Author Archives: admin

Plaga pornografii

 

 Pornografia rozrywa samą istotę naszego społeczeństwa, a jednak chrześcijanie często są nieświadomi wpływu i apatyczni w działaniach prowadzących do kontroli tej zmory. Pornografia jest biznesem o 8 miliardowym obrocie rocznie o bardzo bliskich związkach ze zorganizowaną przestępczością. Kara za grzech jest ogromna tam, gdzie chodzi o pornografię 1). Dostawcy zarabiają kolosalne zyski przez tzw. „sklepy dla dorosłych”, jak i w odpowiednich kinach czy na żywo w teatrach. Obejmuje swoim zasięgiem książki, magazyny, filmy wideo i inne urządzenia, i przeszła z peryferium społeczeństwa do nurtu głównego przez wypożyczalnie kaset, sprzedaż magazynów tzw. „miękkiej pornografii” oraz nadawanie wyraźnie seksualnie nastawionych filmów przez kablówkę. Dla niektórych pornografia nie jest niczym więcej niż kilkoma zdjęcia skandalicznie ubranych kobiet w kuszących pozycjach, lecz pornografia stałą się czymś znacznie więcej.

Niemal 900 kin pokazuje pornograficzne filmy i ponad 15.000 księgarni i sklepów wideo „dla dorosłych” oferuje te materiały. W 1985 około 100 pełnometrażowych filmów była rozprowadzanych przez kina „dla dorosłych” dostarczając rocznie sprzedaży za około 50 milionów dolarów 2).

Definicje

W 1986 roku Pełnomocnik Generalny Komisji ds. pornografii zdefiniował ją jako materiał, który „jest przeważająco o wyraźnej tematyce seksualnej i przede wszystkim zamierzony do seksualnego pobudzania”. Twarda pornografia to materiał: „wyraźnie, skrajnie seksualny i bez jakiejkolwiek innej zawartości czy celu” 3).

Innym ważnym terminem jest definicja nieprzyzwoitości(obsceniczności).Aktualna prawna definicja nieprzyzwoitości znajduje się
w sprawie Millera p. Kalifornia z 1973 roku: „Zgodnie ze sprawą Millera materiał jest nieprzyzwoity jeśli wszystkie trzy warunki są spełnione równocześnie: przeciętna osoba, stosująca współczesne standardy społeczne, uzna, że dzieło jako całość odwołuje się do lubieżnych zainteresowań.

Dzieło przedstawia czy opisuje w ewidentnie natarczywy sposób, seksualne zachowania zdefiniowane szczegółowo przez odpowiednie stanowe (lub federalne) prawo. Dziełu jako całości brak poważnej,artystycznej, politycznej czy naukowej wartości 4).

Rodzaje pornografii

Pierwszym rodzajem są magazyny dla dorosłych. Są one przede wszystkim skierowane do dorosłej, męskiej publiczności (choć nie wyłącznie). Magazyny, które mają największe nakłady (np. Flayboy, Penthouse), nie naruszają millerowskiego standardu przyzwoitości i dzięki temu mogą być legalnie rozpowszechniane. Lecz inne magazyny, łamiące te standardy nadal są łatwo dostępne w większości księgarni dla dorosłych.

Drugim rodzajem są kasety wideo. Są sprzedawane lub wypożyczane w większości księgarni dla dorosłych i stają się szybko rosnącym przemysłem pornograficznym. Ludzie, którzy nigdy nie weszliby do księgarni dla dorosłych czy teatru, aby pooglądać pornograficzne filmy mogą zdobyć je w księgarni czy przez wysyłkę pocztową i oglądać prywatnie w domach. Zazwyczaj te filmy pokazują bardzo wysoki stopień twardej pornografii i nielegalnych aktów.

Trzecim rodzajem są filmy. Uruchomiono standardowe oceny i wiele pornograficznych filmów jest pokazywany i rozpowszechnianych z oceną „R” i „NC-17” Wiele filmów ocenianych jako „hard R” było jeszcze dziesięć lat temu uznanych za obsceniczne.

Czwarty typem pornografii jest telewizja.Podobnie jak w przypadków filmów, standardy dla komercyjnej telewizji są stale zaniżane, lecz telewizja kablowa podaje się nawet za największy teatr.
FCC nie reguluje kablówki w ten sam sposób co stacje publiczne, więc jest tam pokazywanych wiele pornograficznych filmów. Podobnie jak kasety wideo, telewizja kablowa umożliwia przeciętnemu człowiekowi łatwy dostęp do pornograficznych materiałów. Ludzie, którzy nigdy nie poszliby do księgarni dla dorosłych mogą oglądać wyraźnie seksualne materiały w prywatnych domach, czyniąc w ten sposób telewizję kablową największą przykrywką.
Piątym rodzajem jest cyberporn.Zdjęcia hard-porno, filmy, czaty on-line, a nawet akty seksualne na żywo mogą być ściągane i przeglądane praktycznie przez każdego przez internet. Wyraźnie seksualne obrazy można znaleźć na stronach internetowych i na grupach dyskusyjnych i są one zdecydowanie zbyt łatwe do obejrzenia dla każdego bez względu na wiek. To, co było dostępne dla małej grupy ludzi chcących przejechać się do „złej” części miasta, teraz może być oglądane w dowolnym czasie i w zaciszu prywatnego domu

Ostatnim rodzajem jest pornografia audio.Tu wchodzą w skład telefoniczne linie porno, które są drugim najszybciej wzrastającym rynkiem pornografii. Pomimo, że większość przesłań zawiera się w ramach millerowskiej definicji obsceniczności, te biznesy świetnie się rozwijają i są najczęściej używane przez dzieci. Zgodnie badaniami Henry Boatwright’a (Przewodniczący Amerykańskiej Rady Doradczej ds. Społecznych) około 70% sprzedawanych magazynów pornograficznych kończy w rękach nieletnich. Organizacja „Kobiety przeciw pornografii” szacuje, że około 1.2 miliona dzieci jest rocznie narażanych na komercyjny seks (dziecięcej pornografii i prostytucji).

Skutki psychologiczne

Psycholog Edward Donnerstein (z Uniwesytetu Wisconsin) odkrył, że krótkie pokazanie gwałtownych form pornografii może prowadzić do antyspołecznych postaw i zachowań. Dorośli mają tendencje do bardziej agresywnego traktowania kobiet, są mniej wrażliwi na ból i cierpienie gwałconych ofiar i łatwiej przyjmują mity na temat gwałtu 5).

Badacze odkryli, że pornografia(szczególnie a użyciem przemocy) może wywołać wachlarz niepożądanych skutków
takich jak gwałt czy stosowanie seksualnego przymusu. W szczególności odkryli, że takie narażanie może prowadzić do zwiększonego wykorzystania przymusu i gwałtu 6), zwiększonych fantazji na temat gwałtu 7) i brakiem wrażliwości na seksualną przemoc oraz trywializację gwałtu 8).

Próbując wyizolować rolę przemocy w seksualnych sytuacjach jako osobnej formy seksu wywołanej pornografią, James Ceck (York University of Canada) przeprowadził doświadczenie, w którym mężczyznom pokazano pornografię różnego stopnia, niektórym z przemocą innym bez. Wszystkie grupy przeżyły tą samą zmianę nastawienia tj. wyższą skłonność do używania przemocy jako części seksu 9). W pewnych badaniach, uczeni Dolf Zillman i Jennings Byant zbadali efekty pornografii bez przemocy na seksualną bezduszność i trywializację gwałtu. Pokazali, że stałe narażenie na pornografię ma poważne, niekorzystne skutki na poglądy na temat seksualizmu w ogóle, a postawy wobec kobiet w szczególności. Odkryli również, że pornografia znieczula ludzi na gwałt jako kryminalne przestępstwo 10). Ci badacze odkryli również, że bardzo duże ilości pornografii pobudzają potrzeby bardziej odbiegających od normy materiałów, w których jest już przemoc (sadmoasochizm, gwałt) 11).

Dolf  Zillman zbadał wpływ oglądania pornografii na punkt widzenia tego, co jest uznawane za normalną praktykę seksualną.
Grupa, która obejrzała największą ilość pornografii pokazała znacznie wyższą ocenę seksu oralnego, analnego, grupowego, sadomasochizmu, zoofilii, niż pozostałe dwie grupy 12).

Jedno badanie zademonstrowało, że pornografia może zmniejszyć zadowolenie seksualne człowieka 13). Badacze odkryli,
że ludzie, którym pokazywano pornografię bez przemocy poinformowali o zmniejszeniu satysfakcji w relacjach seksualnych ze swymi partnerami – fizycznym wyglądem,uczuciem, ciekawością oraz seksualnych dokonaniach. Byli również bardziej nastawieni na wagę seksu bez emocjonalnego zaangażowania.

W badaniach o zasięgu krajowym badacze z New Hampshire, Larry Baron i Murray Strauss, odkryli silną statystyczną korelację między stopniem nasycenia pornografią, a współczynnikiem gwałtów 14). Okazało się, że w stanach, gdzie ten stopień jest duży występuje również wysoka statystyka gwałtów i na odwrót, tam gdzie jest niewiele pornografii, gwałtów jest również mniej.

Oczywiście statystyczna korelacja nie dowodzi, że pornografia wywołuje gwałty. Z pewnością nie każdy, kto ogląda pornografię staje się gwałcicielem i jest prawdopodobne, że gwałt i konsumpcja pornografii są tylko pośrednio związane przez inne czynniki, takie jak społeczne przyzwolenie i postawy „macho” wśród mężczyzn. Faktem jest, że Baron i Strauss sprawdzili niektóre z tych czynników w swych badaniach i nie znaleźli znaczącej korelacji.

Podobne badania otrzymywały podobne wyniki. Naukowiec z Ohio State Univeristy, Joseph Scott, (człowiek, który często świadczy w sprawach pornografii w sądzie) oraz Loretta Schwalm przebadali jeszcze więcej czynników niż Baron i Strasuu (włącznie z rozpowszechnieniem niepornograficznych materiałów) i nie mogli wyeliminować związku między pornografią i gwałtami 15).

Detektyw z policji stanowej Michigan,Darrel Pope, odkrył, że w przypadku 41% z 38.000 napadów na tle seksualnym w Michigan (1956-1979) pornograficzne materiały były oglądane tuż przed lub w czasie przestępstwa. Potwierdza to badania wykonane przez psychoterapeutę, Daivda Scott?a, który odkrył, że „połowa przebadanych gwałcicieli korzystała z pornografii w celu rozbudzenia się tuż przed wyszukaniem ofiary” 16).

Skutki społeczne Zdefiniowanie społecznych skutków działania pornografii było trudne, z powodu kilku przeważających teorii na ten temat. Jeden punkt widzenia był taki, że ma ona pozytywną funkcję działania jak „zawór bezpieczeństwa” dla potencjalnych seksualnych przestępców. Najbardziej znany adwokat tego tego poglądu to Berl Kutchinsky, kryminolog z Uniwersytetu w Kopenhadze. Jego znane badania na temat pornografii dowodziło, że gdy rząd Danii usuną zakaz jej rozpowszechniania to liczba przestępstw na tle seksualnym spadła 17). Wysnuł teorię, że dostępność pornografii odciąga niebezpieczne seksualne impulsy. Okazało się jednak, po dokładniejszym zbadaniu przedstawionych przez niego danych i teorii „zaworu bezpieczeństwa”, że pojawiło się wiele słabych punktów. Kutchinsky na przykład nie dokonał rozróżnienia między przestępstwami na tle seksualnym (np. gwałt, gorszące pokazy…) i po prostu zmieszał wszystko razem. W ten sposób ukrył wzrost statystyk dotyczących gwałtów. Nie wziął również pod uwagę, że wzrastająca tolerancja na poszczególne przestępstwa(np. publiczny nudyzm, seks z nastolatkami) mogły być przypisane spadkowi raportowanych przestępstw.

Udowodnienie przyczyn i skutków pornografii jest praktycznie niemożliwe, ponieważ z powodów etycznych naukowcy
nie mogą wykonać poszczególnych rodzajów badań. Dolf  Zillman mówi:Nie można mężczyzny stawiaćwobec ryzyka rozwoju upodobań do używania przemocy, a kobiet narażać na to, że będą ofiarami takich upodobań 18).
Deborah Baker, prawny asysten ti dyrektor grupy anty-obscenicznej zgadza się z tym, że ostateczne dowiedzenie związku między pornografią a przestępczością będzie bardzo trudne:

Argument mówiący, że nie ma ustalonych badań pokazujących związek między pornografią, a przestępczością jest po prostu zasłoną dymną. Ci, którzy promują takie stanowisko dobrze wiedzą, że takie badania nigdy nie zostaną wykonane. Wymagało by to próby przekraczającej znacznie ponad 1000 mężczyzna wystawionych na działanie pornografii od okresu dojrzewania przez dojrzałość i innej grupy całkowicie odciętej od tego wpływu we wszelkich możliwych formach. Każda z tych grup musiałaby być następnie monitorowana na okoliczność popełnienia przestępstwa z przemocą lub nie. Pomimo braku formalnych badań, statystyki własne FBI pokazują, że pornografia jest obecna w 80% miejsc przestępstw na tle seksualnym z użyciem przemocy, czy też w domach popełniających je 19).

Niemniej jest pewna liczba przykuwających uwagę statystyk, które sugerują, że pornografia ma znaczący wpływ na społeczne konsekwencje. Na przykład, na 1400 przypadków molestowania seksualnego dzieci w Louisville, Kentucky, między lipcem 1980 roku a lutym 1984, pornografia dla dorosłych była związana ze wszystkimi tymi zdarzeniami a dziecięca pornografia z większością 20).

Prowadzone na szeroką skalę wywiadyz przestępcami na tle seksualnym (gwałcicielami, kazirodcami, molestującymi dzieci) ujawniły, że znaczący procent przestępców korzystało z pornografii do pobudzenia się przed lub w trakcie przestępstwa 21). Oficerowie policji widzieli wpływ pornografii na seryjnych morderców. W rzeczywistości, konsumpcja pornografii jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech seryjnych morderców i gwałcicieli 22).

Prof. Cass Sunsteinpisząc w Duce Law Journal, mówi, że niektóry seksualne akty przemocy wobec kobiet: „nie miałyby miejsca, gdyby nie masowa cyrkulacja pornografii”.

Cytując dane z różnych kultur wnioskuje:
Liberalizacji przepisów dotyczących pornografii w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii i krajach skandynawskich towarzyszył wzrost w ilości raportowanych gwałtów. Tam, gdzie liberalizacja tych przepisów nie nastąpiła, ten przyrost był znacznie mniej gwałtowny. Również w krajach, gdzie przyjęto ograniczenia rozpowszechniania pornografii, zanotowano spadek ilości zanotowanych gwałtów 23).

We wstępie do reprintu Final Report of the Attorney General?s Commission on Pornography,dziennikarz Michael McManus zauważył, że:

Pracownicy FBI przeprowadzili w więzieniach rozmowy z 24 mordercami, którzy zabijali wielokrotnie. Około 81% z nich powiedziało, że z dziedziny seksu najbardziej interesowali się czytaniem pornografii.
Wykonywali swoje seksualne fantazje na realnych ludziach. Na przykład, Arthur Gary Bishop, skazany za seksualne wykorzystanie i zamordowanie pięciu młodych chłopców powiedział: „gdyby pornografia nie była dostępna w stanach, gdzie poprzednio mieszkałem to prawdopodobnie moje seksualna aktywność nie rozwinęła by się aż do tego stopnia, jak to się stało”. Powiedział, że wpływ pornografii na niego był „rujnujący… jestem homoseksualnym pedofilem skazanym mordercą, a pornografia była decydującym czynnikiem w moim upadku” 24).

Dr James Dobson rozmawiał z TedBundy’m, jednym z notorycznych seryjnych zabójców. Na dzień przed egzekucją Ted Budny powiedział, że: „najbardziej szkodliwy rodzaj pornografii to ten, w którym zawarta jest przemoc i seksualna gwałtowność. Ponieważ połączenie tych dwóch sił, jak to wiem zbyt dobrze, wywołuje zachowania, które są po prostu, po prostu zbyt straszliwe, aby je opisać” 25).

