Author Archives: pzaremba

Mk 9:33-34
I PRZYBYLI DO KAFARNAUM. A BĘDĄC W DOMU, ZAPYTAŁ ICH: O CZYM TO ROZPRAWIALIŚCIE W DRODZE? A ONI MILCZELI, BO ROZMAWIALI MIEDZY SOBĄ W DRODZE O TYM, KTO Z NICH JEST NAJWIĘKSZY.

Apostołowie ujawniają tutaj swoje ambicje i umiłowanie wielkości. Kto by pomyślał, że kilku rybaków i celników ogarnęła nagle chęć rywalizacji i pragnienie sprawowania zwierzchnictwa. Kto by się spodziewał, że ci ludzie, którzy porzucili wszystko ze względu na Jezusa, będą trapieni przez kłótnie i sprzeczki na temat miejsca i kolejności, na jakie zasługują. A jednak tak się stało. Ten fakt został zapisany dla naszego pouczenia. Dołóżmy starań, aby to nie zostało zapisane nadaremno. Jest to przerażający fakt, że – czy nam się to podoba czy nie – pycha jest jednym z najpowszechniejszych grzechów, które trapią ludzką naturę. Wszyscy z natury myślimy o sobie lepiej niż na to zasługujemy. Jest to stary grzech, który zaczął się w ogrodzie Eden, gdy Adam i Ewa sądzili, że nie mają wszystkiego, na co zasługują. To bardzo subtelny grzech. Panuje w sercu wielu ludzi, którzy nawet tego nie podejrzewają a wręcz przeciwnie, może przybierać pozór pokory. To grzech najbardziej niszczący duszę. Powstrzymuje człowieka od pokuty, trzyma go z dala od Chrystusa, niszczy braterską miłość i dusi w zarodku duchowy niepokój. Strzeżmy się tego grzechu i miejmy i miejmy się przed nim na baczności. Ze wszystkich szat żadna nie jest tak wspaniała i żadna nie jest tak rzadka jak szata prawdziwej pokory.
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Hbr10:38
A SPRAWIEDLIWY Z WIARY ŻYĆ BĘDZIE; LECZ JEŚLI SIĘ COFNIE, NIE BĘDZIE DUSZA MOJA MIAŁA W NIM UPODOBANIA.

Często ludzie mylnie utożsamiają wiarę z uczuciami i przypuszczeniami. Przyjemne uczucia i przeżycia są częścią życia chrześcijańskiego, nie są jednak całkowitą pełnią. Doświadczeń, konfliktów, walk i pokus spotykanych na drodze życia nie powinniśmy uważać za nieszczęścia,a raczej za konieczną część naszego duchowego wychowania. We wszystkich różnorodnych przeżyciach, powinniśmy liczyć tylko na Chrystusa jako mieszkającego w naszych sercach niezależnie od naszych uczuć, jeśli chodzimy w posłuszeństwie przed Jego obliczem. Tutaj wielu się potyka; starają się chodzić kierując się uczuciami a nie wiarą. Powinniśmy wierzyć bardziej Słowu Bożemu i Jego mocy aniżeli swoim uczuciom i osobistemu doświadczeniu. Niech nasze oczy zostaną skupione na Chrystusie na dokonanym przez Niego odkupieniu grzeszników, na krzyżu Golgoty i na Jego sprawiedliwości w wierze! Patrz na Jezusa i żyj! Miej nadzieję w Bogu!
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia

1Kor 1:5-7
IŻEŚCIE W NIM UBOGACENI ZOSTALI WE WSZYSTKO, WE WSZELKIE SŁOWO I WSZELKIE POZNANIE, PONIEWAŻ ŚWIADECTWO O CHRYSTUSIE ZOSTAŁO UTWIERDZONE W WAS, TAK IŻ NIE BRAK WAM ŻADNEGO DARU ŁASKI, WAM, KTÓRZY OCZEKUJECIE OBJAWIENIA PANA NASZEGO JEZUSA CHRYSTUSA, KTÓRY TEŻ UTWIERDZI WAS AŻ DO KOŃCA, TAK IŻ BĘDZIECIE BEZ NAGANY W DNIU PANA NASZEGO JEZUSA CHRYSTUSA.

W Bożej łasce chodzi o coś więcej niż tylko o wybaczenie naszych grzechów – łaska nas ubogaca. Ona nie tylko nas zbawiła, ale także wyposażyła do służby dla Boga. Bóg obdarzył nas darem „wszelkiego słowa”, który oznacza zdolność do dzielenia się prawdą oraz dar „wszelkiego poznania”. Dar poznania oznacza, że Kościół ma dostęp do wszelkiej mądrości, poznania prawdy i zdolności rozróżniania, nie potrzebuje żadnych guru, aby to od nich otrzymać. Boża łaska utwierdza w wierze. Utwierdzenie oznacza posiadanie w naszych przekonaniach czegoś pewnego. Łaska Boża ubogaciła nas także przez to, że możemy czegoś oczekiwać tzn. dała nam wspaniałą nadzieję. Mamy coś, na co możemy oczekiwać: dzień, kiedy Jezus Chrystus będzie objawiony w mocy i chwale. Rozpacz jest czymś powszechnym. Dowodem tego jest choćby liczba samobójstw. Chrześcijanin jest jedynym na tym świecie, który ma prawdziwa nadzieję . Wie też, że z powodu grzechu, świat jest skazany na Boży gniew, ale wie też, że Jezus Chrystus powróci by całkowicie grzech i śmierć. Wie o tym, ponieważ Bóg, który łaskawie zbawia, łaskawie objawił te prawdy w Swoim Słowie. Uzbrojony w nie chrześcijanin jest naprawdę bogaty.
Pozdrawiam w ten piękny jesienny poranek i życzę błogosławionego dnia.

1Kor 1:4
DZIĘKUJĘ BOGU ZAWSZE ZA WAS, ZA ŁASKĘ BOŻĄ,KTÓRA WAM JEST DANA W CHRYSTUSIE JEZUSIE.

Pierwszą rzeczą, jaką nowo narodzeni cieszą się, jest zbawcza łaska. Oznacza to, że ich zbawienie jest wyłącznie Jego dziełem. Nie zrobili nic, aby je zdobyć albo na zasłużyć. W jaki sposób Bóg dał nam wspaniały dar zbawienia? Dobra nowina Mówi nam, że Bóg uczynił to w Chrystusie Jezusie, to znaczy, że Bóg obdarzył hojnie swój lud zbawieniem z powodu czegoś, co zrobił Jezus. Inaczej mówiąc, Bóg nie zbawia arbitralnie i bez zastanowienia, ale wyłącznie przez Chrystusa. Zbawienie przychodzi tylko dzięki temu, że, że Chrystus Jezus usunął barierę między Bogiem i nami. Przez swoje doskonałe życie zapewnił sprawiedliwość potrzebną nam, by stanąć przed Bogiem a przez swoją śmierć zapłacił karę za nasze grzechy. Zbawienie oznacza, że Jezus Chrystus wziął na siebie nasze grzechy i przez odwrócenie się od tych grzechów i zaufanie wyłącznie Jemu, otrzymujemy usprawiedliwienie. Pierwszą rzeczą jaką powinien uczynić nowo narodzony, aby pokonać swoje problemy, jest zastanowienie się nad zbawczą Bożą łaską, jaką został obdarzony przez Jezusa Chrystusa. Rozmyślanie o niej tak długo, aż stanie czymś rzeczywistym i wypełni jego serce wdzięcznością.

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Łuk 24:21
A MYŚMY SIĘ SPODZIEWALI, ŻE ON (JEZUS) ODKUPI IZRAELA, LECZ PO TYM WSZYSTKIM, JUŻ DZIŚ TRZECI DZIEŃ, JAK TO SIĘ STAŁO.

Śmierć Pana Jezus była ciosem dla Jego uczniów. Czytając ten werset, zawsze myślę, jakie to smutne, że w drodze do Emaus uczniowie powiedzieli Panu Jezusowi: „a myśmy się spodziewali„, zamiast powiedzieć: „my stale mamy nadzieję”. Tak jakby chodziło o sprawę całkowicie skończoną, bezpowrotną i beznadziejną. Gdyby chociaż powiedzieli: „wszystko przeczy naszym nadziejom, wygląda, jak gdyby nasza ufność była próżna, lecz nie chcemy rozpaczać i jesteśmy pewni, że znowu Go ujrzymy”. Lecz nie, oni szli razem z Nim i mówili o swojej daremnej wierze co zmusiło Pana Jezusa do odpowiedzi słowami: „O głupi i gnuśnego serca, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy„. Czy nie istnieje niebezpieczeństwo, że te słowa napomnienia i zarzutu zwrócone są i do nas? Możemy zdecydować się na wszelkie straty, być gotowymi na stracenie wszystkiego, byle tylko nie stracić wiary w Boga prawdy i miłości. Mówiąc o naszej wierze nie używajmy czasu przeszłego, jak to uczynili uczniowie, w drodze do Emaus: „a myśmy się spodziewali”, lecz mówmy zawsze: „Ja mam nadzieję”.

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.