Category Archives: Temat

James Ryle

„Gdyż z nami jest ktoś większy niż on” (2Krn. 32:7).

Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego Pan pozwala na to, aby złe rzeczy przytrafiały się dobrym ludziom. W porządku jeśli potwierdzisz; ponieważ jest faktem, że niemalże każdy od czasu do czasu myśli o tym. W dzisiejszym poście i kilku następnych przyjrzymy się bliżej temu kłopotliwemu dylematowi i pokażemy ci nowe spojrzenie, które może ponownie uporządkować twój świat!

Podczas czytania Biblii doszedłem do tego niezwykłego fragmentu: „Po tych wydarzeniach i dowodach wierności, wyruszył Sancheryb, król asyryjski, i wkroczył do Judy, rozłożył się obozem pod warownymi miastami i postanowił zdobyć je dla siebie” (2 Krn. 32:1).  Uderzyło mnie to, jako coś niesprawiedliwego a oto dlaczego. Mamy tutaj wiernego, oddanego, dobrego i gorliwego męża, Hiskiasza, który zrobił to co dobre, właściwe i prawe przed Panem, swoim Bogiem. Odnowił obchody Święta Paschy, które przez długi nie było świętowane, wyremontował Świątynię, która była zbezczeszczona, usuną resztki bałwochwalstwa, odnowił lekceważone kapłaństwo lewickie i dopilnował, aby kapłani byli właściwie nagradzani za swoją służbę, zreformował wyższy rangą rząd i w ten sposób doprowadził do wielkiego przebudzenia w kraju.

Wiesz, o co mi chodzi? Był dobry człowiekiem, który robił dobre rzeczy dla Boga.

I Biblia to potwierdza, mówiąc o nim: „W każde dzieło, którego się podjął, czy to w służbie dla świątyni Bożej, czy też zakonu i przykazań, aby szukano swego Boga, wkładał całe swoje serce, toteż szczęściło mu się” (2Krn. 31:21 ). To była dobra codzienna praca w życiu dobrego króla.  Jaka była reakcja Pana? Jak Bóg odpłacił wiernemu słudze? Co takiego Hiskiasz otrzymał za wspaniałą służbę? Inwazję Saheryba na swoją ziemię. Najstraszniejszego Króla Asyrii, najstraszniejszego imperium tamtych czasów! Na tyle na ile wiemy, Pan nic nie zrobił, aby go powstrzymać, a raczej dopuścił do tej inwazji i umożliwił najazd? Dlaczego? Na to odpowiem jutro.

Lecz zanim odejdziesz do swoich zajęć, pozwól mi zapytać czy kiedykolwiek chciałeś zapytać Pana: „Ej, a co to za układ?” Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się dlaczego twoja wierna służba Bogu wydaje się często niezauważana i nienagradzana? Och, nie ważne jak dobry jesteś, złe rzeczy zdarzają się? Podobnie jak Dawid, często pytamy: „Dlaczego dobrze wiedzie się niesprawiedliwemu?” Rzeczywiście, dlaczego? Oczywiście, działają tu różne czynniki, których nie doceniamy.

Pamiętasz taką starą harcerską pieśń? „Kuszeni i próbowani często zastanawiamy się dlaczego musi tak być przez cały dzień. Wielu innych żyje obok nas, nigdy nie uprzykrzani, choć żyją źle”. Dokładnie tak jest. Zastanawiam się czy Hiskiasz przypadkiem nie pogwizdywał sobie tej melodii, gdy Sancheryb pojawił się ze swoją armią. Dalej tekst tej pieśni jest taki: „Gdzieś dalej dowiemy się o tym więcej, gdzieś dalej zrozumiemy dlaczego”. Straszne.

OK, wracajmy do pytania. Dlaczego Bóg pozwolił na to, aby Sancheryb najechał ziemię Hiskiasza, a nawet umożliwił mu to? Gotowy jesteś na to? Ponieważ wciągał króla Asyrii w pułapkę! Bóg miał uhonorować Hiskiasza zwycięstwem nad strasznym wrogiem!

Nastrójcie się jutro i zobaczmy co dalej się działo.

продвижение

James Ryle

„Lecz oko ich Boga strzegło starszyzny żydowskiej …” (Ezdr. 5:5).

