Category Archives: Pozostałe

Lekarstwo na poczucie wyższości

Greg Laurie
„Przestań zachowywać się tak dumnie i wyniośle! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i osądzi twoje czyny” (1Sam 2:3).

Dawno temu, kiedy prognostycy i pisarze science fiction wyobrażali sobie życie w XXI wieku, niewielu przewidywało, jak ogromną rolę odegra powszechne w kulturze poczucie wyższości. A przez „poczucie wyższości” mam na myśli przekonanie, że nie trzeba ciężko pracować i że wszystko powinno być dane, bo jest się tak wspaniałym.

Urodziłem się w pokoleniu znanym jako wyżu demograficznego. Moje pokolenie uważało, że problemem świata jest niskie poczucie własnej wartości. W rezultacie położono duży nacisk na ruch na rzecz poczucia własnej wartości i wydano na niego mnóstwo pieniędzy. To zapoczątkowało efekt kuli śnieżnej.
Ten trend spadkowy doprowadził do powstania obecnej kultury influencerów, w której poczucie własnej wartości przerodziło się w narcyzm. Miliony ludzi wierzą teraz, że nawet ich najbłahsze myśli i działania zasługują na to, by udokumentować je na wideo i podzielić się nimi ze światem.

Widoczność, sława i wpływy w mediach społecznościowych stały się walutą. Ludzie, którzy je posiadają, celebrują swoje „bogactwo” z oszałamiającymi pokazami wyższości. Ponieważ ich zasięg społeczny jest tak ogromny, to poczucie wyższości stało się normą wśród młodszych pokoleń – i wśród starszych również. Ludzie oczekują, że będą nagradzani, celebrowani i podziwiani niezależnie od swoich osiągnięć.

Ta tendencja nie wróży dobrze na przyszłość. Słowo Boże jasno wskazuje, że w naszej relacji z Panem nie ma miejsca na poczucie wyższości. W 1 Księdze Samuela 2:3 czytamy: „Nie bądź tak wyniosły i pyszny! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i On osądzi twoje czyny” (NLT).

Siew i żniwa

Greg Laurie
„Nie wyrządziłem Izraelowi żadnej krzywdy” – odpowiedział Eliasz. „Ty i twoja rodzina jesteście sprawcami zła, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć posągom Baala” (1Krl 18:18).

W ostatnich rozważaniach rozmawialiśmy o niemożności poznania przyszłości i o tym, jak ważne jest powierzenie nieznanej przyszłości znanemu Bogu. Istnieje jednak ważny wyjątek od biblijnych ostrzeżeń o niewiedzy, co przyniesie przyszłość. W rzeczywistości, ogólnie rzecz biorąc, niektóre rzeczy są dość przewidywalne.

Apostoł Paweł wyjaśnił to w następujący sposób: „Nie łudźcie się, Bóg się nie daje wyśmiewać. Cokolwiek człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie życie wieczne” (Galatów 6:7–8 ) .
To przesłanie o tym, że zbierzesz to, co zasiejesz, stanowiło sedno ostrzeżenia proroka Eliasza skierowanego do niegodziwego króla Achaba. Eliasz oświadczył: „ Jako żyje Pan , Bóg Izraela, Bóg, któremu służę, nie będzie rosy ani deszczu w tych latach, dopóki nie ogłoszę tego !” (1 Królów 17:1).

Kiedy Eliasz ponownie spotkał Achaba, król zapytał: „Czyż to ty jesteś tym, który wichrzycielem Izraela?” (1 Krl 18,17 NLT). Eliasz odpowiedział: „Nie wyrządziłem krzywdy Izraelowi… Ty i twoja rodzina jesteście wichrzycielami, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć bogom Baala” (werset 18 NLT). Innymi słowy, Eliasz powiedział: „Sam to na siebie sprowadziłeś, królu Achab, bo zwróciłeś się ku fałszywym bogom”.

Zawsze zadziwia mnie, jak ludzie raz po raz łamią Boże przykazania, sprzeciwiają się Jego pełnym miłości ostrzeżeniom, a potem obwiniają Go, gdy nadchodzą trudności, często z powodu własnych uczynków. Domagają się odpowiedzi: „Dlaczego Bóg pozwolił, żeby to mi się przydarzyło? Dlaczego Bóg to zrobił?”.

