7 Koncepcji

Dotyczących Bożego Uzdrowienia
Część druga

Biblijne zachęcenie
napisane przez
Craig DeMo  Dyrektora  Ambassador Ministries

 
Bóg dał Ambassador Ministries zadanie nauczania, praktykowania i promowania boskiego uzdrowienia – aby lud Boży wyzdrowiał, a Boży ludzie weszli w zakres mocy, do której zostali powołani. Ta zachęta dotyka tych spraw, które powstrzymują nas od otrzymania i służby uzdrowieniem.

Pan dał mi to przesłanie, gdy prowadziłem chrześcijańską konferencję dla liderów w Faisalabad w Pakistanie. To tam, w Faisalabad, jak i we wszystkich miastach, które odwiedzaliśmy w Pakistanie Bóg czynił wspaniałe dzieła. Nie jestem w stanie zacząć, nie mówiąc wam o tym, jak wspaniale Słowo Boże zostało przyjęte przez tych liderów. Mam nadzieję, że TY również przyjmiesz te słowa w tym samym duchu.

Nasze doświadczenie musi dojść do poziomu Słowa Bożego. O ile Boże uzdrowienie zostało już ustanowione dla nas, o tyle Ciało Chrystusa ciągle przeżywa nie do zaakceptowania przypadkowy procent uzdrowień. Chrześcijanie są ofiarami i umierają z powodu chorób, za które Jezus wylał swoją krew! Lecz tak długo dopóki idziemy na kompromis z przeciwnikiem, będę na tyle szczery, aby ci to powiedzieć:
będziemy nadal przeżywać jeszcze więcej tego samego.

Poprzednim razem podzieliłem się koncepcją #1:

Nie osądzasz tego czy ktoś został
uzdrowiony na podstawie tego,
co widzisz, czy na podstawie zewnętrznych dowodów
.

Jest tak ponieważ istotą wszystkiego jest TO SŁOWO, a nie zewnętrzne dowody
W taki więc sposób mamy sądzić! I jako Wierzący w taki sposób mamy żyć!

2 Kor. 5:7  W wierze chodziMY, a nie w oglądaniu”

W trzech różnych miejsca Nowy Testament mówi, że sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Znajdujemy to w Rzm. 1:17; Gal. 3:11; oraz Hebr. 10:38.

A teraz dalej, do Koncepcji #2:

Uzdrowienie jest zbawieniem; zbawienie jest uzdrowieniem.

Zatem nie powinniśmy rozdzielać tych dwóch.

Trudno jest religijnemu umysłowi to pojąć – lecz taka jest prawda.

Cały czas oddzielamy zbawienie i uzdrowienie; a te dwa to rzeczywiste synonimy w Piśmie (i w życiu).

Nowym Testamencie, używane są głównie dwa greckie słowa na określenie „zbawić”, „zbawiony” czy „zbawienie”. Te słowa to sozo  (najczęściej używane), oraz soteria  (czy soterion). Pokażę ci jakie te słowa mają znaczenie, a potem gdzie są one używane .

Sozo
to #4982 wyraz w Konkordancji Stronga. Oznacza ono uratować (lecz nie jest to tylko religijny czy wieczny termin; ma on znacznie szersze znaczenie), tak więc jest to  uwolnić czy (literalnie lub figuratywnie) uzdrowić, zachować, uratować (się).

Soteria
to #4991 wyraz w Konkordancji Stronga. Oznacza on ocalić lub (doprowadzić do) bezpieczeństwa (fizycznie czy moralnie): uwolnić, być w zdrowiu, zbawienie, obrona, ratunek. (Jednym ze znaczeń  soteria jest „uwolnienie od chwilowego zła”.)

Oto kilka przykładów wykorzystania słowa sozo:

  Łuk. 19:10  Przyszedł bowiem Syn człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło.

  Jn. 3:17  Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony

Oczywiście te dwa wersy używają słowa „zbawić” w sposób dla nas oczywisty, czy tym sensie, o którym zazwyczaj myślimy; to jest przebaczenie grzechów, aby przygotować nas na niebo, gdy umrzemy. Lecz chcę również, abyś zobaczył, gdzie słowo sozo  (jako „ratować” czy „wyratowany”) jest również używane, mianowicie w następujących wersach:

Mat. 14:28-30   
A Piotr, odpowiadając mu, rzekł: Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie. A On rzekł: Przyjdź. I Piotr, wyszedłszy z łodzi, szedł po wodzie i przyszedł do Jezusa. A widząc wichurę, zląkł się i, gdy zaczął tonąć, zawołał, mówiąc: Panie, ratuj mnie.

