Author Archives: pzaremba

Jak biblijnie osądzać nadnaturalne doświadczenia – 9 sposobów

James W. Goll

Musimy być zakotwiczeni przez Słowo Boże! Wobec dzisiejszego wzrostu nadnaturalnej aktywności, musimy być pewni tego, że nasz fundament jest bezpieczny a naszym standardem jest pion Słowa Bożego.

Mając to w pamięci przedstawiam listę 9 biblijnych sprawdzianów, dzięki którym możemy sprawdzać każde otrzymane objawienie pod względem trafności, autorytetu i zasadności. Poniższe prawdy dotyczą nas wszystkich, bez względu na to czy jesteś uznanym jasnowidzem/prorokiem czy zwykłym wierzącym w Pana Jezus Chrystusa. Wypuśćmy pion Bożego Słowa w naszym życiu!

1. Czy dane objawienie buduje, zachęca, pociesza?

„A kto prorokuje, mówi do ludzi ku zbudowaniu i napomnieniu, i pocieszeniu” (1Kor14:3). Ostatecznym celem proroczego objawienie jest budować, zachęcać i pocieszać lud Boży. Wszystko, co w bezpośredni sposób nie jest ku temu skierowane nie jest prawdziwym proroctwem. Jeremiasz, był prorokiem, który musiał wypełnić negatywne zadanie, lecz nawet w tym trudnym przesłaniu zawierała się wspaniała pozytywna obietnica Boża dla tych, którzy byli posłuszni (Jer 1:5, 10). 1Kor 14:26 jest najlepszym podsumowaniem: „… a wszystko to niech będzie ku zbudowaniu”.

2. Czy jest to zgodne ze Słowem Bożym?

„Całe Pismo przez Boga natchnione jest” (2Tym 3:16). Prawdziwe objawienie zawsze zgadza się z literą i duchem Pisma (2Kor 1:17-20). Tam, gdzie Duch Święty mówi: „tak i amen” w Piśmie, mówi również „tak i amen” w objawieniu. Nigdy, nigdy sam sobie nie zaprzecza.

3. Czy wywyższa Jezusa Chrystusa?

„On mnie uwielbi, gdyż z mego weźmie i wam oznajmi” (J 16:14). Każde prawdziwe objawienie ostatecznie koncentruje się na Jezusie Chrystusie, wywyższa Go i uwielbia (Obj 19:10).

4. Czy przynosi dobry owoc?

„Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczym, wewnątrz zaś są wilkami drapieżnymi! Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?” (Mt 7:15-16).

Prawdziwe objawienie pobudza do wzrostu owoc charakteru i prowadzi do tego, co jest zgodne z owocem Ducha Świętego (Ef. 5:9; Ga 5:22-23). Pewne aspekty charakteru czy pewne zachowania wyraźnie nie są owocem Ducha Świętego w tym: pycha, arogancja, pysznienie się, przesadzanie, nieuczciwość, chciwość, rozwiązłość, niemoralność, obżarstwo, brak odpowiedzialności finansowej, łamanie przysięgi małżeńskiej i rozbite domy. Żadne objawienie, które wywołuje tego rodzaju skutki nie pochodzi od Ducha Świętego.

Continue reading →

Codzienne rozważania_06.05.2014 – Żaba

Pastor Cecil A. Thompson

„Wtedy zawołała: Filistyńczycy nad tobą, Samsonie! A gdy się ocknął ze swego snu, pomyślał sobie: Wyrwę się, jak za każdym razem dotąd i otrząsnę się. Nie wiedział jednak, że Pan odstąpił od niego” (Sdz 16:20).

Powiedziano mi, że pewna grupa naukowców eksperymentowała z żabami i ich reakcjami na gorącą wodę. Rozgrzewali wodę w płytkiej misie prawie do temperatury wrzenia. Gdy umieszczano żabę we wrzątku, natychmiast wyskakiwała na stół. Za każdym razem, reakcja każdej żaby była taka sama – wyskakiwały na bezpieczne miejsce i nie odnosiły żadnej szkody.

