Author Archives: pzaremba

„A komu to przysiągł, że nie wejdą do odpocznienia jego, jeśli nie tym, którzy byli nieposłuszni?” (Hbr. 3:18).

Nie mamy prawa iść do niezbawionych i zobowiązywać ich do przyjścia do Jezusa i znalezienia w Nim odpocznienia, dopóki my sami nie znamy tego odpocznienia. Nasze świadectwo i nasza służba są zagrożone, osłabione, ograniczone i zdyskredytowane jeśli sami nie jesteśmy w stanie odpocznienia; a to jest celem działalności przeciwnika w tej dziedzinie – zdyskredytować nas, zabierając nam nasze prawo pierworództwa, którym jest nasza jedność z Tym, który nigdy nie jest zaniepokojony, nigdy zatroskany, nigdy nie wątpi w żadnej sprawie, z Tym Który rządzi. Widzisz, odpocznienie jest praktycznym skutkiem naszej wiary w to, że On jest Panem, a niepokój Jego ludzi uderza  w samo Panowanie Boże…

Continue reading →

„Gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeniu są w imieniu Moim, tam jestem pośród nich” (Mt. 18:20)

Musi być dla nas całkowicie jasne, czym szczególnie jest zainteresowany Bóg w tym czasie historii świata, a zatem do czego my, którzy jesteśmy dziećmi Pańskimi, jesteśmy powołani. To, co Bóg czyni w tym szczególnym okresie udzielania łaski to formowanie duchowego i niebiańskiego Izraela. W ten sposób Pan powtarza prawa starego Izraela w duchowy sposób. Podąża drogą postępowania ze starym Izraelem, lecz teraz w oparciu o niebiańskie a nie ziemskie podstawy, ponieważ o ile Jego metody mogą się zmieniać, o tyle zasady są niezmienne. Bóg zostawił ziemską podstawę Starego Testamentu i przeszedł do niebiańskiej podstawy Nowego. Przeszedł od tego, co chwilowe, do tego co duchowe, a to co duchowe jest znacznie większe od tymczasowego… Continue reading →

„Dzieci moje, znowu w boleści was rodzę, dopóki Chrystus nie będzie ukształtowany w was” (Gal.4:19).

Profanowanie Imienia Pańskiego i odzieranie Go z chwały jest zastarzałym zachowaniem i sposobem bycia natury starego stworzenia. Gdybyś potrzebował zobaczyć cokolwiek z tej starej natury wchodzące do rzeczywistości Bożej, to jaki jest tego skutek? Taki człowiek przyjmuje chwałę i bezcześci Boga. Czy nie taka jest tragiczna i ciemna strona „tego kościoła”; człowieka w mocy jego starego stworzenia i życia wciskającego się w Boże rzeczy i wynoszącego swoje imię? Ten kościół stał się dla ludzi wspaniałym gruntem do gonitwy za reputacją, pozycją, wpływami i tak dalej. Ciało zawsze tak robi. Odbiera chwałę Bogu, profanuje Boże Imię.  Aby tak nie było, tam gdzie chodzi wyłącznie o rzeczy Boże,  musi być nowe stworzenie… Wszędzie widzę zatrważający stan spraw wśród współczesnych ludzi Pańskich: śmierć, słabość, ograniczenia, porażka, upadek, brak możliwości, aby powstać, aby iść dalej; nie będąc krytycznym, cenzorskim czy osądzającym, gdy rozmawiasz z wielu,  musisz dojść do tego wniosku, że miara Chrystusa jest dramatycznie mała. Czasami, gdy rozmawiasz  o Panu z ludźmi, którzy używają imienia Pańskiego od wielu lat, gapią się na ciebie, jakbyś mówił w obcym języku.

Continue reading →

„Powołanych zgodnie z Jego celem” (Rzm. 8:28 wg wersji ang.)   „którzy są według jego postanowienia powołani” (BW).

Takie wybrane naczynie staje się narzędziem Boskiej mądrości, co zaskakuje samo naczynie. Wcześniej czy później te wybrane naczynie zadaje sobie pytanie: „Dlaczego Bóg mnie wybrał? Dlaczego powołał mnie do tej pracy? Powinien wybrać kogoś innego, a nie mnie! Ja najmniej się nadaję do tego rodzaju życia i pracy”. Tak było w przypadku Mojżesza. Gdy Bóg chciał posłać go do Egiptu, powiedział: „Ach, jeśli możesz posłać kogoś innego, zrób to, tylko nie mnie„. Gdy Bóg wybrał Jeremiasza, ten powiedział: „Ja nie umiem mówić, ponieważ jestem jeszcze młody” (Jer. 1:6). Prorok, którego zadaniem jest mówić, czuł, że właśnie tego nie potrafi. Boskie powołanie jest czymś nadzwyczajnym i nie zawsze jest to coś, co by nam się podobało, czy na co zdecydowalibyśmy się, aby Bóg nas powołał. Prawdopodobnie w młodym wieku mieliśmy wspaniałe idee tego, co to znaczy być w pracy Pańskiej i wskakiwaliśmy w to bardzo gorliwie, jakbyśmy mogli sami to zrobić, lecz gdy stajemy się starsi, przenika nas w większym stopniu poczucie zależności. To właśnie wtedy odkrywamy, że w swej naturze nie pasujemy do tego a wiele Bożych wybranych naczyń musiało być utrzymywanych w tej pracy właśnie mocą samego Boga. Continue reading →