Category Archives: Autor

Autorzy artykułów

TGIF_09.12.07 Rola wstawiennictwa

Today God Is First

Logo_TGIF2

… i przyszedłszy do nas, wziął pas Pawła, związał sobie nogi i ręce i rzekł: To mówi Duch Święty: Męża, do którego ten pas należy, tak oto zwiążą Żydzi w Jerozolimie i wydadzą w ręce pogan. A gdy to usłyszeliśmy, prosiliśmy zarówno my, jak i miejscowi, aby nie szedł do Jerozolimy.
Dz. 21:11-12

W mojej duchowej pielgrzymce Bóg pozwalał mi na spotkania z tymi, którzy w Ciele Chrystusa są powołani na wyższy poziom wstawienniczej modlitwy. Bóg powołuje każdego z nas do tego, abyśmy byli frontowymi wojownikami, lecz są jednostki, które są nie tylko frontowymi żołnierzami, lecz posiedli również umiejętności w dziedzinie wstawiennictwa. Ci ludzie częsta mają dary prorokowania, jako część swojego namaszczenia do wstawiennictwa. Wydaje się, że takim człowiekiem był Agabus z Księgi Dziejów Apostolskich.

Agabus otrzymał słowo od Boga i przy okazji demonstracji związał siebie pasem Pawła, aby mu dać znać, że zostanie tak związany, jeśli uda się do Jerozolimy. Agabus wraz z innymi natychmiast wywnioskowali, że nie powinien tam jechać. Paweł nie zgodził się z nimi i znalazł się Jerozolimy, gdzie rzeczywiście został związany i zbity, gdy złożył świadectwo ludziom i religijnym przywódcom tego miasta.

Bóg powołuje wstawienników do roli jasnowidzących, a przywódców do interpretowania działań. Pozwala też wstawiennikom oglądać bardziej pełny obraz. Niemniej jednak, nigdy im nie jest pozostawiane decydowanie o działaniach. Odwrotnie, to przywódcy mają zdobyć duchowy obraz tego, z czym się zmagają i dlatego właśnie potrzebują obdarowanych wstawienników. Nie wolno liderom błędnie mniemać, że mogą zobaczyć cały obraz bez wstawienników. Gdy już raz uzyskają wgląd od wstawienników, muszą zdecydować jaki jest właściwy kierunek działania. To jest ich właściwa rola. Konflikty powstają wtedy, gdy jedna strona stara się wypełnić obie role.

Paweł wiedział, że musi iść do Jerozolimy, nawet jeśli oznaczało to, że będzie tam bity. Poszedł i został zbity. Niemniej, opierając się na słowach Jezusa skierowanych do niego z Dz. 23:11: Następnej nocy przystąpił do niego Pan i rzekł: Bądź dobrej myśli; bo jak świadczyłeś o mnie w Jerozolimie, tak musisz świadczyć i w Rzymie, wnioskujemy, że podjął słuszną decyzję.

Módl się o to, aby Bóg sprowadził wstawienników i liderów do twojego życia. Pan chce tego, abyś miał pełny obraz sytuacji z jaką się każdego dnia spotykasz i abyś wiedział, co należy robić, aby wypełnić Jego wolę w twoim życiu.

продвижение сайтов

TGIF_08.12.07 Żadnych magazynów

Today God Is First

Logo_TGIF2

Na to rzekł Pan do Mojżesza: Oto Ja spuszczę wam jako deszcz chleb z nieba! I wyjdzie lud, i będzie codziennie zbierał, ile mu potrzeba, abym go doświadczył, czy chce postępować według prawa mojego, czy też nie.
II Moj. 16:4

Gdy Bóg prowadził naród izraelski przez pustynię to była jedna taka rzecz, której ludzi nie mogli zrobić, a jednie Bóg mógł: oni nie byli w stanie siebie samych zaopatrywać w cokolwiek. Nie mogli nic sadzić, nie było plonów, nie mogli nic wyrabiać, było to taki czas i takie miejsce, że jedyną skuteczną zasadą było całkowite poleganie na Bogu. Pan dawał im mannę za każdym razem na cały dzień. Manna gniła po jednym dniu, tak że nie mogli niczego przechować. Nie mogli uruchomić żadnego biznesu, aby zarobić coś na darmowej mannie. Powiem wam, z mojego osobistego doświadczenia, że gdy Bóg zabiera cię na pustynię, to nie możesz zupełnie niczego zmienić dopóki On sam nie zechce tego zmienić, więc nie walcz z Bogiem na pustynnym miejscu.

