Kilka lat temu byłem krótko w kościele, w którym nie używano instrumentów muzycznych. Odkrylem, że w braku instrumentów muzycznych stworzyli wspaniałą harmonię wypełniającą całą kaplicę. To było bardzo piękne.
Ponieważ niektórzy ludzie wierzą, ze instrumenty mogą być używane w kościele, podczas gdy inni wierzą, że jest to zabronione, chciałbym zobaczyć, co Biblia ma na ten temat do powiedzienia. Przed wszystkim, te dwa punkty widzenia całkowicie się wykluczają i tylko jeden z nich może być prawdziwy.
Okazuje się, że Nowy Testament nigdzie na nakazuje używania instrumentów w Kościele, a więc nie widzę nic złego w śpiewaniu pieśni bez towarzyszenia instrumentów. Z drugiej strony Nowy Testament nigdzie tego nie zabrania ani nie potępia więc nie widzę niczego złego w śpiewaniu z akompaniamentem instrumentów muzycznych w czasie uwielbienia.
„Nowy Testament milczy na temat używania instrumentów muzycznych”
Jednym z głównych argumentów przeciwko instrumentom w kościele idzie jakoś tak:
„Nowy Testament milczy na temat używania instrumentów
w kościele, a zatem instrumenty muzyczne są zakazane w kościele.”
Ci, którzy używają tego argumentu zazwyczaj nie są przeciwni instrumentom w ogóle, lecz starają się po prostu być zgodni z zasadami Biblijnymi, które dostrzegają w NT. Lecz musimy być uważni w zakładaniu, że coś jest zakazana tylko dlatego, że nie jest bezpośrednio wspomniane w NT. Na przykład, jeśli odwiedzisz kościół, w którym takie przekonanie jest udziałem członków zgromadzenie, to zauważysz, że korzystają oni z mikrofonów, śpiewników, prowadzącego pieśni i nie ma w tym nic złego, lecz ironiczne jest to, że możemy użyć ich argumentu, aby „udowodnić,” że te rzeczy są zakazane w kościele:
„Nowy Testament milczy na temat mikrofonów,
więc używanie mikrofonów jest zabronione w kościele.
„Nowy Testament milczy na temat śpiewników w kościele,
a zatem używanie śpiewników jest zabronione w kościele.
„Nowy Testament milczy na temat korzystania z prowadzącego
pieśni, zatem jest to zabronione w kościele.
Ci, którzy używają powyższego argumentu przeciwko graniu na instrumentach muzycznych w kościele szczerze próbują robić to, co wydaje im się właściwe, lecz nie zdają sobie sprawy z tego, że nie są konsekwentni w zastosowaniu tego argumentu. Zauważmy, że gdy selektywnie zastosujemy jakiś argument do jednej dziedziny a zignorujemy inną, w której ten argument również ma zastosowanie, to okazuje się, że nie do końca wierzymy w jego
wartość. Na przykład, w tym kościele, w którym byłem, gdzie nie korzystano z instrumentów muzycznych, używano stroików do podania właściwe tonacji do śpiewu, oraz wyznaczony był prowadzący śpiew, który używał ruchów rąk do dyrygowania śpiewem, używał również mikrofonu itd. Całkowicie popieram ich prawo do tych rzeczy, ponieważ nie widzę w nich nic nie biblijnego. Lecz zauważcie, że te rzeczy używane są w celu towarzyszenia uwielbieniu, aby pomóc ludziom znaleźć właściwą tonację, odpowiednie tempo i rytm oraz melodię. Jednak temu samemu celowi służą instrumenty muzyczne! Argument, że instrumenty nie są dopuszczone w kościele (ponieważ Nowy Testament milczy na ten temat) stosuje się również do stroików, mikrofonów, śpiewników, prowadzących uwielbienie itp. (ponieważ Nowy Testament milczy na temat tych rzeczy). Zatem ludzie są czasami niekonsekwentni w stosowaniu swoich argumentów przeciwko używaniu instrumentów w uwielbieniu.
Istotne jest to, że jeśli Nowy Testament bezpośrednio nie wspomina o jakiejś szczególnej sprawie, to nie dowodzi, że jest to zabronione w kościele. Korzystając z mikrofonów, stroików, śpiewników , itd., w kościele ludzie pośrednio zgadzają się z tym, nawet jeśli sprzeczają się o instrumenty muzyczne.
