Category Archives: Autor

Autorzy artykułów

Chodzenie w Duchu – dylemat

Wstęp: Ani dusza, ani duch ludzki nie sa podobne do koła. Rysunki reprezentują są prostu graficzną demonstracją relacji między duchem, duszą i ciałem człowieka. Ich celem jest jasne zrozumienie tego, w jaki sposób relacje między tymi trzema elementami wpływają na funkcjonowanie ludzkości.

CarpenterIII - dylemat

Wewnętrzny krąg reprezentuje ducha ludzkiego. Zewnętrzny – duszę ludzką, która jest podzielona na dwie komory, które oddaja różne poziomy (?) osiągnietego poznania.

Krąg zewnętrzny, dusza, zbudowany jest z szeregu „pokoi”, z których każdy posiada drzwi otwierane z holu do wewnątrz, oraz okno znajdujące się na przeciwnej ścianie. Okna reprezentują „bramy zmysłów” przez któe dostają się do komór duszy informacje ze świata fizycznego.

Człowiek nautralny:Wiemy, że człowiek naturalny rodzi się z natruą Adama, duchem tego świata, duchem grzechu i śmierci. Na rysunku wewnętrzny krąg reprezentujący duszę naturalnego człowieka, jest czarny jak noc. Jako dziecko, człowiek rodzi się z praktycznie pustymi komorami duszy. Poprzez bramy zmysłów gromadzona jest w różnych komorach duszy w bardzo szybkim tempie wiedza o świecie i otoczeniu. Początkowo wydaje się, że wszystkie drzwi są otwarte na ducha i naturalny człowiek podejmuje decyzje w duszy i nie są one w szczególny sposób obciążone „nartwą naturą” ducha. Typowym przykładem jest dwoje dzieci bawiąccy się wspólnie zabawkami. Poprzez bramę oczu jedno dziecko widzie, że drugie cieszy się bawiąc zabawką, której to pierwsze nie ma. Stojąc na pozycji swego zaciemnionego ducha, spogląda do komory duszy, gdzie ta informacja jest zbierana i dochodzi do następujących wniosków:

Zabawa tą zabawką przynosi szczęście. Chcę być szczęśliwy. Chcę tej zabawki.. Zabiorę tą zabawkę.

Oczywiscie, takie postępowanie Biblia nazywa „pożądliwością” i jest to naturalne wynik działaniu ducha grzechu i śmierci.Rodzi się ono w naturalnym człowieku.

Idac dalej, młodzieniec podchodzi do drugiego dziecka i usiłuje zabrać mu zabawkę. Tamten opiera się, więc ten pierwszy „wali” go w głowę, aby zmusić go do rezygnacji z zabawki. [To, co widzimy tutaj w małej skali precesem identycznym do tego, w jaki powstają wojny światowe]. Misja skończona! Dziecko, które teraz ma zabawkę nie czuje żadnego współczucia do drugiego dziecka, które płacze po stracie. Natura grzechu i śmierci służy całkowicie sobie.

Jeśli dziecko osiąga „sukcesy” częście metodami siłowego wymuszania na innych, to jego reakcja na taką metodę staje sie coraz bardziej pozytywna wzmacaniana. Dojdzie do wniosku: „To jest metoda na szczęscie.” Gdy dorośnie stanie się znakomitym złodziejem, jeśli nie dyktatorem. To właśnie z tego powodu, Biblia upomina nas:

Prov 19:18 Ćwicz swego syna, póki jest nadzieja, lecz nie unoś się przy tym.

Prov 23:13-14
NIe szczędź chłopcu karcenia, jeżeli go uderzysz rózgą, nie umrze. Ty go uderzysz rózgą, a jego duszę wyrwiesz z krainy umarłych.

Stosując tę prawde
do naszego przykładu, przypuśćmy, że dorosły nauczyciel jest w tym samym pokoju, którym bawią się dzieci i spostrzega takie zdarzenia. Jego zadaniem jest podejść do dziecka, które wyrywa zabawkę siłą i oddać ją wcześniejszemu posiadaczowi, lecz dać również klapsa pierwszemu, wprowadzając przez drzwi wrażeń sygnał, który będzie silniejszy niż wcześniejsze zachowanie wymuszone pożądaniem rzeczy. Celem jest dostarczenie przez klapsa wystarczająco silnego impulsu, który napełni duszę procesem myślowym, który przebiega mniej więcej tak:

Obieranie siłą czyjegość dobra powoduje karę.
Ból ukarania powoduje niezadowolenie.
Niezadowolenie spowodowane przez ból ukarania jest bardziej nieprzyjemne niż przyjemność posiadania ukradzionej zabawki.

Wniosek: „Nie kradnij” (Ex 20:15)

W tym momencie ważne jest zwrócenie uwagi na to, że duch grzechu i śmierci w dziecku NIE ZMIENIŁ SIĘ! Nie, komora „duszy” otrzymała bodziec (wrażenie), który wywołuje zmianę decyzji, która normalnie jest zupełnie naturalna dla ducha grzechu i śmierci. „Pożądanie” ciągle w duchu jest. Lecz teraz komora „duszy” została napełniona „instrukcją.” W miarę jak idzie przez życie i spotyka się z różnymi sytaucjami, w których musi ponownie wybrać między „kraść czy nie kraść,” człowiek ma już wyuczone blokowanie wpływu swojej martwej natury na podejmowane przez duszę decyzje.

W tym trwającym stale procesie, człowiek uczy się żyć według duszy, a nie ducha. Uczy się poprzez system „nagród i kar,” że lepiej jest NIE podążać za swoim upadłym duchem, lecz raczej wybierać zgodnie z informacjami zebranymi w komorze duszy. W rzeczywistości, uczy się tego, że im lepiej postępuje według duszy niż ducha, tym bardziej społeczeństwo pochwala go jako „dobrego” człowieka. Lecz, powtarzam ponownie, ważne jest aby zrozumieć, że JEGO DUCH NIE ZMIENIŁ SIĘ! W swej istocie ciągle ma ducha grzechu i śmierci, po prostu stał się specjalistą w chodzeniu nie według swego ducha, lecz według duszy.

