Siew i żniwa
Greg Laurie
„Nie wyrządziłem Izraelowi żadnej krzywdy” – odpowiedział Eliasz. „Ty i twoja rodzina jesteście sprawcami zła, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć posągom Baala” (1Krl 18:18).
W ostatnich rozważaniach rozmawialiśmy o niemożności poznania przyszłości i o tym, jak ważne jest powierzenie nieznanej przyszłości znanemu Bogu. Istnieje jednak ważny wyjątek od biblijnych ostrzeżeń o niewiedzy, co przyniesie przyszłość. W rzeczywistości, ogólnie rzecz biorąc, niektóre rzeczy są dość przewidywalne.
Apostoł Paweł wyjaśnił to w następujący sposób: „Nie łudźcie się, Bóg się nie daje wyśmiewać. Cokolwiek człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie życie wieczne” (Galatów 6:7–8 ) .
To przesłanie o tym, że zbierzesz to, co zasiejesz, stanowiło sedno ostrzeżenia proroka Eliasza skierowanego do niegodziwego króla Achaba. Eliasz oświadczył: „ Jako żyje Pan , Bóg Izraela, Bóg, któremu służę, nie będzie rosy ani deszczu w tych latach, dopóki nie ogłoszę tego !” (1 Królów 17:1).
Kiedy Eliasz ponownie spotkał Achaba, król zapytał: „Czyż to ty jesteś tym, który wichrzycielem Izraela?” (1 Krl 18,17 NLT). Eliasz odpowiedział: „Nie wyrządziłem krzywdy Izraelowi… Ty i twoja rodzina jesteście wichrzycielami, bo nie chcieliście słuchać przykazań Pana, a zamiast tego oddawaliście cześć bogom Baala” (werset 18 NLT). Innymi słowy, Eliasz powiedział: „Sam to na siebie sprowadziłeś, królu Achab, bo zwróciłeś się ku fałszywym bogom”.
Zawsze zadziwia mnie, jak ludzie raz po raz łamią Boże przykazania, sprzeciwiają się Jego pełnym miłości ostrzeżeniom, a potem obwiniają Go, gdy nadchodzą trudności, często z powodu własnych uczynków. Domagają się odpowiedzi: „Dlaczego Bóg pozwolił, żeby to mi się przydarzyło? Dlaczego Bóg to zrobił?”.
Nie twierdzę, że tak jest zawsze, gdy dzieje się coś złego. Ale często istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Kiedy robimy coś złego, zbieramy konsekwencje. Nie ma potrzeby łamać sobie głowy i zastanawiać się dlaczego. I z pewnością nie ma potrzeby obwiniać Boga, gdy zbieramy to, co sami zasialiśmy.
Lepszym rozwiązaniem jest przyjęcie idei zbierania tego, co siejemy, poprzez sianie dobra. Paweł ujął to tak: „Nie ustawajmy w czynieniu dobra. Gdy nadejdzie odpowiedni czas, zbierzemy plon błogosławieństwa, jeśli nie znużymy się. Dlatego, gdy tylko mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są z nami w wierze” (Galatów 6:9–10).
Jakie duchowe plony zbierzesz?
Pytanie do refleksji: Co teraz siejesz, co pewnego dnia będziesz zbierać?