Category Archives: Autor

Autorzy artykułów

Chodzenie w Duchu – rozwiązanie (jpg)

Najważnieszym sposobe, w jaki narodzony na nowo duch otrzymuje kierowanie jest wewnętrzne świadectwo. Czym jest wewnętrzne świadectwo? Sumienie jest głosem odrodzonego ducha ludzkiego. Zgadza się to z Pismem, które mówi:

Heb 10:16
Takie jest zaś przymierze, jakie zawrę z nimi po upływie owych dni, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich serca i na umysłach ich wypiszę je

Odrodzony duch ludzki nie potrzebuje spisanego prawa, które mówi mu: „nie będziesz kradł.” W jego „naturze” nie jest już więcej „kraść.” Nowa natura, którą otrzymał, gdy narodził się na nowo mówi mu, poprzez wewnętrzny głos sumienia, że nie powinien kraść bliźniemu. Podobnie jest z pozostałymi dziesięcioma przykazaniami.

CarpenterIII - rozwiązanie
Duch Święty powiedział do mnie:

– Ci, którzy mają zwyczaj naruszania swojego sumienia, mają wielkie trudnosci z rozróżnieniem Mojego głosu.”

Prowadzenie w życiowych sprawach:

Przyszedł ostatnio do mnie pewien mężczyzna narzekająć,że nie może słyszeć głosu Ducha Świętego. Zapytałem go: „Kiedy ostatni raz temu, naruszyłeś swoje sumienie?”

Pomyślał chwilę i powiedział:

– Miałem iść z przyjaciółmi do kina na film kilka dni temu. Właśnie w chwili gdy wchodziliśmy do kina „coś” wewnętrz mnie zdawało się mówić: „Nie wchodź tam. Idź do kościoła i zamiast tego módł się w tym czasie.”
Zapytałem go:
– Czy byłeś posłuszny?
– NIe – odpowiedział – nie, zignorowałem i oglądałem film z przyjaciółmi.

Ten człowiek nie miał problemów ze słyszeniem Boga. On miał problemy z posłuszeństwem Bogu. Duch Święty mówił do niego poprzerz ludzkie sumienie, dając mu precyzyjne instrukcje na temat tego, co ma zrobić. Ukształtował taki styl życia, który zwyczajowo odrzucał głos Jego sumienia. Sumienie jest głosem naszego ludzkiego ducha, pierwszym sposobem w jaki Bóg do nas przemawia. Zwyczajowe naruszanie „wewnętrznego świadectwa” (sumienia) jest najpewniejszą drogą do zatwardzenia się na głos Ducha Świętego.

Prowadzenie dla Biznesmenów Ewangelii:

Dla Bożych Biznesmenów jest to życiowa sprawa. MUSIMY umieć rozróżniać prowadzenie Ducha Świetego w dziedzinie finansów. To Duch Świety „pokazuje to, co ma przyjść.” Potrzebujemy PROWADZENIA! Zauważ, w jaki sposób Duch Święty przekazywał temu człowiekowi wskazania. Przez to, że naruszał głos sumienia, równocześnie „uśmiercał” swoją zdolność do poddania się prowadzeniu przez Ducha Świętego!

Gdyby każdy z nas, do chwili nowego narodzenia, „stale słuchał” tego głosu sumienia, to uniknęlibyśmy wielu życiowych pułapek, jakie przeciwnik dla nas zaplanował. Duch Święty byłby wtedy z łatwością poprowadził nas przez życie. Problemem jest to, że większość z nas ignoruje wiele z tych wskazówek udzielanych przez nową naturę. Po pewnym okresie „zabijamy” swoja zdolność do słyszenia głosu sumienia. Stajemy sie „ociężali w słuchaniuj” głosu nowej natury. To nie nowa natura przestaje mówić do nas poprzez głos sumienia. Po prostu uczymy się „wyciszać” podobnie jak rodzice robią z odgłosami bawiacych się dzieci.

1 Tym. 4:1-2
A Duch wyraźnie mówi, że w późniejszych czasach odstąpią niektórzy od wiary i przystaną do duchów zwodniczych i będą słuchać nauk szatańskich, Uwiedzeni obłudą kłamców, naznaczonych w sumieniu piętnem występku (w wersji ang. NAZNACZONYCH W SUMIENIU GORĄCYM ŻELAZEM).

Według słowniak Stronga, greckie słowo tlumaczona jako napiętnowany (naznaczony), to:

2743. kauteriazo; pochodzi od G2545; znakować (bydło). tj., (przez implikację) uczynić nieczułym, (figuratywnie): – naznaczyć gorącym żelazem.

Gdy cauterize ranę na ciele, tworzy się blizna, która znieczula. Gdy ignorujemy głos, czy naszego odrodzonego ducha ludzkiego (sumienie), wzmacniamy barierę oddzielającą naszą duszę od ducha, co powoduje że stajemy się coraz bardziej nieczuli na przywództwo i kierownictwo Ducha Świętego poprzez naszą nowa naturę.

Prowadzenie zarówno w „sprawiedliwości” jaki i twoim „powołaniu” przyodzi przez ten sam kanał… twojego odrodzonego ducha ludzkiego. Głos odrodzonego ducha ludzkiego jest twoim sumieniem. Jeśli potrzebujesz precyzyjnego prowadzenia w swoim „powołaniu” jako Boży Biznesmen, musisz być bardzo czuły i wrażliwy na głos twego odrodzonego ducha.

