Category Archives: Pozostałe

Nieustający sprzeciw

Greg Laurie
„Bądź czujny! Strzeż się swojego wielkiego wroga, diabła. Krąży jak ryczący lew, szukając kogo pożreć” (1Ptr 5:8).

Biblia nie mówi nam, jak długo Adam i Ewa mieszkali w Ogrodzie Eden, zanim pojawiła się pokusa. Diabeł z pewnością usłyszał ostrzeżenie Boga skierowane do Adama: „Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść do woli, z wyjątkiem drzewa poznania dobra i zła. Jeśli zjesz z niego owoc, z pewnością umrzesz” (Rdz 2,16–17 NLT). W narracji z Księgi Rodzaju kusiciel pojawia się niemal natychmiast ze swoim przebiegłym sposobem bycia.

Jego natychmiastowe pojawienie się przypomina mi przypowieść Jezusa o siewcy z Ewangelii Mateusza 13. Gdy rolnik rozrzuca ziarno, część z niego spada na ścieżkę. Ptaki szybko nadlatują i pożerają je, zanim zdąży wyrosnąć.

Jeśli kiedykolwiek zostawiłeś frytkę przed McDonaldem w miejscu, gdzie jest dużo ptaków, prawdopodobnie potrafisz sobie wyobrazić tę scenę. Ptaki nagle pojawiają się znikąd. Jeśli mieszkasz w pobliżu plaży, wiesz, że mewy przylecą i odlecą z twoim lunchem, małym psem lub dziećmi.

Jezus powiedział: „Ziarno, które padło na drogę, oznacza tych, którzy słuchają orędzia o Królestwie i nie rozumieją go. Potem przychodzi Zły i porywa ziarno zasiane w ich sercach” (Ewangelia Mateusza 13,19). To jeden z wielu powodów, dla których powinniśmy modlić się za ludzi, którzy dopiero co przyjęli Chrystusa. Diabeł będzie stał u ich drzwi z pokusami, wątpliwościami i nawałnicą innych rzeczy.

Pamiętaj, że gdziekolwiek Bóg błogosławi, diabeł będzie się sprzeciwiał – natychmiast. Nie będzie czekał roku. Nie będzie czekał miesiąca. Może nawet nie będzie czekał godziny.

Godny

Greg Laurie
„Przystąpmy więc śmiało do tronu naszego łaskawego Boga. Tam dostąpimy Jego miłosierdzia i znajdziemy łaskę, która pomoże nam, gdy najbardziej jej potrzebujemy” (Hbr 4:16).

Jeden z najbardziej zdumiewających fragmentów Pisma Świętego znajduje się w Liście do Hebrajczyków 4:16: „Przystąpmy więc z ufnością do tronu Boga łaskawego naszego, a tam dostąpimy miłosierdzia i znajdziemy łaskę ku pomocy w potrzebie” (NLT).

Jeśli poświęciłeś choć chwilę na lekturę Księgi Objawienia, wiesz, że tron ​​Boży to miejsce świętości i wspaniałości. Myśl o tym, że można do niego śmiało podejść, jest trudna do pogodzenia dla wielu niedoskonałych ludźmi.

Nasz wróg, diabeł, zdaje sobie z tego sprawę. Wykorzystuje nasze zmagania z „syndromem oszusta” na swoją korzyść. Próbuje oddalić nas od naszego Ojca Niebieskiego, wmawiając nam, że nie jesteśmy godni zbliżyć się do Niego. Chce nas pozbawić śmiałości, o której mówił autor Listu do Hebrajczyków. Ci, którzy już zmagają się z poczuciem niegodności, są dla niego łatwym celem.
Jak więc pokonać diabła i jego taktykę? W Księdze Objawienia poznajemy grupę wierzących, którzy są w stanie to uczynić: „A oni zwyciężyli go dzięki krwi Baranka i dzięki świadectwu swojemu. I nie umiłowali życia swego tak, aby się bali śmierci” (Obj 12,11 NLT).