лучший способ раскрутки сайта

TGIF_07.12.07 Wyposażeni do pracy

Today God Is First

Logo_TGIF2

A Bóg pokoju, który przez krew przymierza wiecznego wywiódł spośród umarłych wielkiego pasterza owiec, Pana naszego Jezusa, niech was wyposaży we wszystko dobre, abyście spełnili wolę jego, sprawując w nas to, co miłe jest w oczach jego, przez Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.
Hebr. 13:21

Ponad 70% naszego czasu spędzamy w miejscu pracy, a jednak nasze szkolenie i wykształcenie koncentruje się na tych dziedzinach, które pochłaniają znacznie mniej czasu. Miejsce pracy jest największym polem misyjnym naszych czasów, a jednak nie szkolimy pracowników jak skutecznie integrować ich wiarę z tym miejscem. Ściana między niedzielą, a poniedziałkiem ciągle istnieje. Większość wierzących pracowników nie rozumie tego, że całe ich życie ma charakter duchowy, a nie tylko to, co robią w niedzielę.

Ostatnie badania pokazują, ze 50% chrześcijan nigdy nie słyszało kazania na temat pracy; 70% nigdy nie było uczonych teologii pracy i 70% nigdy nie słyszało kazania na temat powołaniu. Dlaczego skupiamy się na tych ubocznych rzeczach, zamiast skupić się na tym, co ludziom zajmuje najwięcej czasu – na miejscu pracy?

Bóg usuwa te rozdzielające ściany mówiąc do pastorów i pracujących wierzących na całym świecie. Pewien pastor ostatnio podzielił się ze mną tym, w jaki sposób jego kościół ordynuje wierzących do ich powołania w miejscu pracy. Inny pastor opisał mi oddanie ich kościoła integracyjnemu szkoleniu swoich wiernych w teologii pracy. Jeszcze inny, opowiedział jak zaczęła się w ich kościele służba dla pracujących zawodowo (Workplace Ministry), jak nawet zajęcia szkółki niedzielnej (dla dorosłych – przyp. tłum.) zwrócono w stronę szczególnych programów pomagających wierzących pracującym zawodowo zrozumieć ich powołanie w miejscu pracy.

Wchodzimy w nową erę Kościoła, gdy pracujący wierzący są postrzegani jako ta resztka w Ciele Chrystusa, która musi zostać zmobilizowana i wyszkolona do pracy w służbie na ich własnym polu misyjnym. Czy jesteś jednym z tych mężczyzn, kobiet, których Bóg podnosi do tego zadania? Módl się o to, aby Bóg pomógł pastorom zrozumieć i potwierdzić to powołanie i miejsce pracy. Gdy wezwiemy owe 70%, reszta zostanie wezwania automatycznie.

раскрутка

TGIF_06.12.07 Rozczarowania

Today God Is First

Logo_TGIF2

Przewlekłe oczekiwanie sprawia sercu ból, lecz życzenie spełnione jest drzewem życia. Przyp. 13:12

Życie przepełnione jest rozczarowaniami. Wielu z największych Bożych sług doświadczyło silnego rozczarowania w swej drodze do wierności Bogu. Józef, po spędzeniu wielu lat jako sługa i później w więzieniu skazany za przestępstwo, którego nie popełnił, ujawnił głębokie rozczarowanie, gdy zapomniany pozostał jeszcze dwa lata w zamknięciu. Jan Chrzciciel, gdy oczekiwał na egzekucję wątpił czy Jezus faktycznie był Chrystusem, ponieważ siedział oczekując na swoją śmierć. Eliasz, straciwszy nadzieję, śmiertelnie przybity prosił Boga, aby tam na pustyni zabrał jego życie; Piotr, który zostawił swój rybacki fach i zainwestował trzy lata życia tylko po to, aby patrzyć na ukrzyżowanie Zbawiciela zastanawiał się czy te trzy lata można usprawiedliwić jakimś celem.

