Wizja dla Izraela_11.01.2013

AKTUALNOŚCI Z JERUZALEMU

Informacje i intencje do modlitwy za służbę Składu Józefa i za Izrael

źRóDŁO: Vision für Israel e.V. ·Tel. 0049-89-566 595·Fax 0049-089-5464 5964
e-mail: info@wizjadlaizraela.org  ·  w sieci:  visionfuerisrael.org

Piątek, 11 stycznia 2013

 „Nawróćcie się do Mnie, by się zbawić, wszystkie krańce świata, bo Ja jestem Bogiem, i nikt inny!” – Izajasz 45,22

ZIMA W IZRAELU: DUŻO DESZCZU A NAWET ŚNIEG – Izraelska służby pogodowa melduje, że tegoroczna zima daje tak dużo opadów jak od dziesięcioleci tego nie było. W tym tygodniu gwałtownie spadły temperatury, a w Jerozolimie nawet padał śnieg. Silny wiatr i ulewy notowano już w poniedziałek; zerwane zostały linie elektryczne, powalone zostały drzewa, a wiele osób zostało lekko rannych. Z prędkością 120 km/h wiało w części Jerozolimy. Na Wzgórzu Świątynnym leżały połamane gałęzie drzew; prądu brakowało w niektórych regionach w całego kraju. W poniedziałek Urząd ds. Wody zameldował o wzroście poziomu wody w Jeziorze Genezaret o 10 cm w ciągu 24 godzin. W Jerozolimie zmontowano pługi śnieżne gotowe do udrażniania dróg (Arutz 7). Spore opady w Izraelu po wielu latach suszy są skutkiem wysłuchania modlitw i powodem dziękczynienia. Proszę módlcie się nadal, żeby nie było więcej wypadków, a ludzie nie doznali uszczerbku z powodu warunków pogodowych. Módlcie się o bezdomnych, starszych i potrzebujących o schronienie i możliwość ogrzania się.  

IRAN: SPADA EKSPORT ROPY – Irański eksport ropy naftowej spadł o 40% – głównie z powodu ostrzejszych sankcji, które Zachód wprowadził z związku z programem atomowym Iranu. W poniedziałek poinformował o tym Minister ds. Ropy Naftowej Rostam Qasemi. W roku 2011 islamska republika z eksportu uzyskała 76 miliardów € dochodu, co pokryło 60% budżetu narodowego. W ostatnich 9 miesiącach odnotowano 40% spadek sprzedaży ropy i 45% spadek wpływów z tego tytułu. Przyznał to także Qasemi. Dotąd utrzymywał, że zachodnie naciski nie wpływają szczególnie na dochody Iranu z ropy. Obecnie Iran zajmuje 4 miejsce wśród krajów OPEC, za Arabią Saudyjską, Irakiem i Kuwejtem; poprzednio był drugi  (Jerusalem Post, AP).

Continue reading →

Codzienne rozważania_9.01.2013


„On musi wzrastać, mnie zaś ubywać” (J 3:30).

Czym jest wzrost duchowy? Czym jest duchowa dojrzałość? Co to znaczy iść dalej w Panu? Obawiam się, że pomieszaliśmy różne idee na ten temat. Wielu uważa, że duchowa dojrzałość to bardziej skomplikowane poznanie chrześcijańskich doktryn, większe uchwycenie biblijnych prawd, większy rozrost wiedzy o Bożych sprawach. Dużo innych tego rodzaju rzeczy jest zapisywanych jako znaki wzrostu, rozwoju i duchowej dojrzałości. Umiłowani, nic z tych rzeczy.

Głównym znakiem prawdziwego duchowego rozwoju i dojrzałości jest to: że my sami tak mało wzrośliśmy, a Pan Jezus wzrósł tak dużo bardziej. Dojrzała dusza to taka, która jest mała we własnych oczach, lecz w jej oczach Pan Jezus jest wielki. To jest wzrost. Możemy mieć ogromną wiedzę, możemy mieć wspaniałe pojmowanie doktryny, nauczania, prawdy czy nawet Pisma, a jednak być duchowo bardzo mali, bardzo niedojrzali, bardzo dziecięcy. (Istnieje ogromna różnica między byciem dziecięcym, a byciem jak dziecko.) Prawdziwy duchowy wzrost jest po prostu taki: Mnie ubywa, On wzrasta. To Pan Jezus staje się większy. W ten sposób możesz sprawdzać duchowy wzrost.

By T. Austin-Sparks from: The Cross and the Way of Life – Chapter 4  

_________________________________________________________________________

8 stycznia | 10 stycznia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

раскрутка сайта в ростове

Dziesięć srebrników i koszula

Paris Reidhead (usługa z roku 1966)

W wersji dźwiękowej i z obrazem: TUTAJ

Pytanie, które musisz sobie zadać jest takie:

Czy Bóg jest celem, czy jest środkiem (do czegoś)?

