Codzienne rozważania_12.10.2026

Najbardziej nieprawdopodobny hymn

Greg Laurie
„Około północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewali hymny Bogu, a pozostali więźniowie przysłuchiwali się im” (Dz 16:25).

W tym tygodniu w rozważaniach przyjrzymy się Dziejom Apostolskim – a konkretnie ludziom, sytuacjom, spotkaniom i doświadczeniom, które położyły podwaliny pod Kościół, jaki znamy dzisiaj. Zaczniemy od jednej z najsłynniejszych scen uwielbienia w Nowym Testamencie.

Czy kiedykolwiek obudziłeś się w środku nocy, słysząc w myślach chrześcijańską pieśń lub refren uwielbienia? Jeśli tak, to całkiem dobry znak, że gromadzisz w sercu to, co Boże. Zamiast budzić się z najnowszą muzyką pop w głowie, myślisz o refrenie uwielbienia, a może nawet o wersecie z Pisma Świętego. To „pieśń na noc”, którą dał ci Bóg. I to stawia cię w całkiem niezłym towarzystwie.

Continue reading →

Codzienne rozważania_10.10.2026

Gdzie jest Bóg, kiedy czuję się samotny?

Greg Laurie
„Wczoraj w nocy stanął przy mnie anioł Boga, do którego należę i któremu służę, i powiedział: „Nie bój się, Pawle, bo z pewnością staniesz przed sądem Cezara! Co więcej, Bóg w swojej dobroci obdarzył bezpieczeństwem wszystkich, którzy z tobą płyną”” (Dz 27:23–24).

Jedną z irytujących ironii naszej współczesnej kultury jest to, że ludzie nigdy nie byli bardziej połączeni technologicznie, a jednocześnie nigdy nie czuli się bardziej samotni. Socjolodzy ostrzegają, że samotność staje się epidemią.

Samotność – poczucie osamotnienia, porzucenia lub potrzeby prawdziwej więzi – nie jest oczywiście niczym nowym. Każdy od czasu do czasu czuje się samotny. Wielu bohaterów Pisma Świętego doświadczyło samotności. Dawid był znany jako mąż według serca Bożego (zob. 1 Sm 13,14). Jednak nikt nie zmagał się z samotnością bardziej niż on. I nikt nie wyrażał uczucia samotności bardziej dobitnie niż on.

„Nawet gdy kroczę ciemną doliną, nie ulęknę się, bo Ty jesteś blisko mnie. Kij Twój i laska Twoja chronią mnie i pocieszają” (Psalm 23:4).

„Nawet jeśli ojciec mój i matka mnie opuszczą, Pan mnie przygarnie” (Psalm 27:10 NLT).

Dawid wiedział, gdzie szukać pocieszenia, gdy czuł się samotny. Apostoł Paweł również wiedział.

W Dziejach Apostolskich i listach Pawła Bóg wielokrotnie przypominał apostołowi o swojej obecności – bez wątpienia wtedy, gdy Paweł najbardziej jej potrzebował. Bóg zna potrzeby swojego ludu przed nami i wie dokładnie, jak i kiedy je zaspokoić.

W Dziejach Apostolskich 23 Paweł staje w obliczu wrogiego przesłuchania przed żydowską radą wyższą, a następnie zostaje zabrany do koszar. Jeśli kiedykolwiek ktoś potrzebował dodatkowego zapewnienia, to właśnie Paweł w tym momencie. Co więc uczynił Bóg? „ Tej nocy Pan ukazał się Pawłowi i rzekł: «Nabierz otuchy, Pawle! Jak stałeś się dla mnie świadkiem tutaj w Jerozolimie, tak i w Rzymie musisz głosić Ewangelię»” (werset 11 NLT).

Pod koniec swego życia, pisząc do Tymoteusza z więzienia w Rzymie, Paweł powiedział: „Ale Pan stanął przy mnie i dodał mi siły” (2Tym 4:17 NLT).

Bóg zapewnił Pawła o swojej obecności w trudnych chwilach – i to samo zapewnia nas.

Możesz nabrać otuchy w obliczu niebezpieczeństwa, niepewności czy samotności, bo Bóg jest z tobą. Kiedy twoje serce się załamuje, kiedy wydaje ci się, że twoje życie się rozpada, musisz pamiętać, że Pan jest tam z tobą.

