Frank Viola
Oryg.: TUTAJ
13 listopada 2026 r.
Witamy w kolejnym czwartkowym NIEFILTROWANYM artykule, jedynym cotygodniowym artykule, który głosi, że przycisk drzemki jest dowodem na to, że ludzie mogą przegrać kłótnię z samymi sobą.
Przez większość życia, gdy ktoś mówił mi: „Johnny jest chrześcijaninem”, w mojej głowie tańczył radosny taniec. Cudownie. Johnny kocha Jezusa. Johnny kocha ludzi Boga. Wszystkich.
Johnny jest bezpieczny. Można mu powierzyć kluczyki do samochodu i hasło do Netflixa.
Raduję się razem z aniołami w niebie.
(Nawiasem mówiąc, „Johnny” symbolizuje celebrytów, gwiazdy filmowe, sportowców, muzyków, znanych podcasterów i ludzi, których choć trochę poznałem.)
Potem spędziłem kilkadziesiąt lat wśród „chrześcijan”.
Dzisiaj, gdy ktoś mówi: „Johnny [wstaw imię znanej osoby] właśnie został chrześcijaninem”, nie świętuję tego od razu.
Drapię się po głowie i zadaję pytanie, którego prawie nikt nie zadaje: Co to właściwie znaczy?
Oto niewygodna prawda. „Chrześcijanin” stał się jednym z tych słów tak wielkich, że prawie pustych.
Dotyczy to każdego, począwszy od kobiety, która w każdy wtorek po cichu karmi bezdomnych, aż po faceta, który od dwudziestu lat nie otworzył Biblii, ale jest pewien, że Jezus głosowałby na republikanów, demokratów lub libertarian.
Przychodzi mi na myśl baseball. Myślę, że ta ilustracja pomoże mi zrozumieć, o co mi chodzi.
Jeśli powiem ci, że Johnny jest fanem baseballu, to właściwie niczego się nie dowiesz.
Zapytałbyś: „Jaki kibic? Yankees? Red Sox?”
To nie jest drobny szczegół. To cała historia.
Posadź w październiku fana drużyny Yankees i fana drużyny Red Sox w tym samym barze, a szybko odkryjesz, że stwierdzenie „obaj kochamy baseball” nie jest tak łączącą nas siłą, jak ci się wydawało.
Ten sam sport. Te same zasady. Te same dziewięć inningów. I ledwo się znoszą.
A potem, oczywiście, niektórzy kibice powiedzieliby: „Tylko moja drużyna jest uczciwa. Wszystkie inne drużyny to oszuści”.
Brzmi znajomo?
Etykieta informuje, jaki mecz ktoś ogląda. Nie mówi jednak, jak traktuje inne drużyny ani ile tak naprawdę wie o baseballu.
Przestały mi więc imponować doniesienia w stylu: „Słyszałeś? Johnny [wstaw imię i nazwisko celebryty, sportowca, aktora/aktorki, prezentera wiadomości itp.] właśnie został chrześcijaninem”.
Etykiety są tanie. I każdy może kupić koszulkę.
Chcę wiedzieć, jakim „chrześcijaninem” jest Johnny. Czy w ogóle przypomina Jezusa? Czy kocha ludzi, którzy nie są w jego drużynie?
Czy interesuje go czytanie i rozumienie Pisma Świętego? Czy jest zainteresowany głębszym poznaniem Pana?
Czy jego wiara czyni go milszym, skromniejszym i uczciwszym, czy po prostu bardziej głośnym?
I, co równie ważne, czy darzy miłością i szacunkiem wszystkich naśladowców Jezusa, którzy nie należą do jego zespołu (wyznania lub ruchu)?
Bo ostatecznie to jest jedyny rodzaj „fanów”, który ma znaczenie dla Boga i aniołów.