Dla całkiem praktycznych buduje „barierę” między duchem i duszą. Stara się zablokować wpływy ducha grzechu i śmierci na jego decyzje. Stara się ze wszystkich sił podejmować decyzje oparte na wiedzy zebranej z „cywilizowanego świata,” która jest zachowana w różnych komorach duszy.

Lecz, w końcu, nawet ten proces jest produktem upadłej natury. Dlaczego tak mówię? Decyduje się żyćć „dobrym” (duszewnym) życiem, ponieważ TO JEST W „JEGO” NAJLEPSZYM INTERESIE!! Nawet ta decyzja chodzenia według duszy zamiast ducha, jest całkowicie służeniem „sobie.” W ten proces nie jest zaangażowana miłość Boża. Człowiek stara się byc „dobry.” ponieważ został nauczony przez światowy system cywilizacji „nagradzania i kary,” że „zamożniejszy” jest jeśli tak robi. Jego natura się nie zmieniła! Nadal spędza swoje życie słuąc „sobie.”

Uwaga: Drzewo poznania dobra i zła ma jeden korzeń. Ten korzeń to „swoje ja.” To, co upadli ludzie, jako społeczeństwo, uważają za „dobre” i „złe” zachowania, ciągnie soki z motywacji zachowania życia i osobistych korzyści dla „siebie” na poziomie „społecznym.” Prawodawstwo każdego kraju ma na celu ochronę człowieka przed człowiekiem.

Dylemat człowieka narodzonego na nowo:

Tylo dla celów nauczania, powiedzmy, że młody człowiek wspomniany wyżej nie narodził się na nowo, aż dorósł do wieku dojrzałego. Spędził życie starając się być „dobrym” budując mocną barierę między swoją duszą a duchem. Nauczył się – wszelkimi sposobami – nie chodzić według ducha, lecz podejmować decyzje wyłącznie na podstawie informacji zebranych w różnych komorach duszy.

W wizji widze kilka nazw drzwi, które prowadzą do różnych komór duszy. Niektóre z nich to: ETYKA, EKONOMIA, RZAD, RODZINA, BIZNES, DOKTRYNA, MODLITWA i tak dalej. Ten człowiek przez całe życie uczył się tego, jak bardziej żyć zgodnie z informacjami zebranymi w tych pomieszczeniach, niż zgodnie z upadłą naturą.

Teraz, jako dorosły, słyszy ewangelię Jezusa Chrystusa. Rozumie posłanie i przyjmuje Jezusa jako Pana i Zbawiciela – „rodzi się na nowo.” Jego stary duch, natura Adama, duch grzechu i smieci literalnie jest uśmiercony. W to miejsce zostaje włożony nowych duch, który jest „z Boga.” Często nazywamy to „nową naturą.”

W wizji, wewnętrzny krąg reprezentujący odrodzonego ducha człowieka jest teraz napełniony światłem. Ten odrodzony duch jest „z Boga” i rozumie sprawy Królestwa Bożego.

1
Kor 2:12 A my otrzymaliśmu nie ducha świata, lecz ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli czym nas Bóg łaskawie obdarzył.

Celem dla odrodzonego ducha jest, aby człowiek „chodził według ducha,” tzn., aby chodził zgodnie z nową naturą , którą Bóg umieścił w nim.

Gal 5:25
Jeśli żyjemy wdług Ducha, według Ducha też postępujmy.

Problem polega na tym, że człowiek nie ma żadnego pojęcia JAK to robić! Ze wszystkich sił unikał chodzenia według ducha, ponieważ- przed narodzeniem na nowo – był do duch grzechu i śmierci. Jego całe doświadczenie polega na tym, jak chodzić według duszy, a nie ducha.

Życie, moc i namaszczenie Boże, spływają na ziemię przez przewodnik odrodzonego ducha. Aby w ogóle widzieć „fizykę” Królestwa Bożego manifestującą się na ziemi, człowiek w jakiś sposób musi nauczyc się „chodzić w duchu.” Przez „fizykę” Królestwa Bożego mam na myśli niektóre dzieła jakie widzimy demonstrujące się w życiu Jezusa Chrystusa; cuda, uzdrowienia, panownie na siłami nautury i demonami itd. To wszystko dzieje się przez odrodzonego „ducha” człowieka przez namaszczenie Ducha Świętego. Nie pochodzi to z duszy. Pochodzi to od Boga i spływa przez „Jego ducha, który w sercu każdego narodzonego człowieka.

Będąc nastawieni na chodzenie według duszy, większość chrześcijan próbuje prowadzić swoje życie według duszy, nawet po tym, gdy ich duch został ożywiony ze śmierci do życia. Dla biznesmena ewagelii, skuteczna wspólpraca z przewodnictwem i namaszczeniem Ducha Świętego jest tak ważne, że musi nauczyć się jak niszczyć barierę budowaną przez całe życie po to, by chodzić według duszy a nie ducha. Jak to zrobić będzie przedmiotem następnej sesji tej serii.

раскрутка сайта

Przyzwolenie na zło

Durai Jeo

“Jesli choroba jest złem, to dlaczego Bóg je dopuszcza ?” Jest to czesto zadawane pytanie.

„Jeśli choroba jest złem, to dlaczego Bóg je dopuszcza ?” Jest to często zadawane pytanie. Jest tak wiele zła we współczesnym świecie, w różnych przejawach, że ludzie przede wszystkim dziwią się dlaczego Bóg pozwala na to wszystko. Jest to pytanie, z którym szukający boskiego uzdrowienia musi się spotkać.

„Przyzwolenie” na zło może być podzielone dla lepszego zrozumienia na dwie kategorie:

Przyzwolenie w Niebie i przyzwolenie na Ziemi:

Przyzwolenie w niebiosach na zło nie jest obecnie w centrum zainteresowania naszego studium. Niemniej jednak to w niebiosach w ogóle zaczął się bunt Lucyfera. Kto stworzył Lucyfera, głównego wykonawcę zła? Księga Genesis uczy nas, że na początku Bóg stworzył wszystkie rzeczy jako dobre. Bóg stworzył wszystko, włączając w to Lucyfera. Dlaczego więc Bóg stworzył Lucyfera?

