Codzienne rozważania_31.12.2012

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego, Tego, który jest schodami między niebem i ziemią” (J 1:51 NLT).

Wzbudzony z martwych Chrystus oznacza otwarte niebiosa. Duch Namaszczenia zstępuje na nas dlatego, że Ukrzyżowany został Wzbudzony. Przychodzi do nas wprost z otwartych niebios, które Syn Boży otworzył dla nas… Pan Jezus powiedział: „Gdy On, Duch … przyjdzie, wprowadzi was we wszelką prawdę„. Jan potwierdza to, mówiąc: „Namaszczenie, które przyjęliście . . . poucza was o wszystkim„. Reprezentują to wstępujący i zstępujący aniołowie. Duch Święty porozumiewa się z nami, lecz Chrystus jest drabiną, sięgającą z ziemi do niebios. Gdzie jest ta drabina? Nie jest w świecie, lecz jest ustawiona w naszych sercach. Jest to Chrystus w naszych sercach. W naszych sercach jest otwarta droga z niebios, Sam Chrystus, prowadząc nas do samej obecności Bożej. Zadaniem Ducha Świętego w stosunku do Chrystusa, jest doprowadzić nas do takiej społeczności z Chrystusem, jaką miał Chrystus ze Swoim Ojcem.

Na tej podstawie zapewniona jest pełna wystarczalność Chrystusa. My znajdujemy się w okręgach niebieskich, ponieważ Chrystus jest w nas. Jeśli przyłączymy się do Jego osoby, wszelkie ograniczenia znikają. Jest bezpośrednia i natychmiastowe komunia z Bogiem, a Duch Święty może objawiając nam niebiańskie rzeczy. Tak rozumiemy, co to znaczy przyjmować wszystko bezpośrednio od Boga w Chrystusie. Chrystus w nas oznacza wewnętrzne poznanie Boga, wypływającą z serca relację z Nim, wewnętrzną moc Bożą. Jest to jednak tajemnica, której ten świat nie może poznać. Nie jest w stanie zrozumieć tego, że nasz Pan Jezus zechciał przyjąć dokładnie taką samą podstawę życia wraz ze wszystkimi jego ograniczeniami, choć bez grzechu. Tak, w społeczności ze Swoim Ojcem, stale łamał te ograniczenia, pokonywał je, sprowadzając całe Jego zaopatrzenie, całą pełnię wyłącznie od Ojca. Zaspokojenie wszelkich Jego potrzeb było w Jego Ojcu. Tak też my jesteśmy wezwani do tego, aby żyć według Ducha, życiem, które zwycięża nasze słabości, życiem, w którym Chrystus jest wszystkim, gdzie Jego zwycięstwo jest naszym zwycięstwem. Dzieło krzyża zostało skończone. Zasłona rozdarta. Drzwi otwarte. Tak więc, wzbudzony z martwych Chrystus w niebie oznacza otwarte dla nas niebo, gdzie wszystko jest możliwe dla nas w Chrystusie, abyśmy mogli uwielbić Jego!

Oryg.: T. Austin-Sparks from: Christ Our All – Chapter 4

  _________________________________________________________________________

30 grudnia | 1 stycznia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

seo раскрутка

Rozdział 11_Chrystus ogłasza, że sam nie jest pod prawem

Wstęp
Przedsłowie

Rozdział_1 Jezus Chrystus inicjuje Nowe Przymierze

Rozdział_2 Królestwo Boże zaczyna się od Jana Chrzciciela
Rozdział_3 Jan Chrzciciel i Jezus Chrystus głoszą królestwo
Rozdział_4 Uczniowie Chrystusa głoszą Królestwo
Rozdział_5 Paweł głosi Królestwo
Rozdział_6 Występowanie wyrazu „łaska” w Ewangeliach
Rozdział_7 Prawo nie jest z wiary
Rozdział_8 Chrystus naucza w Ewangeliach o wierze
Rozdział_9 Zbawieni przez łaskę w Ewangeliach
Rozdział_10 Chrystus wypełnił Prawo
Rozdział_11_Chrystus ogłasza, że sam nie jest pod prawem
Rozdział_12
Rozdział_13
Rozdział_14
Rozdział_15