Gdy życie wydaje się nie mieć sensu, pozostawia ból w sercu. Gdy zrobiliśmy wszystko, co tylko można było i formuły nie działają, pojawiają się wątpliwości. Czasami próbowana jest sama dusza człowieka. Nie ma niczego, co mogłoby mieć jakiś ludzki sens i pozostaje nam tylko jeden wybór: przylgnąć lub nie przylgnąć. Bywają takie chwile, że trzymanie się szaty Mistrza jest jedynym, co możemy zrobić. I jest to też wszystko, czego On od nas chce.

Po szczyty zdobywane i utrzymywane przez wielkich,

Nie sięgano jednym skokiem

Lecz oni, gdy towarzysze ich spali;


W trudzie, nocą wspinali się w górę.

Stając na tym, co zbyt długo znosimy,

Ze skulonymi ramionami i przybitym wzrokiem,

Możemy rozpoznać – niewidzialne przed nami –

Ścieżki do wyższego przeznaczenia.

The heights by great men reached and kept

Were not obtained by sudden flight;

But they, while their companions slept,


Were toiling upward in the night.

Standing on what too long we bore,

With shoulders bent and downcast eyes,


We may discern-unseen before-


A path to higher destinies!

Longfellow

Jest tylko jeden sposób reagowania na rozczarowania. Podobnie jak napisał psalmista, musimy:

Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, Bo w nim pokładam nadzieję moją! Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję. (Ps. 62:5-6).

продвижение сайта

TGIF_05.12.07 Wiara czy niewiara

Today God Is First

Logo_TGIF2

…”Abraham uwierzył Bogu i uznano mu to za sprawiedliwość”
Rzm. 4:3

Możesz być wierzącym, a jednak działać tak, jakby nie było Boga. Z każdym razem gdy irytują cię okoliczności życiowe, gdy działasz w strachu czy zniecierpliwieniu, przyjmujesz kłamstwo dotyczące natury Bożej.

Każdy dzień twojego działania potwierdza czy przekonuje cię o twoim systemie wiary, ujawnia to, czy w centrum twojego życie jest w rzeczywistości: ty, czy Bóg.

Każdy dzień ujawnia, gdzie ostatecznie jest złożone całkowite twoje zaufanie – w Bogu czy w sobie. Dla wierzących jest to jeden z wielkich paradoksów. Jednego dnia możemy wierzyć, że on przenosi góry, a następnego możemy kwestionować samo Jego istnienie.

– Piotr uwierzył Bogu i chodził po wodzie,
– chora kobieta dotknęła się brzegu Jego szaty i została uzdrowiona,
– pewna matka uwierzyła i jej córka została uwolniona od demona.

W jakich okolicznościach działasz jak człowiek „niewierzący”? Proś Boga o to, aby zwiększył twój poziom zaufania,  aby każdego dnia twoje życie potwierdzało fakt, że jesteś człowiekiem wierzącym.

