Category Archives: Temat

Ps 34:12.
PÓJDŹCIE SYNOWIE, SŁUCHAJCIE MNIE! NAUCZĘ WAS BOJAŹNI PAŃSKIEJ!

W Przyp. 28:14, Salomon mówi: „Szczęśliwy jest człowiek, który stale trwa w bojaźni Bożej; lecz kto zatwardza serce, wpada w nieszczęście„. Nie chodzi tu o starach przed Bogiem i Jego sadem, lecz o świętą i błogosławioną bojaźń duszy. Powoduje ją Duch Boży, abyśmy byli strzeżeni i we wszystkim podobali się Jemu. Księga Przypowieści wiele razy wymienia słowa „bojaźń Pana”. Kilka z nich zacytuję: „Bojaźń Pana jest początkiem poznania, głupcy gardzą mądrością i karnością„. Tak więc bojaźń Pańska jest pierwszym krokiem do mądrości i duchowego wzrostu. „Bać się Pana, znaczy mieć w nienawiści zło; nienawidzę buty, pychy, złych postępków oraz przewrotnej mowy” (Przyp. 8:13). Co Bóg nienawidzi to i my powinniśmy nienawidzić. „Początkiem mądrości jest bojaźń Pana a poznanie Świętego – to rozum” (9:10). Jest wielka różnica między poznaniem a mądrością. Poznanie polega na pojmowaniu prawdy a mądrość na zdolności stosowania jej. „Bojaźń Pana przedłuża życie, lecz lata bezbożnego skracają się” (10:27). „Bojaźń Pana jest krynicą życia, dzięki niej można uniknąć sideł śmierci” (14:27). Bezpieczna droga pozwalająca uniknąć sideł szatana posiada nieskończoną wartość. Mądrość jest zawsze gotowa przyjąć pouczenie, tylko głupcy uważają, że nie potrzebują żadnej nauki. „Bojaźń Pana prowadzi do życia i kto ją ma, odpoczywa syty i nie dozna nieszczęścia” (19:23).

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Łu 12:19,20,21.
POWIEM DO DUSZY SWOJEJ: DUSZO, MASZ WIELE DÓBR ZŁOŻONYCH NA WIELE LAT; ODPOCZNIJ, JEDZ, PIJ, WESEL SIĘ. ALE RZEKŁ MU BÓG: GŁUPCZE, TEJ NOCY ZAŻĄDAJĄ DUSZY TWOJEJ, A TO CO PRZYGOTOWAŁEŚ, CZYJE BĘDZIE? TAK BĘDZIE Z KAŻDYM, KTÓRY SKARBY GROMADZI DLA SIEBIE, A NIE JEST W BOGU BOGATY.

Pewien człowiek zgromadził sobie bogactwo i myślał, że teraz spokojnie i dostatnio będzie mógł odpoczywać lecz Bóg musiał uznać go za głupca. Co mu pomoże bogactwo z chwilą, gdy tej samej nocy zażądają od niego jego duszy? Tylko jeden krok dzieli człowieka od śmierci. Ale co potem? W Liście do Hebrajczyków 10:31 czytamy, że straszną jest rzeczą wpaść w ręce Boga żywego. Straszna to rzecz stanąć przed Bogiem jako niepojednany, winny, obarczony swymi grzechami. Co za przepaść i zguba roztaczają się przed takim człowiekiem. „Albowiem Bóg nasz jest ogniem trawiącym” (Hebr. 12:29). Jest jednak pocieszenie, jak jeden krok dzieli nas od śmierci tak też jeden krok może być pomiędzy tobą a życiem. Jest zbawiciel, który może być bliski każdemu, kto go wzywa. Jezus Chrystus przyszedł na ziemię, aby „szukać tego co zginęło„. On umarł na drzewie przekleństwa, aby każdy kto w Niego uwierzy miał możność posiadania życia wiecznego a tym samym, aby nie zginął na wieki. On zadbał o wszystko. Wiedział, że musi zapłacić za grzech popełniony przez człowieka. Wiedział, że człowiek sam nie będzie w stanie przejednać Świętego Boga, zdawał sobie sprawę, że potrzebna będzie doskonała ofiara i tylko On jest w stanie ją złożyć. Zmarł abyśmy mogli żyć. Dokonał tego wielkiego dzieła bo nas miłuje. Miłuje nas także Ojciec. Wszak Syn Jego był tym umiłowanym a pomimo to wydał go za grzechy świata. Wielka to miłość i niewymowna łaska. Ocuć się nim będzie za późno. Pospiesz do Jezusa. Dlaczego miałbyś umrzeć na wieki?
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Rzm 8:20-21.
GDYŻ STWORZENIE ZOSTAŁO PODDANE ZNIKOMOŚCI, NIE Z WŁASNEJ WOLI, LECZ Z WOLI TEGO, KTÓRY JE PODDAŁ, W NADZIEI, ŻE I SAMO STWORZENIE BĘDZIE WYZWOLONE Z NIEWOLI SKAŻENIA KU CHWALEBNEJ WOLNOŚCI DZIECI BOŻYCH.

