Category Archives: Autor

John Fenn

Kiedy kończyłem średnią szkołę mama bardzo zdecydowanie i konsekwentnie nalegała na mnie, abym zerwał Barbarą, ponieważ wkrótce miałem wyjechać do wyższej szkoły i tam przez te lata spotkać setki dziewcząt. „W morzu jest mnóstwo ryb, skąd wiesz, że ONA jest TĄ jedyną przeznaczoną dla ciebie?”
Złamałem jej serce

Rada brzmiała mądrze, więc złamałem serca Barbary i powiedziałem jej, że musimy to skończyć. Wiedziałem, że wywołuję wielki ból, ponieważ powiedzieliśmy sobie, że się kochamy i traktowaliśmy to poważnie, lecz mama nie pozwoliłaby na to, żeby zlekceważyć jej rady,… miałem wtedy 17 lat.

Przez następne 24 godziny myślałem i myślałem, nawet nieco modliłem się, lecz niebo milczało. Ani Ojciec, ani Pan nie mówili nic, co było frustrujące, lecz ja wiedziałem, że decyzja należy do mnie, a nie do Niego. Wiedziałem, że to był mój wybór i albo będę cierpiał z powodu konsekwencji, albo zbiorę korzyści wybierając właściwą przyszłoą małżonkę.

Przemyślenia

Z jednej strony miałem mamy argument: „w morzu jest więcej ryb”, a z drugiej znałem Barbarę bardzo dobrze – wszystko przez co przeszła jako dziecko, wszystkie jej marzenia i aspiracje i wiedziałem to, że będzie oddaną i wierną żoną i matką. Ona znała mnie równie dobrze; wszystko przez co przeszedłem i to, że będę oddanym, ciężko pracującym i wiernym mężem i ojcem. Wiedzieliśmy, że możemy razem budować życie.

Zdawałem sobie sprawę z tego, że zaczynając od nowa będę musiał znaleźć dziewczynę, która kocha Boga Ojca tak samo jak ja, co znacznie zawężało ewentualne pole poszukiwania. Wtedy pomyślałem o tych rzeczach dotyczących duszy, które będziemy musieli przerobić – co chcemy w życiu, co lubimy, a czego nie. Z Barbarą pasowaliśmy do siebie w tym, że oboje kochaliśmy Boga, naturę i jak widzieliśmy przyszłe rodzinne życie. Były takie dziedziny, w których byliśmy sobie przeciwni, które pomogły nam wzrastać jako ludziom jak i w Panu. Nauczyliśmy się tego, jak się ze sobą sprzeczać, jak krzyczeć na siebie nawzajem, a potem odpuszczać to, znaliśmy swoje silne i słabe strony.

Nagle zdałem sobie sprawę z tego, że będę porównywał z Barbarą każdą inną dziewczyną, jaką kiedykolwiek spotkam i z tego, że wszystko, czego chcę było tutaj, w niej. Zrozumiałem, że bez względu na to, kogo spotkam w przyszłości, ona będzie mogła być równa Barbarze w sprawach serca, lecz nigdy nie będzie lepsza. Wraz z tym, pojechałem do niej domu, przeprosiłem, oboje płakaliśmy, potwierdziliśmy wzajemną miłość i od tej pory jesteśmy zawsze razem.

Continue reading →

John Fenn

Dalej będzie mowa o decyzjach. O tym, że czasami, gdy czekamy na to, aby Pan pokazał nam, czego od nas chce to tak naprawdę nie ma On doskonałej woli/planu, ponieważ daną decyzję oddał w nasze ręce. Oto klika istotnych decyzji, które należą do nas: przestępstwo i kara, żwyność oraz małżeństwo.

Oczywiście, że możemy prosić Pana, aby objawiał nam mądrość, lecz decyzje i tak nadal należą do nas. Ten cykl nauczania mówi o tym, kiedy podejmować decyzje, a kiedy czekać na Pana.

Lecz najpierw…

Może pamiętasz z Księgi Rodzaju 1:29-30, że całe stworzenie, zarówno człowiek jak i zwierzęta, było wegetariańskie i Bóg osobiście zajmował się przestępstwami, jak to widzimy w przypadku Kaina i Lamecha (Rdz 4:6-16, 23-24).

Wielka zmiana

Wszystko zmieniło się wraz z potopem Noego, ponieważ gdy wyszedł on z arki, Pan po raz pierwszy obiecał, że już nigdy nie będzie potopu na ziemi, a następnie przekazał człowiekowi dwie rzeczy i odnowił trzecią, co nazywamy Przymierzem Noego (Rdz 9:1-7).

Bóg odnowił dla Noego i całej ludzkości pierwsze pełnomocnictwo z Księgi Rodzaju 1:28, gdzie powiedział Adamowi i Ewie, żeby byli płodni/owocni, rozmnażali się, aby panowali jako dobrzy szafarze nad zwierzętami i stworzeniem. Odnowił to dla Noego.

Dwa nowe pełnomocnictwa to były: możecie spożywać zwierzęta na pokarm (sprawię, że zwierzęta będą się was bały, przez co będzie to dla was w dobre) oraz jeśli człowiek rozleje krew człowieka człowieka, ma prawo domagać się krwi od tej osoby.

