Category Archives: Pozostałe

Letnia Ewangelia na letnią epokę

Peter Hansen
Problem polega na tym, że miliony ludzi zostały zwiedzione i zaślepione „ewangelią dobrego samopoczucia” – lekkim, letnim przesłaniem, które mówi wyłącznie o szczęściu, dobrobycie, samorozwoju i „ja,ja i ja”, zamiast o „Nim, Nim i Nim!”

Gdzie podziała się ewangelia?
Czy dzisiejszy nowoczesny kościół naprawdę boi się nauczać pełnej, żywej ewangelii? Czy boi się być niepoprawny politycznie i urazić masy? Wiele kościołów podąża bardzo niebezpieczną ścieżką. Ścieżką, która prowadzi jedynie do możliwej zagłady. Pozwolę sobie zaznaczyć, że jeśli nie ma ewangelicznego przesłania o grzechu, łasce, pokucie i zbawieniu, to nie ma nic!

A podczas gdy tysiące kościołów udają „kościoły wrażliwe na potrzeby poszukujących” i dbają o poprawność polityczną, miliony niewierzących pragną duchowej prawdy, która da im prawdziwą nadzieję i rzeczywistość opartą na Słowie Bożym. Prawda ewangelii uwolni ich, ale jeśli nie będzie nikogo, kto głosiłby prawdę ewangelii, wielu pójdzie do piekła, wierząc w inną ewangelię (2 List do Koryntian 11:3-4, List do Galatów 1:6-7)…

Podczas niedawnej pięciotygodniowej podróży misyjnej do Etiopii miałem w planach wygłoszenie kazań w różnych kościołach. Przygotowując się do kazań, odczuwałem głębokie przekonanie, by głosić i skupiać się bardziej na ewangelii, której nauczał Jezus, oraz na Jego życiu, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. A pastorzy i lokalni ewangeliści byli zdumieni, a wręcz zszokowani
tym jasnym nauczaniem ewangelii, ponieważ nie byli do tego przyzwyczajeni!

Musimy pamiętać, że to właśnie Ewangelia nas wyzwala. Musimy przywrócić pełnię Ewangelii do naszych kościołów, na pola misyjne i do świata, który desperacko poszukuje prawdy. Jest tylko jedna nadzieja, a jest nią Jezus Chrystus. Musimy odnowić naszą pasję przebywania w obecności Jezusa. Musimy wziąć swój krzyż, oddać swoje życie, podążać za Chrystusem i być napełnieni Duchem Świętym. Musimy codziennie odnawiać nasze umysły w obecności Boga. Musimy studiować życie Jezusa i Słowo Boże oraz pozwolić, by stały się one częścią nas, od wnętrza na zewnątrz.

Żywe Słowo Boże zmieni twoje życie i zobaczysz jego potężne skutki, a nie tylko ty zostaniesz umocniony przez Jego Słowo, ale także świat wokół ciebie doświadczy zbawczej i uzdrawiającej mocy
Jezusa Chrystusa. Uczyń ewangelię centrum swojego życia i służby i opowiadaj o niej również innym.

Codzienne rozważania_18.11.2026

Sztuka wykańczania

Greg Laurie
„Demas mnie opuścił, bo kochał sprawy tego świata i udał się do Tesaloniki. Krescens udał się do Galacji, a Tytus do Dalmacji” (2Tym 4:10).

W dzisiejszym nabożeństwie porozmawiamy o proszeniu Boga o wytrwałość. Wydaje się to logiczną prośbą, biorąc pod uwagę, jak apostoł Paweł porównał życie chrześcijańskie do wyścigu w 1 Liście do Koryntian 9:24–27.

Autor Listu do Hebrajczyków napisał: „Skoro więc otacza nas tak wielka rzesza świadków życia wiary, zrzućmy z siebie wszelki ciężar, który nas przytłacza, a zwłaszcza grzech, który nas łatwo podkopuje, i biegnijmy wytrwale w wyścigu, który Bóg nam wyznaczył. Czyńmy to, patrząc na Jezusa, mistrza, który zapoczątkowuje i doskonali naszą wiarę. On to z radości, która Go czekała, zniósł krzyż, nie bacząc na hańbę, a teraz zasiada na chwalebnym miejscu przy tronie Boga” (Hbr 12,1–2 NLT).

Można argumentować, że niektóre rzeczy lepiej zostawić w spokoju – jak choćby posiłek w Święto Dziękczynienia. Ale te rzeczy, które najlepiej skończyć – jak trening dzień po Święcie Dziękczynienia – mają o wiele większą wagę.

