Author Archives: admin

Trójca, jest chrześcijańskim nauczaniem o tym, że Bóg istnieje w trzech wiecznych osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ojciec nie jest tą samą osobą, co Syn; Syn nie jest tą samą osobą, co Duch Święty i Duch Święty nie jest tą samą osobą, co Ojciec. Nie są to trzej bogowie, ani trzy istoty. Są to trzy różne osoby, a jednak stanowią jednego Boga. Każda ma swoją wolę, może mówić, kochać itd., i są to demonstracje ich osobowości. Są ze sobą w doskonałej jedności. Są jednakowo wieczne, równe i mają jednakową moc. Jeśli którakolwiek z tych Osób zostanie usunięta, to nie byłoby Boga.

Niemniej są pewne widoczne różnice w pewnych funkcjach wśród członków Trójcy. Na przykład, Ojciec decyduje, kto będzie zbawiony (Ef. 1:4), Syn ich zbawia (Ef. 1:7), a Duch Święty pieczętuje (Ef. 1:13).

Dalej wymaga wyjaśnienia, ze Bóg nie jest jedną osobą, Ojcem, z Jezusem jako stworzeniem i Duchem Świętym jako mocą (Świadkowie Jehowy). Nie jest również On jedną osobą, która przyjęła trzy kolejne formy tj., Ojciec, stał się Synem, który stał się Duchem Świętym. Bóg również nie jest boską naturą Syna (gdzie Jezus ma ludzką naturę postrzeganą jako Syn i boską naturę postrzeganą jako Ojciec (teologia jedności) i nie jest Trójca na urzędzie sprawowanym przez trzech osobnych Bogów (Mormonizm).

Słowo „osoba” jest używana na opisanie trzech osób w Trójcy, ponieważ jest to właściwe słowo. Osoba ma świadomość, może, mówić, kochać, nienawidzić, mówić „ty”, „twój”, „mnie”, „mój” itd. Każda z trzech osób Trójcy demonstruje te cechy.

Jest tylko jeden Bóg

Po pierwsze musimy ustalić, ilu jest Bogów w doktrynie o Trójcy. Biblia mówi, że jest tylko jeden.

Izajasz:  43:10; 44:6,8; 45:5,14,18,21,22; 46:9; 47:8; Jn 17:3; 1 Kor. 8:5-6; Gal. 4:8-9
Ja jestem Pan i nie ma innego, oprócz mnie, nie ma Boga (Iz. 45:5).

Krok pierwszy do ustalenia tego, ilu istnieje Bogów:
JEDEN! Izajasz: 43:10; 44:6; 45:14,18, 21, 22; 46:5,9.

Tak mówi Pan, Król Izraelski i jego Odkupiciel, Pan Zastępów: Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni, a oprócz mnie nie ma Boga” (Iz  44:6).

Wieloosobowość Boga.

W Biblii, gdy chodzi o Boga, widzimy wiele wersetów ukazujących wieloosobowość. Proszę rozważ następujące wersety i przeczytajcie komentarze do każdego z nich.

Stary Testament

Rodz.. 1:26, Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi.

Tylko Bóg jest Stwórcą, aniołowie nie pomagali Bogu stworzyć człowieka.

Rodz. 19:24 (BT): A wtedy Pan[YHWH]  spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia od Pana [YHWH]

Zwróć uwagę na to, że jest odniesienie do dwóch „Panów” w tym wersecie. Jest to szczególnie interesujące w powiązaniu z fragmentami z Księgi Amosa wypisanymi poniżej:

Amos 4:10-11:
Dokonałem wśród was takiego spustoszenia, jakiego dokonał Bóg w Sodomie i Gomorze, i staliście się jak głownia wyrwana z ognia, a jednak nie nawróciliście się do mnie – mówi Pan [YHWH]. Dlatego tak postąpię z tobą, Izraelu… A ponieważ tak chcę z tobą postąpić, przeto przygotuj  się na spotkanie twojego Boga, Izraelu!

Widzimy, że YHWH mówi o kimś innym, kogo nazywa Bogiem. Jest to bardzo interesujące.

Nowy Testament:

Mat. 28:19, Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,

Zauważ, że Jezus mówi o jednym imieniu, i trzech osobach.

2 Kor. 13:14, Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.

Wszystkie trzy osoby Trójcy są w tym wersecie wymienione.

Ef. 4:4-6, jedno ciało i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy do waszego powołania; jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;     jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.

Ponownie, wszystkie trzy osoby Trójcy są wymienione w jednym wersie

W Starym Testamencie widzimy, że jest wspominany wyraźnie wieloosobowość Boga. Podobnie w Nowym Testamencie, trzech, Ojciec, Syn i Duch Święty, są wspominani wielokrotnie razem. Zatem nie jest to trudne, aby widzieć pluralizm Boga.

Zestaw wersetów Trynitarnych

Skąd bierze się doktryna o Trójcy. Widzimy wieloosobowość Boga w ST i NT, lecz w jaki sposób, systematycznie powstała doktryna Trynitarna? Proste. Patrzymy na całość Pisma i widzimy fragmenty, które przypisują te same cechy charakterystyczne każdej z trzech osób.

Trójca

Zauważ, że każda osoba Trójcy jest nazywana: Bogiem, Stworzycielem, wzbudza, zamieszkuje jest wszędzie, wszystko wie itd. O ile niektóre z tych atrybutów mają ludzie to innych nie. Tylko Bóg jest Stworzycielem, zamieszkuje w nas, jest wszędzie, wie wszystko tid.

Cytaty z wczesnego okresu chrześcijaństwa dotyczące Trójcy.

Trochę czasu zajęło kościołowi dojście do tego, czym jest Trójca, lecz dzięki łasce Bożej kościół zdefiniował to pojęcie. Niemniej jednak, niektórzy twierdzą, że doktryna o Trójcy nigdy nie była nauczana przed 324 rokiem. Nie jest tak. Oto przykłady cytatów zaczerpniętych od przywódców początków kościoła a dotyczących wieloosobowej natury Boga.

*  Polikarp (70-155/160). Biskup Smyrny Uczeń ap. Jana:

„O Panie wszechmogący… błogosławię cię i czczę przez wiecznego niebiańskiego kapłana Jezusa Chrystusa, twojego umiłowanego Syna, przez którego chwała tobie z Nim i Duchem Świętym teraz i na wieki”  (n. 14, ed. Funk; PG 5.1040).

*  Justyn Męczennik (100?-165?). Był chrześcijańskim apologetą i męczennikiem.

„Ponieważ w imieniu Boga, Ojca i Pana wszechświata, naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa, i Ducha Świętego, zostali oni obmyci w wodzie” (First Apol., LXI).

