Category Archives: Autor

Autorzy artykułów

Bruce Jenner, Biblia i transgenderowa dysputa

J. Lee Grady

Jako olimpijska gwiazda dziesięcioboju i Sportowiec Roku 1976, Bruce Jenner szybko pojawił się na pudełku płatków śniadaniowych Wheaties. Był chłopcem z plakatu amerykańskiej męskości. Mistrz dziesięcioboju o wzroście 190 cm dzięki swym mięśniom i sprawności, był nawet kandydatem do tytułowej roli w filmie Supermen (1978).

W zeszłym tygodniu wrzucił przysłowiową bombę, gdy oświadczył ogromnej telewizyjnej publiczności, że jest w trakcie transgenderowej kuracji. W wywiadzie udzielonym 24 kwietnia Diane Sawyer z ABC, powiedział, że eksperymentował z różnymi ubraniami już jako dzieciak, jak też później, kiedy był trzykrotnie żonaty. Czasami odnosił się do siebie jako „on”, a czasami jako „ona”, dziś 65 letni Jenner mówi, że teraz zdaje sobie sprawę z tego, że ma „dusze kobiety”.

„Mam umysł znacznie będzie kobiecy niż męski. – powiedział. – Trudno to ludziom zrozumieć, lecz taka mam właśnie duszę”.

Brukowce spekulowały na temat zmagań Jennera od kiedy zaczął grać w reality show Keeping Up With the Kardashians.
Choć Jenner mówi, że ciągle ma „wszystkie męskie części”, nosi długie włosy związane w koński ogon, ma implanty piersi oraz przeszedł inne operacja plastyczne, paraduje z francuskim manikiurem i przechodzi hormonalną terapię.

Reakcja na ogłoszenie Jennera w ogromnej większości była pozytywna, szczególnie spośród amerykańskich celebrytów. Oprah Winfrey napisała na tweeterze: „Wszyscy zasługujemy na to, aby być kochanymi za to, kim jesteśmy”. Ellen DeGenners, gospodarz talk show, powiedziała, że publiczne przyznanie się Jennera: „ratowało dziś wieczór życie i otwierało umysły”. Lady Gaga napisała na tweeterze po prostu: „Odważnie”.

W kilka godzin po nadaniu tego programu w ABC australijska stacja radiowa zaczęła akcję: „PomalujSobiePanzokcieDlaBruce’aa” – namawiając mężczyzn i kobiety, aby zrobili sobie kolorowy manikiur, okazując wsparcie dla Jennera. Przesłanie było wyraźne: Nie osądzaj Bruce’a Jennera. Zaakceptuje jego wybór. Bądź tolerancyjny”.

Continue reading →

Co się dzieje, co nas czeka_2

The Church Without Walls

(Co się dzieje, co nas czeka_1)

John Fenn
Pewien mój krewny wybrał się na próbną przejażdżkę koniem wraz z kilkoma innym krewnymi przyjaciółmi. To wysoki mężczyzna, emerytowany biznesmen, raczej nienawykły do koni. Kiedy ruszyli, konie szły jeden za drugim, dosłownie z nosem jednego przy ogonie poprzedniego, po skalistej, górskiej ścieżce, która często szła skrajem urwiska raz po jednej, raz po drugiej stronie. W jednym momencie gwałtownie wznosiła się w górę i konie wspinały się, a za chwilę leciała ostro w dół. Kiedy koń krewnego wszedł na taki szczyt, upadł na kolana, ponieważ droga gwałtownie spadała w dół. Niemal przeleciał przez głowę konia. Udało mu się odzyskać równowagę, koń złapał grunt pod kopytami i schodzili dalej ostro opadającą ścieżką.
Wkrótce znowu trafili na kolejne strome wzniesienie, za którym droga spadała ostro w dół i koń kolejny raz wylądował na kolanach. Również tym razem udało mu się szybko podnieść. Po drugim potknięciu mój krewniak krzyknął do przewodnika, który jechał na samym przedzie: „Ej, co jest nie tak z moim koniem? Ciągle się potyka?” Przewodnik odpowiedział: „Wszystko w porządku, on jest w porządku. Jest ślepy, więc nie widzi drogi, po prostu idzie za innymi końmi. Potrzebowałeś dużego konia, więc dałem ci tego, Wszystko będzie dobrze!”

Oczywiście, krewniak był przerażony, teraz jeszcze dodatkowo wiadomością o tym, że koń, któremu powierzył swoje życie na tak zdradzieckich terenach był całkowicie ślepy i szedł tylko za tłumem.