Wszyscy wiemy, jak to jest zacząć projekt i go nie skończyć. W wielu przypadkach to nic wielkiego – nic więcej niż niezaznaczone pole na liście rzeczy do zrobienia. Ale w niektórych dziedzinach życia rezygnacja – niedokończenie tego, co zaczęliśmy – może mieć kolosalne skutki.

Pomyśl o parze, która zaczyna małżeństwo, ale rezygnuje, gdy robi się trudno. Albo o kimś, kto rozpoczyna służbę, ale rezygnuje, gdy pojawiają się trudności. Albo o kimś, kto dąży do kariery lub nauki, ale potem rezygnuje, gdy nie idzie zgodnie z planem.

Continue reading →

Codzienne rozważania_17.11.2026

Z Jego Łaski

Greg Laurie
„Bóg zbawił cię swoją łaską, kiedy uwierzyłeś. I nie możesz sobie tego przypisać; to dar od Boga. Zbawienie nie jest nagrodą za dobre uczynki, które uczyniliśmy, więc nikt z nas nie może się nim chwalić” (Ef 2:8–9).

W dzisiejszym nabożeństwie będziemy mówić o proszeniu Boga o łaskę.

Wierzący powinni być ostrożni, modląc się o sprawiedliwość. W pośpiechu, by naprawić wyrządzone nam krzywdy, tracimy z oczu fakt, że sprawiedliwość obejmuje również otrzymanie tego, na co zasługujemy. A my, jako grzesznicy, zasługujemy na sąd od świętego Boga.

Zamiast tego, często lepiej modlić się: „Boże, zmiłuj się nade mną. Boże, okaż mi swoją łaskę”. Kiedy Bóg okazuje miłosierdzie, nie daje nam tego, na co zasługujemy – to znaczy, nie wydaje na nas sądu. A kiedy Bóg okazuje łaskę, obdarza nas swoją niezasłużoną przychylnością i błogosławieństwem.

Apostoł Paweł napisał: „Bóg zbawił was swoją łaską, gdyście uwierzyli. A to nie jest waszą zasługą, lecz darem od Boga. Zbawienie nie jest nagrodą za dobre uczynki, więc nikt z nas nie może się nim chlubić” (Ef 2:8–9).

Klasyczny przykład łaski znajdujemy w przypowieści Jezusa o synu marnotrawnym. Syn zgrzeszył. Zhańbił imię rodziny. Zgodnie z Prawem Starego Testamentu, uporczywy bunt przeciwko rodzicom mógł pociągać za sobą surowe konsekwencje, nawet śmierć przez ukamienowanie.
Gdyby ojciec potraktował swego marnotrawnego syna sprawiedliwie, biorąc pod uwagę jedynie to, na co zasługiwał swoim buntem, wynik mógłby być zupełnie inny.
Gdyby ojciec okazał synowi miłosierdzie, pozwoliłby mu przyjść jako najemnik, tak jak prosił chłopiec.
Ale ojciec okazał mu łaskę, obdarowując syna luksusowym strojem i wkładając mu na palec pierścień z sygnetem. Łaska przewyższa wszystko, czego ośmielamy się oczekiwać.

Continue reading →

NASA: Słowo, które wskazuje na poniesienie grzechu

Odkryj niesamowite powiązania hebrajskie, które zainspirują Twoją drogę z Chrystusem

Dr Eli (Eliyahu) Girzshel
Niektóre hebrajskie słowa skupiają całą historię biblijną w jednym rdzeniu. Jednym z nich jest nasa (
נָשָׂא ), co oznacza „podnosić”, „nieść” lub „nieść”. Może opisywać podniesienie wzroku, dźwiganie ciężaru, noszenie winy i, co niezwykłe, przebaczenie grzechu. Związek ten nie jest ukrytym znaczeniem ukrytym za angielskim tłumaczeniem. Jest to powtarzający się biblijny schemat: przebaczenie jest zawsze przedstawiane jako przyznanie, że grzech ma znaczenie. Ktoś musi ponieść konsekwencje grzechu.