Lucyfer był doskonały, gdy stworzył go Bóg. Ez. 28,15 mówi: „nienaganny byłeś w postępowaniu swoim, aż od dnia, gdy zostałeś stworzony, aż dotąd, gdy odkryto u ciebie niegodziwość.” Lucyfer uznał siebie równym Bogu i został strącony z nieba z powodu swego buntu (Iż 14,12-15). Bóg w swej wszechwiedzy wiedział o tym, że Lucyfer zbuntuje się, a jednak go stworzył.

Nie do nas należy pytanie dlaczego, ponieważ: „To, co jest zakryte, należy do Pana, Boga naszego, a co jest jawne, do nas i do naszych synów po wieczne czasy, abyśmy wypełniali wszystkie słowa tego zakonu (V Moj. 29,28) oraz „Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany” (I Kor 13,12). Jednak wkrótce ta tajemnica zostanie odsłonięta, ponieważ Obj. 10,7 mówi:
„lecz w dniach, kiedy siódmy anioł się odezwie i zacznie trąbić, dokona się tajemnica Boża, jak to zwiastował sługom swoim, prorokom.”

Aż do tej chwili, chodzimy w wierze w naszego Świętego, Wiernego i Mądrego Boga. Lecz powinniśmy pamiętać, że On przygotował również piekło dla diabła i jego aniołów. Ew. Mateusza 25,41: „Wtedy powie i tym po lewicy: Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu i jego aniołom.”

Na ziemi Zły otrzymał zgodę człowieka, nie Boga. W rajskim ogrodzie Adam mógł jeszcze wyrzucić Szatana. Miał wolny wybór, lecz to, co wybrał (nieposłuszeństwo Bogu) doprowadziło do jego upadku i wprowadzenia zła na świat. Bóg dał człowiekowi drogocenny i unikalny dar wolnej woli. Rola „tej wolnej woli” jest ważną sprawą w dyskusji „przyzwolenia na zło.” Tylko człowiekowi stworzonemu przez Boga, na Jego obraz, dał Bóg wolność i zdolność wybierania. Każdy z nas może wybierać sam posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo Bogu. Wolna wola wyboru między dobrem a złem dziś nadal należy do nas. Naszym przywilejem jest wybieranie Bożych dróg i mówienie: „Nie moja lecz twoja wola niech się stanie.” Niech Pan da nam mądrość i łaskę do wybierania tego, co prawe, tak aby nasze różnorodne funkcje w Ciele Chrystusa oddawały mu chwałę.

Jakie więc jest „przeznaczenie” (predestynacja) w świetle „wolnej woli?” Jest to bardzo szczegółowy temat, lecz powinniśmy pamiętać kilka ważnych rzeczy na temat predestynacji jako objawionych w Biblii.

Predestynacja jest oparta na Bożym poznaniu przyszłości. Rzym 8,29 mówi: „tych, których wcześniej znał, przeznaczył (predestynował)…”. Bóg wie, kto wybierze wiarę w Jego Syna i posłuszeństwo Mu, i ci właśnie zostali przeznaczeni do kształtowania na obraz Jezusa i bycie dziećmi Bożymi.
Bóg pragnie, aby zło zostało usunięte przez Kościół (Ef. 1,20-23). Zło zostało dopuszczone na ziemi przez ludzi. Teraz Bóg chce, aby zło zostało wydalone przez niewiasty i mężczyzn, którzy wierzą w Jego zbawienie, pełne i darmowe. Syn Człowieczy odniósł na Kalwarii zwycięstwo nad Wykonawcą Zła. Teraz my, Jego Ciało, Kościół, jesteśmy przeznaczeni do usuwania zła. „Bóg wkrótce umieści szatana pod waszymi stopami” mówi List do Rzymian 16,20. Dzieło zwyciężania Diabła przez Jezusa zostało zakończone na Kalwarii. Teraz ty i ja zmiażdżymy go pod naszymi stopami. To jest nasze chwalebne przeznaczenie w Chrystusie.

3. Doskonałą i dobrą wolą Pana jest abyśmy my, ciało Chrystusa, okazywali różnorodną mądrość Bożą siłom ciemności (Ef. 3,10) – „aby teraz nadziemskie władze i zwierzchności w okręgach niebieskich poznały przez Kościół różnorodną mądrość Bożą.”

Dlaczego nie ma dziś uzdrowień, takich jak możemy oglądać w Biblii?

Chodzenie w Duchu – rozwiązanie (jpg)

Najważnieszym sposobe, w jaki narodzony na nowo duch otrzymuje kierowanie jest wewnętrzne świadectwo. Czym jest wewnętrzne świadectwo? Sumienie jest głosem odrodzonego ducha ludzkiego. Zgadza się to z Pismem, które mówi:

Heb 10:16
Takie jest zaś przymierze, jakie zawrę z nimi po upływie owych dni, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich serca i na umysłach ich wypiszę je

Odrodzony duch ludzki nie potrzebuje spisanego prawa, które mówi mu: „nie będziesz kradł.” W jego „naturze” nie jest już więcej „kraść.” Nowa natura, którą otrzymał, gdy narodził się na nowo mówi mu, poprzez wewnętrzny głos sumienia, że nie powinien kraść bliźniemu. Podobnie jest z pozostałymi dziesięcioma przykazaniami.

CarpenterIII - rozwiązanie
Duch Święty powiedział do mnie:

– Ci, którzy mają zwyczaj naruszania swojego sumienia, mają wielkie trudnosci z rozróżnieniem Mojego głosu.”

Prowadzenie w życiowych sprawach:

Przyszedł ostatnio do mnie pewien mężczyzna narzekająć,że nie może słyszeć głosu Ducha Świętego. Zapytałem go: „Kiedy ostatni raz temu, naruszyłeś swoje sumienie?”

Pomyślał chwilę i powiedział:

– Miałem iść z przyjaciółmi do kina na film kilka dni temu. Właśnie w chwili gdy wchodziliśmy do kina „coś” wewnętrz mnie zdawało się mówić: „Nie wchodź tam. Idź do kościoła i zamiast tego módł się w tym czasie.”
Zapytałem go:
– Czy byłeś posłuszny?
– NIe – odpowiedział – nie, zignorowałem i oglądałem film z przyjaciółmi.

