Author Archives: pzaremba

Podjęcie następnego kroku
Greg Laurie 7 lutego 2026 r.
„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie tych nowych uczniów przestrzegać wszystkich przykazań, które wam dałem. A bądźcie pewni tego: Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28:19–20).

Jako chrześcijanie, musimy nie tylko dążyć do pozyskiwania ludzi dla Jezusa Chrystusa, ale także pomagać im stanąć na nogi duchowo, aby mogli rozwijać swoją relację z Nim. Jesteśmy powołani nie tylko do nawracania, ale także do czynienia uczniów.

Jezus powiedział: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie tych nowych uczniów zachowywać wszystko, co wam dałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28:19–20).

Gdzieś po drodze oddzieliliśmy ewangelizację od uczniostwa. Ale Bóg chce, abyśmy nie tylko prowadzili ludzi do Chrystusa, ale także pomagali im stanąć na nogi duchowo.

Jestem bardzo wdzięczny Bogu, że postawił przede mną taką osobę. Krótko po tym, jak przyjąłem Chrystusa, nie znałem wielu chrześcijan. Nie radziłem sobie z aklimatyzacją. Byłem w tym niezręcznym momencie, kiedy nie czułem się całkowicie komfortowo w towarzystwie chrześcijan, ale nie chciałem też spotykać się ze starymi przyjaciółmi.
Pewnego dnia podszedł do mnie facet o imieniu Mark i się przedstawił. Zaprowadził mnie do kościoła i przedstawił innym chrześcijanom. Powiedział mi, co mam czytać i co to oznacza. Miałam mnóstwo pytań, a on cierpliwie mi wszystko wyjaśniał. Pomógł mi w tej przemianie. Zmienił moje życie.

Każdy chrześcijanin może pełnić podobną rolę w życiu nowego wierzącego. Ta perspektywa może wydawać się niektórym onieśmielająca, ponieważ nie czują się przygotowani do nauczania innych. Przekonują samych siebie, że to zadanie dla „ekspertów”, nie zdając sobie sprawy, że to oni są ekspertami, których Bóg wyposażył do wypełniania tej odpowiedzialności.

Kluczem jest przejrzystość. Możesz przedstawić nowemu wierzącemu realia życia chrześcijańskiego, w przeciwieństwie do pewnych wyidealizowanych (i nierealistycznych) jego wizerunków. Możesz pokazać nowemu wierzącemu zmagania, niepowodzenia i zwycięstwa – duże i małe – płynące ze spędzania czasu ze Słowem Bożym, regularnej modlitwy, dzielenia się swoją wiarą z innymi i dokonywania codziennych wyborów przynoszących chwałę Bogu.

Być może Bóg nie powołał cię do bycia kaznodzieją ani do prowadzenia nabożeństw, ale możesz być przyjacielem kogoś, kto niedawno oddał się Chrystusowi. Możesz z nim spędzać czas. Możesz pokazać mu, jak wygląda prawdziwy chrześcijanin w realnym świecie.

< 06.02.2026 | 09.02.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak pomóc nowemu wierzącemu zrozumieć, co to znaczy żyć dla Chrystusa?

Dowód jest w miłości

Greg Laurie
„Wasza wzajemna miłość udowodni światu, że jesteście moimi uczniami” (J 13:35).

Zanim zostałem wierzącym, jedną z rzeczy, które przyciągnęły mnie do wiary chrześcijańskiej, była miłość, jaką chrześcijanie darzą siebie nawzajem.

Dorastałem w latach 60., kiedy kultura hipisowska i narkotykowa kwitła. Nosiliśmy symbole pokoju i używaliśmy słów takich jak „odjazdowy” . Bez przerwy rozmawialiśmy o miłości i pokoju. Ale to była farsa. Nie było miłości ani pokoju – a przynajmniej nie tak, jak sobie je wyobrażaliśmy. Szybko dostrzegłem hipokryzję leżącą u podstaw kontrkultury.

Wychowując się w rozbitej rodzinie, pragnąłem miłości i spokoju. Pomyślałem, że może ruchy lat 60. to właśnie tam powinienem szukać inspiracji. Przez jakiś czas starałem się wierzyć w ich filozofię, nie dlatego, że szukałem emocji czy podniet, ale dlatego, że szukałem sensu życia.

Ale nic tak naprawdę do mnie nie przemówiło, dopóki nie zaczęłam spotykać chrześcijan. Mieli w sobie miłość i pokój, których szukałam. Spotykali się na studiach biblijnych w mojej szkole średniej i widziałam, jak się obejmują i mówią: „Niech Bóg cię błogosławi”.

Żniwa

Greg Laurie
„Tak jak drzewo można rozpoznać po owocach, tak samo ludzi można rozpoznać po ich czynach„
(Mt 7:20).

Czy jesteś uczniem Jezusa Chrystusa? Nie każdy chrześcijanin nim jest. Niektórzy ludzie posuwają się jedynie do decyzji o przyjęciu Chrystusa jako Zbawiciela. Traktują swoją wiarę chrześcijańską jak wieczną polisę ubezpieczeniową na życie lub kartę „Wyjdź z piekła za darmo”. Zrobią kilka kroków w swojej drodze z Chrystusem, ale tylko wtedy, gdy ścieżka jest gładka lub trasa przyjemna.

