David Sliker
Drugi List apostoła Piotr ma bardzo ważne znaczenie dla współczesnych chrześcijan. Piotr zbliżał się już do końca swego życia, a nowy ruch, którego był pionierem, wkraczał w trzecią dekadę istnienia. Piotrowi kłębiły
się w głowie myśli o duchowym wzroście i dojrzałości, o prawdzie i błędzie, o motywacjach pobożnych i bezbożnych ludzi, i wszystkie razem połączyły się, aby wyrazić się w jednym z najważniejszych dzieł na temat wytrwania w wierze, jakie kiedykolwiek napisano.
W drugim rozdziale, Piotr skupia się na fałszywych nauczycielach. Przedmiotem jego troski jest dojrzałość i duchowy wzrost wierzących i widzi fałszywe nauczanie jako największe zagrożenie dla świętego i nienagannego życia wiary. Piotr ostrzega, że ci, którzy dają pięknie opakowane puste obietnice to ludzie zmysłowi, którzy ostatecznie prowadzą do „najgęstszych ciemności”. To, jak Piotr pisze, używając wyrazu „zmysłowi”, sugeruje, że chodzi mu o ludzi zajętych sobą, szukających rozkoszy. „Miłujących rozkosze”, jak ich później Paweł określi, to ci, którzy niekoniecznie „kochają sprawiedliwość” i Boga, aby tam zakotwiczyć swoje pożądania.
Czasy rozkoszy jak nigdy dotąd
Żyjemy w takim okresie historii, który daje więcej możliwości zażywania przyjemności i namiętności, niż kiedykolwiek wcześniej. Te miejsca, na które można swoje namiętności skierować, są bardziej technologiczne i kulturowo różnorodne, niż było to możliwe kiedykolwiek w poprzednich pokoleniach. Żywność i napoje narodów i ludów ziemi są stawiane przed nami bez wysiłku. Rozkosze narodów są w zasięgu ręki większej ilości ludzi, niż kiedykolwiek dotąd. Być może nawet nasza zdolność do przeżywania przyjemności jest większa niż jakiegokolwiek żyjącego przed nami pokolenia.
Na taką współczesną scenę wchodzi Bóg-Człowiek, Jezus z Nazaretu. Mocą Nowego Przymierza jest obietnica jedności z Nim przez Jego Ducha Świętego. W obszarze tej pełnej chwały jedności znajduje się głęboka radość, odpocznienie, i satysfakcja, które człowiek zaczyna przeżywać w nieporównywalnej przyjemności jaką doświadczanie miłości Boga. Jak obiecuje psalmista: „Rozkosz po prawicy Twojej na wieki” (Ps 16:11). Nie istnieje jakiekolwiek bardziej pełne rozkoszy przeżycie dla duszy, jak to, że może mieć udział w nieopisanej miłości Jezusa, zalewającej serce (Rzm 5:5). Dla pokolenia kochającego rozkosze i spragnionego ich, oferta ewangelii Jezusa jest najbardziej na czasie, jest też najpiękniej czystym środkiem do przeżywania rozkoszy, do której zostaliśmy stworzeni.