Ten człowiek nie miał problemów ze słyszeniem Boga. On miał problemy z posłuszeństwem Bogu. Duch Święty mówił do niego poprzerz ludzkie sumienie, dając mu precyzyjne instrukcje na temat tego, co ma zrobić. Ukształtował taki styl życia, który zwyczajowo odrzucał głos Jego sumienia. Sumienie jest głosem naszego ludzkiego ducha, pierwszym sposobem w jaki Bóg do nas przemawia. Zwyczajowe naruszanie „wewnętrznego świadectwa” (sumienia) jest najpewniejszą drogą do zatwardzenia się na głos Ducha Świętego.

Prowadzenie dla Biznesmenów Ewangelii:

Dla Bożych Biznesmenów jest to życiowa sprawa. MUSIMY umieć rozróżniać prowadzenie Ducha Świetego w dziedzinie finansów. To Duch Świety „pokazuje to, co ma przyjść.” Potrzebujemy PROWADZENIA! Zauważ, w jaki sposób Duch Święty przekazywał temu człowiekowi wskazania. Przez to, że naruszał głos sumienia, równocześnie „uśmiercał” swoją zdolność do poddania się prowadzeniu przez Ducha Świętego!

Gdyby każdy z nas, do chwili nowego narodzenia, „stale słuchał” tego głosu sumienia, to uniknęlibyśmy wielu życiowych pułapek, jakie przeciwnik dla nas zaplanował. Duch Święty byłby wtedy z łatwością poprowadził nas przez życie. Problemem jest to, że większość z nas ignoruje wiele z tych wskazówek udzielanych przez nową naturę. Po pewnym okresie „zabijamy” swoja zdolność do słyszenia głosu sumienia. Stajemy sie „ociężali w słuchaniuj” głosu nowej natury. To nie nowa natura przestaje mówić do nas poprzez głos sumienia. Po prostu uczymy się „wyciszać” podobnie jak rodzice robią z odgłosami bawiacych się dzieci.

1 Tym. 4:1-2
A Duch wyraźnie mówi, że w późniejszych czasach odstąpią niektórzy od wiary i przystaną do duchów zwodniczych i będą słuchać nauk szatańskich, Uwiedzeni obłudą kłamców, naznaczonych w sumieniu piętnem występku (w wersji ang. NAZNACZONYCH W SUMIENIU GORĄCYM ŻELAZEM).

Według słowniak Stronga, greckie słowo tlumaczona jako napiętnowany (naznaczony), to:

2743. kauteriazo; pochodzi od G2545; znakować (bydło). tj., (przez implikację) uczynić nieczułym, (figuratywnie): – naznaczyć gorącym żelazem.

Gdy cauterize ranę na ciele, tworzy się blizna, która znieczula. Gdy ignorujemy głos, czy naszego odrodzonego ducha ludzkiego (sumienie), wzmacniamy barierę oddzielającą naszą duszę od ducha, co powoduje że stajemy się coraz bardziej nieczuli na przywództwo i kierownictwo Ducha Świętego poprzez naszą nowa naturę.

Prowadzenie zarówno w „sprawiedliwości” jaki i twoim „powołaniu” przyodzi przez ten sam kanał… twojego odrodzonego ducha ludzkiego. Głos odrodzonego ducha ludzkiego jest twoim sumieniem. Jeśli potrzebujesz precyzyjnego prowadzenia w swoim „powołaniu” jako Boży Biznesmen, musisz być bardzo czuły i wrażliwy na głos twego odrodzonego ducha.

Naprawde jest szaleństwem próbować być wrażliwym na głos sumienia wyłącznie w obszarach twojego „powołania” i w tym samym czasie zabijać swoje zdolnoścido słuchania głosu w swej codziennej drodze „sprawiedliwości.” Albo jesteś wrażliwy i czuły na głos sumienia albo nie. Twoja nowa nautra, odrodzony duch, żyje w tobie. Twoje nowa nautra otrzymuje prowadzenie i wskazówki od Ducha Świętego. Bóg mówi do ciebie przez twojego odrodzonego ludzkiego ducha… nową naturę. „Głos” tej nowej natury to sumienie.
Dlaczego nie słyszysz? Oto dobra modlitwa: „Ojcze, w imieniu Jezusa, odnów mi czyste, niezmącone sumienie. Zbudź moje sumieni w tych dziedzinach, gdzie ja je zasuszyłem”

Rzym. 9:1
Prawde mówię w Chrystusie, nie kłamię, a potwierdza mi to sumienie mojew Duchu Świętym.

Jednego jestem pewien: im więcej czasu wierzący pozwala swemu odrodzonemu duchowi na społęczność z Duchem Świętym poprzez medytację nad Słowem Bożym i modlitwę na językach, tym wrażliwszy i czuły będzie się stawał taki wierzacy na głos swego sumienia. Wracajac do rysunku na początku tej sesji, w miarę jak spędzamy godziny na społeczności z Duchem Świętym, „bariera” między nową naturą a duszą zaczyna być rozbijana. Krok po kroku światło sprawiedliwości pochodzące z odrodzonego ducha ludzkiego zaczyna świecić na zaciemnione komory duszy. Sumienie „ożywia się” ponownie.. nawet w tych dziedzinach, które przez lata były zasuszone całkowiecie.

Mówiąc bardziej zrozumiałym językiem, nikt nie może spędzając dużo czasu ze Słowem Bożym, na modliwie w językach nie stać się ponownie wrażliwy na głos nowej nautry… sumienia. Duch Święty jest jak oczyszczajacy ogień i zacznie odsłaniać te dziedziny, w których zagłuszaliśmy sumienie latami. Jan Chrzciciel powiedział:

Mat. 3:11-12
Ja was chrzczę wodą, ku upamiętaniu, ale Ten, który po mnie idzie, jest mocniejszy niż ja; jemu nie jestem godzien i sandałów nosić; On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. W ręku jego jest wiejadło, by oczyścić klepisko swoje, i zbierze pszenicę swoją do spichlerza, lecz plewy spali w ogniu nieugaszonym.

Miejsce w miejsce, wierzący będzie napotykał zachowania, schematy myślenia, nieprzebaczenie i inne formy niesprawiedliwości, które dopuszczał przez lata w swej duszy. Gdy będzie na nie trafiał, będzie zmuszony do podjęcia decyzji: pokuta, czy rezygnacja z modlitwy na językach. Większość ludzi rezygnuje gdzieś po drodze, a potem dziwią się dlaczego tak trudno im „usłyszeć” prowadzenie Ducha Świętego w ich „powołaniu.”