„Muzyka zagłusza śpiew”
Innym argumentem, które ludzie czasami podnoszą przeciwko korzystaniu z instrumentów muzycznych w kościele, jest to, ze mogą one zagłuszyć część uwielbienia. Lecz czy jest to wartościowy argument przeciwko instrumentom w kościele? Przede wszystkim, Bóg może nas słyszeć bez względu na to, jak głośna jest muzyka!
Gdy byłem w tym kościele, gdzie nie używano instrumentów, mój głos był zagłuszany przez głos prowadzącego i resztę zgromadzenia (co było w porządku jeśli o mnie chodzi, bo nie jestem zbyt dobry w śpiewaniu!). Nie ma zatem różnicy, jeśli mój głos jest zagłuszany przez instrumenty, co pokazuje, że ten argument jest słaby. Na instrumentach też można grać bardzo delikatnie (tak, aby głos nie był zagłuszany, co unieważnia ten argument.
Innym problemem związanym z tym argumentem jest to, że Biblia mówi, że Bóg lubi bardzo głośne uwielbianie, ponieważ niebo jest bardzo głośnym miejscem. (patrz mój artykuł:
href=”file:///C:/EvPol/LoveAndPraiseHim.htm”>Loving and Praising Jesus: He Is Worthy).
„Grajcie muzykę w swoich sercach”
Czasami ludzie twierdzą, że Nowy Testament szczególnie mówi o tym, aby grać muzykę w sercach swoich:
„Efez. 5:19
Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając
i grając w sercu swoim Panu,
To, co się dzieje tutaj, to fakt, że ludzie chcą zamienić Ef 5:19 (powyżej) w prawo, tak jakby jedyny właściwy sposób grania muzyki dla uwielbienia to było w sercach naszych, a nigdy na instrumentach muzycznych. Lecz ten werset nie mówi o tym, że „w sercach naszych” jest jedynym sposobem prowadzenie uwielbienia Boga. Na przykład, wyobraźcie sobie, że powiem do przyjaciela:
– Zadzwoń do mnie z samochodu z komórki, gdy będziesz jechał do mnie do domu.
Oczywiście, że nie mówię, że on musi zadzwonić do mnie z komórki, czy że musi zadzwonić do mnie tylko wtedy, gdy będzie w samochodzie, czy też, że musi zadzwonić do mnie tylko wtedy, gdy będzie jechał do mnie. Nie będzie domyślał się, że ja zabroniłem mu zadzwonić do mnie w jakikolwiek inny sposób i o jakieś innej porze, prawda? A jednak w taki właśnie sposób ludzie chcą zinterpretować powyższe twierdzenie Pawła. Paweł mówi nam, żebyśmy grali w sercach, lecz to nie znaczy, że zabrania nam korzystania z innych sposobów uwielbiania Pana.
Oto jeszcze jedna rzecz do rozważenia. Czy, gdy ludzie biorą Ef 5:19 i tworzą z niego doktrynę czy prawo, to czy oni sami szczerze są posłuszni temu co mówią, lub w co wierzą? Innymi słowy, czy gdy śpiewają pieśni uwielbienia dla Pana, to rzeczywiście grają „w swoich sercach.” Większość ludzi świadomie nie śpiewa w swoich sercach, czym demonstrują, że tak naprawdę nie wierzą w swój własny argument (że muszą grać w swoich sercach).
Jak zobaczyliśmy, niektórzy koncentrują się na frazie „grajcie w swoich sercach” i obracają to w doktrynę lub zakon. Lecz to czego nie widzą to fakt, że Paweł pisze : „śpiewajcie i grajcie w sercach waszych,” a zatem mówi nam ten wers, że nie tylko mamy grać muzykę w sercach swoich, lecz również śpiewać w sercach. Jeśli zatem mamy używać tego wersetu (Ef 5:19) do wykazania, że mamy grać muzykę tyko w naszych sercach (a nie w inny sposób), to musimy również powiedzieć, że musimy śpiewać tylko w naszych sercach (a nie w inny sposób). Możemy pokazać ten punkt widzenia idąc jeszcze dalej, gdy popatrzymy na Kol 3:16
Kol. 3:16
Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości
nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne,
wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;
Lub lepiej:
Kol 3:16(BT)
16. Słowo Chrystusa niech w was przebywa z /całym swym/ bogactwem:
z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy,
hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych
sercach.
