Category Archives: Temat

Bóg jest wszechwiedzący, wszechobecny i wszechpotężny. Oznacza to, że Bóg wie wszystko, jest wszędzie i ma wszelka moc. Te trzy ‘wszech-‘ reprezentują trynitarne atrybuty Boga, które pomogą nam lepiej zrozumieć naturę Boga. Po zbadaniu ich będziemy mogli wyraźnie dostrzegać majestat i obszerność Bożej cudowności.

Wszechwiedza.

„… Bóg jest większy niż nasze serca i wie wszystko” (1 Jn 3:20).

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechwiedzący, mówimy, że Boża wiedza jest doskonała i że Boża doskonała wiedza zawsze do Niego należała od wieczności. On wie wszystko, wszędzie i zawsze. Nie ma nic takiego, czego by Bóg nie wiedział. Co więcej, Bóg wie wszystko, co mogłoby być, lecz nie jest. Znaczy to, że Bóg wie o tym wszystkim, co potencjalnie mogłoby być tak, jakby istniało faktycznie. Boża doskonała wiedza dotyczy również Jego Samego. On zna Siebie doskonale i zupełnie. Bóg nie patrzy w przyszłość, aby zobaczyć, co się stanie i w ten sposób dowiedzieć się czegoś. To sprzeciwiałoby się Jego wszechwiedzy. Bóg również nie ogranicza sam swojej wiedzy na temat przyszłych wyborów człowieka, jak to utrzymują otwarci teiści, i nie jest również właściwe stwierdzenie, że Bóg nie zna przyszłości dopóki nie ona nie zaistnieje.

Niemniej nie wnioskujemy z tego, że nieskończona Boża wiedza oznacza, że Bóg „zna’ grzech. Wiedza Boga oznacza, że Bóg zna rzeczy i wie wszystko o rzeczach. Nie zna grzechu w tym sensie, żeby go doświadczył.

Wszechobecność

Dokąd ujdę przed duchem twoim?
I dokąd przed obliczem twoim ucieknę?
Jeśli wstąpię do nieba,
Ty tam jesteś,
A jeśli przygotuję sobie posłanie w  krainie umarłych,
I tam jesteś.
Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy
I chciał spocząć na krańcu morza,
Nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja,
Dosięgłaby mnie prawica twoja.
A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje
I nocą stanie się światło wokoło mnie,
To i ciemność nic nie ukryje przed tobą,
A noc jest jasna jak dzień,
Ciemność jest dla ciebie jak światło. Ps. 139:7-12

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechobecny (jest wszędzie) mówimy przez to, że Bóg istnieje wszędzie i zawsze. Nie jest ograniczony przez czas i przestrzeń, co nie znaczy, że przestrzeń jest częścią Boga, lub, że Bóg jest częścią wszechświata, ani nie znaczy, że Bóg jest rozproszony po wszechświecie. Znaczy to tyle, że wszystko, co istnieje jest przed Bogiem i jest przez Niego znane. Pomimo, że Bóg jest wszędzie i zawsze to jest On w stanie manifestować nam Siebie lokalnie. Widzimy te przejawy Boga (teofanie) w Starym Testamencie w wielu miejscach:

– „A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący, trwaj w społeczności ze mną i bądź doskonały! (1 Moj. 17:1).
– „Potem ukazał mu się Pan w dąbrowie Mamre, gdy siedział u wejścia do namiotu w skwarne południe.,” (1 Moj. 18:1).
– „Odezwał się Bóg do Mojżesza i rzekł: Jam jest Pan. Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego Jahwe im nie objawiłem.” (2 Moj. 6:2-3).

Najważniejszą manifestacją Boga jest wcielenie. Zgodnie z Pismem, Jezus jest Bogiem Słowem, które stało się ciałem: „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo, …14. A Słowo stało się ciało i zamieszkało wśród nas…” (Jn 1:1, 14).

Zupełnie nie jesteśmy w stanie pojąć w jaki sposób dwie natury (boska i ludzka) mogły egzystować w jednej osobie Chrystusa, lecz Biblia uczy nas tej prawdy: „gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości” (Kol. 2:9). Zatem, pomimo tego, że Bóg jest wszechobecny, może on również przebywać lokalnie i manifestować się nam w taki sposób, który jesteśmy w stanie pojąć.

Wszechmoc.

„Ach, Wszechmocny Panie! Oto Ty uczyniłeś niebo i ziemię wielką swoją mocą i swoim wyciągniętym ramieniem; nie ma nic niemożliwego dla ciebie…. Oto Ja jestem Pan, Bóg wszelkiego ciała: Czy jest dla mnie coś niemożliwego?” (Jer. 32:17,27 ).

