Category Archives: Pozostałe

Codzienne rozważania_16.11.2026

Słowo do Mądrych

Greg Laurie
„Jeśli potrzebujesz mądrości, proś naszego hojnego Boga, a On ci ją da. Nie będzie cię ganił za prośbę” (Jk 1:5).

W tym tygodniu w nabożeństwach porozmawiamy o prośbach modlitewnych – o tym, o co najlepiej prosić Boga. A dziś zaczniemy od mądrości.

Jedno z pierwszych pytań, jakie zadajemy, gdy wszystko się załamuje, gdy spotykają nas trudności, brzmi: „Dlaczego, Panie? Dlaczego na to pozwalasz? Czym sobie zasłużyłem na taki los?”.

Może straciłeś pracę. Może nagle zachorowałeś. Może straciłeś bliską osobę. Cokolwiek to było, przyniosło ci to ogromny ból. I ten ból wydaje się trwać i trwać, a ty zastanawiasz się dlaczego.

List Jakuba 1:5 mówi: „ Jeśli potrzebujesz mądrości, proś naszego hojnego Boga, a On ci ją da. Nie będzie cię ganił, jeśli o nią prosisz ” (NLT). Lub, jak ujęto to w wydaniu NLT z 1996 roku: „Jeśli potrzebujesz mądrości – jeśli chcesz wiedzieć, czego Bóg od ciebie oczekuje – proś Go, a On chętnie ci odpowie. Nie będzie miał nic przeciwko temu, że o nią prosisz”.

Bóg wysoko ceni mądrość. Starotestamentowa Księga Przysłów jest praktycznie poświęcona temu tematowi.

„Człowiek, który znalazł mądrość, jest radosny, człowiek, który nabył rozwagi” (Księga Przysłów 3:13 NLT).

„Nie odwracaj się od mądrości, bo cię ochroni. Kochaj ją, a będzie cię strzec. Nabycie mądrości jest najmądrzejszą rzeczą, jaką możesz zrobić! A cokolwiek czynisz, rozwijaj rozsądek” (Przysłów 4:6–7).

„O ileż lepiej jest nabyć mądrość niż złoto i rozsądek niż srebro!” (Przysłów 16:16 NLT).

Continue reading →

Codzienne rozważania_14.11.2026

Każdy jest krytykiem

Greg Laurie 14
„Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął wyśmiewać Żydów” (Neh 4:1).

W dzisiejszym nabożeństwie porozmawiamy o słowach zachęty, które każdy wierzący powinien usłyszeć i wziąć sobie do serca: Krytyka nie zawsze oznacza, że ​​robisz coś źle.

Powracamy ponownie do starotestamentowej historii Nehemiasza. Nehemiasz i jego współbracia Żydzi dopiero co rozpoczęli odbudowę murów Jerozolimy, gdy rozpoczęła się krytyka. Księga Nehemiasza 4:1 wyjaśnia: „Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął szydzić z Żydów” (NLT).

Następny werset zawiera kilka wymownych szczegółów dotyczących krytyki, z jaką spotkali się Nehemiasz i inni robotnicy. Sanballat zadrwił i powiedział: „Co ta banda biednych, słabych Żydów sobie wyobraża? Czy oni myślą, że mogą zbudować mur w jeden dzień, składając tylko kilka ofiar? Czy oni naprawdę myślą, że mogą coś zrobić z kamieni ze śmietnika – i to zwęglonych?” (Nehemiasza 4:2).
W krytyce Sanballata dostrzeżesz więcej niż nutę antysemityzmu. Mimo to Nehemiasz był zdeterminowany, by iść naprzód i czynić to, do czego powołał go Bóg.

Nie ma nic przyjemnego w byciu wyśmiewanym, prawda? Nie ma nic przyjemnego w byciu obiektem śmiechu. Spójrzmy na przykład na to, jak Hollywood przedstawia chrześcijan – Hollywood, który chce wyznaczać nam wszystkim standardy moralne do naśladowania. Uwielbiają przedstawiać chrześcijan jako głupców, błaznów, rasistów, mizoginów… uzupełnij lukę. W ich mniemaniu my, chrześcijanie, jesteśmy wszystkim, co złe na świecie. I nie wspominając już o tym, jak przedstawiają kaznodziejów. Niektórzy mogliby to nazwać formą prześladowania.

Continue reading →

Codzienne rozważania_13.11.2026

Potrzebujemy siebie nawzajem

Greg Laurie.
„W swojej łasce Bóg obdarzył nas różnymi darami, abyśmy dobrze wypełniali pewne rzeczy. Jeśli więc Bóg dał ci zdolność prorokowania, mów z taką samą wiarą, jaką Bóg ci dał. Jeśli twoim darem jest służenie innym, służ im dobrze. Jeśli jesteś nauczycielem, nauczaj dobrze. Jeśli twoim darem jest zachęcanie innych, bądź dla nich zachętą. Jeśli jest to dawanie, dawaj hojnie. Jeśli Bóg obdarzył cię zdolnością przywódczą, traktuj tę odpowiedzialność poważnie. A jeśli masz dar okazywania innym dobroci, rób to z radością” (Rzm 12:6–8).


