństwa.

Z tego, jak niektórzy czytają List do Rzymian, wynika, że to Bóg mianował Idi Amina (Uganda), Pol Pota (Kambodża), Stalina, Hitlera i Napoleona umocował rządy ich apartheidów i ich pozbawionych skrupułów popleczników.

Nie. Nic z tego. Przywódcy są przywódcami dlatego, że ludzie, bądź uczynili, bądź zaakceptowali ich rządy. To nie Bóg sprawił, że Hitler został przywódcą Niemiec, a ludzi poddali się w milczeniu rządowi jego partii ciemności (prawdopodobnie wspieranej przez ciemne duchy).

13 rozdział Listu do Rzymian mówi o tym, jak Bóg „wykracza” poza wszelkich władców w historii, przemieniając i ukazując jeszcze ich zło (którego On nie potrzebuje, nie chce ani nie współpracuje z nim) ku swoim nieodpartym dobrym zakończeniom.
Bóg nigdy nie staje po stronie gnębicieli. Bóg nie daje ciemiężycielom władzy. Bóg nie współpracuje ze złem ani na małą, ani wielką skalę.

Piotr Zaremba

Pobudzony tekstem o Psalmie 51 postanowiłem spisać moje przemyślenia na temat kapłańskiego błogosławieństwa.

Powt. 6:24-27:
Tak będziecie błogosławić synów izraelskich, mówiąc do nich: Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże; niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie; niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój. Tak będą wzywać imienia mojego nad synami izraelskimi, a Ja będę im błogosławił.

Ta modlitwa jest wspaniałym przykładem tego, czym „są tylko cienie rzeczy przyszłych; (a) rzeczywistością (którą) natomiast jest Chrystus”.

Piękna modlitwa, błogosławieństwo, chyba popularna i lubiana, ale…
każdy element tego błogosławieństwa wypełnił się w Chrystusie (p. również Psalm 51). Nie musimy modlić się o to, prosić, ponieważ mając Chrystusa, mamy to wszystko, a nawet w każdym przypadku znacznie więcej. Nie tylko „cień”, lecz samego „Chrystusa, który jest wszystkim we wszystkim”.

Spójrzmy na nią z perspektywy Nowego Przymierza:

(24) Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże;

Nowe Przymierze:
Ef 1:3
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios;
1Ptr 1
… mocą Bożą strzeżeni jesteście przez wiarę w zbawienie, przygotowane do objawienia się w czasie ostatecznym

(25) niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie;
Nowe Przymierze

2Kor 4:6
Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym.
1J 4:9
W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli.

(26) niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.

2Kor 13:5
… czy nie wiecie o sobie, że Jezus Chrystus jest w was?
Ef 2:17
… przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzyście daleko, i pokój tym, którzy są blisko.

Rzm 5:1
Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa,

Ciekawe jest to, że wszystkie błogosławieństwa Starego Przymierza są udzielane niejako „z zewnątrz” (cień), a te, które mamy w Chrystusie są umieszczona wewnątrz, w sercu, w duchu człowieka wierzącego (rzeczywistość w Chrystusie).

Tak więc, modlitwa, proszenie o coś co już jako wierzący mamy nie ma sensu, a raczej wręcz utrudnia przyjęcie wiarą tego i korzystanie z tych dobrodziejstw.