Powtórzę, najważniejszy sposób na otrzymanie prowadzenia Ducha Świętego to wewnętrzne świadectwo. Sumienie wierzącego jest przewodnikiem przez który to prowadzenie przychodzi. Jeśli zasuszyliśmy nasze sumienie nie patrząc na prowadzenie ku „sprawiedliwości,” to nieświadomie zasuszyliśmy nasze sumienie na powadzenie w dziedzinie naszego „powołania.” Dla biznesmena ewangelii niezwykle ważne jest, aby przewodnik sumienia był czysty, sprawiedliwy i święty, a to po to, aby prowadzenie Ducha Świętego mogło płynąć przez nie niezakłócone.

Chodzenie w Duchu – przepływ (jpg)

„Ojcze , Twoja wola niech się stanie, na ziemi i na niebiosach!”

CarpenterIII - przepływ

Gdy spędzamy czas na społeczności z Ojcem, On zsyła swoją miłość, wiarę i nadzieję poprzez przewodnik jakim jest odrodzony w nas duch. Jego „wola” jest nam objawiona… napierw naszemu duchowi. W miarę jak pojmujemy wolę Ojca dotyczącą jakiejś sytuacji, duch zaczyna wyświetlanie „obrazu nadziei” na ekranie naszej duszy. Zaczynamy „widzieć, co robi nasz Ojciec.” Wtedy zaczynamy wypowiadać wolę Ojca i podejmujemy odpowiednie działanie. To wypowiadanie i działanie „w imieniu Jezusa” umożliwia Duchowi Świętemu manifestację woli Ojca na ziemi, tak jak w niebie.продвижение

Dlaczego nie ma dzis uzdrowień, takich jak mozemy ogladac w Biblii?

Durai Joe

Wielu ludzi dziwi sie, dlaczego boskie uzdrowienia nie sa powszechne dzis, tak jak to widzimy w Biblii. Moc ku uzdrawianiu jest dzis dostepna, Lekarz sie nie zmienił.

Wielu ludzi dziwi się, dlaczego boskie uzdrowienia nie są powszechne dziś, tak jak to widzimy w Biblii. Moc ku uzdrawianiu jest dziś dostępna, Lekarz się nie zmienił (Hebr. 13,8 Jezus Chrystus, wczoraj, dziś ten sam i na wieki) Dlaczego zatem nie ma współcześnie uzdrowień, takich jak w Biblii?

Nieświadomość
Zdarzają się, lecz ludzie nie wiedzą o tym. Jak wielu mężów Bożych prawdziwie przystąpiło do badania służby uzdrawiania i zbadało występujące uzdrowienia? Jezus powiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto uwierzy we mnie, ten także będzie dokonywał tych samych uczynków, które ja czynię, a nawet większe nad te, bo Ja idę do Ojca. Jeśli Jezus powiedział to, że wierzący będą czynili te same dzieła uzdrawiania, których On dokonywał, a nawet większe, to musi to być prawda. Cudowne uzdrowienia mają dziś miejsce, niektóre znane, a wiele nieznanych. Dzieła diabła są zwykle propagowane za darmo, podczas gdy dzieła Boże z trudnością znajdują reporterów. Dobro często jest grzebane, a zło wynoszone.

Brak jedności
Współcześnie mamy wielki brak jedności w Kościele. Ten brak jedności jest powodem niewłaściwego funkcjonowania ciała, ograniczającego moc ku uzdrawianiu Chrystusa. Ef 2,22 mówi: Na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu. Budujemy się wespół i mamy być coraz mocniejsi razem. Moc w Kościele płynie w wielkiej mierze jeśli jest większa więź. Życie Boże przepływa od jednego członka do drugiego. To brak jedności między wierzącymi, utrata łączności w ciele Chrystusa powoduje, że działanie mocy Bożej jest powstrzymywane. Lecz chwała Bogu, że to się zmienia. Modlitwa Jezusa A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie. Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w tobie, aby i oni w nas jedno byli, aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś (J 17,20/21) otrzyma odpowiedź. Prawdziwy Kościół Pana Jezusa Chrystusa jednoczy się i już to jedno sprawi, że wielu uwierzy w Zmartwychwstałego Zbawiciela

Niewiara

jest to główny czynnik ograniczający boską moc. Mat 17,19,20 – Wtedy przystąpili uczniowie do Jezusa na osobności i powiedzieli: Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić? A On im mówi: Dla niedowiarstwa waszego. Bo zaprawdę powiadam wam, gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, to powiedzielibyście tej górze: Przenieś się stąd tam, a przeniesie się, i nic niemożliwego dla was nie będzie. Widzimy tutaj, jak Jezus wskazuje niewiarę uczniów, jako pierwszą przyczynę niepowodzenia w uzdrowieniu chłopca. Hebr 11,6 mówi: … bez wiary nie można podobać się Bogu.. Wiara jest walką
i gdy bitwa wiary nasila się, wielu chrześcijan ma tendencje do większej wiary w chorobę niż uzdrowienie.

Uzależnienie od ludzkich wysiłków;

Jeremiasz 17:5 mówi: Przeklęty mąż, który na człowieku polega i z ciała czyni swoje oparcie, a od Pana odwraca się jego serce!Mamy dziś więcej wiary w działania cielesne niż we Wszechmogącego Boga. To odwrócenie od Boga jest przekleństwem, które unicestwia boskie uzdrowienie w wielu wypadkach. Jeśli bardziej ufamy człowiekowi niż Bogu, pokutujmy za to dziś, a wtedy przekleństwo zostanie usunięte i Boża moc ku uzdrawianiu popłynie.

Wielkie uzdrowienia
mogą spowodować niepokój i prześladowania

Tak stało się również w przypadku Jezusa, (Łuk 8,37), gdzie widzimy, jak po uzdrowieniu Gedareńczyka, lud prosił Jezusa
o opuszczenie ich okolicy . J 5,16 – I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że to uczynił w sabat. Religijni przywódcy starali
się Go zabić, z powodu Jego uzdrowień. To samo dzieje się również i dziś. Jezus powiedział: Jeśli świat was nienawidzi,
to pamiętajcie, że mnie wpierw znienawidził (J 15,18). Wiele wielkich uzdrowień nie zdarza się, ponieważ mogą spowodować wiele niepokoju i prześladowań.