Następnie umieszczano żaby w zimnej wodzie i obserwowano jak pływa sobie beztrosko. Temperatura wody była stopniowo podnoszona, a żaba nie okazywała żadnego zaniepokojenia i przebywała w wodzie, aż do śmierci w gotującej się wodzie.

Oto mamy lekcję do nauczania. Z dzisiejszej historii biblijnej wiemy, że Bóg dał Samsonowi dar mocy i siły, ale był jeden warunek: musiał żyć jako nazyrejczyk i nigdy nie obcinać swoich włosów. Musiał wiedzieć o tym, że Dalila oszukiwała go i usiłowała wyciągnąć od tajemnicę jego siły, aby przekazać ją filistyńskim kumplom, lecz Samson stracił kontakt z rzeczywistością, aż do chwili, gdy już było za późno.

Możemy siąść i osądzać Samsona i jego głupotę, lecz zanim to zrobimy, musimy zatrzymać się i zastanowić nad naszym własnym zachowaniem. W jaki sposób naruszamy te rzeczy, co do których przekonuje nas Boże Słowo? Jak często idziemy na kompromis z Bożymi standardami, z powodu naszych własnych pragnień? Jest się nad czym zastanowić, nieprawdaż?

Niech was Bóg błogosławi, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem

Pasto Cecil

продвижение

Ostatni Exodus

Chip Brogden

Wielu ludzi zaczyna widzieć prawdę, zaczynają widzieć to, że istnieje wywołana resztka ludzi, „kościół na pustyni”, który Bóg oddziela i wywołuje ze Zorganizowanej Religii.

Nie jest to jakaś zwykła reakcja na zranienie, odrzucenie czy po prostu buntowniczy charakter. Jest to rzeczywiste spełnienie proroczej sekwencji wydarzeń, które już są ustanowione w Piśmie i w historii narodu Izraelskiego. Jest to ostatnie wywołanie resztki Zwycięzców, którzy, przygotowując się na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa i na nieunikniony sąd nad tymi, którzy twierdzą, że reprezentują go, choć tak nie jest, niosą Świadectwo Jezusa i stoją na stanowisku pierwszeństwa Chrystusa we wszystkim.

Bóg wezwał tych Zwycięzców, aby porzucili „chrześcijańskie kościelnictwo” (dosł. „Churchianity”) i nie chodzi tu o to, żeby odrzucili uczestnictwo i gromadzenie się członków Ciała Chrystusa, lecz aby odrzucili hipokryzję religijnego ducha, który udaje Ducha Świętego. Nie odrzucają ludzi Bożych, lecz odrzucają fałszywe, obłudne oddawanie czci Bogu, które sam Jezus nazwał „próżną czcią”, a które nie zaspokaja Potrzeby Pana, ani nie satysfakcjonuje Bożego serca. Odrzucili religijny system, w którym ślepi przywódcy prowadzą ślepych. Po prostu postępują zgodnie z poleceniem Jezusa, aby „zostawić ich samych” (Mt 15:14).

Continue reading →

Codzienne rozważania_05.05.2014 Jezus modli się o nas

Pastor Cecil A. Thompson

„Nie proszę, abyś ich wziął ze świata, lecz abyś ich zachował od złego. (16) Nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Poświęć ich w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą. Jak mnie posłałeś na świat, tak i ja posłałem ich na świat; i za nich poświęcam siebie samego, aby i oni byli poświęceni w prawdzie” (J 17:15-19).

Naprawdę chodzą mi ciarki po plecach, gdy zdam sobie sprawę z tego, że Jezus naprawdę modli się o każdego wierzącego! Gdy czytamy słowa tej pięknej modlitwy naszego Pana, zdumiewa nas to, że ma zapisane Imię każdego z nas na Swojej dłoni. Przyjmij tą wspaniałą modlitwę za ciebie.

Jezus mógł bez problemu zabrać Swoich uczniów ze Sobą, gdy wstępował do nieba, lecz tego nie zrobił! On miał pewien cel i plan do wykonania dla uczniów w czasach, gdy żył na Ziemi jak i dla wszystkich w późniejszych wiekach.

