Category Archives: Temat

Tematyka artykułów

Codzienne rozważania_05.07.2012

„Wierzę, pomóż mojemu niedowiarstwu” (Mk 9:24).

Oto jest coś, nad czym, ty i ja, musimy się głębiej zastanowić. Nieustannie jestem osobiście doprowadzany do tego, że jeszcze nie nauczyłem się dokładnie wierzyć, w to w co wierzę! Wierzę w skończone dzieło Chrystusa, a jednak czasami tak bardzo pogardzam sobą, jak tylko człowiek może. Często z powodu tego niegodziwego myślenia o sobie, kim jestem, docieram do granicy rezygnacji. Jeśli istnieje na tym świecie cokolwiek co mogłoby mnie zmusić do rezygnacji z chrześcijańskiej służby to jestem tym ja sam. Rozumiesz mnie? Ach, jakże jesteśmy zniechęcani tym, co znajdujemy w sobie i dlatego nie wierzymy w to, w co wierzymy. Wierzymy w skończone dzieło Chrystusa, i w to, że Bóg całe to skończone dzieło składa na nasze konto. Bóg nie widzi nas w nas samych – On widzi nas w Chrystusie. On nie widzi nas, On widzi Chrystusa w nas. Nie wierzymy w to! Gdybyśmy rzeczywiście wierzyli, bylibyśmy uwolnieni od siebie i bylibyśmy rzeczywiście zwycięskimi chrześcijanami.

Oczywiście, nie znaczy to, że możemy się jakkolwiek zachowywać. Możemy mówić i zachowywać się źle, lecz dla każdego chrześcijanina jest ucieczka – tron łaski. Nie musi być tworzony, on już jest wraz z drogocenną Krwią. Nie musi być rozlewana, jest rozlana. Jest pewien Arcykapłan, który wstawia się za nami. Jest tam wszystko, czego potrzebujemy. To dzieło jest skończone, wykonane. Ach, mym chrześcijanie, musimy uwierzyć w nasze wierzenia! Musimy uchwycić się mocno oburącz tych rzeczy, które są z wiary w Chrystusa.

T. Austin-Sparks from: The On-High Calling – Chapter 5

_________________________________________________________________

4 lipca | 6 lipca

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

сайт

Przebudzenie czy Reformacja?

Chip Brogden

Tłum: B.M.

Każda próba naprawy, do której Bóg nas nigdy nie powoływał, coraz bardziej oddala nas od prostoty Chrystusa.

Zawsze byli tacy, którzy nie tylko rozpoznawali rażące braki kościoła, ale również byli zasmuceni i zmartwieni tym, co widzieli, do tego stopnia, że nie mogli pozostać obojętni na to, że taki stan rzeczy trwa, ale i poczuwali się do obowiązku, by coś z tym zrobić. Wydaje się, że ci nieliczni błogosławieni, którzy zdecydują się wstać i przemówić przeciwko systemowi religijnemu, przyjmują jedna z trzech postaw. Jak się przekonamy, tylko jedno podejście jest harmonijne z proroczym przykładem przedstawionym w historii ludu Bożego, i to jest to podejście, które wydaje się być ostatnią deską ratunku zamiast pierwszej lepszej ucieczki. Ale rozpatrzmy je w odpowiedniej kolejności.

Po pierwsze, są tacy, którzy opowiadają się za tym, co sprowadza się do reformacji. Są to Marciny Lutry, którzy stoją za religijnym przywództwem i sprawiedliwie przeciwstawiają się swoim niebiblijnym praktykom. Dobrą intencją jest naprawiać to, co jest złe w Kościele poprzez identyfikację wszystkich jego problemów i proponować biblijne rozwiązania. Jest to jednak wyrazem gorliwej naiwności ze strony wszystkich potencjalnych reformatorów. Po pierwsze, podejście to zakłada, że gdy przywódcy rozpoznają swoje niebiblijne praktyki, to się nawrócą i zmienią swoje postępowanie. Historia udowodniła, że nigdy tak się nie dzieje. Po drugie, zakłada, że system kościelny to coś, co Bóg chce zreformować, podczas gdy prawda jest taka, że system kościelny został stworzony przez człowieka i nigdy nie został zaaprobowany przez Boga od początku. Reformowanie ma taki sam skutek jak łatanie starego ubrania nową tkaniną, lub wlewanie nowego wina do starych bukłaków, co powoduje zniszczenie zarówno starego i nowego.

Continue reading →

Codzienne rozważania_04.07.2012

„Dla mnie życiem jest Chrystus” (Flp. 1:21).