Nie twierdzę, że tak jest zawsze, gdy dzieje się coś złego. Ale często istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Kiedy robimy coś złego, zbieramy konsekwencje. Nie ma potrzeby łamać sobie głowy i zastanawiać się dlaczego. I z pewnością nie ma potrzeby obwiniać Boga, gdy zbieramy to, co sami zasialiśmy.

Lepszym rozwiązaniem jest przyjęcie idei zbierania tego, co siejemy, poprzez sianie dobra. Paweł ujął to tak: „Nie ustawajmy w czynieniu dobra. Gdy nadejdzie odpowiedni czas, zbierzemy plon błogosławieństwa, jeśli nie znużymy się. Dlatego, gdy tylko mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są z nami w wierze” (Galatów 6:9–10).

Jakie duchowe plony zbierzesz?

Pytanie do refleksji: Co teraz siejesz, co pewnego dnia będziesz zbierać?

Plany ku dobremu

Greg Lauri
„Albowiem Ja znam zamiary, jakie mam wobec was – mówi Pan – zamiary dobre, a nie zgubne, aby zapewnić wam przyszłość i nadzieję” (Jer 29:11).

W tym tygodniu będziemy rozmawiać o przyszłości. Nie będziemy się skupiać na konkretnych wydarzeniach, ale raczej na tym, jak chrześcijanie powinni podchodzić do przyszłości i się na nią przygotowywać. Niezależnie od tego, czy jesteś pełen nadziei, czy pesymizmu co do tego, co cię czeka, powinieneś wiedzieć, że Biblia zawiera bogactwo mądrości, jak stawić czoła przyszłości zgodnie z zamysłem Boga.

Księga Przysłów 27:1 nadaje ton: „Nie przechwalaj się jutrem, bo nie wiesz, co dzień ci przyniesie” (NLT). Wielu ekspertów wierzy, że wykorzystując analitykę i sztuczną inteligencję, potrafią przewidywać przyszłe trendy, możliwości i kryzysy. Słowo Boże natomiast jasno wskazuje, że przyszłość jest nieprzewidywalna. Pokładanie ostatecznej wiary w ludzkiej intuicji lub modelach sztucznej inteligencji jest głupotą.

Wierny do końca

Greg Laurie
„Uważajcie więc, drodzy bracia i siostry. Uważajcie, aby wasze serca nie były złe i niewierzące, i aby nie odwracały was od Boga żywego. Musicie ostrzegać się nawzajem każdego dnia, póki trwa „dzisiaj”, aby nikt z was nie został zwiedziony grzechem i nie zatwardział wobec Boga. Bo jeśli będziemy wierni aż do końca, ufając Bogu tak mocno, jak wtedy, gdy uwierzyliśmy, będziemy mieli udział we wszystkim, co należy do Chrystusa” (Hbr 3:12–14).

Apostoł Paweł napisał: „Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się wobec wszelkich podstępów diabła” (Efezjan 6:11). Jako wierzący, musimy wziąć sobie to ostrzeżenie do serca. Prawda jest taka, że ​​nie zawsze stawiamy opór strategiom diabła. W rzeczywistości, zdarzają się chwile, kiedy im ulegamy. Stawiamy się w niebezpiecznych sytuacjach. Ułatwiamy diabłu kuszenie nas.

Ostrzeżenie Pawła rezonuje dziś szczególnie mocno, ponieważ żyjemy w czasach, które uważam za dni ostatnie. Jednym z proroczych znaków, o których czasami zapominamy, jest to, że w dniach ostatnich nastąpi wielkie odstępstwo, co oznacza, że ​​ludzie odstąpią od Pana. Według 1 Listu do Tymoteusza 4:1: „Duch Święty wyraźnie mówi nam, że w czasach ostatnich niektórzy odstąpią od prawdziwej wiary i pójdą za duchami zwodniczymi i naukami demonów” (NLT).

Oznacza to, że w tych krytycznych czasach, w których żyjemy, diabeł krąży jak lew ryczący, szukając ludzi, których mógłby ściągnąć w dół (zob. 1 Piotra 5:8). Szuka ludzi, którzy zadowalają się przebiegnięciem tylko połowy wyznaczonego im wyścigu. Szuka ludzi, którzy oderwali wzrok od Chrystusa i dali się rozproszyć sprawom tego świata. Szuka ludzi zmęczonych, sfrustrowanych i zmagających się z wątpliwościami. Szuka ludzi, którzy próbują „iść sami”, zamiast polegać na wspólnocie i odpowiedzialności innych wierzących.