Nie jesteś sam. Pan nie uchroni cię przed burzami życia. Nie uchroni cię przed chwilami samotności. Ale będzie z tobą przez cały czas.
Możesz Go nie widzieć. Możesz nie słyszeć Jego słów. Ale jeśli się skupisz, usłyszysz cichy, delikatny głos Boga. Możesz go znaleźć w każdej chwili w Jego Słowie.
Możesz wiedzieć, że nie jesteś sam.

| 12.10.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak Bóg może działać w twoim życiu, kiedy czujesz się samotny?

Złote myśli – 1

Przez lata zebrałem wiele cytatów, przemyśleń i poczyniłem wiele obserwacji, które zapisałem. Lubię od czasu do czasu do nich wracać i ponownie je czytać, odkrywając nowe prawdy albo po raz kolejny śmiać się z tych samych rzeczy. Pomyślałem więc, że być może również Wy z przyjemnością przeczytacie niektóre z nich. Jeśli wiem, kto jest autorem danego stwierdzenia, podaję jego nazwisko. Moje własne obserwacje pozostawiam bez podpisu. Są tu rzeczy głębokie i skłaniające do refleksji, ale również humorystyczne… mam nadzieję, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Na początek jednak kilka mądrych słów o małżeństwie:

Poślubiasz kogoś, kto różni się od ciebie. To nie jest problem, który trzeba naprawić. To człowiek, którego należy poznać i od którego należy się uczyć.

(Mówi John) W ciągu mojego 48-letniego małżeństwa z Barb, licząc do chwili, gdy to piszę, zakochiwałem się w wielu kobietach — a każda z tych kobiet, w których się zakochiwałem, była ucieleśniona w niej. To jest klucz: wciąż zakochuj się w tym, kim staje się twój współmałżonek w każdym kolejnym okresie życia, ponieważ osoba, z którą jesteś teraz, nie jest tą samą osobą, którą poślubiłeś. Wróć do pierwotnego powodu, dla którego zakochałeś się w swoim współmałżonku, a następnie odnajduj tę iskierkę na nowo w każdym kolejnym okresie życia.

Zakochałem się w mojej żonie, kiedy byliśmy nastolatkami. Zakochałem się w niej ponownie, kiedy została mamą. Zakochałem się w niej po raz kolejny, obserwując, jak wychowuje naszych trzech synów. Zakochałem się w niej ponownie, kiedy zobaczyłem i podziwiałem jej siłę oraz odporność w obliczu wielu trudności, jakie życie rzuciło nam pod nogi. Zakochałem się w niej ponownie, kiedy zobaczyłem, jak wspaniałą stała się babcią. Zakochałem się w niej w latach, gdy nasze dzieci opuściły już dom, w jej od dawna pielęgnowanym umiłowaniu prawości oraz obserwując, jak uczyniła mnie lepszym człowiekiem i lepszym naśladowcą Chrystusa. Tak, podczas mojego małżeństwa z Barb zakochiwałem się w wielu kobietach, lecz każda z nich była nią, tylko innych okresach jej życia.

Obserwacje, cytaty, przemyślenia, anegdoty

Kosiarka nie jest w stanie uciec przed pszczołą. (Osobiste doświadczenie po tym, jak podczas koszenia trawy najechałem na gniazdo ziemnych os).

Nie możesz wzmocnić słabych, osłabiając silnych. Nie pomożesz osobie pracującej na wypłatę, niszcząc tego, kto daje jej pracę. Nie możesz pomóc biednym, niszcząc bogatych. Nie możesz stałe robić za ludzi tego, co oni sami są w stanie i co powinni zrobić dla siebie. – Abraham Lincoln

Jeżeli wierzysz w Ewangelię tylko wtedy, gdy mówi to, co ci się podoba, a odrzucasz to, co ci się nie podoba, to nie wierzysz w Ewangelię, lecz w samego siebie. – Augustyn

Nie powinniśmy osądzać innych na podstawie ich czynów, lecz powinniśmy osądzać samych siebie na podstawie naszych intencji.

Twoja wartość jako człowieka nie została nadana ci na krzyż, lecz tam została zmierzona ceną, którą na nim zapłacono. Twoja wartość została ci dana w chwili, gdy zostałeś stworzony.