Zatem ponownie Nowy Testament mówi nam o śpiewaniu w sercach, jak pokazuje dobrze znany komentarz biblijny:
„pod wpływem łaski –greckie , „W łasce,” –
element w którym ma odbywać się twoje śpiewanie to „w łasce”
zamieszkującego Ducha Świętego. Ten człon zdania wyraża miejsce
i źródło prawdziwego śpiewu czy to publicznie czy prywatnie, mianowicie
zarówno serce jak i głos; śpiewanie (porównaj Kol 3;15 „pokój …
w sercach waszych), psalm miłości i chwały znajduje się najpierw
w sercu, zanim zostanie uwolniony przez usta, nawet jeśli nie jest wyrażany
głosem, lecz jako ciche uwielbienie. Grecki szyk zdania nie dopuszcza
wersji angielskiej z łaską w sercach”’; lecz raczej „śpiewajcie w sercach
waszych” (
href=”http://bible.crosswalk.com/Commentaries/JamiesonFaussetBrown/jfb.cgi?book=col&chapter=003″
target=”Jamieson13″>Jamieson, Fausset, and Brown Commentary)
Zatem zarówno Ef. 5:19 jak i Kol. 3:16 mówią nam o śpiewaniu w sercu. Jeśli zatem mamy interpretować Ef 5:19 w taki wąski sposób (że mamy grać wyłącznie w sercach naszych), to powinniśmy tak samo interpretwoać Ef 5:19 i Kol 3:16 czyli że możemy śpiewać wyłącznie w naszych sercach (a nie w żaden inny sposób). W innym przypadku używalibyśmy niekonsekwentnej metody interpretacji Biblii, co pokazałoby, że tak na prawdę nie wierzymy w nasze własne argumenty wcale.
Gdybyśmy mieli interpretować wyrażenie „grajcie w sercach waszych” w zdecydowanie wąskim sensie (jak to chcą niektórzy), to popadlibyśmy w problemy z innymi fragmentami Pisma, jak np.:
2 Kor. 7:2
Zróbcie miejsce dla nas w sercach waszych; …
Filip. 1:7
Słuszna to rzecz, abym tak myślał o was wszystkich dlatego, że
mam was w swoim sercu,
Niektórzy argumentują, że „grać w sercu swoim” (Ef 5:19) znaczy, że musimy grać muzykę tylko w swoim sercu, a to nie dopuszcza do grania muzyki uwielbiającej w jakikolwiek inny sposób. Jest to legalistyczne interpretacja, które wywołuje problemy we fragmentach jak wypisane powyżej. Jeśli będziemy stosować takie wąskie patrzenie na „grajcie w swoich sercach ” to konsekwencja zmusza nas do użycia takiego myślenia w stosunku do „zróbcie miejsce w serach waszych,” również. Taka sztywna interpretacje 2 Kor 7:2 (powyżej) oznaczałaby, że Paweł zabrania chrześcijanom w Koryncie zrobienie miejsc dla niego w ich domach, czy w jakiś inny sposób. Ten sam rodzaj interpretacji będzie sugerował, że Filipianie byli w sercu Paweła (Flp 1:7, powyżej), a zatem nie było ich w innym miejscu (takim jak Filipia).Taki wniosek nie ma sensu, co pokazuje na błąd argumentacji, że „grajcie w sercach waszych” oznacza granie wyłącznie w sercach, a nie w jakiś inny sposób. W rzeczywistości Paweł właśnie pokazuje nam w 1 Kor 14:15, że nie zamierza nam wprowadzić wąskiej, sztywnej interpretacji tego typu stwierdzeń:
1 Kor. 14:15
Cóż tedy? Będę się modlił duchem, będę się modlił
i rozumem; będę śpiewał duchem, będę też śpiewał
i rozumem.