*  Ignacy Antiocheński (um. 98/117). Biskup Antiochii. Napisał wiele w obronie chrześcijaństwa:

„W Chrystusie Jezusie, Panu naszym, przez którego i z którym nie będzie chwała i moc Ojcu z Duchem Świętym na wieki

„Jeden jest Lekarz, cielesny i zarazem duchowy, zrodzony i niezrodzony, przychodzący w ciele Bóg, w śmierci życie prawdziwe, zrodzony z Maryi i zrodzony z Boga, najpierw podległy cierpieniu, aby mógł uwolnić nasze dusze od śmieci i zniszczenia, uzdrowić je, gdy jeszcze były chor z powodu bezbożnych i złych pożądliwości, a teraz mu już nie podlegający, Jezus Chrystus, nasz Pan   (Fragment z listu do Kościoła w Efezie – przyp. tłum).

*  Ireneusz(115-190). Jako chłopiec słuchał Polikarpa, ucznia Jana. Został biskupem Lyonu:

„Kościół, choć rozproszony po całym świecie, nawet na samych krańcach ziemi, otrzymał od apostołów i ich uczniów tą wiarę: „.. jeden Bóg. Ojciec Wszechmogący, Stworzyciel nieba i ziemi, morza i wszystkiego, co w nich; i w Jezusie Chrystusie, Synu Boży, który stał się ciałem dla naszego zbawienia; i w Duchu Świętym, który ogłosił przez proroków czas łaski, narodziny z dziewicy, mękę i zmartwychwstanie, i wstąpienie do niebios w ciele umiłowanego Chrystusa Jezusa, naszego Pana i Jego objawienia z nieba w chwale Ojca, „aby zebrać wszystko w jedno” i aby cała ludzkość powstała w nowym ciele, aby przed Chrystusem Jezusem, naszym Panem, i Bogiem, i Zbawicielem, i Królem, zgodnie wolą niewidzialnego Ojca „zgięło się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią, i aby wszelki język wyznał mu, i aby On mógł przeprowadzić sprawiedliwy sąd wobec wszystkich….” (Przeciw herezjom XI)

Częściowo, powodem tego, że doktryna o Trójcy nie była „oficjalnie” nauczana do czasu Synodu w Nicei, było to, że chrześcijaństwo było nielegalne. Nie było możliwe, aby spotkać się oficjalnie i dyskutować sprawy doktrynalne. Przeważnie bali się czynić jakieś publiczne ogłoszenia dotyczące ich wiary.

Jeśli jakaś grupa atakowała osobę Adama, to pierwszy kościół odpowiadał oficjalną doktryną, kim był Adam. Podobnie było, gdy atakowano Chrystusa. Gdy kościół obronił boskość Chrystusa, doktryna o Trójcy została zdefiniowana.

Pierwszy kościół wierzył w Trójcę, jak to wykazano cytatami powyżej, i nie było potrzeby czynić z tego oficjalnego stanowiska. Było tak dopóki nie pojawiły się błędy. Wtedy zebrała się rada, aby przedyskutować sprawę Trójcy, jak i innych doktryn, które były atakowane.

раскрутка сайта

Boża świętość jest bardzo ważnym tematem, ponieważ zrozumienie Bożej świętości pomaga zrozumieć dlaczego Jezus musiał umrzeć za nas i dlaczego ci, którzy nie są chrześcijanami będą na wieki osądzeni. Świętość jest istotą i charakterem Boga.

Święty charakter jest w posiadaniu jedynie Boga. Jest to niezmienna czystość i doskonałość Jego cudownego charakteru. Ten charakter jest doskonały w istocie, czystości i moralności. Bóg nie może grzeszyć. On jeden jest godzien uwielbienia, czci i chwały. Nie może być niczym innym, jak tylko czystym i doskonałym we wszystkim. Boża jakość moralna i czystość nie może ulec ani pomniejszeniu ani zwiększeniu. On jest święty.

Bóg jest pełen majestatu w swej świętości (2 Moj. 15:11); On Jeden jest Święty (Iz. 1:4); aniołowie śpiewają przed Bogiem stale słowami: „Święty, Święty, Święty, jest Pan Zastępów” (Iz. 6:3). Ci, którzy znajdują się w Jego obecności są w obecności świętości. Gdy Mojżesz przystąpił do obecności Bożej przy gorejącym krzaku, Bóg powiedział: „Nie zbliżaj się; zdejmij sandały z nóg swoich, bo miejsce, na którym stoisz jest święte” (2 Moj. 3:5).

Bóg Sam jest doskonałą, niezmienną i świętą Istotą. Zatem, Boża świętość jest niezmiennym standardem wszelkiego dobra i doskonałości i jest standardem, do którego wszelkie inne istoty będą przyrównane. Bóg mówi „nie kłamcie”, ponieważ On mówi zgodnie ze swoim Świętym charakterem. Nie mówi „nie kłam” ponieważ mądrze jest unikać kłamstwa, lecz dlatego, że Bóg nie może kłamać. Sam Bóg jest standardem sprawiedliwości. W ten sposób Bóg mówi: „Lecz jak Święty jest Ten, który was powołał, sami też świętymi bądźcie we wszelkim postępowaniu swoim, ponieważ napisano: Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty” (1 Ptr. 1:15-16).

Pokuta iszczerość.

Czy Bóg akceptuje pokutę i szczerość jako środek do otrzymania przebaczenia grzechów? Nie. Nie akceptuje. Pomyśl o ty, gdybyśmy apelowali do Boga o przebaczenie nam na podstawie tego, co zrobiliśmy (pokuta) i tego, co mamy w sercach (szczerość) to chcielibyśmy wtedy być usprawiedliwieni przed Bogiem na podstawie naszych wysiłków – a to sprowadza się do pychy. Faktem jest, że nasza pokuta i szczerość nie wystarczą, aby zasłużyć na przebaczenie grzechów. Nie ma nic takiego na świecie, uczynku, czy zamiarów serca, co zadowoliło by nieskończenie świętego Boga. Gdyby tak było to sprawiedliwość byłaby oparta na tym, co robimy, zamiast na ofierze Chrystusa (Ef. 2:21). Lecz Jezus musiał umrzeć, aby wypełnić doskonałe Prawo Boże. Dlaczego? Ponieważ, zostaliśmy dotknięci grzechem w naszych sercach, umysłach i ciałach. Skoro nie możemy niczym zasłużyć na Bożą miłość i przebaczenie, to pozostaje wyłącznie On jako Ten, który może usunąć nasz grzech. To dlatego Bóg musiał zejść na dół w postaci człowieka (Jn 1:14), aby rozlać swoją krew i obmyć nas z grzechów (Dz. 22:16), i uczynić nas prawymi przed Bogiem Ojcem przez wiarę (Rzym 5:1). Boża świętość jest zbyt wielka, aby Bóg mógł przyjąć cokolwiek ukutego ludzką ręką czy sercem.