Bardzo często zastanawia mnie, czy fakt, że nasza ogromna wiedza o Chrystusie, nasza ogromna doktrynalna świadomość nie prowadzi nas do zwycięskiej radości, nie prowadzi do czegoś z tego zaraźliwego ducha zwycięstwa, co było w Pawle, nie wskazuje na to, że jesteśmy zajęci i przejęci czymś innym niż osobiście Chrystusem. Zdobywamy wiedzę o Chrystusie tylko dzięki mądrym książkom, na konferencjach poznania i naukowych wykładach, z historycznej wiedzy, a tymczasem, w rzeczywistości, ale poza tym wszystkim – poza książkami, konferencjami, studiami, przemowami – nie znamy miejsca odosobnienia, nie mamy historii swojej osobistej komory, stojących za tym wszystkim, nie żyjemy Samym Chrystusem a nasze życie nie wynika z Chrystusa i poznania Chrystusa. Tak dużo naszego chrześcijańskiego życia jest tylko sprawą nauczania o Nim.

Uznajemy prostotę tego słowa, lecz jesteśmy przekonani, że ty sam musisz zrozumieć, o co nam chodzi, ponieważ kiedy doktrynalnie wiesz bardzo dużo na temat Chrystusa i nagle odkrywasz coś z Samego Pana to dostrzegasz tą ogromną różnicę. Nie istnieje nic bardziej budującego niż dojście do osobistego przeżycia Pana, poznania Pana w żywy sposób, zobaczenia jak Chrystus usługuje sercu przez Ducha Świętego. Wtedy odkrywasz, że tutaj istnieje coś znacznie więcej niż całe twoje cierpienie, i że jest to warte tego cierpienia a nawet ograbia to cierpienie ze śmiertelnego żądła. Jest to Chrystus. Paweł żył Chrystusem: „Dla mnie życiem jest Chrystus”. Co można jeszcze tutaj postawić? Dla mnie życiem jest chodzenie na nabożeństwa! Dla mnie życiem jest mieć społeczność z innymi wierzącymi! Jeśli zostanę odcięty od nich, nie mogę żyć! Jeśli nie mogę iść na spotkanie, nie mogę żyć! Możesz umieścić tutaj cokolwiek innego: Dla mnie życiem jest uzyskanie zachęty w pracy, abym widział wyniki swej pracy! Jeśli weźmie się pod uwagę nasze wymagania, aby być zwycięzcą, dużo rzeczy da się tutaj zmieścić, Lecz Paweł spoglądał i był świadkiem tego, jak szkodzono jego pracy, jak była obrażana, zewnętrznie niszczona, jak jego starzy przyjaciele odwracali się, powątpiewali a nawet byli podejrzliwi. Ach, zobaczył wystarczająco dużo, aby pod koniec takiego życia schłodzić swoje serce przed ludźmi, lecz nie powiedział: „dla mnie życiem jest widzieć, jak moje życiowe dzieło stoi jak pomnik, nietknięte; wszyscy moi przyjaciele są wierni i wokół mnie; wiedzieć, że moje przesłanie ma uniwersalną akceptację i jest doceniane!” Nie! „Dla mnie życiem jest (gdy już to wszystko oraz wielu odeszło) Chrystus!”.

T. Austin-Sparks from: The Excellency of the Knowledge of Jesus Christ – Chapter 2

_________________________________________________________________

3 lipca | 5 lipca

продвижение

Codzienne rozważania_03.07.2012

„Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem, od którego wszelka rodzina na niebie i na ziemi bierze swoje imię” (Ef.3:14-15, wg wersji ang. oraz B.G).