Gdy Paweł mówi w powyższym wersecie „będę modlił się duchem,” to nie miał na myśli wąskiego, skostniałego znacznie, „będę modlił się tylko duchem, a nigdy nie będę się modlił inaczej.” Wiemy, że nie rozumiał tego w taki sposób, ponieważ natychmiast dodaje „lecz będę się modlił również umysłem.” Paweł pokazuje nam, że nie miał zamiaru, aby zwrot „będę modlił się duchem” był interpretowany w wąski legalistycznych sposób, jak gdyby nigdy nie modlił się w inny sposób. Podobnie, gdy mówi, że „będę śpiewał w duchu (duchem)” nie ma na myśli tego, że „będę śpiewał się wyłącznie w moim duchu, i nigdy w żaden inny sposób.” Wiemy o tym, ponieważ zaraz dodaje „będę śpiewał i umysłem.” Zatem nie chodziło Pawłowi o wąskie, legalistyczne traktowanie takich stwierdzeń jak: „będę modlił się umysłem” czy „będę śpiewał duchem,” czy „mam was w sercu swoim” czy „zróbcie miejsce w sercach swoich.” Ponieważ to Paweł powiedział: „śpiewajcie i grajcie w sercach Panu” (Ef. 5:19), to powinniśmy być poprowadzeni w interpretacji tego wersu, biorąc pod uwagę normalne intencje Pawła w stwierdzeniach tego typu. Zobaczyliśmy, że Paweł nie używał takiej formy stwierdzenia w wąski, skostniałuy, legalistyczny sposób, zatem byłoby wbrew normalnej argumentacji Pawła, jeśli będziemy utrzymywać, że Paweł maił na myśli wyłącznie granie muzyki w naszych sercach.
Jeśli nadal chcemy stosować Ef 5:19 jako doktrynę czy zakon (jak to niektórzy ludzie chcą), to powinniśmy przebadać kontekst tego wersu, aby się upewnić, że rozumiemy go właściwie:
Efez. 5:15-25
Baczcie więc pilnie, jak macie postępować, nie jako niemądrzy,
lecz jako mądrzy, Wykorzystując czas, gdyż dni są złe. Dlatego nie bądźcie
nierozsądni, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pańska. I nie upijajcie
się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha, Rozmawiając
z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu
swoim Panu, Dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imieniu
Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ulegając jedni drugim w bojaźni Chrystusowej.
Żony, bądźcie uległe mężom swoim jak Panu, Bo mąż jest głową żony, jak
Chrystus Głową Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem Ale jak Kościół
podlega Chrystusowi, tak i żony mężom swoim we wszystkim. Mężowie, miłujcie
żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie,
Ten fragment nie zawiera żadnego nakazu, który by zabraniał używania instrumentów w kościele. W rzeczywistości, zauważmy, że w tym fragmencie nie jest najważniejszy opis kościelnego zgromadzenia. Odnosi się on do społeczności wzajemnej między wierzącymi i Bogiem. Ponieważ więc ten fragment nie zabrania używania instrumentów w czasie uwielbienia i ponieważ kontekst tego wersu nie zajmuje się sposobem prowadzenia nabożeństwa, nie możemy używać tego fragmentu do „wykazania,” że instrumenty są zakazane w kościele.
Jeśli chcemy być dogmatyczni i legalistyczni co do „grania w swoich sercach” (jak to chcę niektórzy ludzie robić), to powinniśmy sprawdzić poprawność przekładu. W Ef 5:19, greckie słowo tłumaczone jako „grajcie” to psallo, jak łatwo sprawdzić w każdym greckim słowniku biblijnym, czy greckiej wersji Nowego Testamentu (sprawdź w lokalnej bibliotece lub chrześcijańskiej księgarni). Oto wszystkie przypadki użyciu w Nowym Testamencie niektórych form psallo (zgodnie ze słownikiem Stronga)
Efez. 5:19
Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając
i grając [psallo] w sercu swoim Panu,
Rzym. 15:9
I aby poganie wielbili Boga za miłosierdzie, jak napisano: Dlatego
będę cię wyznawał między poganami I będę śpiewał
[psallo] imieniu twemu.
1 Kor. 14:15
Cóż tedy? Będę się modlił duchem, będę się modlił i rozumem; będę
śpiewał [psallo] duchem, będę też
śpiewał [psallo] i rozumem.
Jak. 5:13
Cierpi kto między wami? Niech się modli. Weseli się kto? Niech
śpiewa pieśni [psallo].