Przeczytaj jeszcze raz dzisiejszy fragment Pisma i tam, gdzie zaznaczyłem wyrazy „ich” oraz „im” wstaw swoje imię. Widzisz, Jezus miał cel i plan dla każdego wierzącego. Niektórzy zostali wezwani do cierpienia i złożenia ofiary, inni do życia w obfitości, z której mieli udzielać na inne służby.

Wszystko dzieje się tak szybko, że nigdy nie wiadomo czy będziemy żyć, czy umrzemy dla Pana, lecz jest jedno, co do czego możemy mieć pewność: On modli się tą modlitwą za ciebie, znając każdą chwilę twojego życia. Co robimy dla Niego?

Niech was Bóg błogosławi, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem.

Pasto Ceciltopod

Codzienne rozważania_01.05.2014 – Nie jestem religijny!

Pastor Cecil A. Thompson

„A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów; lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej, oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego. Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni” (Heb 10:11-14).

Pierwszy maja jest różnie obchodzony. Gdy byłem chłopcem, był to słodki sposób na przywitanie pierwszego ciepła lata. Majowe kosze były pozawieszane w domach ludzi na drzwiach wejściowych, co miało oznaczać okazanie przyjaźni. Po latach zmieniło się to w głośne pochody w obronie środowiska, a często towarzyszy temu obywatelskie nieposłuszeństwo. Zawsze wprawia mnie to w zamieszanie, że ci protestanci domagają się zgody na swoje złe zachowanie, równocześnie odmawiając większości prawa do powstrzymania ich bezprawnych działań.

To powiedziawszy, wracam do tematu głównego. Wydaje się, że wielu ludzi z dumą ogłasza, że oni nie są religijni. To tak, jakby oni sam wiedzieli wszystko co i jak, a wierzący byli naiwni.

Przed poprowadzeniem pogrzebu czasami mówi mi się, że ta rodzina nie jest religijna. Gdy ich spotykam, staram się być jak najbardziej przyjacielsko nastawiony. Niemal bez wyjątku, gdy odmawiam modlitwę na zakończenie, mają łzy w oczach. Na pogrzebach korzystam z Bożego Słowa jako źródła nadziei i często mówią, że tego im było potrzeba. Nie trzeba dodawać: JA NIE JESTEM RELIGIJNY!

Niech was Bóg błogosławi, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem

Pasto Cecil

раскрутка

Już czas, Kościele, na czystość serca i świętość życia

Terry Somerville

„A sam Bóg pokoju niechaj was w zupełności poświęci, a cały duch wasz i dusza, i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Wierny jest ten, który was powołuje; On też tego dokona” (1es5:23,24).

Drodzy przyjaciele

Już czas na to, aby naciskać na świętość w ludzie Bożym przez łaskę Bożą. Mówisz: „Oczywiście”, lecz mnie nie chodzi o legalistyczną sprawiedliwość własną, ani o proszenie Boga, aby nam pomógł być lepszymi. Mówię o pełni obietnicy Bożej oczyszczenia serc z grzechu i życiu dzięki Jego doskonałej miłości. Chrystus zapłacił za to, Jest to obiecane, przykazane i jest to możliwe.

Potrzebujemy tej świętości, za którą Chrystus zapłacił

Gdy zostałem zbawiony w moim sercu natychmiast nastąpiły zmiany. Pewne grzeszne pragnienia odpadły, lecz nie trzeba było długo czekać, aby okazało się, że stary człowiek ciągle tam jest. Byłem zbawiony, lecz z pewne rzeczy we mnie były nieczyste! Latami walczyłem o to, aby „karmić ducha, głodzić ciało”. Mogłem być duchowy i cielesny w tym samym czasie. W końcu, na spotkaniach Ducha Świętego, nawet gdy sam usługiwałem, wołałem do Boga, zmęczony tym, że Duch Pański zstępował na mnie, lecz serce pozostawało bez zmian. Byłem zrozpaczony. Dobrowolnie stale i wciąż składałem siebie na ołtarzu, poddawałem wszystko. Mówiąc prosto: to, za co umarł Chrystus, musiało umrzeć we mnie i zostać zastąpione Jego miłością.

