Category Archives: Codzienne rozważania_2026

Jedne usta, dwoje uszu

Greg Laurie
„Panie, strzeż moich ust i strzeż ich” (Ps 141:3).

Mówi się, że Bóg dał nam jedne usta i dwoje uszu nie bez powodu: chce, abyśmy więcej słuchali, a mniej mówili. Pomyśl, jak często wyciągamy pochopne wnioski lub wydajemy osądy w danej sytuacji. Autor Księgi Przysłów ostrzegał: „Pytanie bez wysłuchania prawdy jest hańbą i głupotą” (Księga Przysłów 18:13). Niemniej jednak, gdy słyszymy coś krzywdzącego o innej osobie, naszym pierwszym odruchem jest natychmiastowy wniosek, że jest ona winna zarzucanych jej czynów. I zamiast powiedzieć: „Chodźmy do tej osoby i dowiedzmy się prawdy”, zaczynamy rozpowszechniać tę wiadomość, jakby była faktem.

Dawniej, kiedy szło się do lekarza, kazał on wystawić język. Potem wyciągał szpatułkę i kazał mówić „Aaa”. Dlaczego? Ponieważ język może być wskaźnikiem tego, co dzieje się w twoim wnętrzu. Obserwując twój język, lekarz mógł stwierdzić, co jest nie tak z resztą twojego ciała.
Zasada ta ma również zastosowanie w sensie duchowym. Nasz język – a dokładniej, nasze słowa – są spisem treści naszego życia. To, co mówimy, zdradza, kim lub czym naprawdę jesteśmy.

Przekazywanie ciężaru

Greg Laurie
Rzekłem do Pana: „Ty jesteś moim Bogiem!” Usłysz, Panie, moje wołanie o litość! O Panie, potężny, który mnie wybawiłeś, ochroniłeś mnie w dniu bitwy” (Ps 140:6–7).

Niewielu ludzi w Piśmie Świętym miało lepsze zrozumienie Boga niż Dawid. Dawid wiedział, co to znaczy być faworyzowanym przez Boga. W 1 Księdze Samuela 13:14 jest nazwany mężem według serca Bożego. Wiedział również, jak to jest być w centrum Bożej kary po romansie z Batszebą. Ale co ważniejsze, dla celów tego nabożeństwa, Dawid wiedział, co to znaczy być chronionym przez Boga i mieć zdjęty z siebie ciężar przez Pana.

Spójrz na jego słowa w Psalmie 140:6–7: „Mówię do Pana: «Ty jesteś moim Bogiem!» Usłysz, Panie, moje wołanie o litość! Wszechmocny Panie, który mnie wybawiłeś, ochroniłeś mnie w dniu bitwy” (NLT). Taka pewność siebie może wynikać tylko z doświadczenia.

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak Dawid stawał na wysokości zadania, gdy inni mogliby się załamać, spójrz na jego słowa do Goliata w 1 Księdze Samuela 17:46: „Dziś Pan wyda cię w moje ręce” (NW). Nie chełpił się swoją szybkością, zwinnością ani sprawnością w posługiwaniu się procą. Zamiast tego wzywał imienia Pana, Tego, który w przeszłości pomógł mu przetrwać inne niebezpieczeństwa i dźwigał jego ciężary. Dawid tak całkowicie zaufał Bogu, że ponownie go ochroni, że stanął na polu bitwy przeciwko ciężkozbrojnemu olbrzymowi w pasterskich szatach.
W 1 Księdze Samuela 17:46 jak i Psalmie 140:6–7 przesłanie Dawida było takie samo: „Panie, wszystko składam na Ciebie”.

Głód prawdy

Greg Laurie
„O PANIE, wybaw mnie od ludzi złych. Chroń mnie przed tymi, którzy są gwałtowni, którzy knują zło w sercu i sieją niepokój przez cały dzień” (Ps 140:1–2).

Stare przysłowie głosi: „Im bardziej się coś zmienia, tym bardziej pozostaje takie samo”. Słowa Dawida z Psalmu 140 stanowią na to przekonujący dowód. Dawid rozpoczyna psalm słowami: „Panie, wybaw mnie od złego człowieka. Strzeż mnie od gwałtowników, od tych, którzy w sercu knują zło i przez cały dzień sieją nieszczęście” (wersety 1–2 NLT).

„Wszczynanie zamieszania przez cały dzień” to praktycznie opis zawodu influencerów, trolli i innych osób, które tłoczą się na nowoczesnych platformach społecznościowych. Żadna plotka nie jest dla nich zbyt sprośna, żadne oskarżenie zbyt obraźliwe, by nie mogli tego wykorzystać do własnych celów, skomentować i rozpowszechnić.