Zdecydować musisz ty sam, czy postrzegasz Boga jako CEL czy jako środek/sposób/metodę.

HUMANIZM

Humanizm mówi nam, że celem wszelkiego istnienia jest szczęście człowieka, tak więc, zgodnie z humanizmem, zbawienie jest tylko sprawą uzyskania całego szczęścia, jakie tylko możesz pozyskać z życia.

Fundamentaliści mówią tak: „Wierzymy w natchnienie Biblii! Wierzymy w boskość Jezusa Chrystusa! Wierzymy w piekło! Wierzymy w niebo! Wierzymy w śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie Chrystusa”. Lecz pamiętajmy, że dzieje się to w atmosferze humanizmu (początek XIX wieku – przyp.tłum.), a humaniści mówią, że najważniejszym celem istnienia jest szczęście człowieka. Nie trzeba więc było dużo czasu, aby stało się tak, że fundamentaliści poznawali siebie nawzajem po tym, że mówili: „Wierzymy w te rzeczy!” W przeważającej części byli to mężowie, którzy spotkali Boga, lecz, widzicie, nie minęło wiele czasu, gdy mówili: „To są rzeczy, które decydują o tym, że jesteśmy fundamentalistami!”, a następne pokolenie mówiło już: „Tak stajemy się fundamentalistami! Uwierz w natchnienie Biblii! Uwierz w boskość Chrystusa! Uwierz w Jego śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie! I stań się w ten sposób fundamentalistą”. I tak doszło do naszego pokolenia, gdzie cały plan zbawienia został sprowadzony do tego, aby uzyskać intelektualną zgodę na kilka doktrynalnych twierdzeń a człowiek był uważany za chrześcijanina, ponieważ mógł powiedzieć „Uhah” w trzech czy czterech miejsca, gdy go pytano. Jeśli wiedział, gdzie należy powiedzieć „uhah”, ktoś mógł pacnąć go w plecy, potrząsnąć ręką, uśmiechnąć się szeroko i powiedzieć: „Bracie, jesteś zbawiony!” Tak więc zbawienie zostało sprowadzone do zwykłej zgody na jakiś schemat czy formułę, a celem tego zbawienia było szczęście człowieka, ponieważ wdarł się humanizm.

Liberał powiada, że końcem religii jest uszczęśliwić człowieka za jego życia, a fundamentalista mówi, że końcem religii jest uszczęśliwienie człowieka, gdy umrze.

…. aż trafiamy na coś takiego:

„Przyjmij Jezusa, abyś mógł iść do nieba! Nie chcesz iść do tego starego, brudnego, obrzydliwego płonącego piekła, kiedy jest piękne niebo w górze! Przyjmij teraz Jezusa, abyś mógł iść do nieba!”

Continue reading →

Codzienne rozważania_8.01.2013

„Umarł jeden za wszystkich, aby ci, którzy żyją, nie dla siebie żyli, lecz dla Niego” (2Kor 5:15 NIV).

Chrystusa możemy znać wyłącznie według Ducha, tak że Chrystus jest dla nas w tym okresie działania Bożego, duchowy w tym sensie, że możemy znać Go czy mieć z Nim do czynienia jedynie będąc w tym Duchu. „Dlatego już odtąd nikogo  nie znamy według ciała,; a jeśli nawet znaliśmy Chrystusa według ciała, to teraz już nie znamy” (2Kor 5:16). On jest znany według Ducha. Nasze zasoby są duchowe, narzędzia naszej walki są duchowe. Wszystko ma przychodzić do nas z góry. Wielkim wysiłkiem przeciwnika, stale i wciąż skutecznym w tym okresie, jest sprowadzenie rzeczy Bożych na dół, aby przyczepić je do tego świata, przyczepić do tej ziemi, aby stały się czymś tutaj…

Wystarczy, abyś przeczytał Jana, aby zobaczyć, jak bardzo wszystko jest odłączone, jak wszystko jest podniesione i opróżnione z tego świata, jak wszystko wiąże się z faktem, że Chrystus jest w niebie, i że ludzie Pańscy tam są, a nie tutaj; tutaj, lecz nie znani; na tym świecie, lecz nie z niego; tajemniczy ludzie na tym świecie, tak dalecy od tego świata…nierozpoznani, nieznani. A jednak właśnie dlatego, właśnie z tego powodu, jest to największa potencjalnie siła, jaką ten świat zna: duchowi, ukryci, tajemni ludzie Boży na tym świecie. Uchwycić chrześcijaństwo i ukształtować go, nadać mu ramy i usystematyzować, skrystalizować i uczynić z niego jakiś ruch tutaj, z korzeniami tutaj, ze wszystkimi swymi powiązaniami, jakie człowiek jest w stanie dostrzec, docenić i dowieść; zarejestrować się w powszechnej świadomość tego świata, jako coś ważnego. To wszystko jest sprzeczne ze Słowem Bożym i jest sprzeczne z duchowym życiem i duchową mocą. Chrystus jest w niebie, my zostaliśmy wyniesieni, przeniesieni, posadzeni wraz z Nim w okręgach niebieskich. Celem naszej obecności na tym świecie jest tylko niesienie świadectwa, dzięki któremu inni zostaną zabrani z tych krajów, ludzie dla Jego imienia.