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechmocny, mówimy że Bóg może zrobić wszystko, co jest zgodne z Jego naturą. Jest tutaj bardzo ważne miejsce do zrozumienia. Nie mówimy, że Bóg może zrobić wszystko, co jest wyobrażalne. Mówimy, że Bóg może robić tylko te rzeczy, które są zgodne z Jego własną naturą i nie są logicznie niemożliwe. Bóg może stworzyć wszechświat z bilionami galaktyk, lecz nie może stworzyć tak dużego kamienia, którego nie mógłby podnieść. Dlaczego? Ponieważ, aby kamień mógł być tak wielki, aby Bóg nie mógł go podnieść, musiałby być większy od Boga. Bóg, jednak, nie jest „wielki” lecz nieskończony, zatem kamień musiałby być nieskończonych rozmiarów, czyli tak wielki jak Bóg, lecz kamień, z definicji, nie może być nieskończenie wielki. Nie jest, zatem, możliwe stworzenie nieskończenie wielkiego kamienia. Podobnie, Bóg nie może stworzyć okrągłego kwadratu, czy trójkątnego okręgu. On nie może przestać być Bogiem, nie może grzeszyć, itp. My możemy kłamać, lecz Bóg nie (Tyt. 1:2). On nie może bezcześcić, naruszać Swojej własnej natury. Zatem, mówimy, że Bóg ma moc, aby zdecydować i wykonać tylko to, co jest zgodne z Jego doskonałą naturą.

Zastosowanie

Tylko Bóg posiada wszechwiedzę, wszechmoc i wszechobecność. Nie istnieje nikt inny, nigdzie indziej, który posiada te boskie przymioty. Ponieważ On je posiada to jest logiczne, że my możemy je od Niego otrzymywać pewnym wymiarze.

1. Jeśli On jest wszechmocny to ma On moc do wykonania wszystkiego, cokolwiek chce.

2. Jeśli On jest wszechobecny to nic nie może się przed Nim ukryć.

3. Jeśli On jest wszechwiedzący to wie o wszystkim zarówno rzeczywistym jak i potencjalnym.

4. Co więcej, odrzucanie Bożej wszechwiedzy jest odrzuceniem Jego wszechobecności.

A to znaczy, że możemy ufać Bogu, który wprowadza Swoją wolę w naszym życiu, ponieważ jest również dobry i pełen miłości.
deeo.ru

Gdy mówmy o naturze czegoś, mówimy o jego istocie. Co takiego jest w Bogu, co czyni Go tym Kim jest? Co powoduje, że Bóg jest unikalny? Aby odpowiedzieć na te pytania, musimy spojrzeć do Biblii, która jest samo-objawieniem Boga. W niej zobaczymy, że Bóg opisuje siebie samego jako jedynego, niezmiennego, nieskończonego, trynitarnego, niewidzialnego i świętego Boga. Co więcej, Biblia mówi nam o atrybutach Boga. Mówi nam, że Bóg jest miłosierny, przebaczający, potężny, że jest stworzycielem wszechświata.

Jego atrybuty dają nam wgląd w Jego naturę, ponieważ są one manifestacjami cech harakterystycznych Jego natury. Przez analogię, my jako ludzkie istoty, mamy pewne cechy charakterystyczne. Możemy kochać, nienawidzić, myśleć, uczyć się, możemy zostać urodzeni i umrzeć. Z tych obserwacji możemy wyciągnąć wniosek, że jesteśmy świadomi, inteligentni, ograniczeni i śmiertelni. Lecz, co z Bogiem? W jaki sposób te atrybuty naświetlają nam naturę Boga? Widzimy, że Bóg jest niezmienny, nieskończony, wszechwiedzący i święty. Choć ma więcej cech charakterystycznych to przyglądając się tylko tym, zobaczymy, że Bóg nie miał początku, że Bóg zawsze był Bogiem, że nie jest ograniczony żadnymi rozmiarami, że jest wszędzie w tym samym czasie – jak inaczej mógłby wiedzieć o wszystkim – i że ma doskonały charakter.

Również i to, że Bóg jest jeden. To znaczy, że jest istotą pojedynczą, jedyną szczytową Istotą, która jedynie posiada wszechwiedzę, która jedynie jest wszechobecna, która jedynie jest wszechmocna i które jedynie jest święta. Pismo ujawnia nam również, że Bóg ma trynitarną naturę, to znaczy, że Bóg wiecznie istnieje w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Widzimy tą prawdą o Bogu objawioną w całym Piśmie.

Poniżej znajduje się lista fragmentów opisujących Bożą naturę i atrybuty. Bóg chce, abyśmy wiedzieli te rzeczy, ponieważ objawił je nam. Poszczególne kategorie nie są przedstawione dokładnie, to tylko przykłady.

* W swojej naturze

o Bóg się nie zmienia – 4 Moj. 23:19; Mal. 3:6; Jk 1:17
o Bóg nie ma granic – 1 Król 8:27; Jer. 23:23-24
o Bóg jest wieczny – Psalm 90:2; 1 Tym. 1:17
o Bóg jest jeden – V Moj. 6:4; 1 Kor. 8:4
o Bóg jest trynitarny – Mat. 28:19; 2 Kor. 13:14.
o Bóg jest najczystszym duchem- Jn 4:24
o Bóg jest niewidzialny – 1 Tym. 1:17
o Bóg jest prawdą -Psalm 117:2; Jer. 10:10
o Bóg jest światłością – 1 Jn 1:5
o Bóg jest nieskończony – Jer. 23:24; Psalm 147:5
o Bóg jest niezrównany– Iz 40:13-25
o Bóg jest doskonały- 1 Krl. 8:27; Psalm 139

