Author Archives: pzaremba

Otrzymanie mocy Ducha Świętego_2

Dla narodzonych na nowo chrześcijan zwykłą drogą otrzymania mocy Ducha Świętego wymaga co najmniej trzech rzeczy.

a. Chrzest (zanurzenie) w Duchu Świętym ( J 7:37-39; Dz. 1:5, 8:14-17). Zazwyczaj taki jest wstęp wierzącego do rzeczywistości działania mocy Bożej

b. Totalne poświęcenie Bogu. Oddanie w modlitwie, oddanie w miłości; oddanie zdobywaniu dusz dla Chrystusa; oddanie Słowu i głosowi Ducha Świętego. Wzrastanie w nieustannym oddaniu uniżaniu siebie, zrozumieniu autorytetu jaki mamy jako wierzący, uczeniu się słuchania głosu Ducha, w wierze i odwadze. Czasami w postach, jeśli Bóg pobudzi do tego.

c. Złamanie. Zdajemy sobie sprawę z tego, że nasza samowola, głupota i pycha są głównymi przyczynami naszych upadków w Bogu. Mamy świadomość tego, że my sami (nie w Chrystusie, lecz sami) jesteśmy zepsuci, zdemoralizowani i nie jesteśmy w stanie uczynić niczego dobrego (J 15:5, Rzm 7:18,19). Uczymy się więc szybko poddawać głosowi Ducha, nie ufając własnemu umysłowi, nie troszcząc się o naszą własną reputację. Kiedy popełnimy błąd, otrzymujemy łagodne napomnienie. Gdy odnosimy powodzenie, wszelką chwałę oddajemy Bogu. Prawdziwa pokora jest główną częścią chrześcijańskiego charakteru.

9. On napełnia nas (Ef 5:18). Poleca się nam, abyśmy byli stale napełniani Duchem. To stałe napełnianie wpływa na całą osobowość, naszą służbę dla Chrystusa oraz skupienie umysłu; wpływa również na całe nasze ciała (Rz 8:11, Łu 11:36).

10. Uczy nas jak się modlić (Rz 8:26,27; 1Kro 14:15). Duch Boży wie, o co powinniśmy się modlić – my nie wiemy. Dlatego też musimy pozwalać mu na to, aby nas prowadził Jednym ze sposobów jest specjalny język, który otrzymujemy, gdy zostajemy ochrzczeni w Duchu. Innym to inspirowanie naszych umysłów do modlitw, na które przychodzą odpowiedzi. Jeszcze innym jest głębokie wstawiennicze zawodzenie, które w nas wywołuje.

11. Mówi nam o tym, że jesteśmy dziećmi Bożymi (Rz 8:16). Duch Święty chce wprowadzić nas do miejsca, to wszystko jest częścią naszego życia. On wydaje w nas owoce Duch (Ga 5:22,23).

12. Wydaje w nas owoce Ducha Świętego. Duch Święty daje miłość, radość, pokój, cierpliwość, dobroć, wierność, łagodność i samokontrolę, co należy do części naszego uświęcenia. Te cechy są kształtowane w nas dzięki stałemu poddawaniu się Duchowi Bożemu.

13. Daje nadnaturalne dary (1Kor 12:8-10). Dary dawane są przez Ducha Świętego tak, jak On chce. Niemniej, my nie jesteśmy bierną stroną jeśli chodzi o przyjmowanie i działanie w darach. Wykorzystanie tych darów wymaga wiary, odwagi i pewnego stopnia wrażliwości na Ducha. Te dary są dawane po to, aby pomóc ludziom nadnaturalną mądrością i mocą Bożą. Nie jest to produkt racjonalnego umysłu. Nadnaturalne działania Ducha Świętego mają miejsce w życiu tych wierzących, którzy są na nie otwarci. Są bardzo przydatne w ewangelizacji i w każdej dziedzinie chrześcijańskiej służby. Lekceważąc je, kościół lekceważy wagę nadanych przez Boga sposobów do osiągnięcia Bożego dzieła na ziemi.

