Category Archives: Pozostałe

Skazany na zagładę, ale niebezpieczny

Greg Laurie

„Dlatego radujcie się, niebiosa! I wy, którzy mieszkacie w niebie, radujcie się! Ale strach przyjdzie na ziemię i morze, bo diabeł zstąpił na was w wielkim gniewie, wiedząc, że ma mało czasu” (Obj 12:12).

Wyobraź sobie życie bez sprzeciwu — gdzie każdy chce dla ciebie jak najlepiej, gdzie ludzie doceniają twoje mocne strony, zamiast doszukiwać się słabości, gdzie nikt nie czuje się zagrożony twoim sukcesem, gdzie nikt nie czuje do ciebie natychmiastowej antypatii z powodu tego, jak wyglądasz, skąd pochodzisz lub z kim się zadajesz, gdzie nikt nie chce cię poniżyć.

Dla chrześcijan życie wolne od sprzeciwów czeka tuż po tym. W międzyczasie jednak musimy przygotować się na nieustanny sprzeciw. Od chwili, gdy przyjmujemy Chrystusa do naszego życia, otrzymujemy Zbawiciela i Pana. Ale otrzymujemy również wroga – diabła – który zrobi wszystko, by uniemożliwić nam rozwój i rozkwit w naszej relacji z Chrystusem.

W rozważaniach tym tygodniu poznamy tego wroga, aby móc mu się lepiej przeciwstawić. Pierwszą rzeczą, którą musimy o nim zrozumieć, jest to, że jest skazany na zagładę. Jego wojna z Bogiem i Jego ludem została przegrana na zawsze, gdy Jezus złożył siebie w doskonałej ofierze, a następnie zmartwychwstał. Los szatana jest przesądzony. Spędzi wieczność w jeziorze ognia. Przed sądem ma jeszcze okres wolności, ale jego czas jest ograniczony.

Krótkość życia

Greg Laurie
„Naucz nas dostrzegać ulotność życia, abyśmy wzrastali w mądrości” (Ps 90:12).

Kiedy zetknąłeś się ze śmiercią – doświadczyłeś bliskiej śmierci lub nagłej śmierci bliskiej osoby – nieuchronnie prowadzi to do kilku zasadniczych pytań: „O co właściwie chodzi w życiu? Dlaczego żyję i po co tak naprawdę żyję?”

Innymi słowy, co sprawia, że ​​wstajesz rano z łóżka? Co przyspiesza bicie serca? Czy to budzik, czy powołanie, które stawia cię każdego dnia na nogi? Każdy z nas potrzebuje motywującej pasji, ideału , czegoś, co nadaje naszemu życiu cel i nas napędza.

Niestety, wielu ludzi nie wie, po co żyje . Po prostu odmierzają czas, zamiast w pełni wykorzystać swoje życie. Ich ulubionym dniem tygodnia jest „kiedyś”: „Pewnego dnia przypłynie mój statek. Pewnego dnia przypłynie mój książę ( lub księżniczka). Pewnego dnia wszystko się poprawi. Pewnego dnia moje życie się zmieni”.

Ale podczas gdy oni po prostu znoszą teraźniejszość i czekają, aż wydarzy się coś lepszego, jest coś, czego nie planują : śmierć. Nie spodziewają się , że da o sobie znać, dopóki oni lub ich bliscy nie będą dość starzy. Kładą to w kategorii „Zmartwienia do przemyślenia za pięćdziesiąt lub sześćdziesiąt lat”. I dla niektórych z nich może tak być. Ale ostatecznie śmierć puka do każdych drzwi . Biblia mówi , że każdy z nas ma spotkanie ze śmiercią: „ A przeznaczeni są ludzie raz umrzeć, a potem sąd ” ( Hbr 9:27 NBG ).

On wraca

Greg Laurie
„Co najważniejsze, chcę wam przypomnieć, że w dniach ostatnich przyjdą szydercy, drwiący z prawdy i podążający za własnymi pragnieniami. Będą mówić: „Co się stało z obietnicą ponownego przyjścia Jezusa? Od czasów sprzed naszych przodków wszystko pozostało takie samo, odkąd świat został stworzony”” (2Ptr 3:3–4).

Żaden mini-zestaw rozważań o przyszłości nie byłby kompletny bez omówienia powrotu Pana. Nic nie jest ważniejsze w przyszłości wierzących niż przyjście Jezusa.

Jest to również ważne dla wielu niewierzących, choć z innych powodów. W kontrowersyjnej sferze mediów społecznościowych wielu przeciwników chrześcijaństwa wskazuje na powrót Chrystusa, a raczej jego brak, sugerując, że Biblii nie można ufać. Dochodzą do wniosku, że skoro nie powrócił od ponad dwóch tysięcy lat, to i nie powróci.
Czyniąc to, całkowicie pomijają miłosierdzie i cierpliwość, które leżą u podstaw Jego zwłoki. Apostoł Piotr napisał: „ Pan wcale nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, jak niektórzy sądzą, lecz okazuje cierpliwość ze względu na was. Nie chce bowiem, żeby ktokolwiek zginął, ale chce, żeby wszyscy się nawrócili ” (2 Piotra 3:9).

