To, co pewne

Greg Laurie
„Siedemdziesiąt lat jest nam dane! Niektórzy dożywają nawet osiemdziesięciu. Ale nawet najlepsze lata są pełne bólu i kłopotów; wkrótce przemijają, a my odlatujemy”  (Ps 90:10).

Benjamin Franklin napisał: „Na tym świecie niczego nie można uznać za pewne, poza śmiercią i podatkami”. Wielu ludzi opracowało strategie, aby uniknąć tego drugiego. Nikt jeszcze nie opracował strategii, aby uniknąć tego pierwszego – i nikt nigdy tego nie zrobi.

Biblia jasno stwierdza, że ​​dla każdego człowieka nadejdzie czas, w którym życie na ziemi się skończy. Autor Księgi Koheleta napisał: „Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem ma swoją porę. Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas żniwa” (Księga Koheleta 3:1–2 NLT).

Autor Listu do Hebrajczyków napisał: „A jak postanowione jest ludziom raz umrzeć, a potem sąd” (Hbr 9,27). Większość ludzi zakłada (lub przynajmniej ma nadzieję), że ich wyznaczony czas nadejdzie po długim życiu na ziemi. Biblia jednak nie składa takich obietnic. Dla niektórych ludzi czas śmierci nadchodzi znacznie wcześniej, niż się spodziewano. Dla innych znacznie później. Statystycy szacują, że co sekundę umierają dwie osoby. Co minutę umiera sto dwadzieścia osób. Co godzinę umiera ponad siedem tysięcy osób.

Dlatego słowa psalmisty wciąż brzmią: „Dano nam siedemdziesiąt lat, niektórzy dożywają nawet osiemdziesięciu. Lecz nawet najlepsze lata są pełne bólu i udręki; szybko przemijają, a my odlatujemy” (Psalm 90:10).

Posłańcy zatwierdzenie przez Boga

Continue reading →

Samodzielnie wybrany cel

Greg Laurie
„Cześć dla Pana jest czysta i trwa na wieki. Prawa Pana są prawdziwe, każde jest sprawiedliwe” (Ps 19:9).

Nasza kultura personalizacji mówi nam, że możemy mieć praktycznie wszystko, dokładnie tak, jak chcemy, o ile jesteśmy gotowi wydać odpowiednią kwotę. Niestety, wielu ludzi próbuje przenieść to poczucie przywileju do swojego życia duchowego. Próbują personalizować Boga.

Mówią coś w stylu: „Wierzę w Boga, który nas kocha, a nie w Boga, który nas osądza”. Postępują tak, jakby Boga można było sprowadzić do jednego atrybutu, jakby wszystkie Jego doskonałości nie mogły istnieć w idealnej harmonii.

Ewangelizacja bez wymówek

Greg Laurie
„Potem Pan przemówił do Jonasza po raz drugi: Wstań i idź do wielkiego miasta Niniwy i głoś słowo, które ci dałem” (Jon 3:1–2).

Większość wierzących ma powody, by nie ewangelizować. Niektóre z nich mogą wydawać się nawet przekonujące lub uzasadnione. „Nie chcę, żeby ta przyjaźń była dziwna lub niezręczna”. „Boję się, że nie będę w stanie odpowiadać na pytania ludzi”. „Nie chcę stać się osobą, której inni będą unikać”.

Starotestamentowy prorok Jonasz miał kilka całkiem przekonujących powodów, by nie ewangelizować. A przynajmniej uważał je za przekonujące. Otrzymał zadanie, którym żaden prorok w jego czasach nie byłby zachwycony. Bóg powołał go, by głosił Jego Słowo w Niniwie, jednym z najbardziej niegodziwych miast na ziemi. Niniwczycy byli wrogami Izraela. Inni prorocy ostrzegali Izraelitów, że pewnego dnia zostaną pokonani przez Asyryjczyków, a Niniwa akurat była stolicą Asyrii.

Jonasz prawdopodobnie pomyślał: „Chwileczkę! Jeśli pójdę i będę do nich głosił, mogą się nawrócić. A jeśli się nawrócą, Bóg ich oszczędzi i nas pokona. Ale jeśli nie będę do nich głosił, nie nawrócą się i Bóg ich osądzi. To będzie o jednego wroga mniej, z którym będziemy musieli się zmagać”.

Jonasz spróbował więc pójść w przeciwnym kierunku. Udał się do Jafy, wsiadł na statek i popłynął do Tarszisz, z dala od obecności Pana. Oszczędziłby sobie wielu kłopotów, gdyby pamiętał słowa Dawida: „Nigdy nie ucieknę od Ducha Twego, nigdy nie ucieknę od oblicza Twego!” (Psalm 139:7).

Twój wybór

Greg Laurie
„Dlatego też, skoro zostaliśmy usprawiedliwieni w oczach Boga przez wiarę, mamy pokój z Bogiem dzięki temu, co Jezus Chrystus, nasz Pan, uczynił dla nas. Dzięki naszej wierze Chrystus wprowadził nas do tego miejsca niezasłużonego przywileju, w którym teraz stoimy, i z ufnością i radością oczekujemy dzielenia się chwałą Bożą” (Rm 5:1–2).