Continue reading →

Codzienne rozważania_01.03.2013

„Otworzę okna niebios dla was. Wyleje moje błogosławieństwo tak wielkie, że nie będzie mogli go pomieścić” (Mal. 3:10 NLT)

Obecnie zanosi się ogromną ilość modlitw i próśb o przebudzenie,… Czy jednak, skoro Duch Boży ignoruje, a może przechodzi ponad tym, co tak bardzo ważne dla chrześcijańskiego system, a sprawia, że jest bardzo niewiele warte (a Duch święty nigdy nie idzie na kompromis z tym co jest żywotne i faktycznie z Boga), nie oznacza że wzywa do tego, abyśmy zastanowili się nad ogromem uwagi, który to pochłania? Dni największej duchowej mocy kościoła i jego wpływu to czas, gdy kościelne formy, architektura i rytuały były niczym, a Sam Pan był wszystkim… Aby wydobyć się z tych pomniejszych rzeczy, potrzebujemy potężnego nawiedzenia Ducha Bożego; to i tylko to może tego dokonać. Większość ludzi zgadza się z tym i bardzo dużo na ten temat słyszymy. Zawsze wprawia nas w zakłopotanie, gdy coś jest stale i wciąż powtarzane, i zdecydowanie potwierdzane, a jednak zawsze brak jest widocznych w znacznym stopniu konsekwencji w postaci praktycznych modyfikacji. Czy więc, z drugiej strony, nie została by otwarta droga ku trwalszemu wyższemu duchowemu życiu, pełni i skuteczności, gdybyśmy poważnie potraktowali te rzeczy, które Duch Boży wielokrotnie rugował, gdy miał swobodę działania, ?

Czyż reformacja nie jest istotną częścią przebudzenia? Czy Pan nie wzywa do pewnych drastycznych modyfikacji, zanim może „otworzyć okna niebieskie”? (Mal. 3:10). Gdy Pan kiedykolwiek i gdziekolwiek objawia w nowy sposób Siebie Samego, Swój cel i sposób działania to zapewnia sobie takich ludzi, którzy wyszli na zewnątrz, na grunt zwany „tylko Chrystus” i zawsze musieli ponosić pełne, wielkie i bolesne koszty. Zazwyczaj to ich właśni bracia w Chrystusie dokonywali egzekucji… Jak trudno jest zorganizowanemu chrześcijaństwu uwierzyć, że wszystko, cokolwiek ma rzeczywistą wartość daje sobie radę bez maszynerii, publiki i całej tej struktury zorganizowanej pracy! Czyż nie byłoby dobrze zatrzymać się na chwilę i zastanowić się nad tym, czy nie jest tak, że największe i najbardziej owocne Boże dzieła w naturze i w łasce dzieją się w ukryciu, po cichu, dyskretnie i – w wielu przypadkach – wykonane, zanim ktokolwiek o tym się dowie? Co ze zmartwychwstaniem natury każdej wiosny? Prawo, którym rządzą się największe dzieła Boże jest ma biologiczną naturę: jest to prawo Życia – jest organiczne.

T. Austin-Sparks from: The Release of the Lord – Chapter 7

_____________________________________________________________________________________________

29 lutego| 2 marca

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich

продвижение

Codzienne rozważania_28.02.2012

„Pan zobaczy mękę Jego duszy i będzie usatysfakcjonowany” (Iz. 53:11 AMP)

Dziś wiemy na ten temat znacznie więcej niż wiedział prorok Izajasz! Byliśmy z Nim w Gesemane w czasie cierpienia Jego duszy i jesteśmy z Nim po drugiej stronie tego cierpienia. Jak wiele jest Chrystusowego ziarna od tamtej pory! Drodzy przyjaciele, jeśli kiedykolwiek jesteście kuszeni sądzić, że Chrześcijan jest niewielu, że jest to tylko mała grupka w wielomilionowym świecie – otwórzcie okna! Spójrzcie do Księgi Objawienia: „tłum wielki, którego nikt ni mógł zliczyć… tysiące razy dziesiątki tysięcy, tysiące tysięcy”. Liczby nie są w stanie tego wyrazić w ludzkim języku, a zostali oni zebrani od czasu cierpienia Pana Jezusa. On rzeczywiście jest tym Nasieniem! Getsemani stało się najbardziej płodnym ogrodem w całej historii, ty i ja jesteśmy Jego ziarnem! Narodziliśmy się z Jego cierpienia i jesteśmy w przymierzu uczynionym z nowym Izraelem.

Lecz pamiętaj, że znaczenie i wartość tego przymierza zależy od naszego oddania Panu! Jest to tak oczywiste: największa płodność zawsze pochodzi z życia najbardziej oddanego Panu, ludzi o jednomyślnym (niepodzielnym) sercu. To przymierza ma dwie strony… Na podstawie lekcji z historii Izraela Nowy Testament ostrzega wielokrotnie i może się okazać, że zawiedziemy we wszystkim co oznacza to przymierze, jeśli nasze serca będą podzielone i będziemy próbowali żyć w dwóch światach. Nigdy niczego nie stracimy, ponieważ wszystko należy do Pana i to właśnie znaczy mieć obrzezane serce. Oby ta prawda dotyczyła wszystkich!