Skazany na zagładę, ale niebezpieczny

Greg Laurie

„Dlatego radujcie się, niebiosa! I wy, którzy mieszkacie w niebie, radujcie się! Ale strach przyjdzie na ziemię i morze, bo diabeł zstąpił na was w wielkim gniewie, wiedząc, że ma mało czasu” (Obj 12:12).

Wyobraź sobie życie bez sprzeciwu — gdzie każdy chce dla ciebie jak najlepiej, gdzie ludzie doceniają twoje mocne strony, zamiast doszukiwać się słabości, gdzie nikt nie czuje się zagrożony twoim sukcesem, gdzie nikt nie czuje do ciebie natychmiastowej antypatii z powodu tego, jak wyglądasz, skąd pochodzisz lub z kim się zadajesz, gdzie nikt nie chce cię poniżyć.

Dla chrześcijan życie wolne od sprzeciwów czeka tuż po tym. W międzyczasie jednak musimy przygotować się na nieustanny sprzeciw. Od chwili, gdy przyjmujemy Chrystusa do naszego życia, otrzymujemy Zbawiciela i Pana. Ale otrzymujemy również wroga – diabła – który zrobi wszystko, by uniemożliwić nam rozwój i rozkwit w naszej relacji z Chrystusem.

W rozważaniach tym tygodniu poznamy tego wroga, aby móc mu się lepiej przeciwstawić. Pierwszą rzeczą, którą musimy o nim zrozumieć, jest to, że jest skazany na zagładę. Jego wojna z Bogiem i Jego ludem została przegrana na zawsze, gdy Jezus złożył siebie w doskonałej ofierze, a następnie zmartwychwstał. Los szatana jest przesądzony. Spędzi wieczność w jeziorze ognia. Przed sądem ma jeszcze okres wolności, ale jego czas jest ograniczony.

Krótkość życia

Greg Laurie
„Naucz nas dostrzegać ulotność życia, abyśmy wzrastali w mądrości” (Ps 90:12).

Kiedy zetknąłeś się ze śmiercią – doświadczyłeś bliskiej śmierci lub nagłej śmierci bliskiej osoby – nieuchronnie prowadzi to do kilku zasadniczych pytań: „O co właściwie chodzi w życiu? Dlaczego żyję i po co tak naprawdę żyję?”

Innymi słowy, co sprawia, że ​​wstajesz rano z łóżka? Co przyspiesza bicie serca? Czy to budzik, czy powołanie, które stawia cię każdego dnia na nogi? Każdy z nas potrzebuje motywującej pasji, ideału , czegoś, co nadaje naszemu życiu cel i nas napędza.

Niestety, wielu ludzi nie wie, po co żyje . Po prostu odmierzają czas, zamiast w pełni wykorzystać swoje życie. Ich ulubionym dniem tygodnia jest „kiedyś”: „Pewnego dnia przypłynie mój statek. Pewnego dnia przypłynie mój książę ( lub księżniczka). Pewnego dnia wszystko się poprawi. Pewnego dnia moje życie się zmieni”.

Ale podczas gdy oni po prostu znoszą teraźniejszość i czekają, aż wydarzy się coś lepszego, jest coś, czego nie planują : śmierć. Nie spodziewają się , że da o sobie znać, dopóki oni lub ich bliscy nie będą dość starzy. Kładą to w kategorii „Zmartwienia do przemyślenia za pięćdziesiąt lub sześćdziesiąt lat”. I dla niektórych z nich może tak być. Ale ostatecznie śmierć puka do każdych drzwi . Biblia mówi , że każdy z nas ma spotkanie ze śmiercią: „ A przeznaczeni są ludzie raz umrzeć, a potem sąd ” ( Hbr 9:27 NBG ).

On wraca

Greg Laurie
„Co najważniejsze, chcę wam przypomnieć, że w dniach ostatnich przyjdą szydercy, drwiący z prawdy i podążający za własnymi pragnieniami. Będą mówić: „Co się stało z obietnicą ponownego przyjścia Jezusa? Od czasów sprzed naszych przodków wszystko pozostało takie samo, odkąd świat został stworzony”” (2Ptr 3:3–4).