Od dłuższego czasu świat natury nie jest takim jakim być powinien. Twierdzi się, że liczba ludności sprawiła, że jakoby naturze brakuje równowagi. Z tego powodu martwimy się o nasze środowisko i usiłujemy je ulepszyć. Ale pomijając wpływ cywilizacji, stworzenie również nie jest takim jakie Bóg je pierwotnie uczynił. To co popularnie określamy mianem „ekologicznej równowagi”, jest niczym innym jak łańcuchem wrogości i strachu. Jedna forma życia jest wrogiem drugiej i robi wszystko by liczba osobników tej drugiej zbytnio się nie powiększyła. Nawet ludzie są ograniczeni poprzez choroby i katastrofy. Kto bierze pod uwagę fakt, że wymieniona w dzisiejszym wersecie „niewola skażenia” przyszła na stworzenie z tego powodu, ponieważ pierwsza para ludzi była nieposłuszna Bogu i popadła w grzech? Z powodu człowieka Bóg przeklął ziemię. Problemy i cierpienia naszego ziemskiego życia powinny zakłuć w nasze sumienie przypominając, że musimy uporządkować nasze sprawy z Bogiem.Poprzez wiarę w Odkupiciela, Jezusa Chrystusa, każdy może otrzymać przebaczenie grzechów i pokój z Bogiem. Nawet tęsknota całego stworzenia za wyzwoleniem z teraźniejszego nędznego stanu kiedyś będzie ukojona. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu położyła fundament pod to, by wkrótce wszystko mogło dojść do właściwego porządku – Słowo Boże określa to wyrażeniem „pojednać się z Bogiem”.

Pozdrawiam i życzę błogosławionego popołudnia i wieczoru.

Ps 119:165
POKÓJ PEŁNY MAJĄ CI, KTÓRZY KOCHAJĄ TWÓJ ZAKON, NA NICZYM SIĘ NIE POTKNĄ.

Bóg daje nam tu cenne obietnice i nagradza nas obficie, kiedy miłujemy Jego Słowo. Wczytując się w ten długi Psalm, zauważymy, że autor stosuje Słowo Boże w każdej dziedzinie swego życia. Jak pokrzepiającym jest wiedzieć, że to miłość skłaniała go do kroczenia drogami Pana i zachowywania Jego przykazań. Mówi: „Rozkoszuję się przykazaniami twoimi, które pokochałem” (w.47). A następnie wyznaje: „Dusza moja strzeże świadectw twoich, które kocham” (w.167). Taka jest też mowa naszego umiłowanego Pana. Jego dotyczą słowa z Psalmu 40: „Pragnę czynić wolę twoją, Boże mój, a zakon twój jest we wnętrzu moim”. Tym, którzy kochają Jego zakon, Bóg obiecuje „wielki pokój”, nie tylko spokój sumienia, lecz cenny pokój wśród burz i doświadczeń tego świata. Następna obietnica to: „Na niczym się nie potknął.” Bóg nie pozwoli, aby wróg wywarł na nas swą siłę i doprowadził nas pod władzę zła, dopóki zajmujemy właściwą postawę wobec Pana a nasza dusza miłuje Słowo Boże. Jeśli serce i sumienie są otwarte na światło Słowa Bożego i działanie Ducha, Pan może kierować naszymi krokami i ’ustrzec od upadku i stawić nieskalanych z weselem przed obliczem swojej chwały„(Judy 24).

