Author Archives: pzaremba

Pastor Cecil A. Thompson

„Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. (16) Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata” (1J 2:15-16).

 Wiele lat temu bardzo popularne były w gazetach humorystyczne historyjki rysunkowe pt.; „Pogo”. Przygody Pogo i pozostałych postaci działy się na mokradłach Okefenokee Swamp na Florydzie. Jedna z ich przygód zaczynała się od ich głębokiego przekonania, że zostaną zaatakowani przez jakiegoś nieznanego przeciwnika. Zdarzyło się, że w czasie poszukiwania tej armii spojrzeli w wodę i odkryli, na kogo się patrzą. Wrócili do oczekujących na nich przyjaciół i ogłosili: „Spotkaliśmy przeciwnika i my sami nim jesteśmy!”.

Pycha jest tak upartym wykroczeniem, że musimy stale mieć świadomość tego, że pojawia się w bardzo różnych postaciach. Zaabsorbowanie swoimi uczuciami może wydawać normalną reakcją na to, co znosimy, lecz może to być również pycha ego, które stara się utrzymywać własną kontrolę, zamiast pozwolić Duchowi Świętemu na kontrolowanie sytuacji.

Gromadzenie rzeczy może na pierwszy rzut oka wyglądać na zwykłe zbieranie czegoś szczególnego, lecz bliższe przyjrzenie się może pokazać, że przyczyną tego jest chęć posiadania czegoś, bądź posiadania czegoś w większej ilości niż mają inni.

Czy muszę sięgać do tytułomanii, która pompuje ego? Doktor, mistrz, biskup, wielebny, święty – Wielki Nikodem Dyzma! Pewne tytuły daje się zdobyć, lecz nawet jeśli zostały osiągnięte po latach studiów, nie można paradować z nimi. Mama i Tato dali mi na imię Cecil, i jest to całkiem dobry dla mnie tytuł.

Wiele błogosławieństw, drogie serca. Zbliżcie się dziś do Boga, zaufajcie Mu całkowicie i bądźcie błogosławieństwem!

– – – Pastor Cecil

продвижение сайта самостоятельно

Pastor Cecil A. Thompson

„Dlatego opuści mąż ojca swego i matkę swoją i złączy się z żoną swoją, i staną się jednym ciałem” (Rdz 2:24).

10 lipca 1952 roku był wyjątkowo upalny w Nampa, Idaho. Nie jestem pewien, jaka była oficjalnie podawana temperatura tego dnia, ale było dobrze ponad 40C. Wspaniały dzień na ślub! Faktycznie tak było! Dla tych, dla których matematyka jest wyzwaniem (dla mnie również) znaczy to, że obchodzimy dziś 61 rocznicę małżeństwa.

Długo czekaliśmy z Joyce na to. Sympatyzowaliśmy ze sobą przez cała szkołę średnią i wiedzieliśmy, że po ukończeniu szkoły weźmiemy ślub. Minął zaledwie miesiąc od zakończenia szkoły, gdy przysięgaliśmy sobie nawzajem miłość i staliśmy się JEDNYM CIAŁEM.

W dniach, gdy pary zazwyczaj żyją ze sobą przed małżeństwem moglibyśmy się wydawać staromodni. Często stosowaną wymówką do łamanie Słowa Bożego i wspólnego życia jest to, że chcą być pewni, że ich małżeństwo będzie udane. Fakt jest taki, że w istocie większy procent tych umów kończy się złamanymi sercami czy rozwodem.

Gdy Bóg stworzył małżeńską jedność między kobietą i mężczyzną, ustanowił piękny dar,. Jest to święty dar i należy go cenić. Przeżyliśmy wraz z Joyce

tak fantastyczne życie, że trudno jest to wytłumaczyć innym. Osobiście nie uważam, że wymaga to wcześniejszego przećwiczenia czy jakiejś recepty. Po prostu jest to stawanie się JEDNYM CIAŁEM!

Wiele błogosławieństw, drogie serca. Zbliżcie się dziś do Boga, zaufajcie Mu całkowicie i bądźcie błogosławieństwem!