сайта

TGIF_04.12.07 Gniew zrodzony z Ducha

Today God Is First

Logo_TGIF2

Wtedy zstąpił na Saula Duch Boży, gdy usłyszał o tych wydarzeniach, i wybuchnął wielkim gniewem
1 Saml 11:6

Saul właśnie został koronowany na króla Izraela. Jego pierwsza bitwa była jeszcze przed nim i musiał zebrać nowy naród razem, aby stanąć przeciwko Ammonitom. Duch Boży zstąpił na Saula i spowodował sprawiedliwy gniew przeciwko wrogom Boga. Bóg sprawił, że król wysłał zwykły „list bezpośredni” do wszystkich regionów, gdzie mieszkali ludzie. Rozrąbał parę wołów i rozesłał ich części po całym Izraelu z ostrzeżeniem: „Przyłączcie się do mojej armii, albo wasze woły będą wyglądać tak jak te”

Czasami Bóg używa silnych środków, aby osiągnąć Swoje cele. W tym przypadku strach i przerażenie zostały wykorzystane do motywowania armii Bożej do jedności. Bóg musiał czuć to, co jest potrzebne, aby ta armia stała się jednolitą siłą.

Bóg wie, że jedyny sposób na osiągnięcie celu to jedność armii. Dom rozdwojony nie może się ostać. Co może sprawić aby jego towarzystwo, kościół, i twoja rodzina stały się jedno? Dopóki nie będziecie jedno, nie możecie wygrać bitwy, która stoi przed wami. Proś Boga, aby sprawił, abyście wy i ci, którzy są z tobą byli jedno w misji i w duchu.

продвижение сайта

TGIF_03.12.07 Duch konkurencji

Today God Is First

Logo_TGIF2

Ja w nich, a Ty we mnie, aby byli doskonali w jedności, żeby świat poznał, że Ty mnie posłałeś i że ich umiłowałeś, jak i mnie umiłowałeś. Jn 17:23

Opowiada się taką historię o F.B.Meyer’ze, wielkim nauczycielu Słowa i pastorze, który żył w zeszłym stuleciu. Był pastorem w pewnym kościele, gdy zauważył, że spada ilość wiernych na zgromadzeniach. Trwało to przez pewien czas, aż w końcu zapytał jednego z członków, dlaczego tak się dzieje. Ktoś mu odpowiedział: „To przez ten nowy kościół kawałek dalej na naszej ulicy. Taki młody kaznodzieja jest na ustach wszystkich i wielu chodzi tam słuchać go”. Tym młodym kaznodzieją była Charles Spurgeon. Meyer zamiast odradzać chodzenie tam, zachęcił całe zgromadzenie, aby się do niego przyłączyli i wzięli udział w tym „poruszeniu Bożym”, jak opisał to swojemu zborowi. „Jeśli tak się dzieje, to musi w tym działać Bóg”.

Choć sam był znakomitym kaznodzieją i nauczycielem rozpoznał to, gdzie Bóg działa i przyłączył się do Niego. [Autor zasłyszał tą opowieść w audycji radiowej Key Life Ministries z Steve Brown, Orlando, Florida.]

Czy jesteś w stanie wyobrazić sobie, że taka historia wydarza się dziś w naszym świecie pełnym konkurencji? Konkurencja spenetrowała kościół tak bardzo, że wiele kościołów i chrześcijańskich organizacji podchodzi do służby jak do sportowych zawodów. Widzą swoją misję jak przedsięwzięcie, którego celem jest zdobycie jak największego rynku wśród chrześcijan – darczyńców, członków, wpływów – i to wszystko w imieniu Bożym. Jestem pewien, że Bóg spogląda z góry na nas i pyta: „A co się stało z Jn. 17:23?”

Czasami musimy przypomnieć tym, którzy służą wraz z nami, że wszyscy jesteśmy w tym samym zespole! Powinniśmy szukać tego, jak mieć wpływ na Królestwo Boże, a nie jak rozszerzać nasz własny rynek. Gdy Jezus mówił te słowa o jedności, miał to być klucz do przyprowadzenia do zbawienia wielu. Mówił, że gdy Jego Ciało będzie zjednoczone, to nie-chrześcijanie będą w stanie zobaczyć kim rzeczywiście jest Jezus – Syn Boży.

Czy dajesz swój wkład w budowanie jedności Ciała Chrystusa?
Czy też bierzesz udział w działaniu ducha konkurencji?

Zapytaj Boga, gdzie możesz stać się użytecznym narzędziem jedności w Jego Ciele.

aracer