Dzielę się z wami proroczym wglądem na temat duchów stojących za prześladowaniami, ponieważ wielu chrześcijan jest podobnych do mego krewnego na ślepym koniu. Wydaje im się, że duchowy koń, którego dosiadają to wiara, ponieważ idą za tłumem, który daje pewne pokrzepienie, lecz rzeczywistość jest taka, że jadą na duchowo ślepej wierze, która potknie się, gdy ścieżka osiągnie swój szczyt i zacznie opadać na szybko dół.

Słyszeliśmy z Barbarą, ja trzykrotnie a Barbara dwa razy, jak Ojciec lub Pan powiedzieli do nas „Zbliża się taki czas, gdy wielu z tych, którzy sądzą, że wiedzą czym jest wiara, odkryje, że nie wiedzą o niej nic”.

Continue reading →

Co się dzieje, co nas czeka_1

John Fenn
(Post Johna z marca b.r.)

Przy tak ogromnej ilości wydarzeń na świecie karkołomnie zmierzających do wypełniania proroctw, wydaje się, że przydatne będzie kilka proroczych aktualizacji i przyjrzenie się temu, co się dzieje.

Bez względu na osobiste przekonania wielu na temat czasów ostatecznych koniec Księgi jasno pokazuje, że świat zmierza ku końcowi rządów człowieka, a kumulacją tego będzie powrót Jezusa i ustanowienie Jego ziemskiego królestwa. Robi to w chwili, gdy Izrael będzie na krawędzi zniszczenia i przychodzi literalnie jadąc na Swym białym koniu, aby uratować dzień (Obj 19:11).

Prześladowania, które miały miejsce przez stulecia mają kilka charakterystycznych cech wspólnych. Czy widzisz je w naszych czasach?

Ekspresowa wiadomość – chrześcijanie nie są prześladowani za to, że są chrześcijanami.
W naszej kościelnej kulturze panuje takie przekonanie, że Jezus został posłany na krzyż po prostu za to, że był Jezusem, a chrześcijanie są prześladowani za to, że są chrześcijanami, lecz tak nie jest. Stare pytanie: „Czy gdybyś został oskarżony o to, że jesteśmy chrześcijaninem to znalazło by się przeciwko tobie wystarczająco dużo dowodów?” – jest niewłaściwe. Jeśli przyjrzymy się temu, co Słowo rzeczywiście mówi na ten temat, zobaczymy, że w naszych czasach działa pewien duch. Takie oto były zarzuty przeciw Jezusowi:

1. Zdrada.
2. Unikanie podatków.
3. Potencjalna przemoc.
4. Sprzeciw wobec powszechnej kultury.

Continue reading →

Nigdy z nikogo nie rezygnuj z nikogo, włącznie ze sobą!

Richard Murray

Po prostu zapytaj Manassesa.
Był najgorszym i najbardziej znienawidzonym królem Judy. Gdybyśmy przeczytali TYLKO zapis z Księgi Królewskiej to dowiedzielibyśmy się, że umarł zostawiając upadłe i nikczemne dziedzictwo terroru i zła. Lecz, chwała Bogu, Księga Kronik uzupełnia jego życie o kilka szczegółów w zbawczym tonie. Do tych informacji handlarze gniewu nie chcieliby cię dopuścić.

Prawdą jest, że Manasses popełnił w młodości najbardziej obrzydliwe w całej historii izraelskiej monarchii grzechy, w tym: morderstwo, czarownictwo, bałwochwalstwo, zbezczeszczenie świątyni Bożej, a nawet złożył swego syna w ofierze obcym bogom (2 Krl 21:1-8)!!

Jego koszmarne panowanie skończyło się ostatecznie pokonaniem Judy. Sam Manasses został boleśnie ugodzony, złapany, związany łańcuchami i zabrany do Babilonu. Niemniej, było coś, co Bóg w Manassesie dostrzegł innego, niż u wszystkich innych. Stało się coś cudownego. Mansses „błagał Pana, Boga swego, ukorzył się bardzo przed obliczem Boga swoich ojców (2Krn 33:12).

Bóg wysłuchał modlitwy Manassesa, odbudował go, zwrócił mu tron i „Manasses poznał, że Pan jest Bogiem” (33:13). Wtedy nakazał ogromne reformy i „nakazał Judejczykom, aby służyli Panu, Bogu Izraela” (33:16).

