Przekazywanie ciężaru
Greg Laurie
Rzekłem do Pana: „Ty jesteś moim Bogiem!” Usłysz, Panie, moje wołanie o litość! O Panie, potężny, który mnie wybawiłeś, ochroniłeś mnie w dniu bitwy” (Ps 140:6–7).
Niewielu ludzi w Piśmie Świętym miało lepsze zrozumienie Boga niż Dawid. Dawid wiedział, co to znaczy być faworyzowanym przez Boga. W 1 Księdze Samuela 13:14 jest nazwany mężem według serca Bożego. Wiedział również, jak to jest być w centrum Bożej kary po romansie z Batszebą. Ale co ważniejsze, dla celów tego nabożeństwa, Dawid wiedział, co to znaczy być chronionym przez Boga i mieć zdjęty z siebie ciężar przez Pana.
Spójrz na jego słowa w Psalmie 140:6–7: „Mówię do Pana: «Ty jesteś moim Bogiem!» Usłysz, Panie, moje wołanie o litość! Wszechmocny Panie, który mnie wybawiłeś, ochroniłeś mnie w dniu bitwy” (NLT). Taka pewność siebie może wynikać tylko z doświadczenia.
Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak Dawid stawał na wysokości zadania, gdy inni mogliby się załamać, spójrz na jego słowa do Goliata w 1 Księdze Samuela 17:46: „Dziś Pan wyda cię w moje ręce” (NW). Nie chełpił się swoją szybkością, zwinnością ani sprawnością w posługiwaniu się procą. Zamiast tego wzywał imienia Pana, Tego, który w przeszłości pomógł mu przetrwać inne niebezpieczeństwa i dźwigał jego ciężary. Dawid tak całkowicie zaufał Bogu, że ponownie go ochroni, że stanął na polu bitwy przeciwko ciężkozbrojnemu olbrzymowi w pasterskich szatach.
W 1 Księdze Samuela 17:46 jak i Psalmie 140:6–7 przesłanie Dawida było takie samo: „Panie, wszystko składam na Ciebie”.
