Author Archives: admin

Z poprzedniej lekcji możemy zobaczyć, że doktryna o Trójcy została zbudowana w oparciu o dostrzeżenie wieloosobowości Boga i sposobu w jaki Pismo, jako całość, przypisuje poszczególne atrybuty Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu, co wcale nie znaczy, że jest to doktryna łatwa do pojęcia.

*  Pierwszym krokiem jest ustalenie ilu Bogów istnieje: jeden! Izajasz 43:10; 44:6; 45:14,18, 21, 22; 46:5,9.

Pamiętaj, że Trójca jest zdefiniowana jako jeden Bóg, który istnieje w trzech wiecznych, równoczesnych i odrębnych osobach znanych jako Ojciec, syn i Duch Święty. Taka definicja może wydawać się niektórym wystarczająca, lecz nie wszystkim
Zatem, aby pomóc lepiej to zrozumieć, spójrzmy na następującą analogię, którą znajdujemy w stworzeniu, a która znajduje się ukryta w Rzym 1:20 (BT): „Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego potęga oraz bóstwo – stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła, tak że nie mogą się wymówić od winy”.

Zwróć uwagę na to, że wers ten mówi, że atrybuty Boże jak moc i natura możne być dostrzeżona w stworzeniu.
Co to znaczy? Czy powinniśmy się dowiedzieć czegoś o Bożych atrybutach, mocy i naturze, patrząc na to, co On stworzył? Widocznie, zgodnie z Biblią, jest to możliwe.

Kiedy malarz maluje obraz to, co jest w nim odzwierciedlone jest w obrazach, które tworzy. Gdy rzeźbiarz bierze się do pracy, w jego sercu i umyśle jest źródło powstania rzeźby. Praca jest kształtowana przez jego twórcze możliwości. Twórcy sztuki pozostawiają swoje znaki, coś, co jest ich własne, co odzwierciedla ich wnętrze na wszystkim, co tworzą. Czy możemy wnioskować, że podobnie jest z Bogiem? Czy Bóg pozostawił odciski palców na stworzeniu? Oczywiście, że tak.

Stworzenie.

Zasadniczo wszechświat składa się z trzech aspektów: Czasu, Przestrzeni i Materii. Każda z nich składa się z trzech „komponentów: „

Czas
Przeszłość, Teraźniejszość, Przyszłość

Przestrzeń, Wysokość, Szerokość, Głębokość

Materia
Ciało stałe, Płyn, Gaz

Jak utrzymuje tynitarna doktryna każda z tych osób Trójcy jest odrębna, a jednak każda z natury jest Bogiem. Podobnie jest z czasem: przeszłość jest odrębna od teraźniejszości, która jest odrębna od przyszłości. Wszystkie są równoległe, jednak nie są to „trzy czasy”, lecz jeden. To znaczy, że mają tą samą wspólna naturę: czas.

W przestrzeni wysokość jest odrębna od szerokości i odrębna od głębokości, która jest odrębna z kolei od wysokości, a jednak nie stanowią one trzech przestrzeni, lecz jedną. To znaczy, że dzielą wspólną naturę: przestrzeń.

W przypadku materii, ciało stałe nie jest tym samym co płyn, który nie jest tym samym co gaz, a jednak nie są to trzy „materie” lecz jedna. To znaczy, że dzielą pewną wspólną naturę: materię.

Widzimy teraz, że są trzy zestawy składające się z trzech elementów. Innymi słowy, jest trójka trójek. Gdybyśmy mieli spojrzeć we wszechświat i dostrzec te jakości w nim to czy uczciwie moglibyśmy powiedzieć, że są to odciśnięte na stworzeniu palce Boga? Myślę, że tak. Jest to dobra analogia Trójcy.

Spójrzmy pokrótce na czas. Czy „przeszłość” plus „teraźniejszość” plus „przyszłość” daje w sumie trzy czasy? Zupełnie nie. Jest to proste przedstawienie trzech różnych aspektów natury czasu: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Podobnie, Ojciec, Syn i Duch Święty nie są trzema oddzielnymi istotami, lecz trzema różnymi osobami w jednej naturze Trójcy.

Zastosowanie

Doktryna o Trójcy, jest ważna, ponieważ właściwie odzwierciedla miejsca Pisma, które opisują naturę Boga. Podobnie jak jest czas przeszły, teraźniejszy i przyszły, jest Bóg Ojciec, Syn i Duch Święty. Pamiętaj, że jest to tylko analogia, a żadna analogia nie jest doskonałą, lecz pomaga nam wyjaśnić Trójcę. Później, gdy będziemy dyskutować naturę Jezusa i Jego wcielenia łatwiej będzie ci zrozumieć i wyjaśnić to, gdy będziesz rozumiał lepiej czym jest Trójca. Mam nadzieję, że zobaczysz to, że gdyby Bóg nie był Trynitarny to nie moglibyśmy być zbawieni z naszych grzechów. Dlaczego?
Ponieważ, gdyby Bóg nie był Trynitarny, to Bóg nie mógłby stać się ciałem i zamieszkać wśród nas, ponieważ, gdyby to zrobił to nie byłoby nikogo, kto „rządziłby wszechświatem”, że tak powiem. Pamiętaj, Jezus jest w pełni Bogiem i człowiekiem w jednej osobie… lecz więcej na ten temat później.

раскрутка

Trójca, jest chrześcijańskim nauczaniem o tym, że Bóg istnieje w trzech wiecznych osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ojciec nie jest tą samą osobą, co Syn; Syn nie jest tą samą osobą, co Duch Święty i Duch Święty nie jest tą samą osobą, co Ojciec. Nie są to trzej bogowie, ani trzy istoty. Są to trzy różne osoby, a jednak stanowią jednego Boga. Każda ma swoją wolę, może mówić, kochać itd., i są to demonstracje ich osobowości. Są ze sobą w doskonałej jedności. Są jednakowo wieczne, równe i mają jednakową moc. Jeśli którakolwiek z tych Osób zostanie usunięta, to nie byłoby Boga.

