Author Archives: pzaremba

Wizja dla Izraela_05.04.2013

AKTUALNOŚCI Z JERUZALEMU

Informacje i intencje do modlitwy za służbę Składu Józefa i za Izrael

źRóDŁO: Vision für Israel e.V. ·Tel. 0049-89-566 595·Fax 0049-089-5464 5964

e-mail: info@wizjadlaizraela.org · w sieci: visionfuerisrael.org

Piątek, 5 kwietnia 2013

Od Pana pochodzi zbawienie. Błogosławieństwo Twoje nad narodem Twoim“ – Psalm 3,9.

OPERACJE IDF W GAZIE I SYRII – Po raz pierwszy od zakończenia operacji „słupy obrony” w Gazie Izrael zaatakował Gazę. W arabskich mediach w czwartek podano, że izraelskie lotnictwo zaatakowało dwa cele w Gazie, jeden we wschodniej części miasta i jeden w północnej części strefy. Według doniesień zaatakowano fabrykę. Podczas nalotów nikt nie ucierpiał. Poza tym poinformowano, że wszystkie ważne militarnie urządzenia i bazy w Gazie zostały ewakuowane. Jeden z pocisków z Gazy eksplodował we wtorek wieczorem w regionie Eszkolu. Nikt nie został ranny i nie było szkód. Rano we wtorek ze strefy Gazy wystrzelone zostały dwa pociski moździerzowe w kierunku Izraela, ale spadły na teren arabski. Także we wtorek eksplodował jeden pocisk po stronie izraelskiej w pobliżu granicy z Syrią na Wzgórzach Golan. Wkrótce potem cele w Syrii zostały ostrzelane przez mały patrol Izraelskich Sił Obrony (IDF); nie było danych o rannych. Reakcją na ostrzał były pociski z czołgu IDF wystrzeliwane ponad granicą syryjską. Czołgi nie chybiły celu (Ynet). „Twoje potężne berło niech Pan rozciągnie z Syjonu: Panuj wśród swych nieprzyjaciół!“ – Psalm 110,2.

ZNÓW NIE MA PRZEŁOMU W ROZMOWACH Z IRANEM – 5 kwietnia znów nie udało się w rozmowach z zachodnimi mocarstwami osiągnąć przełomu w kwestii kryzysu atomowego w Iranie. Podczas ostatnich rozmów w Kazachstanie skrytykowano Iran ponieważ nie zareagował na propozycję rozwiązania tej nabrzmiałej sytuacji. Zachodnie mocarstwa chciały informacji czy – jak się obawiają – program atomowy służy celom militarnym. Teraz Iran został zobowiązany do spełnienia kilku warunków; jednym z nich jest ograniczenie programu wzbogacania uranu. W zamian za to ONZ poczyni ustępstwa w sankcjach. Sankcje hamują irańską gospodarkę, a wartość waluty bardzo spadła. Irański przewodniczący delegacji na rozmowy Saeed Jalili otworzył rundę gestem dobrej woli. Zaprezentował trzypunktowy plan z propozycjami co do samych pertraktacji. Przedstawiciele Zachodu twierdzą jednak, że plan zawiera stare schematy, które zostały już odrzucone w zeszłym roku podczas rundy w Moskwie. Obok starych powtarzających się punktów znalazły się też stare komentarze do propozycji Zachodu, jak stwierdził jeden z przedstawicieli zastrzegający sobie anonimowość (Arutz 7). Nie jest to niespodzianką. W ten sposób Iran znów zyskał na czasie by dalej rozwijać swój program atomowy.

Continue reading

Codzienne rozważania_06.04.2013

Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc niezachwianie i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli” (Gal. 5:1).