* Atrybuty Boga

o Bóg jest miłością – 1 Jn 4:8,16
o Bóg jest miłosierny – II Moj. 34:6; Psalm 67:1; Jk 5:11
o Bóg jest przebaczający – Dan. 9:9; Ef. 1:7; Psalm 86:5
o Bóg jest wszechwiedzący 1 Jn 3:20
o Bóg jest wszechobecny – Psalm 139:7-12
o Bóg jest wszechmocny – Jer. 32:17,27
o Bóg jest nie do pojęcia – Rzym. 11:33; Psalm 145:3
o Bóg jest najmądrzejszy – Rzym. 16:27; Judy 25
o Bóg jest najświętszy – Iz. 6:3; Obj. 4:8
o Bóg jest najbardziej wolny – Psalm 115:3
o Bóg jest absolutem – Iz.44:6; Dzieje 17:24-25
o Bóg jest stwórcą – Iz. 40:12,22,26

Zastosowanie

Dzięki poznaniu Jego atrybutów i charakteru w takim stopniu jak to jest tylko możliwe dla nas, możemy znacznie lepiej prezentować Go innym i możemy również bardziej właściwie bronić chrześcijańskiej wiary przed fałszywym nauczaniem. Weźmy na przykład mormonizm. Uczy on, że Bóg był kiedyś człowiekiem w innym świecie i, że został wywyższony do boskości, przyszedł na świat i ciągle jest w fizycznej formie człowieka. Oznacza to, że Bóg mormonów jest zmienny. Zatem, doktryna mormonów sprzeciwia się Pismu, które mówi, że Bóg nie zmienia się (Mal 3: 6). Co więcej, ponieważ Biblia mówi, że Bóg jest Duchem ( Jn 4:240, doktryna mormonów o tym, że Bóg istnieje w formie człowieka nie może być prawdziwa. Dalej są też Świadkowie Jehowy, którzy odrzucają doktryną o Trójcy. Podobnie jak w przypadku mormonów, widać jasno, że również są w błędzie.

Jak zwykle w takich przypadkach, musimy znać prawdę bronić jej, rozpoznawać błędy i uczyć prawdy. Nie możemy właściwie pouczać innych, jeśli sami nie mamy dobrego fundamentu.

сайт

Bóg jest niezmienny. Znaczy to nie tylko to, że on się nie zmienia, lecz to, że On nie może się zmienić, jest zawsze taki sam. Nie wzrasta w mądrości, poznaniu czy mocy. Jest wiecznie stały, wiecznie doskonały i wiecznie taki sam.

– „Zaiste ja, Pan, się nie zmieniam, lecz i wy nie przestaliście być synami Jakuba” (Mal. 3:6).
– „Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały zastępuje z góry od Ojca światłości; u niego nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia.”(Jk 1:7).
– „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki” (Heb. 13:8).

Bóg się nie zmienia w Swojej naturze, atrybutach, planach i poznaniu. Zatem, możemy logicznie wywnioskować, że Boża natura jest doskonała. Gdyby nie była doskonała to mogłaby się zmieniać. Gdyby mogła się zmieniać to mogłaby zarówno rozwijać się jak i pogarszać. Lecz skoro Bóg jest niezmienny, jest doskonały to nie może stać się lepszy ani gorszy. Nie ma żadnego rozwoju w tym, czym Bóg jest.

Znaczy to również, że Jego atrybuty nie mogą się zmieniać: Jego świętość jest zawsze święta; Jego poznanie jest zawsze doskonałe; Jego miłość, miłosierdzie i łaska nie mogą się zwiększyć lub zmniejszyć w czasie. Jego dobroć jest doskonała. On jest niezmienna doskonałością.

Czy Jezus zmienił się?

Jezus jest Słowem, które stało się ciałem (Jn 1:1, 14), wzrastał w mądrość i posturze (Łuk. 5:520. Znaczy to, że Jezus uczył się i zmieniał w czasie. Skoro jednak jest Bogiem w ciele to jak może zmieniać się i uczyć czy wzrastać? Czy to nie wskazuje na to coś przeciwnego czy na to, że Jezus nie jest Bogiem?
Nie, nie wskazuje. Jezus ma dwie natury: Boga i człowieka. Jezus jest zarówno boski jak i ludzki, i jako człowiek współdziała z ograniczeniami ludzkiej istoty – został urodzony, wzrastał i uczył się. Lecz musimy zrozumieć, że w tajemnicy wcielenia, Słowo nie zmieniło się; że boskość Chrystusa nie zmienia się. To człowieczeństwo Chrystusa wzrosło i uczyło się. Zatem, widzimy, że osoba Jezusa wzrastała w odniesieniu do jego człowieczeństwa, a nie Jego boskości.