Niemniej są pewne widoczne różnice w pewnych funkcjach wśród członków Trójcy. Na przykład, Ojciec decyduje, kto będzie zbawiony (Ef. 1:4), Syn ich zbawia (Ef. 1:7), a Duch Święty pieczętuje (Ef. 1:13).

Dalej wymaga wyjaśnienia, ze Bóg nie jest jedną osobą, Ojcem, z Jezusem jako stworzeniem i Duchem Świętym jako mocą (Świadkowie Jehowy). Nie jest również On jedną osobą, która przyjęła trzy kolejne formy tj., Ojciec, stał się Synem, który stał się Duchem Świętym. Bóg również nie jest boską naturą Syna (gdzie Jezus ma ludzką naturę postrzeganą jako Syn i boską naturę postrzeganą jako Ojciec (teologia jedności) i nie jest Trójca na urzędzie sprawowanym przez trzech osobnych Bogów (Mormonizm).

Słowo „osoba” jest używana na opisanie trzech osób w Trójcy, ponieważ jest to właściwe słowo. Osoba ma świadomość, może, mówić, kochać, nienawidzić, mówić „ty”, „twój”, „mnie”, „mój” itd. Każda z trzech osób Trójcy demonstruje te cechy.

Jest tylko jeden Bóg

Po pierwsze musimy ustalić, ilu jest Bogów w doktrynie o Trójcy. Biblia mówi, że jest tylko jeden.

Izajasz:  43:10; 44:6,8; 45:5,14,18,21,22; 46:9; 47:8; Jn 17:3; 1 Kor. 8:5-6; Gal. 4:8-9
Ja jestem Pan i nie ma innego, oprócz mnie, nie ma Boga (Iz. 45:5).

Krok pierwszy do ustalenia tego, ilu istnieje Bogów:
JEDEN! Izajasz: 43:10; 44:6; 45:14,18, 21, 22; 46:5,9.

Tak mówi Pan, Król Izraelski i jego Odkupiciel, Pan Zastępów: Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni, a oprócz mnie nie ma Boga” (Iz  44:6).

Wieloosobowość Boga.

W Biblii, gdy chodzi o Boga, widzimy wiele wersetów ukazujących wieloosobowość. Proszę rozważ następujące wersety i przeczytajcie komentarze do każdego z nich.

Stary Testament

Rodz.. 1:26, Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi.

Tylko Bóg jest Stwórcą, aniołowie nie pomagali Bogu stworzyć człowieka.

Rodz. 19:24 (BT): A wtedy Pan[YHWH]  spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia od Pana [YHWH]

Zwróć uwagę na to, że jest odniesienie do dwóch „Panów” w tym wersecie. Jest to szczególnie interesujące w powiązaniu z fragmentami z Księgi Amosa wypisanymi poniżej:

Amos 4:10-11:
Dokonałem wśród was takiego spustoszenia, jakiego dokonał Bóg w Sodomie i Gomorze, i staliście się jak głownia wyrwana z ognia, a jednak nie nawróciliście się do mnie – mówi Pan [YHWH]. Dlatego tak postąpię z tobą, Izraelu… A ponieważ tak chcę z tobą postąpić, przeto przygotuj  się na spotkanie twojego Boga, Izraelu!

Widzimy, że YHWH mówi o kimś innym, kogo nazywa Bogiem. Jest to bardzo interesujące.

Nowy Testament:

Mat. 28:19, Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,

Zauważ, że Jezus mówi o jednym imieniu, i trzech osobach.

2 Kor. 13:14, Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.

Wszystkie trzy osoby Trójcy są w tym wersecie wymienione.

Ef. 4:4-6, jedno ciało i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy do waszego powołania; jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;     jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.

Ponownie, wszystkie trzy osoby Trójcy są wymienione w jednym wersie

W Starym Testamencie widzimy, że jest wspominany wyraźnie wieloosobowość Boga. Podobnie w Nowym Testamencie, trzech, Ojciec, Syn i Duch Święty, są wspominani wielokrotnie razem. Zatem nie jest to trudne, aby widzieć pluralizm Boga.

Zestaw wersetów Trynitarnych

Skąd bierze się doktryna o Trójcy. Widzimy wieloosobowość Boga w ST i NT, lecz w jaki sposób, systematycznie powstała doktryna Trynitarna? Proste. Patrzymy na całość Pisma i widzimy fragmenty, które przypisują te same cechy charakterystyczne każdej z trzech osób.

Trójca

Zauważ, że każda osoba Trójcy jest nazywana: Bogiem, Stworzycielem, wzbudza, zamieszkuje jest wszędzie, wszystko wie itd. O ile niektóre z tych atrybutów mają ludzie to innych nie. Tylko Bóg jest Stworzycielem, zamieszkuje w nas, jest wszędzie, wie wszystko tid.

Cytaty z wczesnego okresu chrześcijaństwa dotyczące Trójcy.

Trochę czasu zajęło kościołowi dojście do tego, czym jest Trójca, lecz dzięki łasce Bożej kościół zdefiniował to pojęcie. Niemniej jednak, niektórzy twierdzą, że doktryna o Trójcy nigdy nie była nauczana przed 324 rokiem. Nie jest tak. Oto przykłady cytatów zaczerpniętych od przywódców początków kościoła a dotyczących wieloosobowej natury Boga.