Jest jeszcze inne słowo, które dobrze określa to, czym jest ucieczka z niewoli i oddychanie świeżym powietrzem. Jest to dobry obraz, dobry portret Zwycięzców – tych, którzy uciekli z niewoli i oddychają świeżym powietrzem. Nie mam odwagi interpretować tego. Niektórzy z nas mają to za sobą i wiedzą co to znaczy, nawet w swym chrześcijańskim życiu i historii, uciec z niewoli. Och, te więzy chrześcijańskiego systemu i porządku, oczekiwań i żądań, cały ten stary harmonogram i zgodność z prawem! – być wolnym od tego wszystkiego! Nie tylko być wzbudzonym z Chrystusem, lecz zrzucić grobowe ciuchy i oddychać świeżym powietrzem duchowo wyzwolonych! Tych właśnie opisuje to słowo – „resztka”. Nie jest to czymś dodatkowym dla chrześcijaństwa, a wręcz przeciwnie, jest to coś, co znajdziesz u samych początków Kościoła.

Pośród najbardziej obciążonego, styranizowanego i religijnego narodu Pan zawołał: „Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych” (Mt. 11:28-30). Co to za stare jarzmo, stary ciężar, który nękał i męczył śmiertelnie ludzi, wywołując Jego litościwe wezwanie: „Przyjdźcie do Mnie, a Ja wam dam ukojenie„. Jest to stare jarzmo i ciężar legalistycznej religii „będziesz” i „nie będziesz” i cały ten system podobnie zbudowany zbudowany: wielki ciężar. „Bo wiążą ciężkie brzemiona i kładą na barki ludzkie, ale sami nawet palcem swoim nie chcą ich ruszyć” (Mt. 23:4). To słowo – „resztka” znaczy, że to są tacy, którzy uciekli z niewoli i oddychają świeżym powietrzem. Znajdziesz ich na samym początku Księgi Dziejów. Zwycięzcy to ci, którzy wracają do początkowego doświadczenia, nie sięgają po coś dalszego, co jest głębszym nauczaniem czy pełniejszym światłem. To właśnie tą pierwotną świeżość i pełnię Chrystusa reprezentują – niestety, w przeciwieństwie do ogólnej sytuacji.

T. Austin-Sparks from: Overcomer Testimony – Chapter 2

_____________________________________________________________

5 kwietnia | 7 kwietnia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

 продвижение сайта

Świętowanie Paschy i Ustanowienie Ostatniej Wieczerzy

Świętowanie Paschy

27 marca 2013

John MacArthur

Pascha była bardzo prostą pamiątką. Było to posiłek spożywany w gronie rodziny, i mogło razem ją obchodzić nie mniej niż 10 i nie więcej niż 12 osób. Była to zarządzona przez Boga pamiątka, która służyła jako coroczne przypomnienie historii tego, jak Bóg ochronił Izraela i uwolnił z więzów Egiptu.

Aby złamać egipskie jarzmo wiążące Izraelitów, Bóg użył plag. Ostatnią plagą było masowe zabicie pierworodnych synów w każdej rodzinie. Była to niebywała rzeź; w Księdze Wyjścia 12:30 czytamy: „Nie było domu, w którym nie byłoby umarłego”.

Niemniej, Bóg zabezpieczył Izraela. Mogli uniknąć anioła śmierci, składając na ofiarę baranka bez skazy i kropiąc jego krwią odrzwia swoich domów (Wyj. 12:1-13). Kiedy anioł widział krew, omijał taki dom.

Każda część paschalnego posiłku była symbolem pewnego aspektu uwolnienia z Egiptu. Podobnie jak tamtej nocy w Egipcie został baranek złożony na ofiarę a jego krwią pokropiono odrzwia domu, tak też paschalne baranki były zabijane, a ich krwią pokrapiany był ołtarz. Podobnie jak w Egipcie tak też baranek był gotowany i zjadany w całości tego samego wieczoru (Ex 12:8-10).

Cztery kielichy wina podawane w czasie posiłku, symbolizowały cztery Boże obietnice, które dał Swemu starożytnemu ludowi, przed uwolnieniem ich z Egiptu.

„Dlatego powiedz do synów izraelskich: Jam jest Pan; Ja was uwolnię od ciężarów nałożonych przez Egipcjan i wybawię was z ich niewoli i wyzwolę was wyciągniętym ramieniem i przez surowe wyroki. I przyjmę was za swój lud, i będę wam Bogiem, i poznacie, żem Ja, Pan, Bogiem waszym, który was uwalnia od ciężarów nałożonych przez Egipcjan” (Ex 6:6-7).