Bóg dokonuje rzeczy nadprzyrodzonych poprzez rzeczy naturalne, aby ludzie mogli wybrać, w co chcą wierzyć.

Continue reading →

Codzienne rozważania_09.10.2026

Co sprawia, że ​​Biblia jest tak wyjątkowa?

Greg Laurie
„Całe Pismo Święte jest natchnione przez Boga i jest pożyteczne, by uczyć nas prawdy i uświadamiać nam, co jest nie tak w naszym życiu. Koryguje nas, gdy popełniamy błędy, i uczy nas postępować właściwie” (2Tym 3:16).


Marcin Luter powiedział: „Biblia jest żywa, przemawia do mnie; ma nogi, biegnie za mną; ma ręce, chwyta mnie”.

Biblia to najwspanialsza księga, jaką kiedykolwiek napisano. To przesłanie od Boga do nas. Technicznie rzecz biorąc, Biblia nie jest pojedynczą księgą; to kompilacja sześćdziesięciu sześciu odrębnych ksiąg. Księgi te powstały na przestrzeni 1500 lat. Wśród czterdziestu autorów Biblii byli królowie, chłopi, filozofowie, rybacy, poeci i mężowie stanu. Każdy z nich został natchniony przez Ducha Świętego, aby spisać to, co zostało mu objawione, własnymi słowami.

Apostoł Piotr napisał: „Przede wszystkim wiedzcie, że żadne proroctwo w Piśmie nie pochodziło nigdy z osobistego rozumienia proroka ani z ludzkiej inicjatywy. Przeciwnie, prorocy ci byli natchnieni Duchem Świętym i mówili od Boga” (2 Piotra 1:20–21 NLT).

Apostoł Paweł napisał: „Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki prawdy i do uświadomienia sobie, co jest nie tak w naszym życiu, do poprawy nas, gdy błądzimy, i do czynienia tego, co słuszne” (2 Tymoteusza 3:16). Lepszym tłumaczeniem zwrotu „natchnione przez Boga” byłoby „tchnięte przez Boga”.

Na kartach Pisma Świętego znajdujemy najwspanialsze historie, jakie kiedykolwiek opowiedziano. Nie mam na myśli tych o „dawno, dawno temu”. Nie mówię o baśniach, legendach czy mitach. Historie w Piśmie Świętym to udokumentowane wydarzenia historyczne. Jednak Biblia nie jest jedynie księgą historyczną, choć nią jest. Biblia to nie tylko historia; to Jego historia – to znaczy historia interakcji Boga z Jego ludzkim stworzeniem.

W tym sensie Biblia jest również twoją historią. Bo gdy przyjrzysz się wielu biblijnym historiom, odnajdziesz w nich siebie. Zobaczysz, jak ludzie napotykają sytuacje, które odzwierciedlają twoje własne doświadczenia. Zobaczysz, jak reagują w sposób, który wydaje się znajomy, na dobre i na złe. Zobaczysz, jak ponoszą konsekwencje podobne do tych, których doświadczyłeś ty. Zobaczysz, jak Bóg działa w sposób, który daje ci nadzieję na twoje własne życie. Znajdziesz obietnice, których możesz się uchwycić. Znajdziesz przebaczenie, które leczy. Znajdziesz mądrość, która rezonuje. Znajdziesz ścieżki, które zaprowadzą cię tam, gdzie masz być.

Dopiero drasnę temat, wyjaśniając, co czyni Biblię tak wyjątkową. Zostawię was jednak z dwiema prawdami do dalszego zgłębienia. Po pierwsze, czytacie Biblię, aby poznać Boga, Stwórcę wszechświata, który pragnie mieć z wami osobistą i wieczną relację. Po drugie, czytacie Biblię, aby odkryć Jego plan dla waszego życia.

Jaka inna książka może wysuwać takie twierdzenia?

| 10.10.2026 >

Pytanie do refleksji: Jak sprawić, by Biblia stała się integralną częścią twojego życia?

Codzienne rozważania_08.10.2026

Czy Bóg daje drugą szansę?

Greg Laurie
„Ale gdy nadszedł właściwy czas, Bóg posłał swojego Syna, zrodzonego z kobiety, poddanego Prawu. Bóg posłał Go, aby wykupił wolność dla nas, którzy byliśmy niewolnikami Prawa, aby mógł nas przyjąć jako swoje własne dzieci” (Gal 4:4–5).

