PoznajPana.pl

Dlaczego nie zgadzam się pastorem Terry Jonesem

(Dosł.: Why Terry Jones Doesn’t Speak for Me)

J. Lee Grady

Tłum: B.M.

Pastor z Florydy mówi, że wypełnia Bożą misję. Ale nie widzę w Biblii, żeby Bóg wzywał nas do plucia nienawiścią.

Niedawno spędzałem cichy sobotni wieczór z dwiema moimi córkami i ich mężami w sklepie z mrożonymi jogurtami w centrum Gainesville na Florydzie. Dobrze, że nie był to piątek, bo kontrowersyjny pastor Terry Jones, który był pośrednio związany z zeszłotygodniowymi gwałtownymi wybuchami na Bliskim Wschodzie, narobił zamieszania na rogu SE Second Avenue i SE First Street.

Członkowie maleńkiego kościoła Jonesa, Dove World Outreach Center, często używają megafonów, żeby powiedzieć pieszym, że idą do piekła. Ci zagniewani kaznodzieje uderzają w homoseksualistów, prezydenta Obamę, muzułmanów i wszystkich chrześcijan, którzy wierzą w tolerancję. Czasami klienci restauracji są zmuszeni opuścić swoje stoły tarasowe i uciec do środka przed ich niechcianymi słownymi biczami.

Continue reading →

Codzienne rozważania_20.09.2012

„Albowiem mowa o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy giną, natomiast dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą” (1Kor. 1:18).

Czy masz w swojej historii Krzyż? Czy jest w niej grób? Jeśli nie, to ciągle mieszkasz w cieniach. Możesz otrzymywać przebłyski i dotknięcia, lecz będą one płynne, przejściowe, takie, które przychodzą i odchodzą. Jeśli doświadczyłeś Krzyża i grobu, Duch Święty ma to, czego wymaga i jest to błogosławiona sposobność dla ciebie, aby zamieszkiwało w tobie zmartwychwstałe Życie, w którym wszystkie te wartości stają się dobre i wydobywają się jak z wewnątrz jak warkot. Czym jest nowe stworzenie? Wraz z nim pojawia się przede wszystkim cała nowa świadomość. Masz świadomość tego, że wszystko jest nowe i inne. Jest to nowa świadomość Pana. Żyjesz dla tych (dostrzegasz – przyp.tłum.) rzeczy, dla których nigdy wcześnie żywy nie byłeś, z jednej strony wszystko jest takie samo, a z drugiej całkowicie inne. W jakiś sposób przenosisz się do tego samego otoczenia, dotykasz tych samych ludzi, lecz wszystko jest nowe. Jest nowa świadomość. Wszystko stało się inne…

Nie tylko świadomość jest nowa, lecz również mamy nowe możliwości. Duch Święty daje takie możliwości, których nikt z nas nie ma z natury. W naturze możemy być bardzo ograniczeni, lecz przez namaszczenie Ducha Świętego, możemy mieć takie umiejętności, których najlepsi mężczyźni i kobiety tego świata, nie mający Ducha, nie mają. Dziecko Boże, w którym prawdziwie zamieszkuje Duch posiada takie możliwości, których nikt inny nie ma. Właśnie to tchnienie niesie ze sobą takie możliwości. Zanim Bóg tchnął w nozdrza Adama nie miał on żadnych umiejętności, które były przewidziane dla niego, lecz z chwilą gdy stał się duszą żyjącą dzięki Bożemu tchnieniu, mógł poznawać, wykonywać i zrozumieć. Nowe stworzenie jest właśnie takie, wraz z nim idą nowywe możliwości, nowe zdolności do poznawania, rozumienia i wykonywania, których nigdy wcześniej nie było. Nie wolno żadnemu dziecku Bożemu iść na ugodę i ostatecznie przyjąć stanowisko, że czegoś „nie może”. Nigdy nie powinniśmy mówić w żadnej sytuacji, która jest nam prezentowana jako wola Boża: „nie mogę”. Obecność Ducha Świętego oznacza możwliości i to możliwości do wykonywania tego, czego nigdy wcześniej nie mogliśmy. W ten sposób musimy sprawdzać Pana.

By T. Austin-Sparks from: Knowing God in Christ – Chapter 13

_________________________________________________________________

19września | 21 września

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę?