Continue reading

Codzienne rozważania_05.04.2013

Nie dzięki mocy ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi to się stanie – mówi Pan Zastępów(Zach 4:6).

Czyż nie jest to dla was znaczące i bardzo uderzające, że gdy zasłona została rozdarta to Izrael został odstawiony na bok? Izrael został powołany po to, aby utrzymywać świadectwo typów. Chrystus przyszedł i wypełnił wszystkie typy, a skoro stał się centrum wszystkich typów, teraz zajęto się zasłoną, wszystkim co oddzielało Boga od człowieka i droga została otwarta. Nie było już więcej typów. Tak więc kustosz wszystkich typów odchodzi razem z typami. Nie jest to już Boże zrządzenie typów, jest to Boże zrządzenie rzeczywistości, zrządzenie niebiańskiej jedności ze zmartwychwstałym Panem i wszystkim, co to oznacza. Grozi nam powrót do typów. Te typy odeszły i takie jest właśnie całe przesłanie Listu do Hebrajczyków. Chrystus jest wszystkim. Zewnętrzny porządek Starego Testamentu jest odsunięty na bok i teraz w mocy jest tylko Sam Chrystus. On jest kapłanem; nie masz już kapłanów na ziemi w starotestamentowym sensie. On jest Ofiarą: nie ma już żadnej potrzeby ofiar. On jest Miejscem najświętszym: On jest Świątynią, On jest kościołem.

Czym jest kościół? Jest to Chrystus w żywej jedności z tym, co należy do Niego, wszędzie, gdzie dwaj lub trzej gromadzą się w Jego imieniu, On jest pośród nich. To jest Kościół. Nie musisz budować specjalnych budynków i nazywać ich „Kościołem”. Nie potrzebujesz specjalnych organizacji, religijnych instytucji, które nazywasz „Kościołem”. Wierzący w żywej jedności ze zmartwychwstałym Panem, stanowią Kościół. To jest rzeczywistość, a nie obraz. Chodzi o to, że pozbyto się Jego ciała, ludzkich ograniczeń. Teraz w jedności z zmartwychwstałym Chrystusem wszystkie ludzkie ograniczenia zostają przekroczone. Jest to jeden z cudów Chrystusa wskrzeszonego z martwych jako żywej rzeczywistości. Zostajemy doprowadzeni do obszaru możliwości, które są większe niż ludzkie, w którym, dzięki Chrystusowi w nas, możemy czynić to, czego nigdy nie moglibyśmy robić w naturalny sposób. Nasze relacje są zupełnie nowe – z niebiosami. Nasze zaopatrzenie jest nowym zaopatrzeniem – w niebie. To dlatego apostoł Paweł napisał do Koryntian, że Bóg wybrał słabych i głupich, aby przez to co było pogardzane i to co było niczym, mógł sprowadzić do zera to co mądre, co silne i to, co jest czymś. Dlaczego Bóg tak zdecydował? Ponieważ nie dzieje się to dzięki mocy ani dzięki sile, lecz przez Ducha Świętego; aby pokazać, że istnieje Jego własna moc, energia i zdolności, które przekraczają wszelkie największe mocy i zdolności tego świata.

T. Austin-Sparks from: The Risen Lord and the Things Which Cannot be Shaken – Chapter 4

___________________________________________________________

4 marca | 6 marca

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

продвижение

Codzienne rozważania_04.04.2013

żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci” (Flp. 2:10).

Uznaj to, że Krzyż jest końcem zmartwychwstałego życia, a nie tylko początkiem. Jeśli zapomnisz wszystko inne, pamiętaj o tym. Krzyż jest końcem zmartwychwstałego życia, jak również początkiem: „żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci. Różni ludzie przychodzą do mnie pytając o ten rozdział Listu do Filipian: „Dlaczego Paweł umieścił śmierć na końcu? Na pewno powinno być odwrotnie: „żebym stawał się podobnym do niego w jego śmierci i mógł poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego„. Nie, tam nie ma błędu. Ta kolejność jest z Ducha Świętego.