List do Hebrajczyków ostrzega przed niebezpieczeństwami duchowego odwrócenia się. List do Hebrajczyków 3:12 mówi nam: „Uważajcie więc, umiłowani bracia, aby serca wasze nie były złe i niewierzące, abyście nie odstąpili od Boga żywego” (NLT). Zauważcie, że ten werset nie jest skierowany do niewierzących. Jest to raczej ostrzeżenie skierowane konkretnie do chrześcijan. Dalej czytamy: „Musicie napominać się wzajemnie każdego dnia, póki trwa 'dzisiaj’, aby nikt z was nie został zwiedziony przez grzech i nie stał się zatwardziałym wobec Boga. Bo jeśli będziemy wierni aż do końca, ufając Bogu tak mocno, jak wtedy, gdyśmy uwierzyli, będziemy mieli udział we wszystkim, co jest w Chrystusie” (wersety 13–14 NLT).

Złapałeś to? Będziesz „uczestniczył we wszystkim, co należy do Chrystusa” – jeśli będziesz wierny do końca. Innymi słowy, musisz przekroczyć linię mety.

| 21.09.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak możesz być wierny do końca w swojej drodze z Chrystusem?

Oczy na Niego

Greg Laurie
„Czynimy to, wpatrując się w Jezusa, Mistrza, który zapoczątkowuje i doskonali naszą wiarę. Z powodu radości, jaka Go czekała, zniósł krzyż, nie zważając na hańbę. Teraz zasiada na honorowym miejscu u tronu Boga” (Hbr 12:2).

W liceum trenowałem lekkoatletykę. Byłem całkiem niezłym biegaczem na krótkich dystansach, ale fatalnie radziłem sobie na długich. Może to wynikało z faktu, że nienawidziłem trenować. Moja motywacja również mogła być kwestionowana. Niektórych motywuje duch rywalizacji, duch zespołowy albo osiąganie rekordów życiowych. Chciałem zaimponować ładnym dziewczynom na trybunach.

Jeśli chodzi o wyścig życia, potrzebujemy lepszej motywacji niż ta, którą miałem. List do Hebrajczyków 12:2 wyjaśnia to wyraźnie: „Czynimy to, patrząc na Jezusa, Mistrza, który zapoczątkowuje i doskonali naszą wiarę. On z radości, która Go czekała, zniósł krzyż, nie zważając na hańbę, a teraz zasiada na chwalebnym miejscu przy tronie Boga” (NLT).

Ostatecznie biegniemy dla jednej publiczności: Jezusa Chrystusa. On nas obserwuje. Modli się za nas. W rzeczywistości, zgodnie z Listem do Hebrajczyków 7:25, „On żyje na wieki, aby wstawiać się za nami u Boga” (NLT).

Obecność i dzieło Jezusa dodały Szczepanowi odwagi, gdy stanął przed oskarżycielami, którzy byli gotowi skazać go na śmierć. Pełen Ducha Świętego, ujrzał Jezusa w niebie i powiedział: „Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego na miejscu honorowym po prawicy Boga!” (Dz 7,56). Widząc Jezusa, Szczepan mógł biec i ukończyć wyścig.

Widząc Jezusa, Szymon Piotr otrzymał również zdolność chodzenia po wodzie. Pewnej nocy uczniowie przeprawiali się przez wzburzone Jezioro Galilejskie. Według Ewangelii Mateusza 14:25–29, „Około godziny trzeciej nad ranem przyszedł do nich Jezus, kroczący po wodzie. Uczniowie, ujrzawszy Go kroczącego po wodzie, zlękli się i ze strachu krzyknęli: „To zjawa!”. Lecz Jezus natychmiast przemówił do nich: „Nie bójcie się! Odwagi! Jestem!”. Wtedy Piotr zawołał do Niego: „Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do Ciebie, krocząc po wodzie”. „Przyjdź” — powiedział Jezus. Piotr więc przeszedł przez burtę łodzi i szedł po wodzie ku Jezusowi” (NLT). Dopóki Piotr miał Pana w zasięgu wzroku, był w stanie dokonać rzeczy pozornie niemożliwej.