CÓŻ ZA CUD!

Manasses skończył dobrze.

Tak więc, cokolwiek zrobiłeś, cokolwiek ktoś inny zrobił to nie można już bardziej pogrążyć się w grzechu niż zrobił to Manasses. Nie jest za późno, kochani. NIE JEST ZA PÓŹNO.

Nigdy nie rezygnuj. Może już kiedyś zrezygnowałeś z Boga początkowo, lecz On NIGDY nie zrezygnował z ciebie – i NIGDY tego nie zrobi. Jeśli więc czujesz się przybity, zawieszony, związany i uwięziony, miej nadzieję, otwórz swe serce i uwolnij swoje przeznaczenie!

Pamiętaj więc, jeśli ktoś „czyta” ci częściową historię z „Królewskich” o tym, jak zły ktoś może być, ty zrób coś dzielniejszego. Zatrzymaj się i poszukaj niebiańskiej „Księgi Kronik”, w której jest zapisana historia wypełniająca dziurę w życiu każdego odkupieńczą mocą. Czy możesz sobie wyobrazić jak błędnie spieszy się z osądem przeciwko Manasseowi, opierając się tylko na Księdze Królewskiej, bez powołania się W OGÓLE na Księgę Kronik, w której pokazany jest cud przemienionego życia?

Pamiętaj o tym zawsze, zanim osądzisz siebie czy kogoś innego na ogień, że jest zawsze do przeczytania jeszcze jednak księga, księga cudownej przemiany.

Błogosławieństwo i przekleństwo bycia. . . charyzmatykiem!

Jezus jest wzorem człowieka po wsze czasy

Stephen Crosby

Nie trzeba być długo członkiem rodziny Bożej, aby trafić na jeden z najważniejszych podziałów, który ma odbicie w doktrynie i praktyce wierzących: podział spowodowany darami Ducha Świętego, przejawianiem się wszystkich darów z Ef 4:11-13 aż do przyjścia Pana. Dziś zaczniemy cykl, w którym omówimy, jakie dla charyzmatów są konsekwencje pełnego człowieczeństwa Pana oraz wielu innych fundamentalnych cech ewangelii. Jest to sprawa wielkiej wagi.

Termin „charyzmatyczny” jest kojarzony z punktem widzenia, który mówi o kontynuacji, trwaniu tych darów. Niestety, towarzyszom temu terminowi również liczne, dobrze zasłużone negatywne opinie. Osobiście chciałbym się zdystansować do tego. Jestem zarówno zasmucony jak i rozgniewany przez wrzawę wokół telewizyjnych ewangelistów, przez oszustwa, kłamstwa, miłość do pieniędzy, miłość do kontroli, wykorzystanie pogaństwa new age, przez gnostycyzm i w ogóle przez pozbawione biblijnych podstaw nonsensy i szaleństwo, które towarzyszą temu terminowi. Niemniej, jest najbardziej powszechnie rozpoznawany i rozumiany termin związany z tym tematem. Niechętnie będę korzystał z niego wraz z całym bagażem instynktownych reakcji i często usprawiedliwionym negatywnym podejściem do niego. Czasami wydaje się, że na wstępie trzeba być nieco szalonym i pozbawionym rozumu, aby uwierzyć, że wszystkie dary i służby Ducha mają funkcjonować na zawsze. To całkiem przykre i zupełnie niepotrzebne.

Charyzmatycy przez to 100lecie często dobrze zapracowali na stereotypowe uprzedzenia co do charyzmatów i jest to pewne nieszczęście. Przypuśćmy, że ktoś wierzy, że obecne manifestacje darów są nieco mniej inteligentne, nienaukowe czy mniej poświęcone właściwemu obchodzeniu się z Pismem niż inne. Rzeczywistość Ducha i charyzmatów często jest lekceważona machnięciem różczką „emocjonalizmu” czy argumentem o tym, że „uczucia górują nad Pismem”.

Są to zużyte fałszywki, często odzwierciedlające brak czyjegoś doświadczenia w tym względzie, złe doświadczania nabrane z tymi, którzy roszczą sobie prawo do tego tematu jak do własności, bądź zwykła intelektualna nieuczciwość czy lenistwo. Są to obszerne polemiki – przyjmowanie najbardziej skrajnych czy nienormalnych przejawów i tworzenie z nich norm. John MacArthur zrobił na tym karierę. Jest to bardzo smutne i niepotrzebne.

