Możesz być faryzeuszem jeśli… część 3

https://churchwithoutwallsinternational.org/
The Church Without Walls

John Fenn
Tłum.: Tomasz S.

Witajcie
Poprzednim razem zakończyłem wskazując, że bycie faryzeuszem oznacza stawianie ludzkiej tradycji ponad Bożymi przykazaniami, co sprawia, że Słowo Boże (Jezus) staje się bezskuteczne w naszym życiu. Intencją faryzeuszy było oddawanie czci Bogu, ale zasady i przepisy zajęły miejsce relacji z Nim. Większość współczesnych „faryzeuszy” uważa, że to, w co wierzą, pochodzi od Boga, więc są przekonani, że ich serca są właściwie nastawione. Jednak kiedy wydarza się coś, co jest sprzeczne z ich zbudowanym systemem przekonań, przeżywają głębokie rozczarowanie i załamanie. Ich relacja z Bogiem stała się transakcyjna, zamiast opierać się na bliskości i więzi.

Możesz być faryzeuszem, jeśli…
…uważasz, że musisz zrobić coś, co przybliży cię do Boga, albo wykonać jakieś religijne zadanie, aby być lepiej przez Niego usłyszanym. Jeśli twoja wiara opiera się na czynieniu właściwych uczynków, możesz być faryzeuszem.

W Liście do Rzymian 8:32 Paweł przedstawia to w bardzo logiczny sposób: „On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał, jakżeby nie miał z nim darować nam wszystkiego?” Podoba mi się greckie brzmienie ostatniej części tego wersetu. Można je oddać w następujący sposób: „…jakże więc razem z Nim nie okaże nam również łaski, obdarzając nas wszystkim?”. Greckie słowo przetłumaczone jako „darować nam wszystko” to charisetai. Oznacza ono obdarować, udzielić czegoś z łaski, okazać przychylność i wyświadczyć dobrodziejstwo. Sens tego wersetu można więc oddać tak: „Jeśli Bóg nie oszczędził własnego Syna, lecz dobrowolnie wydał Go za nas wszystkich, to jakże miałby nie okazać nam również swojej łaski i nie obdarzyć nas wszystkim wraz z Nim?”.

Ojciec posłużył się Chrystusem stwarzając wszechświat, a następnie dał Go nam. Stwórca mieszka w nas. Czy możemy jeszcze coś do tego dodać? Mamy w sobie Stwórcę. Jakie prawo, jaka tradycja, jakie działanie mogłyby to udoskonalić? Nie ma takiej rzeczy! (Hebrajczyków 1:1–3; Kolosan 1:27). Odpocznij zatem. Zachowaj pokój. Po prostu chodź z Nim. On tego właśnie pragnie.

Czy możemy zrobić choć jedną rzecz, która dodałaby coś do dzieła Jezusa albo coś z niego odjęła?
Prawdziwym problemem bardzo często jest przebaczenie samemu sobie. Łaska Boża jest bowiem tak przytłaczająca dla cielesnego sposobu myślenia, że ten stanowczo się jej sprzeciwia, protestując, buntując się i wręcz kopiąc oraz krzycząc wobec tych nowotestamentowych prawd. Po prostu odpuść. Przestań się spierać. Przestań zadawać pytania w rodzaju: „Czy jeśli zrobiłem X, to Bóg mnie odrzuci?”. Albo: „Czy jeśli powiedziałem X, to Bóg mnie odrzuci?”.

Ludzie dodają tradycje i religijne schematy, ponieważ brakuje im poczucia bezpieczeństwa w ich relacji z Ojcem. Nie zaakceptowali jeszcze tego, kim są w Chrystusie, dlatego dodają tradycje, które wydają się święte i właściwe, ale w rzeczywistości maskują ich niepewność, brak wiary i brak zrozumienia. W rezultacie zamiast po prostu powiedzieć: „W imieniu Jezusa, demonie, odejdź!”, z powodu braku wiary i pewności siebie zaczynają „powoływać się na krew Jezusa”, „rozkazywać aniołom”, aby robiły to lub tamto, i stosować całą gamę innych charyzmatycznych talizmanów mających odpędzić demony za pomocą wielu słów. Ta wielomówność ujawnia, jak niewielka jest ich wiara. Oto pewna myśl: Bądź posłuszny Jezusowi! Używaj Jego Imienia, tak jak nam to polecono.

A podstawą tego, aby móc to robić, jest wiara w Jego Imię, która wypływa ze świadomości tego, kim jesteś w Chrystusie. Nie pozwól, aby twoja niepewność prowadziła do wymyślania religijnych schematów, które prowadzą do wielomówstwa. Jezus powiedział w Ewangelii Mateusza 6:7, aby nie być wielomównym w modlitwie, tak jak czynią to poganie, którzy sądzą, że zostaną dzięki temu wysłuchani. Nie zachowuj się jak poganin. Nie zachowuj się jak faryzeusz. Poznanie Ojca jest drogą do pozbycia się wszelkiej niepewności.