Inni bogowie akceptują pokutę, uczynki i szczerość

Fałszywi bogowie religii takich jak mormonizm, świadkowie Jehowy, Islam, itp., wszyscy przyjmują szczerość i pokutę wierzącego jako możliwy do przyjęcia warunek Bożego przebaczenia. Niektórzy twierdzą, że nasze wysiłki w połączeniu z ofiarą Jezusa dają zbawienie. Inni odrzucają Chrystusa również i wymagają własnych osiągnięć, wzrostu, szczerości, czystości itp., lecz te wszystkie systemy są fałszywe, ponieważ ich zbawienie jest oparte w części na wysiłku przystępującego. Tylko w chrześcijaństwie nasze wysiłki nie mają wartości zasługi przed Bogiem.

Niektórzy twierdzą, że nasze wysiłki połączone z ofiarą Chrystusa dają zbawienie. Inni odrzucają też Chrystusa i wymagają własnych osiągnięć, wzrostu, szczerości, czystości itd., lecz te wszystkie systemy są fałszywe, ponieważ ich zbawienie oparte jest na wysiłkach przystępującego. Tylko w chrześcijaństwie nasze wysiłki są bezwartościowe przed Bogiem. Demonstruje to wielkość świętości Boga chrześcijan, który nie akceptuje niczego innego niż doskonałość. Ponieważ jedyną drogą do przebaczenie jest Jezus, który jest Bogiem w ciele (Jn. 1:1, 14), wszyscy, nie którzy biorą udziału w Jego dziele zadośćuczynienia, będą podlegać sądowi Bożemu (Ef. 2:3). „Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego” (Jn 3:18).

Zastosowanie

Musisz zrozumieć jak święty jest Bóg i jak grzeszni jesteśmy my w porównaniu do Boga. Bóg jest nieskończenie bardziej święty niż my. Jego czystość i doskonałość budzą respekt. Z drugiej strony, my wszyscy jesteśmy dotknięci przez grzech. Znaczy to, że jesteśmy oddzieleni do Boga z powodu grzechu (Iz. 59:2). Ma sens w takim razie to, że w żaden sposób nie możemy podobać się Bogu, ponieważ wszystkie sprawiedliwe uczynki są przed Bogiem brudnymi szmatami (Iz. 64:6). Zatem, jedynym sposobem na oczyszczenie naszych grzechów jest Sam Bóg w osobie Jezusa.

Gdy mówisz o Bogu innym, spróbuj ich przekonać o świętości Boga. Następnie zapytaj ich czy oni są święci i czy są w stanie podobać się Bogu dzięki swoim uczynkom, pokucie czy nawet szczerości.

Wskaż na to, że Bóg jest daleko zbyt święty, aby przyjąć nasze wysiłki bez oczyszczenia krwią Jezusa.

Pamiętaj również, w swoim własnym życiu, że krew Chrystusa została rozlana po to, aby oczyścić cię z twoich grzechów. Bóg jest święty; ty nie, lecz stajesz się święty sprawiedliwością Chrystusa. Zatem, ze względu na to, co Chrystus zrobił, nie jesteśmy pod potępieniem (Rzym 8:1). Chwała Bogu.

поисковое продвижение реклама

Bóg jest wszechwiedzący, wszechobecny i wszechpotężny. Oznacza to, że Bóg wie wszystko, jest wszędzie i ma wszelka moc. Te trzy ‘wszech-‘ reprezentują trynitarne atrybuty Boga, które pomogą nam lepiej zrozumieć naturę Boga. Po zbadaniu ich będziemy mogli wyraźnie dostrzegać majestat i obszerność Bożej cudowności.

Wszechwiedza.

„… Bóg jest większy niż nasze serca i wie wszystko” (1 Jn 3:20).

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechwiedzący, mówimy, że Boża wiedza jest doskonała i że Boża doskonała wiedza zawsze do Niego należała od wieczności. On wie wszystko, wszędzie i zawsze. Nie ma nic takiego, czego by Bóg nie wiedział. Co więcej, Bóg wie wszystko, co mogłoby być, lecz nie jest. Znaczy to, że Bóg wie o tym wszystkim, co potencjalnie mogłoby być tak, jakby istniało faktycznie. Boża doskonała wiedza dotyczy również Jego Samego. On zna Siebie doskonale i zupełnie. Bóg nie patrzy w przyszłość, aby zobaczyć, co się stanie i w ten sposób dowiedzieć się czegoś. To sprzeciwiałoby się Jego wszechwiedzy. Bóg również nie ogranicza sam swojej wiedzy na temat przyszłych wyborów człowieka, jak to utrzymują otwarci teiści, i nie jest również właściwe stwierdzenie, że Bóg nie zna przyszłości dopóki nie ona nie zaistnieje.

Niemniej nie wnioskujemy z tego, że nieskończona Boża wiedza oznacza, że Bóg „zna’ grzech. Wiedza Boga oznacza, że Bóg zna rzeczy i wie wszystko o rzeczach. Nie zna grzechu w tym sensie, żeby go doświadczył.

Wszechobecność

Dokąd ujdę przed duchem twoim?
I dokąd przed obliczem twoim ucieknę?
Jeśli wstąpię do nieba,
Ty tam jesteś,
A jeśli przygotuję sobie posłanie w  krainie umarłych,
I tam jesteś.
Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy
I chciał spocząć na krańcu morza,
Nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja,
Dosięgłaby mnie prawica twoja.
A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje
I nocą stanie się światło wokoło mnie,
To i ciemność nic nie ukryje przed tobą,
A noc jest jasna jak dzień,
Ciemność jest dla ciebie jak światło. Ps. 139:7-12

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechobecny (jest wszędzie) mówimy przez to, że Bóg istnieje wszędzie i zawsze. Nie jest ograniczony przez czas i przestrzeń, co nie znaczy, że przestrzeń jest częścią Boga, lub, że Bóg jest częścią wszechświata, ani nie znaczy, że Bóg jest rozproszony po wszechświecie. Znaczy to tyle, że wszystko, co istnieje jest przed Bogiem i jest przez Niego znane. Pomimo, że Bóg jest wszędzie i zawsze to jest On w stanie manifestować nam Siebie lokalnie. Widzimy te przejawy Boga (teofanie) w Starym Testamencie w wielu miejscach:

– „A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący, trwaj w społeczności ze mną i bądź doskonały! (1 Moj. 17:1).
– „Potem ukazał mu się Pan w dąbrowie Mamre, gdy siedział u wejścia do namiotu w skwarne południe.,” (1 Moj. 18:1).
– „Odezwał się Bóg do Mojżesza i rzekł: Jam jest Pan. Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego Jahwe im nie objawiłem.” (2 Moj. 6:2-3).