– – – Pastor Cecil

раскрутка

Pastor Cecil A. Thompson

„Ty więc, synu mój, wzmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie, a co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to przekaż ludziom godnym zaufania, którzy będą zdolni i innych nauczać” (2Tym 2:1-2)

Każdy z nas spotkał ludzi, którzy wywarli szczególny wpływ na nasze życie. W moim przypadku był to starszy mężczyzna, imieniem Ernest. Mówię starszy, lecz tak to widziałem jako czteroletni chłopiec. Tak naprawdę, Ernest mógł mieć tylko sześćdziesiąt kilka lat. Teraz, kiedy już minąłem

70tkę, wydaje mi się całkiem młody. Była to jedna z tych drogocennych dusz, które kochały Pana z samej głębi, i które nie boją się tego pokazywać swym zachowaniem. Używał starej, zużytej mocno Biblii, której okładka nosiła piętno nieumiarkowanego używania.

Ernest zwykł był siadać w swoim starym bujanym fotelu i czytać Biblię. Czytał po cichu, lecz jego usta poruszały się stale, gdy przechodził z wersu do wersu. Czasami, gdy czytał dające życie Słowo Boże, trzymał młodsze wnuki na kolanach. Można się tylko zastanawiać czy zdawał sobie sprawę z tego, że tym cichym czasem oddania wpływał na ich młode życie

Pewnego dnia dziadek poczuł się nie źle. Wezwał lekarza i dowiedział się, że ma raka. W tamtym czasie nie leczono skutecznie raka, więc cierpiał długo w bólu i wyczerpaniu. Zdając sobie sprawę z tego, że jego dni są policzone, Ernest wezwał swoje ośmioro dzieci, żeby je jeszcze raz zobaczyć wszystkie razem. Przyjechali z Teksasu, Kalifornii oraz ci, którzy mieszkali bliżej w stanie Washington.

Continue reading →

Pastor Cecil A. Thompson

„I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez wzgląd na próżną chwałę, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. Niechaj każdy baczy nie tylko na to, co jego, lecz i na to, co cudze” (Flp. 2:3-4).

Przypominam sobie słowa profesora seminarium, który mówił, jak łatwo bagatelizujemy rzeczy, które mogą mieć dla kogoś innego znaczenie i być ważne. Kiedy uda się komuś osiągnąć jakiś ważny dla niego cel, łatwo jest zignorować, bądź zachowywać się tak, jakby to miało niewielkie znaczenie.

Ten profesor opowiadał o tym, że robił wszystko co w jego mocy, aby cieszyć z tych osiągnięć, którymi ktoś się z nim dzielił. Ktoś powiedział mu, że zapamiętał kilka wersów, na co on wybuchał radością i gratulował gorąco. Właśnie taka reakcja była oczekiwana. Wygląda na to, że reakcja innych jego znajomych sprawiała, że czuł się gorszy i bezwartościowy. Ostatecznie stał się dynamicznym duchowym przywódcą na swoim terenie.

Nie tylko duchowe osiągnięcia możemy chwalić. W pewnym kościele, gdzie byłem drugim pastorem był pewien mężczyzna z poważnym zaburzeniem umiejętności uczenia się, lecz bardzo lubił kręgle. Odkryłem, że nosił przy sobie zeszyt, w którym zapisywał zdobyte punkty. Co tydzień poświęcałem czas na to, aby zajrzeć do jego zeszytu i ekscytować się jego punktacją. Czasami było to 25 czy 30 punktów, lecz starałem się, aby poczuł się szczególny. Rosceo nie tylko czuł się szczególny, lecz ja sam czułem się tak, jakbym spotkał anioła.

Czy znasz kogoś, kto potrzebuje być podniesiony przez twoją aprobatę? W jaki sposób, lub jakimi słowami możesz dać odczuć tej osobie, że jest szczególna? Spróbuj tego!

Wiele błogosławieństw, drogie serca. Zbliżcie się dziś do Boga, zaufajcie Mu całkowicie i bądźcie błogosławieństwem!

– – – Pastor Cecil

раскрутка