Naprawde jest szaleństwem próbować być wrażliwym na głos sumienia wyłącznie w obszarach twojego „powołania” i w tym samym czasie zabijać swoje zdolnoścido słuchania głosu w swej codziennej drodze „sprawiedliwości.” Albo jesteś wrażliwy i czuły na głos sumienia albo nie. Twoja nowa nautra, odrodzony duch, żyje w tobie. Twoje nowa nautra otrzymuje prowadzenie i wskazówki od Ducha Świętego. Bóg mówi do ciebie przez twojego odrodzonego ludzkiego ducha… nową naturę. „Głos” tej nowej natury to sumienie.
Dlaczego nie słyszysz? Oto dobra modlitwa: „Ojcze, w imieniu Jezusa, odnów mi czyste, niezmącone sumienie. Zbudź moje sumieni w tych dziedzinach, gdzie ja je zasuszyłem”

Rzym. 9:1
Prawde mówię w Chrystusie, nie kłamię, a potwierdza mi to sumienie mojew Duchu Świętym.

Jednego jestem pewien: im więcej czasu wierzący pozwala swemu odrodzonemu duchowi na społęczność z Duchem Świętym poprzez medytację nad Słowem Bożym i modlitwę na językach, tym wrażliwszy i czuły będzie się stawał taki wierzacy na głos swego sumienia. Wracajac do rysunku na początku tej sesji, w miarę jak spędzamy godziny na społeczności z Duchem Świętym, „bariera” między nową naturą a duszą zaczyna być rozbijana. Krok po kroku światło sprawiedliwości pochodzące z odrodzonego ducha ludzkiego zaczyna świecić na zaciemnione komory duszy. Sumienie „ożywia się” ponownie.. nawet w tych dziedzinach, które przez lata były zasuszone całkowiecie.

Mówiąc bardziej zrozumiałym językiem, nikt nie może spędzając dużo czasu ze Słowem Bożym, na modliwie w językach nie stać się ponownie wrażliwy na głos nowej nautry… sumienia. Duch Święty jest jak oczyszczajacy ogień i zacznie odsłaniać te dziedziny, w których zagłuszaliśmy sumienie latami. Jan Chrzciciel powiedział:

Mat. 3:11-12
Ja was chrzczę wodą, ku upamiętaniu, ale Ten, który po mnie idzie, jest mocniejszy niż ja; jemu nie jestem godzien i sandałów nosić; On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. W ręku jego jest wiejadło, by oczyścić klepisko swoje, i zbierze pszenicę swoją do spichlerza, lecz plewy spali w ogniu nieugaszonym.

Miejsce w miejsce, wierzący będzie napotykał zachowania, schematy myślenia, nieprzebaczenie i inne formy niesprawiedliwości, które dopuszczał przez lata w swej duszy. Gdy będzie na nie trafiał, będzie zmuszony do podjęcia decyzji: pokuta, czy rezygnacja z modlitwy na językach. Większość ludzi rezygnuje gdzieś po drodze, a potem dziwią się dlaczego tak trudno im „usłyszeć” prowadzenie Ducha Świętego w ich „powołaniu.”

Powtórzę, najważniejszy sposób na otrzymanie prowadzenia Ducha Świętego to wewnętrzne świadectwo. Sumienie wierzącego jest przewodnikiem przez który to prowadzenie przychodzi. Jeśli zasuszyliśmy nasze sumienie nie patrząc na prowadzenie ku „sprawiedliwości,” to nieświadomie zasuszyliśmy nasze sumienie na powadzenie w dziedzinie naszego „powołania.” Dla biznesmena ewangelii niezwykle ważne jest, aby przewodnik sumienia był czysty, sprawiedliwy i święty, a to po to, aby prowadzenie Ducha Świętego mogło płynąć przez nie niezakłócone.

Chodzenie w Duchu – przepływ (jpg)

„Ojcze , Twoja wola niech się stanie, na ziemi i na niebiosach!”

CarpenterIII - przepływ

Gdy spędzamy czas na społeczności z Ojcem, On zsyła swoją miłość, wiarę i nadzieję poprzez przewodnik jakim jest odrodzony w nas duch. Jego „wola” jest nam objawiona… napierw naszemu duchowi. W miarę jak pojmujemy wolę Ojca dotyczącą jakiejś sytuacji, duch zaczyna wyświetlanie „obrazu nadziei” na ekranie naszej duszy. Zaczynamy „widzieć, co robi nasz Ojciec.” Wtedy zaczynamy wypowiadać wolę Ojca i podejmujemy odpowiednie działanie. To wypowiadanie i działanie „w imieniu Jezusa” umożliwia Duchowi Świętemu manifestację woli Ojca na ziemi, tak jak w niebie.продвижение

Dlaczego nie ma dzis uzdrowień, takich jak mozemy ogladac w Biblii?

Durai Joe

Wielu ludzi dziwi sie, dlaczego boskie uzdrowienia nie sa powszechne dzis, tak jak to widzimy w Biblii. Moc ku uzdrawianiu jest dzis dostepna, Lekarz sie nie zmienił.

Wielu ludzi dziwi się, dlaczego boskie uzdrowienia nie są powszechne dziś, tak jak to widzimy w Biblii. Moc ku uzdrawianiu jest dziś dostępna, Lekarz się nie zmienił (Hebr. 13,8 Jezus Chrystus, wczoraj, dziś ten sam i na wieki) Dlaczego zatem nie ma współcześnie uzdrowień, takich jak w Biblii?

Nieświadomość
Zdarzają się, lecz ludzie nie wiedzą o tym. Jak wielu mężów Bożych prawdziwie przystąpiło do badania służby uzdrawiania i zbadało występujące uzdrowienia? Jezus powiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto uwierzy we mnie, ten także będzie dokonywał tych samych uczynków, które ja czynię, a nawet większe nad te, bo Ja idę do Ojca. Jeśli Jezus powiedział to, że wierzący będą czynili te same dzieła uzdrawiania, których On dokonywał, a nawet większe, to musi to być prawda. Cudowne uzdrowienia mają dziś miejsce, niektóre znane, a wiele nieznanych. Dzieła diabła są zwykle propagowane za darmo, podczas gdy dzieła Boże z trudnością znajdują reporterów. Dobro często jest grzebane, a zło wynoszone.