Powyższe zestawienie zaprzecza dogmatycznemu podejściu, że mamy psallo w naszych sercach. W Rzym 15:9 (powyżej) psallo jest użyte w kontekście czczenia Boga wśród pogan, co oznacza, że psallo jest robione werbalnie. W 1 Kor 14:15 Paweł robi wyraźną różnicę między psallo w umyśle i psallow duchu. W Jk 5:13 naturalnym zrozumieniem tego wersu jest to, że psallo powinno być wykonywane głośno (pomimo, że można argumentować iż psallo może być zarówno w sercu i w umyśle). Zatem jeśli podejmiemy próbę zrobienia zakonu z „grajcie psallo w swoich sercach„, wówczas zaprzeczymy innym fragmentom (powyżej) w których psallo nie jest w sercach. Sprowadza się to do tego, że niektórzy ludzie biorą pojedynczy wers z Pisma (Ef 5:19) i tworzą na jego podstawie całą doktrynę lub zakon mówiąc, że on pozwala tylko na granie muzyki w sercach.
Amos 6:5
Niektórzy argumentują, że Amos 6:5 zabrania garnia na instrumentach muzycznych tak, jak to robił Dawid:
Amos. 5:12-27 – 6:8
Bo wiem, że liczne są wasze zbrodnie i wielkie wasze grzechy.
Gnębicie niewinnego, bierzecie łapówki, a prawo ubogich obalacie w bramie.
[…] Nienawidzę waszych świąt, gardzę nimi, i nie podobają mi się wasze
uroczystości świąteczne. Nawet gdy mi składacie ofiary całopalne i ofiary
z pokarmów, nie mam w nich upodobania, a na ofiary pojednania z tłustych
waszych cieląt nie mogę patrzeć. Usuń ode mnie wrzask twoich pieśni!
I nie chcę słyszeć brzęku twoich harf. […] A teraz poniesiecie Sikkuta,
waszego króla, i Kewana, obrazy waszych bóstw, które sami sobie uczyniliście,
Ja zaś zaprowadzę was do niewoli poza Damaszek – mówi Pan, Bóg Zastępów,
takie jest jego imię.[…] Wylegają się na łożach z kości słoniowej i
rozciągają się na swoich dywanach, a jadają jagnięta z trzody i cielęta
z obory. Pobrzękują na strunach lutni, jak Dawid wymyślają
sobie instrumenty muzyczne, piją wino z czasz ofiarnych
i namaszczają się najlepszymi olejkami, lecz nie boleją nad zgubą Józefa.
Przeto teraz pójdą na wygnanie na czele wygnańców i ustanie ucztowanie hulaków.
Przysiągł Wszechmogący Pan na swoje życie – mówi Pan, Bóg Zastępów: Brzydzę
się pychą Jakuba, nienawidzę jego pałaców, wydam na łup miasto i wszystko,
co w nim jest.
Amos 6:5 mówi: „Pobrzękują na strunach lutni, jak Dawid wymyślają sobie instrumenty muzyczne” i niektórzy głoszą, że znaczy to, że Bóg zabronił używania instrumentów muzycznych. Jednak ten argument nie bierze pod uwagę istoty całego fragmentu. Na przykład, że zauważ wers 5:23 (powyżej) mówi: „Usuń ode mnie wrzask twoich pieśni” Zatem, jeśli bierzemy ten fragment jako argument przeciwko instrumentom, to musimy również wyrugować śpiew, bo, na tej samej zasadzie, też jest zakazany. Innymi słowy, nie możemy wyrwać jednego wersetu z kontekstu i używać go, aby „udowodnić,” że instrumenty zostały zakazane. Gdy patrzymy na Am 6:5 w kontekście, widzimy, że Bóg gniewał się na Żydów z powodu ich bałwochwalstwa i innych zgorszeń i grzechów. Bóg karcił ich za ich hipokryzję w wykonywaniu zewnętrznych form czci, podczas gdy nadal trwali w swoich grzesznych drogach. To jest istota tego fragmentu, a nie zakaz używania instrumentów do uwielbiania.
„Zakon został zniesiony”
Innym argumentem jest to, że Stary Testament został usunięty na krzyży, zatem nie możemy powoływać się na psalmy czy inne fragmenty Starego Testamentu, aby uzasadnić korzystanie z instrumentów w kościele. Zgodnie z tym argumentem, instrumenty były formą uwielbienia Starego Testamentu (podobnie jak ofiary ze zwierząt), zatem jeśli wprowadzamy ponownie ofiary ze zwierząt lub instrumenty, to umieszczamy się ponownie pod Zakonem Mojżeszowym.