*  Polikarp (70-155/160). Biskup Smyrny Uczeń ap. Jana:

„O Panie wszechmogący… błogosławię cię i czczę przez wiecznego niebiańskiego kapłana Jezusa Chrystusa, twojego umiłowanego Syna, przez którego chwała tobie z Nim i Duchem Świętym teraz i na wieki”  (n. 14, ed. Funk; PG 5.1040).

*  Justyn Męczennik (100?-165?). Był chrześcijańskim apologetą i męczennikiem.

„Ponieważ w imieniu Boga, Ojca i Pana wszechświata, naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa, i Ducha Świętego, zostali oni obmyci w wodzie” (First Apol., LXI).

*  Ignacy Antiocheński (um. 98/117). Biskup Antiochii. Napisał wiele w obronie chrześcijaństwa:

„W Chrystusie Jezusie, Panu naszym, przez którego i z którym nie będzie chwała i moc Ojcu z Duchem Świętym na wieki

„Jeden jest Lekarz, cielesny i zarazem duchowy, zrodzony i niezrodzony, przychodzący w ciele Bóg, w śmierci życie prawdziwe, zrodzony z Maryi i zrodzony z Boga, najpierw podległy cierpieniu, aby mógł uwolnić nasze dusze od śmieci i zniszczenia, uzdrowić je, gdy jeszcze były chor z powodu bezbożnych i złych pożądliwości, a teraz mu już nie podlegający, Jezus Chrystus, nasz Pan   (Fragment z listu do Kościoła w Efezie – przyp. tłum).

*  Ireneusz(115-190). Jako chłopiec słuchał Polikarpa, ucznia Jana. Został biskupem Lyonu:

„Kościół, choć rozproszony po całym świecie, nawet na samych krańcach ziemi, otrzymał od apostołów i ich uczniów tą wiarę: „.. jeden Bóg. Ojciec Wszechmogący, Stworzyciel nieba i ziemi, morza i wszystkiego, co w nich; i w Jezusie Chrystusie, Synu Boży, który stał się ciałem dla naszego zbawienia; i w Duchu Świętym, który ogłosił przez proroków czas łaski, narodziny z dziewicy, mękę i zmartwychwstanie, i wstąpienie do niebios w ciele umiłowanego Chrystusa Jezusa, naszego Pana i Jego objawienia z nieba w chwale Ojca, „aby zebrać wszystko w jedno” i aby cała ludzkość powstała w nowym ciele, aby przed Chrystusem Jezusem, naszym Panem, i Bogiem, i Zbawicielem, i Królem, zgodnie wolą niewidzialnego Ojca „zgięło się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią, i aby wszelki język wyznał mu, i aby On mógł przeprowadzić sprawiedliwy sąd wobec wszystkich….” (Przeciw herezjom XI)

Częściowo, powodem tego, że doktryna o Trójcy nie była „oficjalnie” nauczana do czasu Synodu w Nicei, było to, że chrześcijaństwo było nielegalne. Nie było możliwe, aby spotkać się oficjalnie i dyskutować sprawy doktrynalne. Przeważnie bali się czynić jakieś publiczne ogłoszenia dotyczące ich wiary.

Jeśli jakaś grupa atakowała osobę Adama, to pierwszy kościół odpowiadał oficjalną doktryną, kim był Adam. Podobnie było, gdy atakowano Chrystusa. Gdy kościół obronił boskość Chrystusa, doktryna o Trójcy została zdefiniowana.

Pierwszy kościół wierzył w Trójcę, jak to wykazano cytatami powyżej, i nie było potrzeby czynić z tego oficjalnego stanowiska. Było tak dopóki nie pojawiły się błędy. Wtedy zebrała się rada, aby przedyskutować sprawę Trójcy, jak i innych doktryn, które były atakowane.

раскрутка сайта

Boża świętość jest bardzo ważnym tematem, ponieważ zrozumienie Bożej świętości pomaga zrozumieć dlaczego Jezus musiał umrzeć za nas i dlaczego ci, którzy nie są chrześcijanami będą na wieki osądzeni. Świętość jest istotą i charakterem Boga.

Święty charakter jest w posiadaniu jedynie Boga. Jest to niezmienna czystość i doskonałość Jego cudownego charakteru. Ten charakter jest doskonały w istocie, czystości i moralności. Bóg nie może grzeszyć. On jeden jest godzien uwielbienia, czci i chwały. Nie może być niczym innym, jak tylko czystym i doskonałym we wszystkim. Boża jakość moralna i czystość nie może ulec ani pomniejszeniu ani zwiększeniu. On jest święty.

Bóg jest pełen majestatu w swej świętości (2 Moj. 15:11); On Jeden jest Święty (Iz. 1:4); aniołowie śpiewają przed Bogiem stale słowami: „Święty, Święty, Święty, jest Pan Zastępów” (Iz. 6:3). Ci, którzy znajdują się w Jego obecności są w obecności świętości. Gdy Mojżesz przystąpił do obecności Bożej przy gorejącym krzaku, Bóg powiedział: „Nie zbliżaj się; zdejmij sandały z nóg swoich, bo miejsce, na którym stoisz jest święte” (2 Moj. 3:5).

Bóg Sam jest doskonałą, niezmienną i świętą Istotą. Zatem, Boża świętość jest niezmiennym standardem wszelkiego dobra i doskonałości i jest standardem, do którego wszelkie inne istoty będą przyrównane. Bóg mówi „nie kłamcie”, ponieważ On mówi zgodnie ze swoim Świętym charakterem. Nie mówi „nie kłam” ponieważ mądrze jest unikać kłamstwa, lecz dlatego, że Bóg nie może kłamać. Sam Bóg jest standardem sprawiedliwości. W ten sposób Bóg mówi: „Lecz jak Święty jest Ten, który was powołał, sami też świętymi bądźcie we wszelkim postępowaniu swoim, ponieważ napisano: Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty” (1 Ptr. 1:15-16).

