Category Archives: Brown Michael

Ziemia Izraela
25 czerwca 2025 r.

Oryg.: TUTAJ

W Jezusie nie było systemu kastowego ani klasowego
W Nim Żyd i poganin stanowią jedność, tak jak mężczyzna i kobieta stanowią jedność.

Jak napisał Paweł, odnosząc się do naszego zbawienia: „Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż ten sam jest Pan wszystkich i hojnie błogosławi każdego, kto Go wzywa. Albowiem każdy, kto wzywa imienia Pańskiego, będzie zbawiony” (Rzymian 10:12–13).

Powiedział też, że w Jezusie „nie ma już Żyda ani Greka, nie ma już niewolnika ani wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety – wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Mesjaszu Jeszui. A jeśli należycie do Mesjasza, to jesteście potomstwem Abrahama i dziedzicami według obietnicy” (Galatów 3:28-29, TLV) .

W Jezusie jesteśmy jednym Ciałem, jedną rodziną, tak samo umiłowanymi przez Ojca, niezależnie od tego, czy jesteśmy Żydami, czy poganami. Jezus przelał tę samą krew za każdego z nas, a w niebie panuje radość z powodu choćby jednego grzesznika, który się nawraca, niezależnie od tego, czy jest Żydem, czy poganinem. Słowo Boże jest w tej kwestii bardzo jasne.

Prawdą jest również, że wiele obietnic danych Izraelowi w Starym Testamencie odnosi się duchowo do wszystkich wierzących w Nowym Testamencie (zob. na przykład 2 List do Koryntian 6:16-18, gdzie cytowane są fragmenty z Księgi Kapłańskiej, Ezechiela, Izajasza i innych) . Prawdą jest również, że wiele opisów odnoszących się do Izraela w Starym Testamencie odnosi się również do wszystkich wierzących w Nowym Testamencie, takich jak synowie i córki Boga, wybrani i wybrani oraz królewskie kapłaństwo.

Ale tak jak mężczyźni nie stają się kobietami, a kobiety mężczyznami, gdy przyjmują wiarę, tak samo poganie nie stają się Żydami ani Żydzi nie stają się poganami, gdy przyjmują wiarę.

Jak napisał Paweł do Koryntian: „Czy ktoś był już obrzezany, gdy został powołany? Niech się nie poddaje obrzezaniu. Czy ktoś był nieobrzezany, gdy został powołany? Niech się nie poddaje obrzezaniu. Obrzezanie nic nie znaczy, podobnie jak nieobrzezanie. Liczy się przestrzeganie przykazań Bożych. Każdy powinien pozostać w tym stanie, w jakim był, gdy Bóg go powołał” (1Kor 7:18–20) .

Jeśli chodzi o termin „duchowy Izrael”, to nie pojawia się on nigdzie w Biblii, a odnoszenie go do Kościoła jako całości jest mylące i nieprawidłowe.
Jeśli chodzi o koncepcję „duchowego Izraela”, to jeśli jest ona słusznie stosowana, odnosi się do reszty wierzących Żydów w obrębie narodu.
O tym właśnie pisał Paweł w Liście do Rzymian 9:6, nauczając, że „nie cały Izrael jest Izraelem”. Miał na myśli Izrael w Izraelu, duchową resztę w narodzie.

Jak nauczał w Liście do Rzymian 11:1-5, chociaż naród żydowski jako naród odrzucił Mesjasza, Bóg nie opuścił go całkowicie. Przeciwnie, „w obecnym czasie pozostała resztka wybrana z łaski” (Rz 11:5) , w tym wierzący Żydzi, tacy jak sam Paweł, część Izraela w Izraelu, „duchowego Izraela”, jeśli wolisz używać tego terminu.

I tak, chociaż wiele obietnic danych Izraelowi przez Boga można odnieść do Kościoła jako całości dzisiaj, Kościół nie staje się Izraelem.

iStock.com/Nicola Ricci

Michael Brown
6 listopada 2024 r.
Tłum.: Google

Jedną rzeczą jest mieć wiarę, powiedzieć: „Wierzę Bogu”. To jest istotne i fundamentalne. Ale czy ufamy Mu? Naprawdę i całkowicie?
Jako nowy wierzący usłyszałem, jak nasz pastor opowiadał tę wymowną historię, i teraz, ponad 50 lat później, pamiętam ją.