(Uwaga: Czy Piotr prosił o „zbawienie jego wiecznej duszy”, gdy wołał do Jezusa? Jeśli nie, to o jakiego rodzaju 'zbawienie’ prosił?)

1 Tym 2:12, 15 
Nie pozwalam zaś kobiecie nauczać ani wynosić się nad męża; natomiast powinna zachowywać się spokojnie….. Lecz dostąpi zbawienia przez macierzyństwo, jeśli trwać będzie w wierze i w miłości, i w świątobliwości, i w skromności

(Uwaga: Czy na podstawie tego wersu dochodzimy do wniosku, że jedynym sposobem na zbawienie kobiety jest małżeństwo, ciąża i rodzenie dzieci?)
Celem tego (oczywiście) retorycznego pytania jest zwrócenie uwagi na to, że sozo, najpowszechniej używane w greckim Nowym Testamencie słowo na „zbawić”, „zbawiony” czy „ratunek” nie odnosi się wyłącznie do czegoś „wiecznego” czy „duchowego”.  O ile mamy tendencję być „duchowo nastawieni” wobec wersów, Boże widzenie jest całościowe – zajmuje się całym naszym życiem.

A teraz kilka przykładów użycia słowa soteria
Jn 4:22          
Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy; bo zbawienie pochodzi od Żydów.

(To było powiedziane przy studni przez Jezusa do Samarytanki.)

  Dz. 16:17   
Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia.

(To było powiedziane przez dziewczyną przez demona usiłującego zakłócić ludziom odbiór słowa apostolskiego.)

  Rzm. 1:16    
Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka

(To słowa apostoła Pawła do uczniów w Rzymie. W tym samym liście mówi również to samo dalej.)

  Rzm 10:10 
Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.

O ile WSZYSTKIE powyżej zacytowane wersety mają za zadanie dowodzenie pewnych doktrynalnych twierdzeń dotyczących wiecznego zbawienia to  pamiętaj o tym, że literalne znaczenie soteria  to ratować (fizycznie lub moralnie): uwolnić, być w zdrowiu, zbawić, zbawiony, bądź „uwolnienie od chwilowego zła”. Soteria ma bardziej chwilowe (w przeciwieństwie do wiecznego) konotacje. Mając to w pamięci może okazać się dobre, aby ponownie przyjrzeć się tym wersom i zastanowić się czy nie możesz myśleć o wykorzystaniu słowa „zbawienie” w zncznie szerszym znaczeniu niż myślałeś o nim do tej pory.

Częściowo, naszym problemem (co najmniej w kulturze zachodniej) jest to, że robimy zbyt wielkie rozdzielenie między duszą, duchem i ciałem.  Więcej, nie dostrzegamy tego w jaki sposób te części naszego jestestwa oddziałują ze sobą. Wiemy, że jesteśmy duchem, mamy duszę (umysł, wolę i emocje), oraz żyjemy  w ciele, lecz to NIE są oddzielne przegródki. Nie możesz oddzielić ducha, duszy i ciała– ani trochę bardziej niż rozdzielić Trójcę – Ojca, Syna i Ducha Świętego. Są jednym. Ty jesteś jedno, ja jestem jedno.

Zamiast myśleć o sobie jako o trzech oddzielnych i różnych przegródkach (gdzie każda ma swój określony koniec, a następna część określony początek – podobnie jak twój ogród jest oddzielony od ogrodu sąsiada, ponieważ jest płot) – bardziej właściwe byłoby myślenie o sobie, jako o trzech częściach, które są koncentrycznymi kołami – tak wiec nie wiesz gdzie jedno się kończy, a drugie zaczyna.

To pomoże rzucić światło na wersy takie jak 1 Tes. 5:23:

A sam Bóg pokoju niechaj was w zupełności (całkowicie *) poświęci,
a cały duch wasz i dusza, i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście
Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
(*”Pokój” to literalnie „całość” czy „pełnia”.) 