W dzisiejszym nabożeństwie przyjrzymy się następującym słowom zachęty dla wierzących: Potrzebujemy siebie nawzajem

Dzięki całej dzisiejszej technologii jesteśmy bardziej połączeni niż kiedykolwiek w historii ludzkości. Jednocześnie jesteśmy bardziej odizolowani niż kiedykolwiek. Nie jest tajemnicą, że wielu młodych ludzi woli pisać do kogoś SMS-y niż rozmawiać z nim osobiście. Dlatego czasami w ogóle ze sobą nie rozmawiamy.

Ktoś powiedział: „Połączenie sił to początek, pozostanie razem to postęp, wspólne myślenie to jedność, wspólna praca to sukces”. Z pewnością odnosi się to do osób wierzących.

Bóg obdarzył każdego chrześcijanina darami Ducha Świętego. Niekoniecznie są to talenty, czyli naturalne zdolności, z którymi się rodzimy. Są to dary nadprzyrodzone, które Bóg nam daje – dary duchowe.

Continue reading →

Codzienne rozważania_12.11.2026

Bóg może cię użyć tam, gdzie jesteś

Greg Laurie
„Pracuj ciężko, abyś mógł stanąć przed Bogiem i zyskać Jego uznanie. Bądź dobrym pracownikiem, który nie musi się wstydzić i który poprawnie wyjaśnia słowo prawdy” (2Tym 2:15).

Jako wierzący możemy dodawać sobie nawzajem otuchy tymi słowami: Bóg może cię użyć tam, gdzie jesteś.
Nehemiasz był kimś, kogo nazwalibyśmy laikiem. Osobiście nie lubię tego określenia, używanego do opisania kogoś, kto nie jest „w służbie”. Czasami myślimy, że pastorzy, misjonarze czy osoby pracujące w kościołach są w służbie. Ale prawda jest taka, że ​​każdy chrześcijanin jest w służbie.

Spójrz na polecenie apostoła Pawła skierowane do Tymoteusza w 2 Liście do Tymoteusza 2:15: „Pracuj pilnie, abyś mógł stanąć przed Bogiem i otrzymać Jego uznanie. Bądź dobrym pracownikiem, który nie ma się czego wstydzić i który prawidłowo wykłada słowo prawdy” (NLT). Taka wierna służba nie ogranicza się do pastorów, misjonarzy ani pracowników kościelnych.

Chrześcijanie pracujący w korporacjach, w budownictwie, w edukacji, w medycynie i poradnictwie, i tak dalej, wszyscy są w służbie. W pewnym sensie służba to po prostu służba. Służba pojawia się, gdy mówimy: „Boże, możesz mnie użyć tam, gdzie jestem. Jestem gotowy, by Ci służyć i chcę, aby moje życie przynosiło Ci chwałę”. Innymi słowy, służba pojawia się, gdy wierzący dostrzegają i reagują na okazje do służenia Bogu w swoim codziennym życiu.

Continue reading →

Codzienne rozważania_11.11.2026

Życiodajna krew Kościoła

Greg Laurie

„Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie” (1Tes 5:11).

W dzisiejszym nabożeństwie będziemy mówić o tym, jak ważne jest zaprzyjaźnianie się z nowymi chrześcijanami i zachęcanie ich.

Zawsze ekscytujące jest obserwowanie, jak dzieci odkrywają coś, co dorośli uważają za oczywiste, jak na przykład pierwszy raz, gdy jedzą lody, pierwszy raz widzą śnieg, albo pierwszy raz chodzą po piasku. W tym podekscytowaniu my sami odkrywamy to na nowo.
To samo dotyczy duchowości. Jeśli życie chrześcijanina nie jest przyjazne dla nowych wierzących, to coś jest nie tak. Oni nas potrzebują. Ale my również ich potrzebujemy. Dlaczego? Na nowo odkryjemy rzeczy, które bierzemy za pewnik. Nowi wierzący potrzebują dojrzałych wierzących, aby ich ustabilizować. A dojrzali wierzący potrzebują nowych wierzących, aby ich ożywić. W życiu chrześcijańskim możemy zacząć traktować rzeczy jako coś oczywistego. Być może nie cieszymy się z niektórych rzeczy tak bardzo, jak powinniśmy.

Nowi wierzący są siłą napędową Kościoła, ale są również siłą napędową starszych chrześcijan. Niektóre kościoły rozwijają się poprzez transfery, w których większość wiernych pochodzi z innych kościołów. Harvest Christian Fellowship rozwija się głównie dzięki nowym nawróconym. Jesteśmy kościołem ewangelizacyjnym, bez cienia przesady.