Najważniejszą manifestacją Boga jest wcielenie. Zgodnie z Pismem, Jezus jest Bogiem Słowem, które stało się ciałem: „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo, …14. A Słowo stało się ciało i zamieszkało wśród nas…” (Jn 1:1, 14).

Zupełnie nie jesteśmy w stanie pojąć w jaki sposób dwie natury (boska i ludzka) mogły egzystować w jednej osobie Chrystusa, lecz Biblia uczy nas tej prawdy: „gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości” (Kol. 2:9). Zatem, pomimo tego, że Bóg jest wszechobecny, może on również przebywać lokalnie i manifestować się nam w taki sposób, który jesteśmy w stanie pojąć.

Wszechmoc.

„Ach, Wszechmocny Panie! Oto Ty uczyniłeś niebo i ziemię wielką swoją mocą i swoim wyciągniętym ramieniem; nie ma nic niemożliwego dla ciebie…. Oto Ja jestem Pan, Bóg wszelkiego ciała: Czy jest dla mnie coś niemożliwego?” (Jer. 32:17,27 ).

Gdy mówimy, że Bóg jest wszechmocny, mówimy że Bóg może zrobić wszystko, co jest zgodne z Jego naturą. Jest tutaj bardzo ważne miejsce do zrozumienia. Nie mówimy, że Bóg może zrobić wszystko, co jest wyobrażalne. Mówimy, że Bóg może robić tylko te rzeczy, które są zgodne z Jego własną naturą i nie są logicznie niemożliwe. Bóg może stworzyć wszechświat z bilionami galaktyk, lecz nie może stworzyć tak dużego kamienia, którego nie mógłby podnieść. Dlaczego? Ponieważ, aby kamień mógł być tak wielki, aby Bóg nie mógł go podnieść, musiałby być większy od Boga. Bóg, jednak, nie jest „wielki” lecz nieskończony, zatem kamień musiałby być nieskończonych rozmiarów, czyli tak wielki jak Bóg, lecz kamień, z definicji, nie może być nieskończenie wielki. Nie jest, zatem, możliwe stworzenie nieskończenie wielkiego kamienia. Podobnie, Bóg nie może stworzyć okrągłego kwadratu, czy trójkątnego okręgu. On nie może przestać być Bogiem, nie może grzeszyć, itp. My możemy kłamać, lecz Bóg nie (Tyt. 1:2). On nie może bezcześcić, naruszać Swojej własnej natury. Zatem, mówimy, że Bóg ma moc, aby zdecydować i wykonać tylko to, co jest zgodne z Jego doskonałą naturą.

Zastosowanie

Tylko Bóg posiada wszechwiedzę, wszechmoc i wszechobecność. Nie istnieje nikt inny, nigdzie indziej, który posiada te boskie przymioty. Ponieważ On je posiada to jest logiczne, że my możemy je od Niego otrzymywać pewnym wymiarze.

1. Jeśli On jest wszechmocny to ma On moc do wykonania wszystkiego, cokolwiek chce.

2. Jeśli On jest wszechobecny to nic nie może się przed Nim ukryć.

3. Jeśli On jest wszechwiedzący to wie o wszystkim zarówno rzeczywistym jak i potencjalnym.

4. Co więcej, odrzucanie Bożej wszechwiedzy jest odrzuceniem Jego wszechobecności.

A to znaczy, że możemy ufać Bogu, który wprowadza Swoją wolę w naszym życiu, ponieważ jest również dobry i pełen miłości.
deeo.ru

Gdy mówmy o naturze czegoś, mówimy o jego istocie. Co takiego jest w Bogu, co czyni Go tym Kim jest? Co powoduje, że Bóg jest unikalny? Aby odpowiedzieć na te pytania, musimy spojrzeć do Biblii, która jest samo-objawieniem Boga. W niej zobaczymy, że Bóg opisuje siebie samego jako jedynego, niezmiennego, nieskończonego, trynitarnego, niewidzialnego i świętego Boga. Co więcej, Biblia mówi nam o atrybutach Boga. Mówi nam, że Bóg jest miłosierny, przebaczający, potężny, że jest stworzycielem wszechświata.

Jego atrybuty dają nam wgląd w Jego naturę, ponieważ są one manifestacjami cech harakterystycznych Jego natury. Przez analogię, my jako ludzkie istoty, mamy pewne cechy charakterystyczne. Możemy kochać, nienawidzić, myśleć, uczyć się, możemy zostać urodzeni i umrzeć. Z tych obserwacji możemy wyciągnąć wniosek, że jesteśmy świadomi, inteligentni, ograniczeni i śmiertelni. Lecz, co z Bogiem? W jaki sposób te atrybuty naświetlają nam naturę Boga? Widzimy, że Bóg jest niezmienny, nieskończony, wszechwiedzący i święty. Choć ma więcej cech charakterystycznych to przyglądając się tylko tym, zobaczymy, że Bóg nie miał początku, że Bóg zawsze był Bogiem, że nie jest ograniczony żadnymi rozmiarami, że jest wszędzie w tym samym czasie – jak inaczej mógłby wiedzieć o wszystkim – i że ma doskonały charakter.

Również i to, że Bóg jest jeden. To znaczy, że jest istotą pojedynczą, jedyną szczytową Istotą, która jedynie posiada wszechwiedzę, która jedynie jest wszechobecna, która jedynie jest wszechmocna i które jedynie jest święta. Pismo ujawnia nam również, że Bóg ma trynitarną naturę, to znaczy, że Bóg wiecznie istnieje w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Widzimy tą prawdą o Bogu objawioną w całym Piśmie.

Poniżej znajduje się lista fragmentów opisujących Bożą naturę i atrybuty. Bóg chce, abyśmy wiedzieli te rzeczy, ponieważ objawił je nam. Poszczególne kategorie nie są przedstawione dokładnie, to tylko przykłady.

