Author Archives: pzaremba

Pastor Cecil A. Thompson

„Poczytujcie to sobie za najwyższą radość, bracia moi, gdy rozmaite próby przechodzicie,

wiedząc, że doświadczenie wiary waszej sprawia wytrwałość, wytrwałość zaś niech prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali i nienaganni, nie mający żadnych braków” (Jk 1:2-4).

Ostatnia rzecz, jaka wydaje się właściwa, gdy pojawiają się próby, to wyrażanie czystej radości. Wyjdźmy naprzeciw temu… próby ranią. Ranią nas psychicznie, emocjonalnie a nawet duchowo. Siadałem na brzegu łóżka świętych, którzy byli o jedno uderzenie serca od wieczności. Często rodziny smucą się, lecz smucą się za siebie. Wiedzą, że za kilka chwil ich umiłowany będzie (mają nadzieję) fizycznie przeżywał radość i zadowolenie, których nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić.

Innym rodzajem próby, z którą się czasami spotykamy, jest emocjonalne napięcie, które wynika z zachowania tych, których kochamy. Członkowie rodziny podejmują niemądre decyzje, ich grzeszne wyboru łamią nasze serca i wystawiają na próbę naszą cierpliwość. Gdyby tylko żyli tak, aby podobać się Panu!

Przez wiele lat służby stawałem wobec chrześcijan, którzy byli poważnie zranieni słowami czy zachowaniem innych wierzących. Wiele z tych „chodzących rannych” opuściło kościół z powodu zachowania innych chrześcijan.

Możesz się z tym utożsamić? Zamiast poddać się zniszczeniu, możemy odnieść zwycięstwo. Jakub podaje nam proste, choć trudne do wykonania, rozwiązanie. Zaczyna się od radości. Decydując się na radość Pańską sprowadzamy Jego moc, która kształtuje nas na Jego obraz.

Wiele błogosławieństw, Drogie Serca. Zbliżcie się dziś do Boga, zaufajcie Mu całkowicie i bądźcie błogosławieństwem!

– – – Pastor Cecil

продвижение

Pastor Cecil A. Thompson

„Wiemy bowiem, że jeśli ten namiot, który jest naszym ziemskim mieszkaniem, się rozpadnie, mamy budowlę od Boga, dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny. Dlatego też w tym doczesnym wzdychamy, pragnąc przyoblec się w domostwo nasze, które jest z nieba, jeśli tylko przyobleczeni, a nie nadzy będziemy znalezieni” (2Kor 5:1-3).

Sądzę, że spokojnie można powiedzieć, że większości z nas zdarzyło się zbliżenie ze śmiercią. Nawet ci najbardziej ostrożni w podejmowaniu ryzyka, mogą znaleźć w pamięci zdarzenia zagrażające życiu. Moje własne doświadczenia z pracy w policji i wojsku doprowadziły mnie blisko wieczności. Słuchałem też opowiadań rybaków morskich i pilotów, które zdumiewały mnie tym, jak udało im się uniknąć śmierci.

Apostoł Paweł był z zawodu

wytwórcą namiotów. Mogę sobie wyobrazić jego zrogowaciałe palce i dłonie. W dzisiejszym fragmencie Pisma, Paweł korzysta ze swego zawodu, aby zilustrować pewną duchową prawdę: nasze ludzkie ciało nie przetrwa. Niektórzy starają się w różny sposób zatrzymać proces starzenia, lecz żadnym sposobem nie da się zatrzymać na drodze do końca naszego życia i wejścia do wieczności.

To smutne, że większość z nas spędza nadmiernie dużo czasu i wysiłków na te rzeczy, które przeminą i w ten sposób lekceważy to, co rzeczywiście się liczy – to, co ma wartość wieczną. Do przygotowania się na wieczność ważne jest przyjęcie Chrystusa jako osobistego Zbawiciela. Poświęcanie czasu na modlitwę i czytanie Jego słowa przygotuje nas do zamieszkania w niebiańskim domu, który nigdy nie przeminie.

Który z tych dwóch domów budujesz, poświęcając mu czas i wysiłki?

Wiele błogosławieństw, Drogie Serca. Zbliżcie się dziś do Boga, zaufajcie Mu całkowicie i bądźcie błogosławieństwem!

– – – Pastor Cecil

topod.in