Brak jedności
Współcześnie mamy wielki brak jedności w Kościele. Ten brak jedności jest powodem niewłaściwego funkcjonowania ciała, ograniczającego moc ku uzdrawianiu Chrystusa. Ef 2,22 mówi: Na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu. Budujemy się wespół i mamy być coraz mocniejsi razem. Moc w Kościele płynie w wielkiej mierze jeśli jest większa więź. Życie Boże przepływa od jednego członka do drugiego. To brak jedności między wierzącymi, utrata łączności w ciele Chrystusa powoduje, że działanie mocy Bożej jest powstrzymywane. Lecz chwała Bogu, że to się zmienia. Modlitwa Jezusa A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie. Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w tobie, aby i oni w nas jedno byli, aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś (J 17,20/21) otrzyma odpowiedź. Prawdziwy Kościół Pana Jezusa Chrystusa jednoczy się i już to jedno sprawi, że wielu uwierzy w Zmartwychwstałego Zbawiciela

Niewiara

jest to główny czynnik ograniczający boską moc. Mat 17,19,20 – Wtedy przystąpili uczniowie do Jezusa na osobności i powiedzieli: Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić? A On im mówi: Dla niedowiarstwa waszego. Bo zaprawdę powiadam wam, gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, to powiedzielibyście tej górze: Przenieś się stąd tam, a przeniesie się, i nic niemożliwego dla was nie będzie. Widzimy tutaj, jak Jezus wskazuje niewiarę uczniów, jako pierwszą przyczynę niepowodzenia w uzdrowieniu chłopca. Hebr 11,6 mówi: … bez wiary nie można podobać się Bogu.. Wiara jest walką
i gdy bitwa wiary nasila się, wielu chrześcijan ma tendencje do większej wiary w chorobę niż uzdrowienie.

Uzależnienie od ludzkich wysiłków;

Jeremiasz 17:5 mówi: Przeklęty mąż, który na człowieku polega i z ciała czyni swoje oparcie, a od Pana odwraca się jego serce!Mamy dziś więcej wiary w działania cielesne niż we Wszechmogącego Boga. To odwrócenie od Boga jest przekleństwem, które unicestwia boskie uzdrowienie w wielu wypadkach. Jeśli bardziej ufamy człowiekowi niż Bogu, pokutujmy za to dziś, a wtedy przekleństwo zostanie usunięte i Boża moc ku uzdrawianiu popłynie.

Wielkie uzdrowienia
mogą spowodować niepokój i prześladowania

Tak stało się również w przypadku Jezusa, (Łuk 8,37), gdzie widzimy, jak po uzdrowieniu Gedareńczyka, lud prosił Jezusa
o opuszczenie ich okolicy . J 5,16 – I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że to uczynił w sabat. Religijni przywódcy starali
się Go zabić, z powodu Jego uzdrowień. To samo dzieje się również i dziś. Jezus powiedział: Jeśli świat was nienawidzi,
to pamiętajcie, że mnie wpierw znienawidził (J 15,18). Wiele wielkich uzdrowień nie zdarza się, ponieważ mogą spowodować wiele niepokoju i prześladowań.

Cuda nie zdarzają się tam, gdzie nie odniosą żadnego skutku
Mat 11:20 – Wtedy zaczął grozić miastom, w których dokonało się najwięcej jego cudów, że nie pokutowały.Biada tobie, Chorazynie, biada tobie, Betsaido; bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które u was się stały, dawno by w worze i popiele pokutowały. Ale powiadam wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dniu sądu aniżeli wam.Pomimo wielu cudów uczynionych przez Jezusa ludzie z Judei nie pokutowali. Podobny wniosek można wysnuć ze studium przypowieści o Łazarzu i bogaczu. Bogacz prosił z piekła, aby posłał wzbudzonego z martwych człowieka, który by świadczył jego pięciu braciom na ziemi. Lecz Łuk. 16,31 mówi: Jeśli Mojżesza i proroków nie słuchają, to choćby, ktoś z martwych powstał też nie uwierzą.

Ignorowanie ostrzeżeń

Cuda uzdrowień mogą nie mieć miejsca jako wynik ignorowania ostrzeżeń. Bóg mówi: Stało się więc tak, jak On wołał, a oni nie słuchali, tak też, gdy oni będą wołać, Ja ich nie wysłucham ( Zach. 7:13). Ignorowanie Bożych ostrzeżeń jest niebezpieczne, ponieważ to zamyka Bożą przychylność i uwolnienie w czasie potrzeby.

Boski porządek

W Kościele, Królestwo Boże musi być zwiastowane przed uzdrowieniem. To jest boski porządek, jest to jasno wyrażone w Mat. 10,6-8: Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela.A idąc, głoście wieść: Przybliżyło się Królestwo Niebios. Chorych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie.
W kościele, wśród wierzących, głoszenie musi poprzedzać uzdrawianie, lecz porządek jest inny poza kościołem. Tam najpierw jest uzdrowienie, a później głoszenie Królestwa Bożego. Łuk 10,9 stwierdza: I uzdrawiajcie w nim chorych, i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże. Boża moc działa tylko według tego wzoru.

Czy dni cudów przeminęły?

продвижение сайта

Czy dni cudów przeminely?

Durai Joe

Odpowiedz na to pytanie jest bardzo ważna. Ogólnie uwaza sie, ze uzdrowienia przeminely wraz z apostolami ograniczajac cuda do dni biblijnych. Wielu upiera sie, ze Bóg nie dziala wspólczesnie przez cuda i jest to nauczanie powszechne w kosciele w wielu czesciach swiata.

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo ważna. Ogólnie uważa się, że uzdrowienia przeminęły raz z apostołami ograniczając cuda do dni biblijnych. Wielu upiera się, że Bóg nie działa współcześnie przez cuda i jest to nauczanie powszechne w kościele w wielu częściach świata. Lecz takie nauczanie i argumenty są arogancką interpretacją, całkowicie sprzeczną ze Słowem Bożym i osobistymi świadectwami zarówno z przeszłości jak i współczesnymi.

