Potrzebujemy siebie nawzajem
przez Greg Laurie 13 listopada 2026 r.
W swojej łasce Bóg obdarzył nas różnymi darami, abyśmy dobrze wypełniali pewne rzeczy. Jeśli więc Bóg dał ci zdolność prorokowania, mów z taką samą wiarą, jaką Bóg ci dał. Jeśli twoim darem jest służenie innym, służ im dobrze. Jeśli jesteś nauczycielem, nauczaj dobrze. Jeśli twoim darem jest zachęcanie innych, bądź dla nich zachętą. Jeśli jest to dawanie, dawaj hojnie. Jeśli Bóg obdarzył cię zdolnością przywódczą, traktuj tę odpowiedzialność poważnie. A jeśli masz dar okazywania innym dobroci, rób to z radością.
—Rzymian 12:6–8
Pismo:
Rzymian 12:6–8
W dzisiejszym nabożeństwie przyjrzymy się następującym słowom zachęty dla wierzących: Potrzebujemy siebie nawzajem
Dzięki całej dzisiejszej technologii jesteśmy bardziej połączeni niż kiedykolwiek w historii ludzkości. Jednocześnie jesteśmy bardziej odizolowani niż kiedykolwiek. Nie jest tajemnicą, że wielu młodych ludzi woli pisać do kogoś SMS-y niż rozmawiać z nim osobiście. Dlatego czasami w ogóle ze sobą nie rozmawiamy.
Ktoś powiedział: „Połączenie sił to początek, pozostanie razem to postęp, wspólne myślenie to jedność, wspólna praca to sukces”. Z pewnością odnosi się to do osób wierzących.
Bóg obdarzył każdego chrześcijanina darami Ducha Świętego. Niekoniecznie są to talenty, czyli naturalne zdolności, z którymi się rodzimy. Są to dary nadprzyrodzone, które Bóg nam daje – dary duchowe.
Apostoł Paweł omawia te dary w Liście do Rzymian 12: „Bóg w swojej łasce obdarzył nas różnymi darami, abyśmy dobrze czynili pewne rzeczy. Jeśli więc Bóg dał ci dar prorokowania, mów z taką wiarą, jaką ci dał. Jeśli twoim darem jest służenie innym, służ im dobrze. Jeśli jesteś nauczycielem, nauczaj dobrze. Jeśli twoim darem jest zachęcanie innych, sam zachęcaj. Jeśli jest to dar dawania, dawaj hojnie. Jeśli Bóg dał ci zdolność przywództwa, traktuj tę odpowiedzialność poważnie. A jeśli masz dar czynienia dobra dla innych, czyń to z radością” (w. 6–8 NLT).
My, wierzący, musimy odłożyć telefony i rozmawiać razem, modlić się razem i pracować razem, ponieważ wszyscy jesteśmy częścią Ciała Chrystusa. Wszyscy jesteśmy częścią Kościoła. Wszyscy jesteśmy częścią rodziny Bożej. Wszyscy musimy znaleźć swoje miejsce w Ciele Chrystusa i wykonywać zadania, do których powołał nas Bóg.
Nie znajdziesz w Piśmie Świętym żadnych fragmentów, które zwalniałyby niektórych wierzących z obowiązku korzystania z darów. Introwertycy nie mają tu wolnej przepustki. Podobnie jak ludzie z napiętym harmonogramem. Bóg obdarzył każdego z nas darami duchowymi – nie dla naszego własnego dobra, ale dla dobra innych. Jeśli nie będziemy korzystać z darów, inni będą cierpieć.
Pastor James Merritt zauważył, że w kościele i na świecie są dwa rodzaje ludzi: robotnicy i obiboki. Jesteś albo jednym, albo drugim. I sam decydujesz, którym będziesz.
Pytanie do refleksji: Jakie dary duchowe możesz wnieść do Ciała Chrystusa?