Author Archives: pzaremba

Pastor Cecil A. Thompson

„ … A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu” (Lu 2:2-10 ).

Parę lat temu mieliśmy wspaniałe nabożeństwo Bożenarodzeniowe. Wcześniej świece zostały umieszczone w białych torebkach wzdłuż dojazdu do kościoła. Zgodziliśmy się razem z Joyce na ochotnika, że gdy już wszyscy wyjadą, pogasimy je. Przez kilka dni wcześniej padał śnieg było więc jeszcze kilkanaście centymetrów na ziemi. Kiedy, skrzypiąc butami, dotarliśmy do końca drogi było około -6C. Było tak cicho i pięknie, że zostaliśmy poruszeni w duchu pięknem Bożego stworzenia oraz kolędą Cicha Noc.

Słowa tej kochanej pieśni zostały napisane przez Josefa Mohra w 1818 roku, po obejrzeniu przez niego sztuki o narodzeniu Jezusa. Znalazł się w takiej zadumie i wszedł na górą spoglądając na swoje miasteczko w austriackich Alpach. Widok śniegu pokrywającego okolicę przypomniał mu o wierszu, który napisał kilka lat wcześniej. Ten wiersz mówił o nocy, w której anioł ogłosił narodziny Jezusa.

Następnego dnia poszedł z tym wierszem do Franza Grubera, który skomponował melodię. Przerabiał ją wielokrotnie, tak aby pasowała do słów wiersza. Narodziła się nasza ukochana kolęda, „Cicha Noc”.

Cicha Noc

Cicha noc, święta noc,
Pokój niesie ludziom wszem,
A u żłóbka Matka Święta
Czuwa sama uśmiechnięta
Nad dzieciątka snem,
Nad dzieciątka snem.

Cicha noc, święta noc,
Pastuszkowie od swych trzód
Biegną wielce zadziwieni
Za anielskim głosem pieni
Gdzie się spełnił cud,
Gdzie się spełnił cud.

Cicha noc, święta noc,
Narodzony Boży Syn
Pan Wielkiego majestatu
Niesie dziś całemu światu
Odkupienie win,
Odkupienie win

Niech was Bóg błogosławi obficie, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem!

– Pastor Cecil

topodin

Pastor Cecil A. Thompson

„Wołali, a Pan ich wysłuchał i uwolnił od wszystkich przeciwności. … Pan jest blisko skruszonych w sercu i wybawia

złamanych na duchu. Wiele nieszczęść [spada na] sprawiedliwego; lecz ze wszystkich Pan go wybawia” (Ps 34:17-20).

Czy straciłeś kiedykolwiek kogoś bliskiego? Pisałem ostatnio o tym, że straciliśmy naszą córkę, lecz odczuwam, że powinienem to powtórzyć. „Tato, siedzisz?” Te słowa padły przez telefon a powiedziała je nasza najstarsza córka, Brenda, jakieś 20 lat temu. Powiedziałem, że siedzę. „Jestem w szpitalu, mam wadę serca”. Te słowa uderzyły we mnie jak obuch z ogromną siłą. Powiedziałem jej, że u niej będziemy z matką możliwie najszybciej. Z Shelton, w stanie Washington, do Boise, Idaho, jest ponad 500 km i zrobiliśmy tą odległość w rekordowym czasie.

Po przyjeździe okazało się, że prognozy są gorsze niż oczekiwaliśmy. Brenda została zdiagnozowana na pierwotne nadciśnienie płucne. Jedyne co mogło uratować jej życie to był przeszczep serca i płuc. W międzyczasie musiała, podobnie jak wielu innych, żyć z złamanym sercem (tu w znaczeniu; z wadą serca – przyp.tłum.).

Jest jeszcze inny aspekt posiadania złamanego serca – jest to postawa serca przed naszym Bogiem. Można to opisać, jako stan przeciwny do pychy i arogancji. Była to też główna cecha naszego Pana, gdy chodził po zakurzonych drogach Izraela. On, Ten, który stworzył wszystko, był teraz poddany Swemu Ojcu. Żył ze złamanym sercem.

Nasze serca muszą być kruszone i łamane przez to, co widzimy w naszym życiu, a co jest sprzeczne z Bożą wolą. W takich przypadkach musimy wołać do Boga i wyznawać nasz grzech, aby Bóg przebaczył i oczyścił. Taką samą postawę powinno być widać wtedy, gdy obserwujemy grzech naszego narodu i tego świata. Myślę, że jest czas na to, abyśmy zatrzymali się i oszacowali nasze życie w perspektywie wieczności. Nasze serca powinny być bardziej złamane przed Panem niż wtedy, gdy tracimy bliskich. Kiedy sprawdzamy nasze własne życie, módlmy się z całą szczerością: „Panie, spraw, abym żył przed Tobą ze złamanym sercem!”

Niech was Bóg błogosławi obficie, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem!

– Pastor Cecil

самостоятельная раскрутка сайта

Pastor Cecil A. Thompson

„Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw, bym strzegł ich aż do końca. Pouczaj mnie, bym Prawa Twego przestrzegał, a zachowywał je całym sercem. Prowadź mię ścieżką Twoich przykazań, bo ja się nimi raduję. Nakłoń me serce do Twoich napomnień, a nie do zysku! Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą; przez swoje słowo udziel mi życia!” (Ps 119:33-37).