Zastosowanie

Ponieważ Bóg się nie zmienia i ponieważ On wie wszystko to możesz znaleźć odpoczynek w poznaniu, że Jego plany wobec ciebie są doskonałe. Nie robi błędów ani się nie uczy. Od wieczności Jego poznanie było doskonałe i gdy tworzył wszechświat i umieścił w nim ciebie, zrobił tak mając w tym jakiś cel. Nie jest zaskoczony ludzkimi decyzjami, ani nie zamierza z ciebie zrezygnować. Ukochał cię na wieki w niezmienny i doskonały sposób.

оптимизация сайта что такое

1,1 Co było od początku, co słyszeliśmy, co oczami naszymi widzieliśmy, na co patrzyliśmy i czego ręce nasze dotykały, o Słowie żywota –
1,2 a żywot objawiony został, i widzieliśmy, i świadczymy, i zwiastujemy wam ów żywot wieczny, który był u Ojca, a nam objawiony został –

Poznawalność Boga jest jedną z najważniejszych cech wszystkich religii. Jeśli przyznajemy, że Bóg istnieje, to musimy zapytać o to, co możemy o Nim wiedzieć? Jeśli możemy się o Nim cokolwiek dowiedzieć to czy możemy przeżywać Jego obecność? Jeśli tak to w jaki sposób może to na nas wpłynąć? Jeśli możemy wiedzieć coś o Bogu to jak poprawne może być nasze poznanie Jego, ponieważ możemy Go opisać tylko w takich terminach, które są nam znane. Jeśli Bóg jest nieskończony, a my jesteśmy ograniczeni to czy poznanie nieskończonego Boga w ogóle jest możliwe? Czy Bóg jest aż tak „inny”, że aż całkowicie niepoznawalny?

Oto kilka pytań, które powstają, gdy zajmujemy się poznaniem Boga. Odpowiedzi są różne. Są tacy, którzy mówią, że Bóg istnieje, lecz jest niepoznawalny, ponieważ jego natura i istota tak skrajnie różnią się od nas, że my nie mamy odpowiednich możliwości, aby właściwie doświadczać i opisywać Jego rzeczywistość. Mówią, że On nie może być poznany, a co dopiero przeżywany. Inni zaś, mówią, że Bóg może być poznany tylko przez wnioskowanie, podobnie jak obserwacja krateru w ziemi daje pewne wnioski o sile uderzenia, lecz nie daje możliwości zobaczenia przedmiotu, który go utworzył. Jeszcze inni twierdzą, że możemy poznać i doświadczać Boga. Oczywiście, chrześcijanie potwierdzają ten punkt widzenia.

Co mówi na ten temat Biblia?

Job 11,7 Czy możesz zgłębić tajemnicę Boga albo zbadać doskonałość Wszechmocnego?
11,8 Wyższa jest niż niebiosa – cóż poczniesz? Głębsza jest niż kraina umarłych – cóż ty wiesz?
11,9 Jej miara jest dłuższa niż ziemia, a szersza nawet niż morze

Iz. 55,8 Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan,
55,9 lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze.

Pismo wyraźnie uczy nas, ze Bóg jest Wszechmogący (Job.11:7), że jest niepojęty (Ps. 145:3), nieskończony (Ps.147:5) i całkowicie „inny”. A jednak Biblia mówi również, że Bóg jest poznawalny (Jn 17:3; Gal 4:8-9). To znaczy, że choć nie możemy Go poznać wyczerpująco to jednak możemy znać Go na takim poziomie, jaki jesteśmy w stanie pojąć, nawet jeśli jest to ograniczone do naszych skończonych możliwości. Na przykład, możemy wiedzieć o tym, że Bóg jest miłością (1 Jn 4:8), że jest duchem (J 4:240), że komunikuje się z nami (2 Moj. 20). Cokolwiek to oznacza możemy znać Go, ponieważ On sam objawił Siebie samego w taki sposób, który jest dla nas zrozumiały.

Ponieważ Bóg nie jest aż tak niepojęty i olbrzymi, to, co najlepszego Bóg mógł dla nas zrobić, abyśmy Go poznali to objawić nam Siebie samego w słowie i czynach. Taka jest dokładnie przyczyna wcielenia. Jezus jest boską, druga osobą Trójcy, Słowem, które stało się ciałem. „Na początku było Słowo i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo… a Słowo ciałem się stało” (J 1:1, 14). Jezus dokładnie reprezentuje Boga (Hebr. 1:3) i jest jedynym, który może objawić Boga (Mat. 11:27). A zatem nasza całkowita zdolność do poznania Boga jak i do doświadczania Go całkowicie spoczywa w Jezusie. Powtórzmy, możemy poznać Boga przez Jezusa. „Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna syna tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu syn zechce objawić” (Mat 11:27)

Zatem, można poznać Boga, ponieważ On Sam pokazał nam drogę poznania w taki sposób, który może być zrozumiały. Jezus, który jest Bogiem w ciele (Jn 1:1, 14; 20:28; Kol 2:9; Flp 2:5-8; Hebr 1:8) jest najlepszym objawieniem Boga w słowie i uczynku i możemy ufać temu, jak Bóg się objawił. Z powodu wcielenia, możemy mieć relację z Bogiem, ponieważ wejście w relację z Jezusem, jest wejściem w relacje z Bogiem: „wierny jest Bóg, który was powołał do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (1 Kor. 1:9)

Objawienie ogólne.