Wierzę, że Chrystus umarł za cały świat i każdy, kto w Niego uwierzy, może dostąpić odpuszczenia grzechów. Moim zadaniem jest głoszenie Ewangelii i zapraszanie ludzi do Jezusa Chrystusa i będę to robić nadal.

Kiedy ktoś przyjmuje to zaproszenie, rozpoczyna się jego chrześcijańska podróż. Pierwsze kroki na tej drodze często są napędzane ekscytacją nowo odkrytej wiary. Radością z osobistej relacji ze Stwórcą wszechświata. Uświadomieniem sobie, jak głęboko On nas kocha. Pewnością życia wiecznego.

Continue reading →

Codzienne rozważania_10.11.2026

Ten, który kocha błogosławić

Greg Laurie
„Nie bój się więc, mała trzódko. Bo to wielka radość dla Ojca waszego, że daje wam Królestwo” (Łk 12:32).

W tym tygodniu rozważaniach przyjrzymy się słowom, których wierzący mogą używać, aby wzajemnie się wspierać. Dzisiaj porozmawiamy o tym niezwykłym zdaniu: Bóg kocha błogosławić swoje dzieci.

Jednym z greckich słów tłumaczonych w Nowym Testamencie jako „błogosławiony” jest makarios , co oznacza „błogosławiony”, „szczęśliwy” lub „szczęśliwy”. Opisuje ono rodzaj błogosławieństwa, który nie jest zależny od sprzyjających okoliczności. Częste użycie tego słowa pojawia się w Błogosławieństwach w Ewangelii Mateusza 5:3–11.

Czasami w naszym życiu szczęście nie jest samo w sobie. Zależy raczej od dobrych rzeczy, które się dzieją. Myślimy, że gdybyśmy tylko dostali podwyżkę w pracy, bylibyśmy szczęśliwi. Kiedy dzieje się coś fajnego lub ekscytującego, wtedy jesteśmy szczęśliwi. Ale kiedy nie dostajemy podwyżki w pracy lub gdy słyszymy złe wieści, nie jesteśmy szczęśliwi. W takich okolicznościach nasze szczęście zależy od dobrych rzeczy, które się dzieją.

Ale „błogosławiony” to zupełnie inne słowo. Niezależnie od okoliczności, jesteś błogosławiony. Taka jest idea makarios .

Bóg chce cię błogosławić. Jezus powiedział: „Nie bój się więc, mała trzódko! Bo bardzo się cieszy Ojciec wasz, że da wam królestwo” (Łk 12,32).

Continue reading →

Codzienne rozważania_07.11.2026

Mit nieobecnego Boga

Greg Laurie
„Pan kieruje krokami pobożnych. Cieszy się każdym szczegółem ich życia” (Ps 37:23).

W następstwie klęski żywiołowej, tragedii narodowej lub lokalnej, czy też osobistej ciemnej nocy duszy, często pojawiają się pytania: Gdzie był Bóg, kiedy to się stało? Dlaczego wydaje się nieobecny?
Problem nie leży w samym Bogu. On przecież jest wszechobecny – istnieje wszędzie i zawsze. Nic tego nie zmieni. Problem leży w naszym postrzeganiu Go – a dokładniej, w naszych oczekiwaniach wobec Niego. Kiedy Pan nie jest tak przewidywalny ani tak oczywisty, jak byśmy chcieli, zakładamy najgorsze.

Ewangelia Łukasza daje nam obraz tego zjawiska. Po ukrzyżowaniu Jezusa dwóch Jego uczniów szło drogą do Emaus. Obaj byli zdruzgotani, ponieważ Ten, któremu oddali swoje życie, zniknął z powierzchni ziemi. Bóg w ludzkiej postaci był nieobecny.

Aż do momentu, gdy dołączył do nich w podróży.
Dwaj uczniowie początkowo nie rozpoznali Jezusa. Oto luźna parafraza tego spotkania.
Jezus zapytał: „Chłopaki, dlaczego macie takie długie miny? W czym problem?”
Obaj mężczyźni byli oszołomieni tym pytaniem. „Pewnie jesteś jedyną osobą w Jerozolimie, która nie słyszała o tym wszystkim, co się tam wydarzyło w ciągu ostatnich kilku dni” – odpowiedzieli.
„Jakie rzeczy?”
Wyjaśnili: „To, co się stało z Jezusem z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem, i jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. A przecież po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało” (Łk 24,19–21).

Jezus powiedział: „Głupi ludzie! Tak trudno wam uwierzyć we wszystko, co prorocy napisali w Pismach. Czyż nie zostało wyraźnie przepowiedziane, że Mesjasz będzie musiał wycierpieć to wszystko, zanim wejdzie do swojej chwały?” (Łk 24,25–26 NLT). Prowadził swoich uczniów „przez pisma Mojżesza i wszystkich proroków, wyjaśniając, co się do Niego odnosiło, na podstawie wszystkich Pism” (Łk 24,27 NLT).

Continue reading →