* W swojej naturze

o Bóg się nie zmienia – 4 Moj. 23:19; Mal. 3:6; Jk 1:17
o Bóg nie ma granic – 1 Król 8:27; Jer. 23:23-24
o Bóg jest wieczny – Psalm 90:2; 1 Tym. 1:17
o Bóg jest jeden – V Moj. 6:4; 1 Kor. 8:4
o Bóg jest trynitarny – Mat. 28:19; 2 Kor. 13:14.
o Bóg jest najczystszym duchem- Jn 4:24
o Bóg jest niewidzialny – 1 Tym. 1:17
o Bóg jest prawdą -Psalm 117:2; Jer. 10:10
o Bóg jest światłością – 1 Jn 1:5
o Bóg jest nieskończony – Jer. 23:24; Psalm 147:5
o Bóg jest niezrównany– Iz 40:13-25
o Bóg jest doskonały- 1 Krl. 8:27; Psalm 139

* Atrybuty Boga

o Bóg jest miłością – 1 Jn 4:8,16
o Bóg jest miłosierny – II Moj. 34:6; Psalm 67:1; Jk 5:11
o Bóg jest przebaczający – Dan. 9:9; Ef. 1:7; Psalm 86:5
o Bóg jest wszechwiedzący 1 Jn 3:20
o Bóg jest wszechobecny – Psalm 139:7-12
o Bóg jest wszechmocny – Jer. 32:17,27
o Bóg jest nie do pojęcia – Rzym. 11:33; Psalm 145:3
o Bóg jest najmądrzejszy – Rzym. 16:27; Judy 25
o Bóg jest najświętszy – Iz. 6:3; Obj. 4:8
o Bóg jest najbardziej wolny – Psalm 115:3
o Bóg jest absolutem – Iz.44:6; Dzieje 17:24-25
o Bóg jest stwórcą – Iz. 40:12,22,26

Zastosowanie

Dzięki poznaniu Jego atrybutów i charakteru w takim stopniu jak to jest tylko możliwe dla nas, możemy znacznie lepiej prezentować Go innym i możemy również bardziej właściwie bronić chrześcijańskiej wiary przed fałszywym nauczaniem. Weźmy na przykład mormonizm. Uczy on, że Bóg był kiedyś człowiekiem w innym świecie i, że został wywyższony do boskości, przyszedł na świat i ciągle jest w fizycznej formie człowieka. Oznacza to, że Bóg mormonów jest zmienny. Zatem, doktryna mormonów sprzeciwia się Pismu, które mówi, że Bóg nie zmienia się (Mal 3: 6). Co więcej, ponieważ Biblia mówi, że Bóg jest Duchem ( Jn 4:240, doktryna mormonów o tym, że Bóg istnieje w formie człowieka nie może być prawdziwa. Dalej są też Świadkowie Jehowy, którzy odrzucają doktryną o Trójcy. Podobnie jak w przypadku mormonów, widać jasno, że również są w błędzie.

Jak zwykle w takich przypadkach, musimy znać prawdę bronić jej, rozpoznawać błędy i uczyć prawdy. Nie możemy właściwie pouczać innych, jeśli sami nie mamy dobrego fundamentu.

сайт

Bóg jest niezmienny. Znaczy to nie tylko to, że on się nie zmienia, lecz to, że On nie może się zmienić, jest zawsze taki sam. Nie wzrasta w mądrości, poznaniu czy mocy. Jest wiecznie stały, wiecznie doskonały i wiecznie taki sam.

– „Zaiste ja, Pan, się nie zmieniam, lecz i wy nie przestaliście być synami Jakuba” (Mal. 3:6).
– „Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały zastępuje z góry od Ojca światłości; u niego nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia.”(Jk 1:7).
– „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki” (Heb. 13:8).

Bóg się nie zmienia w Swojej naturze, atrybutach, planach i poznaniu. Zatem, możemy logicznie wywnioskować, że Boża natura jest doskonała. Gdyby nie była doskonała to mogłaby się zmieniać. Gdyby mogła się zmieniać to mogłaby zarówno rozwijać się jak i pogarszać. Lecz skoro Bóg jest niezmienny, jest doskonały to nie może stać się lepszy ani gorszy. Nie ma żadnego rozwoju w tym, czym Bóg jest.

Znaczy to również, że Jego atrybuty nie mogą się zmieniać: Jego świętość jest zawsze święta; Jego poznanie jest zawsze doskonałe; Jego miłość, miłosierdzie i łaska nie mogą się zwiększyć lub zmniejszyć w czasie. Jego dobroć jest doskonała. On jest niezmienna doskonałością.

Czy Jezus zmienił się?

Jezus jest Słowem, które stało się ciałem (Jn 1:1, 14), wzrastał w mądrość i posturze (Łuk. 5:520. Znaczy to, że Jezus uczył się i zmieniał w czasie. Skoro jednak jest Bogiem w ciele to jak może zmieniać się i uczyć czy wzrastać? Czy to nie wskazuje na to coś przeciwnego czy na to, że Jezus nie jest Bogiem?
Nie, nie wskazuje. Jezus ma dwie natury: Boga i człowieka. Jezus jest zarówno boski jak i ludzki, i jako człowiek współdziała z ograniczeniami ludzkiej istoty – został urodzony, wzrastał i uczył się. Lecz musimy zrozumieć, że w tajemnicy wcielenia, Słowo nie zmieniło się; że boskość Chrystusa nie zmienia się. To człowieczeństwo Chrystusa wzrosło i uczyło się. Zatem, widzimy, że osoba Jezusa wzrastała w odniesieniu do jego człowieczeństwa, a nie Jego boskości.

Zastosowanie

Ponieważ Bóg się nie zmienia i ponieważ On wie wszystko to możesz znaleźć odpoczynek w poznaniu, że Jego plany wobec ciebie są doskonałe. Nie robi błędów ani się nie uczy. Od wieczności Jego poznanie było doskonałe i gdy tworzył wszechświat i umieścił w nim ciebie, zrobił tak mając w tym jakiś cel. Nie jest zaskoczony ludzkimi decyzjami, ani nie zamierza z ciebie zrezygnować. Ukochał cię na wieki w niezmienny i doskonały sposób.

оптимизация сайта что такое

1,1 Co było od początku, co słyszeliśmy, co oczami naszymi widzieliśmy, na co patrzyliśmy i czego ręce nasze dotykały, o Słowie żywota –
1,2 a żywot objawiony został, i widzieliśmy, i świadczymy, i zwiastujemy wam ów żywot wieczny, który był u Ojca, a nam objawiony został –

Poznawalność Boga jest jedną z najważniejszych cech wszystkich religii. Jeśli przyznajemy, że Bóg istnieje, to musimy zapytać o to, co możemy o Nim wiedzieć? Jeśli możemy się o Nim cokolwiek dowiedzieć to czy możemy przeżywać Jego obecność? Jeśli tak to w jaki sposób może to na nas wpłynąć? Jeśli możemy wiedzieć coś o Bogu to jak poprawne może być nasze poznanie Jego, ponieważ możemy Go opisać tylko w takich terminach, które są nam znane. Jeśli Bóg jest nieskończony, a my jesteśmy ograniczeni to czy poznanie nieskończonego Boga w ogóle jest możliwe? Czy Bóg jest aż tak „inny”, że aż całkowicie niepoznawalny?