Arytmetyka Ewangelii jest fascynująca. Jeśli narodzisz się raz, umrzesz dwa razy. Jeśli narodzisz się dwa razy, umrzesz raz. Jeśli wydaje ci się to zagmatwane, jesteś w dobrym towarzystwie. Nikodem, wybitny żydowski uczony i przywódca w czasach Jezusa, zapytał: „Jakżeż może starzec wrócić do łona swojej matki i narodzić się na nowo?” (J 3:4).

Przez „narodzenie raz” mam na myśli narodziny fizyczne. Przez „narodzenie dwa razy” mam na myśli narodziny fizyczne, jak i duchowe, w których rodzisz się na nowo, po tym, jak uwierzyłeś w Chrystusa.

Tak jak istnieją dwa narodziny, tak Biblia naucza, że ​​istnieją dwie śmierci: jedna fizyczna, a druga duchowa. Jezus ostrzegł, że powinniśmy bać się drugiej śmierci bardziej niż pierwszej.

Objawienie 20:14 mówi nam: „Potem śmierć i grób zostały wrzucone do jeziora ognia. To jezioro ognia to druga śmierć” (NLT). Druga śmierć jest ponownie wspomniana w Objawieniu 21:8, gdzie czytamy: „Lecz tchórze, niewierzący, zepsuci, mordercy, rozpustnicy, uprawiający czary, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy – ich los jest w jeziorze gorejącym ogniem i siarką. To jest druga śmierć” (NLT). Drugą śmiercią jest piekło.

Powiedziano, że „druga śmierć jest kontynuacją śmierci duchowej w innym, ponadczasowym istnieniu”.
Thomas Watson napisał: „Dla pobożnych wieczność jest dniem, który nie ma zachodu słońca; dla niegodziwych wieczność jest nocą, która nie ma wschodu słońca”.

Jezus mówił o piekle w bardzo konkretny sposób. Ostrzegał przed ogniem piekielnym (zob. Mt 5:22). Ostrzegał przed wrzuceniem naszych ciał do piekła (zob. Mt 5:29). Ostrzegał również przed zniszczeniem duszy i ciała w piekle (zob. Mt 10:28).

Biblia naucza, że ​​wszyscy chrześcijanie – czyli grzesznicy, którym przebaczono i którzy zostali zbawieni dzięki wierze w Jezusa Chrystusa – znajdą się w niebie. Ta oferta przebaczenia i zbawienia jest dostępna dla każdego.

Apostoł Paweł napisał: „Skoro więc zostaliśmy usprawiedliwieni przed Bogiem przez wiarę, mamy pokój z Bogiem dzięki temu, co uczynił dla nas Jezus Chrystus, nasz Pan. Dzięki naszej wierze Chrystus wprowadził nas do tego miejsca niezasłużonego przywileju, w którym teraz stoimy, i z ufnością i radością oczekujemy udziału w chwale Bożej” (Rzm 5:1–2 NLT).

Nieunikniony temat

Greg Laurie
„Przesłanie krzyża jest głupstwem dla tych, którzy zmierzają ku zagładzie! Ale my, którzy jesteśmy zbawieni, wiemy, że to sama moc Boga. Jak mówi Pismo Święte: „Zniszczę mądrość mądrych i odrzucę inteligencję rozumnych”. Gdzie więc to stawia filozofów, uczonych i błyskotliwych mówców tego świata? Bóg sprawił, że mądrość tego świata wydaje się głupotą. Ponieważ Bóg w swojej mądrości zadbał o to, by świat nigdy nie poznał Go przez ludzką mądrość, wykorzystał nasze głupie głoszenie, aby zbawić tych, którzy wierzą” (1Kor 1:18–21).

Jedną z największych przeszkód, z jakimi boryka się wiele osób w ewangelizacji, jest niechęć do mówienia o nieprzyjemnych aspektach ewangelii. Chętnie dzielą się tym, że „darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rz 6,23). To właśnie pierwsza część Rz 6,23: „zapłatą za grzech jest śmierć” (NLT) ich blokuje.
Nie możemy jednak zapominać, że Jezus wiele mówił o piekle. W rzeczywistości mówił o nim częściej niż którykolwiek inny kaznodzieja w Biblii. Dlatego nie chcemy unikać tego tematu. Chcemy raczej biblijnego zrozumienia tego, co mówi Biblia, abyśmy mogli dzielić się tą wiedzą z innymi.

Apostoł Paweł zakończył swoje przemówienie na Wzgórzu Marsowym słowami: „Bóg dawniej nie zwracał uwagi na niewiedzę ludzi w tych sprawach, teraz jednak wzywa wszystkich i wszędzie, aby pokutowali ze swoich grzechów i nawrócili się do Niego. Ustanowił bowiem dzień, w którym sprawiedliwie osądzi świat przez Człowieka, którego ustanowił, i przekonał wszystkich, kim On jest, wskrzeszając Go z martwych” (Dz17:30–31).