Cierpiący Bóg
Greg Laurie
„Był wzgardzony i odrzucony – mąż boleści, oswojony z najgłębszym cierpieniem. Odwróciliśmy się od niego i patrzyliśmy w inną stronę. Był wzgardzony, a my się tym nie przejmowaliśmy. A jednak dźwigał nasze słabości; to nasze smutki go przygniatały. A my myśleliśmy, że jego udręki to kara od Boga, kara za jego własne grzechy! Lecz On został przebity za nasz bunt, zmiażdżony za nasze grzechy. Był bity, abyśmy mogli być zdrowi. Był biczowany, abyśmy mogli być uzdrowieni” (Iz 53:3–5).
W dzisiejszym nabożeństwie podejmiemy wyzwanie proszenia Boga o przewodnictwo i siłę w obliczu cierpienia. Czyniąc to, stajemy twarzą w twarz ze świadomością, że nikt nie jest lepiej przygotowany do radzenia sobie z takimi sytuacjami, ponieważ nikt nie wie więcej o cierpieniu niż Bóg.
Myśląc o Bogu, zazwyczaj bierzemy pod uwagę fakt, że jest On sprawiedliwy, święty, kochający i dobry. Ale jest jeszcze coś, o czym warto pamiętać: On cierpiał. Trudno sobie wyobrazić, że doskonały Stwórca mógłby doświadczać bólu i cierpienia. W końcu, po co miałbyś cierpieć, gdybyś nie musiał?
Ale Bóg cierpiał i to bardziej, niż ktokolwiek z nas mógłby sobie wyobrazić. John Stott, autor książki „ Krzyż Chrystusa” , powiedział: „Nasz Bóg jest Bogiem cierpiącym”. I myślę, że ma rację.
Spójrz na opis Izajasza tego, co Jezus – który był Bogiem – przeszedł na Golgocie: „Wzgardzony był i odepchnięty, Mąż boleści, doświadczony w cierpieniu. Odwróciliśmy się od Niego i patrzyliśmy w inną stronę. Wzgardzony był, a myśmy się tym nie przejmowali. Lecz On dźwigał nasze słabości, a nasze cierpienia Go przygniatały. A myśmy sądzili, że Jego udręka to kara Boża, kara za Jego własne grzechy. Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze grzechy. Ubiczowany, abyśmy mogli być uzdrowieni. Biczowany, abyśmy mogli być uzdrowieni” (Izajasz 53:3–5).
„Mąż boleści”. Mąż cierpienia. To był Jezus. Ale dlaczego Bóg cierpiał? Ponieważ kochał i ponieważ kocha. To znaczy, że wkracza również w nasze cierpienie.
Autor Listu do Hebrajczyków napisał: „Dlatego musiał On być we wszystkim podobny do nas, swoich braci, aby mógł zostać naszym miłosiernym i wiernym arcykapłanem przed Bogiem, aby mógł złożyć ofiarę, która przebłaga grzechy ludu. A ponieważ sam przeszedł przez cierpienie i doświadczenie, może przyjść z pomocą nam, gdy jesteśmy doświadczani” (Hbr 2,17–18 NLT).
Nie jesteś dziś sam w swoim cierpieniu. Jezus był tam, chodził w twoich butach i jest tu dla ciebie teraz. Wołaj do Niego.
Pytanie do refleksji: W jakim obszarze swojego życia potrzebujesz Bożego przewodnictwa, siły i doświadczenia w cierpieniu?