Bóg nie tylko chce, abyś po prostu zachował (czy uświęcił) swoją duszę czy ducha (był wolny od grzechu, chodząc w otwartej relacji z Nim, itd.). On chce, abyś cały ty – duch, dusza i ciało –  był uświęcony; to jest zdrowy i zachowany czy oddzielny do Jego użytku. Czy uświęcenie ciała jest czymś mniej ważnym niż uświęcenie duszy? NIE! A czym jest uświęcenie ciała? To chodzenie w Bożym zdrowiu.

Pomyśl o tym. Wiemy, że każdy z nas został stworzony w unikalnym celu – przeznaczeniu. To przeznaczenie było w całości zaplanowane przed założeniem świata. Gdy zaistnieliśmy, gdzie Bóg nas umieścił? Na Ziemi. Nasze ciało jest naszym ziemskim garniturem. Bez ciała nie możemy funkcjonować na Ziemi (legalnie i praktycznie). A zatem NIEMOŻLIWE jest wypełnić Boży plan dla twojego życia w chorym ciele. Pomimo wszystkiego co religijni nauczyciele-kaznodzieje ci powiedzieli,  po prostu nie możesz.

…Wszak Bóg jest wierny, a każdy człowiek jest kłamcą  (Rzm. 3:4)

Dewaluowanie czy negatywne mówienie o ciele jest gnostycyzmem, a nie biblijnym chrześcijaństwem. Bóg jest zainteresowany ludzkim ciałem tak samo, jak jest zainteresowany duchem i duszą. Powinniśmy przestać dzielić samych siebie i podejmować priorytetowe decyzje, których Bóg nigdy nie kazał nam podejmować.

Jak już powiedziałem, zamiast myśleć o duszy, duchu i ciele  jako o oddzielnych przegródkach, bardziej właściwe będzie myślenie o nich jako o trzech istotach, z których każda jest jak koncentryczne koło – nie wiesz gdzie się kończy jedno i zaczyna drugie.

To wyjaśnia również dlaczego niektórzy ludzie wydają się nigdy nie mieć dobrze fizycznie. (Niektórzy ze słuchających tego czy czytających zastanawiało się nad tym od dłuższego czasu. Właśnie mam ci dać odpowiedź – czy co najmniej jakąś odpowiedź). Czasami ludzie chorują – nawet pomimo tego, że uzdrowienie jest dla nich dostępne – ponieważ chora jest ich dusza lub chory jest duch. Mówiąc „chorym w duchu” mam na myśli trwanie w grzechu. Powinno to być teraz jasne. Wrócę do tego za chwilę, lecz chcę, aby było całkowicie jasne, że gdy mówię „chory na duszy” to nie odnoszę się do choroby psychicznej. Mówię o złym myśleniu (umysł), złych decyzjach (woli) lub niezdrowych uczuciach (emocje).

W koncepcji #7, będę omawiał to, że uzdrowienie zawsze przychodzi,  lecz nie zawsze jest przyjmowane. Dalej, niektórzy początkowo przyjmują uzdrowienie, tylko po to, aby je 'stracić’ później, z powodu interakcji między duchem, duszą i ciałem. To wyjaśnia te przypadki, o których słyszałeś o ludziach, którzy zostali w cudowny sposób uzdrowieni w czasie masowych krucjat tylko po to, aby skończyć umierając na chorobę, z której zostali w oczywisty, dramatyczny sposób uzdrowieni – czasami nawet mając medyczne potwierdzenie na to! 

Kościół powinien zrozumieć to już dawno – lecz zamiast uchwycić się prawidłowego zrozumienia ducha, duszy i ciała – unikamy naszej odpowiedzialności, aby nasze społeczności i miasta miały się DOBRZE. Gdy zaczniemy starać się o to, aby być posłusznymi Panu i Mistrzowi bardziej niż staramy się o naszą własną reputację i status to i nasze wyniki w dziedzinie Bożego uzdrowienia wzrosną eksponencjalnie. Niech Pan rozszerzy nasze serca, abyśmy to robili!

Powtórzmy: uzdrowienie jest zbawieniem; zbawienie jest uzdrowieniem. Nie powinniśmy tego oddzielać od siebie podobnie, jak nie powinniśmy oddzielać ducha duszy i ciała. W koncepcji #3 przedyskutujemy ważny temat, DLACZEGO otrzymujemy uzdrowienie (a dlaczego nie).

  Ef 2:8-9   
Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży
to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.