Jednak niechęć do pełnego zaangażowania sprawia, że ​​nie doświadczają przemieniającej mocy uczniostwa. Kiedy poddasz się i zostaniesz uczniem Chrystusa – żyjąc tak, jak On żył, kochając tak, jak On kochał i stawiając na pierwszym miejscu to, co On uważał za priorytet – zobaczysz w swoim życiu rzeczy, które w innym przypadku byłyby niewyobrażalne. I nie będziesz jedynym, który je zobaczy.

Uczeń Jezusa Chrystusa będzie przynosił duchowe owoce. Jezus powiedział: „Jeśli wydacie obfity owoc, będziecie prawdziwymi moimi uczniami. To przynosi wielką chwałę Ojcu mojemu” (Ewangelia Jana 15:8). Powiedział również: „Jak drzewo poznaje się po owocach, tak ludzi poznaje się po ich czynach” (Mt 7:20). Jeśli jesteś uczniem Jezusa Chrystusa, ludzie rozpoznają to po duchowych owocach, które widzą w twoim życiu.

Przewyższająca wszystko miłość

Greg Laurie
„Jeśli chcesz być moim uczniem, musisz, porównywając się ze mną, nienawidzić wszystkich innych – ojca i matkę, żonę i dzieci, braci i siostry – tak, nawet własnego życia. W przeciwnym razie nie możesz być moim uczniem” (Łk 14:26).

Wiele osób decyduje się nie iść za Jezusem, bo boją się, co pomyślą inni. Nie oddają swojego życia Chrystusowi, bo martwią się o opinię kogoś innego. Może to chłopak, dziewczyna, mąż lub żona. Może to bliski przyjaciel lub grupa przyjaciół, z którymi się zadają. Może to ich rodzice.

Zdają sobie sprawę, że gdyby całkowicie oddali swoje życie Chrystusowi, straciliby mnóstwo tak zwanych przyjaciół. Albo oznaczałoby to koniec związku. Albo wywołałoby to napięcia w ich domu. Dlatego pozwalają, by potencjalne konsekwencje ich powstrzymywały.

Ale Jezus powiedział: „Jeśli chcesz być moim uczniem, musisz nienawidzić wszystkich innych – ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr – nawet własnego życia. W przeciwnym razie nie możesz być moim uczniem” (Łk 14,26).

Zwolennicy niesprzyjającej pogody

Greg Laurie
Lecz Żydzi, którzy nie dali się przekonać, zazdrośni, wzięli kilku złych ludzi z rynku i zwoławszy tłum, wzburzyli całe miasto. Napadli na dom Jazona i starali się wystawić ich przed lud. Lecz gdy ich nie znaleźli, zawlekli Jazona i niektórych braci do przełożonych miasta, wołając: „Ci, którzy wzburzyli świat, przyszli i tutaj” (Dz 17:5–6).

Słowa te miały być krytyką chrześcijan – ostrzeżeniem dla innych przed nimi. Jednak ich opis ujawnił ogromny wpływ, jaki naśladowcy Jezusa wywarli na otaczający ich świat. Jest również całkiem możliwe, że żydowscy przywódcy nieświadomie wspierali chrześcijan w ich ewangelizacji. Kogo nie intrygowałaby możliwość wywrócenia świata do góry nogami?

Jednak dla wielu wierzących dzisiaj te cele znacznie się pogorszyły. Ludzie zadowalają się cichym, dyskretnym życiem chrześcijańskim. Nie chcą wzbijać zbytniego kurzu w swojej drodze z Chrystusem.

Zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych wielu wierzących żyje w rozwodnionej, anemicznej wersji chrześcijaństwa. Wydaje się, że nie żyją na tym samym poziomie wiary chrześcijańskiej, co chrześcijanie z I wieku. Można powiedzieć, że mają „światło wiary”. Wydaje się, że chcą robić tylko to, co absolutnie konieczne.

Dorastaj

Greg Laurie
„Przestańmy więc bez końca powtarzać podstawowe nauki o Chrystusie. Zamiast tego kontynuujmy i rozwijajmy nasze rozumienie. Z pewnością nie musimy zaczynać od nowa od fundamentalnej wagi pokuty za złe uczynki i wiary w Boga” (Hbr 6:1).

Jako ojciec i dziadek wiem z własnego doświadczenia, że ​​opieka nad dziećmi to mnóstwo pracy. Na przykład, nauczenie dziecka jedzenia wymaga ogromnego wysiłku. Zaczyna się od jedzenia dla niemowląt, co wiąże się z pewnymi specyficznymi wyzwaniami. Potem przychodzi czas na pokarmy stałe, które trzeba pokroić na małe kawałki. Oczywiście, dziecko nie zawsze chce jeść, więc trzeba wymyślać kreatywne sposoby, aby zachęcić je do jedzenia. Dzieci muszą nauczyć się jeść, kroić i w końcu przygotowywać posiłki. To wszystko jest częścią dorastania.

Autor Listu do Hebrajczyków przeformułowuje tę ideę dorastania w kategoriach duchowych. Wiele osób nigdy nie dorastało duchowo. Początkowo zobowiązali się do wierności Chrystusowi, ale nigdy tak naprawdę nie zrozumieli, co to znaczy być całkowicie oddanym naśladowcą Jezusa. Krótko mówiąc, nie odpowiedzieli na to, co Biblia nazywa uczniostwem.