Ale nie trzeba zaprzeczać ani nawet kwestionować prawdy o powrocie Chrystusa, żeby nie zrozumieć jego istoty. Wielu wierzących uznaje, że Chrystus pewnego dnia powróci, ale nie pozwala, by Jego rychły powrót wpływał na ich codzienne działania i decyzje.
Zamiast więc przygotować się na Jego powrót i upewnić się, że ich życie jest zgodne z Jego wolą, wybierają złe postępowanie. Wiedzą, co mówi Biblia, ale wolą ją ignorować. Bawią się grzechem. Próbują mieć ciastko i zjeść ciastko, żyjąc jak chcą w teraźniejszości, rozumując, że w przyszłości będą mogli pokutować.

Ale to niebezpieczna gra. Nie dość, że tracą bezpośrednie błogosławieństwa płynące z posłuszeństwa i bycia uczniem, to jeszcze nie mają pojęcia, kiedy Chrystus powróci.

Zmiana zmartwień w modlitwę

Greg Laurie
„Nie martw się o nic; zamiast tego módl się o wszystko. Powiedz Bogu, czego potrzebujesz i podziękuj Mu za wszystko, co dla Ciebie uczynił. Wtedy doświadczysz Bożego pokoju, który przewyższa wszystko, co pojmujemy. Jego pokój będzie strzegł twoich serc i myśli, gdy będziesz żył w Chrystusie Jezusie” (Flp 4:6–7).

Zmartwienie to przeszkoda, która uniemożliwia nam dostrzeżenie świetlanej przyszłości na horyzoncie. A jednak to przeszkoda, którą sami sobie stawiamy, bez powodu. Ze wszystkich rzeczy, o które się martwimy, ile jest pod naszą kontrolą? Jeśli jesteśmy wobec siebie szczerzy, odpowiedź brzmi: prawdopodobnie bardzo niewiele.

Marcin Luter miał rację, pisząc w liście do swojej żony: „Módl się i pozwól Bogu się martwić”. Bóg oczywiście nie będzie się martwił. Ale nadal musimy się modlić, ponieważ zmartwienie jest uporczywe. Pojawia się, dopóki nie zwrócimy się z nim do Boga.

Niektórzy próbują wynieść zmartwienie do rangi cnoty. Mówią coś w stylu: „Martwię się, bo mi zależy”. Ale czy zmartwienie rzeczywiście jest cnotą? Nie sądzę. Właściwie uważam, że zmartwienie może być grzechem. Nie twierdzę, że każde zmartwienie jest grzechem, ale twierdzę, że może nim być. I chętnie przyznaję, że zmartwienie to grzech, który popełniłem.

Niepotrzebnie się martwiłem. Martwiłem się i byłem przepełniony lękiem. Dlaczego więc może to być grzech? Ponieważ świadczy o braku zaufania do Boga. Kiedy się martwimy, w gruncie rzeczy mówimy: „Bóg nie ma kontroli. Nie troszczy się o mnie w tej sytuacji. Nie ufam Bożej opatrzności”.

Lekarstwo na poczucie wyższości

Greg Laurie
„Przestań zachowywać się tak dumnie i wyniośle! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i osądzi twoje czyny” (1Sam 2:3).

Dawno temu, kiedy prognostycy i pisarze science fiction wyobrażali sobie życie w XXI wieku, niewielu przewidywało, jak ogromną rolę odegra powszechne w kulturze poczucie wyższości. A przez „poczucie wyższości” mam na myśli przekonanie, że nie trzeba ciężko pracować i że wszystko powinno być dane, bo jest się tak wspaniałym.

Urodziłem się w pokoleniu znanym jako wyżu demograficznego. Moje pokolenie uważało, że problemem świata jest niskie poczucie własnej wartości. W rezultacie położono duży nacisk na ruch na rzecz poczucia własnej wartości i wydano na niego mnóstwo pieniędzy. To zapoczątkowało efekt kuli śnieżnej.
Ten trend spadkowy doprowadził do powstania obecnej kultury influencerów, w której poczucie własnej wartości przerodziło się w narcyzm. Miliony ludzi wierzą teraz, że nawet ich najbłahsze myśli i działania zasługują na to, by udokumentować je na wideo i podzielić się nimi ze światem.

Widoczność, sława i wpływy w mediach społecznościowych stały się walutą. Ludzie, którzy je posiadają, celebrują swoje „bogactwo” z oszałamiającymi pokazami wyższości. Ponieważ ich zasięg społeczny jest tak ogromny, to poczucie wyższości stało się normą wśród młodszych pokoleń – i wśród starszych również. Ludzie oczekują, że będą nagradzani, celebrowani i podziwiani niezależnie od swoich osiągnięć.