Oryg.: T. Austin-Sparks from: That Which Was From The Beginning – Chapter 1

_________________________________________________________________________
7 stycznia | 9 stycznia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

раскрутка

Codzienne rozważania_7.01.2013


„Każdy, kto się nie wyrzeknie wszystkiego, co ma, nie może być uczniem moim” (Lu 14:33).

Niczego nie można prawdziwie ugruntować, dopóki nie zostanie to poddane Krzyżowi i nie otrzyma znaku Krzyża na sobie. Zrozumiałeś to? Nawet jeśli mogło to być dane tobie od Boga, nadal istnieje zagrożenie ze strony tego czegoś, co jest w nas samych a co koliduje z tym, co dał nam Bóg. Wkradamy się do tego, aby to jakiś sposób było nasze. To Ego! To ciało! Och, tak, Bóg daje nam służbę, my ją łapiemy, stajemy się zazdrośni o naszą służbę i obawiamy się ludzi, którzy wchodzą nam w drogę i zabierają nam naszą służbę; ingerujących w naszą służbę. Ciało powstaje w taki i inny sposób, na wielu innych kierunkach i w różnych powiązaniach. Bóg coś robi, a następnie my w to wchodzimy, stajemy się widoczni.

W taki czy inny sposób to ciało nie może utrzymać się z dala, nawet jeśli Bóg czyni coś przy pomocy cudu. My zamieniamy to na uwielbienie i wynagrodzenie dla naszego ciała, więc nawet to, co Bóg może dać – a być może myślisz o innych rzeczach, które Bóg może dać – nie może zostać ugruntowane, dopóki nie zostanie poddane i nie ma znaku śmierci dla siebie; jedynie wtedy jest żywe dla Boga, tylko wtedy my jesteśmy żywi dla Boga, bez względu na to, o co chodzi. Krzyż jest sposobem Życia w każdej dziedzinie i jak tylko Krzyż zostanie usunięty przez to, co pod Krzyżem woła: „Nie, nie!” natychmiast wyłazi to na wierzch, spotykamy się własnym życiem tego, dusimy to życie, ograniczamy je. Nie tylko zatrzymujemy postęp, lecz pomniejszmy Boży zamiar pomnażania. Dlaczego Bóg nie może wzrastać? Odpowiedź jest jasna i zdecydowana: W taki czy inny sposób człowiek wszedł w sprawy Boże i skierował je ku sobie. Krzyż nie został utrzymany na właściwym miejscu, aby dać Bogu wyraźną, pełną i wolną drogę działania.

Oryg.: T. Austin-Sparks from: The Cross and the Way of Life – Chapter 4

_________________________________________________________________________
 
6 stycznia | 8 stycznia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

раскрутка сайтов коммерческое предложение

Rozdział 12 Chrystus jest Panem sabatu

Wstęp
Przedsłowie
Rozdział_1 Jezus Chrystus inicjuje Nowe Przymierze
Rozdział_2 Królestwo Boże zaczyna się od Jana Chrzciciela
Rozdział_3 Jan Chrzciciel i Jezus Chrystus głoszą królestwo
Rozdział_4 Uczniowie Chrystusa głoszą Królestwo
Rozdział_5 Paweł głosi Królestwo
Rozdział_6 Występowanie wyrazu „łaska” w Ewangeliach
Rozdział_7 Prawo nie jest z wiary
Rozdział_8 Chrystus naucza w Ewangeliach o wierze
Rozdział_9 Zbawieni przez łaskę w Ewangeliach
Rozdział_10 Chrystus wypełnił Prawo
Rozdział_11_Chrystus ogłasza, że sam nie jest pod prawem
Rozdział_12 Chrystus jest Panem sabatu
Rozdział_13 Trwałe na wieki słowa Chrystusa
Rozdział_14 Chrystus uczy nowotestamentowego objawienia Boga
Rozdział_15

Rozdział 12

Zachowywanie Sabatu było ważne w Prawie Mojżeszowym

Wydaje się, że zachowywanie Sabatu było ważnym aspektem Prawa Mojżeszowego. W czasach, gdy Izrael znajdował się pod przywództwem Mojżesza, naruszenie Sabatu narażało na karę śmierci.