Problem pojawiający się w tym argumencie to niezrozumienie Zakonu Mojżeszowego. Zakon jest zapisany w Torze (pierwszych pięć ksiąg Biblii), napisanych przez Mojżesza. Jest tam zawarte 613 zasad i postanowień, które Izraelici mieli nakazane do wykonania, a wśród których zawarte było dziesięcioro przykazań. Na krzyżu nie został usunięty cały Stary Testament, lecz tylko Zakon Mojżeszowy (p. artrykuł: Christians and the Ten Commandments). Jezus z pewnością wypełnił Zakon, proroków i psalmy (p. Mat 5:17 i Łuke 24:44 jako przykłady), lecz to szczególnie owe 613 przepisów z Zakonu zostało zniesionych na krzyżu. W rzeczywistości, zauważ, że nadal jest wielu proroków Starego Testamentu, których słowa nie wypełniły się i te proroctwa ST nie zostały usunięte (p. artykuły: href=”file:///C:/EvPol/SignsOfTheTimes.htm”>The Signs of the Times, The Second Coming, and Beyond the Second Coming).
Tak więc tylko Zakon Mojżeszowy został na krzyżu usunięty, a nie cały Stary Testament. Ponieważ Psalmy nigdy nie były zniesione, więc popatrzmy, co one mówią o uwielbianiu Pana:
Ps. 47:2
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie! Wykrzykujcie
Bogu głosem radosnym,
Ps. 81:2-3
Radośnie śpiewajcie Bogu, mocy naszej, Wykrzykujcie
Bogu Jakuba!
Zanućcie pieśń i uderzcie w bęben, W mile dźwięczącą cytrę
i harfę!
Ps. 98:4-6
Wznoście Panu okrzyki radosne, wszystkie
ziemie; Weselcie się, cieszcie się i grajcie!
Grajcie Panu na cytrze I głośno śpiewajcie!
Na trąbach i głośnych rogach, Grajcie przed Królem, Panem!
Ps. 150:3-5
Chwalcie go na głośnych trąbach, Chwalcie go na
harfie i cytrze!
Chwalcie go bębnem i pląsaniem, Chwalcie go na
strunach i na flecie!
Chwalcie go na cymbałach dźwięcznych, Chwalcie
go na cymbałach głośnych!
To tylko kilka przykładów, lecz skoro są one zapisane w biblii (i nigdy nie zostały usunięte), to jest to właśnie sposób, w jaki Pan chce, aby go czcić! Z muzyką, śpiewem, tańcem, krzykiem, klaskaniem i radością oraz na cymbałach brzmiących i tak dalej!
Przykłady z Nowego Testamentu
Nowy Testament nigdy nie zabrania ani nie potępia gry na instrumentach muzycznych w żadnej formie uwielbienia czy czci, które zapisane są w psalmach. W rzeczywistości jest dokładnie przeciwnie. Zauważcie, że Paweł mówi nam, abyśmy używali psalmów:
Efez. 5:19
Rozmawiając z sobą przez psalmy [psalmos]
i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu,
Kol. 3:16
Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości
nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy [psalmos],
hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;
Greckie słowo tłumaczone tutaj jako „psalmy” to pslamos, a oto definicja podawana przez Słownik Stronga:
„fragment muzyki, tj. sakralna oda (z akompaniamentem głosu,
harfy lub innego instrumentu, „psalm”), zbiorowo, księga Psalmów –
Prównaj 5603 (podkreślenia dodane).
Paweł szczegółowo poleca nam, aby używać psalmów do uwielbienia i czci, a widzieliśmy przed chwilą, że psalmy szczegółowo mówią o tym, aby czcić Pana muzyką, śpiewem, tańcem, krzykiem, klaskaniem i radością oraz na cymbałach brzmiących i tak dalej!
Zwróć uwage na to, że Ps.18 zawiera uwagę do kierownika muzycznego:
Ps. 18:1: „Przewodnikowi chóru.”
W szczególności odnosi się to do Psalmu, zauważ, że Paweł bezpośrednio cytuje z tego psalmu:
Ps. 18:50
Przeto będę cię, Panie, wysławiał między narodami I będę
śpiewał imieniu twemu.