Oto kilka pytań, które powstają, gdy zajmujemy się poznaniem Boga. Odpowiedzi są różne. Są tacy, którzy mówią, że Bóg istnieje, lecz jest niepoznawalny, ponieważ jego natura i istota tak skrajnie różnią się od nas, że my nie mamy odpowiednich możliwości, aby właściwie doświadczać i opisywać Jego rzeczywistość. Mówią, że On nie może być poznany, a co dopiero przeżywany. Inni zaś, mówią, że Bóg może być poznany tylko przez wnioskowanie, podobnie jak obserwacja krateru w ziemi daje pewne wnioski o sile uderzenia, lecz nie daje możliwości zobaczenia przedmiotu, który go utworzył. Jeszcze inni twierdzą, że możemy poznać i doświadczać Boga. Oczywiście, chrześcijanie potwierdzają ten punkt widzenia.

Co mówi na ten temat Biblia?

Job 11,7 Czy możesz zgłębić tajemnicę Boga albo zbadać doskonałość Wszechmocnego?
11,8 Wyższa jest niż niebiosa – cóż poczniesz? Głębsza jest niż kraina umarłych – cóż ty wiesz?
11,9 Jej miara jest dłuższa niż ziemia, a szersza nawet niż morze

Iz. 55,8 Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan,
55,9 lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze.

Pismo wyraźnie uczy nas, ze Bóg jest Wszechmogący (Job.11:7), że jest niepojęty (Ps. 145:3), nieskończony (Ps.147:5) i całkowicie „inny”. A jednak Biblia mówi również, że Bóg jest poznawalny (Jn 17:3; Gal 4:8-9). To znaczy, że choć nie możemy Go poznać wyczerpująco to jednak możemy znać Go na takim poziomie, jaki jesteśmy w stanie pojąć, nawet jeśli jest to ograniczone do naszych skończonych możliwości. Na przykład, możemy wiedzieć o tym, że Bóg jest miłością (1 Jn 4:8), że jest duchem (J 4:240), że komunikuje się z nami (2 Moj. 20). Cokolwiek to oznacza możemy znać Go, ponieważ On sam objawił Siebie samego w taki sposób, który jest dla nas zrozumiały.

Ponieważ Bóg nie jest aż tak niepojęty i olbrzymi, to, co najlepszego Bóg mógł dla nas zrobić, abyśmy Go poznali to objawić nam Siebie samego w słowie i czynach. Taka jest dokładnie przyczyna wcielenia. Jezus jest boską, druga osobą Trójcy, Słowem, które stało się ciałem. „Na początku było Słowo i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo… a Słowo ciałem się stało” (J 1:1, 14). Jezus dokładnie reprezentuje Boga (Hebr. 1:3) i jest jedynym, który może objawić Boga (Mat. 11:27). A zatem nasza całkowita zdolność do poznania Boga jak i do doświadczania Go całkowicie spoczywa w Jezusie. Powtórzmy, możemy poznać Boga przez Jezusa. „Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna syna tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu syn zechce objawić” (Mat 11:27)

Zatem, można poznać Boga, ponieważ On Sam pokazał nam drogę poznania w taki sposób, który może być zrozumiały. Jezus, który jest Bogiem w ciele (Jn 1:1, 14; 20:28; Kol 2:9; Flp 2:5-8; Hebr 1:8) jest najlepszym objawieniem Boga w słowie i uczynku i możemy ufać temu, jak Bóg się objawił. Z powodu wcielenia, możemy mieć relację z Bogiem, ponieważ wejście w relację z Jezusem, jest wejściem w relacje z Bogiem: „wierny jest Bóg, który was powołał do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (1 Kor. 1:9)

Objawienie ogólne.

Oprócz Biblii jest inny sposób w jaki Bóg może być poznany, choć w znacznie mniejszym stopniu – poprzez stworzenie: „bo niewidzialna Jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo , mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem, tak że nie mają nic na swoją obronę” (Rzym 1:20).

Biblia mówi nam, że nawet ci, którzy Biblii nie mają mogą trochę Boga poznać. Nie znaczy to, że oni mogą sobie wyobrazić Boga jako Trójcę czy Jezusa jako Boga w ciele, lecz mogą dojść do tego, że potrzebują odkupienia, aby uciec od Bożego gniewu, lecz mogą, spoglądając na stworzenie wywnioskować, że Bóg istnieje.

Nie mają, zatem, żadnej wymówki. Wiedzą, że jest Bóg nawet jeśli tak wielu tłumi prawdę tego poznania przez swoją grzeszność.

W dodatku do dowodów stworzenia, samo poznanie Bożej egzystencji jest zasiane w sercu wszystkich ludzi: „Ponieważ to, co o Bogu wiedzieć można jest jawne, ponieważ Bóg im to objawił” (Rzym 1:19).

Zastosowanie.

Jezus jest odpowiedzią na pytania dotyczące tego, czy możemy cokolwiek wiedzieć o Bogu i czy możemy Go doświadczać (przeżywać). Jezus jest drogą do Boga (Jn 14:6) i Tym, który objawia nam prawdę o Bogu (Mat 11:27). Czy możemy, zatem, znać i doświadczać Boga? Tak, możemy, poprzez Jezusa. Jest to posłanie prawdy, które musimy przekazywać światu.

Jest tak również dlatego, że Biblia mówi, że każdy, dzięki stworzeniu, może poznać, że jest Bóg i że ludzie mają wpisane to poznanie w swoich sercach (Rzym. 1:19-20). Możesz więc mówić o tym z odwagą, wiedząc, że Duch Święty potwierdzi prawdę Bożego Słowa tym, do których mówimy. Nie znaczy to, że wszyscy będą pokutować i przyjdą do Chrystusa, lecz znaczy, że Bóg będzie potwierdzał tą prawdę. To, co zrobią z tym niewierzący zależy do nich. Ty zaś, musisz zdawać sobie sprawę z tego, że są tacy, którzy tłumią prawdę Bożą swoją nieprawością (Rzym 1:18) i oddali swoje umysły nieprawości (Rzym. 1:24-28) – to są ci, którzy nie mogą być pozyskani Słowem. Lecz nie znaczy to, że nie powinieneś mówić prawdy Bożego Słowa. Oni musza ją usłyszeć.