W Księdze Wyjścia 34:6-7 Pan objawia Mojżeszowi swój charakter. Jest współczujący, łaskawy, cierpliwy, wierny i „przebaczający nieprawość, występek i grzech”. W języku hebrajskim słowo to brzmi: nose avon va-fesha ve-chatta’ah (
נֹשֵׂא עָוֹן וָפֶשַׁע וְחַטָּאָה ), „znosząc lub przebaczając nieprawość, występek i grzech”. Pierwsze słowo, nos (נֹשֵׂא ), pochodzi od rdzenia nasa (נָשָׂא ) – „nosić”.
Dosłownie, Bóg jest Tym, który zabiera avon (עָוֹן ), „nieprawość”, pesza (פֶּשַׁע ), „bunt lub przestępstwo” i chatta’ah (חַטָּאָה ) -„grzech”. Nie oznacza to, że On aprobuje zło lub zwalnia z ludzkiej odpowiedzialności. Poniższe słowa potwierdzają, że On jest również sprawiedliwy. Jednak Jego miłosierdzie oznacza, że ​​On sam radzi sobie z miażdżącym ciężarem, jaki stwarza grzech.

Księga Kapłańska 16 nadaje temu obrazowi dramatyczną formę w Dniu Przebłagania. Po wyznaniu grzechów Izraela nad kozłem, „kozioł poniesie ( we-nasa ) na sobie wszystkie ich winy, aż do miejsca oddalonego” (Kpł 16,22). Ponownie, czasownik to nasa . Wina Izraela zostaje symbolicznie przerzucona na innego kozła i wyniesiona z obozu na pustynię.

Izajasz używa tego samego języka w sposób, którego nie możemy przegapić. Sługa „poniósł ( nasa ) nasze cierpienia” (Iz 53,4). Później Izajasz mówi: „poniósł ( nasa ) grzech wielu” (Iz 53,12). W obu wersetach nasa oznacza kosztowne znoszenie cierpienia. Sługa nie tylko współczuje cierpieniu z bezpiecznej odległości. Bierze je na siebie.

Wniosek
Schemat jest jasny: grzech ciąży, a miłość nie chce go zostawić bez odpowiedzi. Od Księgi Wyjścia do Izajasza Bóg objawia się jako Ten, który dźwiga to, czego my nie możemy dźwigać. Nie jest to przyzwolenie na grzech, ale obietnica, że ​​łaska jest silniejsza niż wina. Podnieś oczy. Ciężar został poniesiony. Idź wolny, bo Ten, który dźwiga, już utorował drogę.

Ważne ode mnie: Naprawdę potrzebuję Twojego wsparcia, aby ta praca się rozwijała. Proszę, rozważ jednorazową darowiznę lub, jeśli czujesz się prowadzony przez Boga, comiesięczną wpłatę (pamiętaj, każdy dar, duży czy umiarkowany, jest naprawdę potrzebny!). Twoje wsparcie pozwala mi skupić się bardziej na nauczaniu, a mniej na administracji, i pomaga mi przekazywać te spostrzeżenia wierzącym i poszukującym na całym świecie. Aby wesprzeć, kliknijTUTAJlub poniżej.

Codzienne rozważania_16.11.2026

Słowo do Mądrych

Greg Laurie
„Jeśli potrzebujesz mądrości, proś naszego hojnego Boga, a On ci ją da. Nie będzie cię ganił za prośbę” (Jk 1:5).

W tym tygodniu w nabożeństwach porozmawiamy o prośbach modlitewnych – o tym, o co najlepiej prosić Boga. A dziś zaczniemy od mądrości.

Jedno z pierwszych pytań, jakie zadajemy, gdy wszystko się załamuje, gdy spotykają nas trudności, brzmi: „Dlaczego, Panie? Dlaczego na to pozwalasz? Czym sobie zasłużyłem na taki los?”.

Może straciłeś pracę. Może nagle zachorowałeś. Może straciłeś bliską osobę. Cokolwiek to było, przyniosło ci to ogromny ból. I ten ból wydaje się trwać i trwać, a ty zastanawiasz się dlaczego.

List Jakuba 1:5 mówi: „ Jeśli potrzebujesz mądrości, proś naszego hojnego Boga, a On ci ją da. Nie będzie cię ganił, jeśli o nią prosisz ” (NLT). Lub, jak ujęto to w wydaniu NLT z 1996 roku: „Jeśli potrzebujesz mądrości – jeśli chcesz wiedzieć, czego Bóg od ciebie oczekuje – proś Go, a On chętnie ci odpowie. Nie będzie miał nic przeciwko temu, że o nią prosisz”.

Bóg wysoko ceni mądrość. Starotestamentowa Księga Przysłów jest praktycznie poświęcona temu tematowi.

„Człowiek, który znalazł mądrość, jest radosny, człowiek, który nabył rozwagi” (Księga Przysłów 3:13 NLT).

