Rabin Eric Tokajer
23 września 2026 r.
Oryg.: TUTAJ
Ile razy słyszeliśmy, jak ktoś mówi: „Musisz im po prostu wybaczyć?”. Słyszałem te słowa wielokrotnie w życiu. Czasami wypowiada je ktoś, kto szczerze chce pomóc. Czasami, ponieważ przebaczenie wydaje się właściwą odpowiedzią na trudną sytuację.
Odkryłem, że przebaczenie nie zawsze jest tak proste, jak powiedzenie: „Przebaczam ci”. Gdyby przebaczenie polegało jedynie na wypowiedzeniu tych trzech słów, dlaczego Pismo Święte mówi tak wiele o pokucie, odnowie, odpowiedzialności i przebaczeniu? Być może uczyniliśmy przebaczenie łatwiejszym, niż czyni to Biblia.
Pisma Święte nie są po prostu niepowiązanymi ze sobą ani odosobnionymi historiami. Każda historia jest częścią większej opowieści o odkupieńczym planie Boga. Dlatego czytając o przebaczeniu w Tanach, widzimy tego samego Boga, którego spotykamy w Brit Chadaszah. Nie jest On „Bóg Starego Testamentu”, który jest gniewny i osądzający, a potem nagle łagodnieje z wiekiem, stając się Bogiem łaski i przebaczenia w Nowym Testamencie.
Zawsze był Bogiem miłosierdzia. Zawsze był Bogiem, który przebacza. I zawsze był również Bogiem, który wzywa swój lud do pokuty. Ważne jest, aby to zrozumieć, ponieważ czasami oddzielamy przebaczenie od pokuty. Pragniemy przebaczenia, ale niekoniecznie pragniemy pokuty, która się z nim wiąże. Jednak w Piśmie Świętym przebaczenie i pokuta są wielokrotnie ze sobą powiązane.
Dzieje Apostolskie 3:19 mówią nam: „Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone”.
Nawróć się i wróć. To wymaga ruchu. Biblijne przebaczenie to nie tylko słowa Boga: „Nie martw się tym, co zrobiłeś”. To słowa Boga: „Odwróć się. Wróć. Zapewniam ci drogę do odkupienia”.
Jest jeszcze jedno stwierdzenie, które często słyszę: „Musisz sobie wybaczyć”. Czy zauważyliście kiedyś, że Pismo Święte nigdy tak naprawdę nie nakazuje nam wybaczać sobie? Jesteśmy zobowiązani do wybaczania innym. Mówi się nam, że Bóg nam wybacza. Ale nigdzie nie jest powiedziane, że musimy wybaczać sobie.
Dlaczego to takie ważne? Ponieważ czasami to, co nazywamy „wybaczeniem sobie”, tak naprawdę jest naszą odmową przyjęcia przebaczenia Boga. Nadal dźwigamy ciężar, który Bóg już zaoferował nam zdjąć.
Paweł mówi nam w 2 Liście do Koryntian 5:17: „Jeśli więc ktoś jest w Mesjaszu, nowym jest stworzeniem. To, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe”.
Pomyśl o tym przez chwilę. Jeśli jesteśmy w Mesjaszu, jesteśmy nowym stworzeniem. To nie znaczy, że nasza przeszłość nie istniała. To znaczy, że nasza przeszłość nie ma już mocy, by decydować o tym, kim jesteśmy. Nasze przebaczenie nie pochodzi od nas. Pochodzi z Boga poprzez Mesjasza Jeszuę.
Continue reading