 Już nauczyliśmy się tego, że zasadniczo terminy „uzdrowienie” i „zbawienie” są rzeczywistymi synonimami. W tym wersie użyto greckiego słowa sozo . Można więc inaczej przeczytać Ef. 2:8-9 tak:
Albowiem łaską uzdrowieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.

Może ktoś być kuszony to twierdzenia, że ja zmieniam wers, lecz, powtórzmy, jest tutaj to samo słowo – uspokój się, nie zmieniam niczego, lecz to, co faktycznie robię to wyciągam więcej znaczenia z tego fragmentu – aby dojść do wniosku, że jeśli chodzi o uzdrowienie, to nie jesteś w stanie zarobić na nie!

Jest to całkiem prosta koncepcja, lecz nie jestem w stanie wymienić ile razy zdarza się, że ktoś pochodzi do mnie i mówi: „Proszę, pomódl się o takiego a takiego. Jest chory na taką chroniczną choroba, a to taki dobry chrześcijanin” czy też: „Ten człowiek jest pastorem”, bądź: „To jest wspaniały chrześcijański pracownik”. Jestem wtedy kuszony, aby zapytać: „A co to ma do ich uzdrowienia?”  Równie dobrze mogli by podejść do mnie i powiedzieć: „Módl się o takiego a takiego. Cierpi na chroniczną chorobę i prowadzi straszliwe życie. To największy grzesznik, złodziej i narkoman”.

Jeśli nie wierzysz, że jestem w tej chwili poważny, to chciałbym ci powiedzieć, że jestem „śmiertelnie poważny” jak to mówią. Posłuchaj: to co robisz nie ma NIC wspólnego z tym, czy zostaniesz uzdrowiony, czy nie. To nie o to chodzi! Tu chodzi o Jezusa – i to, co ON zrobił DLA CIEBIE.

Nie możesz zarobić na swoje uzdrowienie.
Są tacy, którzy uważają, że Bóg jest im winny  uzdrowienie. Mówią tak: „Bóg powinien mnie uzdrowić, ponieważ jestem wiernym chrześcijaninem. Nigdy nie przegapiłem dziesięciny, pomagałem w kościele i pracowałem w ochronce dla dzieci. Modliłem się za pastora i jeśli Bóg ma uzdrowić kogokolwiek, to uzdrowi mnie. I zazwyczaj zwykły grzesznik przechodzący ulicą dostaje uzdrowienie PRZED nimi. Dlaczego? Ponieważ grzesznik wie, że nie może na nie zarobić. „Dobrzy chrześcijanie” starają się zarobić na uzdrowienie. Jeszcze się po prostu nie nauczyli, że „to nie o nich chodzi”.

Czy nauczymy się tego? Oczywiście, musimy być wierni na naszej chrześcijańskiej drodze, lecz nie otrzymasz od Boga NICZEGO, na tej podstawie. Powiedziałem; NICZEGO. 

Albowiem łaską uzdrowieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.

Ta koncepcja stała się dla mnie bardzo realna, gdy pracowałem w służbie więziennej przez 4 lata. Prowadziłem skazanych, aby powiedzieli coś takiego: „Panie, przyjmuję uzdrowienie, ponieważ Ty mi je dajesz. Uznaję to, że nie mogę zrobić niczego, aby zarobić na swoje uzdrowienie i niczego nie mogę zrobić, co byłoby tak złe, że odsunęłoby mnie od Twojej Miłości”.

Wielu skazanych zostało w ten sposób uzdrowionych. To, co widziałem w więzieniu, to byli mężczyźni należący do jednej z dwóch kategorii: albo ci, którzy „nigdy nie robią niczego złego” (i, idąc dalej, było to ogromnie nie w porządku, że się znaleźli na tym miejscu), lub ci, którzy uginali się pod takim ciężarem winy i potępienia, że myśleli, że Bóg nigdy im nie pomoże! Jedni i drudzy źle myśleli – lecz dzięki prostej modlitwie, widziałem jak mężczyźni z obu kategorii byli uwalniani po prostu dzięki Ew. 2:9 i 10.

Powtórzmy: nie jesteś uzdrawiany na podstawie CZEGOKOWIEK, co robisz. We WSZYSTKIM istotą jest Jezus. Aby przyjąć i usługiwać uzdrowieniem musimy przestać myśleć o sobie. To nie o nasze uczynki czy ich brak chodzi, to nawet nie chodzi o naszą chorobę, nasz ból czy naszą słabość, czy kalectwo. Izajasz 53:4 mówi:

Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony.