Moc Jego zmartwychwstania sugeruje, że była już śmierć, lecz samo wzbudzone z martwych życie prowadzi do Krzyża. Duch Święty w mocy wzbudzone z martwych życia zawsze prowadzi cię z powrotem do Krzyża, do podobieństwa śmierci. Jest to własność samego Życia, że wyklucza wszystko, co należy do śmierci. To sama moc zmartwychwstania sprowadza z powrotem do miejsca, gdzie śmierć jest nieustannie pokonana.

Nie ma żadnego innego miejsca jak tylko Krzyż naszego Pana Jezusa Chrystusa, w którym naturalne życie jest odstawiane na bok. Tak więc, Paweł mówi: „….stając się podobnym do niego w jego śmierci„, co oznacza: stałe i postępujące usuwanie śmierci z pola, a to, ponownie powtórzmy, jest owocem życia w jedności z Nim. Źle byłoby z nami, ze mną i z tobą, gdybyśmy mieli być kształtowani na podobieństwo Jego śmierci całkowicie bez mocy zmartwychwstania w nas, bez wcześniejszego poznania Życia Pana. Gdzie byłaby nasza nadzieja? Czym jest nasza moc przetrwania, gdy Krzyż staje się dla nas coraz bardziej realnym doświadczeniem. Gdyby nie Jego zmartwychwstałe Życie w nas, przetrwanie byłoby niemożliwe, Paweł modli się: „żeby poznać Jego i Jego moc zmartwychwstania…” a to oznacza kształtowanie na podobieństwo Jego śmierci nie zakończone całkowitym zniszczeniem. Końcem zmartwychwstałego Życia jest Krzyż. Duch Święty zawsze pracuje w odniesieniu do Krzyża w takiej kolejności, dzięki której moc zmartwychwstania może się coraz silniej nas manifestować.

T. Austin-Sparks from: The Battle For Life – Chapter 3

______________________________________________________________________________________________

3 kwietnia | 5 kwietnia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich

stając się podobnym do niego w jego śmierciраскрутка сайтов в интернете

Usposobienie Chrystusa – raj utracony?

Rick Fruech

Fil 2

(3) I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez wzgląd na próżną chwałę, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie.

(4) Niechaj każdy baczy nie tylko na to, co jego, lecz i na to, co cudze.

(5) Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie,

(6) który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu,

(7) lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem,

(8) uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej.

Gdy mówimy o przykładach i wzorach, te wersy objawiają zdumiewającą prawdę, która sięga znacznie głębiej niż wszystko, co może pojąć ludzki umysł. Samo wcielenie jest niepojęte, a uchwycenie tego, że Bóg przyszedł w ciele po to, aby zginąć z rąk grzeszników, aby wycierpieć poniżenie i straszliwe cierpienie krzyża, jest poza naszymi możliwościami. Tak, możemy to zrozumieć teologicznie, lecz nigdy w pełni nie pojmiemy głębi natury tej historii. Jeśli już sam fakt, że Bóg jest duchem nie da się zdefiniować w ludzkiej terminologii to jak możemy uchwycić wcieloną pasję?