Tłum zebrał się nad wodospadem Niagara, aby obejrzeć artystę przygotowującego się do przejścia po linie nad przepaścią, pchając przed sobą taczkę.
Zapytał tłum: „Ilu z was wierzy, że mogę to zrobić?”
Tylko kilku z nich podniosło ręce. Następnie przeszedł całą drogę przez Wodospady i z powrotem, pchając taczkę przez całą drogę, ku uciesze tłumu.
Następnie zapytał: „Ilu z was wierzy, że mogę to zrobić jeszcze raz?”
Wszyscy podnieśli ręce w geście potwierdzenia i krzyknęli: „Dasz radę!”
Zapytał: „Ilu mi ufa?”
Ponownie podnieśli ręce bez wahania.
Odpowiedział: „To wsiadaj do taczki!”

To jest różnica między powiedzeniem „wierzę” a głębokim, niewzruszonym poczuciem „ufam”. Kiedy ufasz, wsiadasz do taczki. Kiedy ufasz, wiesz.

Obietnice
Niedawno, studiując Psalmy mówiące o przezwyciężaniu strachu pośród ataków diabła, uderzyło mnie, jak często w tych kontekstach pojawiało się hebrajskie słowo „ufać”.

Oto kilka przykładów:
W Tobie pokładali ufność nasi przodkowie, ufali i Ty ich wybawiłeś, do Ciebie wołali i zostali wybawieni, w Tobie ufali i nie zostali zawstydzeni. (Psalm 22:4–5)
Choćby wojsko mnie otoczyło, moje serce się nie ulęknie; choćby wybuchła przeciw mnie wojna, nawet wtedy będę pełen ufności. (Psalm 27:3)
Gdy się boję, pokładam ufność w Tobie. W Bogu, którego słowo chwalę — Bogu ufam i nie lękam się. Cóż mogą mi zrobić zwykli śmiertelnicy? . . . Bogu ufam i nie lękam się. Cóż może mi zrobić człowiek? (Psalm 56:3–4, 11)
Strzeż mego życia, bo jestem wierny Tobie; ratuj swego sługę, który ufa Tobie. Ty jesteś moim Bogiem. (Psalm 86:2)
Powiem o Panu: „On jest moją ucieczką i twierdzą, Bogiem moim, w którym pokładam ufność” (Psalm 91:2).

Więcej obietnic
Ci, którzy kroczą w tym świętym zaufaniu, stają się niewzruszeni i niezachwiani:
Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie zachwieje, ale trwa na wieki. (Psalm 125:1)
Zaiste sprawiedliwi nigdy się nie zachwieją; będą pamiętani na wieki. Nie będą się lękać złych wieści; ich serca są mocne, ufają Panu. Ich serca są bezpieczne, nie będą się lękać; na końcu będą patrzeć triumfalnie na swoich wrogów. (Psalm 112:6–8)
Jak cudownie jest ufać Panu! Jak głosił Izajasz: „Ty zachowasz w doskonałym pokoju tych, których umysły są stałe, bo ufają Tobie” (Izajasz 26:3).

Hebrajskie słowo „doskonały pokój” to shalom shalom . Bez względu na to, przez co przechodzisz, jeśli naprawdę ufasz swojemu Bogu i jesteś w dobrej relacji z Nim, możesz otrzymać podwójną dawkę Jego shalom. Jak cudownie!
Jeśli chodzi o hebrajski czasownik oznaczający zaufanie , to mówi on o mocnym poleganiu prowadzącym do absolutnej ufności i pewności.