„Sam to zrobię!” To słowa jednego z moich dzieci wypowiedziane we wczesnym okresie życia. Jeśli masz dzieci to pewnie również słyszałeś taką deklarację niezależności. Problem polega na tym, że faktyczne uczenie się rzadko kiedy odbywa się przy postawie: „Chcę to zrobić sam”.

Słyszałem kiedyś historię o pewnej nadętej, nieco bogatej kobiecie, która miała małego syna. Chciała dla niego tego co najlepsze, więc zawsze domagała się wszystkiego najwyższej jakości. Zatrudniła dla chłopca opiekunkę i upierała się przy tym, aby mały uczył się mieć wszystko, czegokolwiek zapragnął. Powiedziała opiekunce, że jej syn będzie bogatym człowiekiem, więc musi się przyzwyczaić do tego, że otrzymuje wszystko, cokolwiek zechce.

Pewnego dnia, gdy opiekunka była z chłopcem poza domem, nagle zaczął krzyczeć z całych sił. Matka przybiegła do ogrodu rozzłoszczona. „Nie mówiłam ci, że mój syn ma otrzymywać wszystko, co chce?” – żądała. „Tak, proszę pani – odpowiedziała opiekunka. – Bardzo dobrze o tym pamiętam. On chciał bawić się z trzmielem, więc mu pozwoliłam”.

Gdy czytam fragment Pisma na dziś, widzę tutaj ważną prawdę, a jest to tajemnica uczenia się prawdy z Bożego Słowa. Jaki to zdumiewający sekret? To podatność na naukę. Nie można nas niczego

nauczyć, dopóki nie chcemy być nauczani. Ten fragment nie prosi, aby Bóg coś ZROBIŁ, a raczej pokazuje na postawę poddania się procesowi uczenia. Jest to obraz gorliwego ucznia, która prosi nauczyciela, aby go pouczał. NIE MOJA WOLA, LECZ TWOJA NIECH SIĘ STANIE!

Niech was Bóg błogosławi obficie, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem!

– Pastor Cecil

продвижение магазин

Pastor Cecil A. Thompson

„Wy jesteście światłością świata; nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapalają też świecy i nie stawiają jej pod korcem, lecz na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu. Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie” (Mt 5:14-16).

Dawno temu, w latach 20tych, Harry Dixon Loes skomponował dziecięcą piosenkę gospel, którą dzieciaki przez wszystkie kolejne dziesięciolecia z radością śpiewały, czemu też towarzyszyły różne ruchy odpowiednio ukazujące tekst. Do dziś pamiętam radość jaką śpiewanie jej wzbudzało, gdy byłem mały: „

 To moje małe światełko, chcę, aby świeciło. To moje małe światełko, chcę, aby świeciło. Niech świecie/niech świeci/ niech świeci!
This little light of mine, I’m gonna let it shine. This little light of mine, I’m gonna let it shine. Let it shine/Let it shine/Let it shine!

Były też inne wersy, które mówiły:

Czy ukryć je pod kocem? Nie! Chcę, aby świeciło!
Hide it under a bushel? No! I’m gonna let it shine!

Oraz

Nie pozwól, aby je Szatan zdmuchnął/Niech świeci/Niech świeci/ Niech świeci!
Don’t let Satan blow it out/ Let it shine/Let it shine/Let it shine!

Continue reading →

Cecil A. Thompson

„Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy

przezeń żyli” (1J 4:7-9).

Mam takie zdjęcie mojego taty z lat 50tych, na którym stoi wraz z pięcioma swymi braćmi przed parą samochodów z lat 40tych. Kiedy ostatnio spojrzałem na nie, zapragnąłem zobaczyć Tatę jeszcze raz i powiedzieć mu, jak bardzo go kocham. Ten mężczyzna z podstawowym wykształceniem miał taką mądrość, której nie można było nauczyć się w szkole, lecz poza tym, był człowiekiem, który był przepełniony miłością do innych.

Ojciec nauczył mnie tego, co to znaczy znać Pana. Robił to na różne sposoby, nie zawsze przyjemne. Żywo pamiętam to, że drugiej szufladzie swojej bieliźniarki trzymał staromodny skórzany pas do ostrzenia brzytw, których wówczas mężczyźni używali do golenia się. Pas służył do ostrzenia, lecz był również postrachem tylnej strony młodych chłopców!

W czasie tych lat, od kiedy przyjąłem Pana jaki mego osobistego Zbawiciela, moja miłość do Niego wzrosła. Były takie okresy, gdy czułem Jego karcącą rękę, lecz zawsze wiedziałem, że miało to być ku mojemu dobru. Zdałem też sobie też sprawę z tego, że dyscyplina, jaką Pan wprowadza mi, bardziej bolała Jego niż mnie. Tylko ze względu na Swoją wielką miłość do mnie i troskę, musiał mnie karcić.

dFredrick Whitfield musiał czuć się podobnie, gdy napisał słowa pieśni: „O, How I Love Jesus”

O, how I love Jesus, O, how I love Jesus, O, how I love Jesus–because He first loved me!

O, jak kocham Jezusa, o, jak kocham Jezusa, o jak kocham Jezusa – ponieważ On pierwszy pokochał mnie!

Niech was Bóg błogosławi obficie, gdy wy błogosławicie innych słowem i czynem!

– – Pastor Cecil

deeo