Rich Fruech

Łk. (18: 1-8)

Powiedział im też podobieństwo o tym, że powinni zawsze się modlić i nie ustawać, mówiąc: Był w jednym mieście pewien sędzia, który Boga się nie bał, a z człowiekiem się nie liczył. Była też w owym mieście pewna wdowa, która go nachodziła i mówiła: Weź mię w obronę przed moim przeciwnikiem. I przez długi czas nie chciał. Potem zaś powiedział sobie: Chociaż i Boga się nie boję ani z człowiekiem się nie liczę, jednak ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, by w końcu nie przyszła i nie uderzyła mnie w twarz. I rzekł Pan: Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia powiada! A czyżby Bóg nie wziął w obronę swoich wybranych, którzy wołają do niego we dnie i w nocy, chociaż zwleka w ich sprawie? Powiadam wam, że szybko weźmie ich w obronę. Tylko czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?

W kontekście kobiety, która była nieugięta, dzięki czemu doprosiła się sprawiedliwości, Jezus wypowiadana końcu tej historii zdumiewające stwierdzenie. Pan rozumie to, w jaki sposób działa ten świat, lecz zamiast wykorzystać to do nauczania o modlitwie, o byciu żarliwym czy nieugiętym, mówi:

„Tylko czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”

Jak przechodzimy od lekcji o świeckiej nieugiętości, zastosowanej do uporczywej modlitwy, do braku wiary w czasie przyjścia Pańskiego? Musimy tym się zająć w kontekście. Większość kościołów nigdy nie zastanawia się nad słowami tego nauczania, czy jednak nie zasługują one na odpowiednie przemyślenia, ze względu na ich powagę? Jeśli Syn Człowieczy zastanawia się nad stanem wiary na ziemi w czasie Jego przyjścia, może mądrze byłoby zastanowić się nad tym, co doprowadziło do tej sytuacji.

Zastanówmy się, co się składa na lokalny kościół na zachodzie i czego używa się, aby przyciągnąć więcej odwiedzających i członków. W ogromnej większości kościołów całego spektrum ewangelikalnego pejzażu wykorzystuje się wszelkiego rodzaju manipulacje i pomysłowe reklamy. Spójrzmy na kilka wykorzystywanych przez kościół technik, które otwarcie ujawniają świecki i upadły sposób myślenia, a w rezultacie kościół pozbawiony wiary.

Continue reading →

Codzienne rozważania_19.09.2012

„Wszyscy, którzy weszli do odpocznienia Bożego odpoczęli od swoich pracy, podobnie jak Bóg odpoczął po stworzeniu świata” (Hbr. 4:10 NLT).

Chrystus jest Bożym Sabatem, Chrystus jest naszym Sabatem. Gdy dochodzimy do wiary w sprawiedliwość Chrystusa, wchodzimy w Boże odpocznienie. Jest to potężna moc… Pan mówi całkiem prostym językiem, „Jeśli tylko zaufasz Mi, zaufasz Mojemu zaopatrzeniu i przestaniesz się martwić, przestaniesz niepokoić, jeśli tylko uwierzysz Mi, Ja mam podstawy, aby zaspokoić wszelkie twoje potrzeby. Kiedyś nie miałem tych podstaw, na których mogłem cokolwiek zrobić z tobą i dla ciebie, lecz teraz ty jesteś na gruncie Chrystusa, na gruncie, który ja dostarczyłem; jeśli tylko zaufasz Mnie, jeśli tylko odpoczniesz we Mnie, wierząc, że cię przeprowadzę, zostaniesz wyratowany z tak wielu słabości, obaw i niepokojów!”. Zamartwianie się niszczy bardzo. Za liczne nasze cierpienia w ciele i umyśle tak często odpowiedzialne są ukrywane poddenerwowanie, coś tam głęboko wewnątrz w naszej podświadomości co martwi się, niepokoi, obawia, coś co nie jest odpocznieniem. Przyjmuje różne formy. Czasami dotyczy spraw Pana, a my czujemy, że dopóki tego nie zrobimy to nie zostanie to wykonane. Czujemy, że jeśli nie sięgniemy po to, to cała sprawa rozsypie się w kawałĸi; tak dużo zależy od nas.

Niech nikt nie sądzi, że jest to wezwanie do bierności, odrzucenia spraw Pańskich, lecz jest taka możliwość, że mamy niektóre z nich Pańskie w swych sercach, lecz brak jest wiary. Są pewne ukryte tajemnice, które wywołują ogromną ilość naszych słabości, porażek i niepotrzebnego cierpienia. Istnieją takie ukryte rzeczy, które nie są odpocznieniem wiary w Bogu. Są ludzie, którzy powinni wziąć do serca pewne rzeczy bardziej niż to robią, lecz dla wielu problem leży w czym innym: im wydaje się, że to oni napędzają Boży Wszechświat dla Niego; oni muszą doglądać różnych rzeczy, ponieważ jeśli tego nie zrobią, to nikt nigdy ich nie dopilnuje! Lecz przestrzeganie Sabatu (nikt niech nie traktuje tego dosłownie, jako przestrzeganie jakiegoś szczególnego dnia) to uznać Chrystusa jako Boże odpocznienie przez sprawiedliwość. Dla przestrzegającego Sabatu, zachowywaniem jest Życie, które zwycięża śmierć, ponieważ sprawiedliwości nie da się zniszczyć.

By T. Austin-Sparks from: Spiritual Ministry – Chapter 4

_________________________________________________________________

18 września | 20 września

aracer.mobi

Gdyby nie łaska

Rich Frueh

Weź każdy mój dobry uczynek, jakiego dokonałem przez 37 lat, odkąd uwierzyłem, i pomnóż przez milion, a nie będę w stanie zarobić na jedną uncję Bożego odkupienia. To wszystko śmieci i odpady. Bez względu na to jak długo głosimy Bożą łaskę, słowami ludzkiego rozumu nigdy nie będziemy w stanie nawet dotknąć brzegu tej szaty. Boża łaska jest niepojęta i opiera się ludzkim wysiłkom. Nie można jej zmierzyć, a w chwili, gdy się ją jakoś zdefiniuje, pojawia się świadomość, że wygląda to tak, jakbyś pukał do drzwi wiecznej biblioteki zwanej łaską.

Słowa z taką łatwością ześlizgują się z naszego języka, a jednak ich moc jest niewyczerpana. Gdyby grzech był w stanie wyrzucić mnie poza Jego łaską, z pewnością już dawno byłbym wyrzutkiem. Gdzie grzech mnoży się, tam łaska tym bardziej obfituje. O tak, my wszyscy w taki czy inny sposób sprawdzamy siłę Jego łaski, a jednak Jego łaska nigdy nie podlega sprawdzeniu, ponieważ jest doskonała i sięga znacznie ponad siłę grzechu. Raz uwierzywszy i raz otrzymawszy wiarę w Chrystusa grzesznik zostaje zmieciony do rodziny Bożej, a jednak ciągle zawodzi o własnych siłach. Bóg nie pobłaża grzechowi, lecz teraz zajmuje się nami jak synami, a nie przeciwnikami.

Continue reading →

Codzienne rozważania_18.09.2012

„Albo co masz, czego nie otrzymałbyś? A jeśli otrzymałeś, czemu się chlubisz, jakobyś nie otrzymał?” (1Kor. 4:7).

Ciągle jest wielu ludzi, którzy myślą, że człowiek może coś dołożyć do chwały Bożej i że chrześcijaństwo polega tylko na tym, że człowiek ma swój udział w chwale Bożej. Jest to długo i dobrze trzymające się złudzenie i kłamstwo. Nie jest to prawdą. Wymień, co chcesz, różnie się to nazywa, może być: „wewnętrzne światło” czy 'iskra żywota”. Słowo Boże w całej swojej rozciągłości gani takie myślenie i mówi, że zaczynam od zera, a dla mnie zero oznacza, że nie mogę dołożyć niczego. Wszystko musi pochodzić od Boga, sam fakt, że darem Bożym jest Życie wieczne oznacza, że nie masz go dopóki nie zostanie ci ono dane. Jesteś ślepy, dopóki dopóki Bóg nie da ci możliwości widzenia. Jesteś martwy, dopóki Bóg nie da ci życia. Jesteś beznadziejnie okaleczony, dopóki Bóg nie zrobi dla ciebie czegoś, czego ty nigdy nie mógłbyś zrobić. Dopóki Bóg nie zrobi czegoś, dopóki to się nie stanie, leżysz tutaj. Duchowo tak właśnie się masz, niczego nie możesz dołożyć…

Jest to jedna ze tych wspaniałych lekcji, które nauczyłem się w Szkole Chrystusa, że Bóg zaczyna pracę dla Swojej chwały od zera, przez Ducha Świętego podejmie wysiłki, abyśmy poznali, czym jest to jest zero; to jest, aby naszą świadomość doprowadzić do zera, abyśmy zdali sobie sprawę z tego, że zawsze chodzi tylko o Niego… Czy już to ustaliliśmy? Tak dużo czasu potrzeba nam, aby nauczyć się podstawowych, elementarnych lekcji. Ciągle trzymamy się kurczowo idei, które utrzymują, że sami możemy coś wytworzyć a wszystkie nasze nieszczęsne dni są prostym wynikiem trwania przy tej nadziei, że w jakiś sposób możemy Panu coś dać. Nie mogąc tego znaleźć, lecz ciągle się załamując, stajemy się nieszczęśliwi, doskonale nędzni. Tak dużo czasu zajmuje nam, aby dojść do miejsca, w którym całkowicie i ostatecznie ustalimy to, że gdybyśmy żyli na tej ziemi tak długo, jak przeciętny człowiek, nie będziemy w stanie dodać ani joty, która będzie do przyjęcia przez Boga, którą będzie mógł wziąć i wykorzystać dla naszego zbawienia, uświęcenia i uwielbienia, ani odrobiny. Wszystko, cokolwiek Bóg może użyć to Jego Syn, a miara naszej ostatecznej chwały będzie miarą Chrystusa w nas, dokładnie tyle.

By T. Austin-Sparks from: The School of Christ – Chapter 8

_________________________________________________________________

17 września | 19 września

5 znaków Wiary Skupionej na Chrystusie_1

Chip Brogden

Wstęp

Znak 1 – całkowite oddanie Pierwszeństwu Chrystusa

„Pierwszeństwo/dominacja” (dosł.: preeminence) oznacza posiadanie pierwszego, najwyższego, naczelnego i najlepszego miejsca na pozycji dominacji nad wszystkim innym. W wojskowej terminologii oznacza to móc pójść wszędzie i zrobić wszystko bez opozycji. Jest to przytłaczająca, nieograniczona, absolutna władza i moc.

Choć każdy chce być pierwszy, wyłącznie jedna Osoba jest godna tego i tylko Jemy można powierzyć to miejsce. Pismo pokazuje, że Bóg przeznaczył właśnie dla Chrystusa tego rodzaju nieograniczoną władze i moc na pozycji duchowej dominacji nad wszystkim innym: „Aby we wszystkim był pierwszy” (Kol.1:18).

Pierwszeństwo jest widoczne w niektórych tytułach Chrystusa. Nie jest on królem, jednym z wielu królów, lecz jest „Królem Królów”. Nie jest zwykłym panem, między licznymi panami, lecz jest „Panem Panów”. Nie jest tylko jakąś drogą do Boga, pośród wielu innych dróg, lecz jest TĄ Droga, TĄ Prawdą i TYM Życiem, i bez tłumaczenia się, ogłasza, że „nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak przeze Mnie” (J. 14:6). Dziś, wielu ludzi uważa ten elitaryzm za coś nietolerancyjnego czy za przejaw zamkniętego umysłu. Pismo nazywa to pierwszeństwem Chrystusa.

Pierwszeństwo wiąże się z centralizmem. Sam fakt, bycia w centrum oznacza udzielenie dominującej pozycji. Słońce zajmuje pierwsze miejsce w naszym systemie słonecznym (centrum) i wszystko inne krąży wokół niego. Podobnie Chrystus, zajmuje centralne miejsce we wspaniałym Planie i Celu Bożym. To centrum jest strategicznie ważne, ponieważ może być tylko jedno centrum. Na przykład: cała Świątynia była święta, a jednak w jej centrum było specjalne miejsce nazywane Święte Świętych. Ma to takie samo znaczenie co Królów Król i Panów Pan; w porównaniu do innych „świętości”, to Święte Świętych jest najświętsze ze wszystkiego, zajmuje centralne miejsce pierwszeństwa. Taka jest pozycja Chrystusa w umyśle, sercu, woli i celu Bożym.

Continue reading →