T. Austin-Sparks from: God’s New Israel – Chapter 3

_____________________________________________________________________________________________

27 lutego | 29 lutego

продвижение

Masowe aresztowania i torturowanie chrześcijan w Libii

Raymond Ibrahim

Wygląda na to, że informacje, które pojawiły się w zeszłym tygodniu o aresztowaniu w Libii czterech misjonarzy, zagrożonych karą śmierci za nawracanie na chrześcijaństwo, są tylko wierzchołkiem góry lodowej. Wczoraj arabskie media powiadomiły o aresztowaniu i zatrzymaniu w Ben Ghazi ponad 100 Koptów z Egiptu, którzy mieszkali i pracowali w Libii, również z oskarżenia, czy pod pretekstem, jakoby byli „chrześcijańskimi misjonarzami”.

Na filmie najwyraźniej zrobionym przez libijskich wojskowych śledczych – z których większość wygląda na islamskich salafistów, o długich brodach i podstrzyżonych wąsach – pojawił się wczoraj w Internecie. Widać na nim pomieszczenie, w którym znajdują się Koptowie. Siedzą zgarbieni na podłodze, mają ogolone głowy, wyglądają jak przygnębieni czy skazani, więźniowie obozu koncentracyjnego. Jak podaje jedno źródło, „wielu z tych Koptów było torturowanych. Niektórzy z nich mieli wytatuowane słynne koptyjskie krzyże na nadgarstkach, które zostały wypalone kwasem”.

Następnie kamera dokonuje zbliżenia na materiały, które spowodowały ich położenie: na stole znajduje się kilka Biblii, książeczek do modlitwy i rozłożone obrazy Jezusa, Marii i innych świętych. Libijscy śledczy skarżą się na to, że jak to możliwe, że ci chrześcijanie mieli odwagę sprowadzić takie materiały do Libii i że oni, ich oskarżyciele są pewni, że Koptowie zamierzali wykorzystać je do nawracania ludzi w Libii. Sporadycznie w pomieszczeniu odzywają się okrzyki: „Allah Akbar!”.

Co się dzieje w Libii? Czy te relacje – najpierw o czterech zagranicznych misjonarzach, wśród których znajduje się jeden Amerykanin, a teraz ponad 100 chrześcijan z sąsiedniego Egiptu -wskazują na to, że chrześcijańscy misjonarze zdecydowali się ostatnio zalać tłumnie Libię? Czy też te stale pojawiające się informacje wskazują na to, że Libia po Kadafim staje się coraz bardziej nietolerancyjna wobec chrześcijaństwa?

Continue reading →

Codzienne rozważania_27.02.2013

„Lecz Pan rzekł do niego: Idź, albowiem mą ten jest moim narzędziem wybranym, aby zaniósł imię moje…” (Dz. 9:15)

Pan musi mieć narzędzie, jakieś narzędzie, Daniela, osobę czy grupę, które są poruszane ku Bogu ze względu na Jego świadectwo. Pan musi mieć Nehemiasza, którego serce bolało z powodu ludu, bo zostało zniszczone to świadectwo. On musi mieć Ezdrasza, który ani na chwilę nie pójdzie na kompromis z niczym, co sprzeciwia się myśli Bożej. Musi mieć Esterę, instrument, który rzuci obawy na wiatr i pójdzie, biorąc życie w ręce, aby oblegać tron króla i wstawiać się za życiem jej ludzi, aby lud Boży został uwolniony spod groźby wroga. Ach! Cóż przyniosły te modlitwy! Umiłowani, jeśli mamy być skutecznymi narzędziami Pana w wydarzeniach tych ostatnich czasów, musimy być w bardzo głęboki sposób niepokojeni tym, co interesuje Boga i w podobny sposób musi spocząć na naszych sercach brzemię Pana. Nie wolno nam zatrzymywać dla siebie niczego, co może się liczyć dla Pana i Jego spraw. Będziesz zdumiony tym, w jaki sposób Pan przyjdzie, gdy dasz Mu szansę.

Wszystko zaczyna się od rozpoznania potrzeby i brzemienia tej sprawy spoczywającego w twoim sercu. Gdy naprawdę jesteśmy w tym zaangażowani z pobudzenia Ducha Świętego to okaże się, że te zwykłe funkcje, które widzimy w starotestamentowych narzędziach, zostaną wpisane w nas i będziemy ludźmi niepohamowanymi dla tej JEDNEJ RZECZY – brzemienia Pana i serca skupionego na Jego świadectwie w Jego ludzie.