Cenzura a wolność słowa

Próby regulacji i wyjęcia spod prawa pornografii w ramach społeczności są często krytykowane jako cenzura i pogwałcenie Pierwszej Poprawki, lecz Sąd Najwyższy wyraźnie stwierdził w 1957r. W Stanach Zjednoczonych, że obsceniczność nie była chroniona przez Pierwszą Poprawkę. Federalne, stanowe i lokalne prawa mają zastosowanie do sprzedaży, pokazywania, wyświetlania, dystrybucji i nadawania pornografii. Te materiały mogą być zatem zakazane jeśli spełniają definicję nieprzyzwoitości.

Sąd Najwyższy nakazał w przypadku Millera p. California (1973), że prawna definicja nieprzyzwoitości musi spełniać trzy częściowy sprawdzian, który wcześniej tu rozważaliśmy.

Jeśli materiał odwołuje się do lubieżnych zainteresowań, jest wyraźnie ofensywny i brak jest poważnych wartości (artystycznych itp.) to taki materiał jest uważany za nieprzyzwoity i nielegalny.

Sąd Najwyższy zarządził w sprawie Paris Adult Theatre v.Slaton (1973), że materiał prawnie uznany jako nieprzyzwoity nie podlega tej samej ochronie co wolność mowy w Pierwszej Poprawce. Sąd uznał, że nawet jeśli pokazywane są obsceniczne filmy tylko za „zgodą dorosłych”, nie gwarantuje im to nietykalności ze strony prawa.

W przypadku New York v. Ferber (1982), Sąd Najwyższy zarządził, aby dziecięca pornografia nie była chroniona przez Pierwszą Poprawkę nawet jeśli nie została prawnie zdefiniowana jako nieprzyzwoita przez ww. trzyczęściowy test. Ponieważ dzieci nie mogą prawnie decydować o swoich seksualnych relacjach, dziecięca pornografia jest uznawana jako seksualne wykorzystanie. Kongres wydał również Akt Ochrony Dzieci (Child Protection Act) w 1984r, które zapewnia bardziej zdecydowane restrykcje wobec dziecięcej pornografii.

Telewizja kablowa nie jest prawnie uregulowana, ponieważ w technicznym sensie nie „nadaje” jak to jest zdefiniowane w Federalnej Ustawie o Komunikacji (Federal Communications Act). Tak więc,kablowa telewizja może pokazywać pornograficzne filmy praktycznie bezkarnie.Ustawa FCC musi być poprawiona, tak aby FCC obejmowało telewizję kablową.

Perspektywa biblijna

Rodz. 1,27
I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich.

Jako istoty seksualne. Lecz z powodu grzechu świata (Rzym 3:23), seks był nadużywany i wykorzystywany (Rzym. 1:24-25).

Pornografia atakuje boskość mężczyzny i kobiety stworzonych na obraz Boga.

Zniekształca również Boży dar seksu,który powinien być dzielony wyłącznie w związku małżeńskim (1 Kor 7:2-3). Gdy Biblia mówi o ludzkich organach seksualnych często używa eufemizmów i języka pośredniego. Pomimo kilku wyjątków (kobiece piersi i łono jest często wymieniane) generalnie Pismo zachowuje zasadniczą skromność wobec kobiecych i męskich narządów seksualnych.

Co więcej, Pismo w szczególny sposób potępia praktyki, które wynikają z pornografii, jak nieprzyzwoite obnażanie się (Rodz. 9:21-23), cudzołóstwo (Kapł 18:20), zoofilia (Kapł 18:23), homoseksualizm (Kapł 18:22 i 20:13), kazirodztwo (Kapł 18:6-18) oraz prostytucja (Powt. 23:17-18).

Biblijna perspektywa ludzkiej seksualności uznaje, że stosunki seksualne są zarezerwowane wyłącznie dla małżeństwa w następujących celach:

Po pierwsze: ustanowienie jedności jednego ciała (Rdz. 2:24-25; Mat 19:4-6).

Po drugie: zapewnia seksualną intymność w związku małżeńskim. Użycie słowa „poznać” sugeruje głębokie znaczenie seksualnego aktu (Rdz. 4:1).

Po trzecie: seksualne współżycie ma na celu wspólną przyjemność męża i żony (Przyp. 5:18-19).

Po czwarte: seksualne współżycie ma na celu prokreacje (Rdz. 1:28).

Biblia ostrzega również przed nadużywaniem seksu. Przed i poza małżeński seks jest potępiany (1 Kor 6:13-18, 1 Tes. 4:3).
Nawet myśli o seksualnej niemoralności (bardzo często karmione przez pornografię) są potępione (Mat. 5:27-28).

Co więcej, chrześcijanie muszą zdawać sobie sprawę z tego, że pornografia może wywierać bardzo szkodliwe skutki na oglądających. Zawiera się w tym: mentalność porównywania, seksualność oparta na przedstawieniu, uczucie, że tylko rzeczy zakazane satysfakcjonują, wzrastające poczucie winy, zmniejszenie oceny własnej, obsesyjne myślenie.

Zatem, chrześcijanie muszą robić dwie rzeczy. Po pierwsze, muszą starać się o zachowanie czystości, uciekając od niemoralności (1 Kor. 6:18) i myśleć o tym co jest czyste (Fil 4:8). „Jak człowiek myśli w sercu swoim, takim jest?” (Przyp. 23:7). Chrześcijanin nie powinien dostarczać ciału pożywki (Rzym 13:14). Pornografia napędza seksualne pragnienia w nienormalny sposób i może w końcu doprowadzić do bardziej poniżających perwersji. Zatem, musimy „wstrzymywać się od cielesnych pożądliwości” (1 Ptr.2:11). Po drugie, chrześcijanie muszą pracować nad usunięciem seksualnej perwersji pornografii ze społeczeństwa.

Kroki do zwalczenia pornografii.

Po pierwsze: rodzice muszą uczyć pełnego, biblijnego postrzegania seksu swoich dzieci.

Po drugie: musimy oceniać to w jaki sposób jesteśmy narażeni przez media (magazyny, TV, muzyka rockowa) na niewłaściwe seksualne tematy. Rodzice powinni ustanowić pozytywny przykład dla swoich dzieci i poświęcić czas na przedyskutowanie z nimi historii, programów i pieśni.

Po trzecie: pastorzy powinni ostrzegać swoje zgromadzenia przed niebezpieczeństwami pornografii i informować ich o właściwym sposobie patrzenia na seksualność. Podobnie jak Józef w Starym Testamencie, musimy uciekać od niemoralności, która może nas zwabić do grzechu.Przesłania powinny być przekazywane takie, które budują silny chrześcijański dom.

Po czwarte: rodzice powinni blokować oprogramowanie cyberporn. Jest wiele komercyjnych
serwisów, jak i specjalistycznego oprogramowania, które skanuje i blokują te obszary, które dzieci mogą chcieć przeglądać. Te programy uniemożliwiają dostęp w internecie do atrakcyjnych miejsc z seksem i wykrywają obraźliwe zwroty, które mogą pojawiać się na czatach on-line. Rodzice powinni również próbować być przy swoich dzieciach, gdy wędrują one po internecie i zadawać im pytania na temat działania on-line. Bardzo późne godziny nocne mogą wskazywać na istniejący problem.

Po piąte: poszczególni chrześcijanie powinni być zaangażowani w lokalnej grupie przyzwoitości, której celem jest zwalczanie pornografii. Te grupy są skuteczne w wielu lokalnych społecznościach uwalniając je od plagi pornografii.

Po szóste: powinniśmy wyrażać nasze obawy lokalnym władzom (przez listy i petycje) co do istnienia kin i księgarni dla dorosłych w naszych społecznościach.

Po siódme: jeśli otrzymaliśmy pornograficzny magazyn w poczcie, powinniśmy to przekazać naszemu naczelnikowi poczty i domagać się, aby federalni agenci podjęli działania.

Ostatecznie, nie kupujcie w sklepach, które sprzedają pornograficzne materiały. Rozważ bojkot i pikietowanie takich miejsc, aby skupić uwagę społeczności na tym problemie.

O autorze

Probe Ministries International. Tytuł Bakałarza (licencjat nauk ścisłych)otrzymał na stanowym uniwersytecie Oregon, MFS n a Yale Univeristy a magistra nauk humanistycznych na Georgetown University. Jest autorem kilku książek, jak „Genetyczna Inżynieria”, „Pochodzenie nauki”, „Etyczne życie w latach 90-tych”, „Znaki nadziei” i „Moralne dylematy”. Pracuje również jako główny wydawca dla Kregel Publications wydającego książki na temat: małżeństwa, rodziny, seksualności, technologii, duchowości oraz społecznych trendów.

Jest również powszechnie znanym dziennikarzem,którego artykuły redakcyjne ukazały się w „Dallas Morning News”, „the Miami
Herald”, „the San Jose Mercury” i „Huston Post”.

Jest gospodarzem „Probe” i często służy jako gość gospodarz audycji Point of View („Punkt widzenia”) prowadzonej przez amerykańską sieć radiową (USA Radio Network).

Czym jest Probe?Probe Ministries jest to niedochodow asłużba, której misją jest towarzyszyć kościołowi w odnawianiu umysłów wierzących chrześcijańskim spojrzeniem i wyposażanie kościoła do zdobywania świata dla Chrystusa. Probe wypełnia tą misję poprzez konferencje dla młodzieży i dorosłych Mind Games, około 3.5 minutowy program radiowy, strony internetowe www.probe.org oraz ProbeCenter na Uniwersytecie Teksas w Austin.
Dalsze informacje na temat materiałów dostępnych w Probe i służby można zdobyć kontaktując się z nami:

Probe Ministries1900 Firman Drive, Suite 100

Richardson, TX 75081(972) 480-0240 FAX (972) 644-9664

info@probe.orgwww.probe.org

Jest również powszechnie znanym dziennikarzem, którego artykuły redakcyjne ukazały się w „Dallas Morning News”, „the Miami Herald”, „the San Jose Mercury” i „Huston Post”.

Jest gospodarzem „Probe” i często służy jako gość gospodarz audycji Point of View („Punkt widzenia”) prowadzonej przez amerykańską sieć radiową (USA Radio Network).

Czym jest Probe?

Probe Ministries jest to niedochodowa służba, której misją jest towarzyszyć kościołowi w odnawianiu umysłów wierzących chrześcijańskim spojrzeniem i wyposażanie kościoła do zdobywania świata dla

Chrystusa. Probe wypełnia tą misję poprzez konferencje dla młodzieży i dorosłych Mind Games, około 3.5 minutowy program radiowy, strony internetowe www.probe.org oraz ProbeCenter na Uniwersytecie Teksas w Austin.

Dalsze informacje na temat materiałów dostępnych w Probe i służby można zdobyć kontaktując się z nami:

Probe Ministries

1900 Firman Drive, Suite 100

Richardson, TX 75081

(972) 480-0240 FAX (972) 644-9664

info@probe.org

www.probe.org

_______________

1.Report of the Attorney General’s Task Force on Family Violence, U.S. Department of Justice, Washington, D.C., 112.

2. „The War Against Pornography,” Newsweek, 18 March 1985, 60.

3.Final Report of the Attorney General’s Commission on Pornography, ed. Michael McManus (Nashville, Tenn.: Rutledge Hill Press, 1986), 8.

4. Ibid.

5. Edward Donnerstein, „Pornography and Violence Against Women,”Annals of the New York Academy of Science, 347 (1980), 277-88.

6. Edward Donnerstein, „Pornography: Its Effects on Violence Against Women,” in Malamuth and Donnerstein, eds., Pornography and Sexual Aggression (New York: Academic Press, 1984)

7. Neil Malamuth, „Rape Fantasies as a Function of Repeated Exposure to Sexual Violence,” Archives of Sexual Behavior, 10 (1981): 33-47

8. Linz, Donnerstein, and Penrod, „The Effect of Multiple Exposures to Filmed Violence Against Women,” Journal of Communication 34 (1984): 130-47.

9. James Check, „The Effects of Violent and Nonviolent Pornography,” Department of Justice, Ottawa, Canada, submitted June 1984.

10. Dolf Zillman and Jennings Bryant, „Pornography, Sexual Callousness, and the Trivialization of Rape,” Journal of Communication, 32 (1982): 10 21.

11. Zillman, Bryant, Carveth, „The Effect of Erotica Featuring Sadomasochism and Beastiality of Motivated Inter-Male Aggression,” Personality and Social Psychology Bulletin, 7 (1981): 153-59.

12. Dolf Zillman, „Effects of Prolonged Consumption of Pornography,” a paper prepared for the Surgeon General’s Workshop on Pornography and Public Health, Arlington, Va., 22-24 June 1986.

13. Dolf Zillman and Jennings Bryant, „Pornography, Sexual Callousness, and the Trivialization of Rape,” Journal of Communications 32(1982): 15.

14. Larry Baron and Murray Strauss, „Legitimate Violence and Rape: A Test of the Cultural Spillover Theory,” Social Problems 34 (December 1985).

15. Joseph Scott and Loretta Schwalm, „Rape Rates and the Circulation Rates of Adult Magazines,” Journal of Sex Research, 24 (1988): 240-50.

16. David Alexander Scott, „How Pornography Changes Attitudes,” in Pornography: The Human Tragedy, ed. Tom Minnery (Wheaton, Ill.: Tyndale House Publishers).

17. Berl Kutchinsky, „The Effect of Easy Availability of Pornography on the Incidence of Sex Crimes: The Danish Experience,” Journa of Social Issues, 29 (1973): 163-81.

18. Dolf Zillman, „Pornography Research and Public Policy,” in Dolf Zillman and Jennings Bryant, eds., Pornography: Research Advances and Policy Considerations (New York: Academic Press, 1989), 387-88.

19. Deborah Baker, „Pornography Isn’t Free Speech,” Dallas Morning News, 17 March 1989, Op. Ed. Page.” Testimony by John B. Rabun, deputy director, National Center for Missing and Exploited Children, before the Subcommittee on Juvenile Justice of the Senate Judiciary Committee, 12 September 1984.

21. W. Marshall, „Pornography and Sex Offenders,” in Dolf Zillman and Jennings Bryant, eds.,Pornography: Research Advances and Policy Considerations (New York: Academic Press, 1989).

22. „The Men Who Murdered,” FBI Law Enforcement Bulletin, August 1985

23. Cass R. Sunstein, „Pornography and the First Amendment,”Duke Law Journal, September 1986, 595ff.

24.Final Report, ed. McManus, xvii.

25. Interview with Dr. James Dobson with Ted Bundy in Starke, Florida, on 23 January 1989.

? 1997 Probe Ministries International

src=”/images/Probe.JPG”>

Pornografia rozrywa samą istotę naszego społeczeństwa, a jednak chrześcijanie często są nieświadomi wpływu i apatyczni w działaniach prowadzących do kontroli tej zmory. Pornografia jest biznesem o 8 miliardowymobrocie rocznie o bardzo bliskich związkach ze zorganizowaną przestępczością. Kara za grzech jest ogromna tam, gdzie chodzi o pornografię 1). Dostawcy zarabiają kolosalne zyski przez tzw. „sklepy dla dorosłych”, jak i w odpowiednich kinach czy na żywo w teatrach. Obejmuje swoim zasięgiem książki, magazyny, filmy wideo i inne urządzenia, i przeszła z peryferium społeczeństwa do nurtu głównego przez wypożyczalnie kaset, sprzedaż magazynów tzw. „miękkiej pornografii” oraz nadawanie wyraźnie seksualnie nastawionych filmów przez kablówkę. Dla niektórych pornografia nie jest niczym więcej niż kilkoma zdjęcia skandalicznie ubranych kobiet w kuszących pozycjach, lecz pornografia stałą się czymś znacznie więcej.

Niemal 900 kin pokazuje pornograficznefilmy i ponad 15.000 księgarni i sklepów wideo „dla dorosłych” oferuje te materiały. W 1985 około 100 pełnometrażowych filmów była rozprowadzanych przez kina „dla dorosłych” dostarczając rocznie sprzedaży za około 50 milionów dolarów 2).

Definicje
W 1986 roku Pełnomocnik GeneralnyKomisji ds. pornografii zdefiniował ją jako materiał, który „jest przeważająco o wyraźnej tematyce seksualnej i przede wszystkim zamierzony do seksualnego pobudzania”. Twarda pornografia to materiał: „wyraźnie, skrajnie seksualny i bez jakiejkolwiek innej zawartości czy celu” 3).

Innym ważnym terminem jest definicja nieprzyzwoitości(obsceniczności).Aktualna prawna definicja nieprzyzwoitości znajduje się
w sprawie Millera p. Kalifornia z 1973 roku: „Zgodnie ze sprawą Millera materiał jest nieprzyzwoity jeśli wszystkie trzy warunki są spełnione równocześnie: przeciętna osoba, stosująca współczesnestandardy społeołeczne, uzna, że dzieło jako całość odwołuje się do lubieżnych zainteresowań.

Dzieło przedstawia czy opisujew ewidentnie natarczywy sposób, seksualne zachowania zdefiniowane szczegółowo przez odpowiednie stanowe (lub federalne) prawo. Dziełu jako całości brak poważnej,artystycznej, politycznej czy naukowej wartości 4).

Rodzaje pornografii

Pierwszymrodzajem są magazyny dla dorosłych. Są one przede wszystkim skierowane do dorosłej, męskiej publiczności (choć nie wyłącznie). Magazyny, które mają największe nakłady (np. Flayboy, Penthouse), nie naruszają millerowskiego standardu przyzwoitości i dzięki temu mogą być legalnie rozpowszechniane. Lecz inne magazyny, łamiące te standardy nadal są łatwo dostępne w większości księgarni dla dorosłych.

Drugim rodzajem są kastywideo. Są sprzedawane lub wypożyczane w większości księgarni dla dorosłych i stają się szybko rosnącym przemysłem pornograficznym. Ludzie, którzy nigdy nie weszliby do księgarni dla dorosłych czy teatru, aby pooglądać pornograficzne filmy mogą zdobyć je w księgarni czy przez wysyłkę pocztową i oglądać prywatnie w domach. Zazwyczaj te filmy pokazują bardzo wysoki stopień twardej pornografii i nielegalnych aktów.

Trzecim rodzajem są filmy. Uruchomiono standardowe oceny i wiele pornograficznych filmów jest pokazywany i rozpowszechnianych z oceną „R” i „NC-17” Wiele filmów ocenianych jako „hard R” było jeszcze dzesięć lat temu uznanych za obsceniczne.

Czwarty typem pornografii jest telewizja.Podobnie jak w przypadków filmów, standardy dla komercyjnej telewizji są stale zaniżane, lecz telewizja kablowa podaje się nawet za największy teatr.
FCC nie reguluje kablówki w ten sam sposób co stacje publiczne, więc jest tam pokazywanych wiele pornograficznych filmów. Podobnie jak kasety wideo, telewizja kablowa umożliwia przeciętnemu człowiekowi łatwy dostęp do pornograficznych materiałów. Ludzie, którzy nigdy nie poszliby do księgarni dla dorosłych mogą oglądać wyraźnie seksualne materiały w prywatnych domach, czyniąc w ten sposób telewizję kablową największą przykrywką.
Piątym rodzajem jest cyberporn.Zdjęcia hardporno, filmy, czaty on-line, a nawet akty seksualne na żywo mogą być ściągane i przeglądane praktycznie przez każdego przez internet. Wyraźnie seksualne obrazy można znaleźć na stronach internetowych i na grupach dyskusyjnych i są one zdecydowanie zbyt łatwe do obejrzenia dla każdego bez względu na wiek. To, co było dostępne dla małej grupy ludzi chcących przejechać się do „złej” części miasta, teraz może być oglądane w dowolnym czasie i w zaciszu prywatnego domu

Ostatnim rodzajem jest pornografia audio.Tu wchodzą w skład telefoniczne linie porno, które są drugim najszybciej wzrastającym rynkiem pornografii. Pomimo, że większość przesłań zawiera się w ramach millerowskiej definicji obsceniczności, te biznesy świetnie się rozwijają i są najczęściej używane przez dzieci. Zgodnie badaniami Henry Boatwright’a (Przewodniczący Amerykańskiej Rady Doradczej ds. Społecznych) około 70% sprzedawanych magazynów pornograficznych kończy w rękach nieletnich. Organizacja „Kobiety przeciw pornografii” szacuje, że około 1.2 miliona dzieci jest rocznie narażanych na komercyjny seks (dziecięcej pornografii i prostytucji).

Skutki psychologiczne.

Psycholog EdwardDonnerstein (z Uniwesytetu Wisconsin) odkrył, że krótkie pokazanie gwałtownych form pornografii może prowadzić do antyspołecznych postaw i zachowań. Dorośli mają tendencje do bardziej agresywnego traktowania kobiet, są mniej wrażliwi na ból i cierpienie gwałconych ofiar i łatwiej przyjmują mity na temat gwałtu 5).

Badacze odkryli, że pornografia(szczególnie a użyciem przemocy) może wywołać wachlarz niepożądanych skutków
takich jak gwałt czy stosowanie seksualnego przymusu. W szczególności odkryli, że takie narażanie może prowadzić do zwiększonego wykorzystania przymusu i gwałtu 6), zwięszonych fantazji na temat gwałtu 7) i niewarżliwości na seksualną przemoc oraz trywializację gwałtu 8).

Próbując wyizolować rolę przemocyw seksualnych sytuacjach jako osobnej formy seksu wywołanej pornografią, James Ceck (York University of Canada) przeprowadził doświadczenie, w którym mężczyznom pokazano pornografię różnego stopnia, niektórym z przemocą innym bez. Wszystkie grupy przeżyły tą samą zmianę nastawienia tj. wyższą skłonność do używania przemocy jako części seksu 9). W pewnych badaniach, uczeni Dolf Zillman i Jennings Byant zbadali efekty pornografii bez przemocy na seksualną bezduszność i trywializację gwałtu. Pokazali, że stałe narażenie na pornografię ma poważne, niekorzystne skutki na poglądy na temat seksualizmu w ogóle, a postawy wobec kobiet w szczególności. Odkryli również, że pornografia znieczula ludzi na gwałt jako kryminalne przestępstwo 10). Ci badacze odkryli również, że bardzo duże ilości pornografii pobudzają potrzeby bardziej odbiegających od normy materiałów, w których jest już przemoc (sadmoasochizm, gwałt) 11).

Dolf Zillman zbadał wpływ oglądaniapornografii na punkt widzenia tego, co jest uznawane za normalną praktykę seksualną.
Grupa, która obejrzała największąilość pornografii pokazała znacznie wyższą ocenę seksu oralnego, analnego, grupowego, sadomasochizmu, zoofilii, niż pozostałe dwie grupy 12).

Jedno badanie zademonstrowało, żepornografia może zmniejszyć zadowolenie seksualne człowieka 13). Badacze odkryli,
że ludzie, którym pokazywano pornografię bez przemocy poinformowali o zmniejszeniusatysfakcji w relacjach seksualnych ze swymi partnerami – fizycznym wyglądem,uczuciem, ciekawością oraz seksualnych dokonaniach. Byli również bardziej nastawieni na wagę seksu bez emocjonalnego zaangażowania.

W badaniach o zasięgu krajowym badaczez New Hampshire, Larry Baron i Murray Strauss, odkryli silną statystyczną korelację między stopniem nasycenia pornografią, a współczynnikiem gwałtów 14). Okazało się, że w stanach, gdzie ten stopień jest duży występuje również wysoka statystyka gwałtów i na odwrót, tam gdzie jest niewiele pornografii, gwałtów jest również mniej.

Oczywiście statystyczna korelacjanie dowodzi, że pornografia wywołuje gwałty. Z pewnością nie każdy, kto ogląda pornografię staje się gwałcicielem i jest prawdopodobne, że gwałt i konsumpcja pornografii są tylko pośrednio związane przez inne czynniki, takie jak społeczne przyzwolenie i postawy „macho” wśród mężczyzn. Faktem jest, że Baron i Strauss sprawdzili niektóre z tych czynników w swych badaniach i nie znaleźli znaczącej korelacji.

Podobne badania otrzymywały podobnewyniki. Naukowiec z Ohio State Univeristy, Joseph Scott, (człowiek, który często świadczy w sprawach pornografii w sądzie) oraz Loretta Schwalm przebadali jeszcze więcej czynników niż Baron i Strasuu (włącznie z rozpowszechnieniem niepornograficznych materiałów) i nie mogli wyeliminować związku między pornografią i gwałtami 15).

Detektyw z policji stanowej Michigan,Darrel Pope, odkrył, że w przypadku 41% z 38.000 napadów na tle seksualnym w Michigan (1956-1979) pornograficzne materiały były oglądane tuż przed lub w czasie przestępstwa. Potwierdza to badania wykonane przez psychoterapeutę, Daivda Scott?a, który odkrył, że „połowa przebadanych gwałcicieli korzystała z pornografii w celu rozbudzenia się tuż przed wyszukaniem ofiary” 16).

Skutki społeczne Zdefiniowanie społecznych skutkówdziałania pornografii było trudne, z powodu kilku przeważających teorii na ten temat. Jeden punkt widzenia był taki, że ma ona pozytywną funkcję działania jak „zawór bezpieczeństwa” dla potencjalnych seksualnych przestępców. Najbardziej znany adwokat tego tego poglądu to Berl Kutchinsky, kryminolog z Uniwersytetu w Kopenhadze. Jego znane badania na temat pornografii dowodziło, że gdy rząd Danii usuną zakaz jej rozpowszechniania to liczba przestępstw na tle seksualnym spadła 17). Wysnuł teorię, że dostępność pornografii odciąga niebezpieczne seksualne impulsy. Okazało się jednak, po dokładniejszym zbadaniu przedstawionych przez niego danych i teorii „zaworu bezpieczeństwa”, że pojawiło się wiele słabych punktów. Kutchinsky na przykład nie dokonał rozróżnienia między przestępstwamina tle seksualnym (np. gwałt, gorszące pokazy…) i po prostu zmieszał wszystko razem. W ten sposób ukrył wzrost statystyk dotyczących gwałtów. Nie wziąłrównież pod uwagę, że wzrastająca tolerancja na poszczególne przestępstwa(np. publiczny nudyzm, seks z nastolatkami) mogły być przypisane spadkowi raportowanych przestępstw.

Udowodnienie przyczyn i skutkówpornografii jest praktycznie niemożliwe, ponieważ z powodów etycznych naukowcy
nie mogą wykonać poszczególnych rodzajów badań. Dolf Zillman mówi:Nie można mężczyzny stawiaćwobec ryzyka rozwoju upodobań do używania przemocy, a kobiet narażać na to, że będą ofiarami takich upodobań 18).
Deborah Baker, prawny asystenti dyrektor grupy anty-obscenicznej zgadza się z tym, że ostateczne dowiedzenie związku między pornografią a przestępczością będzie bardzo trudne:

Argumentmówiący, że nie ma ustalonych badań pokazujących związek między pornografią, a przestępczością jest po prostu zasłoną dymną. Ci, którzy promują takie stanowisko dobrze wiedzą, że takie badania nigdy nie zostaną wykonane. Wymagało by to próby przekraczającej znacznie ponad 1000 mężczyzna wystawionych na działanie pornografii od okresu dojrzewania przez dojrzałość i innej grupy całkowicie odciętej od tego wpływu we wszelkich możliwych formach. Każda z tych grup musiałaby być następnie monitorowana na okoliczność popełnienia przestępstwa z przemocą lub nie. Pomimo braku formalnych badań, statystyki własne FBI pokazują, że pornografia jest obecna w 80% miejsc przestępstw na tle seksualnym z użyciem przemocy, czy też w domach popełniających je 19).

Niemniej jest pewna liczba przykuwającychuwagę statystyk, które sugerują, że pornografia ma znaczący wpływ na społeczne konsekwencje. Na przykład, na 1400 przypadków molestowania seksualnego dzieci w Louisville, Kentucky, między lipcem 1980 roku a lutym 1984, pornografia dla dorosłych była związana ze wszystkimi tymi zdarzeniami a dziecięca pornografia z większością 20).

Prowadzone na szeroką skalę wywiadyz przestępcami na tle seksualnym (gwałcicielami, kazirodcami, molestującymi dzieci) ujawniły, że znaczący procent przestępców korzystało z pornografii do pobudzenia się przed lub w trakcie przestępstwa 21). Oficerowie policji widzieli wpływ pornografii na seryjnych morderców. W rzeczywistości, konsumpcja pornografii jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech seryjnych morderców i gwałcicieli 22).

Prof. Cass Sunsteinpisząc w Duce Law Journal, mówi, że niektóry seksualne akty przemocy wobec kobiet: „nie miałyby miejsca, gdyby nie masowa cyrkulacja pornografii”.

Cytując dane z różnych kultur wnioskuje:
Liberalizacji przepisów dotyczących pornografii w StanachZjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii i krajach skandynawskich towarzyszył wzrost w ilości raportowanych gwałtów. Tam, gdzie liberalizacja tych przepisów nie nastąpiła, ten przyrost był znacznie mniej gwałtowny. Również w krajach, gdzie przyjęto ograniczenia rozpowszechniania pornografii, zanotowano spadek ilości zanotowanych gwałtów 23).

We wstępie doreprintu Final Report of the Attorney General?s Commission on Pornography,dziennikarz Michael McManus zauważył, że:

Pracownicy FBI przeprowadzili w więzieniachrozmowy z 24 mordercami, którzy zabijali wielokrotnie. Około 81% z nich powiedziało, że z dziedziny seksu najbardziej interesowali się czytaniem pornografii.
Wykonywali swoje seksualne fantazje na realnych ludziach. Na przykład, Arthur Gary Bishop, skazany za seksualne wykorzystanie i zamordowanie pięciu młodych chłopców powiedział: „gdyby pornografia nie była dostępna w stanach, gdzie poprzednio mieszkałem to prawdopodobnie moje seksualna aktywność nie rozwinęła by się aż do tego stopnia, jak to się stało”. Powiedział, że wpływ pornografii na niego był „rujnujący… jestem homoseksualnym pedofilem skazanym mordercą, a pornografia była decydującym czynnikiem w moim upadku” 24).

Dr James Dobson rozmawiał z TedBundy’m, jednym z notorycznych seryjnych zabójców. Na dzień przed egzekucją Ted Budny powiedział, że: „najbardziej szkodliwy rodzaj pornografii to ten, w którym zawarta jest przemoc i seksualna gwałtowność. Ponieważ połączenie tych dwóch sił, jak to wiem zbyt dobrze, wywołuje zachowania, które są po prostu, po prostu zbyt straszliwe, aby je opisać” 25).

Cenzura a wolność słowa

Próby regulacji i wyjęcia spod prawapornografii w ramach społeczności są często krytkowane jako cenzura i pogwałcenie
Pierwszej Poprawki, lecz Sąd Najwyższy wyraźnie stwierdził w 1957r. W Stanach Zjednoczonych, że obsceniczność nie była chroniona przez Pierwszą Poprawkę. Federalne, stanowe i lokalne prawa mają zastosowanie do sprzedaży, pokazywania, wyświetlania, dystrybucji i nadawania pornografii. Te materiały mogą być zatem zakazane jeśli spełniają definicję nieprzyzwoitości.

Sąd Najwyższy nakazał w przypadkuMillera p. California (1973), że prawna definicja nieprzyzwoitości musi spełniać trzy częściowy sprawdzian, który wcześniej tu rozważaliśmy.

Jesli materiałodwołuje się do lubieżnych zainteresowań, jest wyraźnie ofensywny i brak jest poważnych wartości (artystycznych itp.) to taki materiał jest uważany za nieprzyzwoity i nielegalny.

Sąd Najwyższy zarządził w sprawie Paris AdultTheatre v.Slaton (1973), że materiał prawnie uznany jako nieprzyzwoity nie podlega tej samej ochronie co wolność mowy w Pierwszej Poprawce. Sąd uznał, że nawet jeśli pokazywane są obsceniczne filmy tylko za „zgodą dorosłych”, nie gwarantuje im to nietykalności ze strony prawa.

W przypadku New York v. Ferber (1982), Sąd Najwyższy zarządził, aby dziecięca pornografia nie była chroniona przez Pierwszą Poprawkę nawet jeśli nie została prawnie zdefiniowana jako nieprzyzwoita przez ww. trzyczęściowy test. Ponieważ dzieci nie mogą prawnie decydować o swoich seksualnych relacjach, dziecięca pornografia jest uznawana jako seksualne wykorzystanie. Kongres wydał również Akt Ochrony Dzieci (Child Protection Act) w 1984r, które zapewnia bardziej zdecydowane restrykcje wobec dziecięcej pornografii.

Telewizja kablowa nie jest prawnieuregulowana, ponieważ w technicznym sensie nie „nadaje” jak to jest zdefiniowane w Federalnej Ustawie o Komunikacji (Federal Communications Act). Tak więc,kablowa telewizja może pokazywać pornograficzne filmy praktycznie bezkarnie.Ustawa FCC musi być poprawiona, tak aby FCC obejmowało telewizję kablową.

Perspektywa biblijna

Rodz. 1,27
I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich.

Jako istoty seksualne. Lecz z powodu grzechu świata (Rzym 3:23), seks był nadużywany i wykorzystywany (Rzym. 1:24-25).

Pornografia atakuje boskość mężczyznyi kobiety stworzonych na obraz Boga.

Zniekształca również Boży dar seksu,który powinien być dzielony wyłącznie w związku małżeńskim (1 Kor 7:2-3). Gdy Biblia mówi o ludzkich organach seksualnych często używa eufemizmów i języka pośredniego. Pomimo kilku wyjątków (kobiece piersi i łono jest często wymieniane) generalnie Pismo zachowuje zasadniczą skromność wobec kobiecych i męskich narządów seksualnych.

Co więcej, Pismo w szczególny sposóbpotępia praktyki, które wynikają z pornografii, jak nieprzyzwoite obnażanie się (Rodz. 9:21-23), cudzołóstwo (Kapł 18:20), zoofilia (Kapł 18:23), homoseksualizm (Kapł 18:22 i 20:13), kazirodztwo (Kapł 18:6-18) oraz prostytucja (Powt. 23:17-18).

Biblijna perspektywa ludzkiej seksualnościuznaje, że stosunki seksualne są zarezerwowane wyłącznie dla małżeństwa w następujących celach:

Po pierwsze: ustanowieniejedności jednego ciała (Rdz. 2:24-25; Mat 19:4-6).

Po drugie: zapewnia seksualnąintymność w związku małżeńskim. Użycie słowa „poznać” sugeruje głębokie znaczenie seksualnego aktu (Rdz. 4:1).

Po trzecie: seksualne współżyciema na celu wspólną przyjemność męża i żony (Przyp. 5:18-19).

Po czwarte: seksualne współżyciema na celu prokreacje (Rdz. 1:28).

Biblia ostrzega również przed nadużywaniemseksu. Przed i poza małżeński seks jest potępiany (1 Kor 6:13-18, 1 Tes. 4:3).
Nawet myśli o seksualnej niemoralności (bardzo często karmione przez pornografię) są potępione (Mat. 5:27-28).

Co więcej, chrześcijanie muszą zdawaćsobie sprawę z tego, że pornografia może wywierać bardzo szkodliwe skutki na oglądających. Zawiera się w tym: mentalność porównywania, seksualność oparta na przedstawieniu, uczucie, że tylko rzeczy zakazane satysfakcjonują, wzrastające poczucie winy, zmniejszenie oceny własnej, obsesyjne myślenie.

Zatem, chrześcijanie muszą robićdwie rzeczy. Po pierwsze, muszą starać się o zachowanie czystości, uciekając od niemoralności (1 Kor. 6:18) i myśleć o tym co jest czyste (Fil 4:8). ?Jakczłowiek myśli w sercu swoim, takim jest? (Przyp. 23:7). Chrześcijanin nie powinien dostarczać ciału pożywki (Rzym 13:14). Pornografia napędza seksualne pragnienia w nienormalny sposób i może w końcu doprowadzić do bardziej poniżających perwersji. Zatem, musimy „wstrzymywać się od cielesnych pożądliwości” (1 Ptr.2:11). Po drugie, chrześcijanie muszą pracować nad usunięciem seksualnej perwersji pornografii ze społeczeństwa.

Kroki do zwalczenia pornografii.

Po pierwsze: rodzice musząuczyć pełnego, biblijnego postrzegania seksu swoich dzieci.

Po drugie: musimy oceniaćto w jaki sposób jesteśmy narażeni przez media (magazyny, TV, muzyka rockowa) na niewłaściwe seksualne tematy. Rodzice powinni ustanowić pozytywny przykład dla swoich dzieci i poświęcić czas na przedyskutowanie z nimi historii, programów i pieśni.

Po trzecie: pastorzy powinniostrzegać swoje zgromadzenia przed niebezpieczeństwami pornografii i informowaćich o właściwym sposobie patrzenia na seksualność. Podobnie jak Józef w Starym Testamencie, musimy uciekać od niemoralności, która może nas zwabić do grzechu.Przesłania powinny być przekazywane takie, które budują silny chrześcijański dom.

Po czwarte: rodzice powinni blokować oprogramowanie cyberporn. Jest wiele komercyjnych
serwisów, jak i specjalistycznego oprogramowania, które skanuje i blokują te obszary, które dzieci mogą chcieć przeglądać. Te programy uniemożliwiają dostęp w internecie do atrakcyjnych miejsc z seksem i wykrywają obraźliwe zwroty, które mogą pojawiać się na czatach on-line. Rodzice powinni równieżpróbować być przy swoich dzieciach, gdy wędrują one po internecie i zadawaćim pytania na temat działania on-line. Bardzo późne godziny nocne mogą wskazywaćna istniejący problem.

Po piąte: poszczególni chrześcijaniepowinni być zaangażowani w lokalnej grupie przyzwoitości, której celem jest zwalczanie pornografii. Te grupy są skuteczne w wielu lokalnych społecznościach uwalniając je od plagi pornografii.

Po szóste: powinniśmy wyrażaćnasze obawy lokalnym władzom (przez listy i petycje) co do istnienia kin i księgarni dla dorosłych w naszych społecznościach.

Po siódme: jeśli otrzymaliśmypornograficzny magazyn w poczcie, powinniśmy to przekazać naszemu naczelnikowi poczty i domagać się, aby federalni agenci podjęli działania.

Ostatecznie,nie kupujciew sklepach, które sprzedają pornograficzne materiały. Rozważ bojkot i pikietowanie takich miejsc, aby skupić uwagę społeczności na tym problemie.

O autorze

Probe Ministries International. Tytuł Bakałarza (licnecjat nauk ścisłych)otrzymał na stanowym uniwersytecie Oregon, MFS n a Yale Univeristy a magistranauk humanistycznych na Georgetown University. Jest autorem kilku książek, jak „Genetyczna Inżynieria”, „Pochodzenie nauki”, „Etyczne życie w latach 90-tych”, „Znaki nadziei” i „Moralne dylematy”. Pracuje również jako główny wydawca dla Kregel Publications wydającego książki na temat: małżeństwa, rodziny, seksualności, technologii, duchowości oraz społecznych trendów.

Jest również powszechnie znanym dziennikarzem,którego artykuły redakcyjne ukazały się w „Dallas Morning News”, „the Miami
Herald”, „the San Jose Mercury” i „Huston Post”.

Jest gospodarzem „Probe” i często służyjako gość gospodarz audycji Point of View („Punkt widzenia”) prowadzonej przez amerykańską sieć radiową (USA Radio Network).

Czym jest Probe?Probe Ministries jest to niedochodowasłużba, której misją jest towarzyszyć kościołowi w odnawianiu umysłów wierzących chrześcijańskim spojrzeniem i wyposażanie kościoła do zdobywania świata dla Chrystusa. Probe wypełnia tą misję poprzez konferencje dla młodzieży i dorosłych Mind Games, około 3.5 minutowy program radiowy, strony internetowe www.probe.org oraz ProbeCenter na Uniwersytecie Teksas w Austin.
Dalsze informacje na temat materiałówdostępnych w Probe i służby można zdobyć kontaktując się z nami:

Probe Ministries1900 Firman Drive, Suite 100

Richardson, TX 75081(972) 480-0240 FAX (972) 644-9664

info@probe.orgwww.probe.org

Jest również powszechnie znanym dziennikarzem, którego artykuły redakcyjne ukazały się w „Dallas Morning News”, „the Miami Herald”, „the San Jose Mercury” i „Huston Post”.

Jest gospodarzem „Probe” i często służy jako gość gospodarz audycji Point of View („Punkt widzenia”) prowadzonej przez amerykańską sieć radiową (USA Radio Network).

Czym jest Probe?

Probe Ministries jest to niedochodowa służba, której misją jest towarzyszyć kościołowi w odnawianiu umysłów wierzących chrześcijańskim spojrzeniem i wyposażanie kościoła do zdobywania świata dla

Chrystusa. Probe wypełnia tą misję poprzez konferencje dla młodzieży i dorosłych Mind Games, około 3.5 minutowy program radiowy, strony internetowe www.probe.org oraz ProbeCenter na Uniwersytecie Teksas w Austin.

Dalsze informacje na temat materiałów dostępnych w Probe i służby można zdobyć kontaktując się z nami:

Probe Ministries

1900 Firman Drive, Suite 100

Richardson, TX 75081

(972) 480-0240 FAX (972) 644-9664

info@probe.org

www.probe.org

_______________

1.Report of the Attorney General’s Task Force on Family Violence, U.S. Department of Justice, Washington, D.C., 112.

2. „The War Against Pornography,” Newsweek, 18 March 1985, 60.

3.Final Report of the Attorney General’s Commission on Pornography, ed. Michael McManus (Nashville, Tenn.: Rutledge Hill Press, 1986), 8.

4. Ibid.

5. Edward Donnerstein, „Pornography and Violence Against Women,”Annals of the New York Academy of Science, 347 (1980), 277-88.

6. Edward Donnerstein, „Pornography: Its Effects on Violence Against Women,” in Malamuth and Donnerstein, eds., Pornography and Sexual Aggression (New York: Academic Press, 1984)

7. Neil Malamuth, „Rape Fantasies as a Function of Repeated Exposure to Sexual Violence,” Archives of Sexual Behavior, 10 (1981): 33-47

8. Linz, Donnerstein, and Penrod, „The Effect of Multiple Exposures to Filmed Violence Against Women,” Journal of Communication 34 (1984): 130-47.

9. James Check, „The Effects of Violent and Nonviolent Pornography,” Department of Justice, Ottawa, Canada, submitted June 1984.

10. Dolf Zillman and Jennings Bryant, „Pornography, Sexual Callousness, and the Trivialization of Rape,” Journal of Communication, 32 (1982): 10 21.

11. Zillman, Bryant, Carveth, „The Effect of Erotica Featuring Sadomasochism and Beastiality of Motivated Inter-Male Aggression,” Personality and Social Psychology Bulletin, 7 (1981): 153-59.

12. Dolf Zillman, „Effects of Prolonged Consumption of Pornography,” a paper prepared for the Surgeon General’s Workshop on Pornography and Public Health, Arlington, Va., 22-24 June 1986.

13. Dolf Zillman and Jennings Bryant, „Pornography, Sexual Callousness, and the Trivialization of Rape,” Journal of Communications 32(1982): 15.

14. Larry Baron and Murray Strauss, „Legitimate Violence and Rape: A Test of the Cultural Spillover Theory,” Social Problems 34 (December 1985).

15. Joseph Scott and Loretta Schwalm, „Rape Rates and the Circulation Rates of Adult Magazines,” Journal of Sex Research, 24 (1988): 240-50.

16. David Alexander Scott, „How Pornography Changes Attitudes,” in Pornography: The Human Tragedy, ed. Tom Minnery (Wheaton, Ill.: Tyndale House Publishers).

17. Berl Kutchinsky, „The Effect of Easy Availability of Pornography on the Incidence of Sex Crimes: The Danish Experience,” Journa of Social Issues, 29 (1973): 163-81.

18. Dolf Zillman, „Pornography Research and Public Policy,” in Dolf Zillman and Jennings Bryant, eds., Pornography: Research Advances and Policy Considerations (New York: Academic Press, 1989), 387-88.

19. Deborah Baker, „Pornography Isn’t Free Speech,” Dallas Morning News, 17 March 1989, Op. Ed. Page.” Testimony by John B. Rabun, deputy director, National Center for Missing and Exploited Children, before the Subcommittee on Juvenile Justice of the Senate Judiciary Committee, 12 September 1984.

21. W. Marshall, „Pornography and Sex Offenders,” in Dolf Zillman and Jennings Bryant, eds.,Pornography: Research Advances and Policy Considerations (New York: Academic Press, 1989).

22. „The Men Who Murdered,” FBI Law Enforcement Bulletin, August 1985

23. Cass R. Sunstein, „Pornography and the First Amendment,”Duke Law Journal, September 1986, 595ff.

24.Final Report, ed. McManus, xvii.

25. Interview with Dr. James Dobson with Ted Bundy in Starke, Florida, on 23 January 1989.

? 1997 Probe Ministries Internationalраскрутка сайта

Więźniowie nadziei

Francis Frangipane

Czasami, gdy oczekujemy na narodziny naszego przeznaczenia, czujemy się tak, jakbyśmy chcieli zrezygnować z nadziei, lecz Bóg nie pozwala nam na to. Czujemy się wtedy jak zniewoleni przez nadzieję.

Zachariasz 9:12 (tłumaczenie z wersji angielskiej na bazie BT)

Wróćcie do warownego miejsca, więźniowie nadziei. Dzisiaj  zapewniam cię o tym, że nagrodzę cię w dwójnasób„.

Bywa czasami tak, że w czasie, gdy rozwijają się twoje marzenia, wydaje się, że nadzieja zamieniła się w więzienie. Nie możesz sprawić, aby te marzenia się spełniły, lecz okazuje się niemożliwe, aby przestać w nie wierzyć. Nie możesz iść do przodu ani odrobinę szybciej, niż pozwoli ci na to Bóg, lecz nie możesz też wrócić do miejsca, gdzie już raz byłeś i począłeś z obietnicy Bożej. Bóg nie pozwoli na to, abyś zrezygnował! W takim stanie czujesz się tak, jakbyś chciał powiedzieć:

  • W porządku, Boże, mam już dość! Nie chcę żadnych nadziei więcej! Jestem już zmęczony  ciążą z twoich obietnic! Chcę się wydostać z tego więzienia nadziei!

To właśnie w takich chwilach twoje marzenie zdaje się być tak realne dla ciebie, lecz nie dla innych. Konflikt między tym, co czujesz w Duchu, a tym co jest oczywiste w naturze zgrzyta w twej duszy.

Teraz jest taki czas, że sprawą odległej przyszłości jest oglądanie jak wypełniają się twoje marzenia, lecz masz już za sobą taki czas, gdy nie widziałeś niczego. Myślisz sobie: „Czy jestem stuknięty myśląc, że Bóg mnie pobłogosławi?” Przeciwnik nachodzi cię jak powódź i zalewa wątpliwościami powodując cierpienia duszy. Jest to czas, gdy Bóg wykonuję w tobie największą pracę.

Ponieważ Cię kocha

Czujesz się tak, jakbyś już był gotowy na swoje przeznaczenie, lecz Bóg znów kieruje cię z powrotem do rafinerii celem dalszego oczyszczania. O, jakże już jesteś zmęczony tą obrzydliwą rafinerią i niekończącym się oczyszczaniem.