Pokuta iszczerość.

Czy Bóg akceptuje pokutę i szczerość jako środek do otrzymania przebaczenia grzechów? Nie. Nie akceptuje. Pomyśl o ty, gdybyśmy apelowali do Boga o przebaczenie nam na podstawie tego, co zrobiliśmy (pokuta) i tego, co mamy w sercach (szczerość) to chcielibyśmy wtedy być usprawiedliwieni przed Bogiem na podstawie naszych wysiłków – a to sprowadza się do pychy. Faktem jest, że nasza pokuta i szczerość nie wystarczą, aby zasłużyć na przebaczenie grzechów. Nie ma nic takiego na świecie, uczynku, czy zamiarów serca, co zadowoliło by nieskończenie świętego Boga. Gdyby tak było to sprawiedliwość byłaby oparta na tym, co robimy, zamiast na ofierze Chrystusa (Ef. 2:21). Lecz Jezus musiał umrzeć, aby wypełnić doskonałe Prawo Boże. Dlaczego? Ponieważ, zostaliśmy dotknięci grzechem w naszych sercach, umysłach i ciałach. Skoro nie możemy niczym zasłużyć na Bożą miłość i przebaczenie, to pozostaje wyłącznie On jako Ten, który może usunąć nasz grzech. To dlatego Bóg musiał zejść na dół w postaci człowieka (Jn 1:14), aby rozlać swoją krew i obmyć nas z grzechów (Dz. 22:16), i uczynić nas prawymi przed Bogiem Ojcem przez wiarę (Rzym 5:1). Boża świętość jest zbyt wielka, aby Bóg mógł przyjąć cokolwiek ukutego ludzką ręką czy sercem.

Inni bogowie akceptują pokutę, uczynki i szczerość

Fałszywi bogowie religii takich jak mormonizm, świadkowie Jehowy, Islam, itp., wszyscy przyjmują szczerość i pokutę wierzącego jako możliwy do przyjęcia warunek Bożego przebaczenia. Niektórzy twierdzą, że nasze wysiłki w połączeniu z ofiarą Jezusa dają zbawienie. Inni odrzucają Chrystusa również i wymagają własnych osiągnięć, wzrostu, szczerości, czystości itp., lecz te wszystkie systemy są fałszywe, ponieważ ich zbawienie jest oparte w części na wysiłku przystępującego. Tylko w chrześcijaństwie nasze wysiłki nie mają wartości zasługi przed Bogiem.

Niektórzy twierdzą, że nasze wysiłki połączone z ofiarą Chrystusa dają zbawienie. Inni odrzucają też Chrystusa i wymagają własnych osiągnięć, wzrostu, szczerości, czystości itd., lecz te wszystkie systemy są fałszywe, ponieważ ich zbawienie oparte jest na wysiłkach przystępującego. Tylko w chrześcijaństwie nasze wysiłki są bezwartościowe przed Bogiem. Demonstruje to wielkość świętości Boga chrześcijan, który nie akceptuje niczego innego niż doskonałość. Ponieważ jedyną drogą do przebaczenie jest Jezus, który jest Bogiem w ciele (Jn. 1:1, 14), wszyscy, nie którzy biorą udziału w Jego dziele zadośćuczynienia, będą podlegać sądowi Bożemu (Ef. 2:3). „Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego” (Jn 3:18).

Zastosowanie

Musisz zrozumieć jak święty jest Bóg i jak grzeszni jesteśmy my w porównaniu do Boga. Bóg jest nieskończenie bardziej święty niż my. Jego czystość i doskonałość budzą respekt. Z drugiej strony, my wszyscy jesteśmy dotknięci przez grzech. Znaczy to, że jesteśmy oddzieleni do Boga z powodu grzechu (Iz. 59:2). Ma sens w takim razie to, że w żaden sposób nie możemy podobać się Bogu, ponieważ wszystkie sprawiedliwe uczynki są przed Bogiem brudnymi szmatami (Iz. 64:6). Zatem, jedynym sposobem na oczyszczenie naszych grzechów jest Sam Bóg w osobie Jezusa.

Gdy mówisz o Bogu innym, spróbuj ich przekonać o świętości Boga. Następnie zapytaj ich czy oni są święci i czy są w stanie podobać się Bogu dzięki swoim uczynkom, pokucie czy nawet szczerości.

Wskaż na to, że Bóg jest daleko zbyt święty, aby przyjąć nasze wysiłki bez oczyszczenia krwią Jezusa.

Pamiętaj również, w swoim własnym życiu, że krew Chrystusa została rozlana po to, aby oczyścić cię z twoich grzechów. Bóg jest święty; ty nie, lecz stajesz się święty sprawiedliwością Chrystusa. Zatem, ze względu na to, co Chrystus zrobił, nie jesteśmy pod potępieniem (Rzym 8:1). Chwała Bogu.

поисковое продвижение реклама

Bóg jest wszechwiedzący, wszechobecny i wszechpotężny. Oznacza to, że Bóg wie wszystko, jest wszędzie i ma wszelka moc. Te trzy ‘wszech-‘ reprezentują trynitarne atrybuty Boga, które pomogą nam lepiej zrozumieć naturę Boga. Po zbadaniu ich będziemy mogli wyraźnie dostrzegać majestat i obszerność Bożej cudowności.

Wszechwiedza.

„… Bóg jest większy niż nasze serca i wie wszystko” (1 Jn 3:20).