Ci, którzy najsilniej sprzeciwiają się boskiemu uzdrowieniu są prawdziwą tajemnicą dla ludzi wypełnionych miłością i współczuciem Jezusa. Wygląda to tak, jakby antagoniści boskiego uzdrowienia walczyli o prawo do otrzymywania chorób, pozostawania chorymi i umierania w chorobach! Nauczyciele z tych kręgów niezmiennie interpretują Pismo zgodnie ze swymi doświadczeniami. Sprzeciwiają się nauczaniu o uzdrowieniu do takiego stopnia, że wolą, aby ich słuchacze czy studenci pozostali chorzy, a nawet umarli. Systematycznie i celowo wolą chorobę od zdrowia. Oczywiście z drugiej strony mówią o Bożej suwerenności i wszechmocy. Biblia ostrzega jasno, że Pismo nie podlega prywatnemu wykładowi (2 Ptr. 1,20). Bez względu na to jakie mamy doświadczenia, usilnie musimy tak je kształtować, aby dostosować je do życia Jezusa i do Pisma, a strzec się przed ograniczaniem Świętego Izraela.

Jeśli cuda rzeczywiście przeminęły, w takim razie nowe narodzenie jest niemożliwe. Największym cudem jest nowe narodzenie. Gdy ktoś rodzi się na nowo do Królestwa Bożego, dzieje się cud w duchu człowieka. W akcie zbawienia moc powodująca nowe narodziny penetruje całe ciało, duszę i odnawia ducha. Jest to cud największy ze wszystkich. Jeśli cuda przeminęły, to nikt nie może być zbawiony. Jeśli ta moc odrodzenia ducha jest dziś dostępna, o ileż łatwiej dla tej samej mocy Bożej czynić cuda w „zewnętrznych warstwach” człowieka? Biblia obejmując swoim zapisem okres ponad 4000 lat, od początku do końca rejestruje Boże cuda,

Boże cuda można oglądać:

w stworzeniu
w ochronie przez Niego dzieci Izraela
w służbie Jezusa
w śmierci, zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu naszego Pana
w Jego współczesnej służbie i działalności
w straszliwych sądach Bożych w Starym Testamencie i Apokalipsie.

Wszystkie powyższe przejawy nie są wydarzeniami naturalnymi, lecz nadnaturalnymi aktami, które sprzeciwiają się prawom natury. Sąd Boży zapowiedziany w Księdze Objawienia, jest cudem, którego nie da się wyjaśnić fizycznymi procesami. Tak więc Biblia nie jest tylko zapisem historycznym Bożych cudów, lecz również przepowiada przyszłe cuda. Jak więc można dziś nie brać cudów pod uwagę?

Co więcej, istnieje wiele udokumentowanych i nieudokumentowanych świadectw cudownych uzdrowień. Nita Edwards świadczy o Bożej łasce i mocy uzdrowienia w swej książce „Cud w lustrze,” a „Poza zasłoną” Esther Gulhsan opowiada o następnym wspaniałym, współczesnym cudzie.

Możemy przedstawić lekarzy, którzy zaświadczą o Boskim uzdrowieniu w ich własnych ciałach i wielu innych przypadkach z ich praktyki. Bojący się Boga lekarze, chrześcijanie czy poganie, będą potwierdzać cudowne Boże działania i interwencje towarzyszące im w pracy. Jest zadziwiające że w tak zwanych pogańskich narodach cuda w imieniu Jezusa, zarówno małe jak i duże, zdarzają się częściej niż w innych częściach świata.

Historia Kościoła i cuda

Ci, którzy chcą dowiedzieć się czegoś dotyczącego nieustannej służby uzdrawiania mocą Jezusa z historii Kościoła, niech przeczytają poniższe informacje:

Justyn Męczennik (165 r.n.e.) jeden z wielkich przywódców Kościoła i uczony tamtych dni mówi: „Niezliczona ilość opanowanych przez demony na całym świecie i w naszym mieście, zostało uzdrowionych i jest uzdrawianych przez naszych chrześcijan, którzy egzorcyzmują ich w imieniu Jezusa Chrystusa, ukrzyżowanego pod Poncjuszem Piłatem, wypędzając dręczące ich duchy, choć uznawali byli za beznadziejnie chorych, i nie mogli być uzdrowieni przez innych egzorcystów, ani tych, którzy używali zaklęć i leków (Apol. II r.6).

Zatem owa apostolska, czyniąca cuda moc była obecna w kościele aż do 165 roku po Chrystusie. Ireneusz (200 r.n.e.) mówi: „Ci, którzy byli prawdziwymi uczniami, otrzymując łaskę od Pana czynią cuda w Jego imieniu; i rzeczywiście wypędzają demony. Inni nadal uzdrawiają chorych wkładając na nich ręce. A co więcej, jak powiedziałem, nawet umarli byli wskrzeszani, pozostając między nami przez wiele lat.” (Vs. Hermetics. Ks I, r 32).

Zatem, aż do roku 200 ta sama apostolska, czyniąca cuda moc była obecna w Kościele.

Orygenes (250 r.n.e.) powiada: „A niektórzy dawali dowody otrzymania dzięki wierze cudownej mocy przez uzdrowienia, których dokonywali, nie wzywając nad tymi, którzy potrzebowali ich pomocy, żadnego innego imienia jak tylko Boga wszechrzeczy i Jezusa, wraz ze wzmianką o Jego historii. Dzięki temu i my sami mogliśmy oglądać wiele osób uwolnionych od poważnych schorzeń, od szału, chorób umysłu i niezliczonych innych chorób, których nie udało się wyleczyć ani ludziom ani diabłom (Contra Celsum Book III, Chapter 24).

A zatem mamy rok 250.