  • W porządku, Boże, możesz już teraz przestać – krzyczysz, lecz On nie przestaje.

Zostałeś złapany w więzieniu nadziei a On nie pozwoli ci wyjść dopóki nie skończy tego, co w tobie zaczął.

Czujesz się jak dziecko, któremu wbiła się drzazga. Nie chce tego bólu, który ona wywołuje, lecz nienawidzi nieszczęścia wyciągania jej. Wyciągnięcie drzazgi jest ważne, lecz ono tego nie rozumie. Nawet jeśli już zrozumiało to i tak trudno usiedzieć spokojnie w czasie wyciągania. Tak, wszyscy mamy duchowe drzazgi, które Bóg musi wyjąć i czasami to rzeczywiście rani, szczególnie jeśli ta drzazga tkwi głęboko w naszym sercu. To właśnie w takim momencie proces oczyszczania (rafinacji) sprawia PRAWDZIWY ból, ponieważ Pan wchodzi do samego rdzenia twojej duszy, głęboko w twoje serce.On rozwija w tobie takie rzeczy, o których ty nie wiedziałeś, że ci ich brakuje; rzeczy, o  których nawet nie wiedziałeś, że ci są potrzebne.

Myślisz: „W porządku, Boże, to już jest dość głęboko”, lecz każdy budowlaniec wie, że musi kopać głęboko, aby położyć właściwy fundament, zanim zacznie stawiać wysoką budowlę. A im większy budynek ma stać, tym głębsze muszą być fundamenty. To ogromna Boża miłość do nas nie pozwala nam wejść do naszego przeznaczenia, dopóki nie ma bezpiecznego fundamentu. Jeśli Pan cię powstrzymuje, a ty czujesz się jak więzień to robi to z wielkiej miłości do ciebie. On nie chce patrzyć na to jak wszystko, co w tobie zbudował, wali się, ponieważ nie miał czasu na postawienie solidnego fundamentu. On kocha cię tak bardzo!

Pomimo, że to sprawia ci ból, On chce trzymać się w więziennej celi nadziei dopóki nie będzie dla ciebie bezpiecznie z niej wyjść. Nawet jeśli masz już serdecznie dość nadziei, wiary i oczekiwania, On ciągle daje ci nadzieję, wiarę i jeszcze dłuższe oczekiwanie, i może to być najtrudniejsza rzecz, jaką ci kiedykolwiek dotąd poleciła. Lecz jeśli czujesz się już na granicy rezygnacji, a jednak trwasz dalej to zaczniesz odczuwać wzrastającą w tobie siłę, której wcześniej nie miałeś. I rzeczywiście, nie miałeś jej wcześniej, ponieważ jest to nagroda za znoszenie bolesnego procesu. Jest to dar Boży, którego przeciwnik nie może ci zabrać, ponieważ zasłużyłeś na niego.

Uchwyceni w niewolę przez nadzieję

W Słowie Bożym widzimy wielu ludzi, którzy byli zniewoleni przez nadzieję jak Mojżesz, Józef, Abraham, aby wymienić tylko kilku. Moim ulubieńcem jest Dawid – jego szczerość  wobec nieszczęścia zwraca i przyciąga moją uwagę.

Bóg obiecał Dawidowi, że będzie rządził królestwem Izraela i Samuel namaścił go do tego (p. 1 Sam 16:13). Jednak po namaszczeniu go na króla, musiał wrócić od pasienia owiec a było to na wiele lat przed wypełnieniem się obietnicy. Spędził wiele z tych lat ścigany przez człowieka, którego tron miał odziedziczyć. Tam na pastwiskach swego ojca nie przewidywał, że będzie się ukrywał w jaskiniach czy udawał nienormalnego, aby uratować swoje życie (p. 1 Sam. 22:11). Przede wszystkim to Bóg powiedział, że będzie królem, a król nie musi robić tych wszystkich rzeczy… nieprawdaż? W Ps. 119:82 Dawid woła do Boga:

Ps119,82 „Moje oczy wypatrują spełnienia się obietnic. Kiedyż więc mnie pocieszysz?

Rozumiem tęsknotę  serca wypowiadającego te słowa. Czasami człowiek czuje się tak, jakby obietnica  nigdy miała się nie wypełnić, lecz w rzeczywistości dla Dawida wypełniła  się i tak będzie i z tobą, jeśli nie zrezygnujesz.

Bez nadziei? Nie!  Bezradny? tak!

Czy czasami czujesz się jakbyś był bez nadziei? Nie jesteś bez nadziei, jesteś bezradny. Bóg umieścił cię w tej sytuacji bezradności czy całkowitej zależności od Niego, jesteś bezradny wobec niej. Walczysz, aby osiągnąć jakiś stopień kontroli nad swoim życiem, lecz twoja pycha (o której nawet nie wiedziałeś, że jest) jest miażdżona w tym kieracie bezradności, lecz właśnie ten stan bezsilności powoduje twój ból. Bóg chce, abyś całkowicie na Nim polegał i będzie cię trzymał w tym więzieniu nadziei dopóki tak się nie stanie.

Wróćcie do swoich miejsc warownych

Twoją warownią w takim czasie jest zaufanie Bożej miłości. Ufaj Mu, pomimo wszystkich rozmyślań umysłu i okoliczności otaczających cię. Byłeś zadowolony oddając Bogu kontrolę nad twoim życiem, dopóki On nie postanowił zrobić z nim czegoś , czego nie chciałeś. Byłeś szczęśliwy poddając Mu wszystko, dopóki On nie  zdecydował się promować cię do czegoś innego. Wierzysz w Jego suwerenność, dopóki Jego suwerenność nie wchodzi w konflikt z twoją wolą. Wtedy masz pewność,  że się pomylił. Chcesz od Niego uciekać, lecz On jest twoim schronieniem.  Jak możesz uciec od swego miejsca ucieczki? Jak możesz uciec od Tego jedynego,  który rzeczywiście rozumie i kocha cię? Odpowiedź…. nie możesz. Zatem wróć,  mój przyjacielu, do swojej warowni i bądź więźniem dopóki On nie skończy  z tobą; dopóki On nie zdecyduje, że faktycznie jesteś gotowy na to wszystko,  co dla ciebie ma.

To, co teraz wydaje  ci się więzienną celą, Bóg widzi jako warownię i, oczywiście, to On ma rację.  Kocha ciebie i jeśli tylko przekażesz mu kontrolę nad swoim życiem, On będzie  go strzegł. Być może, że to co dla ciebie wydaje się więzienną celą może  w rzeczywistości być miejscem bezpieczeństwa i ochrony. Dawid nie przepadał za siedzeniem w jaskiniach, lecz one chroniły go przed Saulem. Mogą nie podobać  ci się te okoliczności, w których się znajdujesz, lecz nie uciekaj od nich. Może on ratują ci życie.

Podwójna miara za problemy

Dlaczego przechodzimy przez to, przez co przechodzimy? Druga połowa Zach 9:12 daje nam odpowiedź, której szukamy. Mówi tak:

Dzisiaj zapewniam cię o tym, że nagrodzę cię w dwójnasób„.

Bóg mówi: „Dziś  zapewniam cię, że nie tylko odnowię ci wszystko, co zostało zabrane, lecz  dam ci podwójnie za wszystkie twoje problemy jakie zniosłeś”. Mówi: „nie  zatrzymuj się teraz…. ufaj mi, ponieważ ja widzę twoją przyszłość i jest  bardzo błogosławiona. Idź ze mną i ufaj mi a ja dam ci odpocznienie w samym środku burzy”.

Mat 11,28 „Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście  spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie„.

Jeśli nauczyliśmy  się 'odpoczywać’ w Bogu w samym środku burzy, Bóg jest potężnie błogosławiony.  Dowodzi to, że ufamy Jego dobroci, bez względu na to, jak wyglądają okoliczności.  Jemu bardzo podoba się, gdy ufamy Mu a gdy jest zadowolony, wyleje błogosławieństwo  z niebios.

Pan, tak jak to  zrobił dla Izraela w Zach. 9:12, wstanie i ogłosi wszystkim, że jest dumny  z ciebie i zamierza oddać ci w podwójnie, jeśli ufał Mu we wszystkim przez co przechodzisz. I to jest początek spełniania  się twoich marzeń. Raduj się z tego, przyjacielu, ponieważ przeszedłeś przez rzekę przeciwności i twój niebiański Ojciec jest dumy z ciebie.

Wróćcie do warowni więźniowie nadziei.

aracer.mobi

Szkoła biblijna on-line – 04.04 Owoce Ducha Świętego

Gal 5:22-23
Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, wstrzemięźliwość. Przeciwko takim nie ma zakonu.

Ile jest owoców Ducha Świętego? Zgadnij a następnie policz, aby zobaczyć, czy zgadłeś. Trafiłeś?
Czy było ich dziewięć? Jeśli tak, to jesteś w błędzie, ponieważ jest tylko JEDEN owoc Ducha. Tak, to jest prawda, tylko jeden. Greckie słowo tłumaczone jako ?owoc? tutaj w Gal 5:22 to ?karpos? i jest w liczbie pojedynczej. Zatem oznacza to, że cała ta lista to jedna grupa, którą należy traktować jako jedno.

Ten smakowity kąsek informacji jest ważny. Przede wszystkim, zwróć uwagę na to, że te owoc Ducha jest po prostu owocem DUCHA. Nie jest to twój owoc, lecz owoc Ducha Bożego. Jest tak dlatego, że Bóg jest miłością (1 Jn 4:8) i mieszka w wierzącym (Jn 14:23). Znaczy to, że to działo Bożego Ducha Świętego w tobie przynosi ten owoc. Oczywiście to ty współpracujesz z Bogiem w przynoszeniu tego owocu i to ty musisz starać się rozwijać go, lecz to Bóg: ?… sprawia w was według swego upodobania chcenie i wykonanie,? (Flp. 2:13). Wiemy, oczywiście, że jest Bożym upodobaniem, abyś kochał i przynosił owoc miłości.

Po drugie, to wszystko jest jeden owoc, a zatem wszystkie dziewięć wymienionych rzeczy już należą do ciebie w Duchu Świętym. Innymi słowy, wszystkie dziewięć rzeczy są w rzeczywistości jedną rzeczą, którą posiadasz, ponieważ Duch Święty zamieszkuje w tobie ? to znaczy, jeśli jesteś chrześcijaninem. Widzisz, czy jeśli kochasz to nie jesteś radosny? Jeśli kochasz czy nie masz również pokoju? Jeśli kochasz czy nie jesteś równocześnie cierpliwy, dobry, wierny, łagodny i wstrzemięźliwy? Z łatwością można powiedzieć, że miłość jest drzewem, które przynosi owoc w postaci radości, cierpliwości, dobroci, wierności, łagodności i samokontroli. Jeśli masz w swym sercu miłość, która jest z Boga, a która wynika z twojej ufności i wiary w Jezusa i Jego ofiarę to wszystkie inne łaski wymienione tutaj również należą do ciebie. PO prostu musisz je rozwinąć.

Gdy jednak przyjrzysz się sobie samemu, możesz zauważyć, że część owocu (mówimy o indywidualnych aspektach miłości tutaj) nie są wcale tak dobrze rozwinięta. Możesz być uprzejmy i dobry lecz musisz popracować nad cierpliwością. Możesz być bardzo radosny i pełen pokoju, lecz potrzebujesz pracy nad samokontrolą i uprzejmością. Nikt z nas nie jest doskonały i wszyscy mamy takie dziedziny, które wymagają rozwinięcia. Lecz wszyscy chrześcijanie mają Ducha Bożego, a zatem mają owoc Ducha Bożego w sobie. Jest tutaj, tylko w formirmie rozwojowej, lecz jest tam.

Zastosowanie

Owoc Ducha Bożego jest w tobie, ponieważ jeśli jesteś chrześcijaninem to zostałeś wykupiony za pewną cenę. Zostałeś wykupiony przez krew Chrystusa, Boga w ciele (Jn 1;1, 14), który umarł na krzyżu za twoje grzechy (1 Ptr. 2:24). Tylko ze względu na to, co zrobił Jezus możesz mieć nadzieję na to, że będzie w ogóle dobry, uprzejmy, cierpliwy, miłujący czy cokolwiek. Nie możesz przeżywać tych rzeczy bez Ducha Bożego w tobie.

W końcu, to przez wiarę chodzisz przed Bogiem (Hab. 2:4). To przez wiarę szukasz Pana i starasz się o manifestacje miłości Jego Ducha w tobie. Jest to ważne, ponieważ niewierzący mogą szukać łask w działających tobie. Są one dowodem twojego nawrócenia i świadectwem zamieszkującego w tobie Boga. Nie wystarczy znać doktrynę, musisz mieć Ducha Bożego, który pracuje w tobie i poprzez ciebie.

Zapytaj więc siebie, czy kochasz, czy próbujesz okazać miłość nie tylko Bogu, lecz również ludziom. Potem wróć i policz ten owoc ponownie. Gdy dotrzesz do miłości, zatrzymaj się i proś Pana, aby rozwinął ją w twoim sercu.

продвижение

Szkoła Biblijna on-line – 04.03 Dary Ducha Świętego

1Kor 12:8-11

Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości,
drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,
inny wiarę w tym samym Duchu,
inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.
Jeszcze inny dar czynienia cudów,
inny dar proroctwa,
inny dar rozróżniania duchów,
inny różne rodzaje języków,
inny wreszcie dar wykładania języków.
Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

Duch Święty dał kościołowi różne dary. Niektóre są charyzmatyczne, a inne nie. Znaczy to, że są takie dary, które działają wyłącznie w mocy Ducha Świętego jak mówienie językami, słowo mądrości, proroctwo itp., podczas gdy inne są opisane w biblii jako zarządzanie, pomoc, nauczanie, służenie itd. Oba zestawy darów zostały dane w celu ustanowienia i rozwijania chrześcijańskiego kościoła.

CARM rozumie to, że istnieje w ciele Chrystusa podział wobec kontynuacji czy zaniknięcia darów charyzmatycznych. Ten podział jest niestety faktem i sprawą, którą trzeba się zająć. O ile jest całkowicie do przyjęcia różnorodność opinii to jednak, gdy te opinie budują linie podziałów, które uniemożliwiają społeczność to takie różnice stają się grzeszne.

Jesteśmy więc w naszym ośrodku apologetycznym CARM zdania, że wobec darów charyzmatycznych każdy powinien być osobiście przekonany w swym sumieniu co do tego czy są one na dziś czy nie. Musimy okazywać łaskę wobec tych w ciele Chrystusa, którzy mają odmienne zdanie na temat nie istotnych (??non-essential) spraw. Sprawa dotycząca charyzmatycznych darów nie jest istotą rzeczy i jest dyskutowana z obu punktów widzenia.

Spójrzmy więc na dary dane kościołowi przez Ducha Świętego..

Dary charyzmatyczne

Zbawienie, Rzym. 6:23; 1 Kor. 12:8

Słowo mądrości, 1 Kor. 12:8

Słowo wiedzy, 1 Kor. 12:8

Wiara, 1 Kor. 12:9

Uzdrawianie, 1 Cor. 12:9

Cuda, 1 Kor. 12:10

Proroctwo, Rzym. 12:6; 1 Kor. 12:10

Rozróżnianie duchów, 1 Kor. 12:10

Języki, 1 Kor. 12:10

Interpretacja języków, 1 Kor. 12:10

Dary standardowe:

Usługiwanie, Rzym. 12:7

Zachęta, Rzym. 12:7

Motywowanie, Rzym. 12:8

Dawanie, Rzym. 12:8

Przywództwo, Rzym. 12:8

Okazywanie miłosierdzia, Rom. 12:8

Nie stoimy na stanowisku czy dary charyzmatyczne przeminęły czy nie. Niemniej musimy być pewni co do natury tych darów i ich przeznaczenia. Duch Święty dał je kościołowi po to, aby budowały kościół, zachęcały wierzących i pomagały w prezentacji i rozszerzaniu ewangelii w świecie.