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechwiedzący, mówimy, że Boża wiedza jest doskonała i że Boża doskonała wiedza zawsze do Niego należała od wieczności. On wie wszystko, wszędzie i zawsze. Nie ma nic takiego, czego by Bóg nie wiedział. Co więcej, Bóg wie wszystko, co mogłoby być, lecz nie jest. Znaczy to, że Bóg wie o tym wszystkim, co potencjalnie mogłoby być tak, jakby istniało faktycznie. Boża doskonała wiedza dotyczy również Jego Samego. On zna Siebie doskonale i zupełnie. Bóg nie patrzy w przyszłość, aby zobaczyć, co się stanie i w ten sposób dowiedzieć się czegoś. To sprzeciwiałoby się Jego wszechwiedzy. Bóg również nie ogranicza sam swojej wiedzy na temat przyszłych wyborów człowieka, jak to utrzymują otwarci teiści, i nie jest również właściwe stwierdzenie, że Bóg nie zna przyszłości dopóki nie ona nie zaistnieje.

Niemniej nie wnioskujemy z tego, że nieskończona Boża wiedza oznacza, że Bóg „zna’ grzech. Wiedza Boga oznacza, że Bóg zna rzeczy i wie wszystko o rzeczach. Nie zna grzechu w tym sensie, żeby go doświadczył.

Wszechobecność

Dokąd ujdę przed duchem twoim?
I dokąd przed obliczem twoim ucieknę?
Jeśli wstąpię do nieba,
Ty tam jesteś,
A jeśli przygotuję sobie posłanie w  krainie umarłych,
I tam jesteś.
Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy
I chciał spocząć na krańcu morza,
Nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja,
Dosięgłaby mnie prawica twoja.
A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje
I nocą stanie się światło wokoło mnie,
To i ciemność nic nie ukryje przed tobą,
A noc jest jasna jak dzień,
Ciemność jest dla ciebie jak światło. Ps. 139:7-12

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechobecny (jest wszędzie) mówimy przez to, że Bóg istnieje wszędzie i zawsze. Nie jest ograniczony przez czas i przestrzeń, co nie znaczy, że przestrzeń jest częścią Boga, lub, że Bóg jest częścią wszechświata, ani nie znaczy, że Bóg jest rozproszony po wszechświecie. Znaczy to tyle, że wszystko, co istnieje jest przed Bogiem i jest przez Niego znane. Pomimo, że Bóg jest wszędzie i zawsze to jest On w stanie manifestować nam Siebie lokalnie. Widzimy te przejawy Boga (teofanie) w Starym Testamencie w wielu miejscach:

– „A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący, trwaj w społeczności ze mną i bądź doskonały! (1 Moj. 17:1).
– „Potem ukazał mu się Pan w dąbrowie Mamre, gdy siedział u wejścia do namiotu w skwarne południe.,” (1 Moj. 18:1).
– „Odezwał się Bóg do Mojżesza i rzekł: Jam jest Pan. Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego Jahwe im nie objawiłem.” (2 Moj. 6:2-3).

Najważniejszą manifestacją Boga jest wcielenie. Zgodnie z Pismem, Jezus jest Bogiem Słowem, które stało się ciałem: „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo, …14. A Słowo stało się ciało i zamieszkało wśród nas…” (Jn 1:1, 14).

Zupełnie nie jesteśmy w stanie pojąć w jaki sposób dwie natury (boska i ludzka) mogły egzystować w jednej osobie Chrystusa, lecz Biblia uczy nas tej prawdy: „gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości” (Kol. 2:9). Zatem, pomimo tego, że Bóg jest wszechobecny, może on również przebywać lokalnie i manifestować się nam w taki sposób, który jesteśmy w stanie pojąć.

Wszechmoc.

„Ach, Wszechmocny Panie! Oto Ty uczyniłeś niebo i ziemię wielką swoją mocą i swoim wyciągniętym ramieniem; nie ma nic niemożliwego dla ciebie…. Oto Ja jestem Pan, Bóg wszelkiego ciała: Czy jest dla mnie coś niemożliwego?” (Jer. 32:17,27 ).

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechmocny, mówimy że Bóg może zrobić wszystko, co jest zgodne z Jego naturą. Jest tutaj bardzo ważne miejsce do zrozumienia. Nie mówimy, że Bóg może zrobić wszystko, co jest wyobrażalne. Mówimy, że Bóg może robić tylko te rzeczy, które są zgodne z Jego własną naturą i nie są logicznie niemożliwe. Bóg może stworzyć wszechświat z bilionami galaktyk, lecz nie może stworzyć tak dużego kamienia, którego nie mógłby podnieść. Dlaczego? Ponieważ, aby kamień mógł być tak wielki, aby Bóg nie mógł go podnieść, musiałby być większy od Boga. Bóg, jednak, nie jest „wielki” lecz nieskończony, zatem kamień musiałby być nieskończonych rozmiarów, czyli tak wielki jak Bóg, lecz kamień, z definicji, nie może być nieskończenie wielki. Nie jest, zatem, możliwe stworzenie nieskończenie wielkiego kamienia. Podobnie, Bóg nie może stworzyć okrągłego kwadratu, czy trójkątnego okręgu. On nie może przestać być Bogiem, nie może grzeszyć, itp. My możemy kłamać, lecz Bóg nie (Tyt. 1:2). On nie może bezcześcić, naruszać Swojej własnej natury. Zatem, mówimy, że Bóg ma moc, aby zdecydować i wykonać tylko to, co jest zgodne z Jego doskonałą naturą.

Zastosowanie

Tylko Bóg posiada wszechwiedzę, wszechmoc i wszechobecność. Nie istnieje nikt inny, nigdzie indziej, który posiada te boskie przymioty. Ponieważ On je posiada to jest logiczne, że my możemy je od Niego otrzymywać pewnym wymiarze.