Jeśli twoja wiara wydaje się skomplikowana, możesz być faryzeuszem
Największą obawą Pawła dotyczącą Koryntian było to, że mogą porzucić prostotę wiary w Chrystusa i podążyć za bardziej skomplikowaną wersją Jezusa, Ducha i Ewangelii. W 2 Liście do Koryntian 11:3–4 Paweł wyraża tę obawę, odwołując się do zwiedzenia Ewy przez węża. Ostrzega, że ich umysły mogą zostać odwiedzione od prostoty i czystości wobec Chrystusa, a oni sami mogą przyjąć innego Jezusa, innego ducha i inną ewangelię. Ludzkie tradycje komplikują wiarę.

Ludzkie tradycje sprawiają, że człowiek zaczyna obawiać się, iż zrobi coś niewłaściwego, obrazi Boga albo popełni błąd. Nieustannie ogląda się za diabłem, myśląc, że jeśli nie zrobi czegoś konkretnego, może otworzyć tym drzwi nieprzyjacielowi. Dlatego musi koniecznie obejrzeć dzisiejsze nauczanie, musi uczestniczyć w nabożeństwie, bo inaczej diabeł może znaleźć sobie drogę dojścia do niego. To sprawia, że człowiek zaczyna poszukiwać jednego duchowego klucza, który otworzy przed nim wszystkie drzwi, doprowadzi jego rodzinę do Chrystusa, dźwignie jego finanse, uzdrowi małżeństwo i sprawi, że wszystko osiągnie poziom błogosławieństwa, jakiego dotąd nie doświadczył. Wszystko to stanie się możliwe, jeśli tylko uda mu się znaleźć ten jeden duchowy klucz… To sprawia, że staje się faryzeuszem.

Diabelski kunszt planu, który ma uczynić ludzi faryzeuszami

Słowo „skażone” (w niektórych przekładach oddawane jako „zepsute”) pochodzi od greckiego słowa phtheirō i oznacza „więdnąć” lub „ulegać zniszczeniu”. Paweł mówi, że komplikowanie swojej wiary, wmawianie sobie, że robi się to, czego chce Bóg, albo że określone działanie pozwoli odnaleźć ten jeden duchowy klucz do spełnienia, w rzeczywistości sprawia, że człowiek zaczyna więdnąć jak winorośl pozbawiona życia. Prowadzi to do poczucia oddalenia od Boga i duchowej pustki, mimo że człowiek wykonuje wszystkie „właściwe” rzeczy.

Na tym właśnie polega diabelski kunszt kłamstw szatana – dokładnie tak samo, jak w przypadku Ewy. „Nie umrzecie! Będziecie jak Bóg!”. Jego strategia polegała na skomplikowaniu ich wiary poprzez dodanie czegoś do tego, co powiedział Bóg: „Po prostu zróbcie jeszcze tę jedną rzecz, ponad to, co powiedział Bóg, a doświadczycie przełomu! Będziecie jak On!”. W rzeczywistości jednak postawiło to grzech pomiędzy nimi a Panem. Na tym właśnie polega diabelski geniusz zwiedzenia.

Sprawdź więc, czy nie stałeś się faryzeuszem, nawet o tym nie wiedząc. Czy zrobiłeś coś „dla Pana” ponad to, co wynika z wiary w Imię Jezusa? Czy uważałeś, że musisz zrobić to lub tamto, aby nasz Ojciec cię wysłuchał? Wiara jest prosta, podobna do dziecięcej. Wróć więc do tej prostoty. Przyjrzyj się takim fragmentom Pisma Świętego jak Dzieje Apostolskie 3:16 oraz Filipian 2:5–11, które mówią o Imieniu Jezusa. Dzięki nim możesz odkryć, czym jest wiara w Jego Imię. A potem nie dodawaj do tego ludzkich pomysłów.Nie ma nic potężniejszego niż wiara w Imię Jezusa.

Łatwo można rozpoznać, na czym ktoś opiera swoją wiarę, obserwując, jak często używa Imienia Jezusa podczas modlitwy lub nakładania rąk na drugiego człowieka. Możesz rozpoznać, gdzie znajduje się źródło jego wiary, jeśli zaczyna „powoływać się na krew Jezusa”, rozkazywać aniołom, aby udawali się tu lub tam, i ogólnie wykonuje różnego rodzaju duchowe akrobacje podczas modlitwy. Używaj niewielu słów. Aby Jego wola się wypełniła, niech twoja wiara pozostanie w zgodzie Ducha i Słowa. To naprawdę proste.

Nie komplikuj tego. Niech nauczania głoszące coś przeciwnego odejdą w zapomnienie. W przyszłym tygodniu zajmiemy się nowym tematem. Wiele błogosławieństw.

John Fenn

Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *