Czy Nowe Przymierze jest rzeczywiście nowe

Piękne studium występownia dwóch greckich słów tłumaczonych jako #

t.2/3

 

…..

wszystkie powyższe

autorytety stwierdzają jedno: NEOS oznacza

nowy w czasie,

 

podczas

gdy KAINOS oznacza

nowy jakościowo. Czy taki podział znajdujemy w Piśmie?

 

Poniższe przykłady pokażą ,

że tak jest.

Rozważmy przykład nowego

grobu Józefa z Arymatei,

gdzie zostało

złożone ciało Jezusa. Józef „złożył je w swoim własnym grobie (KAINOS),

który

wykuł w skale…”

 

(Mat

27,60).” A na miejscu, gdz ie

go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy grobowiec (KAINOS), w

którym

jeszcze nikt nie był złożony” (J 19,41). W obuwersach, zarówno Mateusz

jak i

Jan użył greckiego słowa KAINOS, Dlaczego nie użyli słowa

NEOS, choć był to „nowy” grób? Ponieważ grób

nie był nowy w wymiarze czasowym. Józef wykuł go, lecz

mógł to zrobić dwadzieścia lub trzydz ieści

lat wcześniej, zanim złożono tam ciało Jezusa. Jak można byłoby mówić o

nim, że

jest nowy w wymiarze czasowym, podczas gdy mógł mieć kilka lat? Nie mo żna było!

 

 

 

Był

natomiast nowy

jakościowo. Był nieużywany, nie użyty. Ta jakość bycia n ie używanym, czyni grób nowym z

znaczeniu słowa KAINOS. Grób

już istniał, będąc tam od jakiegoś czasu (KANOS

opisuje to, co już istnieje). Zatem dodatkowa jakość czy też dodanie

pewnej

jakości czy charakteru powoduje zmianę jego stanu, jakkolwiek drobną.

Ta

drobna, jakościowa różnica przejawia się w nowym znaczeniu słowa

KAINOS. W tym

przypadku grób nie był nowy w czasie, NEOS, ponieważ był wykuty w skale

przedtem, zanim został przez Jezusa wykorzystany, lecz był nowy

jakościowo,

KAINOS, ponieważ n ie

był dotąd używany.

 

Czasami

oba wyrazy są

używane do opisania tej samej rzeczy. Pierwszym przykładem jest Pawła

doktryna

o „nowym” człowieku w Ko i 3 ,10 oraz Ef 4,24. Jak to jest możliwe,

aby wykorzystał oba

słowa do opisania tej samej rzeczy, biorąc pod uwagę powyższe rozróżn ienie miedzy wyrazami. Odpowiedź

jest następująca:

nowy (KAINOS) człowiek wspominany w Ef. 4.24 jest postrzegany z punktu

widzenia

jakościowych zmian wprowadzonych u niego przez doświadczenie zbawienia.

W

kontekście Ef. 2.24, nowy (KAINOS) człow iek

jest widziany jako „stworzony

wsprawiedliwości i świętości,” Jest to nowe stworzenie z 2 Kor 5,17. Pow iedzmy, że opisany powyżej

człowiek miał 35 lat,

gdy przyjął Jezusa jako

Zbawiciela. Z

pewnością nie można o nim powiedzieć jako o kimś nowym w sensie czasu

(NEOS); żył już 35 lat.

Jednak, jego doświadczenie

zbawienia całkowicie zmieniło jego charakter, tak że obecnie posiada

nowe

cechy, które są „sprawiedliwością i świętością.”

 

 

 

Te

cechy są w nim obecnie

nowe i określone przez słowo KAINOS.

 

Lecz w

Koi 3,10, Paweł czyni

porównanie czasowe do starego

człowieka z wersu 9.

 

„Stary

człowiek” sięga

tutaj do Adama. „Stary człowiek” został teraz „zewleczony,”

a „nowy (NEOS) człowiek” przyobleczony. Nowy człowiek (NEOS) jest

obecnie

bardziej współczesny w czasie

niż Adam czy

stary człowiek. Jak w tym przykładzie, NEOS jest zawsze

używane, gdy

dokonuje się porównania czasowego, dla skontrastowania

 

tego,

co aktualne, z tym,

co stare. Klasycznym przykładem czasowego porównania z użyciem NEOS

jest Hebr 12.24.

 

W tym

wersie Jezus nazwany

jest pośrednikiem nowego

(NEOS) przymierza.

Jest tojedyny przypadek w NT,

gdy NEOS

opisuje nowe przymierze. W tym kontekście,

 

nowe

przymierze jest

nazywane NEOS ponieważ

jest to porównanie do

okresu

 

Mojżeszowego,

który

rozpoczął się prawie 2000 łat wcześniej. To zgadza się wcześniejszymi

wnioskami. Autor mówi: „Tak

więc, również,

przymierze, którego Chrystus stał się

poręczycielem jest NEOS przymierzem, w porównaniu z Mojżeszowym,

potwierdzonym

prawie 2000 lat wcześniej….”

(RCT p.225). W

konsekwencji, gdy używane są oba

słowa do opisania tej samej rzeczy , NEOS

widzi tą rzecz z perspektywy czasu, podczas gdy KAINOS

z perspektywy jakościowej różnicy, co oznacza nowość jakościową,

Dziewięć na

dziesięć fragmentów dotyczących nowego przymierza cytowanych powyżej z NT, oraz osiem z dziewięciu

używa KAINOS docharakteryzowania nowego

przymierza.

Wszystkie osiem uczą tego samego: istnieje wcześniejsze przymierze,

któremu

Jezus nadał jakościową zmianę, sprawiając, że stało się nowe w sensie

KAINOS.

To przymierze nie jest czymś nowym w czasie, istniało już przed czasami

Jezusa.

On zrobił z tym przymierzem coś unikalnego,

co rozwinęło jego jakość sprawiając, że

stało się KAINOS.

 

style=”font-family: Tahoma;”>

 

style=”font-family: Tahoma;”>Hebrajskie słowo „nowy” w „Nowym

Przymierzu” przede

wszystkim znaczy „nowy pod

względem jakości,” a nie „nowy w

czasie.”

 

 

 

Co

zatem z Jer. 31.31? Ten

fragment jest napisany po hebrajska.

Słowo tłumaczone tu jako „nowy ” jest

hebrajskim słowem KHAWDASH,

którego głównym

znaczeniem jest „odnow ić, naprawić, odbudować,

odrestaurować, z drugim

przymiotnikowym znaczeniem nowy, świeży. Poniższy przykład ze ST

udowadnia taką

definicję. W Ps. 51.12

Dawid prosi Boga:

„Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, a ducha prawego odnów we mnie !” Słowo

tłumaczone jako „odnów ” ma

ten sam hebrajski korzeń KHAWDASH, używany przez Jeremiasza.

Dawid już miał ducha, prosił o odnowienie tego, co już miał. W 2 Kron. 24,4 znajdujemy, że „Potem

powziął Joasz myśl, aby

odnowić świątynię Pańską, style=””>” która

niszczała.

 

W

wersie dom Pana już

istniał, walił się i wymagał naprawy, wiec Joasz zebrał pieniądze i w 2

Kron24,12: Wtedy król i Jehojada

dawali je wykonawcom robót w świątyni Pańskiej, ci zaś znajdowali

kamieniarzy i

cieśli, aby odnowić świątynię Pańską,

oraz

kowali i brązowników

, aby ponaprawiać

szkody w świątyni Pańskiej. style=””>’’ W obu wersach „naprawa ” jest tłumaczeniem KHAW-DASH,

tego samego hebrajskiego słowa, którego używa Jeremiasz

do opisania „nowego’’

przymierza. W obu wersach, jest odnowienia, naprawa, restauracji

czegoś, co już

istnieje.

 

 

 

Jeśli

kontekst nie

wskazuje inaczej, to samo rozróżnienie występuje w wykorzystaniu tego

słowa

jako przymiotnika i wyrazach pochodnych. Przymiotnikowa forma jest

zazwyczaj

tłumaczona jako „nowy”.

Exodus 1,8 mówi:

„Tymczasem rządy nad Egiptem objął nowy kró l,

który nie znał Józefa”. Ten

sam korzeń słowa

KHWADASH jest tłumaczony

tutaj jako „nowy”. Osoba,

która została królem nie jest kimś nowym

w sensie pojawienia się w czasie, jako że ma już swój wiek (kilkanaście

lat).

Jednak jest nowa dla urzędy

króla. Jest nowa

w tym, że teraz jest osobą królewską,

podczas gdy przedtem nie była.

 

 

 

Gdy Debora była sędzią w Izraelu,

Księga Sędziów 5,8

informuje nas, że: „Obrano

sobie nowych

bogów../’ KHAWDASH

jest tłumaczone tu jako „nowe. ” Lecz bogowie, n ie

byli nowi w czasie, w tym

sensie, że właśnie

powstali, byli tam od stuleci. Ich nowość jako bogów w tym wersie leży

w tym,

że było to coś nowego do wyboru dla ludz i.

Teraz ci bogowie byli wybierani, podczas gdy wcześniej nie. W Sędz. 16,11 Samson

mówi Dalili,

że osłabnie, „.., jeżeli

by mnie związano

nowymi powrozami…”

 

style=”font-family: Tahoma; color: rgb(0, 127, 0);”>

 

style=”font-family: Tahoma; color: rgb(0, 127, 0);”>„style=”font-family: Tahoma;”>Nowymi”

jest tłumaczeniem przymiotnikowej formy

KHAWDASH. Powrozy nie były nowe w czasie, tzn.

nie powstały w tej chwili, lecz ich nowość polegała na tym, że nie były

zajęte,

ani używane- W l Król 11,29

Achiasz „miał na sobie nowy

płaszcz.”

 

Ponownie

użyte jest słowo

„KHAWDASH.” Nowy płaszcz nie było nowy w czasie, ponieważ nie został

wyprodukowany przed chwilą,

był nowy,

ponieważ nie był jeszcze używany, ani zużyty przez Achiasza.

 

Na

długo przed narodzeniem

Chrystusa grupa uczniów tłumaczyła hebrajski Stary Testament na język

grecki.

To tłumaczenie zostało nazwane Septuagintą

i

przydzielono jej symbol LXX. Ci uczniowie przetłumaczyli KHAWDASH z Jer 31,31 przy pomocy greckiego

słowa KAINOS. Rozumieli

praktyczną tożsamość tych dwóch

słów, rozumieli główne rozumien ie KHAWDASH w Jer. 31,31, jako

oznaczające

odnowienie, restauracje tego, co już jest. Równ ież

wiedzieli, że przymiotnikowa forma KHWADASH,

tłumaczona jako „nowe” opisuje jakościową nowość tego, co już jest,

przez

oddzielenie tego, co nieużywane, nie zużyte, nie dotknięte przez wiek.

 

Jako

takie KHAWDASH jest

praktycznie rzecz biorąc identyczne z KAINOS, które również odznacza

to, co

jest, jako nieużywane, nieznane itd.

 

Nie ma

przypadku

wystąpienia słowa KAINOS w greckim Nowym Testamencie, które nie „odznacza tego, co jest, jako

nieużywane, lub z

nowym nastawieniem psychicznym.” Nie istnieje również przypadek

występowania

KAINOS w greckich tekstach, które by rozmazywało powyżej opisane rozróżn ienie między KAINOS a NEOS.

 

W

konsekwencji tej zdecydowanej,

dobrze określonej różnicy między „nowym” w czasie, a „nowym”

jakościowo, jest

oczywiste, że Jeremiasz

mówił o przymierzu,

które już istniało, a które nabrało nowego charakteru. Jest tak samo

oczywiste,

że Jezus mówił o już istniejącym przymierzu, gdy łamał chleb i podawał k ielich w górnej komnacie,

któremu miał nadać nową

jakość. Paweł nauczał nas w obu listach do Koryntian

o istniejącym przymierzu, któremu Jezus nadał nową jakość. Autor Listu

do

 

Hebrajczyków,

cytując

proroctwo Jeremiasza,

ogłasza, że Jezus temu

samemu przymierzu, o którym mówił Jeremiasz, nadał nową jakość, nowy

charakter

i stał się jego Pośrednikiem.

 

Celem

tej pracy jest

wskazanie na to, że preegzystencjalne??

(istniejące wcześniej) przymierze, o którym mówił Jeremiasz,

a Jezus wypełnił, nie jest niczym innym, jak przymierzem, które Bóg

zawarł z

Abrahamem; że uzupełnione Przymierze Abrahama jest ciągle skuteczne, a

zaopatrzenie wypływające z tego przymierza, szczególnie zbawienie,

zdrowie i

powodzenie, należą prawnie do każdego chrześcijanina w tej godzinie.

 

Poprzednie

studia słów

pokazują główną przyczynę sprawiającą , że

niektórzy widzą kościół szczerze, lecz błędnie jako „całkiem

nowe” przymierze lub całkowicie inny plan Boży. Są też i inne

przyczyny, którymi się

zajmiemy w tej książce, lecz

niezrozumienie spowodowane przez słowo „nowe” jako efekt tłumaczenia

KAINOS i KHAWDASH są

pierwszoplanowe. Przyglądaliśmy

poprzednio na reakcję

autorów Nowego

Testamentu na jeden z największych teologicznych błędów wszech czasów.

 

 

 

Ten

błąd nazwany w tym

opracowaniu „Teorią Wielkiego Odłączenia ” ( The Great Disconnect

Theory”) jest szczegółowo

omawiany w

pierwszym rozdziale. Ta teoria jest podstawą do sprawdzenia innych

powodów

błędnego widzenia przez wielu Kościoła jako „całkiem

nowego” przymierza, n ieświadomych tego, że to nowe

przymierze jest historycznym

odsłonięciem dopełnionego Przymierza Abrahamowego i

że doczesne i duchowe

błogosławieństwo

Abrahama jest współczesnym dziedzictwem

chrześcijan.

 

W

końcu jak wielu kazań, czy

lekcji szkółek niedzielnych było

poświęconych wyjaśnieniu różnicy miedzy

tymi dwoma greckimi słowami, tłumaczonymi jako „nowe. ”

Jak wiele kazań słyszałeś o tym, że nowe przymierze jest „nowe pod

względem

jakości” a nie „czasu.”

 

 

 

style=”font-family: Tahoma;”>

 

style=”font-family: Tahoma;”>

 

style=”font-family: Tahoma;”>

Krótkie studium każdego przypadku

wystąpienia w Nowym Testamencie style=”font-family: Tahoma;”> słowa

KAINOS

(nowy jakościowo) pokazuje, że „nowy ” w Nowym

 

Przymierzu,

oznacza „nowy jakośc iowo,”

a nie „nowy w czas ie.” style=”font-family: Tahoma;”>

 

Każdy

przypadek

wystąpienia KAINOS w greckim NT

jest poniżej

wyliczone.

 

Rozróżnienie

opisane

powyżej między KAINOS a NEOS jest widoczne za każdym

razem. Co więcej, nie

ma takiego przypadku pojawienia się KAINOS w greckim NT, które n ie „oddzielałob y słowa, które opisuje na dwa

sposoby:

 

 

 

style=”font-family: Tahoma; color: rgb(0, 127, 0); font-weight: bold;”>1style=”font-family: Tahoma;”>. KAINOS

„zaznacza” że to

co już istniało jest „nowe jakościowo ” przez

określenie tego, jako jeszcze nie używanego, nie zużytego jeszcze, nie

skonsumowanego, itd.