1. Jeśli On jest wszechmocny to ma On moc do wykonania wszystkiego, cokolwiek chce.

2. Jeśli On jest wszechobecny to nic nie może się przed Nim ukryć.

3. Jeśli On jest wszechwiedzący to wie o wszystkim zarówno rzeczywistym jak i potencjalnym.

4. Co więcej, odrzucanie Bożej wszechwiedzy jest odrzuceniem Jego wszechobecności.

A to znaczy, że możemy ufać Bogu, który wprowadza Swoją wolę w naszym życiu, ponieważ jest również dobry i pełen miłości.
deeo.ru

Gdy mówmy o naturze czegoś, mówimy o jego istocie. Co takiego jest w Bogu, co czyni Go tym Kim jest? Co powoduje, że Bóg jest unikalny? Aby odpowiedzieć na te pytania, musimy spojrzeć do Biblii, która jest samo-objawieniem Boga. W niej zobaczymy, że Bóg opisuje siebie samego jako jedynego, niezmiennego, nieskończonego, trynitarnego, niewidzialnego i świętego Boga. Co więcej, Biblia mówi nam o atrybutach Boga. Mówi nam, że Bóg jest miłosierny, przebaczający, potężny, że jest stworzycielem wszechświata.

Jego atrybuty dają nam wgląd w Jego naturę, ponieważ są one manifestacjami cech harakterystycznych Jego natury. Przez analogię, my jako ludzkie istoty, mamy pewne cechy charakterystyczne. Możemy kochać, nienawidzić, myśleć, uczyć się, możemy zostać urodzeni i umrzeć. Z tych obserwacji możemy wyciągnąć wniosek, że jesteśmy świadomi, inteligentni, ograniczeni i śmiertelni. Lecz, co z Bogiem? W jaki sposób te atrybuty naświetlają nam naturę Boga? Widzimy, że Bóg jest niezmienny, nieskończony, wszechwiedzący i święty. Choć ma więcej cech charakterystycznych to przyglądając się tylko tym, zobaczymy, że Bóg nie miał początku, że Bóg zawsze był Bogiem, że nie jest ograniczony żadnymi rozmiarami, że jest wszędzie w tym samym czasie – jak inaczej mógłby wiedzieć o wszystkim – i że ma doskonały charakter.

Również i to, że Bóg jest jeden. To znaczy, że jest istotą pojedynczą, jedyną szczytową Istotą, która jedynie posiada wszechwiedzę, która jedynie jest wszechobecna, która jedynie jest wszechmocna i które jedynie jest święta. Pismo ujawnia nam również, że Bóg ma trynitarną naturę, to znaczy, że Bóg wiecznie istnieje w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Widzimy tą prawdą o Bogu objawioną w całym Piśmie.

Poniżej znajduje się lista fragmentów opisujących Bożą naturę i atrybuty. Bóg chce, abyśmy wiedzieli te rzeczy, ponieważ objawił je nam. Poszczególne kategorie nie są przedstawione dokładnie, to tylko przykłady.

* W swojej naturze

o Bóg się nie zmienia – 4 Moj. 23:19; Mal. 3:6; Jk 1:17
o Bóg nie ma granic – 1 Król 8:27; Jer. 23:23-24
o Bóg jest wieczny – Psalm 90:2; 1 Tym. 1:17
o Bóg jest jeden – V Moj. 6:4; 1 Kor. 8:4
o Bóg jest trynitarny – Mat. 28:19; 2 Kor. 13:14.
o Bóg jest najczystszym duchem- Jn 4:24
o Bóg jest niewidzialny – 1 Tym. 1:17
o Bóg jest prawdą -Psalm 117:2; Jer. 10:10
o Bóg jest światłością – 1 Jn 1:5
o Bóg jest nieskończony – Jer. 23:24; Psalm 147:5
o Bóg jest niezrównany– Iz 40:13-25
o Bóg jest doskonały- 1 Krl. 8:27; Psalm 139

* Atrybuty Boga

o Bóg jest miłością – 1 Jn 4:8,16
o Bóg jest miłosierny – II Moj. 34:6; Psalm 67:1; Jk 5:11
o Bóg jest przebaczający – Dan. 9:9; Ef. 1:7; Psalm 86:5
o Bóg jest wszechwiedzący 1 Jn 3:20
o Bóg jest wszechobecny – Psalm 139:7-12
o Bóg jest wszechmocny – Jer. 32:17,27
o Bóg jest nie do pojęcia – Rzym. 11:33; Psalm 145:3
o Bóg jest najmądrzejszy – Rzym. 16:27; Judy 25
o Bóg jest najświętszy – Iz. 6:3; Obj. 4:8
o Bóg jest najbardziej wolny – Psalm 115:3
o Bóg jest absolutem – Iz.44:6; Dzieje 17:24-25
o Bóg jest stwórcą – Iz. 40:12,22,26

Zastosowanie

Dzięki poznaniu Jego atrybutów i charakteru w takim stopniu jak to jest tylko możliwe dla nas, możemy znacznie lepiej prezentować Go innym i możemy również bardziej właściwie bronić chrześcijańskiej wiary przed fałszywym nauczaniem. Weźmy na przykład mormonizm. Uczy on, że Bóg był kiedyś człowiekiem w innym świecie i, że został wywyższony do boskości, przyszedł na świat i ciągle jest w fizycznej formie człowieka. Oznacza to, że Bóg mormonów jest zmienny. Zatem, doktryna mormonów sprzeciwia się Pismu, które mówi, że Bóg nie zmienia się (Mal 3: 6). Co więcej, ponieważ Biblia mówi, że Bóg jest Duchem ( Jn 4:240, doktryna mormonów o tym, że Bóg istnieje w formie człowieka nie może być prawdziwa. Dalej są też Świadkowie Jehowy, którzy odrzucają doktryną o Trójcy. Podobnie jak w przypadku mormonów, widać jasno, że również są w błędzie.