Niektórzy ludzie są żywo zainteresowani badaniem swojego drzewa genealogicznego. Być może mają nadzieję odkryć, że są spokrewnieni z kimś ważnym, sławnym lub bogatym. Czasami odkrywają rzeczy, których woleliby nie wiedzieć. Odkrywają w swoim drzewie genealogicznym dość znane postacie.

Możesz być zaskoczony, dowiadując się, że linia rodowa Jezusa Chrystusa była jednym z najbardziej zagmatwanych drzew genealogicznych wszech czasów. Zapisana dla nas w Ewangelii Mateusza 1 i Ewangelii Łukasza 3, obejmowała prostytutkę, oszustów, cudzołóstwo, kłamców, a nawet morderstwo. Musimy jednak pamiętać, że całe Pismo Święte jest natchnione przez Boga, w tym genealogie. A w genealogii Jezusa objawia się łaska Boża.

Zazwyczaj żydowskie genealogie nie uwzględniały kobiet. Jednak w genealogii Mateusza znajdujemy ich pięć: Tamar, Rachab, Rut, Batszebę i oczywiście Marię. To, co fascynuje w tych kobietach w najbardziej ekskluzywnej genealogii w historii, to fakt, że kilka z nich prowadziło się niemoralnie. To przypomina nam, że Jezus przyszedł, aby uzdrowić złamane życie i przywrócić złamane nadzieje.

Continue reading →

Codzienne rozważania_07.10.2026

Jak mogę zrobić coś dobrego dla Boga?

Greg Laurie
„Oczy Pana przeszukują całą ziemię, aby wzmocnić tych, których serca są Mu całkowicie oddane. Jakżeś był głupi! Odtąd będziesz walczył„(2Kr 16:9).

Zanim został wielkim ewangelistą, DL Moody rozmawiał z innym ewangelistą, Henrym Varleyem. Varley powiedział Moody’emu: „Świat jeszcze nie zobaczył, co Bóg uczyni z człowiekiem w pełni Mu poświęconym”.

Te słowa głęboko zapadły Moody’emu w serce. Odpowiedział mniej więcej tak: „Postaram się ze wszystkich sił, żeby być tym człowiekiem”. Był bardzo blisko odkrycia prawdy. Bóg dokonał niezmierzonych rzeczy w i przez D.L. Moody’ego. Niezliczone życia zostały przemienione dzięki jego posłudze. Można powiedzieć, że D.L. Moody był typem człowieka, który czytał Dzieje Apostolskie.

Księga Dziejów Apostolskich opowiada historię zwykłych mężczyzn i kobiet, którzy dokonali niezwykłych rzeczy, ponieważ pozwolili Bogu działać w ich życiu. Kiedy wichrzyciele w Tesalonice próbowali podburzyć tłum samozwańczych strażników przeciwko Pawłowi i Sylasowi, powiedzieli: „ Ci, którzy wywrócili świat do góry nogami, przyszli i tutaj ” (Dzieje Apostolskie 17:6). Bóg posłużył się Pawłem, Sylasem i niezliczoną liczbą innych, aby wywrócić ich świat do góry nogami. Chce posłużyć się tobą w tym samym celu.

Czy jesteś gotowy? Proces zaczyna się od powiedzenia: „Panie, chcę coś zmienić. Nie chcę, żeby ten świat mnie zmieniał. Chcę go zmienić. Użyj mnie”.

Continue reading →

Jakie było prawdziwe imię Jezusa?


Poznaj hebrajskie i greckie tłumaczenia imienia, które jest ponad wszelkie imiona.

Dr Eli Lizorkin-Girzhel

W judeo-greckim Nowym Testamencie imię Jezus jest konsekwentnie zapisywane jako Ἰησοῦς (Iēsous). Ta grecka transliteracja odpowiada hebrajskiemu imieniu Jeszua (יֵשׁוּעַ ) lub jego dłuższa forma, Yehoshua (יְהוֹשֻׁעַ ), oba te imiona były powszechne wśród Żydów w okresie Drugiej Świątyni (ok. 516 p.n.e.–70 n.e.). Imię Jeszua pojawia się w Biblii hebrajskiej prawie trzydzieści razy, odnosząc się do różnych osób (np. Ezd 3:2; Neh 3:19; 1 Kronik 24:11). Podobnie imię Jehoszua, najbardziej znane z Jozuego, następcy Mojżesza, jest dobrze udokumentowane w tekstach biblijnych (np. Lb 13:16). Imiona te, zakorzenione w hebrajskiej tradycji językowej, stanowią podstawę do zrozumienia imienia Jezus.

