Druga szansa
Greg Laurie
„O, jaka radość dla tych, których nieposłuszeństwo zostało przebaczone, których grzech został zapomniany!” (Ps 32:1).
Bez wątpienia jednym z największych błogosławieństw życia chrześcijańskiego jest to, że Bóg daje nam drugą szansę. Apostoł Paweł napisał: „Wszyscy bowiem zgrzeszyliśmy i wszyscy jesteśmy słabi wobec chwały Bożej” (Rz 3,23). Ale nawet jeśli ponieśliśmy sromotną porażkę, Bóg daje nam szansę, by zostawić ją za sobą. On może radykalnie odmienić bieg wydarzeń na naszą korzyść. On może nam przebaczyć.
Mamy wybór co do przebiegu naszego życia. Możemy wyznać swój grzech i odwrócić się od niego, zaznając szczęścia płynącego z przebaczenia, albo możemy próbować ukryć swój grzech, a potem zbierać to, co zasialiśmy. Biblia mówi nam, że Bóg nie będzie błogosławił ludziom, którzy próbują ukryć swój grzech. Księga Izajasza 3:9 mówi o takich ludziach: „Są zgubieni! Sprowadzili na siebie zgubę” (NLT).
Z drugiej strony, Psalm 32:1 mówi: „O, jakże wielka radość dla tych, którym odpuszczono nieposłuszeństwo, których grzech został zapomniany!” (NLT). Czyż to nie brzmi lepiej? Dawid, autor psalmu, dobrze to rozumiał.
Historia Dawida to klasyczna opowieść o dojściu od pucybuta do milionera. Dawid był pasterzem i muzykiem. Był pomijany nawet we własnej rodzinie. Kiedy jego bracia wyruszyli na wojnę, Dawidowi powierzono rolę chłopca na posyłki. Kiedy prorok Samuel powiedział Jessemu, ojcu Dawida, że Bóg posłał go, aby namaścił jednego z synów Jessego na kolejnego króla Izraela, Jesse nawet nie uwzględnił Dawida w tym zestawieniu.