Jako wierzący, musimy nieustannie patrzeć na Jezusa. Okoliczności nas rozczarują, a czasem wręcz zniszczą. Ludzie nas zawiodą i nie spełnią naszych oczekiwań. Uczucia będą się pojawiać i znikać. Ale Jezus zawsze będzie przy nas, by nas wspierać.

On biegł przed nami, On jest ostatecznym zwycięzcą i On pokaże nam, jak biec. Ale musimy wciąż patrzeć na Niego.

| 19.09.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak wyglądałoby twoje skupienie się na Jezusie w twoim życiu?

Nawet najtwardsze serce

Greg Laurie
„Bóg zatem wyznaczył inny czas na wejście do swego odpoczynku, a tym czasem jest dziś. Bóg ogłosił to przez Dawida znacznie później, w słowach, które już zacytowaliśmy: „Dziś, gdy głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych”” (Hbr 4:7).

Adwokat próbował dostarczyć ważny dokument mężczyźnie, który za wszelką cenę chciał go unikać. Mężczyzna doszedł do wniosku, że adwokat ma jakieś wezwanie sądowe, więc zrobił wszystko, by go uniknąć. Minęło czternaście lat i mężczyzna w końcu trafił do szpitala, umierając na raka. W wyniku dziwnego splotu zdarzeń adwokat trafił do szpitala i został przydzielony do tego samego pokoju, co umierający mężczyzna.

Mężczyzna zwrócił się do adwokata i powiedział: „Cóż, nigdy mnie pan nie dopadł. Przez cały ten czas uciekałem przed panem i teraz to nie ma znaczenia. Może pan nawet doręczyć wezwanie. Nie obchodzi mnie to”.
Prawnik odpowiedział: „Wezwanie? Próbowałem ci wręczyć dokument potwierdzający, że odziedziczyłeś czterdzieści pięć milionów dolarów!”

Wielu ludzi robi wszystko, by unikać chrześcijan i możliwości nawiązania relacji z Jezusem Chrystusem. Jednocześnie ich serca stają się twardsze i ryzykują, że staną się coraz bardziej nieczuli na ewangelię. Pismo Święte zawiera poważne ostrzeżenia przed zatwardziałością serca, ale z naszej perspektywy nie wiemy, kiedy ktoś osiągnął ten punkt. Może znasz kogoś, kto wydaje się całkowicie zamknięty na ewangelię.

Możemy nabrać otuchy, patrząc na nawrócenie Szawła z Tarsu. Było ono tak radykalne i nieoczekiwane, że kiedy do niego doszło, chrześcijanie z I wieku myśleli, że próbuje on zinfiltrować ich szeregi i jeszcze bardziej prześladować Kościół. Nie wierzyli, że Bóg może zbawić kogoś tak niegodziwego i wrogiego wobec Kościoła jak Szaweł. Nie mogli pojąć tak wielkiej zmiany. Ale wiemy, że Szaweł stał się apostołem Pawłem.

W Liście do Hebrajczyków 4:7 czytamy: „Dlatego Bóg wyznaczył inny czas, aby wejść do swego odpoczynku, a tym czasem jest dziś. Bóg zapowiedział to przez Dawida znacznie później w słowach, które już zacytowaliśmy: ’Dziś, gdy głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych’” (NLT). To ostrzeżenie, ignorowane przez niektórych dziewięćdziesiąt dziewięć razy na sto. Ale ten jeden raz wystarczy. Okoliczności potrafią osłabić ludzką obronę. Dostrzeżenie, jaką różnicę w życiu ludzi czyni relacja z Chrystusem, zarówno w dobrych, jak i złych chwilach, może przemówić do człowieka z mocą. Czasami właściwe słowa, wypowiedziane we właściwym momencie przez właściwą osobę, mogą odmienić życie.

Jeśli znasz kogoś, kto wydaje się zbyt zagubiony i trwale zatwardziały w wierze w Ewangelię, módl się. Bądź obecny. Bądź przykładem wiary chrześcijańskiej w działaniu. Bądź gotowy odpowiadać na pytania i wyzwania w pełen miłości i troski sposób.