W obecnym okresie łaski Bóg działa tak, aby pozyskać rodzinę i Boża działalność nie zostanie pokonana przez śmierć, a On nie zostanie okradziony z niej przez śmierć. On będzie miał Rodzinę i oszuka śmierć na tej Rodzinie. To nie Bóg, Nieskończony i Potężny, jako taki, lecz to jest Ojciec, i jest to nieśmiertelna Rodzina, którą On buduje. Ta rodzina nigdy nie zostanie rozdzielona przez śmierć, nigdy nie zostanie zniszczona przez śmierć, ta Rodzina nie zna czegoś takiego jak strata kogoś bliskiego przez śmierć, nigdy nie straci dziecka przez śmierć. Oczywiście jako Rodzina – gdy tylko zaczniemy to rozumieć, stanie się to naszą pociechą; w tej Rodzinie nie tracimy nikogo. Śmierć może dotykać tutaj różnych rzeczy, lecz duchowa Rodzina nie będzie już więcej podzielona w duchowej rzeczywistości i w wiecznej jedności domu Ojca, jakby to było, gdyby nadal tutaj pozostawali. Jest to naturalna, ludzka strona nas, że cierpimy straty i znamy cały ten ból. Co jednak pociesza wierzącego? Nie smucimy się jak ci, którzy nie mają nadziei. Co jest naszą nadzieją? To, że mamy Ojca, który ma Rodzinę, która nigdy nie zostanie złamana przez śmierć i nigdy nie straci żadnego członka przez śmierć. Nasza nadzieją jest to, że cała Rodzina będzie razem i nikogo nie będzie brakować. Tą nadzieją jest to, że nikogo nie straciliśmy, do nas należy być razem na zawsze. „Cała rodzina w niebie i na ziemi...”Takie jest znaczenie Ojcostwa i to właśnie czyni Ojciec w tym okresie łaski: pozyskiwanie tego rodzaju Rodziny.

Czasami nasze myślenie o „Bogu” jest surowe. Nie da się utrzymać takiej surowej mentalności w dobrej atmosferze „Ojca”. To wszystko musi zostać sprowadzone do tej rzeczywistości: to w jaki sposób Pan obchodzi się z nami jest obchodzeniem się Ojca i jest zgodne z myśleniem o rodzinie. To właśnie dzieje się w obecnym okresie łaski,… Objawienie ponad wszelkim objawieniem Bożym w historii tego świata jest objawieniem, w którym obecnie żyjemy: objawienie Ojca, dane nam przez Syna, Jezusa Chrystusa. Oby miało to dla nas pełniejsze znaczenie w przyszłości, gdy mówimy: „Ojcze nasz”.

T. Austin-Sparks from: Filled Unto All the Fullness of God – Chapter 7

_________________________________________________________________

2 lipca | 4 czerwca

продвижение

Fałszywi prorocy, zagraniczni szarlatani i światowe zwiedzenie

J. Lee Grady

Tłum: B.M.

Chris Oyakhilome, popularny kaznodzieja z Afryki o wątpliwej reputacji, wzbudza międzynarodowe zaniepokojenie.

Kiedy kilka dni temu przyjechałem do Europy Wschodniej, dowiedziałem się, że rumuńscy chrześcijanie prowadzą dość ostrą duchową walkę. Wierzący tutaj walczyli przez wiele lat z komunizmem. Ale teraz, gdy są już wolni, napotykają równie złowrogą walkę z okultyzmem, nauczaniem New Age, i co najgorsze, z szarlatanami, którzy twierdzą, że są potężnymi chrześcijańskimi prorokami.

Jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci w Rumunii jest dziś Chris Oyakhilome, nigeryjski prezenter telewizyjny i uzdrowiciel, który mieszka w Afryce Południowej. Mimo, że ten gładko mówiący kaznodzieja nigdy nie był w Rumunii, jego wpływ wzrósł dzięki jego programom telewizyjnym i książkom. Tymczasem kilka naiwnych przywódców rumuńskiego kościoła odwiedziło jego bazę w Johannesburgu, a następnie powróciło do kraju, żeby przekazać jego cudowną moc zgromadzeniom.

„To, że pragnę oglądać jak wracają cuda uzdrawiania do dzisiejszego kościoła, nie znaczy, że chcę natychmiast otwierać drzwi mistyfikacjom. Diabeł może podrabiać cuda, i jeśli nie rozpoznamy tego we właściwym czasie, oszuści będą podkradać się do kościoła i uwalniać swoje doktryny ze śmiercionośnym skutkiem”.

„Moc” Oyakhilome jest dyskusyjna i rozprzestrzenia się nie tylko w Europie Wschodniej, ale też w wielu innych częściach świata, w tym w Stanach Zjednoczonych.

Continue reading →

Codzienne rozważania_02.07.2012

„A takie jest świadectwo, że żywot wieczny dał nam Bóg, a żywot ten jest w Synu Jego” (1Jn 5:11).