Nigdy też my sami nie przestaniemy się uczyć o Bogu. Bóg jest dostępny w poznaniu i doświadczeni, lecz z powodu Jego nieskończoności, nigdy nie przestaniemy uczyć się tego wszystkiego, co jest o jego cudowności i wielkości dostępne. Nabierz otuchy wiedząc, że poprzez wieczność zawsze będziemy wzrastać w zrozumieniu naszego potężnego i cudownego Pana.

topod.in

Otwarty teizm, zwany też otwartością lub otwartym widzeniem, jest teologiczną postawą zajmującą się ludzką wolną wolą i jej relacją wobec Boga i natury przyszłości. Naucza, że Bóg udzielił ludzkości wolnej woli i dlatego, aby wolna wola była rzeczywiście wolna to nie może być mowy o poznaniu przyszłości przez Boga. Otwarty teista powie ci, że jeśli Bóg wie, jaką zamierzamy podjąć decyzję to jak możemy być faktycznie wolni, gdy przychodzi czas podjęcia decyzji skoro przeciwny wybór nie może być dokonany, bo już jest „wiadomo”, co wybierzemy?

W otwartym teizmie przeważają dwa główne punkty widzenia dotyczące przyszłości: albo jest poznawalna, albo nie jest. Dla ludzi wyznających otwarty teizm stwierdzenie, że przyszłość jest poznawalna przez Boga (Bóg zna przyszłość), oznacza, że Bóg dobrowolnie ogranicza swoje poznanie wyborów z wolnej woli tak, abyśmy mogli być prawdziwie wolni. Druga postawa mówi, że przyszłość nie istnieje i nie jest poznawalna nawet przez Boga. Gregory Boyd, dobrze znany adwokat tej idei, mówi tak:

„Otwarty teista przyzna, że większość zdarzeń przyszłości jest ustanowiona na długo przed czasem ich zaistnienia, bez względu na to czy to Bóg określa wolę czy z powodu istniejących na ziemi przyczyn, lecz nie jest ustanowiona wyczerpująco. Do jakiegokolwiek stopnia przyszłość jest otwarta na decyzje wolnych składników, tam nie jest ustanowiona!”1)

Co więcej, głoszą oni, że nie odrzucają wszechwiedzy Boga. Podobnie jak klasyczni teologowie, stwierdzają, że Bóg wie wszystko, lecz różnią się w tym, że Bóg wie tylko to, co jest poznawalne, a ponieważ przyszłość jeszcze się nie wydarzyła to nie może być wyczerpująco przez Boga poznana. Zamiast tego, Bóg zna wyczerpująco tylko współczesność wraz ze skłonnościami, pragnieniami, myślami i nadziejami wszystkich ludzi. Co więcej, w otwartym teizmie Bóg może popełniać błędy, ponieważ nie zna wszystkich szczegółów, które mogą się wydarzyć w przyszłości. Zgodnie z nimi Bóg również podejmuje ryzyko i dostosowuje się do wyborów wolnej woli człowieka.

Proste czytanie Pisma

Otwarci teiści głoszą, że najlepiej czytać Biblie w jej prostym znaczeniu wszędzie tam, gdzie to możliwe.
Jest to dobre na początek, lecz nie zawsze tak można. Są takie miejsca, które nie mogą być czytane wprost i muszą być interpretowane w świetle innych fragmentów. Zgadzają się z tym, lecz skoro uczą, że Bóg nie wie wszystkiego, co będzie w
przyszłości, bądź, że przyszłość nie jest poznawalna, to gdy docierają do miejsc, w których Bóg ustępuje, żałuje czy doświadcza ludzi, twierdzą, że najlepiej jest to czytać wprost. W ten sposób znajdują wsparcie dla twierdzenia, że Bóg się uczy, robi błędy i podejmuje ryzyko. Problemem ich są wcześniej przyjęte założenia na różne teksty bez ich odniesienia do innych fragmentów, które zaprzeczają takim założeniom. Na przykład…

Biblia mówi w 1 Jn. 3:20 „…Bóg jest większy niż nasze serca i wie wszystko”. Podobnie w 1 Sam 15:29 Biblia mówi: „Ale doprawdy ten, który jest chwałą Izraela, nie kłamie i nie żałuje, bo nie jest człowiekiem, aby żałować”. Oczywiście proste znaczenie tych tekstów jest oczywiste; widzimy, że Bóg wie wszystko, a nie tylko teraźniejszość i widzimy, że Bóg nie zmienia swojego zdania. A jednak otwarty teista powie nam, że Bóg nie wie wszystkiego i że zmienia zdanie. Oczywiście, te wersety wymagają badania kontekstowego i w świetle innych wersetów, lecz istota jest wyraźna, otwarty teista ma przyjęte z góry pewne założenia jak interpretować Biblię i te założenia nie zawsze są spójne z Pismem. W rzeczywistości są sprzeczne z Pismem.

Twierdzą, że mają poparcie w Biblii cytując te fragmenty, z których wydaje się wynikać, że Bóg zmienia zdanie (II Moj..32:14) jest zdziwiony (Iz. 5:3-7) i sprawdza ludzi, aby zobaczyć co zrobią (1 Moj. 22:12). Oczywiście nie podchodzą odpowiednio do kontrargumentów, które odpowiadają na ich obiekcje. Na przykład, Bóg często zadaje pytania, na które zna odpowiedzi, jak: „Gdzie jesteś, Adamie?” (1 Moj. 22:12). Czy mamy uwierzyć, że Adam zginął Bogu w ogrodzie Eden? Oczywiście, że nie. Niemniej otwarty teista nie ma problemu z wybieraniem tych zasad, w które wierzy i stosuje do interpretacji Biblii. Jakby tego było mało, czasami twierdzą, że ortodoksyjne chrześcijaństwo uległo wpływom pogaństwa:
„Podczas, gdy niektórzy (ze mną włącznie) utrzymują, że klasyczny rozwój poglądu na Boga uległ filozofii pogańskiej, klasyczni teolodzy zawsze twierdzili, że jest on głęboko zakorzeniony w Biblii’. 2)

Oczywiście problemem jest to, że otwarty teizm wyraźnie odrzuca wiele jasnych interpretacyjnie wersetów, błędnie podchodzi do kontrargumentów i sam jest pod wpływem pogaństwa, ponieważ stoi za tezą o Bogu, który się zmienia, robi błędy i uczy się.

Podstawowe zasady otwartego teizmu.

Podstawowe zasady otwartego teizmu są następujące. Należy pamiętać o tym, że te zasady otwarty teista wyznaje przy interpretacji Biblii.