Chrystus i podatek świątynny

Czy Chrystus sam uważał, że znajduje się pod Prawem? Postawa jaką Chrystus miał wobec poddania Prawu jest pokazana w różnorodny sposób. Na przykład, gdy zostaje skonfrontowany do poddania się Prawu, kiedy przychodzi zbierający podatek, aby pobrać Podatek Świątynny. W tej sytuacji Prawo nakazywało, aby podatek był płacony przez każdego mężczyznę powyżej 20 roku życia. Takie jest przykazanie w Prawie Mojżeszowym:

I rzekł Pan do Mojżesza te słowa: Gdy będziesz liczył synów izraelskich, podlegających spisowi, każdy złoży dla Pana okup za swoje życie podczas spisu, aby nie spadła na nich jakaś plaga, gdy będą spisywani. A to niech da każdy, kto podlega spisowi: Pół sykla według sykla świątynnego, a sykl to dwadzieścia gerów. Pół sykla wynosi więc dar ofiarny dla Pana. Każdy, kto podlega spisowi, od dwudziestego roku życia wzwyż, niech da dar ofiarny dla Pana. Bogaty nie da więcej, a ubogi nie da mniej niż pół sykla jako dar ofiarny dla Pana, na okup za wasze życie. Weźmiesz te pieniądze jako przebłaganie od synów izraelskich i przeznaczysz je na służbę przy Namiocie Zgromadzenia. Będzie to dla synów izraelskich na pamiątkę przed Panem okupem za wasze życie” (Gen 30:11-16).

Przywódcy świątyni odkryli, w jaki sposób, wykorzystując to prawo, zarabiać pieniądze. Spis ludności był dokonywany corocznie po to, aby zarabiać pieniądze na świątynię. O ile wykorzystanie tego fragmentu wydaje się być wątpliwe, podatek był wymagany. W Ewangelii Mateusza poborca podatkowy przyszedł, aby pobrać podatek na rzecz świątyni zgodnie z Prawem. Oto, co się wydarzyło:

A gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy dwudrachmowego podatku i rzekli: Nauczyciel wasz nie płaci dwu drachm? Rzecze Piotr: Owszem. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie? Od kogo królowie ziemi pobierają cło lub czynsz? Od synów własnych czy od obcych? A on rzekł: Od obcych. Na to Jezus: A zatem synowie są wolni. Ale żebyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze, zarzuć wędkę i weź pierwszą złowioną rybę, otwórz jej pyszczek, a znajdziesz stater; tego zabierz i daj im za mnie i za siebie (Mt 17:24-27).

W wyniku zaistniałej sytuacji Chrystus zadaje Piotrowi ważne pytanie o to, kto jest poddany podatkowi. Pyta go czy królewski podatek dotyczy ich rodziny, czy obcych. Oczywiście, że królowie obciążają podatkiem tylko obcych. Członkowie rodziny króla zawsze są zwolnieni z podatku. Ponieważ Chrystus i Piotr byli dziećmi Boga (który jest prawdziwym Królem), byli zwolnieni z tego podatku nakładanego przez Prawo. Niemniej, ponieważ poborcy nie rozumieli tego, Chrystus płaci ten podatek, aby ich nie zgorszyć.

Chrystus objął tym pytaniem Piotra, dwukrotnie używając wyrazu „my” i używając liczby mnogiej „synowie”. Oznacza to, że Piotr już był synem Bożym, synem Króla. Ma to miejsce przed Pięćdziesiątnicą i przed śmiercią i Zmartwychwstaniem Chrystusa. Ponownie widzimy „zaliczkę łaski” w działaniu.

Podatek świątynny był płacony jako akt posłuszeństwa Prawu Mojżeszowemu. Nikt będący pod Prawem nie był zwolniony z niego. Ponieważ Chrystus mówi, że zarówno On sam jak i Piotr są zwolnieni, oznacza to, że nie byli pod Prawem ani nie byli poddani Prawu. Chrystus zapłacił ten podatek nie dlatego, że prawo Mu to nakazywało, lecz po to, aby uniknąć zgorszenia Żydów, by tego nie zrozumieli

Zasada poddania Prawu w szczególnych sytuacjach, aby uniknąć zgorszenia, jest czasami widoczna w życiu i służbie apostoła Pawła (Dz 16:1-3, 21:23-26, Rzm 14:19-21,1 Kor 9:20). Sugeruje to, że w sytuacjach, gdy wydaje się, ze Chrystus poddaje się prawu, to Jego rzeczywistym celem może być uniknięcie niepotrzebnego zgorszenia.