Jeśli jesteś skupiony na sobie z powodu choroby (a przy okazji, jednym z głównych celów stosowania przez diabła choroby jest to, aby nas skupić na sobie) – rób to, co ta część wersu mówi: UWAŻAJ GO ZA ZRANIONEGO, ZBITEGO I UDERZONEGO PRZE BOGA (nie ciebie!). Patrz w bok od swojej choroby i patrz na krzyż, tak jak Izraelici na pustyni patrzyli na miedzianego węża.

Liczb 21:8-9         
I rzekł Pan do Mojżesza: Zrób sobie węża i osadź go na drzewcu. I stanie się, że każdy ukąszony, który spojrzy na niego, będzie żył. I zrobił Mojżesz miedzianego węża, i osadził go na drzewcu. A jeśli wąż ukąsił człowieka, a ten spojrzał na miedzianego węża, pozostawał przy życiu.

Jn. 3:14-17     
I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot (nie kiedyś, lecz tutaj i teraz) wieczny. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony

Zrozumiałeś? Przestań myśleć o sobie! A skup się na tym, co Jezus zrobił
DLA ciebie.

7 Koncepcji Bożego uzdrowienia_03

deeo

#

16.10.07 Słowo na dziś
Joel i Victoria Osteen
Wiara w działaniu

Wobec obietnicy Bożej nie okazał żadnej chwiejności niedowierzania, lecz
przeciwnie, jeszcze mocniej trwał w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu
(Rzm. 4:20 BW-P).
I nie zwątpił z niedowiarstwa w obietnicę Bożą, lecz wzmocniony wiarą
dał chwałę Bogu (BW)

  
Chwała jest potężna! Chwała uruchamia do działania  twoją wiarę. Po prostu
uruchamia twoje biologiczne ciało do działania, aby stawało się mocniejsze,
przez modlitwę i dziękczynienie wprawia w ruch twoją wiarę, i powoduje silny
wzrost. Bardzo podoba mi się to, co ten wers mówi o Abrahamie:
Wobec obietnicy Bożej nie okazał żadnej chwiejności… Co
to znaczy? Chwiać się oznacza iść do przodu i wstecz. Jest to bardzo niestała
postawa. Duchowa chwiejność objawia się wtedy, gdy idziemy wprzód i
wstecz w wierze w obietnice Boże. Chwiejność jest widoczna w naszych słowach
i czynach. Gdy mówisz coś przeciwnego do obietnic Bożych, chwiejesz
się i jesteś niestały. Zauważ, że ten wers nie mówi, że Abraham nigdy
nie wątpił czy nie miał wątpliwości. Zasadniczo mówi o tym, że nie
pozwolił kontrolować go i wywoływać chwiejność w słowach, działaniu i myśleniu.
On brał w niewole każdą myśl i stał twardo uwielbiając i czcząc Pana! Chwałą
powoduje, że jesteś stabilny, wzmacnia cię. Zdecyduj jeszcze dziś uruchomić
swoją wiarę przez dziękczynienie i oddawanie Mu chwały przez cały dzień! Gdy
tak będziesz robił, będziesz wzrastał w siłę i żył zwycięskim życiem, jaki
Pan ma dla ciebie przygotowane!

  
Modlitwa na dziś
   Niebieski Ojcze, dziś decyduję
się błogosławić Twoje imię! Dziękują Ci za życie, dziękuję Ci za oddech, dziękuję
ci za Twoje zaopatrzenie, uzdrowienie, siłę i radość. Uwielbiam Cię za obfite
zaopatrzenie wszystkich moich potrzeb tak, że mogę błogosławić innych. W
Imieniu Jezusa. Amen.

как быстро продвинуть сайт в топ

 
7 Koncepcji

Dotyczących Bożego Uzdrowienia
Część pierwsza

Biblijne zachęcenie
napisane przez
Craig DeMo  Dyrektora  Ambassador Ministries

   Większość z tych, którzy znają naszą służbę, wie o tym, że Bóg dał Ambassador Ministries zadanie nauczania, praktykowania i promowania boskiego uzdrowienia
– aby lud Boży wyzdrowiał, a Boży ludzie weszli w zakres mocy, do której zostali powołani. Ta zachęta sięga samej istoty sprawy, wstecz, do otrzymania i służby uzdrowieniem.