Oprócz Biblii jest inny sposób w jaki Bóg może być poznany, choć w znacznie mniejszym stopniu – poprzez stworzenie: „bo niewidzialna Jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo , mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem, tak że nie mają nic na swoją obronę” (Rzym 1:20).

Biblia mówi nam, że nawet ci, którzy Biblii nie mają mogą trochę Boga poznać. Nie znaczy to, że oni mogą sobie wyobrazić Boga jako Trójcę czy Jezusa jako Boga w ciele, lecz mogą dojść do tego, że potrzebują odkupienia, aby uciec od Bożego gniewu, lecz mogą, spoglądając na stworzenie wywnioskować, że Bóg istnieje.

Nie mają, zatem, żadnej wymówki. Wiedzą, że jest Bóg nawet jeśli tak wielu tłumi prawdę tego poznania przez swoją grzeszność.

W dodatku do dowodów stworzenia, samo poznanie Bożej egzystencji jest zasiane w sercu wszystkich ludzi: „Ponieważ to, co o Bogu wiedzieć można jest jawne, ponieważ Bóg im to objawił” (Rzym 1:19).

Zastosowanie.

Jezus jest odpowiedzią na pytania dotyczące tego, czy możemy cokolwiek wiedzieć o Bogu i czy możemy Go doświadczać (przeżywać). Jezus jest drogą do Boga (Jn 14:6) i Tym, który objawia nam prawdę o Bogu (Mat 11:27). Czy możemy, zatem, znać i doświadczać Boga? Tak, możemy, poprzez Jezusa. Jest to posłanie prawdy, które musimy przekazywać światu.

Jest tak również dlatego, że Biblia mówi, że każdy, dzięki stworzeniu, może poznać, że jest Bóg i że ludzie mają wpisane to poznanie w swoich sercach (Rzym. 1:19-20). Możesz więc mówić o tym z odwagą, wiedząc, że Duch Święty potwierdzi prawdę Bożego Słowa tym, do których mówimy. Nie znaczy to, że wszyscy będą pokutować i przyjdą do Chrystusa, lecz znaczy, że Bóg będzie potwierdzał tą prawdę. To, co zrobią z tym niewierzący zależy do nich. Ty zaś, musisz zdawać sobie sprawę z tego, że są tacy, którzy tłumią prawdę Bożą swoją nieprawością (Rzym 1:18) i oddali swoje umysły nieprawości (Rzym. 1:24-28) – to są ci, którzy nie mogą być pozyskani Słowem. Lecz nie znaczy to, że nie powinieneś mówić prawdy Bożego Słowa. Oni musza ją usłyszeć.

Nigdy też my sami nie przestaniemy się uczyć o Bogu. Bóg jest dostępny w poznaniu i doświadczeni, lecz z powodu Jego nieskończoności, nigdy nie przestaniemy uczyć się tego wszystkiego, co jest o jego cudowności i wielkości dostępne. Nabierz otuchy wiedząc, że poprzez wieczność zawsze będziemy wzrastać w zrozumieniu naszego potężnego i cudownego Pana.

topod.in

Otwarty teizm, zwany też otwartością lub otwartym widzeniem, jest teologiczną postawą zajmującą się ludzką wolną wolą i jej relacją wobec Boga i natury przyszłości. Naucza, że Bóg udzielił ludzkości wolnej woli i dlatego, aby wolna wola była rzeczywiście wolna to nie może być mowy o poznaniu przyszłości przez Boga. Otwarty teista powie ci, że jeśli Bóg wie, jaką zamierzamy podjąć decyzję to jak możemy być faktycznie wolni, gdy przychodzi czas podjęcia decyzji skoro przeciwny wybór nie może być dokonany, bo już jest „wiadomo”, co wybierzemy?

W otwartym teizmie przeważają dwa główne punkty widzenia dotyczące przyszłości: albo jest poznawalna, albo nie jest. Dla ludzi wyznających otwarty teizm stwierdzenie, że przyszłość jest poznawalna przez Boga (Bóg zna przyszłość), oznacza, że Bóg dobrowolnie ogranicza swoje poznanie wyborów z wolnej woli tak, abyśmy mogli być prawdziwie wolni. Druga postawa mówi, że przyszłość nie istnieje i nie jest poznawalna nawet przez Boga. Gregory Boyd, dobrze znany adwokat tej idei, mówi tak:

„Otwarty teista przyzna, że większość zdarzeń przyszłości jest ustanowiona na długo przed czasem ich zaistnienia, bez względu na to czy to Bóg określa wolę czy z powodu istniejących na ziemi przyczyn, lecz nie jest ustanowiona wyczerpująco. Do jakiegokolwiek stopnia przyszłość jest otwarta na decyzje wolnych składników, tam nie jest ustanowiona!”1)

Co więcej, głoszą oni, że nie odrzucają wszechwiedzy Boga. Podobnie jak klasyczni teologowie, stwierdzają, że Bóg wie wszystko, lecz różnią się w tym, że Bóg wie tylko to, co jest poznawalne, a ponieważ przyszłość jeszcze się nie wydarzyła to nie może być wyczerpująco przez Boga poznana. Zamiast tego, Bóg zna wyczerpująco tylko współczesność wraz ze skłonnościami, pragnieniami, myślami i nadziejami wszystkich ludzi. Co więcej, w otwartym teizmie Bóg może popełniać błędy, ponieważ nie zna wszystkich szczegółów, które mogą się wydarzyć w przyszłości. Zgodnie z nimi Bóg również podejmuje ryzyko i dostosowuje się do wyborów wolnej woli człowieka.