Continue reading →

Michael Brown
28 października 2024 r.
Oryg.: TUTAJ

Michał Brown
(Tłum.: Google.)
Nikt nie lubi odrzucenia. Nikt nie lubi być wykluczonym lub wyrzuconym. To dlatego, że Bóg stworzył nas jako ludzi towarzyskich, z rodzinami, przyjaciółmi, współpracownikami i kolegami z drużyny. Dlatego dobrze jest być docenianym, akceptowanym, cenionym, szanowanym. W ostrym kontraście odrzucenie kłuje – często bardzo głęboko.
Co się zatem dzieje, gdy nasi przyjaciele, członkowie rodziny lub współpracownicy odrzucają nas z powodu naszych przekonań moralnych i duchowych? Jak cierpimy z powodu odrzucenia, a mimo to pozostajemy zdrowi emocjonalnie i duchowo? Oto kilka prostych zasad, które pomogą ci nie tylko znieść odrzucenie, ale także rozwijać się i wzrastać w jego obliczu.

Pierwszą rzeczą, o której musisz pamiętać, jest to, że nie chodzi o ciebie. Chodzi o stanowisko, jakie zajmujesz – w obronie swojej wiary lub słusznej sprawy. Mówiąc inaczej, nie jest to nic osobistego i nie powinno być odbierane osobiście. Odrzucenie nie jest atakiem na ciebie jako człowieka. Jest atakiem na Pana, którego kochasz, lub na sprawę, która jest ci bliska. To jest powód separacji i alienacji.
Odrzucenie z pewnością boli. Możesz nawet poczuć się, jakby ktoś cię kopnął w brzuch. Wysysa z ciebie powietrze. Ale w rzeczywistości nie chodziło o ciebie. Chodziło o twoje przekonania, wartości i wierzenia. Jako osobę, polubili cię. To twój oparty na Biblii punkt widzenia im się nie podobał i dlatego zostałeś wykluczony.

Jedno by było, gdyby ludzie cię nie lubili – twojej osobowości, wyglądu lub czegoś innego w tobie. Zupełnie inna sprawa, gdy ludzie odrzucają cię z powodu twoich przekonań lub wartości. Wtedy jesteś silny. Wtedy mówisz: „Warto”. Czy wolałbyś porzucić swoje przekonania i wierzenia, aby ludzie byli z ciebie zadowoleni?

Oryginał wraz z odpowiednimi linkami: TUTAJ

Dr Michael Brown
09.12.2023
Możesz wierzyć, że reakcja Izraela na 7 października jest nieproporcjonalna. Możecie nawet wierzyć, że na pewnym poziomie IDF jest winne zbrodni wojennych.
Jednak oskarżanie Izraela o popełnienie ludobójstwa jest w równym stopniu niedorzeczne, co skandaliczne. Jednak słowo „ludobójstwo” jest obecnie praktycznie wszechobecne i jest najpowszechniejszym opisem rzekomo brzusznych czynów Izraela.

Według strony internetowej Britannica ludobójstwo to „celowe i systematyczne niszczenie grupy ludzi ze względu na ich pochodzenie etniczne, narodowość, religię lub rasę”.

Najgorszym ludobójstwem w historii był Holokaust, podczas którego Hitler wymordował 6 milionów z 9 milionów europejskich Żydów, próbując wymazać ich z mapy.
Obejmowało to eksterminację 3 milionów z 3,3 miliona polskich Żydów – ponad 9 na 10.
W Kambodży Pol Pot dokonał eksterminacji prawie jednej czwartej swojego kraju, celując w określone części populacji uznane za niegodne życia.

Jak zatem można oskarżyć Izrael o praktykowanie ludobójstwa na Palestyńczykach, w szczególności na Palestyńczykach w Gazie?

Populacja Gazy wynosi w przybliżeniu 2,1 miliona i jeśli liczby podane przez Hamas mają być wzięte dosłownie, to około 17 000 mieszkańców Gazy zostało zabitych przez IDF od czasu rozpoczęcia przez Izrael operacji wojskowych po masakrze z 7 października.
Stanowi to mniej niż 1 procent całej populacji.