 

 

 

2. style=”font-weight: bold;”>KAINOS „zaznacza” to,

co już istnieje jako „nowe jakościowo ” po dodaniu jakiejś cechy,

która wcześniej nie

istniała, lub nadaniu jakiegoś nowego znaczenia. W dyskusji poniżej, w

każdym

przypadku pojawienia się KAINOS w greckim NT, jedno z tych dwóch

znaczeń

pojawia się. Nie ma żadnych wyjątków,

a w

wielu wersach, które będziemy badać, występuje więcej interpretac yjnych możliwości niż tu

pokażemy. Czytelnik może

zastosować oba „znaczenia ” do każdego z wersów, aby

rozszerzyć możliwości.

Ten fragment może zostać pominięty i czytelnik może przejść do

następnego

rozdziału, pozostawiając go sobie na czas wolny do rozważań.

 

 

 

Nowe

bukłaki (Mat 9,17) – NEOS

znaczyłoby tutaj,

że bukłaki zostały ostatnio wytworzone, tzn.

nowe w czasie. Z drugiej strony KAINOS oznacza, że one tylko nie „były

dotąd

używane.” Mogły być

zrobione całkiem dawno.

Patrz. Mar 2,22 poniżej jest pełniejsza dyskusja.

 

 

 

Nowe

rzeczy wydobywane ze

skarbca (Mat 13, 52) – ze

skarbca ucznia mogą być wydobywane dwa

rodzaje rzeczy (l) te, które są zu żyte,

lub zniszczone przez czas. Te są zdefiniowane przez PA LA IOS (w.52). PA LA IOS jest

tłumaczonejako „stare” i znaczy „zużyte,”

lub „zniszczone (zdarte) przez czas.” (2) Drugie rzeczy ze

uczniowskiej

skarbnicy to coś, co nie jest nowe w czasie (NEOS), lecz

było w tej skarbnicy „nie używane, jeszcze nie zniszczone przez czas”

(KAINOS).

Trench zgadza się z tym, że

KAINOS, „nie

zniszczony jeszcze przez czas” jest całkowicie konieczne do zaznaczenia

przeciwności PALAIOS, gdy PA LAIOS jest używane w sensie

„zużyty, zniszczony

przez czas.” Jak tylko PALAIOS jest użyty do zaznaczenia tego, co

zużyte, lub

zniszczone przez czas, zawsze będzie absolutnie wymagane KAINOS jako

przeciwieństwo (RCT str.66).

Nowe rzeczy nie są nowe w czasie (NEOS)

lecz nowe w sensie „nie

zużyte lub nie

zniszczone jeszcze przez czas” (KAINOS) (RCT str.

253).

 

 

 

Nowe

owoce winorośli (Mat . 26:29) style=”font-family: Tahoma;”> – W czasie Ostatniej

Wieczerzy Jezus ustanowił „owoce winoroś li” (wino) jako symbol swej

krwi, którą rozlał za

wielu. To ustanowienie wina

jako symbolu Jego krwi był

„całkowicie nowe” w tej szczególnej

chwili czasu. Tej samej nocy jego uczniowie

pili wino, jako nowy symbol. W rzeczywistości uczniowie od tej chwili

zawsze

pili ten symbol. Jednak Jezus odmówił picia wina jako symbo lu Swej krwi. Powiedział, że

któregoś dnia będzie

pił je „na nowo” z nimi w Królestwie

Ojca.

Nie miał tego na myśli, że wino, które pił, było wtedy nowe. To

wymagało by

raczej słowa NEOS niż KAINOS. Nie miał również na myś li

tego, że ten symbol będzie

nowy w czasie.

Rzeczywiście, symboliczne

wino pozostaje

„nie wypite” przez Pana, „aż

do przyjścia Królestwa

Bożego (Łuk 22,18). NOES

oznaczałoby nowe w czasie, podczas gdy KAINOS

tutaj oznacza „nie wypite przez Jezusa, jako symbo l

Jego krwi.”

 

 

 

Nowy

grób (Mat 27:60) –

Wcześniej już zauwa żyliśmy,

że grób mógł mieć wiele lat, był jednak „nie używany”

(KAINOS), gdy

położony w nim ciało Jezusa.

 

 

 

Nowa

nauka (Marek 1:27) – Gdy

Jezus nauczał w

synagodze lat wcześniej, zanim złożono tam ciało Jezusa. Jak można byłoby mówić obr /NEOSspan/span bylSeptuagintą/span opisanebr /#8222;nie używany, uczynił dwie rzeczy z autorytetem.

Nauczał z autorytetem, oraz wypędzał demony z autorytetem (wersy 22 i

26). Nowa

nauka (w.27) nie była nowa

w sensie

powstania w czasie, ponieważ Marek nie użył słowa NEOS. Nauka Jezusa

krążyła

już tutaj od długiego czasu, to była nauka Starego Testamentu. Jednak

jedna

jakościowa różnica czy też nowość w nauczaniu Starego Testamentu przez

Jezusa

była taka: przez Jezusem, uczniowie w Piśmie „nie nauczali z

autorytetem,”

(KAINOS). Jezus był autorem Starego Testamentu i „nowość” w Jego

wykładaniu

„nauczania” Starego Testamentu polegała

na

tym, że, w porównaniu do uczonych w Piśmie, którzy dotąd jeszcze nie

„nauczali

z autorytetem (KAINOS), On miał „autorytet.”

 

 

 

Nowe

szaty (Marek 2:21) – Ten

fragment zawiera

pewną grę słów podobnie jak Mat 13,52. Tutaj, jak zauważyliśmy

wcześniej,

„stare” jest tłumaczeniem PALAIOS, oznaczającego „zużyte przez wiek.”

Widzieliśmy również, że użycie tego słowa wymaga jako

przeciwstawieństwa

KAINOS. Jezus nie powiedział tutaj, że szyta szata jest nowa w sensie

zaistnienia czasie (NOES). Powiedział, że nikt nie przyszywa szaty,

która „nie

jest jeszcze zużyta przez wiek” (KAINOS), do szaty, która jest zużyta

przez

wiek (PALAIOS). Szata przyszywana może być całkiem stara, a jednak „nie

zużyta

jeszcze” a zatem KAINOS.

 

 

 

Nowe

bukłaki (Marek 2:22) –

Ten fragment zawiera

identyczną grę słów jak Mar 2,21, Mat 9,17 i 13,52, lecz

dodatkowo, NEOS i KAINOS są tutaj użyte w jednym zdaniu. Jezus

powiedział, że nikt nie

wlewa, które jest nowe w czasie (NEOS)

do bukłaków zużytych przez czas (PALAIOS).

Raczej nowe w czasie wino (NEOS) jest

nalewane do bukłaków „jeszcze nie zużytych” (KAINOS). Choć wino w tym

zdaniu

jest nowe w czasie, bukłaki nie. Bez względu na to jak stare one mogły

być

zanim zostały użyte, nie były „zużyte,

czy

też jeszcze używane.”

 

 

 

style=”font-family: Tahoma;”>

Nowe owoce winorośli (Marek 14:25) style=”font-family: Tahoma;”> – patrz identyczna

dyskusja jak na temat Mat 26,29.

 

 

 

 

Nowe

języki (Mark 16:17) style=”font-family: Tahoma;”> – Języki nie są nowe w czasie (KAINOS).

W tym

kontekście wierzącym mają towarzyszyć znaki. Jednym ze znaków są nowe

(KAINOS)

języki. Jeśli „języki”

odnoszą się do

organu, to ten fragment oznacza, ze te organy „nie były jeszcze używane

jako

instrument służący do pokazywania znaków (KAINOS), Jeśli „języki”

dotyczą obcej

mowy, to fragment ten oznacza, że ta mowa „nie była wypowiadana jeszcze

jako

znak” (KAINOS).

 

 

 

Nowa

cena (Łuk 5,36) – patrz

dyskusja powyżej

na temat Mar 2,21.

 

 

 

Nowe

bukłaki (Łuk 5,36) – style=”font-family: Tahoma;”> patrz dyskusja powyżej na temat Mar 2,22.

 

 

 

Nowe

Przymierze (Łuk

22,20) –

Przymierze nie było nowe w czasie (NEOS). Miało stać się nowe

jakościowo

(KAINOS), w tym, że nie „było jeszcze wypełnione,” (uzupełnione). W

następnym

rozdziale będziemy

obszerniej zajmować się

wypełnieniem Przymierza Abrahamowego

przez

Jezusa, Nasienie Abrahama.

 

 

 

Nowe

przykazanie (3 13,34)

Przykazanie miłowania się nawzajem nie jest nowe w czasie (NEOS)

ponieważ to

przykazanie jest sednem ST. Jezus dodał nową jakość (KAINOS) do

istniejącego

przykazania. Mieli nie ty lko przestrzegać starotestamentowego

przykazania miłości wzajemnej, lecz, teraz, mieli go wypełniać w takim

samym

stopniu jak Jezus kochał ich. Przykazanie było nowe (KAINOS) w tym, że

„nie

zostało dotąd dane wraz z miłością Jezusa do nich, jako miarą ich

miłości dla

innych.”

 

 

 

Nowy

grób (3 19,41) — patrz

dyskusję na temat

Mat 27,60.

 

style=”font-family: Tahoma;”>

 

Nowa

nauka (Dzieje 17:19) –

nauką było głoszenie im

przez Pawła Jezusa (w.18). Ta nauka nie było nowa w czasie (NEOS), lecz była nowa (KAINOS) w tym,

że były to

„niezwykłe rzeczy w ich uszach” (w. 20). Nie było to coś nowego w

czasie, lecz

dziwne, różne i dla nich

nieznane,

 

 

 

Nowiny

(Dzieje 17,21) – to n ie tyło nic nowego w czasie

(NEOS). Łukasz nie

mówi, że Ateńczycy pragnę li ostatnich wieści (NEOS), lecz

mówi, że chcieli czegoś

„nowszego.” Słowo tu użyte to KAINOTEROS,

które jest stopniem wyższym KAINOS.

Gdyby Ateńczycy chcie li słuchać „najnowszego czasie „

Łukasz użyłby tutaj stopnia wyższego od NEOS, tj.,

NEOTEROS, co byłoby

przetłumaczona jako

„ostatnie nowiny.” Lecz oni chcieli czegoś co było jakościowo różne

(nie

ilościowo inne), od tego co już było. Chc ie li usłyszeć coś, co już

wcześniej słyszeli lecz z

nowym, innym „smaczkiem,”

co czyniło te wieści nowe jakościowo (KAINOS).

 

 

 

Nowy

Testament –

Przymierze (l Kor 11:25) –

Przymierze nie jest nowe w czasie (NEOS). Jest to

Przymierze Abrahamowe,

które „nie zostało

jeszcze wypełnione” (KAINOS). W następnym rozdziale wyjaśnimy czym był

proces

wypełniania” Przmierza

Abrahamowego.

 

 

 

Nowy

Testament –

Przymierze (2 Kor 3:6) –

Przymierze nie jest nowe w czasie (NEOS). W tym kontekśc ie Przymierze Abrahama widziane

jest jako wypełnione

(dopełnione) dodatkową jakością,

która

wcześniej „nie istniała” (KAINOS).

Innymi

słowy Przymierze Abrahamowe

było nowe (NEOS)

w czasach GENSIS. Od

tamtej pory jego

działanie było w mocy. Po

dwóch tysiącach lat,

Jezus wypełnił je. Ta dodatkowa jakość „wypełnienie” sprawia, że

przymierza

Abrahamowe, nie jest nowe w czasie (NEOS), lecz nowe jakośc iowo (KAINOS). Widzimy to, w

jaki sposób Jezus

„wypełnił” je w dalszej części.

 

 

 

Nowe

stworzenie (2 Kor 5:17) style=”font-family: Tahoma;”> – Człowiek jest „w Chrystusie” w chwili

nowego narodzenia,

tj. w momencie, gdy przyjmuje Chrystusa jak swego Zbawicie la. Może być nasto latkiem

lub starszą osobą. Jak

taki, nie został

stworzony nowym (NEOS) w sensie

istnienia w

czasie, ponieważ żył już

od jakiegoś czasu,

lecz w chwili doświadczenia zbawienia, jego ludzki duch, którego miał

od

urodzenia, stał się nowym i żywym w Bogu. Poprzednio, jego ludzki duch był martwy, ten

stwórczy akt Boży, na

istniejącym już duchu, daje tworzy nową jakość „duchowego życ ia” w nim. Ani fizyczny ani

duchowy człowiek nie

został stworzony na nowo w sensie czasu (NESO)

w chwili nowego narodzenia.

Raczej, Bóg

przez stworzenie nadał ludzkiemu

duchowi nową jakość, której

jeszcze nie posiadał

(KAINOS), Z tym nowym duchowym życiem, istniejący ludzki

duch jest nowy jakościowo (KAINOS), a nie w czasie (NEOS).

 

 

 

 

 

Nowe

rzeczy (w polskich

przekładach „wszystko”) (2 Kor 5:17) – style=”font-family: Tahoma;”> „stare przeminęło,” lecz nie

zostało unicestwione. „Przeminęło” jest tłumaczeniem PARA, co oznacza

„obok” plus ERCHOMAI,

znaczącego „iść.” PARECHOMAI

znaczy więc

„iść obok” lub „przejść obok” więc

„przeminąć.” To samo słowo jest użyte w Łuk 17,7, gdzie Jezus pyta o

sługę

przychodzącego z pracy w polu. Chce wiedzieć, czy jego Pan powie mu;

„Chodź

zaraz i zasiądź do stołu?”

„Chodź” jest

tłumaczeniem PARERCHOMAI.

Najemnik nie

zostaje unicestwiony przez to, że zasiada do jedzenia. To słowo nie

zawiera w

sobie myśli o unicestwieniu. Podobnie oznacza też ominięcie miejsca lub

punktu

na mapie, czy też ominięcie punkt w czasie (2 Ptr

2,10-12 poniżej). W konsekwencji więc „stare rzeczy” mają „nowe

kolory”

(KAINOS) z powodu nowego narodzenia. J.H. Bbernard mówi: „…sta re

myśli o Bogu, grzechu i

zbawieniu otrzymały

nowe kolory ….”

style=”font-family: Tahoma; color: rgb(0, 127, 0);”>(EGT lang=”DE” style=”font-family: Tahoma;”> III str.

71). KAINOS

stworzony człowiek ma te same stare mo żl iwości, które miał wcześniej,

przed doświadczeniem

zbawienia. Ma te same zdolności do uczuć, pasji, pojęć, obaw, upodobań,

woli,

myśli, rad i zamysłów. Przed nowym narodzeniem te wszystkie atrybuty

były

oddalone od spraw Bożych, lecz teraz, uzdolnione przez Ducha, te same

możliwości

są skierowane na rzeczy Boże, tak że KAINOS stworzony człowiek będzie

miał „.. nowe jakości,

nowe zrozumienie, nowe

pragnienia woli i uczuć,

nowe myśli, rady i

zamysły (M P III str. 616). Stare rzeczy („wszystko ”)

ma teraz „świeże kolory” Ducha Świętego, podczas gdy przedtem ich nie

miały.

 

 

 

Nowe

stworzenie (Gal 6:15) –

Patrz dyskusja n0a

temat 2 Kor 5:17.

 

 

 

Nowy

człowiek (Ef 2 :15) style=”font-family: Tahoma;”> – Kontekst Ef.

2,11, aż do 3,12 zajmuje się cały czas jednym ty lko

tematem, tj., poganami

włączonymi w

zbawienie Resztki Izraela.

Ta resztka jest

zobrazowana w tym wersie jako „człowiek.” Ten człowiek nie jest nowy (NEOS) w czasie, ponieważ składa

się ze zbawionych

wszystkich wieków, lecz teraz została mu nadana nowa jakość, nowy

atrybut,

cecha, której nie miał wcześniej. Teraz poganie zostali włączeni do

tego

człowieka. Resztki. Przez

to dodanie pogan

do zbawionej Resztki tworzy

się „człowiek” w Ef 2,15

nowy jakościowo

(KAINOS), a nie nowy w

czasie (NEOS). Ta

praca rozwija ową my si

dalej.

 

 

 

Nowy

człowiek (Ef 4:24) –

Patrz opis wcześniejszego

rozdziału powyżej.

 

 

 

Nowe

przymierze (Hebr 8:8) style=”font-family: Tahoma;”> – to przymierze nie jest nowe w czasie

(NEOS). Jest

to wypełnienie przymierza Abrahamowego

przerz Jezusa Chrystusa

(KAINOS). Patrz rozdz. 4

„Wypełnienie” – pełna dyskusja.

 

 

 

Nowe

przymierze (Hebr 8:13) –

jest to również odnies ienie do

Przymierza Abrahamowego w stanie

uzupełnionym. Patrz rozdz. 4.

 

Nowe

przymierze (Hebr

9:15) –

również odniesienie do Przym ierza Abarhamowego

wypełnionego przez Jezusa. Patrz rozdz. 4.

 

 

 

Nowe

niebo i nowa ziem ia

(2 Ptr 3:13) style=”font-family: Tahoma;”> – gdyby miało to być nowe

w czasie byłoby użyte tutaj słowo NOES.

Używane jest raczej KAINOS,

aby zaznaczyć nową / inną

jakość, którą otrzyma niebo i ziemia. W greckim tekście 2 Ptr. 3,10=13

udowadnia użycie przez Piotra KAINOS (nowego jakościowo tego co jest)

raczej

niż nowego w czasie (NEOS), W tym kontekście w idz imy nieco na temat (1)

niebios, (2) pierwiastków,

(3) ziemi, (4) dzieł, które są na ziemi. Drugie prz yjście Chrystusa będzie miało

głębokie znacznie na

relacje tych czterech rzecz y, zarówno w porządku

 

współczesnego

jak i

przyszłego porządku. Niebiosa tego współczesnego porządku św iat są zobrazowane jako

sklepienie w którym

umieszczone są atomy, materia, gwiazdy, słońce, księżyc itp. „Niebiosa” oznaczają „niebo

nad nami.” Piotr w yjaśnia

jakie będą skutki drugiego przyjścia

 

Chrystusa

na współczesny

porządek rzeczy,

(1) Te

niebiosa „przeminą /”

co jest tłumaczeniem PARERCHOMAI.

Jest to

kombinacja dwóch słów PARA, oznaczającego „obok,” od którego pochodzi paralela, oraz ERCHOMAI,

co znaczy przyjść, iść,

przejść. To słowo

jednak nie oznacza „unicestwić,” To samo słowo jest użyte w ew. Łuk 18,37, gdzie jest

napisane, że Jezus Nazareński

przechodzi” W żaden sposób nie możemy

sobie wyobrazić, że Jezus został unicestwiony, tak że przestał istnieć.

Po

„przejściu” był ciągle ten sam. (2) Przy drugim prz yjściu niebiosa tego porządku

zostaną wrzucone do

ognia. „Ogień” jest tłumaczeniem PUROO,

co

nie koniecznie musi oznaczać „pochłonięty przez płomien ie.”

To samo spobecniesam korzeń słowap/pzrobione całkiem dawno.nbsp;pp łowo znajdujemy w Obj 3,18,

gdzie

Jezus mówi, aby nakupili

sobie złota w ogniu

wypróbowanego. W tym wersie złoto nie jest unicestwione, lecz oczyszczone, wypróbowane,

uszlachetnione. Przy swym

drugim przyjściu Jezus

oczyści niebiosa w podobny sposób.

 

style=”font-family: Tahoma;”>

 

(3) style=”font-family: Tahoma;”> Niebiosa „stopn ieją ,” co jest

tłumaczeniem LUO,

oznaczającego „rozluźnić,” Gdy Łazarz wyszedł z grobu w ew. Jana 11,44,

Jezus

powiedział „uwolnijcie go (rozwiąza ć) i pozwó lcie

mu odejść.” Jezus nigdy nie

powiedział, że

ma być unicestwiony czy roztopiony. Miał na myśli to, że ma być

rozwiązany

(rozluźn iony),

W podobny sposób Piotr nigdy nie twierdził, że niebiosa będą

unicestwione. One

po prostu będą „rozluźnione,” bądź „uwo lnione”

od obecnego schematu rzeczy. Piotr mówi dwie rzeczy na temat

nieba i ziem i tutaj. Po

pierwsze, że będą „całkowicie spalone /7 co

jest przekładem KATA KAIO,

oraz, po drugie, w wersie 11, że będą też „uwolnione” (LUO)

od obecnego porządku rzeczy. Żadna z tych rzeczy dotyczących ziemi i

dzieł

tutaj nie oznacza „unicestwienia” (anihilacji).

Piotr

pokazuje tutaj trzy efekty drugiego przyjścia na składniki porządku

tego świata: (l) ich

obraz w wersach 10 i 12 jako

stopnienie w potężnym żarze. Oba wersy wyrażają tłumaczenie słowa KAUSOO, które po prostu oznacza ^płonąć. Innymi słowy te

pierwiastki są widziane

jako „płonące.” (2) Są również widz iane

w wersie 12 jako „topniejące.” „Topnienie” jest tutaj tłumaczeniem

TAKA, co

znaczy „zmienić w płyn.”

(3) Te

wszystkie pierwiastki nie

tylko „rozpłyną

się” lecz także będą „rozluźnione” (uwo lnione).

Czy zostaną unicestwione (zanihilowane)

czy

nie, to jest jasne. Być może rozpływanie s ię

oznacza unicestwienie słońca, księżyca i gwiazd współczesnego porządku

rzeczy.

Co stanie się z działami na ziemi też jest jasne. Wers 13 nie wspomina

o

jakiejkolwiek kontynuacji

pierwiastków lub dzieł,

lecz mówi o tym, że o ziemi o

niebiosach, o pierwszym porządku jako o czymś, co „przeminęło, i nie ty lko zosta ło roz luźnione, lecz

zostało oczyszczone do nowego porządku przez

 

oczyszczające

ognie

zawiązane z drugim przyjściem. Nowe niebo i nowe niebiosa nie są nowe w

czasie (NEOS). Nie są one

„jeszcze oczyszczone,” podczas

gdy przy drugim prz yjściu

tym się będą różniły, że ta jakość „oczyszczen ia” uczyn i je

nowymi w sensie KAINOS.

 

 

 

Nowe

przykazanie (l Jan 2:7) style=”font-family: Tahoma;”> – przykazanie w tym wersie, jest tym

samym starym przykazaniem, które

mieli od początku. Nie może więc być postrzegane jako nowe nawet

jakościowo

(KAINOS), ponieważ Jan powiedział „nie piszę wam

nowego (KAINOS) przykazania…)

 

 

 

Nowe

przykazanie (l Jan 2 :8) style=”font-family: Tahoma;”> – w tym wersie Jan dodaje

do przykazania jakość, której wcześniej nie posiadało (KAINOS). Stare

przykazanie było to, abyśmy miłowali

naszych

braci, (patrz dyskusja na

tematew.

Jana

13,34 powyżej).

 

Dodatkową

jakością jest to , że Jan zrównuje miłowanie braci

do „trwania w

światłości” (w.10). Przyrównuje również nie miłowanie braci do

„chodzenia w

ciemności” (w. 11). Innymi słowy, stare przykazanie miłowania braci nie

było

„przyrównane do przebywania w światłości” (KAINOS); podczas, gdy nowe

jest.”

 

 

 

Nowe

przykazanie (2 Jana w.5) style=”font-family: Tahoma;”> – Patrz dyskusja nt.

l J 2:7 powyżej.

 

Nowe

imię (Obj. 2:17) style=”font-family: Tahoma;”> – To imię już jakiś czas był o, lecz jest nowe w tym, że

 

nie

zostało „jeszcze

wypisane” (KAINOS).

 

Nowe

Jeruzalem (Obj. 3;l2) –

To nowe niebieskie

Jeruzalem nie jest nowe w czasie (NEOS). Nie żadnego sposobu na ob liczenie od jak dawna było

przygotowywane, a mimo

to jest nowe (KAINOS) w tym sensie, że „jeszcze nie zstąpiło z niebios

od

mojego Boga.”

 

Nowe

imię (Obj. 3:12) –

Podobnie jak w nowe

imię z Obj, 2:17, nie da się określić

wieku, niemniej jednak

wiemy, że nie jest nowe w czasie (NEOS), a ty lko,

że „nie

zostało jeszcze wypisane”

(KAINOS.

 

 

 

Nowa

pieśń (Obj. 14:3) style=”font-family: Tahoma;”> – Pieśń

nie jest

nowa w czasie (NEOS), lecz

„jeszcze

nie zaśpiewana” (KAINOS).

 

 

Nowe niebo i nowa ziemia (Obj. 21;1) – patrz dyskusja 2 Ptr 3:10-12 powyżej. .

Nowe Jeruzalem (Obj. 21:2) – Patrz dyskusja nad Obj. 3:12 powyżej.

Nowe rzeczy (wszystko nowe) (Obj. 21:5)  – te rzeczy nie są nowe w czasie. Poprzednio te rzeczy charakteryzowały łzy, śmierć, smutek, płacz i ból (w.4).

Nie były „wolne od łez, śmierci, smutku, płaczu i bólu” (KAINOS). Podsumowując, okazuje się, że nie ma czegoś takiego jak „całkiem nowe przymierze.” KAINOS uniemożliwia takie widzenie. Raczej, odkrywamy, że istniejące wcześniej przymierze otrzymało nową jakość. W następnym rozdziale odkryjemy czym ta „nowa” jakość jest. Spojrzymy również na nieporozumienia wywołane tłumaczeniem w czasie przyszłym „uczynię” dotyczące zapewnieniem Jeremiasza Ja uczynię nowe przymierze.. .” Zobaczymy, że „uczynię” nie oznacza „rozpoczęcia czegoś nowego,” lecz raczej znaczy „wypełnienia tego, co jest,” Jak wiele kazań i lekcji biblijnych słyszałeś, w których nie było rozróżnienia między „nowym w czasie” a „nową jakością?”

 

 aracer

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.