1. Największym atrybutem Boga jest miłość
A) Ten atrybut jest często wynoszony ponad inne Jego atrybuty i jest używany do interpretacji Boga w taki sposób, jakby był kosmicznym dżentelmenem, który chce, aby wszyscy byli zbawieni i narzeka nad ich stratą.

2. Ludzka wola jest prawdziwie wolna w wydaniu libertariańskim (The
Libertarian Party – partia działająca w USA – przyp. tłum.), czyli:
A) Wola człowieka nie jest ograniczona przez jego grzeszną naturę lecz jest jednakowo zdolna do podejmowania wyborów między różnymi możliwościami.
B) W przeciwieństwie do powyższego kompatybilna koncepcja wolnej woli stwierdza, że osoba jest ograniczona i pod wpływem swojej natury i, że ta natura nie tylko wpływa na wybory wolnej woli, lecz również ogranicza zdolność do równego wybierania między różnymi możliwościami.

3. Bóg nie zna przyszłości.
A) Jest tak albo dlatego, że przyszłość nie istnieje, albo…
B) Dlatego, że Bóg nie zna przyszłości nawet wtedy, gdy może być ona poznana.

4. Bóg podejmuje ryzyko
A) Ponieważ Bóg nie zna w sposób wyczerpujący przyszłości, musi podejmować ryzyko wobec ludzi, których przyszłe wybory wolnej woli nie są poznawalne.

5. Bóg uczy się.
A) Ponieważ Bóg nie zna wyczerpująco przyszłości, uczy się w miarę jak rzeczywistość przyszłości pojawia się.

6. Bóg popełnia błędy
A) Ponieważ Bóg nie wie wszystkiego i ponieważ ma do czynienia z wolną wolą stworzeń (których przyszłe wybory nie są Mu znane), Bóg może popełniać błędu w zajmowaniu się ludźmi. Zatem, Bóg zmienia odpowiednio swoje zdanie.

7. Bóg zmienia swoje zdanie.
A). Bóg może zmienić zdanie w zależności od tego, czego się uczy i co odkrywa w miarę jak ludzie działają. Zazwyczaj Bóg zmienia zdanie, gdy zostanie zaskoczony przez coś, czego nie planował lub nie oczekiwał.

Jak myślisz, co mówi Bóg otwartego teizmu?

Ponieważ otwarty teizm naucza, że Bóg uczy się i popełnia błędy, jest możliwe, że mamy tutaj nieskończenie mądrego Boga wszechświata, który mów takie rzeczy jak:

* „Ooops”
* „Uh, oh.”
* „Wow, to było zaskakujące.”
* „Miałem nadzieję, że to zadziała..”
* Nie wyszło to na dobre, prawda? „
* „Następnym razem spróbuję to naprawić”.
* „Odpowiedziałbym na twoją modlitwę, ale nie wiem, co się jeszcze wydarzy”.

Jest to humorystyczny sposób zilustrowania istoty. Bóg otwartego teizmu nie jest wszechwiedzący, robi błędy, uczy się i wzrasta. To wywołuje problem co do tego, czy należy ufać Bogu, który popełnia błędy. Czy chciałbyś zaufać bogu, który jest robi głupstwa?

Ortodoksyjne chrześcijaństwo.

Historyczne ortodoksyjne chrześcijaństwo twierdzi, że Bóg wie wszystko, nawet całość przyszłości, wyczerpująco. 1J 3:20: „.. ponieważ większy jest Bóg niż nasze serca i wie wszystko”. Podobnie Piotr mówi do Jezusa w ew. J 21:17: „…Panie, ty wszystko wiesz, wiesz, że cię kocham…” Boża suwerenność jest w Piśmie nauczana bardzo wyraźnie a Jego suwerenność związana jest ściśle z Jego wszechmocą. Ortodoksyjne chrześcijaństwo uczy, że Bóg jest pełen miłości, że jest tak bardzo zaangażowany, że zniża się do naszego poziomu i współdziała z nami na poziomie, który możemy zrozumieć, lecz to wszystko dzięki Bogu działającemu ze stworzeniem, które jest ograniczone i grzeszne. Bóg musi pracować na naszym poziomie, ponieważ my nie jesteśmy w stanie pracować na Jego.

Bóg i czas

Pytanie o Boże poznanie przyszłości jest niezwykle ważne, ponieważ zajmuje się faktyczną definicją Bożej natury w odniesieniu do samej natury przyszłości. Czy Bóg zna przyszłość czy nie? Czy Bóg istnieje w przyszłości czy nie? Czy Bóg jest ograniczony do teraźniejszości czy nie? Odpowiedzi na te pytania odzwierciedlają samą naturę i możliwości Bożej egzystencji. Otwarty teista wymusza opis Boga, który redukuje poznanie, które ma Bóg o wszystkim: przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, do Boga, który nie wie wszystkiego na temat przyszłości. Wszechobecność Boża jest również zagrożeniem dla otwartego teizmu, ponieważ odrzucają oni istnienie przyszłości a zatem odrzucają wszechobecność Boga w przyszłości. Lecz, dla Boga nieznajomość przyszłości jest jednoznaczna z Jego nieobecnością w przyszłości. Oznacza to, że Bóg jest ograniczony przez czas. To, oczywiście, jest nauczanie fałszywe, lecz w taki właśnie sposób naucza otwarty teizm.

Wniosek

Jeśli doszlibyśmy do wniosku, że bóg otwartego teizmu jest prawdziwy to, czy przyniosła by ci pocieszenie wiedza, że Bóg się uczy i, że nie zna wyczerpująco przyszłości, że czeka na to, co ludzie zrobią? W jaki sposób wpłynęłoby to na twoje modlitwy. Czy Bóg ma nadzieję, na to, co najlepsze, reagując na działania ludzi i pracując wokół nich, aby coś się działo? Czy wtedy mógłbyś faktycznie polegać na Bogu, że jest suwerennym, zaangażowanym Panem wszechświata? Nie sądzę.

Otwartość jest niebezpiecznym nauczaniem, które umniejsza suwerenność, majestat, nieskończoność, poznanie, istnienie i chwałę Boga, a wynosi naturę i stan ludzkiej wolnej woli. Pomimo, że otwarty teista nie powie wprost, że takie rzeczy mają miejsce to bez słów widać, że Bóg otwartego teizmu nie jest nawet w najmniejszej części tak poznawalny ani tak wszechobecny jak Bóg ortodoksyjnego chrześcijaństwa.

Więcej na temat otwartego teizmu znajdziesz na stronach CARM (www.carm.org)
___________
1. Boyd, Gregory A., God of
the possible, (Grand Rapids, Michigan: Baker Books), 2001.

topodin