Cuda nie zdarzają się tam, gdzie nie odniosą żadnego skutku
Mat 11:20 – Wtedy zaczął grozić miastom, w których dokonało się najwięcej jego cudów, że nie pokutowały.Biada tobie, Chorazynie, biada tobie, Betsaido; bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które u was się stały, dawno by w worze i popiele pokutowały. Ale powiadam wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dniu sądu aniżeli wam.Pomimo wielu cudów uczynionych przez Jezusa ludzie z Judei nie pokutowali. Podobny wniosek można wysnuć ze studium przypowieści o Łazarzu i bogaczu. Bogacz prosił z piekła, aby posłał wzbudzonego z martwych człowieka, który by świadczył jego pięciu braciom na ziemi. Lecz Łuk. 16,31 mówi: Jeśli Mojżesza i proroków nie słuchają, to choćby, ktoś z martwych powstał też nie uwierzą.

Ignorowanie ostrzeżeń

Cuda uzdrowień mogą nie mieć miejsca jako wynik ignorowania ostrzeżeń. Bóg mówi: Stało się więc tak, jak On wołał, a oni nie słuchali, tak też, gdy oni będą wołać, Ja ich nie wysłucham ( Zach. 7:13). Ignorowanie Bożych ostrzeżeń jest niebezpieczne, ponieważ to zamyka Bożą przychylność i uwolnienie w czasie potrzeby.

Boski porządek

W Kościele, Królestwo Boże musi być zwiastowane przed uzdrowieniem. To jest boski porządek, jest to jasno wyrażone w Mat. 10,6-8: Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela.A idąc, głoście wieść: Przybliżyło się Królestwo Niebios. Chorych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie.
W kościele, wśród wierzących, głoszenie musi poprzedzać uzdrawianie, lecz porządek jest inny poza kościołem. Tam najpierw jest uzdrowienie, a później głoszenie Królestwa Bożego. Łuk 10,9 stwierdza: I uzdrawiajcie w nim chorych, i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże. Boża moc działa tylko według tego wzoru.

Czy dni cudów przeminęły?

продвижение сайта

Czy dni cudów przeminely?

Durai Joe

Odpowiedz na to pytanie jest bardzo ważna. Ogólnie uwaza sie, ze uzdrowienia przeminely wraz z apostolami ograniczajac cuda do dni biblijnych. Wielu upiera sie, ze Bóg nie dziala wspólczesnie przez cuda i jest to nauczanie powszechne w kosciele w wielu czesciach swiata.

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo ważna. Ogólnie uważa się, że uzdrowienia przeminęły raz z apostołami ograniczając cuda do dni biblijnych. Wielu upiera się, że Bóg nie działa współcześnie przez cuda i jest to nauczanie powszechne w kościele w wielu częściach świata. Lecz takie nauczanie i argumenty są arogancką interpretacją, całkowicie sprzeczną ze Słowem Bożym i osobistymi świadectwami zarówno z przeszłości jak i współczesnymi.

Ci, którzy najsilniej sprzeciwiają się boskiemu uzdrowieniu są prawdziwą tajemnicą dla ludzi wypełnionych miłością i współczuciem Jezusa. Wygląda to tak, jakby antagoniści boskiego uzdrowienia walczyli o prawo do otrzymywania chorób, pozostawania chorymi i umierania w chorobach! Nauczyciele z tych kręgów niezmiennie interpretują Pismo zgodnie ze swymi doświadczeniami. Sprzeciwiają się nauczaniu o uzdrowieniu do takiego stopnia, że wolą, aby ich słuchacze czy studenci pozostali chorzy, a nawet umarli. Systematycznie i celowo wolą chorobę od zdrowia. Oczywiście z drugiej strony mówią o Bożej suwerenności i wszechmocy. Biblia ostrzega jasno, że Pismo nie podlega prywatnemu wykładowi (2 Ptr. 1,20). Bez względu na to jakie mamy doświadczenia, usilnie musimy tak je kształtować, aby dostosować je do życia Jezusa i do Pisma, a strzec się przed ograniczaniem Świętego Izraela.

Jeśli cuda rzeczywiście przeminęły, w takim razie nowe narodzenie jest niemożliwe. Największym cudem jest nowe narodzenie. Gdy ktoś rodzi się na nowo do Królestwa Bożego, dzieje się cud w duchu człowieka. W akcie zbawienia moc powodująca nowe narodziny penetruje całe ciało, duszę i odnawia ducha. Jest to cud największy ze wszystkich. Jeśli cuda przeminęły, to nikt nie może być zbawiony. Jeśli ta moc odrodzenia ducha jest dziś dostępna, o ileż łatwiej dla tej samej mocy Bożej czynić cuda w „zewnętrznych warstwach” człowieka? Biblia obejmując swoim zapisem okres ponad 4000 lat, od początku do końca rejestruje Boże cuda,

Boże cuda można oglądać:

w stworzeniu
w ochronie przez Niego dzieci Izraela
w służbie Jezusa
w śmierci, zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu naszego Pana
w Jego współczesnej służbie i działalności
w straszliwych sądach Bożych w Starym Testamencie i Apokalipsie.

Wszystkie powyższe przejawy nie są wydarzeniami naturalnymi, lecz nadnaturalnymi aktami, które sprzeciwiają się prawom natury. Sąd Boży zapowiedziany w Księdze Objawienia, jest cudem, którego nie da się wyjaśnić fizycznymi procesami. Tak więc Biblia nie jest tylko zapisem historycznym Bożych cudów, lecz również przepowiada przyszłe cuda. Jak więc można dziś nie brać cudów pod uwagę?

Co więcej, istnieje wiele udokumentowanych i nieudokumentowanych świadectw cudownych uzdrowień. Nita Edwards świadczy o Bożej łasce i mocy uzdrowienia w swej książce „Cud w lustrze,” a „Poza zasłoną” Esther Gulhsan opowiada o następnym wspaniałym, współczesnym cudzie.