Przypomina mi się historia pewnego ucznia, który zdecydował się zrezygnować z uczenia się matematyki w trzeciej klasie, ponieważ 20% uczniów z klasy oblało ten kurs. Oskarżał nauczyciela i materiał, i postanowił nie tracić czasu, nie uczyć czegoś tak głupiego jak matematyka i to od głupiego nauczyciela a skutek był taki, że do końca życia nie był w stanie utrzymać równowagi finansowej na swym koncie.

Continue reading →

Miłość Boża, a twoje zachowanie

Stephen Crosby

J 15:10 – Czy dostęp do miłości Boga jest uzależniony od twojego posłuszeństwa?

Wielu wierzących jest uczona, że miłość Boża jest uwarunkowana ich zachowaniem. Mieszanina psychologicznych czynników jak wstyd, poczucie winy i niegodność jest jak wycieńczający paraliż, który może doprowadzić do rozpaczy, depresji a nawet samobójstwa. Jako dowód na to często są cytowane przez kaznodziejów, popierających taki punkt widzenia słowa, które Jezus wypowiada w Ewangelii Jana 15;10. Przyjrzyjmy się bliżej J 15:10 zwracając uwagę na trzy ważne aspekty: kontekst, gramatykę i kulturę. Będę rozważał pewne podstawy gramatyki greckiej, lecz postaram się, aby to nie było zbyt techniczne.

Continue reading →

Nie daj się histerii dni ostatecznych

J. Lee Grady
Kwiecien 2015

Gdziekolwiek udam się, spotykam chrześcijan, którzy załamują ręce i martwią się tym, jak ciemno zrobiło się na świecie. Niektórzy, zwolennicy teorii spiskowej mówią, że światowa ekonomia jest kontrolowana przez siły ciemności. Inni są przekonani, że ostatnie astronomiczne zjawiska wskazują na koniec świata i gromadzą żywność w garażach, aby przygotować się na Armagedon. Niektórzy, gdy sugeruję, że Jezus może zechce wylać Ducha Świętego w nowy sposób na to pokolenie, złoszczą się. Chcą, aby Bóg pospieszył się i osądził Amerykę!

Skąd tyle pesymizmu? Częściowo jest tak dlatego, że ludzie zamienili swoją pasję dla Boga na błędną fascynację eschatologią dnia sądnego i trzymają się biblijnych „ekspertów” od proroctw, którzy utrzymują się ze spekulacji na temat rzeczy, o których nikt nie wie nic pewnego. Całe to nastawienie na „spadające niebiosa” nigdy nie wydało dobrego owocu. Oto cztery powody, dla których powinniśmy unikać nadmiernego zajmowania się tematem czasów ostatecznych:

1. To rozprasza. Biblia nigdzie nie daje nam zgody na spekulację o tym, kiedy Jezus wróci czy kiedy ten świat się skończy, lecz daje nam jeden punkt skupienia: docierać do każdego z ewangelią. Ewangelizacja powinna być nasza obsesją. Najzdrowsze kościoły, które znam, to te, które zdobywają zgubionych, czynią uczniami nowo nawróconych i inwestują w swoich ludzi oraz pieniądze w zdobywanie narodów.

Kościoły, które pochłania eschatologia dryfują w stronę dziwactwa i ostatecznie tracą z punktu widzenie Wielki Nakaz. Ostatnie słowa Jezusa, które powiedział do Swoich uczniów są wyraźne: „Będziecie mi świadkami w Jerozolimie, całej Judei i Samarii, aż po krańce ziemi” (Dz. 1:18). Gdy wstąpił do nieba, anioł zgromił uczniów, ponieważ gapili się w chmury. Powiedział: „Dlaczego stoicie tu patrząc w niebo?”(Dz 1:11), a w istocie mówił: „Nie siedźcie i nie czekajcie na powrót Jezusa. Zajmijcie się tym, co wam dał do zrobienia”.

2. Jest to przygnębiające. Nie chodzę do kościoła po to, aby słuchać czyichś opinii o islamskich terrorystach, o tym dlaczego pogoda się zmienia czy o tym, jak europejscy bankierzy planują manipulacje światową ekonomią. Dlaczego skupiać się na negatywach? Wierzymy w panowanie Chrystusa, czyż nie? Przeczytałem Księgę Objawienia i na jej końcu jest opisany Jezus siedzący na tronie! On jest zwycięzcą – bez względu na ludzkie konspiracje czy też moc sprzeciwiania się Jego władzy.

Continue reading →