Nigdy nie da się udowodnić tego, że Chrystus powstał do życia z martwych, ani tego że jest Panem przy pomocy doktrynalnych twierdzeń. Twoje oświadczenie wiary może zawierać fakt, że wierzysz, że Jezus umarł i zmartwychwstał, że wstąpił do nieba i jest po prawicy Majestatu na Wysokości, lecz jak zamierzasz udowodnić swoje twierdzenie? Co dał nam Bóg jako dowód? Możesz w to wierzyć; możesz być gotów złożyć swoje życie za tą wiarę; możesz twierdzić to z największym przekonaniem, lecz w ten sposób nie dowodzisz tego. Nigdy niczego nie udowodnisz, mówiąc: „Wierzę ze wszystkich moich sił, że tak jest!” Nigdy niczego nie dowiedziesz, stojąc na stanowisku i ogłaszając coś, w co wierzysz. Nigdy niczego nie dowiedziesz, mówiąc: „Wierzę, we wszystkie fundamentalne zasady chrześcijańskiej wiary!” i nadając sobie pewne nazwy, które wskazują, że wierzysz w natchnienie Biblii. Niczego nigdy w ten sposób nie wykazuje się. Nawet jeśli całą sprawę sprowadzi się tylko do tych dwóch rzeczy, że Jezus Chrystus został wzbudzony z martwych i że jest Panem wszystkiego, dalej, po ogłoszeniu tego twierdzenia, jesteś zobowiązany do udowodnienia tego. Nawet jeśli odwołujesz się do faktu, że Słowo Boże tak mówi i tak niczego nie dowodzisz. Twój dowód nie może być zbudowany na dyskusji, ponieważ to, co jeden argument może zbudować, inny może zniszczyć, to, co logika może skonstruować, logika może zniszczyć.

Jak więc zamierzasz udowodnić, że tak jest? Sposobem jest przejawianie i manifestowanie Jego zmartwychwstałego Życia i to wszystko – lecz jest to wspaniałe „wszystko”. Oznacza to, że jesteś ucieleśnieniem tych rzeczy, które głosisz, że oprócz doktrynalnego twierdzenia jest również żywy przejaw. Tak więc, zmartwychwstanie i panowanie Jezusa jest związane z przejawianiem się, wyrażaniem, które jest nazwane „świadectwem”. To świadectwo nie jest systemem prawd, lecz jest nadzwyczajnym czynnikiem do twierdzenia i prezentacji prawdy, którym jest moc Życia, które pokonuje śmierć. W jaki sposób dowiedziesz wiec, że Chrystus pokonał śmierć? Dowodem tego będzie zwyciężające śmierć Życie, które wyraża się w tobie.

T. Austin-Sparks from: The Battle For Life – Chapter 5

_________________________________________________________________

1 lipca | 3 lipca

раскрутка сайта

Ludzkie tradycje_5 Duch Prawdy w nas

Duch prawdy wewnątrz nas

John Fenn

Poprzednim razem głównie dzieliłem się niewerbalnymi sposobami komunikowania się Ojca z nami przez Ducha Świętego, skupiając się głównie na różnicach między tradycjami ludzkimi, a czystym Słowem Bożym. Ponieważ jednak nie jesteśmy nauczani słuchać i ufać temu wewnętrznemu świadectwu, chciałbym powiedzieć nieco więcej o tym, jak Duch Prawdy „mówi” do nas przez cały czas; ponieważ On jest Prawdą, a następnie skupić się ponownie na rozróżnianiu ustnej tradycji od Słowa.

Brzoskwiniowy cobbler

Barbara próbowała dwóch przepisów na brzoskwiniowy cobbler, przygotowując połowę produktów do każdego. W czasie pieczenia odczuwała jakieś dokuczliwe wrażenie w swym duchu, które rozpoznała – coś było źle z jednym z nich. Myślała nad tym, gdy ciastka się już piekły, i przejrzała ponownie przez cały proces przygotowania każdego z przepisów.

Kiedy przeglądała pierwszy przepis, wydawał się „dobrze siedzieć” w jej duchu.. miała w swym duchu pokój jeśli o ten pierwszy chodziło, a jednak to przykre uczucie, że coś jest nie tak nadal dominował w umyśle. Przejrzała drugi przepis, gdzie potrzebny był sok cytrynowy. Gdy dotarła do tej informacji, jej duch dał świadectwo, a nawet podskoczył wewnątrz niej, że właśnie tutaj było coś nie tak. Natychmiast pomyślała o tym, że nie dała połowy porcji soku cytrynowego tylko tyle, co na całe ciasto.

Gdy ciasteczka były gotowe i zaczęło się smakowanie, powiedziała: „No tak, to tylko potwierdza, że podzieliłam wszystkie porcje na pół, oprócz soku cytrynowego”. Te były rzeczywiście mocne”. (Dało się wyczuć cytrynę, lecz mnie smakowało to połączenie brzoskwini z cytryną,… co najmniej dla mnie było to jadalne, choć ja rzadko kiedy odkładam jedzenie.)

Continue reading →