Możemy przedstawić lekarzy, którzy zaświadczą o Boskim uzdrowieniu w ich własnych ciałach i wielu innych przypadkach z ich praktyki. Bojący się Boga lekarze, chrześcijanie czy poganie, będą potwierdzać cudowne Boże działania i interwencje towarzyszące im w pracy. Jest zadziwiające że w tak zwanych pogańskich narodach cuda w imieniu Jezusa, zarówno małe jak i duże, zdarzają się częściej niż w innych częściach świata.

Historia Kościoła i cuda

Ci, którzy chcą dowiedzieć się czegoś dotyczącego nieustannej służby uzdrawiania mocą Jezusa z historii Kościoła, niech przeczytają poniższe informacje:

Justyn Męczennik (165 r.n.e.) jeden z wielkich przywódców Kościoła i uczony tamtych dni mówi: „Niezliczona ilość opanowanych przez demony na całym świecie i w naszym mieście, zostało uzdrowionych i jest uzdrawianych przez naszych chrześcijan, którzy egzorcyzmują ich w imieniu Jezusa Chrystusa, ukrzyżowanego pod Poncjuszem Piłatem, wypędzając dręczące ich duchy, choć uznawali byli za beznadziejnie chorych, i nie mogli być uzdrowieni przez innych egzorcystów, ani tych, którzy używali zaklęć i leków (Apol. II r.6).

Zatem owa apostolska, czyniąca cuda moc była obecna w kościele aż do 165 roku po Chrystusie. Ireneusz (200 r.n.e.) mówi: „Ci, którzy byli prawdziwymi uczniami, otrzymując łaskę od Pana czynią cuda w Jego imieniu; i rzeczywiście wypędzają demony. Inni nadal uzdrawiają chorych wkładając na nich ręce. A co więcej, jak powiedziałem, nawet umarli byli wskrzeszani, pozostając między nami przez wiele lat.” (Vs. Hermetics. Ks I, r 32).

Zatem, aż do roku 200 ta sama apostolska, czyniąca cuda moc była obecna w Kościele.

Orygenes (250 r.n.e.) powiada: „A niektórzy dawali dowody otrzymania dzięki wierze cudownej mocy przez uzdrowienia, których dokonywali, nie wzywając nad tymi, którzy potrzebowali ich pomocy, żadnego innego imienia jak tylko Boga wszechrzeczy i Jezusa, wraz ze wzmianką o Jego historii. Dzięki temu i my sami mogliśmy oglądać wiele osób uwolnionych od poważnych schorzeń, od szału, chorób umysłu i niezliczonych innych chorób, których nie udało się wyleczyć ani ludziom ani diabłom (Contra Celsum Book III, Chapter 24).

A zatem mamy rok 250.

Klemens (275 r.n.e) mówi: „Niech (młodzi diakoni) z postem i modlitwą wstawiają się, a nie z dobrze dobranymi, ładnie ułożonymi wyuczonymi słowami, lecz jako ludzie, którzy otrzymali dar uzdrawiania z przekonaniem, na chwałę Bożą (Epis C.XII).

Dr Waterland („Stworzenie i Odkupienie” str. 50) mówi: „Cudowne dary trwały co najmniej przez trzy stulecia. Następnie mówi o tym, jak w czasach Konstantyna, Kościół został zalany światowością i zaczął pokładać swoje zaufanie w ziemskich władcach bardziej niż w Bogu, lecz nawet wtedy, ci którzy prawdziwie trwali w Bogu, oglądali cuda dokonywane w Jego imieniu.

Teodor z Mopsueste (Theodore of Mopsueste) (429 r.n.e.) powiada: „Wielu pogan spośród nas zostało uzdrowionych z wszelkich chorób jakie mieli, przez chrześcijan; tak obfite są cuda wśród nas (Christlieb – Modern Doubt, str. 321 ):

Wielebny A. Bost (History of United Brethren, str. 17) cytuje znane słowa Zinzendorfa wypowiedziane w 1730 roku: „Wierzyć wbrew nadziei jest korzeniem daru czynienia cudów; i jestem winien to świadectwo w naszemu kochanemu Kościołowi, że ta apostolska moc przejawia się tutaj. Mamy niezaprzeczalne dowody tego w jednoznacznych odkryciach, osobach i sytuacjach, które nie mogły by być w sposób ludzki odkryte, w uzdrowieniach nieuleczalnych niemocy, takich jak nowotwory, suchoty, gdy pacjenci byli w stania agonalnym, a wszystko przez modlitwę czy nawet pojedyncze słowo.

Dr A.J.Gordon (Ministry o f Healing, str. 65, książka, którą każdy święty powinien przeczytać) cytuje Wyznanie Wiary Waldensów : „Zatem jeśli chodzi o namaszczanie chorych, trzymamy się tego jako artykułu wiary i wyznajemy szczerze z serca, że chora osoba, gdy poprosi, może być namaszczona olejem przez kogoś, kto złączy się z nią w modlitwie tak, aby mogło to być skuteczne dla uzdrowienia ciała zgodnie z apostolskim wzorem i praktyką pozostawioną przez apostołów. Wyznajemy, że takie namaszczenie, wykonywane zgodnie z apostolskim przepisem i praktyką, będzie uzdrawiające i korzystne.”

Nic dziwnego, że dr Gordon mówi (str. 43): „Dwa strumienie błogosławieństwa zaczęły się od osobistej służby naszego Pana, strumień uzdrowienia oraz strumień odnowienia: jeden ku odbudowaniu ciała, drugi ku odbudowaniu duszy, a oba płynęły jeden przy drugim w czasach apostolskich. Czy jest całkiem rozsądne przypuszczać, że Bożym zamiarem było, aby jeden płynął przez cały okres udzielenia Ducha, a drugi zanikł i całkowicie zaginął w ciągu jednego pokolenia? Sądzimy, że nie.

Wniosek

W świetle tak wielu dowodów jest jasne, że Boża cudowna moc uzdrawiania jest dostępna również dziś i teraz. Pozwólcie mi zakończyć takim wyzwaniem: czy zdeklarowany chrześcijan, jeśli zostałby dziś literalnie postawiony przed Jezusem Chrystusem, mógłby patrząc Mu w oczy stwierdzić, że dni cudów przeminęły?