Rzym. 15:9
9. I aby poganie wielbili Boga za miłosierdzie, jak napisano:
Dlatego będę cię wyznawał między poganami I będę śpiewał imieniu twemu.
Paweł cytuje muzyczny psalm i nigdy nie mówi do chrześcijan, że muszą odrzucić jego muzyczny aspekt. Psalmy są licznie cytowane w całym Nowym Testamencie i nigdzie nie jest zaznaczone, aby odrzucić muzyczny aspekt jakiegokolwiek z psalmów. Ps. 22, na przykład, jest innym psalmem muzycznym:
Ps. 22:1
Przewodnikowi chóru. Na nutę: „Łania w czasie zorzy
porannej…” Psalm Dawidowy.
Zwróć uwagę na to, że auto Listu do Hebrajczyków cytuje z tego psalmu:
Ps. 22:23
Będę opowiadał imię twoje braciom moim, Będę cię chwalił
pośród zgromadzenia.
Hebr. 2:12
Mówiąc: Będę opowiadał imię twoje braciom moim, Będę cię
chwalił pośród zgromadzenia;
Nowy Testament zawiera liczne cytaty z psalmów muzycznych i mówi się nam, abyśmy używali psalmów do uwielbienia (jak to widzieliśmy wcześniej). Nigdzie NT nie mówi nam, abyśmy zignorowali lub odrzucili muzyczny aspekt psalmów.
Rozważmy teraz przypowieść o „synu marnotrawnym.” (Łuk. 15:11-32). Jezus użył tej przypowieści, aby zilustrować miłosierdzie Ojca i Jego wielką miłość do nas. Zauważ, co się dzieje w tej przypowieści:
Łuk. 15:21-25
Syn zaś rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciwko
tobie, już nie jestem godzien nazywać się synem twoim. Ojciec zaś rzekł
do sług swoich: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie
też pierścień na jego rękę i sandały na nogi, I przyprowadźcie tuczne
cielę, zabijcie je, a jedzmy i weselmy się,
24. Dlatego że ten syn mój był umarły, a ożył, zaginął, a odnalazł
się. I zaczęli się weselić. Starszy zaś syn jego był w polu. A
gdy wracając zbliżył się do domu, usłyszał muzykę i tańce,
A oto, co niektórzy biblijni naukowcy mówią na temat tej przypowieści:
„Jezus opowiedział przypowieść o Synu Marnotrawnym i jego starszym
bracie, aby wyjaśnić, że Bóg zaprasza wszystkich ludzi, aby weszli
do królestwa.” (The Bible Knowledge Commentary, Walvoord
and Zuck, Dallas Theological Seminary, p.244, podkreślenia dodane)
„Przebaczająca miłość ojca, symbolizuje boskie miłosierdzie Boże”
(NIV Study Bible, p.1996, podkreślenie dodane.)
Zatem Jezus opowiedział tą historię po to, aby pokazać nam jak bardzo Ojciec nasz kocha. Zauważ, że była muzyka, taniec i radość w domu ojca. Przypuśćmy zatem, że muzyka (lub taniec) są zabronione w „domu” naszego Ojca (kościele), jak niektórzy ludzie wierzą, zatem dziwne jest to, że Jezus włączył muzykę i taniec do przypowieści o Ojcu. Na przykład wiemy, że cudzołóstwo nie jest akceptowane w przypowieści o Ojcu (ponieważ jest to grzechem),
lecz Jezus zademonstrował, że instrumenty muzyczne i taniec są akceptowane w przypowieści o Ojcu. Wniosek jest taki, że o ile cudzołóstwo jest grzechem, granie na instrumentach w „domu” (kościele) naszego Ojca nie jest grzechem. Jezus nigdy nie powiedział, że to się zmieni, po Jego śmierci i zmartwychwstaniu i nigdzie w Nowym Testamencie ta zasada nie została usunięta.