Gdy już jesteśmy zafascynowani i przygnieceni niewymownymi emocjami, poruszanymi ofiarą Jezusa, naszego Pana, zostajemy postawieni wobec wezwania niemal nie do pokonania: „Takiego bądźcie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie”. Co? Już wielkim wyzwaniem jest zrozumieć ogrom tego zniżenia się, gdy Bóg stał się człowiekiem i umarł za Swoich wrogów, lecz naśladować tą rewolucję, wydaje się nieosiągalną podróżą, co w niczym nie zmienia faktu, że właśnie tam Duch prowadzi. Jest to miejsce tak świętej pokory, że każdy wzdryga się przed pełnym pojęciem tego, co się nam nakazuje. Tego rodzaju pokora wychodzi daleko poza zgodę na to, że ktoś nam się wepcha do kolejki z przodu, weźmie ostatni kawałek ciasta, czy poza dziękowanie zawodnikom z grupy za twoje zwycięstwo. Tego rodzaju boskiej pokory nie da się nawet rozważać między wszystkimi ziemskimi definicjami pokory. Aby choć częściowo uchwycić tą zasadę, musisz cierpliwie szukać tego rodzaju pokory, a kiedy już wyraźnie zrozumiesz ogrom natury takiego poszukiwania, wtedy zadanie praktycznego jej zastosowania jest wyzwaniem niewygodnym, niekonwencjonalnym i całkowicie dziwacznym w stosunku do wymagań kultury. Kościół niemal całkowicie ignoruje ten temat, a gdy zajmuje się już pokorą, nauczanie jest żenująco letnie i obliczone na korzyści własne.

Lecz życie zgodne z usposobieniem Chrystusa i przeniesienie się dzięki temu do działań i słów, jest wielką tajemnicą. Niemniej jednak, nawet jeśli pragniesz choćby zbadać tą tajemnicę, musisz odłączyć się do instytucjonalnego kościoła, ponieważ tenże kościół w ogóle nie ma rozumie takiego poświęconego duchowego gruntu i może stanowić tylko przeszkodę na drodze do prawdziwego dążenia do życia w mocy pokornej miłości i ofiary Chrystusa. Tylko w duchowym środowisku, które jest wolne od presji utartych i kościelnych norm, możemy szukać tego, co zostało stracone i jest całkowicie zakryte przez zachodni ewangeliczny twór, praktykę i nauczanie.

Continue reading

Codzienne rozważania_03.04.2013

Dam wam deszcze w swoim właściwym czasie, a ziemia dawać będzie swój plon i drzewo polne swój owoc” (III Moj. 26:4).

Nie otrzymuje się owocu zanim nie zakończy się kwitnienie. To lato, a nie zima, następuje po zdmuchnięciu kwiecia. Oczywiście, lubimy oglądać czas kwitnienia, lecz dziwnie czulibyśmy się, gdybyśmy je oglądali przez całe lato. Powinni byśmy wtedy powiedzieć: „Coś jest tutaj źle, już czas, żeby kwiat opadł”. Przyglądamy się bliżej i w tym samym miejscu widzimy coś innego, coś bardziej wartościowego, pełną obietnicę. To wczesne kwitnienie może być znakiem życia, lecz nie jest życiem samo w sobie. Znak wczesnego życia należy do wczesnej wiosny, pokazując, że zima jest już przeszłością i działa zmartwychwstanie. Jest to znak, lecz nie sama istota i przemija wraz z duchowym niemowlęctwem. Te wczesne wybuchy entuzjazmu nie są podstawą naszej duchowej jedności z Bogiem, lecz są znakiem czegoś, co się w nas dzieje; pochodzą one z nas, nie z Boga. On nie jest kwiatkiem, Pan nie zamierza zdmuchiwać. Życie pracuje i pojawi się w mocniejszej i głębszej postaci…

Jeśli, z jednej strony, Życie wieczne działa, aby nas odciąć od naszego naturalnego życia jako podstawy relacji z Bogiem to, z drugiej strony, to co się dzieje jest doskonale wspaniałe. „Pant to czyni i to jest cudowne w naszych oczach„. Pan wkracza nawet jako nasze fizyczne życie, aby czynić więcej niż byłoby to możliwe dla nas w najlepszych wysiłkach, a z pewnością znacznie ponad obecne możliwości, ponieważ to On uświadomił nam, że jako ludzie nic nie możemy, nawet przy najlepszych staraniach. Życie to czyni. Życie zmusza do odejścia jednego systemu i wprowadza następny, robiąc miejsce drugiemu, gdy pierwszy przemija.

T. Austin-Sparks from: All Things in Christ – Chapter 9

________________________________________________________________________________________

2 kwietnia | 4 kwietnia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich

раскрутка