T. Austin-Sparks from: The Time in Which We Live

____________________________________________________________________________________________________

26 lutego | 28 lutego

aracer.mobi

Poznawanie Ducha Świętego_6

Witajcie

John Fenn

Poprzednim razem dzieliłem się tym, w jaki sposób szukam raczej odczucia, wrażenia, nastroju Ojca w moim duchu, a nie głosu.

Społeczność i słowo dla nas

Grecki wyraz „logos” używany jest wtedy, gdy mowa jest o ogólnej radzie Bożej. „Logos” to wszystko od Stworzenia do Objawienia. W zwykłej kościelnej kulturze nowo nawróconych uczy się, aby czytali Słowo, może 2 rozdziały dziennie plus codziennie jakiś wers do przemyślenia i to jest logos.

O ile dobre i słuszne jest znać logos, dobrze jest mieć obszerną znajomość „rozdziału i słowa”, logos nie daje wiary. Znajomość logos nikogo nie zbawia, ani nie prowadzi do zbawienia – jak wielu pogan przeczytało rozdział i wers, jak wielu teologów zna Biblię, a jednak nie narodzili się na nowo – sama wiedza o J 3:16 nie zaprowadzi cię do nieba.

Co cię utrzymuje przy życiu?

Wyjściem poza logos jest specyficzne słowo wypowiedziane do kogoś. Takie słowo to w grece rhema i oznacza szczególne słowo wypowiedziane do kogoś. Rhema wynika z logos, jest to słowo szczególne z niesprecyzowanego. Rodzisz się na nowo reagując na rhema. Odpowiedzią na zaproszenie rhema do zbawienia jest wiara.

Mt 4:4 cytuje VMoj 8:3 o i używa rhema, a nie logos: „Nie samym chlebem człowiek żyje, lecz każdym Słowem (rhema), które wychodzi z ust Bożych”.

Widzimy tutaj, że naszym duchowym pożywieniem nie jest logos, ogólna rada Boża od Stworzenia do Objawienia, lecz specyficzne Słowo skierowane do nas – tak szczególne jak to, że nasze śniadanie, lunch czy obiad są dla nas, a nie dla tłumów. Żyjemy dzięki specyficznemu słowu danemu nam od Boga i żyjemy dla tego słowa.

Ten wers pokazuje nam również to, że powinniśmy uczynić z tego specyficznego Słowa od Boga coś równie ważnego dla naszych serc jak przyjmowanie codziennych posiłków. Powtórzmy: nie logos – 2 rozdziały dziennie, codzienne zapamiętywanie wersu równoważne posiłkowi, lecz mamy żyć w oczekiwaniu na specyficzne Słowo dla nas od Boga i zrównać to z potrzebą chleba naszego powszedniego.

Continue reading →

Codzienne rozważania_26.02.2013

„Albowiem jeden jest Bóg i jeden Pośrednik między Bogiem a człowiekiem, Człowiek Jezus Chrystus” (1Tym. 2:5).

Bożą odpowiedzią na wszystko, Bożym wyjaśnieniem wszystkiego i Bożym środkiem do wykonania wszystkiego jest Człowiek, „ten człowiek Chrystus Jezus”. Choć ten świat zmierza swoim złym kursem, zamieszkana ziemia zostanie osądzona w Człowieku. Ludzie zostaną osądzeni na podstawie tego, jaka jest ich wewnętrzna relacja do tego Człowieka. Na sądzie pytaniem nie będzie to, jak wiele dobrego czy złego, więcej czy niemniej, jest w człowieku, lecz wszystko zwróci się ku jednemu punktowi: „Czy jesteś w Chrystusie?” Jeśli nie to więcej czy mniej nie robi różnicy. Bożym zamiarem, Bożą proklamacją jest to, że wszystko jest w Jego Synu. Czy jesteś w Nim? Dlaczego nie? Podstawa sądu jest bardzo prosta. Wszystko jest zebrane w Człowieku i to, co jest w Człowieku Bożym dla nas. To jest podstawa sądu. Wszystko cofa się do bardzo prostej a jednak obszernej i błogosławionej prawdy, mówiącej, że to Chrystus satysfakcjonuje Boga, wypełnia Boży cel, zaspokaja wszelkie nasze potrzeby. Wszystko skupia się na Człowieku, na „Człowieku Jezusie Chrystusie”.

Panie otwieraj nasze oczy na Jego chwałę i na Niebiańskiego Człowieka, Który jest również Boskim Sługą.

T. Austin-Sparks from: All Things in Christ – Chapter 15

_____________________________________________________________________________________________

25 lutego | 27 lutego

aracer.mobi