Ta tendencja nie wróży dobrze na przyszłość. Słowo Boże jasno wskazuje, że w naszej relacji z Panem nie ma miejsca na poczucie wyższości. W 1 Księdze Samuela 2:3 czytamy: „Nie bądź tak wyniosły i pyszny! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i On osądzi twoje czyny” (NLT).

Siew i żniwa

Greg Laurie
„Nie wyrządziłem Izraelowi żadnej krzywdy” – odpowiedział Eliasz. „Ty i twoja rodzina jesteście sprawcami zła, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć posągom Baala” (1Krl 18:18).

W ostatnich rozważaniach rozmawialiśmy o niemożności poznania przyszłości i o tym, jak ważne jest powierzenie nieznanej przyszłości znanemu Bogu. Istnieje jednak ważny wyjątek od biblijnych ostrzeżeń o niewiedzy, co przyniesie przyszłość. W rzeczywistości, ogólnie rzecz biorąc, niektóre rzeczy są dość przewidywalne.

Apostoł Paweł wyjaśnił to w następujący sposób: „Nie łudźcie się, Bóg się nie daje wyśmiewać. Cokolwiek człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie życie wieczne” (Galatów 6:7–8 ) .
To przesłanie o tym, że zbierzesz to, co zasiejesz, stanowiło sedno ostrzeżenia proroka Eliasza skierowanego do niegodziwego króla Achaba. Eliasz oświadczył: „ Jako żyje Pan , Bóg Izraela, Bóg, któremu służę, nie będzie rosy ani deszczu w tych latach, dopóki nie ogłoszę tego !” (1 Królów 17:1).

Kiedy Eliasz ponownie spotkał Achaba, król zapytał: „Czyż to ty jesteś tym, który wichrzycielem Izraela?” (1 Krl 18,17 NLT). Eliasz odpowiedział: „Nie wyrządziłem krzywdy Izraelowi… Ty i twoja rodzina jesteście wichrzycielami, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć bogom Baala” (werset 18 NLT). Innymi słowy, Eliasz powiedział: „Sam to na siebie sprowadziłeś, królu Achab, bo zwróciłeś się ku fałszywym bogom”.

Zawsze zadziwia mnie, jak ludzie raz po raz łamią Boże przykazania, sprzeciwiają się Jego pełnym miłości ostrzeżeniom, a potem obwiniają Go, gdy nadchodzą trudności, często z powodu własnych uczynków. Domagają się odpowiedzi: „Dlaczego Bóg pozwolił, żeby to mi się przydarzyło? Dlaczego Bóg to zrobił?”.

Nie twierdzę, że tak jest zawsze, gdy dzieje się coś złego. Ale często istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Kiedy robimy coś złego, zbieramy konsekwencje. Nie ma potrzeby łamać sobie głowy i zastanawiać się dlaczego. I z pewnością nie ma potrzeby obwiniać Boga, gdy zbieramy to, co sami zasialiśmy.

Lepszym rozwiązaniem jest przyjęcie idei zbierania tego, co siejemy, poprzez sianie dobra. Paweł ujął to tak: „Nie ustawajmy w czynieniu dobra. Gdy nadejdzie odpowiedni czas, zbierzemy plon błogosławieństwa, jeśli nie znużymy się. Dlatego, gdy tylko mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są z nami w wierze” (Galatów 6:9–10).

Jakie duchowe plony zbierzesz?

Pytanie do refleksji: Co teraz siejesz, co pewnego dnia będziesz zbierać?

Plany ku dobremu

Greg Lauri
„Albowiem Ja znam zamiary, jakie mam wobec was – mówi Pan – zamiary dobre, a nie zgubne, aby zapewnić wam przyszłość i nadzieję” (Jer 29:11).

W tym tygodniu będziemy rozmawiać o przyszłości. Nie będziemy się skupiać na konkretnych wydarzeniach, ale raczej na tym, jak chrześcijanie powinni podchodzić do przyszłości i się na nią przygotowywać. Niezależnie od tego, czy jesteś pełen nadziei, czy pesymizmu co do tego, co cię czeka, powinieneś wiedzieć, że Biblia zawiera bogactwo mądrości, jak stawić czoła przyszłości zgodnie z zamysłem Boga.

Księga Przysłów 27:1 nadaje ton: „Nie przechwalaj się jutrem, bo nie wiesz, co dzień ci przyniesie” (NLT). Wielu ekspertów wierzy, że wykorzystując analitykę i sztuczną inteligencję, potrafią przewidywać przyszłe trendy, możliwości i kryzysy. Słowo Boże natomiast jasno wskazuje, że przyszłość jest nieprzewidywalna. Pokładanie ostatecznej wiary w ludzkiej intuicji lub modelach sztucznej inteligencji jest głupotą.