Klemens (275 r.n.e) mówi: „Niech (młodzi diakoni) z postem i modlitwą wstawiają się, a nie z dobrze dobranymi, ładnie ułożonymi wyuczonymi słowami, lecz jako ludzie, którzy otrzymali dar uzdrawiania z przekonaniem, na chwałę Bożą (Epis C.XII).

Dr Waterland („Stworzenie i Odkupienie” str. 50) mówi: „Cudowne dary trwały co najmniej przez trzy stulecia. Następnie mówi o tym, jak w czasach Konstantyna, Kościół został zalany światowością i zaczął pokładać swoje zaufanie w ziemskich władcach bardziej niż w Bogu, lecz nawet wtedy, ci którzy prawdziwie trwali w Bogu, oglądali cuda dokonywane w Jego imieniu.

Teodor z Mopsueste (Theodore of Mopsueste) (429 r.n.e.) powiada: „Wielu pogan spośród nas zostało uzdrowionych z wszelkich chorób jakie mieli, przez chrześcijan; tak obfite są cuda wśród nas (Christlieb – Modern Doubt, str. 321 ):

Wielebny A. Bost (History of United Brethren, str. 17) cytuje znane słowa Zinzendorfa wypowiedziane w 1730 roku: „Wierzyć wbrew nadziei jest korzeniem daru czynienia cudów; i jestem winien to świadectwo w naszemu kochanemu Kościołowi, że ta apostolska moc przejawia się tutaj. Mamy niezaprzeczalne dowody tego w jednoznacznych odkryciach, osobach i sytuacjach, które nie mogły by być w sposób ludzki odkryte, w uzdrowieniach nieuleczalnych niemocy, takich jak nowotwory, suchoty, gdy pacjenci byli w stania agonalnym, a wszystko przez modlitwę czy nawet pojedyncze słowo.

Dr A.J.Gordon (Ministry o f Healing, str. 65, książka, którą każdy święty powinien przeczytać) cytuje Wyznanie Wiary Waldensów : „Zatem jeśli chodzi o namaszczanie chorych, trzymamy się tego jako artykułu wiary i wyznajemy szczerze z serca, że chora osoba, gdy poprosi, może być namaszczona olejem przez kogoś, kto złączy się z nią w modlitwie tak, aby mogło to być skuteczne dla uzdrowienia ciała zgodnie z apostolskim wzorem i praktyką pozostawioną przez apostołów. Wyznajemy, że takie namaszczenie, wykonywane zgodnie z apostolskim przepisem i praktyką, będzie uzdrawiające i korzystne.”

Nic dziwnego, że dr Gordon mówi (str. 43): „Dwa strumienie błogosławieństwa zaczęły się od osobistej służby naszego Pana, strumień uzdrowienia oraz strumień odnowienia: jeden ku odbudowaniu ciała, drugi ku odbudowaniu duszy, a oba płynęły jeden przy drugim w czasach apostolskich. Czy jest całkiem rozsądne przypuszczać, że Bożym zamiarem było, aby jeden płynął przez cały okres udzielenia Ducha, a drugi zanikł i całkowicie zaginął w ciągu jednego pokolenia? Sądzimy, że nie.

Wniosek

W świetle tak wielu dowodów jest jasne, że Boża cudowna moc uzdrawiania jest dostępna również dziś i teraz. Pozwólcie mi zakończyć takim wyzwaniem: czy zdeklarowany chrześcijan, jeśli zostałby dziś literalnie postawiony przed Jezusem Chrystusem, mógłby patrząc Mu w oczy stwierdzić, że dni cudów przeminęły?

W moim kościele nie naucza się o uzdrowieniu

topodin.com

W moim kościele nie naucza się o uzdrowieniu

Durai Joe

Kosciół w którym nie naucza się o uzdrowieniu jest podobny do szkoly w której nie uczy się matematyki. Tak wazna jak jest matematyka w szkolnym programie zajec, tak wazne jest boskie uzdrowienie w nauczaniu zborowym. Jednak jest wiele kosciolów, które ignoruja lub sprzeciwiaja sie nauczaniu na temat boskiego uzdrowienia.

Kościół w którym nie naucza się o uzdrowieniu jest podobny do szkoły w której nie uczy się matematyki. Tak ważna jak jest matematyka w szkolnym programie zajęć, tak ważne jest boskie uzdrowienie w nauczaniu zborowym. Jednak jest wiele kościołów, które ignorują lub sprzeciwiają się nauczaniu na temat boskiego uzdrowienia. Jest wiele przyczyn tego.

1. Wiele kościołów nie uczy o boskim uzdrowieniu ponieważ nie znają Nowego Testamentu. Stoją jedną nogą w Starym, a drugą w Nowym Testamencie. Testament jest wolą, umową, zgodą. Nowy Testament, który zaczyna się od Księgi Dziejów jest nowym przymierzem z Bogiem, który wszedł w życie wraz ze śmiercią Jezusa. Nowe przymierze z Bogiem
zostało wyjaśnione w liście do Hebr. 8,8-13:

Albowiem ganiąc ich, mówi: Oto idą dni, mówi Pan, a zawrę z domem Izraela i z domem Judy przymierze nowe. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdym ujął ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej; ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, przeto Ja nie troszczyłem się o nich, mówi Pan. Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po upływie owych dni, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich umysły i na sercach ich wypiszę je, i będę im Bogiem, a oni będą mi ludem. I nikt nie będzie uczył swego ziomka ani też swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy mnie znać będą od najmniejszego aż do największego z nich. Gdyż łaskawy będę na nieprawości ich, a grzechów ich nie wspomnę więcej. Gdy mówi: Nowe, to uznał pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.

To przymierze nie jest takie, jakie zawarł z Izraelem, gdy wyprowadzał ich z Egiptu. Jezus jest naszym pośrednikiem w tym lepszym przymierzu; a nazywając to przymierze nowym, Bóg uznał pierwsze, jako stare. Stare Przymierze przeminęło, zaprzecza i czyni przestarzałym stare.