W moim kościele nie naucza się o uzdrowieniu

topodin.com

W moim kościele nie naucza się o uzdrowieniu

Durai Joe

Kosciół w którym nie naucza się o uzdrowieniu jest podobny do szkoly w której nie uczy się matematyki. Tak wazna jak jest matematyka w szkolnym programie zajec, tak wazne jest boskie uzdrowienie w nauczaniu zborowym. Jednak jest wiele kosciolów, które ignoruja lub sprzeciwiaja sie nauczaniu na temat boskiego uzdrowienia.

Kościół w którym nie naucza się o uzdrowieniu jest podobny do szkoły w której nie uczy się matematyki. Tak ważna jak jest matematyka w szkolnym programie zajęć, tak ważne jest boskie uzdrowienie w nauczaniu zborowym. Jednak jest wiele kościołów, które ignorują lub sprzeciwiają się nauczaniu na temat boskiego uzdrowienia. Jest wiele przyczyn tego.

1. Wiele kościołów nie uczy o boskim uzdrowieniu ponieważ nie znają Nowego Testamentu. Stoją jedną nogą w Starym, a drugą w Nowym Testamencie. Testament jest wolą, umową, zgodą. Nowy Testament, który zaczyna się od Księgi Dziejów jest nowym przymierzem z Bogiem, który wszedł w życie wraz ze śmiercią Jezusa. Nowe przymierze z Bogiem
zostało wyjaśnione w liście do Hebr. 8,8-13:

Albowiem ganiąc ich, mówi: Oto idą dni, mówi Pan, a zawrę z domem Izraela i z domem Judy przymierze nowe. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdym ujął ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej; ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, przeto Ja nie troszczyłem się o nich, mówi Pan. Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po upływie owych dni, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich umysły i na sercach ich wypiszę je, i będę im Bogiem, a oni będą mi ludem. I nikt nie będzie uczył swego ziomka ani też swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy mnie znać będą od najmniejszego aż do największego z nich. Gdyż łaskawy będę na nieprawości ich, a grzechów ich nie wspomnę więcej. Gdy mówi: Nowe, to uznał pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.

To przymierze nie jest takie, jakie zawarł z Izraelem, gdy wyprowadzał ich z Egiptu. Jezus jest naszym pośrednikiem w tym lepszym przymierzu; a nazywając to przymierze nowym, Bóg uznał pierwsze, jako stare. Stare Przymierze przeminęło, zaprzecza i czyni przestarzałym stare.

2. Zdrowe nauczanie na temat boskiego uzdrawiania nie jest obecne w kościołach, które raczej są przede wszystkim społecznością ze społecznością niż z Ojcem. 1 J 1,3 mówi: Co widzieliśmy i słyszeliśmy, to i wam zwiastujemy, abyście i wy społeczność z nami mieli. A społeczność nasza jest społecznością z Ojcem i z Synem jego, Jezusem Chrystusem. Członkowie społeczności, szczególnie tych które nauczają, musza przede wszystkim prawdziwie mieć społeczność z Ojcem i Synem Jego, Jezusem. Tylko wtedy może być prawdziwa społeczność i prawdziwe doktryny w kościele.

3. Inną przyczyną braku nauczania w kościołach na temat uzdrawiania jest strach przed niepowodzeniem. Stałą obawą jest: A co jeśli nic się nie stanie? Strach przed tym, że cud się nie zdarzy powstrzymuje wielu od modlitwy o uzdrowienia. Jedyną drogą, od rozwiania tych obaw i odrzucenia tych diabelskich wątpliwości, jest pamiętanie o wierności Bożej. Bóg nigdy się nie zmienia, nigdy nie zawodzi. Może się zdarzyć niepowodzenie, bo to my zawodzimy. Zawsze, gdy ktoś niedoświadczony w boskim uzdrawianiu przystępuje do modlitwy o chorych, diabeł uderza na niego i sprawia niezwykłą presję, aby go zniechęcić na samym początku, lecz dzięki łasce Bożej, taka osoba musi się uczyć wytrwałości i przetrwać.

4. Boskie uzdrowienie nie może być rozumiane ani nauczane tak długo dopóki usiłujemy wyjaśnić Pismo na podstawie naszego doświadczenia. To co widzimy, czujemy i doświadczamy jest prawdziwe i nie może być odrzucone, lecz nie jest całą prawdą. Gdy Jezus poszedł do domu Jaira, jego córka już nie żyła. Nad martwym ciałem były już płaczki. Z pewnością już nie żyła, całe życie odeszło z niej. A jednak Jezus odważnie ogłosił: Ona nie umarła. Jezus, Słowo, które stało się ciałem, Jezus Zmartwychwstanie i Żywot stał kilka kroków od martwego ciała, a śmierć, mniejsza, chwilowa prawda, musiała ustąpić miejsca większej prawdzie Życia i Zmartwychwstania. Słowo Boże jest prawdą całą prawdą. Jeśli nasze doświadczenia nie pasuję do Słowa Bożego, które mówi : Jego ranami zostaliśmy uzdrowieni (1 Ptr 2.24), musimy pracować nad naszym doświadczeniem i sprowadzić go do zgodności ze Słowem Bożym, zamiast interpretować Słowo Boże z punktu widzenia naszego doświadczenia.

5. Choroby wśród usługujących i Bożych ludzi powstrzymują wielu od naciskania w stronę całkowitego uzdrowienia.

6. Smutne to, lecz uzdrowienie Boże, zaopatrzenie płynące z Kalwarii, jest dziś widziane jako temat kontrowersyjny. Nauczanie o uzdrowieniu może być jak uderzanie w gniazdo szerszeni. W rezultacie tego, ta wielka i żywotna prawda dokończonego dzieła Jezusa jest ignorowana, odrzucana i odsuwana na bok. Niewielu zaprzecza, że Jezus uzdrawia nawet dziś, lecz jak wiele kościołów i szkół Biblijnych unika nauczania na temat boskiego uzdrowienia jako podstawowego prawa, chleba dzieci. Mężczyźni i kobiety w takich miejscach zazwyczaj wolą cześć pochodzącą od ludzi, niż cześć od Boga.

Jeśli twój kościół nie naucza o boskim uzdrowieniu, to znajdź proszę społeczność chrześcijan wierzących biblijnie. Jest to nasza najszczersza prośba. Mimo wszystko, kto chciałby chodzić do szkoły, w której nie uczy się matematyki.

Dlaczego uzdrowienie ciała jest ważne?

раскрутка