   Gdy prowadziłem chrześcijańską konferencję dla liderów w Faisalabad w Pakistanie, Pan dał mi to przesłanie, gdy działał w tym trzecim co do wielkości mieście, tej głośnej „Islamskiej Republice”, podczas dwóch tygodni we wrześniu 2007 roku.  To tam, w Faisalabad, jak i we wszystkich miastach, które odwiedzaliśmy w Pakistanie Bóg czynił cudowne dzieło budzenia i zachęcania Jego ludzi do pójścia z tym, co On ma dla nich. Nie jestem w stanie zacząć, nie mówiąc wam o tym, jak potężnie Słowo Boże zostało przyjęte przez tych liderów. Mam nadzieję, że TY również przyjmiesz te słowa w tym samym duchu. Niech Pan rozszerzy wasze serca, aby tak było!

   Gdy nauczam na różne tematy, nie jestem taki jak inni, którzy zostali powołani do jakiś określonych zadań, to znaczy czasami można usłyszeć, że mówię te same rzeczy stale i wciąż, tylko różnie. Może ktoś być kuszony do pytania: „W porządku, a kiedy przejdziesz poza uzdrowienie do czegoś innego?”
Odpowiadam prosto: Gdy je już będziemy mieli!
Lecz prawda jest taka, że ciągle tego nie mamy! Ciało Chrystusa ciągle przeżywa
uzdrowienia w nie do zaakceptowania przypadkowym stopniu – chrześcijanie ciągle padają ofiarami i umierają na choroby i słabości, za które Jezus już rozlał Swoją krew! Nie mogę znać prawdy i nie stać za nią! Lecz tak długo dopóki idziemy na kompromis z przeciwnikiem, będę na tyle szczery, aby ci to powiedzieć: będziemy nadal przeżywać jeszcze więcej tego samego.

„Siedem koncepcji dotyczących boskiego uzdrowienia” zostało mi dane, aby pomóc Bożemu ludowi „dostać to”.

Pierwsza koncepcja to:

 
Nie osądzasz tego czy ktoś został uzdrowiony na podstawie tego, co widzisz, czy na podstawie zewnętrznych dowodów
.

Gdy mówię „sądzisz” oczywiście nie mam na myśli potępienia. Mówią o tym, w jaki sposób oceniasz coś, jak patrzysz na coś – czy też co mówisz na jakiś temat. Powtórzmy, ta koncepcja mówi: Nie osądzasz tego czy ktoś został uzdrowiony na podstawie tego, co widzisz, czy na podstawie zewnętrznych dowodów.

Jak więc sądzisz? Musisz pamiętać o tym, kim jesteś. Teraz jesteś Wierzącym, jesteś chrześcijaninem, twoje życie nie należy teraz do ciebie. Nie możesz więc po prostu zrobić, powiedzieć czy pomyśleć czegoś, co przychodzi do twojego cielesnego, nie odnowionego umysłu.

2 Kor. 5:7 (mówiąc o TOBIE i o MNIE) mówi, ” wierze, a nie w patrzeniu pielgrzymuje MY

  W trzech różnych miejsca Nowy Testament mówi, że sprawiedliwy z wiary żyć będzie . Znajdujemy to w Rzm. 1:17; Gal. 3:11; oraz Hebr. 10:38.

Jeśli chodzi o przyprowadzenie kogoś do Chrystusa, rozumiemy, że nie sądzimy według tego, co widzimy, lecz w jakiś sposób zmieniamy zasady jeśli chodzi o boskie uzdrowienie.
A tak być nie powinno!

Pozwólcie, że wyjaśnię. Powiedzmy, że masz usługę w kościele lub ewangelizacyjne spotkanie. Ktoś podnosi rękę, aby przyznać, że nie zna Chrystusa, lecz chce uczynić Jezusa Panem swego życia. Zapraszasz go do wyjścia do przodu i wychodzi. Oferujesz mu modlitwę, prowadzisz go w modlitwie zbawienia czy też jak często mówimy „modlitwie grzesznika”. Człowiek przyjmuje Jezusa w oparciu o Rzym 10:9 i 10.

 Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.