Proste czytanie Pisma

Otwarci teiści głoszą, że najlepiej czytać Biblie w jej prostym znaczeniu wszędzie tam, gdzie to możliwe.
Jest to dobre na początek, lecz nie zawsze tak można. Są takie miejsca, które nie mogą być czytane wprost i muszą być interpretowane w świetle innych fragmentów. Zgadzają się z tym, lecz skoro uczą, że Bóg nie wie wszystkiego, co będzie w
przyszłości, bądź, że przyszłość nie jest poznawalna, to gdy docierają do miejsc, w których Bóg ustępuje, żałuje czy doświadcza ludzi, twierdzą, że najlepiej jest to czytać wprost. W ten sposób znajdują wsparcie dla twierdzenia, że Bóg się uczy, robi błędy i podejmuje ryzyko. Problemem ich są wcześniej przyjęte założenia na różne teksty bez ich odniesienia do innych fragmentów, które zaprzeczają takim założeniom. Na przykład…

Biblia mówi w 1 Jn. 3:20 „…Bóg jest większy niż nasze serca i wie wszystko”. Podobnie w 1 Sam 15:29 Biblia mówi: „Ale doprawdy ten, który jest chwałą Izraela, nie kłamie i nie żałuje, bo nie jest człowiekiem, aby żałować”. Oczywiście proste znaczenie tych tekstów jest oczywiste; widzimy, że Bóg wie wszystko, a nie tylko teraźniejszość i widzimy, że Bóg nie zmienia swojego zdania. A jednak otwarty teista powie nam, że Bóg nie wie wszystkiego i że zmienia zdanie. Oczywiście, te wersety wymagają badania kontekstowego i w świetle innych wersetów, lecz istota jest wyraźna, otwarty teista ma przyjęte z góry pewne założenia jak interpretować Biblię i te założenia nie zawsze są spójne z Pismem. W rzeczywistości są sprzeczne z Pismem.

Twierdzą, że mają poparcie w Biblii cytując te fragmenty, z których wydaje się wynikać, że Bóg zmienia zdanie (II Moj..32:14) jest zdziwiony (Iz. 5:3-7) i sprawdza ludzi, aby zobaczyć co zrobią (1 Moj. 22:12). Oczywiście nie podchodzą odpowiednio do kontrargumentów, które odpowiadają na ich obiekcje. Na przykład, Bóg często zadaje pytania, na które zna odpowiedzi, jak: „Gdzie jesteś, Adamie?” (1 Moj. 22:12). Czy mamy uwierzyć, że Adam zginął Bogu w ogrodzie Eden? Oczywiście, że nie. Niemniej otwarty teista nie ma problemu z wybieraniem tych zasad, w które wierzy i stosuje do interpretacji Biblii. Jakby tego było mało, czasami twierdzą, że ortodoksyjne chrześcijaństwo uległo wpływom pogaństwa:
„Podczas, gdy niektórzy (ze mną włącznie) utrzymują, że klasyczny rozwój poglądu na Boga uległ filozofii pogańskiej, klasyczni teolodzy zawsze twierdzili, że jest on głęboko zakorzeniony w Biblii’. 2)

Oczywiście problemem jest to, że otwarty teizm wyraźnie odrzuca wiele jasnych interpretacyjnie wersetów, błędnie podchodzi do kontrargumentów i sam jest pod wpływem pogaństwa, ponieważ stoi za tezą o Bogu, który się zmienia, robi błędy i uczy się.

Podstawowe zasady otwartego teizmu.

Podstawowe zasady otwartego teizmu są następujące. Należy pamiętać o tym, że te zasady otwarty teista wyznaje przy interpretacji Biblii.

1. Największym atrybutem Boga jest miłość
A) Ten atrybut jest często wynoszony ponad inne Jego atrybuty i jest używany do interpretacji Boga w taki sposób, jakby był kosmicznym dżentelmenem, który chce, aby wszyscy byli zbawieni i narzeka nad ich stratą.

2. Ludzka wola jest prawdziwie wolna w wydaniu libertariańskim (The
Libertarian Party – partia działająca w USA – przyp. tłum.), czyli:
A) Wola człowieka nie jest ograniczona przez jego grzeszną naturę lecz jest jednakowo zdolna do podejmowania wyborów między różnymi możliwościami.
B) W przeciwieństwie do powyższego kompatybilna koncepcja wolnej woli stwierdza, że osoba jest ograniczona i pod wpływem swojej natury i, że ta natura nie tylko wpływa na wybory wolnej woli, lecz również ogranicza zdolność do równego wybierania między różnymi możliwościami.

