Author Archives: pzaremba

„Jezus, wiedząc, iż nadeszła godzina jego odejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, umiłował ich aż do końca” (Jn. 13:1).

Żaden sługa Jezusa Chrystusa nie może zbudować zwycięskiej służby, dopóki sam nie ma głębokiej, mocnej i trwałej miłości… Miłość będzie rozwiązywać nasze problemy i doprowadzi nas do zwycięstwa. W służbie pozbawionej wystarczającej miłości problemy ludzkiego charakteru, licznych różnic, skłonności, tego wszystkiego co składa się na grupę ludzką oraz buduje napięcia i wysusza, plus cała presja wywoływana przez przeciwnika, będzie nastręczać problemów, zamieszania i paraliżującej pracy…

Możesz zapytać: „Jak Pan radził sobie z utrzymaniem relazji ze Swymi uczniami?” Byli trudni, tak różni, denerwujący. „Umiłowawszy swoich, … umiłował ich aż do końca”. Oto odpowiedź. Miłość była ponad tym wszystkim, czym oni byli; miłość dodała to, dzięki czemu Pan nie traktował ich według tego, kim byli i koniec. Tak więc w naszych relacjach duch prawdziwego sługi może funkcjonować tylko wtedy, gdy jest obecna głęboka miłość. Wszystkich, którzy mają wyobrażenia o tym, czym jest służenie Panu i praca dla Niego, namawiam do przemyślenia tego, że praca Pańska nie jest czymś, co się wykonuje zewnętrznie, co jest przedmiotowym zajęciem. Jest to (jeśli jest prawdziwe) praca głębokiej miłości do Pana i tych, których On kocha, wykonywana na zewnątrz. To bardzo proste, lecz siega do spraw serca. Wcześniej czy później każdy z nas stanie przed sytuacją, w której powstanie pytanie: „Czy kochamy na tyle, aby podążać dalej? Czy możemy znaleźć w naszych sercach na tyle miłości, aby nas przeprowadziła przez tą szczególnie trudną sytuację?” Ta sytuacja będzie będzie składała się ze wszystkich czynników, które przemieniają nas w sługi, związane sługi. Nie byłoby to takie bolesne, gdybyśmy byli szanowani, czczeni i bardzo poważani. Kiedy jednak sytuacja tworzy się z ogromnych oczekiwań wobec nas, wymagań dotyczących naszej hojności, dobroci, potrzeby niemal niewyczerpanej cierpliwości i odstąpienia od osobitych uczuć; wtedy tak naprawdę istotą w takim kryzysie jest to: jest mi to narzucone, zbyt wiele wymaga się ode mnie, jestem traktowany jak sługa – w takiej sytuacji się znajdujemy. Jedynie miłość może wesprzeć taką służbę.

By T. Austin-Sparks from: „Behold My Servant” – Chapter 8

_________________________________________________________________

13 września | 15 września

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

topod

„Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój” (Ef. 4:3, BT)
„Usilnie starajcie się strzec i zachowywać harmonię i jedność Ducha w wiążącej mocy pokoju” (Ef. 4:3 AMP).

Jedność w Chrystusie jako Ciała właściwie zespolonego razem jest taka, jak ją przedstawiono. Jak się osiąga doskonałą jedność? Dzięki temu wszystkiemu, co indywidualnie i osobiście zostało odłożone na bok, dzięki Panu, który jest w centrum uwagi i dzięki naszej chęci do pilnego trwania tej jedności w następujący sposób: przez utrzymywanie wszystkich osobistych spraw na boku i utrzymywanie Chrystusa i Jego spraw zawsze na widoku… Nie jest to coś wizjonerskiego, fantazyjnego czy idealistycznego, lecz bardzo praktyczne. Odkryjemy to, że istnieją pracujące żywioły powodujące podziały, pełzające pośród nas, aby nas rozdzielić od siebie. Ten przeciwnik zawsze stara się to zrobić, a te rzeczy, które wyciąga, aby je postawić między ludźmi Pana i zbudować z nich bariery są niezliczone; pewne poczucie napięcia, obciążenia, oddalenia, na przykład, niezgody oraz braku związania. Czasami mają one bardziej abstrakcyjny charakter to znaczy, nie da się wskazać ich palcem i wyjaśnić, powiedzieć, czym są, lecz jest to po prostu jakieś uczucie. Czasami jest to bardziej pozytywne, odległe i zdefiniowane niezrozumienie, błędna interpretacja czegoś, co powiedziano czy zrobiono, czasami coś uchwytnego; oczywiście jest to coś, co przeciwnik zawsze wyolbrzymia.

Continue reading →

„Modlę się o to,…, aby oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego” (Ef. 1:18).

Czym jest dziedzictwo Chrystusa w świętych? Co to są bogactwa dziedzictwa chwały Chrystusa w świętych? Otóż święci mają stanowić dla Niego środek uniwersalnej manifestacji Jego tak, jak zamierzył to dla Niego Bóg. Częścią planu rady Bożej jest to, że to On będzie centralną pełnią, lecz ta pełnia nie może się manifestować, okazywać w jakiś oddzielny sposób. Nie byłoby w tym żadnego celu, ponieważ mógł to zrobić pozostając w Boskości bez wcielenia. Mógł posiąść tą pełnię w taki sposób i o tym mówi List do Filipian. Był równy Bogu, miał wszelką pełnię, lecz opróżnił samego siebie. Dlaczego? Po to, aby inni mogli zostać doprowadzeni do tej pełni, aby On nie musiał zatrzymywać wszystkiego dla Siebie. Tego właśnie chce Szatan.

Pan Jezus odstąpił od tego po to, aby przyprowadzić innych. Apostoł mówi: „Takiego bądźcie usposobienia”. Jeśli ktokolwiek z was uważa, że musi trzymać się swoich praw, swojego gruntu, trzymać rzeczy dla siebie to gwałcicie samego ducha Chrystusa, który wyrzekł się Swoich własnych praw po to, aby inni mogli do nich dojść i skorzystać na tym. Tak więc dziedzictwo Chrystusa to: On jest dziedzicem wszystkiego, lecz może to wszystko mieć tylko wtedy, gdy ma świętych i On otrzymuje „to wszystko” przez świętych i w nich. Należy to do układu, umowy. Tak więc, to nie jedna odizolowana jednostka w Bożym Wszechświecie, fakt że On ma posiadać wszystko, lecz przez wyznaczonego mędrca, w zbiorowym sensie, a nie tylko osobistym… Pana nie zadowala samo zbawienie Jego ludzi i nie zadowala Go to, że zbawienie ich powinno zostać utrzymane. Pan ustanowił ten jeden cel: pełne poznanie Go. Dla Pana jest to nieodzowne. Jego dziedzictwo jest z tym związane. Potrzeba na dziś jest tego, że lud Pański powinien dojść do poznania Jego Samego tak, jak Go nie zna, do pozycji stosunku do Niego, której nie zajmuje; jednym słowem: dojść do pełnego poznania Go.

By T. Austin-Sparks from: The Church of the Firstborn – Chapter 3

_________________________________________________________________

11 września | 13 września

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

продвижение