Jak zwykle w takich przypadkach, musimy znać prawdę bronić jej, rozpoznawać błędy i uczyć prawdy. Nie możemy właściwie pouczać innych, jeśli sami nie mamy dobrego fundamentu.

сайт

Bóg jest niezmienny. Znaczy to nie tylko to, że on się nie zmienia, lecz to, że On nie może się zmienić, jest zawsze taki sam. Nie wzrasta w mądrości, poznaniu czy mocy. Jest wiecznie stały, wiecznie doskonały i wiecznie taki sam.

– „Zaiste ja, Pan, się nie zmieniam, lecz i wy nie przestaliście być synami Jakuba” (Mal. 3:6).
– „Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały zastępuje z góry od Ojca światłości; u niego nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia.”(Jk 1:7).
– „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki” (Heb. 13:8).

Bóg się nie zmienia w Swojej naturze, atrybutach, planach i poznaniu. Zatem, możemy logicznie wywnioskować, że Boża natura jest doskonała. Gdyby nie była doskonała to mogłaby się zmieniać. Gdyby mogła się zmieniać to mogłaby zarówno rozwijać się jak i pogarszać. Lecz skoro Bóg jest niezmienny, jest doskonały to nie może stać się lepszy ani gorszy. Nie ma żadnego rozwoju w tym, czym Bóg jest.

Znaczy to również, że Jego atrybuty nie mogą się zmieniać: Jego świętość jest zawsze święta; Jego poznanie jest zawsze doskonałe; Jego miłość, miłosierdzie i łaska nie mogą się zwiększyć lub zmniejszyć w czasie. Jego dobroć jest doskonała. On jest niezmienna doskonałością.

Czy Jezus zmienił się?

Jezus jest Słowem, które stało się ciałem (Jn 1:1, 14), wzrastał w mądrość i posturze (Łuk. 5:520. Znaczy to, że Jezus uczył się i zmieniał w czasie. Skoro jednak jest Bogiem w ciele to jak może zmieniać się i uczyć czy wzrastać? Czy to nie wskazuje na to coś przeciwnego czy na to, że Jezus nie jest Bogiem?
Nie, nie wskazuje. Jezus ma dwie natury: Boga i człowieka. Jezus jest zarówno boski jak i ludzki, i jako człowiek współdziała z ograniczeniami ludzkiej istoty – został urodzony, wzrastał i uczył się. Lecz musimy zrozumieć, że w tajemnicy wcielenia, Słowo nie zmieniło się; że boskość Chrystusa nie zmienia się. To człowieczeństwo Chrystusa wzrosło i uczyło się. Zatem, widzimy, że osoba Jezusa wzrastała w odniesieniu do jego człowieczeństwa, a nie Jego boskości.

Zastosowanie

Ponieważ Bóg się nie zmienia i ponieważ On wie wszystko to możesz znaleźć odpoczynek w poznaniu, że Jego plany wobec ciebie są doskonałe. Nie robi błędów ani się nie uczy. Od wieczności Jego poznanie było doskonałe i gdy tworzył wszechświat i umieścił w nim ciebie, zrobił tak mając w tym jakiś cel. Nie jest zaskoczony ludzkimi decyzjami, ani nie zamierza z ciebie zrezygnować. Ukochał cię na wieki w niezmienny i doskonały sposób.

оптимизация сайта что такое

1,1 Co było od początku, co słyszeliśmy, co oczami naszymi widzieliśmy, na co patrzyliśmy i czego ręce nasze dotykały, o Słowie żywota –
1,2 a żywot objawiony został, i widzieliśmy, i świadczymy, i zwiastujemy wam ów żywot wieczny, który był u Ojca, a nam objawiony został –

Poznawalność Boga jest jedną z najważniejszych cech wszystkich religii. Jeśli przyznajemy, że Bóg istnieje, to musimy zapytać o to, co możemy o Nim wiedzieć? Jeśli możemy się o Nim cokolwiek dowiedzieć to czy możemy przeżywać Jego obecność? Jeśli tak to w jaki sposób może to na nas wpłynąć? Jeśli możemy wiedzieć coś o Bogu to jak poprawne może być nasze poznanie Jego, ponieważ możemy Go opisać tylko w takich terminach, które są nam znane. Jeśli Bóg jest nieskończony, a my jesteśmy ograniczeni to czy poznanie nieskończonego Boga w ogóle jest możliwe? Czy Bóg jest aż tak „inny”, że aż całkowicie niepoznawalny?

Oto kilka pytań, które powstają, gdy zajmujemy się poznaniem Boga. Odpowiedzi są różne. Są tacy, którzy mówią, że Bóg istnieje, lecz jest niepoznawalny, ponieważ jego natura i istota tak skrajnie różnią się od nas, że my nie mamy odpowiednich możliwości, aby właściwie doświadczać i opisywać Jego rzeczywistość. Mówią, że On nie może być poznany, a co dopiero przeżywany. Inni zaś, mówią, że Bóg może być poznany tylko przez wnioskowanie, podobnie jak obserwacja krateru w ziemi daje pewne wnioski o sile uderzenia, lecz nie daje możliwości zobaczenia przedmiotu, który go utworzył. Jeszcze inni twierdzą, że możemy poznać i doświadczać Boga. Oczywiście, chrześcijanie potwierdzają ten punkt widzenia.

Co mówi na ten temat Biblia?