3. Bóg nie zna przyszłości.
A) Jest tak albo dlatego, że przyszłość nie istnieje, albo…
B) Dlatego, że Bóg nie zna przyszłości nawet wtedy, gdy może być ona poznana.

4. Bóg podejmuje ryzyko
A) Ponieważ Bóg nie zna w sposób wyczerpujący przyszłości, musi podejmować ryzyko wobec ludzi, których przyszłe wybory wolnej woli nie są poznawalne.

5. Bóg uczy się.
A) Ponieważ Bóg nie zna wyczerpująco przyszłości, uczy się w miarę jak rzeczywistość przyszłości pojawia się.

6. Bóg popełnia błędy
A) Ponieważ Bóg nie wie wszystkiego i ponieważ ma do czynienia z wolną wolą stworzeń (których przyszłe wybory nie są Mu znane), Bóg może popełniać błędu w zajmowaniu się ludźmi. Zatem, Bóg zmienia odpowiednio swoje zdanie.

7. Bóg zmienia swoje zdanie.
A). Bóg może zmienić zdanie w zależności od tego, czego się uczy i co odkrywa w miarę jak ludzie działają. Zazwyczaj Bóg zmienia zdanie, gdy zostanie zaskoczony przez coś, czego nie planował lub nie oczekiwał.

Jak myślisz, co mówi Bóg otwartego teizmu?

Ponieważ otwarty teizm naucza, że Bóg uczy się i popełnia błędy, jest możliwe, że mamy tutaj nieskończenie mądrego Boga wszechświata, który mów takie rzeczy jak:

* „Ooops”
* „Uh, oh.”
* „Wow, to było zaskakujące.”
* „Miałem nadzieję, że to zadziała..”
* Nie wyszło to na dobre, prawda? „
* „Następnym razem spróbuję to naprawić”.
* „Odpowiedziałbym na twoją modlitwę, ale nie wiem, co się jeszcze wydarzy”.

Jest to humorystyczny sposób zilustrowania istoty. Bóg otwartego teizmu nie jest wszechwiedzący, robi błędy, uczy się i wzrasta. To wywołuje problem co do tego, czy należy ufać Bogu, który popełnia błędy. Czy chciałbyś zaufać bogu, który jest robi głupstwa?

Ortodoksyjne chrześcijaństwo.

Historyczne ortodoksyjne chrześcijaństwo twierdzi, że Bóg wie wszystko, nawet całość przyszłości, wyczerpująco. 1J 3:20: „.. ponieważ większy jest Bóg niż nasze serca i wie wszystko”. Podobnie Piotr mówi do Jezusa w ew. J 21:17: „…Panie, ty wszystko wiesz, wiesz, że cię kocham…” Boża suwerenność jest w Piśmie nauczana bardzo wyraźnie a Jego suwerenność związana jest ściśle z Jego wszechmocą. Ortodoksyjne chrześcijaństwo uczy, że Bóg jest pełen miłości, że jest tak bardzo zaangażowany, że zniża się do naszego poziomu i współdziała z nami na poziomie, który możemy zrozumieć, lecz to wszystko dzięki Bogu działającemu ze stworzeniem, które jest ograniczone i grzeszne. Bóg musi pracować na naszym poziomie, ponieważ my nie jesteśmy w stanie pracować na Jego.

Bóg i czas

Pytanie o Boże poznanie przyszłości jest niezwykle ważne, ponieważ zajmuje się faktyczną definicją Bożej natury w odniesieniu do samej natury przyszłości. Czy Bóg zna przyszłość czy nie? Czy Bóg istnieje w przyszłości czy nie? Czy Bóg jest ograniczony do teraźniejszości czy nie? Odpowiedzi na te pytania odzwierciedlają samą naturę i możliwości Bożej egzystencji. Otwarty teista wymusza opis Boga, który redukuje poznanie, które ma Bóg o wszystkim: przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, do Boga, który nie wie wszystkiego na temat przyszłości. Wszechobecność Boża jest również zagrożeniem dla otwartego teizmu, ponieważ odrzucają oni istnienie przyszłości a zatem odrzucają wszechobecność Boga w przyszłości. Lecz, dla Boga nieznajomość przyszłości jest jednoznaczna z Jego nieobecnością w przyszłości. Oznacza to, że Bóg jest ograniczony przez czas. To, oczywiście, jest nauczanie fałszywe, lecz w taki właśnie sposób naucza otwarty teizm.

Wniosek

Jeśli doszlibyśmy do wniosku, że bóg otwartego teizmu jest prawdziwy to, czy przyniosła by ci pocieszenie wiedza, że Bóg się uczy i, że nie zna wyczerpująco przyszłości, że czeka na to, co ludzie zrobią? W jaki sposób wpłynęłoby to na twoje modlitwy. Czy Bóg ma nadzieję, na to, co najlepsze, reagując na działania ludzi i pracując wokół nich, aby coś się działo? Czy wtedy mógłbyś faktycznie polegać na Bogu, że jest suwerennym, zaangażowanym Panem wszechświata? Nie sądzę.