Słowo ostrzeżenia

Jest wiele grup we współczesnym chrześcijaństwie, które praktykują zjawisko mówienia językami. Bez względu na to czy one trwają w dzisiejszym kościele czy nie, jeśli są używane, muszą być używane w biblijny sposób. W 1 Kor. 14 mówienie językami odbywa się w kościele, z interpretacją (wykładem) i wykonaniu dwóch, najwyżej trzech. Nie ma w Biblii przypadku mówienia językami przez całe zgromadzenie w tym samym czasie i bez wykładu.

14,27
Jeśli kto mówi językami, niech to czyni dwóch albo najwyżej trzech, i to po kolei, a jeden niech wykłada;

14,28
a jeśliby nie było nikogo, kto by wykładał, niech milczą w zborze, niech mówią samym sobie i Bogu.

Niestety widzimy ten błąd całej grupy ludzi mówiących językami naraz, w TV przez chrześcijańskich ewangelistów, którzy często mówią językami i zachęcają zgromadzenia do tego, aby to robiły bez interpretacji i nie przez dwóch czy trzech maksymalnie jak uczy Pismo. Ten brak szacunku dla biblijnego polecenia przynosi wstyd imieniu Chrystusa, ponieważ niewierzący będą myśleć, że ci, którzy to robią są szaleni.

14,23
Jeśli się tedy cały zbór zgromadza na jednym miejscu i wszyscy językami niezrozumiałymi mówić będą, a wejdą tam zwykli wierni albo niewierzący, czyż nie powiedzą, że szalejecie?

Jeśli mówienie językami ma się odbywać w ogóle, to musi być robione właściwie, tak aby nie utrudniać niewierzącym i nie przynosić wstydu imieniu Chrystusa. Dary nie mają być używane w celu gloryfikowania siebie. Mają być używane mądrze i uważnie w celu budowania chrześcijan i wysławiania Boga. Jeśli nie można ich używać w taki, właściwy, sposób, przez dwóch lub trzech z wykładem to lepiej, aby ich nie używać wcale.

Zastosowanie

Duch Święty nie zostawił nas samych. Dał nam wszystko, czego potrzebujemy, aby usługiwać sobie nawzajem, wzrastać w wierze i szerzyć ewangelię. Jako chrześcijanin musisz znaleźć zachętę w poznaniu, że Bóg dał dary kościołowi. Używanie darów nie ma na celu egoistycznego wywyższenia siebie, lecz ich przeznaczeniem jest uwielbienie Boga, wykształcenie ciała Chrystusa i głoszenie ewangelii.

раскрутка

Szkoła Biblijna on-line – 04.02 Dzieło Ducha Świętego

Duch Święty nie jest jakąś bezczynną obecnością Bożą, nie zaangażowaną w stworzenie czy pracę z ludzkością. Jest On bardzo aktywny w życiu wierzących. Potrzebujemy Ducha Świętego, aby nas prowadził informował, przekonywał o grzechu, wzmacniał nas na chrześcijańskiej drodze. Musimy znać dzieła Ducha Świętego, ponieważ Bóg objawił je w Piśmie. Gdy dowiem się jakie to są dzieła, będziemy mogli lepiej rozumieć Jego rolę w życiu naszym i kościoła.

Niektórzy teolodzy nauczają, że każdy z członków Trójcy ma swój „zakres odpowiedzialności”. Wydaje się jasne, że Ojciec jest tym, który przeznacza (Ef. 1:1-11); Syn zbawia (Jn 3:16), a Duch Święty zamieszkuje w tych, którzy są zbawieni (1 Jn 2:27). Jako Trójca, Bóg działa w sposób tajemny i cudowny i dzięki Trójcy możemy czerpać korzyści z odkupieńczego dzieła wcielonego Chrystusa jak i dzieła Ducha Świętego w nas, który prowadzi nas do tego, abyśmy byli coraz bardziej podobni do Chrystusa.

Rozważ, zatem następującą listę, która ujawnia wiele dział Ducha Świętego.

Daje dostęp do Boga – Ef. 2:18

Namaszcza do służby – Łuk 4:18

Upewnia – Rzym. 8:15-16; Gal. 4:6

Jest autorem Pisma – 2 Ptr. 1:20-21

Chrzci – Jn 1:232-34; 1 Kor. 12:13-14

Z Niego rodzą się wierzący – Jn 3:3-6

Calls and Commissions – Dz. 13:24; 20:28

Oczyszcza – 2 Tes. 3:13; 1 Ptr. 1:2

Przekonuje o grzechu – Jn 16:9,14

Stwarza – Rdz. 1:2; Job 33:4

Uzdalnia – 1 Tes. 1:5

Napełnia – Dz. 2:4; 4:29-31; 5:18-20

Daje dary – 1 Kor. 12:8-11

Uwielbia Chrystusa – Jn 16:14

Prowadzi w prawdzie – Jn 16:13

Pomaga w naszych słabościach – Rzym. 8:26

Zamieszkuje w wierzących – Rzym. 8:9-14; Gal. 4:6

Inspiruje modlitwy – Ef. 6:18; Jud. 20

Wstawia się – Rzym. 8:26

Interpretuje Pismo – 1 Kor. 2:1,14;

Prowadzi – Rzym. 8:14

Uwalnia – Rzym. 8:2

Kształtuje charaktery – Gal. 5:22-23

Wydaje owoce – Gal. 5:22-23

Umacnia wierzących – Luke 24:49

Wskrzesza z martwych – Rzym. 8:11

Regeneruje – Tyt 3:5

Uświęca – Rzym. 15:16

Pieczętuje – Ef. 1:1314; 4:30

Wzmacnia – Ef. 3:16; Acts 1:8; 2:4;

Naucza – Jn 14:26

Świadczy o Jezusie – John 15:26

Zwycięża nad ciałem – Rzym. 8:2-4; Gal. 4:6

Czci Boga – Fil. 3:3

Zastosowanie

Jak widać Duch Święty jest bardzo aktywny. Jedno z ważniejszych dzieł jakie czyni to przekonywanie o naszych grzechach. To przekonanie dotyczy zarówno niewierzących jak i wierzących. Bez przekonania o grzechu niewierzący nie wiedziałby o tym, że złamał prawo Boże. Niemniej, gdy już się dowie, może zostać poruszony do szukania Odkupiciela. To dlatego w czasie świadczenia musimy mówić prawdę i modlić się, aby Duch Święty przekonał o grzechu.

Podobnie, w życiu chrześcijanina Duch Święty przekonuje o grzechu. Jednak różnica jest taka, że nie ma to na celu zbawienia nas, skoro już jesteśmy zbawieni. Celem przekonywania przez Ducha Świętego o grzechu wierzących jest pokuta, tak aby nasza społeczność z Panem nie miała przeszkód.

Innym ważnym aspektem dzieła Ducha Świętego jest to, że On uzdalnia chrześcijan

Potrzebujemy tego do opierania się grzechowi i do życia w pobożności. Pomaga On w tym, aby chrześcijanin był silny.

Zastanów się również nad tym, jak Duch Święty porusza nas do modlitwy. Prowadzi nas i wzmacnia. Bardzo wiele czyni w naszym życiu, w naszych sercach i naszych relacjach z Panem Jezusem, a choć tak wiele robi, jest bardzo pokorny. Nie wskazuje na siebie. Zamiast tego, przynosi świadectwo o Chrystusie i Jemu chwałę. Zatem, w podobny sposób, poruszenie Ducha Świętego w nas powinno również przynosić chwałę Panu Jezusowi, gdy szukamy pokuty z grzechów i życia świętym życiem. W ten sposób pokazujemy naszą wdzięczność za wielką ofiarę odkupienia oraz demonstrujemy naszą miłość do Boga.

—————–

Przeżycie Moody’ego:
Któregoś dnia w Nowym Jorku – o, co za dzień! Nie mogę tego opisać! Z trudnością wracam do niego! Jest również zbyt święty, aby go nazywać! Mogę tylko powiedzieć, że Bóg objawił mi siebie! Miałem takie przeżycie miłości, że musiałem prosić Go, aby zatrzymał swą rękę! Poszedłem znowu głosić. Kazanie było nie było inne. Nie przedstawiałem żadnej nowej prawdy, a jednak setki się nawróciły. Już nie wrócę tam, gdzie byłem przed tym błogosławionym przeżyciem.

продвижение сайта

SB01_Sabat

Napisane przez byłego pastora Adewentystów solidne studium biblijne tego tematu. Warto zajrzeć.

Grudzień 24, 2004

Wyj.

16,2 3A on im na to: Oto, co kazał wam powiedzieć Jahwe: Dzień jutrzejszy będzie świętem, szabatem uroczystym na cześć Jahwe. napieczcie sobie wszystkiego, ile chcecie, ugotujcie, co chcecie, a czego nie zdołacie spożyć dziś, zostawcie sobie na jutro.

16,24I zostawili sobie [jedzenia] do dnia jutrzejszego, tak jak im nakazał Mojżesz. Nic się nie zepsuło i nie pojawiło się żadne robactwo.

16,25Wtedy powiedział Mojżesz: Jedzcie, bo dziś jest szabat [święty] ku czci Jahwe. Dzisiaj nic nie znajdziecie na pustyni.

16,26Macie zbierać [to pożywienie] przez sześć dni, natomiast dnia siódmego jest szabat i wtedy nic już nie znajdziecie.

16,27Mimo to siódmego dnia również wyszli niektórzy, żeby poszukać pożywienia, ale nic nie znaleźli.

16,28Wtedy powiedział Jahwe do Mojżesza: Jak długo jeszcze będziecie się ociągali z zachowywaniem moich nakazów i pouczeń?

16,29Patrzcie! Oto Jahwe ustanowił dla was szabat i dlatego szóstego dnia dostarcza wam pożywienia na dwa dni. Każdy pozostaje tego [siódmego] dnia tam, gdzie jest. Dnia siódmego nikt nie opuszcza miejsca, na którym przebywa.

16,30Zaczął więc lud odpoczywać dnia siódmego.

Wyj. 16:23-30 jest pierwszym miejscem, gdzie słowo „Sabat” występuje w Biblii. Jest to również pierwszy raz od chwili, gdy grzech wszedł, aby do kogokolwiek z ludzi jakiegokolwiek narodu powiedziano, aby „odpoczął”w jakimś szczególnym dniu tygodnia. Jest to co najmniej 2.500 lat od chwili gdy w 3 rozdziale Księgi Rodzaju Bóg odpoczął dnia siódmego i jest wyraźnie nowym objawieniem danym przez Boga. Dzień jutrzejszy będzie świętem, szabatem uroczystym na cześć Jahwe (B.W-P) nie został dany (i nie obejmuje) żadnemu innemu narodowi na ziemi.

Wcześniej faraon powiedział w Wyj. 5:2 (BW): A faraon rzekł: Któż to jest Pan, bym miał słuchać głosu jego i wypuścić Izraela? Pana nie znam, a Izraela nie wypuszczę.

Nie tylko odpoczynek sabatowy nie był znany uniwersalnie, lecz Bóg jako PAN, JAHWE, nie był znany uniwersalnie. Sabat został objawiony wyłącznie potomkom Jakuba i to przez Boskie objawienie.

Izraelici nie wiedzieli, co właściwie należy robić w objawiony po raz pierwszy sabatowy dzień i natychmiast go zignorowali.

„Pan dał wam (Izraelu) sabat” znaczy tylko Izraelowi. Gdy Izrael przekroczył przykazania Boże dotyczące zbierania, pieczenia i gotowania manny, Bóg zapytał:

„Jak długo będziecie się wzbraniali przestrzegać moich przykazań i moich praw?”

Tak więc przykazanie o sabatowym odpoczynku stało się nie tylko pierwszym przykazaniem Zakonu, lecz stało się również pierwszym, które zostało złamane!

„Zostańcie każdy na swoim miejscu, niechaj nikt w siódmy dzień nie opuszcza swego miejsca. Odpoczywał więc lud dnia siódmego”( Wyj. 16:29b,30).

Zauważ, że dzień sabatu pierwotnie nie był dniem zbiorowego oddawania czci, czy uwielbienia w ogóle. Był to dzień całkowitego odpoczynku każdego w swoim domu, czy namiocie!

Skoro koncepcja Żydów i Adwentystów Dnia Siódmego zbiorowego oddawania czci w Świątyni, synagodze czy ich kościołach to tak bardzo rozwinięte koncepcje Wyj 16 to powinno być oczywiste, że obecna idea oddawania czci w Sabat po prostu nie może być odbiciem wiecznej moralnej zasady charakteru Boga.

19,3A Mojżesz wstąpił na górę do Boga, Pan zaś zawołał nań z góry, mówiąc: Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz synom izraelskim:

19,4Wy widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, jak nosiłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do siebie.

19,5A teraz, jeżeli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i przestrzegać mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich ludów, bo moja jest cała ziemia.

19,6A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym. Takie są słowa, które powiesz synom izraelskim.

Od stworzenia zapisanego w Księdze Rodzaju do 16 rozdziału Księgi Wyjścia dzień sabatu nie gra absolutnie żadnej roli w Przymierzu Abrahamowym i jego potwierdzeniach w rozdziałach 12, 13, 15, 17 i 22 Księgi Rodzaju.

Sabat nie był nawet wspominany w czasach, gdy Bóg zajmował się przodkami Izraela Abrahamem, Izaakiem, Jakubem. Pomimo, że łamanie pozostałych dziewięciu przykazań jest bardzo szczegółowo opisane i karane, łamanie sabatu nigdy nie było na liście przestępstw (w tym okresie).

Tuż przed przekazaniem Zakonu w 20 rozdziale i następnych Księgi Wyjścia, Bóg wyraźnie dał do zrozumienia, że Stare Przymierze, czy Przymierze Mojżeszowe, jest skierowane wyłącznie do narodu Izraelskiego. Żadnemu innemu narodowi nie nakazano przestrzegania zasad Starego Przymierza (19:3-6). Szczególne „uwolnienie narodu z Egiptu” jest takim punktem odnośnym i jest to temat bardzo często powtarzany w Piśmie. Tylko naród Izraelski spełnia ten warunek (19:4). Zwrot „synowie Izraela” jest powtarzany setki razy dla podkreślenia tego faktu, niemal w każdej mowie dotyczącej Prawa Mojżeszowego czy Starego Przymierza.

W przeciwieństwie do Przymierza Abrahamowego, Przymierze Mojżeszowe jest warunkowe tzn. uzależnione od posłuszeństwa narodu izraelskiego (19:5). Każde przykazanie, każdy statut, zarządzenie i sabat w tym przymierzu miał zostać zamknięty (jako przymierze) jeśli jego warunki nie zostały spełnione przez literalny Izrael (i nie zostały). Ten fragment 19:4-5 z Księgi Wyjścia jest ogromnie ważny! Albo Izrael miał być zbawiony pod tym przymierzem (a nie został), albo przez Nowe Przymierze (którego warunki zostały spełnione przez Chrystusa i który jest bezwarunkowy dla prawdziwych wierzących w narodzie izraelskim).

DWA RÓŻNE PRZYKAZANIA DOTYCZĄCE SABATU

Wyj.
20,1A Pan mówił wszystkie te słowa i rzekł:

20,2Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Powt.
5,1Mojżesz zwołał wszystkich Izraelitów i rzekł do nich: Słuchaj, Izraelu, ustaw i praw, które wam dziś ogłaszam, abyście się ich nauczyli i przestrzegali ich wykonywania.
5,2Pan, nasz Bóg, zawarł z nami przymierze na Horebie.
5,3Nie z ojcami naszymi zawarł Pan to przymierze, lecz z nami, z nami, którzyśmy tu wszyscy dziś przy życiu.
5,4Twarzą w twarz Pan w wami mówił na górze z ognia.
5,5Ja zaś stałem wówczas pomiędzy Panem a wami, aby wam obwieszczać słowo Pana, gdyż baliście się ognia i nie wstąpiliście na górę. I rzekł:
5,6Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

W Słowie Bożym znajdują się dwie różne wersje Dziesięciu Przykazań.