Mówisz więc tej osobie, którą właśnie przyprowadziłeś do Chrystusa: „jesteś zbawiony”; „jesteś dzieckiem Bożym” – opierając się wyłącznie na tym wersie (jednym lub więcej). Nie  opierasz się na ŻADNYCH zewnętrznych dowodach, lecz wyłącznie na wersie z Bożego Słowa. Dlaczego? Z dwóch powodów: 1) Bóg powiedział to, 2) człowiek spełnił te warunki, to jest, wyznał Jezusa jako Pana i uwierzył.
Teraz, powiedzmy w następnym tygodniu usłyszysz jak ta osoba kłamie czy, powiedzmy, widzisz jak pali papierosa. Co się dzieje? Słowo mówi, że jest zbawiony, lecz widocznie, łatwe do zweryfikowania symptomy grzechu zaprezentowały się; czy też, mówiąc inaczej, jest to zewnętrzny dowód, który mówi, że on nie jest zbawiony. Co robisz w tym momencie? Czy wierzysz w zewnętrzny dowód i zgadzasz się z tymi symptomami? Czy mówisz, że nie jest zbawiony? Czy też stoisz na Słowie Bożym i jesteś poruszany wyłącznie przez nie? Jeśli jesteś w jakimkolwiek stopniu wyszkolony w Słowie Bożym powiesz: „Tak, jest zbawiony, ale potrzebuje
dyscypliny, potrzebuje uświęcenia”. Podążasz za mną? Faktycznie, zatrzymujesz
się i pomagasz tej osobie, ponieważ znasz prawdę.

Zazwyczaj postępujemy właściwie, gdy chodzi o czyjeś nowe narodzenie – lecz jak już powiedziałem  zmieniamy zasady, gdy chodzi o uzdrowienie? Dlaczego? Myślę, że główną przyczyną jest to, że nie chcemy być zmuszeni do konfrontacji, że nasza wiara nie pomaga komuś w wyzdrowieniu. Jednak fakt jest taki, że twoja wiara i tak nikomu nie pomoże. Uzdrowienie jest już wykupiona i zapłacone! To jest uprawnienie Królestwa. Ono jest twoje; jest moje. Podobnie jak przebaczenie grzechów, uzdrowienie jest ustanowione.

Izajasz 53:4-5
Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.

Jednak zamiast myśleć w taki sposób, zbyt często dzieje się coś takiego. Ktoś podchodzi i mówi: „Proszę pomódl się o mnie. Jestem chory”. Modlimy się więc za niego i jeśli nic WIDZIALNEGO nie dzieje się, mówią: „Wydaje się, że ta osoba nie została uzdrowiona” – a problem z tym jest taki, że osądzamy na podstawie zewnętrznych dowodów, zamiast  raczej na podstawie Bożego Słowa.

Boże Słowo mówi: On niemoce nasze wziął na siebie i choroby nasze poniósł. (Mat. 8:17).

Boże Słowo mówi:  On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo, abyśmy, obumarłszy
grzechom, dla sprawiedliwości żyli; jego sińce uleczyły was (1 Ptr. 2:24).

Zgodnie z Bożym Słowem uzdrowienie już zostało ustanowione; już jest wykonane – jest, jak mówimy „ubitym interesem”.    Zatem, jeśli ktoś przekazuje, że nie ma się lepiej, czy nawet ma się gorzej! – czy być może rozpoznanie następnego lekarza nie jest dobre czy wierzymy w to, czy też Słowu?

Nauczyłem się czegoś, jeśli chodzi o uzdrowienie z chorób. Gdy konfrontuję chorobę, albo choroba się cofnie, albo ja. Jeśli ja się cofnę, choroba zwycięża. Jeśli nie cofnę się, choroba musi. Czy zaczynasz rozumieć?

   Nie jestem w stanie powiedzieć, jak często usługiwałem ludziom w ich uzdrowieniu i nie było natychmiastowego polepszenia, zaraz po modlitwie. Lecz nie mówiłem, że nie zostali uzdrowieni. Mówiłem, ZOSTAŁEŚ uzdrowiony. Wtedy manifestacja uzdrowienia następowała. Tak działo się ostatnio w Pakistanie – nie jeden raz. Trzymam w ręku list od mojego głównego tłumacza w tym kraju. Oto, co pisze:

„Chciałbym się podzielić z tobą świadectwem tego, że ostatniego dnia krucjaty w Karachi  była tam niewidoma muzułmańska dziewczyna. Modliliśmy się o nią, lecz nie było żadnej różnicy. Wczoraj zostałem zaproszony na społeczność do tego pastora, gdzie usłyszałem chrześcijanina, który jest członkiem Kościoła Baptystów. On przyprowadził tą rodzinę na krucjatę i powiedział, że dziewczyna jest w 100% zdrowa, jej wzrok został odnowiony a cała rodzina jest bardzo szczęśliwa.  Poszli do lekarzy a ci powiedzieli, że wszystko jest w całkowicie w porządku”.