Otwartość jest niebezpiecznym nauczaniem, które umniejsza suwerenność, majestat, nieskończoność, poznanie, istnienie i chwałę Boga, a wynosi naturę i stan ludzkiej wolnej woli. Pomimo, że otwarty teista nie powie wprost, że takie rzeczy mają miejsce to bez słów widać, że Bóg otwartego teizmu nie jest nawet w najmniejszej części tak poznawalny ani tak wszechobecny jak Bóg ortodoksyjnego chrześcijaństwa.

Więcej na temat otwartego teizmu znajdziesz na stronach CARM (www.carm.org)
___________
1. Boyd, Gregory A., God of
the possible, (Grand Rapids, Michigan: Baker Books), 2001.

topodin

Panteizm twierdzi, że Bóg jest identyczny z naturą. O ile deizm mówi, że Bóg jest odrębny i niezaangażowany w świecie to panteizm mówi, że Bóg jest światem. Oznacza to, że w istocie wszystko jest jednym i, że Bóg, wszechświat, materia, ludzie itd., to wszystko jest jedną i tą samą istotą. Zatem wszystko jest jednym i jedno jest wszystkim. Panteiści widzą ludzi jako będących częścią natury, postrzegają wszechświat jako skrajną rzeczywistość i przedmiot czci. Większość taoistów jest panteistami jak również buddyści, uniwersaliści itp. Gdy panteista mówi o czci dla wszechświata to nie mówi o istnieniu nadnaturalności. Nie ma nieba, piekła, nie ma wcielenia Syna. Jest tylko uniwersalna istota i któregoś dnia wszystko wróci do tej istoty, a my zostaniemy zaabsorbowani do tego. Jesteśmy naturą i natura jest nami. Znaczy to, że stworzenie jest emanacją Bożej egzystencji. Zatem dobro i zło płynie z uniwersalnej istoty, która jest wszechświatem. Lecz generalnie panteiści trzymają się tego, że zło jest iluzją, co jest oczywiście, problematyczne, ponieważ nie ma niczego iluzorycznego w morderstwie, gwałcie itd.

Panteiści czasami odwołują się do wartości swojej pozycji na podstawie intuicji, mistycznego rodzaju świadomości łączącej z wszechświatem. Postrzegają Boga jako absolutnie transcendentnego, lecz to oznacza

Panenteizm

Pananteizm różni się od panteizmu. Jest to wiara w to, że Bóg jest w świecie, podczas gdy panteizm stwierdza, że Bóg jest światem. Wspólne analogie znajdujemy w relacjach miedzy duszą i ciałem. Dusza jest w ciele. Nie jest ciałem. Podobnie, wszechświat jest ciałem Boga. Niemniej Bóg nie jest odrębny od świata jak uczy teizm, lecz jest we wszechświecie, jest jego częścią. Ponieważ Bóg jest w świecie i jest równocześnie na zewnątrz świata, pananteizm wypracował bipolarne spojrzenie na Boga: mianowicie jeden biegun Boga jest identyfikowany z zmiennym, czasowym światem, a drugi z nieskończonym/potencjalnym istnieniem wszystkich rzeczy.

продвижение сайта

Deizm wyrósł między 16 – 18 wiekiem w centralnej Europie, lecz teraz stał się raczej mało popularny, więc raczej małe jest prawdopodobieństwo, że spotkasz wielu deistów. Niemniej jednak trzeba wiedzieć, że deista to ktoś, kto wierzy, że Bóg istnieje, lecz nie angażuje się w świat. Jest jak zegarmistrz, który robi zegarek, nakręca go i zostawia go samemu sobie, aby szedł bez dalszych jego interwencji. W deizmie, Bóg stworzył świat, „nakręcił go” i pozwala mu działać. Nie angażuje się ani w sprawy wszechświata ani ludzi. Podobnie jak zegarmistrz stworzył świat, uruchomił i oto jest. Zatem deiści odrzucają inspirację Biblii wraz z jej cudami. Odrzucają wcielenie Jezusa Chrystusa jako Boga w ciele.

Deizm może okazać się trudny do pokonania, ponieważ jeśli przedstawisz cuda Biblii, czy Jezusa jako Boga w ciele, deista po prostu odrzuci lub zignoruje wersety, które to wspierają. Zatem musisz się zająć jego założeniami. Musisz zapytać, dlaczego uważa, że Bóg nie angażuje się więcej w sprawy świata, jaka jest racjonalna podstawa jego postawy. Gdy już poda ci przyczyny zbadaj na ile są racjonalne i czy są logiczne.

Teizm

Teizm jest postawą, która mówi, że Bóg jest i że Bóg jest zaangażowany w działania na świecie, lecz, że Bóg jest odrębny od świata/ wszechświata. W teizmie, Bóg stworzył wszechświat. O ile deizm stwierdza, że Bóg istnieje to nie jest On zaangażowany. Zatem teizm zawiera w sobie zarówno chrześcijaństwo jak i mormonizm, świadków Jehowy. Światowe religie takie jak islam również podchodzą pod tą kategorię. Teiści wierzą w Boga Stworzyciela, projektanta, Istotę, która czyni cuda i jest zainteresowany sprawami świata i aktywnie bierze udział w sprawach ludzkich.topod.in