  Continue reading

Codzienne rozważania_30.12.2012


Widziałem, a oto drzwi były otwarte w niebie…głos rzekł: „Wstąp tutaj, a pokażę ci, …” (Obj. 4:1).

Moim celem, jest sprawić, we współpracy z Panem, aby wszystko było całkowicie praktyczne, abyśmy zastosowali to wyzwanie natychmiast i pytam was, czy Duch Święty w tobie prezentuje Bożą pełnię w Jego Synu w stale wzrastający sposób? Czy taka jest natura twojego duchowego życia? Jeśli nie, to musisz się solidnie przed Panem nagimnastykować, bo coś jest nie w porządku. Jeśli natura duchowego życia nie daje stale wzrastającego poznania, to namaszczenie oznacza, że coś jest niedobrze z twoim stosunkiem do namaszczenia.  Jezus powiedział do Natanaela: „Odtąd zobaczycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego” (wg wersji ang.) „Odtąd”, oczywiście, oznacza natychmiastową przyszłość, dni Ducha Świętego, który miał wkrótce przyjść. Przy otwartych niebiosach widzisz i rozumiesz jakie znaczenie Bóg nadaje Swojemu Synowi.

Te otwarte niebiosa dla Pana Jezusa to było namaszczenie. Duch zstąpił i spoczął na Nim. To było namaszczenie i tak samo jest z nami. Otwarte niebiosa to, od dnia Zielonych Świąt dalej, namaszczenie Ducha, to Chrystus w nas. Otwarte niebiosa oznaczają stale wzrastające objawienie Chrystusa.

Pozwólcie mi zalecić to. Jestem ponownie pobudzony, aby zalecić to … Otwarte niebiosa natychmiast przynoszą ci Boże objawienie Chrystusa pod same drzwi, umożliwiają ci je, abyś nie był uzależniony od bibliotek, książek, wykładów czy czegokolwiek innego. Ono jest tutaj dla ciebie. Jakkolwiek Pan może uważać za dobre wykorzystanie tych innych rzeczy, aby ci pomóc wzrastać, ty jednak masz swoje własne otwarte niebiosa, swoją własną wyraźną drogę przejścia, a nie zamknięte sklepienie nad sobą. Pan Jezus przychodzi w coraz bardziej i bardziej cudowny sposób do twego serca, ponieważ „Bóg, który powiedział: z ciemności niech światłość zaświeci, rozświetlił serca nasza, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Jezusa Chrystusa” (2Kor 4:6).

Oryg.: T. Austin-Sparks from: The School of Christ – Chapter 1

_________________________________________________________________________

29 grudnia | 31 grudnia

 Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

/ptopod.in

Jak było za dni Noego_1

 ohn Fenn

Gdy pojawia się temat „końca czasów”, pierwsza rzecz, jaka przychodzi ludziom na myśl to Izrael. O ile jest to dobre i w porządku, Jezus i inni mówili o społecznym i duchowym stanie ludzkości przy końcu czasów, co jest często przeoczane przez współczesnych nauczycieli Biblii. „Jak było za dni Noego” to ogromny temat, więc zastanówcie się nad moimi przemyśleniami.

Jak było za dni Noego

Jezus opisuje duchowy i społeczny stan ludzkości w przed Jego powrotem tak:

Albowiem jak było za dni Noego, takie będzie przyjście Syna Człowieczego. Bo jak w dniach owych przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, gdy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że nastał potop i zmiótł wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.

Wtedy dwóch będzie na roli, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie mleć będą na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie” (Mt 24:37-42).

Co zrobił Adam

Najpierw musimy ustali kontekst „dni Noego”. Gdy Adam zgrzeszył zjadając owoc z drzewa poznania dobra i zła, doskonale wiedział co robi. 1Tym 2:14 mówi nam : „I nie Adam został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona, popadła w grzech”.

Oz 6:7 mówi o buncie Izraela przeciwko Bogu i Pan porównuje to do grzechu Adama: ” Lecz oni zerwali przymierze jak Adam, sprzeniewierzyli Mi się” (wg wersji ang. – przyp.tłum.) .