Wśród ludzi o sprzecznych poglądach wybuchły ogromne kontrowersje, rzucano oskarżenia, potępiano się nawzajem. Brzmi to jak dyskusja z kongresu (nie, aby mieszać kościół z państwem), podobne to jest do tego, jak wyglądają niektóre współczesne zbory, lecz nie jest to nic nowego, bo sięga czasów Ezdrasza.   Bóg zamierzał wprowadzić zmiany i wisiały one w powietrzu, lecz ci, którzy lubią, żeby wszystko trzymało się po starem, usiłowali uniemożliwić rozpowszechnienie się przebudzenia. Byli to przywódcy, którzy nie chcieli zmian, ponieważ odpowiadało to ich priorytetom. Niemniej ich próby zniechęcania Bożych ludzi i powstrzymania przebudzenia były żałosne, ponieważ „Bóg czuwał”. Bóg czuwa nad liderami również dzisiaj. Jak oddaje to 'The Living Bible’: „Pan nadzorował cała sytuację”.

Czyż nie ustawia to wszystkiego innego w pewnej perspektywie? Dobrze jest wiedzieć, że Bóg czuwa nad wszystkim, co się dzieje, a szczególnie w czasie zamieszania, zakłóceń i opozycji. Czuwa w czasie gdy przymierza łamią się a przyjaciele wydają się być daleko, gdy latają strzały oskarżeń, a zarzuty kładą się ciężarem na złamanym sercu.

Pan nadzoruje całą sytuację.

Pan jest w stanie poddać sobie przeciwnika, uciszyć krytyków, powstrzymać rękę kata. On może udaremnić najbardziej pomysłowy plan i unicestwić radę nawet najmądrzejszego człowieka. Gdy szukamy Jego oblicza, słuchamy Jego głosu i wykonujemy Jego wolę, żaden ludzki czy diabelski plan nie jest w stanie powstrzymać nas od zakończenia naszej pracy.  Nie ma potrzeby bronić się, gdy jesteś fałszywie oskarżany, nie ma potrzeby promować siebie, gdy jesteś bezprawnie powstrzymywany i nie ma potrzeby usprawiedliwiać się, gdy jesteś niesłusznie potępiany; Pan nadzoruje całą sytuację i On dopilnuje tego, aby prawda zwyciężyła nad opiniami, a miłosierdzie zatriumfowało nad osądem.

Jeśli chodzi o ciebie to trzymaj opuszczoną głowę i pewnie idź do przodu w kierunku posłuszeństwa.  Bóg czuwa, nawet jeśli wydaje się, że nikt inny tego nie robi.

сайта

James Ryle

„Ezdrasz bowiem postawił sobie za cel zbadać zakon Pański i wprowadzić go w czyn oraz nauczać w Izraelu jego postanowień i praw” (Edzr. 7:10).

Biblia mówi nam, że Ezdrasz przyjechał z Babilonu do Jerozolimy, czyli przebył prawie 1500km, w niecałe pięć miesięcy, „jako że była nad nim dobrotliwa ręka jego Boga„, po czym zaraz dodaje: „Ezdrasz bowiem postawił sobie za cel zbadać zakon Pański i wprowadzić go w czyn oraz nauczać w Izraelu jego postanowień i praw” (Ezdr. 7:9-10).  Jeśli skierujemy nasze serca na studiowanie Bożego Słowa i na posłuszeństwo Słowu, i dodamy do tego pragnienie nauczania innych, Bóg będzie przynosił powodzenie naszym działaniom. „Droga sprawiedliwych jest jak blask zorzy porannej, która coraz jaśniej świeci aż do białego dnia” (Przyp. 4:18).

Ezdrasz i wszyscy piechurzy byli chronieni przed atakami band, mieli stałe utrzymanie z zapasów i to zarówno w sferze fizycznej jak i emocjonalnej. Zostawili za sobą Babilon, idąc z wielką nadzieją i przybyli do Jerozolimy odświeżeni i zaskoczeni.  W innym miejscu Pismo mówi: „Pokój pełny mają ci, którzy kochają twój zakon, na niczym się nie potkną” (Ps.119:165). Skieruj swoje serca na Słowo Boże i obserwuj jak Bóg zaczyna udzielać powodzenia twoim drogom; jak błogosławi w biznesie, przyjaźniach, przełomach oraz przychylności u innych.