Podobnie jak Dawid, żyjemy w okrutnych, okrutnych czasach. Ludzie mają dziś niezdrowy apetyt na plotki i oszczerstwa – wszystko, co stawia innych w złym świetle. Kiedyś nazywano to „mentalnością tabloidową”. Ale to, co kiedyś można było znaleźć tylko w tabloidach supermarketów, rozprzestrzeniło się w szeregach dziennikarstwa i mediów. Twarde wiadomości zostały zastąpione atakującymi, stronniczymi komentarzami. Każdy chce poznać prawdę, zwłaszcza o tych, którym się sprzeciwia. Media społecznościowe przyspieszyły upadek uczciwości dziennikarskiej i osobistej. Wydaje się, że uprzejmość, grzeczność i empatia są bliskie wyginięcia.

Nigdy sam

Greg Laurie
„Nigdy nie ucieknę od Twojego Ducha! Nigdy nie uwolnię się od Twojej obecności! Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś; jeśli zstąpię do grobu, Ty tam jesteś. Jeśli pofrunę na skrzydłach jutrzenki, jeśli zamieszkam nad najdalszymi oceanami, nawet tam Twoja ręka mnie poprowadzi, a Twoja moc mnie wesprze” (Ps 139:7–10).

Jedną z doskonałości Boga jest Jego wszechobecność. Jest On obecny wszędzie i zawsze. Psalmista uchwycił istotę i implikacje Bożej wszechobecności, pisząc: „Nigdy nie ucieknę od Ducha Twego! Nigdy nie ucieknę od Twojej obecności! Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś; jeśli zstąpię do grobu, Ty tam jesteś. Jeśli będę szybował na skrzydłach jutrzenki, jeśli zamieszkam nad najdalszymi oceanami, nawet tam poprowadzi mnie Twoja ręka, a Twoja moc mnie wesprze” (Ps 139:7–10).

Jeśli rozwiniemy ten tok rozumowania, łatwo zauważyć, że wszechobecność Boga może być pocieszająca lub przerażająca, w zależności od perspektywy. Jeśli nie jesteś w zgodzie z Bogiem i próbujesz się od Niego oddalić, Jego wszechobecność stwarza ogromną przeszkodę. Starotestamentowy prorok Jonasz mógłby to zaświadczyć.

Dążenie do szczęścia

Greg Laurie
„Tak spędzam życie, przestrzegając Twoich przykazań” (Ps 119:56)

Co cię uszczęśliwia? Co przynosi ci spokój? Gdzie odnajdujesz sens, cel i poczucie spełnienia w życiu? Jedną z największych tragedii naszej współczesnej kultury jest to, że wielu ludzi nie potrafi odpowiedzieć na te pytania. Mogą znaleźć chwile ekscytacji lub rozproszenia. Mogą się dobrze bawić. Ale te chwile są ulotne i powierzchowne. Nie ma w nich nic głębokiego ani trwałego.

Filozof Eric Hoffer napisał: „Poszukiwanie szczęścia jest jednym z głównych źródeł nieszczęścia”. Ktoś inny powiedział kiedyś: „W życiu istnieją dwa źródła nieszczęścia. Jedno to nieotrzymanie tego, czego się pragnie, a drugie to osiągnięcie tego”.

Dla wielu ludzi poszukujących dziś szczęścia, gorzka prawda jest taka, że ​​nigdy go nie znajdą. Doniesienia medialne o celebrytach zdają się to potwierdzać. Pomimo wszystkich osiągnięć, sławy i pieniędzy, wielu z nich wiedzie nieszczęśliwe i puste życie. A to dlatego, że szukają szczęścia w niewłaściwy sposób.

Psalmista ujawnił klucz do poszukiwań, pisząc: „Tak spędzam życie moje: przestrzegając Twoich przykazań” (Psalm 119:56 NLT). Prawdziwe szczęście jest zawsze efektem ubocznym świętości. Uporządkuj swoje życie z Bogiem, a szczęście wkrótce nadejdzie.

Potwierdzają to również inne fragmenty Pisma Świętego:

„Pokażesz mi drogę życia, a będę radował się z Twojej obecności i rozkoszował przebywaniem z Tobą na wieki” (Psalm 16:11 NLT).

„Człowiek, który znalazł mądrość, ten, który nabył rozsądku, raduje się. Bo mądrość jest cenniejsza niż srebro, a jej nagroda lepsza niż złoto. Mądrość jest cenniejsza niż perły, nic, czego pragniesz, nie może się z nią równać. Ona daje ci długie życie w swojej prawej ręce, a bogactwo i chwałę w swojej lewej. Poprowadzi cię ścieżkami rozkoszy, a wszystkie jej drogi są rozkoszą. Mądrość jest drzewem życia dla tych, którzy ją przyjmują; szczęśliwy, kto się jej trzyma mocno” (Księga Przysłów 3:13–18).