Job 11,7 Czy możesz zgłębić tajemnicę Boga albo zbadać doskonałość Wszechmocnego?
11,8 Wyższa jest niż niebiosa – cóż poczniesz? Głębsza jest niż kraina umarłych – cóż ty wiesz?
11,9 Jej miara jest dłuższa niż ziemia, a szersza nawet niż morze

Iz. 55,8 Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan,
55,9 lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze.

Pismo wyraźnie uczy nas, ze Bóg jest Wszechmogący (Job.11:7), że jest niepojęty (Ps. 145:3), nieskończony (Ps.147:5) i całkowicie „inny”. A jednak Biblia mówi również, że Bóg jest poznawalny (Jn 17:3; Gal 4:8-9). To znaczy, że choć nie możemy Go poznać wyczerpująco to jednak możemy znać Go na takim poziomie, jaki jesteśmy w stanie pojąć, nawet jeśli jest to ograniczone do naszych skończonych możliwości. Na przykład, możemy wiedzieć o tym, że Bóg jest miłością (1 Jn 4:8), że jest duchem (J 4:240), że komunikuje się z nami (2 Moj. 20). Cokolwiek to oznacza możemy znać Go, ponieważ On sam objawił Siebie samego w taki sposób, który jest dla nas zrozumiały.

Ponieważ Bóg nie jest aż tak niepojęty i olbrzymi, to, co najlepszego Bóg mógł dla nas zrobić, abyśmy Go poznali to objawić nam Siebie samego w słowie i czynach. Taka jest dokładnie przyczyna wcielenia. Jezus jest boską, druga osobą Trójcy, Słowem, które stało się ciałem. „Na początku było Słowo i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo… a Słowo ciałem się stało” (J 1:1, 14). Jezus dokładnie reprezentuje Boga (Hebr. 1:3) i jest jedynym, który może objawić Boga (Mat. 11:27). A zatem nasza całkowita zdolność do poznania Boga jak i do doświadczania Go całkowicie spoczywa w Jezusie. Powtórzmy, możemy poznać Boga przez Jezusa. „Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna syna tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu syn zechce objawić” (Mat 11:27)

Zatem, można poznać Boga, ponieważ On Sam pokazał nam drogę poznania w taki sposób, który może być zrozumiały. Jezus, który jest Bogiem w ciele (Jn 1:1, 14; 20:28; Kol 2:9; Flp 2:5-8; Hebr 1:8) jest najlepszym objawieniem Boga w słowie i uczynku i możemy ufać temu, jak Bóg się objawił. Z powodu wcielenia, możemy mieć relację z Bogiem, ponieważ wejście w relację z Jezusem, jest wejściem w relacje z Bogiem: „wierny jest Bóg, który was powołał do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (1 Kor. 1:9)

Objawienie ogólne.

Oprócz Biblii jest inny sposób w jaki Bóg może być poznany, choć w znacznie mniejszym stopniu – poprzez stworzenie: „bo niewidzialna Jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo , mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem, tak że nie mają nic na swoją obronę” (Rzym 1:20).

Biblia mówi nam, że nawet ci, którzy Biblii nie mają mogą trochę Boga poznać. Nie znaczy to, że oni mogą sobie wyobrazić Boga jako Trójcę czy Jezusa jako Boga w ciele, lecz mogą dojść do tego, że potrzebują odkupienia, aby uciec od Bożego gniewu, lecz mogą, spoglądając na stworzenie wywnioskować, że Bóg istnieje.

Nie mają, zatem, żadnej wymówki. Wiedzą, że jest Bóg nawet jeśli tak wielu tłumi prawdę tego poznania przez swoją grzeszność.

W dodatku do dowodów stworzenia, samo poznanie Bożej egzystencji jest zasiane w sercu wszystkich ludzi: „Ponieważ to, co o Bogu wiedzieć można jest jawne, ponieważ Bóg im to objawił” (Rzym 1:19).

Zastosowanie.

Jezus jest odpowiedzią na pytania dotyczące tego, czy możemy cokolwiek wiedzieć o Bogu i czy możemy Go doświadczać (przeżywać). Jezus jest drogą do Boga (Jn 14:6) i Tym, który objawia nam prawdę o Bogu (Mat 11:27). Czy możemy, zatem, znać i doświadczać Boga? Tak, możemy, poprzez Jezusa. Jest to posłanie prawdy, które musimy przekazywać światu.

Jest tak również dlatego, że Biblia mówi, że każdy, dzięki stworzeniu, może poznać, że jest Bóg i że ludzie mają wpisane to poznanie w swoich sercach (Rzym. 1:19-20). Możesz więc mówić o tym z odwagą, wiedząc, że Duch Święty potwierdzi prawdę Bożego Słowa tym, do których mówimy. Nie znaczy to, że wszyscy będą pokutować i przyjdą do Chrystusa, lecz znaczy, że Bóg będzie potwierdzał tą prawdę. To, co zrobią z tym niewierzący zależy do nich. Ty zaś, musisz zdawać sobie sprawę z tego, że są tacy, którzy tłumią prawdę Bożą swoją nieprawością (Rzym 1:18) i oddali swoje umysły nieprawości (Rzym. 1:24-28) – to są ci, którzy nie mogą być pozyskani Słowem. Lecz nie znaczy to, że nie powinieneś mówić prawdy Bożego Słowa. Oni musza ją usłyszeć.

Nigdy też my sami nie przestaniemy się uczyć o Bogu. Bóg jest dostępny w poznaniu i doświadczeni, lecz z powodu Jego nieskończoności, nigdy nie przestaniemy uczyć się tego wszystkiego, co jest o jego cudowności i wielkości dostępne. Nabierz otuchy wiedząc, że poprzez wieczność zawsze będziemy wzrastać w zrozumieniu naszego potężnego i cudownego Pana.

topod.in