Ciężar winy
Greg Laurie
„Bo smutek, jakiego Bóg od nas oczekuje, odwodzi nas od grzechu i prowadzi do zbawienia. Nie ma żalu za taki smutek. Ale smutek światowy, któremu brakuje skruchy, prowadzi do duchowej śmierci” (2Kor 7:10).
Kolejnym trudnym przeciwnikiem w życiu jest poczucie winy. Dyrektor londyńskiego szpitala psychiatrycznego powiedział kiedyś: „Mógłbym wypisać połowę moich pacjentów, gdybym znalazł sposób na uwolnienie ich od poczucia winy”.
Prawie wszyscy ludzie mają poczucie winy. Niektórzy próbują je ukryć pod wpływem alkoholu lub narkotyków. Inni próbują rozwiązać problem z pomocą specjalistów zdrowia psychicznego. Ale prawda jest taka, że ludzie muszą zmierzyć się z poczuciem winy za popełnione błędy.
Musimy zrozumieć trzy rzeczy na temat poczucia winy. Po pierwsze, wszyscy jesteśmy winni. Apostoł Paweł napisał: „Jak mówią Pisma: Nie ma sprawiedliwego, nawet ani jednego. (…) Wszyscy bowiem zgrzeszyliśmy i wszyscy jesteśmy pozbawieni chwały Bożej” (Rzm 3:10, 23).
Adam i Ewa uznali swoją winę w Ogrodzie Eden. Księga Rodzaju 3:7 mówi: „W tej samej chwili otworzyły się im oczy i nagle wstyd im było z powodu swojej nagości. Spletli więc liście figowe, aby się okryć” (NLT).
Uznanie swojej winy – faktu, że zgrzeszyliśmy i nie sprostaliśmy Bożym standardom – skłania nas do wyznania grzechu, proszenia o przebaczenie i przyjęcia Chrystusa jako Zbawiciela i Pana.
Po drugie, dla tych, którzy przyjmują Chrystusa jako Zbawiciela i Pana, poczucie winy staje się częścią działania Ducha Świętego. On mieszka we wszystkich wierzących i porusza nasze sumienie od wewnątrz, gdy musimy wyznać pewne rzeczy, które utrudniają naszą relację z Bogiem. Właśnie o tym mówił Paweł, pisząc: „Bo smutek, którego Bóg chce w nas doświadczyć, odwodzi nas od grzechu i prowadzi do zbawienia. Nie ma żalu w smutku, który by nas żałował” (2Kor 7:10).
To prowadzi nas do trzeciej kwestii dotyczącej poczucia winy, którą musimy zrozumieć. Szatan wykorzystuje fałszywe poczucie winy, aby zneutralizować wierzących i uniemożliwić nam wzrost w wierze. Dlatego Paweł ostrzegał: „Lecz smutek tego świata, który nie ma pokuty, prowadzi do duchowej śmierci” (2Kor 7:10).
Jeśli pozwolimy, by fałszywe poczucie winy zakorzeniło się w naszym życiu, w istocie wątpimy w zdolność Jezusa do zmazania naszego grzechu. Przyćmiewamy również światło Chrystusa w naszym życiu – światło, które powinno świecić dla innych (zob. Mt 5,16). Jeśli niewierzący zobaczą wierzącego zmagającego się z poczuciem winy, prawdopodobnie (i zrozumiałe) zakwestionują zdolność Jezusa do zmiany życia.
Słowa z 1 Listu Jana 1:9 są jednoznaczne: „Lecz jeśli wyznajemy Mu nasze grzechy, On jest wierny i sprawiedliwy, aby nam odpuścić grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości” (NLT). Zatem, jeśli zostaliśmy odpuszczeni i oczyszczeni, musimy być czujni na podpowiedzi Ducha Świętego. Musimy pozwolić, aby nasze konstruktywne poczucie winy wypełniło swoje cele i wyznać nasze grzechy, gdy jest to konieczne. A następnie musimy zaakceptować i celebrować naszą sprawiedliwą pozycję przed Bogiem, aby inni mogli być przyciągnięci do tego, co mamy.
Pytanie do refleksji : Jaką rolę odgrywa poczucie winy w twoim codziennym życiu?