„Rozkoszuj się Panem, a On spełni pragnienia twego serca” (Ps 37:4 NLT).

„Kto słucha nauki, będzie miał powodzenie, a kto ufa Panu, będzie się cieszył” (Przy 16:20 NLT).

Ukryte Słowo

Greg Laurie
„W sercu swoim ukryłem Twoje słowo, abym nie zgrzeszył przeciwko Tobie” (Ps 119:11).

Pewnie słyszałeś stare powiedzenie, że Biblia, która się rozpada, zazwyczaj świadczy o życiu, które się nie rozpada. Muszę przyznać, że lubię widzieć zniszczone, popisane Biblie, które się rozpadają, bo to znak, że były intensywnie użytkowane. Ich strony są mocno zużyte. Ulubione fragmenty można od razu odnaleźć dzięki znajomym pęknięciom na grzbiecie. Każda nabazgrana notatka, każdy podkreślony fragment opowiada historię.

Często powtarzałem, że powinna powstać Biblia specjalnie dla kaznodziejów. Właściwie, wspominałem o tym pomyśle ludziom, którzy faktycznie wydają Biblie. Mówiłem im: „Stwórzcie Biblię dla kaznodziei. Oprawcie ją w stalową okładkę”. Przecież kaznodzieje naprawdę używają swoich Biblii. Podczas naszej rozmowy potrząsamy nią, podnosimy ją i wskazujemy na nią. Dlaczego to robimy, tak naprawdę nie wiem.

Oczywiście, jako wierzący, nie powinniśmy po prostu potrząsać Biblią, trzymać jej w górze czy wskazywać na nią palcem. Musimy czytać Słowo Boże. Musimy je zapamiętać. Musimy naśladować psalmistę, który powiedział: „W sercu swoim zachowałem Twoje słowo, abym nie zgrzeszył przeciwko Tobie” (Psalm 119:11).

Powinieneś
Greg Laurie

„Radują się ludzie prawi, którzy postępują zgodnie z nakazami Pana” (Ps 119:1).

Psalmista napisał: „Radują się ludzie prawi, którzy postępują zgodnie z nakazami Pana” (Psalm 119:1). Może to być sporym zaskoczeniem dla osób, które nie dostrzegają związku między przestrzeganiem nakazów a radością.

Wielu niewierzącym – i wierzącym – z trudem przychodzi pominięcie przykazań Bożych, które brzmią: „Nie będziesz”. Postrzegają Boga jako kosmicznego ponuraka, którego głównym celem w kontaktach z ludzkością jest ustanowienie poprzez Swoje Słowo całkowitego wyeliminowania radości i ekscytacji.

To nie tylko przypadkowe nieporozumienie z naszym niebiańskim Ojcem; to wynik przemyślanej strategii. Spójrzcie na pierwsze słowa, jakie wąż wypowiedział do Ewy w Ogrodzie Eden: „Czyż Bóg rzeczywiście powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?” (Rdz 3,1 NLT). Grał na jej FOMO – lęku przed pominięciem czegoś – zanim jeszcze zdała sobie sprawę, że ma taki lęk. Wąż sprawił, że postrzegała Boże przykazanie, Jego jedyne przykazanie, jako coś ciężkiego i ograniczającego. I piętno pozostaje.

Musimy więc to jasno powiedzieć: ludzie, dla których Biblia i życie chrześcijańskie to niewiele więcej niż lista zasad i przepisów, nie zgłębili Pisma Świętego. Tak, Bóg mówi nam, czego mamy unikać. Tak, ostrzega nas przed rzeczami, które zagrażają naszemu zdrowiu duchowemu. Jednocześnie jednak Bóg mówi nam, w co mamy się angażować. Ujawnia nam, co pobudzi radość, spełnienie i satysfakcję, które w nas zaszczepił.

Na przykład w 2 Liście do Tymoteusza 2:22 apostoł Paweł pisze: „Uciekaj od wszystkiego, co rozpala młodzieńcze pożądliwości” (NLT). Ale potem dodaje: „Dążcie raczej do prawego życia, wierności, miłości i pokoju. Cieszcie się towarzystwem tych, którzy wzywają Pana z czystego serca” (NLT). Cóż za kuszące zaproszenie! Jaki potencjał na zmieniający życie rozwój, radość i spełnienie!