W rzeczywistości są w NT fragmenty, gdzie muzyczne instrumenty w szczególny sposób towarzyszą czci i uwielbieniu Boga:
Obj. 5:8-14
A gdy ją wziął, upadły przed Barankiem cztery postacie i dwudziestu
czterech starców, a każdy z nich miał harfę i złotą czaszę
pełną wonności; są to modlitwy świętych. I zaśpiewali nową pieśń tej
treści: Godzien jesteś wziąć księgę i zdjąć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś
zabity i odkupiłeś dla Boga krwią swoją ludzi z każdego plemienia i języka,
i ludu, i narodu, I uczyniłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i
kapłanów, i będą królować na ziemi. A gdy spojrzałem, usłyszałem głos
wielu aniołów wokoło tronu i postaci i starców, a liczba ich wynosiła
krocie tysięcy i tysiące tysięcy; I mówili głosem donośnym: Godzien jest
ten Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i
chwałę, i błogosławieństwo. I słyszałem, jak wszelkie stworzenie, które
jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich
jest, mówiło: Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo
i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków. A cztery postacie mówiły: Amen.
Starcy zaś upadli i oddali pokłon. O
Obj. 14:2-3
I usłyszałem głos z nieba jakby szum wielu wód i jakby łoskot
potężnego grzmotu; a głos, który usłyszałem, brzmiał jak dźwięki
harfiarzy, grających na swoich harfach. I śpiewali nową pieśń przed
tronem i przed czterema postaciami i przed starszymi; i nikt się tej pieśni
nie mógł nauczyć, jak tylko owe sto czterdzieści cztery tysiące tych,
którzy zostali wykupieni z ziemi.
Obj. 15:2-4
I widziałem jakby morze szkliste zmieszane z ogniem, i tych, którzy
odnieśli zwycięstwo nad zwierzęciem i jego posągiem, i nad liczbą imienia
jego; ci stali nad morzem szklistym, trzymając harfy Boże.
I śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie
i dziwne są dzieła twoje, Panie, Boże Wszechmogący; sprawiedliwe są drogi
twoje, Królu narodów; Któż by się nie bał ciebie, Panie, i nie uwielbił
imienia twego? Bo Ty jedynie jesteś święty, toteż wszystkie narody przyjdą
i oddadzą ci pokłon, ponieważ objawiły się sprawiedliwe rządy twoje.
W tych nowotestamentowych wersetach widzimy ludzi trzymających harfy i widzimy, że słyszalny był dźwięk jak harfistów grających na harfach. Jeśli będziemy usiłowali twierdzić, że te wersy nie opisują ludzi grających na harfach, to trzeba będzie uważać, czy nie wypaczamy intencji tego fragmentu w celu usprawiedliwienia naszych własnych uprzedzeń. Zauważ, że jeśli instrumenty są zabronione w kontekście uwielbienia Boga (jak niektórzy wierzą), to nie ma dla nich miejsce w powyższych fragmentach (gdzie ludzie uwielbiają Boga). Cudzołóstwo jest grzechem, na przykład, zatem nigdy nie zobaczymy w Piśmie ludzie sprawiedliwych, którzy dopuszczają się cudzołóstwa w czasie wielbienia Boga. Cudzołóstwo nie należy do całości kontekstu uwielbienia Boga, a jednak, zgodnie z powyższymi wersetami, muzyczne instrumenty i dźwięk instrumentów należą do kontekstu uwielbienia Bóg! Oznacza to, że jest całkowicie do zaakceptowania używanie instrumentów muzycznych w kościele, szczególnie w świetle wszystkich dowodów, jakie widzieliśmy dotąd.
Wniosek
Olbrzymia waga biblijnych dowodów demonstruje, że Nowy Testament nigdy nie potępia ani nie zabrania grania na instrumentach muzycznych (czy odtwarzania nagranej muzyki) w kościele. Widzimy w psalmach (które nie zostały usunięte), że Pan chce, abyśmy uwielbiali go muzyką, śpiewem, tańcem, krzykiem, klaskaniem i radością oraz na cymbałach brzmiących i tak dalej!
Mam nadzieję, że to pomaga i niech Pan obficie błogosławi was, gdy badacie Jego Słowo!
Pochodzenie oryginału:
„Are Musical Instruments Forbidden in Church?”
URL: http://www.layhands.com/AreInstrumentsForbidden.htm
In His Love,
Dave Root Houston, TX,
Send e-mail to: dave@layhands.com USA
Wszelkie cytaty biblijne, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą
z Biblii Warszawskiej Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego
Ten materiał nie podlega prawom autorskim. Możesz go swobodnie
kopiować i rozpowszechniać na chwałe Pana, o ile tylko nie będzie on modyfikowany
lub przeznaczony do celów zarobkowych. |
aracer.mobi