Istota jest taka, że gdybym osądzał czy dziewczyna została uzdrowiona, czy nie, na podstawie tego, co widziałem, to po modlitwie, powiedziałbym, że nie została uzdrowiona. Lecz ja nie osądzam w ten sposób. Ja osądziłem na podstawie Słowa – i ona zastała uzdrowiona!

   Przypominam sobie pewnego młodzieńca, który był w szpitalu przez 5 dni w śpiączce! Nie spodziewano się, że przeżyje. Tak naprawdę, rodzina zebrała się z zamiarem
zrobienia pogrzebu, gdy już odejdzie. Usługiwałem mu Słowem Bożym przez około
godzinę – podczas, gdy cały czas był w śpiączce – a gdy opuściłem salę on tam nadal był i widać było, że nie nastąpiła żadna zmiana. Zostawiłem go w takim stanie, w jakim go zastałem.
Lecz 4 czy 6 dni później odebrałem telefon od matki tego mężczyzny. Mówiła, że około godziny później jego oczy zaczęły się otwierać i pomalutku zaczął reagować. W zasadzie dzwoniła do mnie, aby mi powiedzieć, że jeśli chcę go zobaczyć zanim opuści szpital to muszę się tam spieszyć, ponieważ zamiast wydać ciało, wypisali go ze szpitala do domu całkowicie zdrowego. Gdybym osądził sytuację według tego, co widziałem, musiałbym powiedzieć, że on umrze – lecz opierając się na Słowie Bożym on musiał żyć.

Istotą wszystkiego jest TO SŁOWO, a nie zewnętrzne dowody. W taki więc sposób mamy sądzić! I jako Wierzący w taki sposób mamy żyć!

(To jest koncepcja #1. Więcej następnym razem.)

7 Koncepcji Bożego uzdrowienia_02

Informacje na temat spotkań, wyjazdów, płyt CD z nauczaniem, szkolenia
w Bożym uzdrowieniu,
czy prośby o modlitwę Ambassador Ministries należy wykorzystać poniższe linki.

Ambassador�
Ministries
PO Box 19561
Portland, OR 97280
503.692.2900

info@ambassadorministries.net

www.AmbassadorMinistries.net

продвижение

#

15.10.07 Słowo na dziś
Joel i Victoria Osteen
Ubierz się

раскрутка

#

13.10.07 Słowo na dziś
Joel i Victoria Osteen
Bóg kocha twoją unikalność!

Lecz co się mnie tyczy, nie ma najmniejszego znaczenia, czy wy mnie sądzić
będziecie, czy jakiś inny sąd ludzki, bo nawet ja sam siebie nie sądzę.
(I Kor. 4:3)

Jesteś
namaszczony do tego, aby być tym do czego Bóg cię powołał! Przeciwnik
może szukać sposobów, aby zmusić cię do myślenia, że musisz się dostosować
do opinii innych. Jeśli jednak czujesz się bezpiecznie w tym, do czego Bóg
cię uczynił, możesz opierać się takiemu zewnętrznemu wymaganiu, które
usiłuje uformować cię na kształt czegoś, czym nie jesteś. Nie polegaj na
opiniach i aprobacie innych. Nie pozwól na to, aby okradziono cię
z twojej unikalnej kreatywności. Bóg stworzył każdego z nas z innym
celem na widoku. Gdy będziesz dalej wzrastał w relacji z Panem, przez modlitwę,
uwielbienie i społeczność nabędziesz pewności w Panu, która uwolni
cię od opinii ludzkich i pozwoli być tym, kim Bóg powołał cię, abyś
był!

Modlitwa na dziś
Boże, chcę żyć wyłącznie dla twojej aprobaty. Potrzebuję twojego wzmocnienia,
gdy czuję się kuszony do zmiany tego, kim jestem, aby poddać się kształtom
tego świata. Proszę, pomóż mi pamiętać o tym, że Ty kochasz mnie takiego,
jakim jestem! W Imieniu Jezusa. Amen.

продвижение сайта