„Nie odwracaj się od mądrości, bo cię ochroni. Kochaj ją, a będzie cię strzec. Nabycie mądrości jest najmądrzejszą rzeczą, jaką możesz zrobić! A cokolwiek czynisz, rozwijaj rozsądek” (Przysłów 4:6–7).

„O ileż lepiej jest nabyć mądrość niż złoto i rozsądek niż srebro!” (Przysłów 16:16 NLT).

Continue reading →

Codzienne rozważania_14.11.2026

Każdy jest krytykiem

Greg Laurie 14
„Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął wyśmiewać Żydów” (Neh 4:1).

W dzisiejszym nabożeństwie porozmawiamy o słowach zachęty, które każdy wierzący powinien usłyszeć i wziąć sobie do serca: Krytyka nie zawsze oznacza, że ​​robisz coś źle.

Powracamy ponownie do starotestamentowej historii Nehemiasza. Nehemiasz i jego współbracia Żydzi dopiero co rozpoczęli odbudowę murów Jerozolimy, gdy rozpoczęła się krytyka. Księga Nehemiasza 4:1 wyjaśnia: „Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął szydzić z Żydów” (NLT).

Następny werset zawiera kilka wymownych szczegółów dotyczących krytyki, z jaką spotkali się Nehemiasz i inni robotnicy. Sanballat zadrwił i powiedział: „Co ta banda biednych, słabych Żydów sobie wyobraża? Czy oni myślą, że mogą zbudować mur w jeden dzień, składając tylko kilka ofiar? Czy oni naprawdę myślą, że mogą coś zrobić z kamieni ze śmietnika – i to zwęglonych?” (Nehemiasza 4:2).
W krytyce Sanballata dostrzeżesz więcej niż nutę antysemityzmu. Mimo to Nehemiasz był zdeterminowany, by iść naprzód i czynić to, do czego powołał go Bóg.

Nie ma nic przyjemnego w byciu wyśmiewanym, prawda? Nie ma nic przyjemnego w byciu obiektem śmiechu. Spójrzmy na przykład na to, jak Hollywood przedstawia chrześcijan – Hollywood, który chce wyznaczać nam wszystkim standardy moralne do naśladowania. Uwielbiają przedstawiać chrześcijan jako głupców, błaznów, rasistów, mizoginów… uzupełnij lukę. W ich mniemaniu my, chrześcijanie, jesteśmy wszystkim, co złe na świecie. I nie wspominając już o tym, jak przedstawiają kaznodziejów. Niektórzy mogliby to nazwać formą prześladowania.

Continue reading →

Codzienne rozważania_13.11.2026

Potrzebujemy siebie nawzajem

Greg Laurie.
„W swojej łasce Bóg obdarzył nas różnymi darami, abyśmy dobrze wypełniali pewne rzeczy. Jeśli więc Bóg dał ci zdolność prorokowania, mów z taką samą wiarą, jaką Bóg ci dał. Jeśli twoim darem jest służenie innym, służ im dobrze. Jeśli jesteś nauczycielem, nauczaj dobrze. Jeśli twoim darem jest zachęcanie innych, bądź dla nich zachętą. Jeśli jest to dawanie, dawaj hojnie. Jeśli Bóg obdarzył cię zdolnością przywódczą, traktuj tę odpowiedzialność poważnie. A jeśli masz dar okazywania innym dobroci, rób to z radością” (Rzm 12:6–8).


W dzisiejszym nabożeństwie przyjrzymy się następującym słowom zachęty dla wierzących: Potrzebujemy siebie nawzajem

Dzięki całej dzisiejszej technologii jesteśmy bardziej połączeni niż kiedykolwiek w historii ludzkości. Jednocześnie jesteśmy bardziej odizolowani niż kiedykolwiek. Nie jest tajemnicą, że wielu młodych ludzi woli pisać do kogoś SMS-y niż rozmawiać z nim osobiście. Dlatego czasami w ogóle ze sobą nie rozmawiamy.

Ktoś powiedział: „Połączenie sił to początek, pozostanie razem to postęp, wspólne myślenie to jedność, wspólna praca to sukces”. Z pewnością odnosi się to do osób wierzących.

Bóg obdarzył każdego chrześcijanina darami Ducha Świętego. Niekoniecznie są to talenty, czyli naturalne zdolności, z którymi się rodzimy. Są to dary nadprzyrodzone, które Bóg nam daje – dary duchowe.

Continue reading →