Samodzielnie wybrany cel
Greg Laurie
„Cześć dla Pana jest czysta i trwa na wieki. Prawa Pana są prawdziwe, każde jest sprawiedliwe” (Ps 19:9).
Nasza kultura personalizacji mówi nam, że możemy mieć praktycznie wszystko, dokładnie tak, jak chcemy, o ile jesteśmy gotowi wydać odpowiednią kwotę. Niestety, wielu ludzi próbuje przenieść to poczucie przywileju do swojego życia duchowego. Próbują personalizować Boga.
Mówią coś w stylu: „Wierzę w Boga, który nas kocha, a nie w Boga, który nas osądza”. Postępują tak, jakby Boga można było sprowadzić do jednego atrybutu, jakby wszystkie Jego doskonałości nie mogły istnieć w idealnej harmonii.
Te słowa brzmią dobrze, zwłaszcza dla innych potencjalnych duchowych dostosowawców. Ale nie są one oparte na prawdzie biblijnej. Kiedy ludzie mówią: „Wierzę w Boga, który nie osądza”, tak naprawdę mówią: „Wierzę w Boga, który nie przejmuje się dobrem i złem”. Mówiąc wprost, mówią, że wierzą w Boga, którego sami sobie wymyślili. Wierzą w Boga spełniającego życzenia.
Prawda jest taka, że jeśli Bóg naprawdę kocha, to będzie również sprawiedliwy. Tak mówi nam Biblia. Doskonała miłość Boga czyni Go sprawiedliwym sędzią. Nie da się jej oddzielić od Jego doskonałej sprawiedliwości. Psalmista napisał: „Bojaźń Pańska jest szczera i trwa na wieki. Prawa Pana są prawdą, a każde z nich jest słusznym” (Psalm 19:9). Nie ma usprawiedliwienia dla nieposłuszeństwa Panu ani dla ignorowania Jego łaskawego planu zbawienia.
Wiedzcie o tym: Nikt w niebie nie zasługuje na to, by tam być. Apostoł Paweł napisał: „Bóg zbawił was swoją łaską, gdyście uwierzyli. I nie możecie sobie przypisać tego, co jest waszym dziełem, lecz jest to dar od Boga. Zbawienie nie jest nagrodą za dobre uczynki, więc nikt z nas nie może się nim chlubić” (Ef 2:8–9).
Podobnie, nikt nie trafi do piekła, jeśli na to nie zasługuje. Tak jak nikt nie trafi do nieba, jeśli trafił tam niechcący, tak samo nikt nie trafi do piekła, jeśli nie trafił tam dobrowolnie.
Bóg nie zmusi nikogo do życia wiecznego z Nim. Nie powie: „Wstąp natychmiast do nieba!”. Nie musisz tam iść, jeśli nie chcesz. I nie naruszy swojej doskonałej sprawiedliwości, aby zrobić wyjątek dla ludzi, którzy dobrowolnie wybierają piekło.
Podoba mi się, jak podsumował to JI Packer: „Pismo Święte postrzega piekło jako dobrowolne… piekło jawi się jako Boży gest szacunku dla ludzkiego wyboru. Wszyscy otrzymują to, co faktycznie wybrali – albo bycie z Bogiem na zawsze, oddając Mu cześć, albo wieczność bez Boga, oddając cześć sobie”.
Jak Bóg miłości mógł posłać ludzi do piekła? Bóg nie chce, by ktokolwiek zginął, ale ludzie trafiają do piekła, ponieważ odrzucają Jego ofertę zbawienia. Ale jeśli poprosisz Boga o przebaczenie grzechu, On go od ciebie odejmie i przyniesie prawdziwą zmianę i transformację w twoim życiu. Narodzisz się na nowo.
Pytanie do refleksji: Jak wytłumaczyłbyś niewierzącemu, że człowiek sam wybrał sobie wieczne przeznaczenie?