Jd 1
JUDA, SŁUGA JEZUSA CHRYSTUSA, A BRAT JAKUBA, DO POWOŁANYCH, W BOGU OJCU UMIŁOWANYCH, A DLA JEZUSA CHRYSTUSA ZACHOWANYCH.

Chrześcijanin to ktoś, kto został powołany przez Boga. Prorok Izajasz opisuje Izrael jako naród powołany, aby być sługą Bożym. Podobnie i chrześcijanin powołany jest przez Boga. Każdy prawdziwy chrześcijanin dzięki ewangelii Chrystusowej usłyszał Boży głos przemawiający do niego z głębi jego duszy. Usłyszał jak Duch Święty wywołuje go z tego świata i jego złudnych przyjemności. Chrześcijanin to ten, kto jest przez Boga Ojca. Ktoś może zapytać, czy Bóg nie miłuje każdego człowieka? Tak, miłuje,ale dla tych, którzy pozostają poza Chrystusem, Jego miłość zmieszana jest ze smutkiem i gniewem. Jest w Nim gniew wobec grzechu. Chrześcijanin to ktoś, kto jest zachowany przez Chrystusa. Skoro jakaś osoba jest naprawdę pojednana z Bogiem, on nie pozwoli jej odejść. Będzie ją trzymał. Bożym czynnikiem zachowującym jego lud jest Jego Syn, Jezus Chrystus. Prawdziwy chrześcijanin, to nie ten kto podjął decyzję, by oddać swe życie Chrystusowi, lecz ten, kto kurczowo trzyma się jej przez resztę swego życia idzie z Chrystusem wytrwale aż do końca. Chrześcijanin jest wytrwały w wierze zaś Chrystus zachowuje nas w wierze. Są to dwie strony tego samego medalu.
Pozdrawiam i życzę aby miłosierdzie, pokój i miłość były waszym udziałem w obfitości.

2Kor 12:20
OBAWIAM SIĘ BOWIEM, ŻE GDY PRZYJDĘ, ZASTANĘ WAS NIE TAKIMI, JAKIMI BYM CHCIAŁ I ŻE WY RÓWNIEŻ NIE ZNAJDZIECIE MNIE TAKIM, JAKIM CHCIELIBYŚCIE, LECZ ŻE MOŻE BĘDĄ SWARY, ZAZDROŚĆ, GNIEW, ZWADY, OSZCZERSTWA, OBMOWY, NADYMANIE SIĘ, NIEPORZĄDKI.

Swary, zazdrość, gniew, zwady, oszczerstwa, obmowy, nadymanie się i nieporządki były problemami jakich spodziewał się Paweł. Swary pojawiają się tam, gdzie ludzkie charaktery zajmują miejsce, które należy się wyłącznie Jezusowi Chrystusowi lub gdzie dyskusje wymykają się spod kontroli. Raz rozpoczęte swary są trudne do zażegnania. Często za swarami kryje się zazdrość i ona prowadzi do kłótni. Prowokuje intrygi i fałszywe oskarżenia. Gniew wypływa z zazdrości. Kiedy wybuchnie, zapominamy o prawdzie i szatan zdobywa nad nami przewagę. Ludzie zaczynają opowiadać się po którejś ze stron konfliktu i w ten sposób rodzą się podziały i zwady. Dochodzi do obmowy i obrzucania się oszczerstwami, które tak uwielbia nasza grzeszna natura. Zarówno obmowa jak i oszczerstwo są przejawem ludzkiej pychy, ponieważ w krótkim czasie prowadzą do osądzania innych. Grzech nieczystości zaczyna się w umyśle od nieczystych myśl. Nieczyste myśli skłaniają do wszeteczeństwa. Nieopanowane wszeteczeństwo rodzi rozwiązłość. To wywołuje nieporządek. A wszystko razem jest zaprzeczeniem darów Ducha Świętego i zasmuca go.

Pozdrawiam i życzę Bożego pokoju.

2Kor 12:7
BYM SIĘ WIĘC Z NADZWYCZAJNOŚCI OBJAWIEŃ ZBYTNIO NIE WYNOSIŁ, WBITY ZOSTAŁ CIERŃ W CIAŁO MOJE, JAKBY POSŁANIEC SZATANA, BY MNIE POLICZKOWAŁ, ABYM SIĘ ZBYTNIO NIE WYNOSIŁ.

Duchowe przeżycia niosą z sobą niebezpieczeństwo duchowej pychy, która jest jedną z najgorszych form, jakie może przyjąć duma. Dowodzi ona, że zapomnieliśmy o krzyżu i naszej zależności od łaski Pana Jezusa Chrystusa. Nie istnieje dobro, którego szatan nie próbowałby obrócić w zło. Kiedy znajdujemy się najbliżej Boga, szatan może zaatakować nas różnymi pokusami. Aby pycha nie doprowadziła Pawła do zarozumiałości, w jego ciało został wbity cierń. Nigdzie nie wspomina się o tym jakiego rodzaju był ten cierń. Cierń ten stał się „posłannikiem szatana”. Kusząc nas, szatan usiłuje podważyć prawość Bożego charakteru i Jego obietnic. Kiedy odnosi sukces w ataku na naszą wiarę, bardzo szybko przestajemy zachowywać się jako chrześcijanie w pozostałych dziedzinach naszego życia. Kiedy gnębią nas dotkliwe problemy, szatan za wszelką cenę próbuje zmusić nas do zwątpienia w Bożą miłość.
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

2Kor 12:1
MUSZĘ SIĘ CHLUBIĆ, CHOĆ NIE MA Z TEGO ŻADNEGO POŻYTKU.

Paweł kolejny raz przedstawia swój stosunek do chlubienia się: „nie ma z tego żadnego pożytku.” Chlubienie się przeżyciami duchowymi jest czymś szczególnie niestosownym, ponieważ jeżeli są one prawdziwe, stanowią wyłącznie dar od Boga. Chluba rodzi się z pychy i ją wzmaga. Kiedy zaczynamy się chlubić, wtedy w nieunikniony sposób odsuwamy się od innych i siejemy ziarno niezgody. Gdy jesteśmy dumni, rozstajemy się, gdy jesteśmy pokorni, trwamy razem. Pycha jest w dużym stopniu grzechem ukrytym. Ludzie, których uważamy za pokornych i wolnych od pychy, są zapewne najbardziej świadomi jej pułapek. Wiedzą, że jedyną osobą, która może przywieść ich do pokory i pomóc w niej wytrwać, jest Jezus Chrystus, ponieważ to On pokazuje im głupotę pychy i daje przykład pokory.

Pozdrawiam i życzę radosnego dnia.