O ile większość chrześcijan uważa za wersję standardową tą 20 rozdziału Księgi Wyjścia, Żydzi przykładają większą wagę do drugiej, końcowej wersji jaka znajduje się w Księdze Powtórzonego Prawa.

Gdy porówna się polecenia Wyj. 20:1,2 z Pwt. 5:1-5 widać wyraźnie, że Pan (Jahwe) dał całe swoje Prawo tylko narodowi Izraelskiemu (Pwt. 5:1), który Sam uwolnił z Egiptu (Wyj.20:2, Pwt.5:6).

Zakon jest tym samym co Mojżeszowe czy Stare Przymierze (Pwt. 5:3)

Gdy czytamy w Powt 5:3: „nie z ojcami naszymi zawarł Pan to przymierze” to odnosi się to do Abrahama, Izaaka, Jakuba i ich potomków aż do czasu uwolnienia z Egiptu. Powtórzmy, że nie ma żadnego powodu, aby uważać, że zachowywanie siódmego dnia, Sabatu, części Prawa Mojżeszowego był dane wcześniej, przez pokolenia sprzed okresu Księgi Wyjścia 16. W Księdze Powtórzonego Prawa Mojżesz wyraźnie pokazuje, że Dziesięć Przykazań, które ma właśnie ponownie przeczytać było częścią całego Prawa, całego Przymierza, wraz ze statutami i zarządzeniami. Te prawa były przeznaczone tylko dla narodu Izraelskiego i nie zostały dane Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, ich ojcom, „jako zestaw praw”.

PIERWSZE

Wyj.
20,3;Pwt 5:7
Nie będziesz miał innych bogów obok mnie.

DRUGIE
Wyj.20:4; Pwt. 5:8

Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, ….

TRZY
Wyj. 20,7; Pwt. 5:11

Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie zostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego.

CZTERY
Wyj 20,8Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić.

Pwt 5,12Przestrzegaj dnia sabatu, aby go święcić,

……………..

PIĘĆ
Wyj.
20,12Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni w ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie.

SZEŚĆ
Wyj.20,13Nie zabijaj.

SIEDEM
20,14Nie cudzołóż.

OSIEM
20,15Nie kradnij.

DZIEWIĘĆ
20,16Nie mów
fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.

DZIESIĘĆ
20,17Nie pożądaj domu bliźniego swego,

Powyższe Dziesięć Przykazań jest skróconą wersją, która często pojawia się na najbardziej „oficjalnych” znakach. Z wyjątkiem 7-9, które dodają jedną spółgłoskę, aby zmienić „nie” na „ani”, wszystkie przykazania w języku Hebrajskim są niemal identyczne. Niemniej czwarte przykazanie (Sabat) zmienia „pamiętaj” (zaakor) na „przestrzegaj” (shaamor).

Może to wielu zaskoczyć, lecz krótsza wersja jest bliższa oryginałowi danemu przez Boga Mojżeszowi. Uważne czytanie, porównywanie i wewnętrzny dowód wskazują na to, że dodatkowe słowa, które są zazwyczaj pomijane to są wyłącznie słowa „wyjaśniające”.

Wyj. 20,10ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach.

Powt. 5,14ale siódmego dnia jest sabat Pana, twojego Boga. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani twoje bydlę, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach, aby odpoczął twój sługa i twoja służebnica tak jak ty.

Zwróć uwagę na słowa pisane kursywą. Czy jest to komentarz Mojżesza do Słów Bożych, czy cokolwiek innego, Mojżesz ma tutaj niewyobrażalną wolność w zmianie dokładnego słownictwa.

Przykazanie w sposób pośredni zatwierdzają również niewolnictwo, które było akceptowane przez część Starego Przymierza. Już to samo powinno definiować Sabat jako tymczasowe, kultowe „zarządzenie”.

Wyj.
20,11Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go.

Pwt. 5,15Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i że Pan, twój Bóg, wyprowadził cię stamtąd ręką możną i ramieniem wyciągniętym.

____

Dlatego rozkazał ci Pan, twój Bóg, abyś obchodził dzień sabatu.

WAŻNE! Te dwa zestawy wyjaśniające przyczynę sabatu są całkowicie różne w dwóch zestawach Dziesięciu Przykazań! Dlaczego? Jeśli stworzenie było tak ważne dla przykazania o zachowaniu sabatu, jak twierdzą ADS, to dlaczego nie zostało to włączone do ostatecznej, najbardziej istotnej, wersji Dziesięciu Przykazań jakie znajdujemy w Księdze Powtórzonego Prawa? O ile Mojżesz nie znał Bożego zamiaru, aby „pamiętaj” było „zachowuj” to nie mamy żadnego wyjaśnienia tej zmiany w podstawowym przykazaniu. Niemniej Pwt 5:15 musi być widziane jako rozwinięcie przyczyny zachowania dnia Sabatu dla naturalnego Izraela.

Zatem część dotycząca stworzenia z Wyj 20:11 prawdopodobnie mogła nie być częścią Bożego pisma na kamiennych tablicach – inaczej Mojżesz byłby winny ogromnie ważnej zmiany Bożego Prawa!

Między Wyj 20 a Pwt. 5 minęło prawie 40 lat. Poza Mojżeszem, Jozuem i Kalebem wszyscy dorośli, którzy byli obecni w zdarzeniu z 20 rozdziału Księgi Wyjścia zmarli.

Nowe pokolenie miało właśnie wkroczyć i zdobyć Kanaan mając taką samą liczbową siłę, przy której poprzednie pokolenie odmówiło walki.
Księga Powtórzonego Prawa ma w Judaizmie znacznie większe znaczenie niż Księga Wyjścia. W rzeczywistości jest to najważniejsza księga w Biblii! Lista Dziesięciu Przykazań z tej księgi jest ważniejsza niż lista z Księgi Wyjścia i z tego powodu różnica między sabatowym przykazaniem z Wyj. 20 i Pwt. 5 jest ważna.

Tuż przed Dziesięcioma Przykazaniami znajdowały się warunki przymierza tj. rozdział 19 Księgi Wyjścia.Zaczynają one całą prezentacją i re-prezentację Starego Przymierza zarówno Księgi Wyjścia jak i Powtórzonego Prawa i nie powinny być oddzielane do swego kontekstu Starego Przymierza. To przymierze było jako całość niewidoczne, a Dziesięć Przykazań jest w całości w kontekście Starego Przymierza Mojżeszowego Prawa. Jako takie, Dziesięć Przykazań jest skierowane tylko do narodu Izraelskiego, który został wyprowadzony z Egiptu. Jest to prawda trudna do przyjęcia, lecz żaden autor Starego czy Nowego Testamentu nie mógł sobie wyobrazić oddzielenia Dziesięciu Przykazań od pozostałej części Prawa Mojżeszowego.

Sabat z Wyj. 20 odzwierciedla Boży odpoczynek w stworzeniu. Jednak Sabat z Pwt. 5 ignoruje całkowicie stworzenie i kładzie nacisk na uwolnienie z egipskiej niewoli.

Decydujące dla zdobycia właściwej perspektywy i zrozumienia zasad przymierz jest to, że nie jest to przymierze takie samo jak zawarte z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem… z ojcami (Pwt. 5:3). Przymierze Abrahamowe było bezwarunkowe i dotyczyło egzystencji narodu na ziemi, dotyczyło potomków Abrahama i Nasienia, którym miał być Chrystus (Gal 3:16).

To Mojżeszowe (Stare) Przymierze było warunkowe i czasowe, aż do czasu przyjścia „wiary”, którą jest Chrystus. Nieposłuszeństwo opóźniło Boże bezwarunkowe obietnice, lecz nie anulowało ich (Gal 3:19-25).

Wyj.
23,9Przychodnia nie uciskaj, sami bowiem wiecie, jak się czuje przychodzeń; wszak byliście przychodniami w ziemi egipskiej.

23,10Przez sześć lat obsiewać będziesz ziemię swoją i zbierać jej plony,

23,11w siódmym zaś zostawisz ją odłogiem i nie uprawisz jej, niech pożywią się z niej ubodzy twego ludu, a tym, co pozostanie po nich, niech pożywią się zwierzęta polne; tak też postąpisz z twoją winnicą i z twoim ogrodem oliwnym.

23,12Sześć dni wykonywać będziesz swoje prace, ale dnia siódmego będziesz świętował, aby wypoczął twój wół i twój osioł i aby wytchnął syn twojej niewolnicy i przychodzień.

W Wyj 23:12 siódmy dzień, Sabat, znajduje się głównie w kontekście dostarczenia odpoczynku „obcemu”, ponieważ „sami wiecie, jak czuje się przychodzień, wszak byliście przychodniami w ziemi egipskiej” (23:9). Sąsiednie wersety są przykładem tego, że statuty i kary przypominały Izraelowi o niewidzialnej jedności Prawa. Na przykład, takim samym przestępstwem byłoby zignorowania odpoczynku siódmego roku ziemi (23:10,11), jak zignorowanie siódmego dnia odpoczynku człowieka i zwierząt (23:12). Nauczyciele naciskający na jedno, a ignorujący drugie są niekonsekwentni w swej interpretacji.

Wyj.
23,32Nie zawieraj przymierza ani z nimi, ani z ich bogami.

23,33Nie będą mieszkać w twojej ziemi, by cię nie zwiedli do grzechu przeciwko mnie; bo jeśli będziesz służył bogom ich, będzie to dla ciebie sidłem.

Powt.
7,2i wyda je Pan, Bóg twój, tobie, i ty je wytracisz: Obłożysz je klątwą, nie zawrzesz z nimi przymierza ani się nad nimi nie zlitujesz.

7,3Nie będziesz z nimi zawierał małżeństw. Swojej córki nie oddasz jego synowi, a jego córki nie weźmiesz dla swojego syna,

7,6Gdyż ty jesteś świętym ludem Pana, Boga twego. Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, spośród wszystkich ludów na ziemi, abyś był jego wyłączną własnością.

Trzy rozdziały dalej, po przekazaniu Dziesięciu Przykazań w 20 rozdziale Księgi Wyjścia i tylko dwa dalej po przekazaniu ich w 5 rozdziale Księgi Powtórzonego Prawa powiedziano narodowi izraelskiemu, aby nie dzielił się tym szczególnym przymierzem z innymi narodami i nie zawierał żadnych przymierz z jakimkolwiek innym narodem. Bożym nakazem było, aby nie mieszkali z nimi, nie zawierali mieszanych małżeństw, nie dzielili się ani nie oddawali czci zinnymi narodami. Gdy Izrael ignorował te polecenia, tamte narody stałwały się sidłami.Sam zakon stał się płotem czy „przepierzeniem” między Izraelem, a innymi narodami. Szczególnie dotyczyło to przykazania sabatowego (Mar. 12:1; Ef. 2:14).

Zatem żadne z Mojżeszowych Praw Starego Przymierze (jego przykazań, kar, statutów/zarządzeń) takich jak Sabat nie miało obowiązywać innych, dopóki tacy ludzie nie znaleźli się w obrębie miast izraelskich (polityczna kontrola) i wewnątrz izraelskich domów! Jakkolwiek dziwne może się to wydawać, Izrael nie szedł na zewnątrz i dobrowolnie nie ewangelizował, ani nie nawracał innych na swoje przymierze i styl życia (mat 10:5,6). Zatem, z trudnością można rzec, że „Sabatowy” dzień, tak jak jest rozumiany w Dziesięciu Przykazaniach, miał być przeznaczony dla wszystkich narodów.

31,13Powiedz synom izraelskim: Zaiste, przestrzegać będziecie sabatów moich, gdyż to jest znakiem między mną a wami po wszystkie pokolenia wasze, abyście wiedzieli, żem Ja Pan, który was poświęcam.

1,14Przestrzegajcie więc sabatu, bo jest dla was święty. Kto go znieważy, poniesie śmierć, gdyż każdy, kto wykonuje weń jakąkolwiek pracę, będzie wytracony spośród swego ludu.

31,15Sześć dni będzie się pracować, ale w dniu siódmym będzie sabat, dzień całkowitego odpoczynku, poświęcony Panu. Każdy, kto w dniu sabatu wykona jakąkolwiek pracę, poniesie śmierć.

31,16Synowie izraelscy będą przestrzegać sabatu, zachowując sabat w pokoleniach swoich jako przymierze wieczne.

31,17Między mną a synami izraelskimi będzie on znakiem na wieki, bo w sześciu dniach stworzył Pan niebo i ziemię, a dnia siódmego odpoczął i wytchnął.

31,18A gdy dokończył rozmowy z Mojżeszem na górze Synaj, dał mu dwie tablice Świadectwa, tablice kamienne, zapisane palcem Bożym.

Powyższy fragment, ulubiony przez ADS, jest skierowany w szczególny sposób do „synów Izraela” i tylko do Izraela. Wersy 13 i 17 wskazują, że siódmy, sabatowy, dzień był tylko znakiem Starego Przymierza między Jahwe i synami Izraela! Sabat nigdy nie był dany dla kościoła, jako znak Nowego Przymierza. Gdyby Izrael miał uczyć inne narody zachowywania Sabatu, to nie byłby to unikalny znak między Jahwe a nimi. Zatem Bóg nie zamierzał tego, aby inne narody zachowywały Sabat w czasie Starego Przymierza.

Nie tak jak w przypadku pozostałych dziewięciu przykazań, które zostały powtórzone w warunkach łaski po Kalwarii, nie ma świętego dnia wspomnianego w warunkach Nowego Przymierza. „Dzień” został zastąpiony „Osobą” Jezusa Chrystusa, który dostarcza wszechobecnego odpoczynku wierzącym (Hebr. 4:3). Współcześni tzw. „zachowujący sabat” niemal zawsze grzeszą przeciwko pierwotnemu ogłoszeniu Sabatu, nie zachowując „całkowitego odpoczynku” (31:15), ponieważ wiele rutynowych działań zachowujących sabat zmusza do pracy innych (elektryczność, ogień, wojsko, gaz ziemny, policja, telefony, woda – nawet stacje radiowe i telewizyjne przekazujące ewangelię i muzykę).

Łamanie Sabatu w Starym Przymierzu było karane śmiercią (31:15). Dlaczego nie namówić tych, którzy ściśle zachowują sobotę czy niedziele do tego, aby naruszających te dni karać śmiercią? Kara śmierci była również przewidziana za łamanie większości z pozostałych dziewięciu przykazań. Czy mamy prawo uważać siebie za „zachowujących przykazania” jeśli nie podajemy do sądu tych, którzy ich nie przestrzegają tak, jak te same przykazania nakazują? Albo sabatowe prawa zostały zniesione wraz z wejściem Nowego Przymierza, albo kara śmierci powinna być wymuszana. Jakie prawo daje komuś naciskanie na przestrzeganie „prawa”, lecz unikanie kary za łamanie tego „prawa”?

Kamienne tablice z wersetu 18 powinny być porównane z 2 Kor. 3:7 i 10. 2 Kor

3,7Jeśli tedy służba śmierci, wyryta literami na tablicach kamiennych taką miała chwałę, że synowie izraelscy nie mogli patrzeć na oblicze Mojżesza z powodu przemijającej wszak jasności oblicza jego,

3,10Albowiem to, co niegdyś miało chwałę, teraz nie ma chwały z powodu chwały, która tamtą przewyższa.

(Porównaj również z Rzym 8:1-3)

Wyj.
34,21Przez sześć dni pracować będziesz, ale dnia siódmego odpoczniesz; w czasie orki i w czasie żniwa odpoczniesz;

Podobnie jak Wyj. 23:9-12 przykazanie sabatowe jest tutaj otoczone przez różne kary i statuty/zarządzenia takie jak pierworodne i rok świąteczny. Mają one tą samą wartość jako części niewidzialnego Zakonu!