2. Zdrowe nauczanie na temat boskiego uzdrawiania nie jest obecne w kościołach, które raczej są przede wszystkim społecznością ze społecznością niż z Ojcem. 1 J 1,3 mówi: Co widzieliśmy i słyszeliśmy, to i wam zwiastujemy, abyście i wy społeczność z nami mieli. A społeczność nasza jest społecznością z Ojcem i z Synem jego, Jezusem Chrystusem. Członkowie społeczności, szczególnie tych które nauczają, musza przede wszystkim prawdziwie mieć społeczność z Ojcem i Synem Jego, Jezusem. Tylko wtedy może być prawdziwa społeczność i prawdziwe doktryny w kościele.

3. Inną przyczyną braku nauczania w kościołach na temat uzdrawiania jest strach przed niepowodzeniem. Stałą obawą jest: A co jeśli nic się nie stanie? Strach przed tym, że cud się nie zdarzy powstrzymuje wielu od modlitwy o uzdrowienia. Jedyną drogą, od rozwiania tych obaw i odrzucenia tych diabelskich wątpliwości, jest pamiętanie o wierności Bożej. Bóg nigdy się nie zmienia, nigdy nie zawodzi. Może się zdarzyć niepowodzenie, bo to my zawodzimy. Zawsze, gdy ktoś niedoświadczony w boskim uzdrawianiu przystępuje do modlitwy o chorych, diabeł uderza na niego i sprawia niezwykłą presję, aby go zniechęcić na samym początku, lecz dzięki łasce Bożej, taka osoba musi się uczyć wytrwałości i przetrwać.

4. Boskie uzdrowienie nie może być rozumiane ani nauczane tak długo dopóki usiłujemy wyjaśnić Pismo na podstawie naszego doświadczenia. To co widzimy, czujemy i doświadczamy jest prawdziwe i nie może być odrzucone, lecz nie jest całą prawdą. Gdy Jezus poszedł do domu Jaira, jego córka już nie żyła. Nad martwym ciałem były już płaczki. Z pewnością już nie żyła, całe życie odeszło z niej. A jednak Jezus odważnie ogłosił: Ona nie umarła. Jezus, Słowo, które stało się ciałem, Jezus Zmartwychwstanie i Żywot stał kilka kroków od martwego ciała, a śmierć, mniejsza, chwilowa prawda, musiała ustąpić miejsca większej prawdzie Życia i Zmartwychwstania. Słowo Boże jest prawdą całą prawdą. Jeśli nasze doświadczenia nie pasuję do Słowa Bożego, które mówi : Jego ranami zostaliśmy uzdrowieni (1 Ptr 2.24), musimy pracować nad naszym doświadczeniem i sprowadzić go do zgodności ze Słowem Bożym, zamiast interpretować Słowo Boże z punktu widzenia naszego doświadczenia.

5. Choroby wśród usługujących i Bożych ludzi powstrzymują wielu od naciskania w stronę całkowitego uzdrowienia.

6. Smutne to, lecz uzdrowienie Boże, zaopatrzenie płynące z Kalwarii, jest dziś widziane jako temat kontrowersyjny. Nauczanie o uzdrowieniu może być jak uderzanie w gniazdo szerszeni. W rezultacie tego, ta wielka i żywotna prawda dokończonego dzieła Jezusa jest ignorowana, odrzucana i odsuwana na bok. Niewielu zaprzecza, że Jezus uzdrawia nawet dziś, lecz jak wiele kościołów i szkół Biblijnych unika nauczania na temat boskiego uzdrowienia jako podstawowego prawa, chleba dzieci. Mężczyźni i kobiety w takich miejscach zazwyczaj wolą cześć pochodzącą od ludzi, niż cześć od Boga.

Jeśli twój kościół nie naucza o boskim uzdrowieniu, to znajdź proszę społeczność chrześcijan wierzących biblijnie. Jest to nasza najszczersza prośba. Mimo wszystko, kto chciałby chodzić do szkoły, w której nie uczy się matematyki.

Dlaczego uzdrowienie ciała jest ważne?

раскрутка

Uzdrowienie już należy do Ciebie.

Young Steve

1 Ptr 2:24 nie jest obietnicą uzdrowienia. Faktycznie, nie jest to w ogóle żadna obietnica. Bóg nie obiecuje ci czegokolwiek w tym wersie. Jest to tylko stwierdzenie faktu, że Jezus coś dla ciebie zrobił. Bóg nie mówi tutaj, że uzdrowi cię. Mówi, że już zostałeś uzdrowiony ranami Chrystusa. W taki sposób widzi to Bóg. Gdy już raz zgodzicie się w tej sprawie z Bogiem, możesz otrzymać to, co należy do ciebie.

Ten wers nie obiecuje również zbawienia z grzechów. Jest po prostu stwierdzeniem tego, co Jezus dla ciebie zrobił. Do ciebie należy, aby na jego podstawie działać.

Ludzie popełniają błąd, gdy cytują ten werset jako Bożą obietnicę uzdrowienia ich. Obietnica uzdrowienia odkłada uzdrowienie na przyszłość. Ten werset ustawia je w czasie przeszłym. Mówi, że Jezus już uzdrowił cię. Jeśli tylko „wierzysz, że Bóg cię uzdrowi” to nie jesteś wcale w zgodzie z Bogiem. Mówisz, że On to zrobi, podczas gdy On mówi, że zrobił. Czy widzisz różnicę?

Powstaje oczywiste pytanie, skoro jestem uzdrowiony, to dlaczego przeżywam bólu? Jest to prawdopodobnie numer 1 niezrozumienia. Jak zwykle, pomocne jest nakreślenie pewnej paraleli duchowej strony zbawienia.