Gdy Szatan kusił Jezusa, Łukasz pisze (4:5-7):

I wyprowadził go na górę, i pokazał mu wszystkie królestwa świata w mgnieniu oka. I rzekł do niego diabeł: Dam ci tę całą władzę i chwałę ich, ponieważ została mi przekazana, i daję ją, komu chcę. Jeśli więc Ty oddasz mi pokłon, cała ona twoja będzie”.

Continue reading

Codzienne rozważania_29.12.2012

Chrystus jest wszystkim we wszystkich” (Kol 3:11).

Drodzy przyjaciele, zastanawiam się czego pragniecie i o co modlicie się bardziej niż o cokolwiek innego. Z mojej strony, moim pragnieniem, moją modlitwą jest, aby więcej niż czegokolwiek innego mieć świeżego i mocnego urzeczenia Panem Jezusem, urzeczenia Chrystusem. Ach, to jest prawda, a my wiemy o tym, że On jest naszym Życiem, On jest naszym Zbawicielem, On tak dużo dla nas znaczy a my słusznie mówimy, że nie możemy żyć bez Niego. Czy jednak nie istnieje pewien margines między tym, a tym, co ja nazywam absolutnym urzeczeniem Chrystusem. Tym, że On jest pasją naszego życia, że On jest dominującą siłą naszego życia. Języku zawodzi… że On tak całkowicie przyciągnął naszą uwagę, że nie tylko jest naszym Życiem w tym sensie, że nie możemy starzeć się bez Niego, lecz że On jest pasją niezbędną do życia. Spójrzmy na męża, który napisała te słowa, w taki sposób: jakoś zobaczył Chrystusa na początku i przez swoje długie lata widział coraz więcej i więcej Chrystusa, aż do czasu uwięzienia – przy tych wszystkich okrutnych cierpieniach i doświadczeniach, i przeciwnościach, zdradach i rozczarowaniach, które spadały na niego w tym czasie, cały zestaw przeciwności losu, a jednak na końcu: Chrystus jest ponad wszystkim. Chrystus wznosi się ponad wszystkim, jest to „Chrystus, który będzie Wszystkim i we wszystkich”. Język, powiadam, zawodzi, nie potrafię tego o co mi chodzi ubrać w słowa, lecz, ach, pozytywy tej pasji dla Chrystusa…

Takie patrzenie, uchwycenie, zrozumienie i doskonalenie przez Wielkość Tego, dla Którego, przez łaskę Bożą, zostaliśmy zjednoczeni, wezwani do społeczności Jego Syna Jezusa Chrystusa. Oby to było coś więcej niż uchwycenie Chrystusa umysłem; obyśmy wiedzieli, że On jest Wielki, obyśmy wierzyli, że On jest wielki, abyśmy przeżywali coś z Jego Wielkości. Oby nasze serca, nawet bardziej niż umysły, były opanowywane przez tego Człowieka, Jezusa Chrystusa, a my stawali się sługami uniżonymi w uwielbieniu i czci. On jest tak wielki!!

By T. Austin-Sparks from: God’s Supreme Interest in Man – Chapter 4

_________________________________________________________________________

28 grudnia | 30 grudnia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

seo продвижение в поисковых системах

Nie byłoby Bożego Narodzenia bez Ducha Świętego

J. Lee Grady

Tłum: B.M.

My, chrześcijanie, notorycznie bagatelizujemy Ducha Świętego. Wiele kościołów traktuje Go tradycyjnie lub po prostu ignoruje. Niektórzy chrześcijanie traktują Trzecią Osobę Trójcy Świętej jakby się magicznie zmaterializowała w Dziejach Apostolskich, jak dżin z butelki, a potem zniknęła po tym, jak wczesny Kościół został ustanowiony.

Ale Duch Święty po raz pierwszy jest wspomniany już w drugim wersecie Biblii! Sam Duch, który unosił się nad wodami podczas dzieła stwarzania (Rdz 1:2), który natchnął proroków Starego Testamentu i wyposażył pierwszych uczniów w dniu Pięćdziesiątnicy zaangażowany był również w każdy etap historii Bożego Narodzenia. Należy zwrócić większą uwagę na pracę Ducha Świętego w cudzie Wcielenia.

Łukasz, autor Dziejów Apostolskich, zwraca szczególną uwagę na działanie Ducha Świętego w swojej Ewangelii. Zapis Łukasza o narodzinach Jezusa jest najbardziej szczegółowy, a on podkreśla aktywność Ducha Świętego w życiu pięciu osób w pierwszych dwóch rozdziałach.