Oryg.: TUTAJ
Tłum.: Google.
Po zwycięskiej walce w ważnym wydarzeniu sportów walki w ubiegłą sobotę zawodnik UFC Bassil Hafez powiedział :
„Jest coś, co chcę powiedzieć. Noszę to w sercu już od dawna. Nie popieram ludobójstwa. Nie popieram zabijania niewinnych kobiet i dzieci dla wojny, pieniędzy i władzy. Wszyscy jesteśmy dziećmi Boga i wszyscy zasługujemy na uczciwą szansę w życiu. Wolna Palestyna.”

Chociaż Hafez nie wymienił Izraela z imienia, jego przesłanie było jasne: Izrael popełnia „ludobójstwo”. Izrael (z pomocą Ameryki?) zabija „niewinne kobiety i dzieci. . . dla wojny, dla pieniędzy i władzy.” Izrael nie daje Palestyńczykom „uczciwej szansy życiowej”. Palestyna musi być wolna od tyrańskiego, morderczego Izraela.

Z całą pewnością podzielam jego zdanie, że „wszyscy jesteśmy dziećmi Bożymi” (w sensie bycia Jego stworzeniem; zob. Dz 17,28), że każdy zasługuje na równe szanse w życiu i że jest absolutnie tragiczne, że niewinne kobiety i dzieci umierają w Gazie.

Biorąc pod uwagę pochodzenie etniczne Hafeza, nie jest zaskoczeniem, że wypowiedział te słowa. Jak wyjaśnia witryna internetowa Essentially Sports :
„Chociaż Bassil urodził się w Ameryce i ma obywatelstwo amerykańskie, pochodzi z mieszanego arabskiego pochodzenia etnicznego. Jego matka była syryjską Arabką, a jego ojciec również był Arabem pochodzącym z Egiptu.
Nic więc dziwnego, że jako troskliwy człowiek, który „jest bardzo dumny ze swojego mieszanego arabskiego dziedzictwa kulturowego”, wykorzystał swoją platformę w ogólnokrajowej telewizji na żywo, aby wyrazić swoje zdanie.

Tragiczna prawda jest taka, że ​​gdyby nie Hamas, w Gazie nie umierałyby niewinne kobiety i dzieci.

I choć zarzut o ludobójstwo jest dziwaczny, gdyby nie Hamas, Izrael w ogóle nie prowadziłby teraz wojny w Gazie.

To niezaprzeczalne fakty.

Jeśli chodzi o rzeczywistą liczbę ofiar w Gazie, znaczące jest, że 13 maja ogłoszono, że :

„Biuro ONZ ds. Koordynacji Spraw Humanitarnych (OCHA), które co dwa–trzy dni publikuje raporty dotyczące wpływu na sytuację w Izraelu i Gazie,  w zeszłym tygodniu zrewidowało swoje dane  , aby wykazać, że według stanu na dzień około 5000 kobiet i 7800 dzieci zostało zabitych. 30 kwietnia.”

Jak wyjaśnił Nick Logan dla CBC News,
„Ogólna liczba zabitych Palestyńczyków nie uległa zmianie, ale od  końca marca  do ubiegłego tygodnia OCHA zgłosiła śmierć co najmniej 9 500 kobiet i 14 500 dzieci.

„W piątkowej aktualizacji podano, że według stanu na 9 maja od 7 października, czyli dnia, w którym bojownicy pod przywództwem Hamasu zaatakowali Izrael, w Gazie zginęło 34 904 osób. Wkrótce potem izraelskie wojsko rozpoczęło bombardowanie terytorium nalotami. W następnych tygodniach rozpoczął operację naziemną.

Nie oznacza to umniejszania bardzo realnego i straszliwego cierpienia, jakiego doświadcza ludność Gazy. Nie na chwilę. Nie ma też na celu lekceważenia faktu, że nawet przy skorygowanych danych zabija się tysiące kobiet i dzieci.

Przytaczam jednak te liczby, aby przypomnieć nam, że nie ma miejsca żadne ludobójstwo . Daleko stąd. Przytaczam te liczby również, aby przypomnieć nam, że liczby te należy traktować z ostrożnością.