Etymologicznie rzecz biorąc, Jehoszua (יְהוֹשֻׁעַto nazwa złożona, pochodząca od dwóch hebrajskich słów: elementu teoforowegoיָהוּ (Yahu), skrócona forma imienia Bożego YHWH (Tetragram) i czasownik יָשַׁע (jasza’), co oznacza „zbawić” lub „wyzwolić”. Tak więc imię Jehoszua można przetłumaczyć jako „JHWH zbawia” lub „Pan jest zbawieniem”. Jeszua, w nieco innej pisowni i wymowie (יְשׁוּעָה ), skrót od imienia Jehoszua (Ezd 3:2), upraszcza wymowę, zachowując jednocześnie sedno znaczenia. Imię Jeszua jest powszechnie uważane za skróconą formę imienia Jehoszua . Dokładnej historii tego skrócenia nie należy przeceniać. W tym kontekście Jeszua może być interpretowane jako „On [Pan] zbawia” lub po prostu „zbawienie”, w zależności od niuansów składniowych.

Równorzędność imion Jeszua i Jehoszua w judeo-greckim jest znacząca. Greckie Ἰησοῦς (Iēsous) nie rozróżnia tych dwóch form hebrajskich, ponieważ językowi greckiemu brakuje precyzji fonetycznej, która odzwierciedlałaby subtelne różnice w wokalizacji hebrajskiej. Greckie Ἰησοῦς może reprezentować hebrajskie imiona w rodzinie Jeszua/Jehoszua . To samo greckie imię jest używane w odniesieniu do Jozuego, syna Nuna, w Dziejach Apostolskich 7:45 i Liście do Hebrajczyków 4:8, a także w Septuagincie (np. Jozuego 1:1). Ta ciągłość językowa podkreśla wspólną tożsamość imion w kontekstach hebrajskim, aramejskim i greckim.

Teologiczne znaczenie imienia Jezus zostało wyraźnie wyrażone w Ewangelii Mateusza: „Nadasz Mu imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1,21). Stwierdzenie to nawiązuje bezpośrednio do imienia Jeszua i jego rdzenia semantycznego,יָשַׁע (zbawić). W języku hebrajskim imię Jeszua jest fonetycznie i koncepcyjnie powiązane z rzeczownikiem יְשׁוּעָה (yeshu’ah), co oznacza „zbawienie”. Ewangelia Mateusza 1:21 zawiera wyraźną grę słów w języku greckim: po słowie Ἰησοῦν ( Iēsoun ) następuje σώσει ( sōsei) , „on zbawi”. Ta grecka gra słów oddaje zbawcze znaczenie tradycyjnie kojarzone z imieniem semickim. Ta interpretacja jest zgodna z żydowskimi praktykami nadawania imion, gdzie imiona często miały znaczenie teologiczne lub prorocze, odzwierciedlając rolę lub boski cel osoby je noszącej.

Natomiast proponowane imię „Jahszua” nie posiada żadnych poświadczeń w starożytnych źródłach hebrajskich ani aramejskich. Zwolennicy imienia „Jahszua” argumentują, że łączy ono w sobie „Jah” (skróconą formę imienia JHWH) i „szua” (od rdzenia oznaczającego „zbawiać”). Teologicznie rzecz biorąc, „Jahszua” może wydawać się atrakcyjne, ponieważ można je interpretować jako „Jah zbawia”, co nawiązuje do zbawczej roli Jezusa. Jednakże forma ta jest językowo i historycznie niespójna. Żadne znane teksty żydowskie z okresu Drugiej Świątyni ani wcześniejsze nie używają imienia „Jahszua” jako imienia własnego. Zwoje znad Morza Martwego, literatura rabiniczna i inne współczesne źródła konsekwentnie poświadczają imię Jeszua lub Jehoszua, ale nigdy imię „Jahszua”.

Continue reading →