Mamy tendencję do patrzenia z góry na Zachariasza, ojca Jana Chrzciciela, bo wątpił w zdolność Boga do wzbudzenia w jego żonie potomka. Ale Łukasz przypomina nam, że po tym, jak Zachariasz oniemiał, został napełniony Duchem, gdy jego syn się narodził (Łk 1:67) i zaczął prorokować. Upokorzony i ukarany przez Boga Zachariasz zyskał nowe siły z Ducha i wypowiedział jedną z najważniejszych obietnic mesjańskich w Piśmie. Popełnił błąd na początku, ale skończył dobrze!

Zachariasz przypomina mi, że Duch Święty udoskonala i poprawia nas i ostatecznie używa nas mimo naszych błędów i słabości. Nigdy nie wolno nam być znużonymi Bożą dyscypliną, ponieważ koniec końców, powstaniemy z przesłaniem od Niego.

Continue reading

Codzienne rozważania_28.12.2012

Dla mnie życiem jest Chrystus” (Flp 1:21).

To jest dobra nowina o zniewalającym wszystko Chrystusie. Gdy Chrystus rzeczywiście zniewala, dzieje się wszystko i wszystko może się zdarzyć. Tak było z Pawłem i tymi ludźmi. Chrystus po prostu zniewolił ich. Nie myśleli o niczym innym w życiu, tylko o Chrystusie. Może prowadzili swoje sprawy, swój handel, mieli różne zajęcia, szli różnymi życiowymi drogami i wykonywali różne zawody na tym świecie, lecz dominującą wszystko myślą, troską i zainteresowaniem – Chrystus. Chrystus pełen siły, dla nich i na wszystko. Nie ma na to innego słowa, On po prostu zniewolił ich.

I widzę,drodzy przyjaciele, że to – jakkolwiek prosto to może brzmieć – wyjaśnia wszystko. Wyjaśnia to Pawła,… wyjaśnia tych wierzących, wyjaśnia ich wzajemną miłość. To rozwiązało wszystkie ich problemy, wyczyściło wszystkie te trudności. Ach, tego właśnie potrzebujemy! Gdybyśmy tylko, ja i ty, tacy byli, gdybyśmy rzeczywiście byli przede wszystkich zniewoleni przez Chrystusa! Nie jestem w stanie tego wam przekazać, lecz gdy patrzę na tą prawdę – patrzę na nią, czytam ją, myślę o niej – odczuwam, że coś we mnie porusza się, coś nie do wyjaśnienia. Przede wszystkim 90 procent naszych problemów da się odnaleźć w tym, że mamy inne osobiste zainteresowania, które maja na nas wpływ, które władają nami i kontrolują nas – inne aspekty życia niż Chrystus. Gdyby tylko mogło być prawdą, że Chrystus zawładnął i oczarował, i opanował nas i stał się – tak, będę używał tego słowa – obsesją, cudowną obsesją!

Kiedy tak jest, jesteśmy pełni radości i nie żałuje się konieczności 'rezygnacji’ z różnych rzeczy. Jesteśmy napełnieni radością, napełnieni zwycięstwem. Nie ma zupełnie ducha defetyzmu, jest ogromna radość ze wspaniałego triumfu. Jest to triumf Chrystusa nad życiem. Tak, tak się stało, i dlatego, że tak się stało, może być ponownie, lecz wymaga to czegoś więcej niż intelektualne oszacowanie. Tak łatwo nam chybić celu. Możemy cenić słowa, idee; możemy popaść w to, jako piękną prezentację; lecz, och, musimy zostać zniewoleni, aby zmieść siebie – naszą reputację, wszystko, co jest powiązane z nami i naszą własną chwałą – aby Ten, który zniewala był Tym Jedynym na widoku, Tym Jedynym z reputacją, a my u Jego stóp. To jest ewangelia, to jest dobra nowina – wtedy, gdy Chrystus rzeczywiście zniewala, tego rodzaju rzeczy, które są w tym liście, dzieją się, naprawdę dzieją się. Czy powinniśmy prosić Pana o życie zniewolone Jego umiłowanym Synem?

By T. Austin-Sparks from: The Gospel According to Paul – Chapter 5

_________________________________________________________________________

27 grudnia | 29 grudnia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

deeo.ru