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Ps 90:14.
NASYĆ NAS O ŚWICIE ŁASKĄ SWOJĄ, ABYŚMY SIĘ WESELILI I RADOWALI PRZEZ WSZYSTKIE DNI NASZE!

Czy mamy pełne zaufanie do naszego Boga? Pan Bóg uczy nas przez swoje Słowo, abyśmy zaufali Jemu a nie polegali na człowieku.
– Czy nie przykazałem ci: Bądź mocny i mężny? Ks.Jozuego 1:9.
– Miej nadzieję w Panu. Ps. 27:14.
– Z nami jest Pan, nasz Bóg; On nam pomoże i stoczy za nas bój. 2 Kronik 32,8.
– …On wybawia i wyzwala. Daniel 6:28.
– …Sam bowiem powiedział: nie porzucę cię ani cię nie opuszczę Hebrajczyków 13:5.
– Ale ty pozostaniesz ten sam i nie skończą się lata twoje. Psalm 102:28.
– Jezus Chrystus wczoraj i dzisiaj ten sam i na wieki Hebr. 13:8.
– Nic nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. Rzymian 8:39.

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Hbr 11;1 i 6.
1. A WIARA JEST PEWNOŚCIĄ TEGO, CZEGO SIĘ SPODZIEWAMY, PRZEŚWIADCZENIEM O TYM, CZEGO NIE WIDZIMY.
…
6. BEZ WIARY ZAŚ NIE MOŻNA PODOBAĆ SIĘ BOGU; KTO BOWIEM PRZYSTĘPUJE DO BOGA, MUSI UWIERZYĆ, ŻE ON ISTNIEJE I ŻE NAGRADZA TYCH, KTÓRZY GO SZUKAJĄ.

W Biblii słowo wiara nie zawsze znaczy to samo. Możemy je rozpatrywać z pięciu różnych punktów widzenia.
1. Wiara jest środkiem, przy pomocy którego osiągamy zbawienie. Można przyrównać ją do ręki, która wyciąga się do Boga, aby wziąć dar Jego łaski: „Łaską zbawieni jesteście przez wiarę.”
2. Wiara jest spokojnym zaufaniem Bogu, wśród różnych okoliczności życia. „Miejcie wiarę w Boga”, powiedział Pan Jezus do swoich uczniów. Bóg jest potężny i interesuje się wszystkimi swoimi dziećmi. Nigdy nie wątp w Jego miłość, także w trudnych sytuacjach.
3. Wiara jest całokształtem chrześcijańskiej nauki w co wierzymy. „Uznałem za konieczne napisać do was i napomnieć was, abyście podjęli walkę o wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym.” List Judy 3 w.
4. Wiara jest darem, który Duch Święty powierzył członkowi Ciała Chrystusa. Chodzi tu o praktyczną wiarę, która posiadającego ten dar w pewnych sytuacjach czyni zdolnym poznać wolę Boga i zgodnie z nią postąpić. (1 Kor. 12:9).
5. Wiara jest także źródłem każdej działalności świadków Pana Jezusa. Wiara ożywia i zachęca ich, aby urzeczywistniali to czego oczekują. Ich nadzieja wprawdzie jest niewidzialna, ale mimo to jest rzeczywistością.
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.