Istotą jest to, że Słowo Boże jest prawdziwe i godne zaufania, a otwierając serca na jego życiodajną moc, każdego dnia możemy żyć w głębokim przekonaniu, że Bóg otworzy Swoje serca dla nas w błogosławieństwie i przychylności.

продвижение seo

James Ryle

„W pierwszym roku panowania Cyrusa, króla perskiego, aby się spełniło słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza, pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, żeby ogłosił ustnie, a także pisemnie w całym swoim królestwie,…” (Ezdr. 1:1).

Wczoraj zobaczyliśmy, jak Bóg użył słów Izajasza, aby pobudzić Cyrusa Wielkiego do działania, a dziś zobaczymy, że te działania były wypełnieniem słów proroka Jeremiasza, wypowiedzianych niemal 100 lat wcześniej. Choć wydaje się, że zajmuje to wieki, jednak słowo, które Bóg daje zawsze wypełnia się!

” I cała ta ziemia stanie się rumowiskiem i pustkowiem, i narody te będą poddane królowi babilońskiemu, siedemdziesiąt lat” (Jer. 25:11) i dalej „Bo tak mówi Pan: Gdy upłynie dla Babilonu siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię na was swoją obietnicę, że sprowadzę was z powrotem na to miejsce” (Jer. 29:10).

Bóg dokonał tego, co powiedział przez Jeremiasza. Zwróć uwagę na to: Bóg wypełnił słowa Jeremiasza w najbardziej zaskakujący sposób, taki jakiego nikt z ludzi nie mógł sobie wyobrazić – poruszył serce pogańskiego króla, Wielkiego Cyrusa Perskiego (współczesny Iran), aby zainicjował i podpisał akt powrotu Bożych ludzi do Jerozolimy w tym szczególnym celu: aby odbudowali Świątynię Pańską!

Oto słowa samego Cyrusa: „Tak mówi Cyrus, król perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios, On też rozkazał mi, abym zbudował mu świątynię w Jeruzalemie, które jest w Judzie. Kto więc spośród was należy do jego ludu, niech jego Bóg będzie z nim! Niech wyruszy do Jeruzalemu, które jest w Judzie, i niech buduje świątynię Panu, Bogu izraelskiemu. To jest bowiem ten Bóg, który jest w Jeruzalemie” (Ezdr. 1:1-3).

Niech ci się nawet na chwilę nie wydaje, że Boże Słowo kiedykolwiek zawiedzie. Nie ma żadnego znaczenia, co będzie dziać się na tym świecie, nie jest ważne, kto może panować w królestwach ludzkich, nie jest też ważne, co ludzi mówią bądź myślą, ponieważ to, co powiedział Bóg zawsze będzie potwierdzone.

Możemy złożyć swoje zaufanie w Nim!раскрутка

James Ryle

„pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego” (Ezdr. 1:1).

Oczywiście, że to Bóg rządzi, zawsze tak było i zawsze tak będzie. To On popędza królów tego świata, aby wykonywali Jego wolę. On jest Panem, który pobudził ducha Cyrusa, inspirując go wiarą i pobudzając do działania na rzecz Swego ludu.

Powstaje pytanie: W jaki sposób Bóg 'pobudził’ Cyrusa?

Zastanówmy się nad taką wersją wydarzeń, jako czymś najbardziej prawdopodobnym. Prorok Daniel służył wiernie w pałacach Babilonu i miał dostęp do tronu. Znał Pismo bardzo dobrze i szukał każdej możliwości, aby dzielić się Słowem Bożym z kolejnymi rządzącymi. Wyobraź sobie, jak długo musiał Daniel czekać na tą chwilę, gdy mógł rozmawiać z Cyrusem o tym, że słowa zapisane przez proroka Izajasza niemal sto lat wcześniej, były proroctwem o samym Cyrusie i to z imienia!