35,2Przez sześć dni wykonywać się będzie pracę, a w dniu siódmym będziecie mieli święty sabat całkowitego odpoczynku dla Pana; każdy, kto w nim będzie wykonywał pracę, poniesie śmierć.

35,3Nie będziecie rozpalać ognia w żadnej z waszych siedzib w dzień sabatu.

Kontekstem tego sabatowego tekstu jest budowanie świątyni. Nawet prace przy tak ważnym projekcie miały być zatrzymane w czasie Sabatu. Nawet pocieranie o siebie kijków czy uderzanie w krzemieni w celu wykrzesania ognia, aby zagrzać domostwo.

Przestępstwo groziło śmiercią! Pamiętaj, że Sabat dotyczył również obcych (przybyszów) będących z zasięgu kontroli Izrealitów i w obrębie ich domów. Współczesne zastosowanie takiego prawa dotyczyłoby ludzi pracujących przy elektryczności i gazie służących ogrzewaniu mieszkań w Sabat. Ten fakt ogromnie zmniejszyłby przestrzeganie sabatu na tych obszarach Ziemi, gdzie temperatura jest zbyt niska!

Kapł
23,2Mów do synów izraelskich i powiedz im tak: Te są uroczystości świąteczne Pana, w które będziecie zwoływać święte zgromadzenia. Te są moje święta:

23,3Sześć dni będziesz wykonywał pracę, ale dnia siódmego będzie sabat, dzień całkowitego odpoczynku, uroczyście ogłoszone święto. Żadnej pracy nie będziecie wykonywać. Jest to sabat Pana we wszystkich waszych siedzibach.

23,4Te są uroczystości świąteczne Pana, święte zgromadzenia, które będziecie ogłaszać w ich oznaczonych czasach: …

W 23 rozdziale Księdze Kapłańskiej siódmy, sabatowy, dzień jest tylko jednym z wielu równie ważnych świąt i świętych zgromadzeń Pana (Jahwe) danych wyłącznie Izraelowi. Zaczynając od dnia sabatowego ten rozdział postępuje dalej wyszczególniając oznaczone czasy wymaganych świąt i ich sabatowych dni. Dni sabatowe świąt były określane od początku miesiąca, a nie w cyklu tygodniowym.

Powt.
6,20A gdy twój syn zapyta cię kiedyś: Co to za nakazy, ustawy i prawa, które nakazał wam Pan, Bóg wasz,

6,21to odpowiesz twojemu synowi: Byliśmy niewolnikami faraona w Egipcie i Pan wyprowadził nas z Egiptu możną ręką.

Jakie jest „znaczenie” Prawa Mojżeszowego: świadectw, czy Dziesięciu Przykazań, statutów czy zarządzeń? Gdy Hebrajskie dziecko zadało takie pytanie, odpowiedź była tak samo ważna jak najważniejsza przyczyna Sabatu podana w 6 rozdziale Księgi Powtórzonego Prawa: „to odpowiesz twojemu synowi: Byliśmy niewolnikami faraona w Egipcie i Pan wyprowadził nas z Egiptu możną ręką”

Ponieważ przymierze i jego prawa były dane wyłącznie narodowi Izraelskiemu, właściwa odpowiedź mogła być udzielona tylko przez nich. Odkupienie jest istotą CAŁEGO Prawa Mojżeszowego, włączając w to Dziesięć Przykazań (świadectw) – a szczególnie dotyczy to wykupienia z egipskiej niewoli (6:21).

Liczb
15,32A gdy synowie izraelscy przebywali na pustyni, napotkali człowieka, zbierającego drwa w dzień sabatu.

15,33Ci, którzy go napotkali zbierającego drwa, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona oraz do całego zboru.

15,34I osadzili go pod strażą, gdyż jeszcze nie było rozstrzygnięte, co ma się z nim uczynić.

15,35I rzekł Pan do Mojżesza: Mąż ten poniesie śmierć. Niech cały zbór go ukamienuje poza obozem.

15,36 I wyprowadził go cały zbór poza obóz, i ukamienowali go, i umarł, jak Pan nakazał Mojżeszowi.

Adwentyści Dnia Siódmego woleliby raczej nie dyskutować na temat tego tekstu. Wolą oni raczej opowiadać o tym jak piękny jest Sabat i jak Bóg pragnie, aby wszyscy go przestrzegali. W rzeczywistości był on w samym sercu bardzo surowego przymierza między Jahwe a narodem Izraelskim. Kara śmierci była przewidziana za złamanie większości z Dziesięciu Przykazań. Izrael był bardzo nieposłusznym narodem pod teokracją, bezpośrednimi rządami Boga. Jako wybrany Boży naród, Izrael, miał niesamowite objawienia, możliwości, odpowiedzialność i kary.

Była to natura Starego Przymierza, na którą zgodzili się w Pięcioksięgu. Z drugiej strony, chrześcijanin Nowego Przymierza nigdy nie otrzymał oferty takiego wyboru jak relacja starotestamentowa, włączając w to Sabat. Pomimo, że „karą za grzech” jest ciągle „śmierć”, fizyczna śmierć jest utrzymywana tylko poza teokracją.

Ezechiel
20:10-24 [liczne powtórzenie dla podkreślenia]

20,3Synu człowieczy! Przemów do starszych izraelskich i powiedz im: ..

20,5W dniu, gdy wybrałem Izraela, przysiągłem potomstwu domu Jakuba i objawiłem im się w ziemi egipskiej, przysiągłem im, mówiąc: Ja, Pan, jestem waszym Bogiem.

20,10I
wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej, i powiodłem ich na pustynię.

20,11I dałem im moje przykazania, i objawiłem im moje prawa, które jeżeli człowiek wykonuje, żyje dzięki nim,

20,12nadałem im również moje sabaty, aby były ZNAKAMI między mną a nimi, aby wiedzieli, że Ja, Pan, jestem tym, który ich uświęca.

20,13Lecz dom izraelski był przekorny wobec mnie na pustyni, nie postępował według moich przykazań, wzgardził moimi prawami, które jeżeli człowiek wykonuje, żyje dzięki nim; i bezcześcili bardzo moje sabaty. …

Relacja Starego Przymierza z Izraelem nie zaczęła się wcześniej niż odkupienie z Egiptu. Następnie Bóg dał Izraelowi spisany kod praw. Dał im Swoje statuty, zarządzenia, i Swoje Sabaty – wszystkie, nie tylko siódmy, sabatowy, dzień były „znakami” unikalnego przymierza zawartego tylko z Izraelem.

SB02 – Siódmy sabatowy dzień tygodnia

продвижение

Trójca rozwiązuje problemy

 

Chciałbym zająć chwilęna zajęcie się kilkoma ważnym sprawami. Bardzo ważne jest, abyście nauczyli się rozprawiać z trikami jakie są stosowane w czasie dyskusji o Trójcy.

Zajmę się nimi bardzo jasno, tak abyście mogli zrozumieć, co robię. Szczególnym pytaniem jest to, że mój, czy chrześcijański punkt widzenia na Trójcę nie jest spójny z Pismem i taki jest zarzut. To dlatego Jan 20 jest podnoszony i wiele innych jako zaprzeczające ortodoksyjnemu poglądowi na Trójcę. Faktycznie, kwestionowane jest to czy takie coś w ogóle może być traktowane jako ortodoksyjne pojęcie, ponieważ Sam Jezus tego nie nauczał.

Jest oczywiste, że Jezus nie nauczał na temat Trójcy w taki sposób jak ja to będę robił, ponieważ jest to nauczanie syntetyczne i wymaga zebrania wielu różnych rzeczy i dokonania ich syntezy w doktrynę. Lecz synteza jest uzasadniona (prawna) jeśli każda z tych rzeczy jest nauczana w Piśmie. W rzeczywistości, jeśli chodzi o unię hipostatyczną – pełne człowieczeństwo i pełne bóstwo Jezusa Chrystusa to na temat obu tych rzeczy Pan nauczał.

Jeśli zastrzeżenia dotyczą mojego czy chrześcijańskiego punktu widzenia i tym zastrzeżeniem jest, że nie znajduje się on w Piśmie, to zanim przystąpimy do rozwiązywania tego problemu musisz spełnić dwa warunki. Przede wszystkim, musisz dobrze zrozumieć co jest istotą mojego sposobu patrzenia na sprawę, które, jak twierdzisz, jest niezgodne z Pismem. Po drugie, musisz działać na podstawie Pisma. Tu musisz zacząć i tutaj skończyć jeśli zastrzeżenie dotyczy tego, że nie jest ono Biblijne. Nadążasz? To dlatego zaczynasz na Biblii i kończysz na Biblii, a nie na Józefie Smith czy kimkolwiek innym. Dyskutujemy o tym, czy Biblia naucza tej szczególnej nauki, zatem zwracamy się do Biblii. Bierzemy tą definicję, która rzekomo nie jest zgodna z Biblią i staramy się zobaczyć czy cokolwiek w Biblii sprzeciwia się tej definicji, której się trzymamy.

Definicja Trójcy jest taka: Jest jeden Bóg, Jedna Istota, która jest Bogiem ijedynym Bogiem; jednak ten jeden Bóg ma trzy różne Osoby, oddzielne osoby: Ojciec, Syn i Duch Święty. Odniesienie do Syna jako do Słowa znajdujemy w pierwszym rozdziale ewangelii Jana. To jest nasz punkt widzenia. Uważamy, że Ojciec nie jest tym samym, co Syn. Uważamy, że Ojciec nie jest Synem. Uważamy, że Duch nie jest ani Ojcem, ani Synem, lecz że każda Osoba jest Bogiem. Posiadają wszystkie atrybuty Boga. Mają Bożą naturę i mogą być nazwane Bogiem, a jednak jest tylko jeden Bóg.

Niektórzy mogą powiedzieć, że to nie ma sensu, lecz to zależy od tego, co masz na myśli, gdy mówisz, że to nie ma sensu. Nie chodzi o to, że jest to nieracjonalne. Nie ma niczego w Trójcy, co sprzeciwiałoby się zasadom rozsądku. Absolutnie nic. Może to nie mieć sensu jeśli jest ci trudno to sobie wyobrazić. Czy to jakiś trójgłowy potwór? Nie mogę sobie tego wyobrazić swym umysłem.

Dlaczego nie możesz przyjąć prawdy o czymś, jeśli nie potrafisz sobie tego wyobrazić? Powiedz mi jak wygląda miłość? Powiedz mi jak wygląda Bóg? Nie możesz wyobrazić sobie Boga. Tak faktycznie to nawet jest zakazane wyobrażanie Go sobie. Pierwszym przykazaniem jest „Nie będziesz robił obrazów (wyobrażał) Boga” Nie możesz wyobrazić sobie miłości, sprawiedliwości… a jednak są dobre powody , aby wierzyć, że są realne i wiemy o tym. Nie jest to zatem wielkim problemem, że nie możemy sobie wyobrazić Trójcy. To, co musimy znaleźć to fakt, czy jest na ten temat nauczanie, a nauczanie o Trójjedynym Bogu jest takie, że jest jeden Bóg i trzy Osoby. Jezus Chrystus jest drugą Osobą, w pełni ludzką i w pełni boską.

Zatem, zwróćmy się do Biblii i zobaczmy cytowany werset z ew. Jana 20. Wydaje się  sugerować, że Jezus był ludzką istotą i że jest kimś innym niż Ojciec ponieważ zwraca się do Boga mówiąc: „Mój Boże”.

Jaki w tym ma być problem?

Widzisz, Jezus jest kimś innym niż Ojciec.

Odpowiem ci:

    Tak, masz rację, jest inny. On jest inną Osobą. Lecz czy jest inną Istotą? Nie, tego ten wiersz nie mówi. Jeśli przejdziesz do następnej strony ew. Jana 20 to zobaczysz, że Tomasz nazywa Jezusa Bogiem. Skoro jest tylko jeden Bóg w Biblii to Jezus musi być tym Bogiem, który jest jedynym Bogiem. Oto mamy tutaj Jego boskość i mamy Jego oddzielność jedną stronę wcześniej. Kiedy patrzymy na początek ewangelii Jana i widzimy, że Jezus jest identyfikowany ze Słowem i jest nazwany Bogiem w pierwszym wersecie. W trzeci wersie widzimy, że jest On identyfikowany ze Stwórca  wszechrzeczy. Dale, w 14 wersie widzimy, że Słowo stało się ciałem i  zamieszkało wśród nas. To jest istota ludzka, to nie żaden trik. Nie ma tutaj żadnego podstępu, po prostu czytam wersety.

Co jest  trudnego w tym, gdy czytamy takie rzeczy i mówimy, jak to możliwe? Jak  to możliwe, że Jezus jest Bogiem i rozmawia z Ojcem jako Kimś osobnym w tym samym czasie, skoro Bóg jest jednym Bogiem w trzech osobach?

Żaden z tych  wersetów niewywołuje problemów, ponieważ  one pasują do mojej definicji doskonale. To dlatego twierdzę, że Trójca  nie jest problemem, to jest rozwiązanie. Jeśli nie wierzysz w Trójcę to masz problem.

Możesz  zdecydowanie stanąć na tych wersetach, które identyfikują rozróżnienie  między Ojcem i Synem i powiedzieć, patrzcie oto tutaj to jest. Wskazuję na Jana 1 i mówię:

Jaki jest sens mówić, że Słowo było Bogiem i Słowo stworzyło wszystko, a następnie że Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas?

Wtedy ktoś może odpowiedzieć, rzeczywiście głupio, przepraszam, coś takiego;

Być może jest to przesłanie Ewangelii, które jest nazwane Bogiem, które stworzyło wszystko i zamieszkało wśród nas.

Nie łapię tego. Nie musisz mówić nic głupiego. To właśnie dlatego wierzymy w Trójcę, ponieważ właśnie tutaj ona jest. Jest to jedyne wyjaśnienie, które uzgadnia wszystkie twierdzenia o osobie, charakterze i naturze Jezusa. Wszelkie inne stanowiska kształtują ogromne problemy, jak to już powiedziałem i to właśnie mnie niepokoi.

Powinienem uderzyć w ofensywie dalej. Stoję i odpowiadam na pytania. Jak Jezus mógł wzywać Swego Ojca? Jak Jezus mógł rozmawiać z Ojcem? Powinienem powiedzieć: to łatwe. Nie ma z tym żadnego problemu przyjmując mój punkt widzenia. To się ze sobą nie kłóci.

Myślę, że ludzie, którzy podnoszą te kwestie nie traktują poważnie naszej definicji, bądź odrzucają ją. Pewien rozmówca telefoniczny powiedział:

Wy definiujecie rzeczy i kontrolujecie argumenty. Chwileczkę, to nie jest tak. Obiekcja dotyczyła jednak mojej definicji. O to przecież w całej sprawie chodzi, zatem pozostańmy przy mojej definicji, skoro o nią chodzi. Moja definicja jest przed wszystkim jasna. Zamiast mówić: pasuje, pasuje, pasuje, powinienem pytać, tak jak zrobiłem to. Cóż u licha, myślisz znaczy to, gdy Biblia mówi, że Słowo było Bogiem, że On stworzył wszystko, gdy Tomasz padł na twarz i uwielbił Jezusa a Jezus to przyjął? Jaki sens ma to dla ciebie?

No, i wtedy usłyszysz historie. Nocne marzenia. Wymyślone bajeczki przeznaczone do tego, aby odstawić na bok twoje argumenty. Lecz bajeczki nie pasują do słów tekstu. Bajeczki mogą pasować do tego, co pewnemu domniemanemu prorokowi Bożemu zdarzyło się mówić o naturze Boga. Jeśli chcesz iść za nim, to zależy od ciebie, lecz nie sugeruj się ani przez chwilkę tym, że to nauczanie pasuje do tego, co mówi Pismo. Tak nie jest. Pismo wyraźnie mówi na ten temat, każde inne rozwiązanie nie jest rozwiązaniem wcale.

 Trójca nie jest problemem, ona rozwiązuje problemy.

продвижение с оплатой за результат