„A gdy synowie izraelscy przebywali na pustyni, napotkali człowieka, zbierającego drwa w dzień sabatu. Ci, którzy go napotkali zbierającego drwa, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona oraz do całego zboru. I osadzili go pod strażą, gdyż jeszcze nie było rozstrzygnięte, co ma się z nim uczynić. I rzekł Pan do Mojżesza: Mąż ten poniesie śmierć. Niech cały zbór go ukamienuje poza obozem. I wyprowadził go cały zbór poza obóz, i ukamienowali go, i umarł, jak Pan nakazał Mojżeszowi” (Nu 15:32-36)

Nie znajdujemy tu wyjaśnienia, dlaczego ten człowiek zbierał drewno. W najgorszym wypadku mogło być po to, aby je sprzedać za pieniądze, a najlepszym, że potrzebował go na ogrzanie rodziny bądź przygotowanie jedzenia. W każdym wypadku złamał Prawo i dlatego zginął. Oto jaki komentarz znajdujemy w Prawie.

„Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach” (Ex 20:8-10).

Kilka rozdziałów dalej kara śmierci zostaje dodana za naruszenie Prawa Sabatu.

„Przestrzegajcie, więc sabatu, bo jest dla was święty. Kto go znieważy, poniesie śmierć, gdyż każdy, kto wykonuje weń jakąkolwiek pracę, będzie wytracony spośród swego ludu. Sześć dni będzie się pracować, ale w dniu siódmym będzie sabat, dzień całkowitego odpoczynku, poświęcony Panu. Każdy, kto w dniu sabatu wykona jakąkolwiek pracę, poniesie śmierć” (Ex 31:14-15).

Zwroty: „nie będzie wykonywać żadnej pracy” i „wykona jakąkolwiek pracę” wydają się być równie jasne jak „całkowicie odpocząć”.

Continue reading →

Codzienne rozważania_6.01.2013

„Lecz my jesteśmy myśli Chrystusowej/umysłu Chrystusowego” (1Kor 2:16).

Nasz naturalny umysł stanowi ogromną przeszkodę w wyścigu, w którym biegniemy, stale pojawiając się ze swymi kompleksami, swymi argumentami, interesami i metodami. Gdy Koryntianie zostali wprowadzeni do Kościoła zostawili za sobą oczywiste grzechy, lecz przenieśli do nowej rzeczywistości stare, naturalne sposoby myślenia i wnioskowania, które należą do tego świata, a nie do Ducha Bożego. Lecz apostoł zaprotestował: „Lecz my jesteśmy myśli Chrystusowej” (1Kor 2:16), zachęcając ich do tego, aby pozwolili na umieszczenie Krzyża między ich naturalnym umysłem, a duchowym. Dojdziemy do pełni Chrystusa wyłącznie wtedy, gdy pozostawimy za sobą umysł naturalnego człowiek i ruszymy dalej, i jeszcze dalej rozwijając umysł Chrystusa. We wszystkim: w każdym sądzie, każdym wniosku, każdej analizie, każdej ocenie, we wszystkim musimy pytać Pana: „Czy to jest Twoja myśl, czy moja?” Czasami może nam się wydawać, że mamy najsilniejsze podstawy, aby zająć jakąś postawę czy przyjąć jakiś wniosek; możemy czuć, że mamy wszystkie potrzebne dowody, więc jesteśmy przekonani: a jednak możemy się mylić.

Człowiek, który napisał List do Koryntian wiedział z własnego, głębokiego i gorzkiego doświadczania, że tak jest. „Ja sam również uważałem, że należy wszystkimi sposobami występować przeciwko imieniu Jezusa Nazareńskiego” (Dz. 26:9). Nie było nikogo, kto miałyby silniejsze od Pawła z Tarsu przekonanie co do tego, że jest na właściwej drodze. Gdy przyszedł do Chrystusa nastąpiła w jego życiu tak ogromna rewolucja, że musiał powiedzieć: „Myliłem się we wszystkich podstawach mojego myślenia”. Po tym wyznaniu skierował swój bieg we właściwą stronę, ponieważ zawsze był gotowy do poddania swego myślenia jurysdykcji swego ukrzyżowanego Pana. Na tym polega duchowy wzrost. Nie zajdziemy daleko, trzymając się naszych własnych opinii i naszych własnych wniosków, choćbyśmy nawet mieli wsparcie innych – musimy uczyć się pokonywać nasz naturalny umysł, poddając go umysłowi Chrystusa. Jeśli jesteśmy zainteresowani duchowym postępem to jest to bardzo ważne, a duchowy postęp to wzrost Chrystusa – nie ma innego.

Oryg.: T. Austin-Sparks from: God’s Purpose in All – Chapter 1

_________________________________________________________________________

5 stycznia|  7 stycznia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

комплексное продвижение сайта интернет