Pamiętaj, nawet najtwardsze serce można zmiękczyć. Nigdy nie wiadomo – osoba o twardym sercu, do której próbujesz dotrzeć, może okazać się kolejnym Pawłem.

| 18.09.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak możesz dotrzeć do kogoś w swoim życiu, którego serce jest zatwardziałe na przesłanie ewangelii?

Praca Aniołów

Greg Laurie
„Dlatego aniołowie są tylko sługami – duchami posłanymi, aby troszczyć się o ludzi, którzy odziedziczą zbawienie” (Hbr 1:14).

Filmy takie jak „To wspaniałe życie” , „Żona biskupa” i „Aniołowie na boisku” sprawiły, że wiele osób zastanawiało się, czy anioły rzeczywiście odgrywają rolę w życiu ludzi na ziemi. Zgodnie z Pismem Świętym, jeśli ci ludzie są chrześcijanami, odpowiedź brzmi: zdecydowanie tak.

Wiele z pracy aniołów odbywa się bez naszej wiedzy i nie bez powodu. Objawienie 22 oferuje pouczającą ilustrację. Odnosząc się do wizji nieba, które otrzymał, apostoł Jan napisał: „A gdy je usłyszałem i ujrzałem, upadłem, aby oddać pokłon do stóp anioła, który mi je pokazał” (werset 8 NLT). Wydaje się, że pojawienie się i praca aniołów może przytłoczyć nasze ludzkie zmysły i wprowadzić nas w błąd co do tego, kto zasługuje na naszą chwałę i cześć.

Czasami jednak Bóg rozsuwa kosmiczną zasłonę i pozwala ludziom zobaczyć swoje anielskie stworzenie. W Księdze Liczb 22:31–33 oczy Balaama otworzyły się na anioła Pańskiego z mieczem, który był gotów go zabić, jeśli będzie kontynuował swoją podróż. W 2 Księdze Królewskiej 6:15–17 oczy sługi Elizeusza otworzyły się, aby mógł zobaczyć potężną armię anielską otaczającą armię aramejską na obrzeżach Dotanu.

To spotkanie jest zgodne ze słowami Dawida: „Albowiem anioł Pański jest stróżem, otacza i broni wszystkich, którzy się Go boją” (Psalm 34:7). Autor Listu do Hebrajczyków napisał, że aniołowie to „duchy posłane, aby opiekować się tymi, którzy mają odziedziczyć zbawienie” (Hbr 1:14).

Jezus wygłosił również interesujące oświadczenie, mówiąc o dzieciach: „Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych. Albowiem powiadam wam, że aniołowie ich w niebie zawsze stoją przed moim Ojcem niebieskim” (Mt 18,10). Być może dzieci mają aniołów stróżów. Wierzę, że potrzebują aniołów stróżów. Zawsze musicie mieć je na oku, zwłaszcza gdy są małe.

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak uniknąłeś bliskiego spotkania, odpowiedzią może być interwencja anioła. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że to anioł wykonywał dzieło Boga. Nasz Ojciec niebiański jest Tym, który zasługuje na chwałę. Anioł, któremu Jan omyłkowo pokłonił się w Apokalipsie 22, dał to jasno do zrozumienia: „Ale on rzekł: Nie, nie oddawaj mi czci. Jestem sługą Boga, tak samo jak ty i twoi bracia, prorocy, i wszyscy, którzy przestrzegają tego, co jest napisane w tej księdze. Tylko Bogu oddaj cześć!” (werset 9 NLT).

Ale co z tym bliskim spotkaniem, któremu nie udaje się zapobiec? Co z tragedią, która następuje bez interwencji? Gdzie wtedy jest anioł? Powiem wam gdzie – eskortuje wierzącego do obecności Boga.

Kiedy zdarzają się tragiczne rzeczy i życie nagle się kończy, może nam się to wydawać nielogiczne. Ale Bóg wciąż ma wszystko pod kontrolą. A anioły wykonały swoje zadanie – prowadziły nas, chroniły i w końcu doprowadziły do ​​chwały.

| 17.09.2026 >

Pytanie do refleksji: Kiedy ty lub ktoś, kogo znasz, doświadczył czegoś, co wyglądało na dzieło anioła?