Wyobraź sobie, co musiało się dziać w sercu Cyrusa, gdy usłyszał właśnie te słowa czytane ze zwoju:

„Który mówię o Cyrusie: On moim pasterzem, wykona całkowicie moją wolę, i który mówię o Jeruzalemie: Będziesz odbudowane – a o świątyni: Będziesz na nowo założona. Tak rzekł Pan do swojego pomazańca Cyrusa, którego ująłem za jego prawicę, aby przed nim zdeptać narody i odpiąć pas na biodrach królów, aby przed nim otworzyć podwoje i aby bramy nie były zamknięte: Ja pójdę przed tobą i wyrównam drogi, wysadzę spiżowe wrota i rozbiję żelazne zawory. I dam ci schowane w mroku skarby i ukryte kosztowności, abyś poznał, że Ja jestem Pan, który cię wołam po imieniu, Bóg Izraela, przez wzgląd na mojego sługę Jakuba i Izraela, mojego wybrańca, wołam cię po imieniu, nadałem ci zaszczytne imię, chociaż mnie nie znałeś. Ja jestem Pan i nie ma innego, oprócz mnie nie ma Boga. Ja ci przypinam pas, chociaż mnie nie znasz, aby poznali od wschodu słońca i od zachodu, że nie ma nikogo oprócz mnie. Ja jestem Pan i nie ma innego” (Iz. 44:28 – 45:6).

Bóg rządzi, zawsze tak było i zawsze tak będzie. Możesz powierzyć Mu swoje życie we wszystkim i zawsze. Trwaj szukając Jego oblicza, słuchając Jego głosu i wykonując Jego wolę, a wszystko będzie w porządku w twoim świecie również. Nawet jeśli Bóg będzie musiał pobudzić królów, aby wykonali Jego wolę.

продвижение сайта в москве

James Ryle

„A gdy nadszedł siódmy miesiąc, odkąd synowie izraelscy przebywali w swoich miastach, zgromadził się cały lud jak jeden mąż w Jeruzalemie” (Ezdr. 3:1).

Był miesiąc siódmy, wrzesień według naszej rachuby, a Izraelici nadal byli zdumieni tym wszystkim, co Bóg uczynił, aby wrócili z babilońskiej niewoli do Jerozolimy i odbudowali świątynię Pańską na koszt króla Persji. Pod każdym względem było to zdumiewające.

Czytamy, że zgromadzili się jak „jeden mąż”. Tłumaczenie „The New Living Translation” oddaje to tak: „i wszyscy ludzie zgromadzili się w Jeruzalem w jednym celu”. Ta chwila wielkiego zgromadzenia skupionych na jednym celu doprowadziła do ogromnego przebudzenia w mieście a później w całym kraju. Dalsza historia opisana w Księdze Ezdrasza pokazuje nam, że trzy rzeczy wyraźnie wybijają się w tym historycznym poruszeniu Bożym.

Po pierwsze: odbudowano ołtarz, który zniszczyli babilończycy wiele lat wcześniej, co symbolizuje „królestwa Bożego szukajcie najpierw i jego sprawiedliwości”. Ołtarz jest to miejsce oddawania czci. To tutaj przeżywamy obecność Bożą, słyszymy Jego Głos i znajdujemy moc do wykonania Jego woli.

Po drugie: rozpalili na nowo ogień porannych i wieczornych ofiar, co symbolizuje modlitwę. Zaczynali i kończyli każdy dzień rozmową z Bogiem. Oczywiście, ta rozmowa trwała cały dzień. Czy wiesz o tym, że Bóg chce tego samego dla mnie i ciebie dzisiaj? On chce chodzić i rozmawiać z nami wtedy, gdy zajmujemy się różnymi naszymi codziennymi sprawami. On chce, aby nasze życie było zapalone pasją, która pochodzi z osobistej przyjaźni z Nim.

Po trzecie: odnowili swoją wierność dla Bożego Słowa, co symbolizuje to posłuszeństwo. Przez długi czas odrzucali drogi Boże, lecz teraz wrócili w prawdziwym oddaniu i wiernym posłuszeństwie. „Poznacie Prawdę, – powiedział Jezus. – i prawda was wyswobodzi”. Nie można odkryć wolności, którą daje Jezusa bez odnowienia oddania Słowu Bożemu, szukania Jego oblicza, słuchania Jego głosu i wykonywania Jego woli.

Jest to lekcja, której uczymy się z przebudzenia Ezdrasza z dawnych czasów. Służy nam ono jako wzór i obietnica na dziś. Oni szukali Jego oblicza, słuchali Jego głosu i wykonywali Jego wolę, a przebudzenie przemieniło ich ziemię. A zdarzyło się to we wrześniu.

Co czeka na ciebie i na mnie tego września?

раскрутка