Wtedy stało się coś zdumiewającego. Te nieczyste rzeczy we mnie zostały oczyszczone i zastąpiła je miłość. To było Boże dzieło. Spoglądam do wewnątrz i myślę: „Łał, gdzie to odeszło?” Boża miłość zastąpiła te nieczyste rzeczy. Zdałem sobie sprawę z tego, że otrzymywałem to, co ewangelia zawsze obiecywała – „On jest wierny i odpuści nam nasze grzechy i oczyści nas od wszelkiej nieprawości”. Nigdy nie słyszałem, aby ktoś nauczał o tym oczyszczeniu, jako o darze, a wyłącznie jako o zmaganiu na całe życie.

Głoszę to za granicami przez ostatnie kilka lat i inni również to otrzymują.

Teraz Pan mówi do mnie, abym mówił do kościoła w Kanadzie. Już czas na Jego świętość w domu Bożym.

Współczesne trendy w kościele i społeczeństwie

Czy obserwujesz, co się dzieje w relacji między kościołem a naszą kulturą? W Kanadzie źli powstają przeciwko pobożnym w szczególny sposób i jest to reakcja na publiczne wyrażanie zdania o tym co dobre, a co złe. Na przykład w Ontario Stowarzyszenie Prawników mówi, że nie gwarantuje absolwentom Trinity Western University praktyki prawnej, ponieważ na tym chrześcijańskim uniwersytecie panuje zwyczaj podpisywania przysięgi powstrzymywania się od współżycia seksualnego poza heteroseksualnym małżeństwem. Nie ma znaczenia fakt, że jest to jeden z najlepszych uniwersytetów, a jakiś czas temu Sąd uznał jego prawo religijnego charakteru i tej przysięgi. Nawet jeśli my chcemy świętości, oni widzą legalizm. Powinno to spowodować w nas pewne badanie duszy. Oto kilka obserwacji.

Continue reading →

Codzienne rozważania_30.04.2014 – Przyzwoicie

Pastor Cecil A. Thompson

„Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; albo głowa nogom: Nie potrzebuję was. Wprost przeciwnie: Te członki ciała, które zdają się być słabszymi, są potrzebniejsze, a te, które w ciele uważamy za mniej zacne, otaczamy większym szacunkiem, a dla wstydliwych członków naszych dbamy o większą przyzwoitość, podczas gdy przyzwoite członki nasze tego nie potrzebują” (1Kor 12:21-24a).

Kiedy byłem chłopcem, mama czasami mówiła: „Nie możesz tak wyjść. Musisz przyzwoicie wyglądać!” Zastanawiam się, co powiedziałaby dzisiaj, gdyby zobaczyła jak wyglądają ludzie w miejscach publicznych?

Kładzie się ogromny nacisk na najnowszą modę, bez względu na to, jak może być głupia. Ciągle mam trudności ze zrozumieniem dziwactwa ubierania jeansów z dziurami na kolanach. W moich czasach znaczyło to, że jesteś zbyt biedny, aby nosić porządne spodnie.

Skoro już jestem przy tym temacie, chciałbym skomentować to, jak ludzie ubierają się na nabożeństwa. Często wyglądają jak szmaciana mieszanina byle jakiego dresiarza, który właśnie przywędrował z ulicy, ponieważ można się tutaj zagrzać (bądź ochłodzić, jeśli jest lato).

Wydawało mi się, że schodzimy się tutaj razem, aby spotkać się z Królem Wszechświata. Ja z pewnością ubrałbym się właściwie, gdybym miał audiencję u Królowej Anglii. O ileż bardziej powinienem wyglądać przyzwoicie, aby spotkać Króla Królów i Pana Panów.

Co z naszymi sercami? Czy są przyzwoite?

Niech was Bóg błogosławi, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem

Pasto Cecil

продвижение