Wiele wersetów w Piśmie mówi nam o tym, że Jezus poniósł grzechy całego świata na krzyż. Został ukarany za nas i w ten sposób nabył dla nas całkowite przebaczenie. Pismo mówi, że On zadośćuczynił nie tylko za nasze grzechy, lecz za grzechy całego świata (1 Jan 2:2), a jednak nie wszyscy ludzie są zbawieni. Jest tak dlatego, że tylko niektórzy przyjęli przebaczenie, które już do nich należało w Chrystusie. Ci, którzy tego przebaczenia nie przyjmują nie biorą udziału w korzyściach z niego płynących. Gdy grzesznik przyjmuje przebaczenie, Jezus nie robi nic nowego. Grzesznik po prostu działa na podstawie faktów i przyjmuje to, co Jezus już dawno udostępnił. Żaden grzesznik nigdy nie została zbawiony przez powtarzania „Bóg obiecał, że mnie zbawi w ew. Jana 3:16!” Nie wystarczy, że cena zastała zapłacona i zabezpieczenie przygotowane. Grzesznik jest zbawiony tylko wtedy, gdy przyjmuje coś, co, z Bożego punktu widzenia, już do niego należy. Zbawienie z grzechów rzeczywiście należy do każdego, lecz tylko ci, którzy je przyjmują, otrzymują je.

Podobnie jest z uzdrowieniem – należy do wszystkich. Jest częścią tego samego zadośćuczynienia. Lecz tylko nieliczni przyjmują je. Nie możesz nawet po prostu uwierzyć, że Jezus udostępnił je tobie, musisz je przyjąć. Dopóki tego nie zrobisz, będziesz przeżywał ból, pomimo tego, że Bóg postrzega cię jako uzdrowionego przez rany Jezusa.

Czego ap. Piotr nie mówi?

Piotr nie powiedział, że nie jesteś chory. Nie powiedział, że twoja choroba musi być wytworem twojej wyobraźni, ponieważ w rzeczywistości zostałeś uzdrowiony. Takie myślenie jest niewłaściwe i niebezpieczne; możesz umrzeć odrzucając symptomy pojawiające się w ciele. Stwierdzenie „zostaliście uzdrowieni” nie oznacza, że nie możesz zachorować. Epafrodyt i Tymoteusz byli chorzy, Paweł nie uduchowił tego. To powiedzenie Piotra musi być rozumiane jako stwierdzenie legalnego prawa do uzdrowienia przez rany Jezusa, podobnie jak byłeś legalnie zbawiony zanim narodziłeś się na nowo. Innymi słowy, uzdrowienie należy do ciebie jako chrześcijanina. Jest częścią twojego dziedzictwa w Chrystusie. Choroba może manifestować się w twoim ciele, lecz ty masz prawo, aby ją zmusić do opuszczenia.

Nie błagaj o to, co już jest twoje

Czy w dni wypłaty idziesz do swojego szefa i płaszczysz się przed nim, aby otrzymać pieniądze? Oczywiście, że nie. Po prostu otrzymujesz to, co prawnie należy do ciebie. Jeśli coś prawnie należy do ciebie, nie żebrzesz o to.

Czy w banku żebrzesz u kasjera (czy przy bankomacie), aby dał ci twoje pieniądze z twojego rachunku? Oczywiście, że nie! Te pieniądze prawnie należą do ciebie.

To właśnie dlatego bezużyteczne i nieproduktywne jest żebranie u Boga o uzdrowienie. Nie żebrz ani nie błagaj o coś, co już jest twoje. Zamiast tego, przyjmij uzdrowienie od Boga, po prostu tak jak wybierasz pieniądze ze swego konta bankowego. Bóg już zdeponował uzdrowienie na twoim niebiańskim koncie. Masz legalne prawo do wyciągnięcia go stamtąd w każdym czasie. Z Bożego punktu widzenia już zostałeś uzdrowiony ranami Jezusa. Nic nie może tego faktu zmienić, nigdy nie musisz martwić się o to, czy uzdrowienie jest czy nie jest twoje, ponieważ raz na zawsze zostało postanowione, że jest i to dla wszystkich!

Twoje uzdrowienie już istnieje!

Nie traktuj uzdrowienia jako czegoś, co Bóg musi wyprodukować w niebie i dać tobie. Twoje uzdrowienie już istnieje! Ono czeka na ciebie, abyś je wziął. Bóg już je przed tobą złożył. Pamiętaj, że wiara jest przekonaniem o czymś, co jest niewidoczne. Gdyby twoje uzdrowienie nie istniało by, to nie mógłbyś w nie wierzyć, ponieważ nic by tam nie było do otrzymania. Nie było by żadnej niewidocznej rzeczy, co do której mógłbyś mieć przekonanie!

Niczego nie tworzysz swoimi modlitwami – coś otrzymujesz. Jezus powiedział, żebyśmy wierzyli w to, że otrzymamy to, o co się modlimy, a nie abyśmy wierzyli, że coś modlitwą stwarzamy. Gdy otrzymujesz uzdrowienie, bierzesz coś, co już istnieje, co Bóg ci oferuje. On nie musi pitrasić nowego uzdrowienia dla ciebie w niebie.

Jednym z najbardziej wspaniałych stwierdzeń w Biblii jest to, że Bóg dał nam już wszystko, co jest potrzebne do życia i pobożności (p. 2 Ptr. 1:3-4) a w tym z pewnością zawiera się uzdrowienie. Innymi słowy twoje potrzeby już zostały zaspokojone w Chrystusie. Gdy uwierzysz, że potrzeba zostanie zaspokojona, pobierasz prostu z nieba coś, co tam już zostało dla ciebie złożone. Pełne zaopatrzenie we wszystko, czegokolwiek potrzebujesz już jest z magazynie oczekując na twoje żądanie.