Od chwili, gdy Noe wyszedł z arki, możemy swobodnie zjadać zwierzynę, jesteśmy odpowiedzialni za radzenie sobie z przestępstwami i wymierzanie kary za nie oraz za to w jaki sposób jesteśmy płodni i napełniamy ziemię.

Dieta

Wolno nam jeść wszystko, lecz późniejsze prawo Mojżesza zdefiniowało Izraelowi zwierzęta, które będą zdrowe do jedzenia, a które nie będą zdrowe, podobnie jak określiło prawa sanitarne (jak mycie rąk) oraz dużo innych szczegółowych praw, które budowały na wolności jedzenia mięsa w Przymierzu Noego.

Przestępstwo i kara

Ludzkość ponosi odpowiedzialność za popełniane przestępstwa i wymierzanie za nich kary, a późniejsze Prawo Mojżesza szczegółowo określało Izraelowi mnóstwo szczegółów od kary śmierci do pomniejszych przestępstw wymagających tylko grzywny. Niemniej nie znaczy to, że każde przestępstwo godne kary śmierci, wymaga kary śmierci winnego. Na przykład:
Józef mógł domagać się kary śmierci za cudzołóstwo Marii, lecz nie zamierzał domagać się tego tylko po cichu chciał rozwieść się z nią, ponieważ, jak napisano: „będąc prawym nie chciał publicznie jej zniesławić” (Mt 1:19).

Jezus również okazał miłosierdzie kobiecie przyłapanej na cudzołóstwie (J 8), powiadamiając ją, że On jej odpuścił w tym przypadku, lecz rzekł do nie jeszcze: „Idź i nie grzesz więcej” (J 8:11). Jednak nie odwołał przymierza Noego, które przekazywało człowiekowi sprawę przestępstwa i kary. Dowodem na to jest fakt, że wszystkie narody ustanawiają swoje własne prawa karne a ludzkość dalej zjada wszelkiego rodzaju stworzenia, oraz rozmnaża się na obliczu ziemi.

Continue reading →

John Fenn

Dzieliłem się ostatnio tym, że bardzo często czekamy na to, aby Pan objawił nam Swoją wolę, lecz to On czeka na to, abyśmy rozpoznali swoją potrzebę. Tak było z Adamem: Pan wiedział, że Adam potrzebuje żony, lecz Adam jeszcze nie.
Bywa również tak, że Pan nie ma dla nas doskonałej woli, ponieważ bardzo często On już przekazał nam ten wybór, a teraz czeka na naszą decyzję. Kiedy Bóg przyprowadzał wszystkie te zwierzęta do Adam, aby zobaczyć jak je nazwie, nie miał doskonałej woli co do tego, jak nazwać te zwierzęta, lecz to Adam został powołany do tego zadania. Pan przystał na to, co wybrał Adam: „…każda istota żywa miała mieć taką nazwę, jaką nada jej człowiek” (Rdz 2:19).

Często Bóg objawia swoją mądrość i konsekwencje jakie nastąpią po wybraniu różnych możliwych kierunków działania, lecz często jest to całkowicie pozostawione nam, a Jego doskonałą wolą jest to, co my postanowimy. Zamieszanie pojawia się po naszej stronie wtedy, gdy my widzimy różne możliwości i chcemy, aby On nam powiedział, którą drogą iść, podczas gdy to On oczekuje, abyśmy podjęli decyzje.

Przykład 1: „…Nie spodoba ci się to”

Continue reading →

John Fenn

Większości chrześcijan uczy się tego, że Bóg ma doskonałą wolę wobec każdego aspektu życia, i jeśli się z tym miniemy, to jest coś takiego jak dopust Boży, wola Boża dopuszczająca różne rzeczy. Jakoś nikt nigdy nie mówi o tym, że wolą Ojca jest: „Do ciebie należy decyzja” i to właśnie w tej rzeczywistości funkcjonujemy przez większość życia.

Nie pytamy Ojca czy jest Jego doskonałą wolą, abyśmy udali się do toalety, dopóki nie jesteśmy daleko od domu i wygłaszamy zdesperowani modlitwę: „Znajdź mi jakąś toaletę, Ojcze, zanim popuszczę w spodnie”. Często jednak otrzymuję emaile od ludzi, którzy chcą, aby Ojciec objawił im Swoją wolę co do przyszłego małżonka czy potwierdził, kto nim jest, czy przyjąć jedną pracę, bądź inną, do jakiego mieszkania się wprowadzić, kiedy przejść na emeryturę, co robić ze starzejącą się matką czy tatą itd.

Bardzo często niebiosa milczą w tych najważniejszych sprawach, co sprawia nam ogromną frustrację. Czasami bywa tak, że On czeka, aż my podejmiemy decyzje, czeka na nas, aż dojdziemy do jakichś wniosków sami. Skąd mamy wiedzieć czy to jest ten czas, gdy On czeka na nas, a kiedy my mamy czekać na Niego, aż objawi nam Swoją wolę?

Continue reading →