Żaden mini-zestaw rozważań o przyszłości nie byłby kompletny bez omówienia powrotu Pana. Nic nie jest ważniejsze w przyszłości wierzących niż przyjście Jezusa.

Jest to również ważne dla wielu niewierzących, choć z innych powodów. W kontrowersyjnej sferze mediów społecznościowych wielu przeciwników chrześcijaństwa wskazuje na powrót Chrystusa, a raczej jego brak, sugerując, że Biblii nie można ufać. Dochodzą do wniosku, że skoro nie powrócił od ponad dwóch tysięcy lat, to i nie powróci.
Czyniąc to, całkowicie pomijają miłosierdzie i cierpliwość, które leżą u podstaw Jego zwłoki. Apostoł Piotr napisał: „ Pan wcale nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, jak niektórzy sądzą, lecz okazuje cierpliwość ze względu na was. Nie chce bowiem, żeby ktokolwiek zginął, ale chce, żeby wszyscy się nawrócili ” (2 Piotra 3:9).

Ale nie trzeba zaprzeczać ani nawet kwestionować prawdy o powrocie Chrystusa, żeby nie zrozumieć jego istoty. Wielu wierzących uznaje, że Chrystus pewnego dnia powróci, ale nie pozwala, by Jego rychły powrót wpływał na ich codzienne działania i decyzje.
Zamiast więc przygotować się na Jego powrót i upewnić się, że ich życie jest zgodne z Jego wolą, wybierają złe postępowanie. Wiedzą, co mówi Biblia, ale wolą ją ignorować. Bawią się grzechem. Próbują mieć ciastko i zjeść ciastko, żyjąc jak chcą w teraźniejszości, rozumując, że w przyszłości będą mogli pokutować.

Ale to niebezpieczna gra. Nie dość, że tracą bezpośrednie błogosławieństwa płynące z posłuszeństwa i bycia uczniem, to jeszcze nie mają pojęcia, kiedy Chrystus powróci.

Zmiana zmartwień w modlitwę

Greg Laurie
„Nie martw się o nic; zamiast tego módl się o wszystko. Powiedz Bogu, czego potrzebujesz i podziękuj Mu za wszystko, co dla Ciebie uczynił. Wtedy doświadczysz Bożego pokoju, który przewyższa wszystko, co pojmujemy. Jego pokój będzie strzegł twoich serc i myśli, gdy będziesz żył w Chrystusie Jezusie” (Flp 4:6–7).

Zmartwienie to przeszkoda, która uniemożliwia nam dostrzeżenie świetlanej przyszłości na horyzoncie. A jednak to przeszkoda, którą sami sobie stawiamy, bez powodu. Ze wszystkich rzeczy, o które się martwimy, ile jest pod naszą kontrolą? Jeśli jesteśmy wobec siebie szczerzy, odpowiedź brzmi: prawdopodobnie bardzo niewiele.

Marcin Luter miał rację, pisząc w liście do swojej żony: „Módl się i pozwól Bogu się martwić”. Bóg oczywiście nie będzie się martwił. Ale nadal musimy się modlić, ponieważ zmartwienie jest uporczywe. Pojawia się, dopóki nie zwrócimy się z nim do Boga.

Niektórzy próbują wynieść zmartwienie do rangi cnoty. Mówią coś w stylu: „Martwię się, bo mi zależy”. Ale czy zmartwienie rzeczywiście jest cnotą? Nie sądzę. Właściwie uważam, że zmartwienie może być grzechem. Nie twierdzę, że każde zmartwienie jest grzechem, ale twierdzę, że może nim być. I chętnie przyznaję, że zmartwienie to grzech, który popełniłem.

Niepotrzebnie się martwiłem. Martwiłem się i byłem przepełniony lękiem. Dlaczego więc może to być grzech? Ponieważ świadczy o braku zaufania do Boga. Kiedy się martwimy, w gruncie rzeczy mówimy: „Bóg nie ma kontroli. Nie troszczy się o mnie w tej sytuacji. Nie ufam Bożej opatrzności”.