Ludzie czasami wściekają się, gdy mówisz o żądaniu rzeczy, lecz to jest właśnie to, co robisz! Gdy podróżuję, mam dokument zwrotny, który umożliwia mi zażądanie czegoś, co już jest moje, gdy dotrę na miejsce. Nikt nie robi zamieszania z tego powodu, że żądam moich bagaży – są moje. Nikt nie powinien robić zamieszania z powodu żądania twojego uzdrowienia i czegokolwiek innego, co dotyczy życia i pobożności – należą do ciebie! Ludzie mówią tak, jak gdybyś, żądając niebiańskiego zaopatrzenia, mógł spowodować zubożenie mocy nieba, lecz to jest niemożliwe. Wszystko, cokolwiek, ktokolwiek potrzebuje już jest złożone w Chrystusie! Każdy może żądać wszystkiego natychmiast i nie spowoduje to najmniejszego uszczerbku w nieograniczonej mocy Bożęj.

Gdy żądam (domagam się) wydania mojego bagażu, nie staram się sprawić, aby zaistniał, on już istnieje; po prostu chcę wziąć to, co do mnie należy. Kiedy żądasz uzdrowienia, niczego nowego nie produkujesz ani ty, ani Bóg. Po prostu odbierasz to, co już jest twoje.

раскрутка

Twoje ciało należy do Boga.

Young Steve

1 Kor 6:19-20 W najwyraźniejszych słowach Paweł mówi, że twoje ciało należy do Boga nie do ciebie. Zarówno twój duch jak i ciało zostały wykupione za tą samą cenę – drogocenną krew Chrystusa.

Gdy sobie z tego zdasz sprawę to zobaczysz jak głupie jest myślenie, że Bóg mógłby chcieć, abyś miał chore ciało. Dlaczego Bóg miałby szkodzić swojej osobistej własności? Czy myślisz, że Bóg chce, aby „świątynia Ducha Świętego” była zniszczona i nie mogła funkcjonować? Jaka chwała z tego mogłaby płynąć?

W Starym Testamencie Bóg poświęcił wiele rozdziałów na przekazanie każdego nawet najmniejszego szczegółu swojej ziemskiej świątyni działającej pod Prawem Mojżeszowym. Był tak zainteresowany starotestamentową świątynią, że można się dziwić czasami po co tak wiele miejsca jest na to oddane. Bóg był nieugięty w tym, aby Mojżesz wybudował wszystko zgodnie ze wzorem, jaki mu ukazano na górze. O żadnych substytutach czy kompromisach nie mogło być w ogóle mowy.

Jeśli zatem Bóg tak był zajęty swoją ziemską świątynią stojącą na pustyni, o ileż bardziej powinien być zainteresowany swoją nowotestamentową świątynią – wierzącymi! Czy Bóg już nie troszczy się już o to, gdy jego „dom” jest złym stanie? Czy też bardziej był zajęty tym ile filarów, zaczepów i kieszeni miało spełniać swoje role niż tym, czy twoje organy spełniają swoje zadanie?

W Starym Przymierzu, Bóg nie tylko nie dopuszczał chorób do swojej świątyni! III Moj 21:16-23 zawiera prawa, które wymieniają różne rodzaje chorób i deformacji ludzi, którzy nie mieli być dopuszczani do Boga z ofiarami, ponieważ sprofanowali by Jego świątynię. Skoro Bóg nie chciał, aby Jego starotestamentowa świątynia było profanowana chorobami to z pewnością nie chce, aby Jego nowotestamentowa świątynia (ty) była chora.

1 Kor 6:15 Twoje ciało jest nazwane członkiem Chrystusa. Jest to następny definitywny dowód na to, że twoje ciało, a nie tylko dusza i ducha są teraz w „Chrystusie”. Jak przypuszczasz, co Chrystus czuje wobec swoich własnych członków? Zobaczymy to w następnym fragmencie:

Efezjan 5:28-32 Czytamy tutaj, że Jezus troszczy się i pielęgnuje swój Kościół. Jesteśmy członkami Jego ciała. O Kościele mówi się jako o Ciele Chrystusa na ziemi. Jak może Jezus powodować, aby jego posłuszny członek był chory, skoro troszczy się o swoje ciało i pielęgnuje je? Nie może! Nasze ciało jest jego ciałem na ziemi1 On troszczy się o nie. Jesteśmy jedno z Chrystusem a nasze ciała należą do niego.

1 Kor 6:13 Bóg nie może wywołać choroby twojego ciała z jakiejś przyczyny, ponieważ Pan jest dla ciała, a nie przeciwko niemu! Bóg jest przychylny twojemu zdrowiu (3 Jana 2), a nie przeciwko! Co więcej, twoje ciało jest „dla Pana”. Masz używać tego ciała tak, aby uwielbić Jezusa. Możesz służyć i czcić Jezusa o wiele skuteczniej poza szpitalem niż wewnątrz.

Pomocna uwaga na marginesie: Skoro twoje ciało jest „dla Pana”, to lepiej by było, abyś go w taki sposób używał. Będzie niemal niemożliwe uzyskanie uzdrowienia, jeśli nie jesteś poświęcony wykonywaniu Bożej woli w swym ciele. Bóg nie jest zainteresowany uzdrowieniem cię po to, abyś mógł nadal hulać i pić czy inaczej grzeszyć z jeszcze większą werwą. Jeśli trzymasz Boga na odległość w jakiejś dziedzinie swojego życia, to możesz mieć problemy z dopuszczeniem Go do innego obszaru. Moim założeniem przyjętym w tej książce jest to, że mówię do bojących się Boga, kochających Jezusa, napełnionych Duchem i oddanych chrześcijan. Istotą nie jest to jak wiele wiesz, lub jak długo jesteś chrześcijaninem, lecz jakie jest twoje serce wobec Pana. Jeśli jesteś rozdwojony, nie powinieneś oczekiwać, że cokolwiek od Boga otrzymasz (Jak. 1:5-8), w tym i uzdrowienia.