Jak mozesz byc pewnym, ze pójdziesz do nieba? #Pytania i odpowiedzi

#Jak mozesz byc pewnym, ze pójdziesz do nieba?  

Wstep 

Celem tego artykulu jest aby pomóc ci byc pewnym ponad wszelk±
w±tpliwo¶c, ze po ¶mierci pójdziesz do nieba.

 

Przyjecie przebaczenia z grzechów

Przed wszystkim, upewnijmy sie, czy rozumiesz Bozy plan zbawienia: 

  1. Bez wzgledu na to jak dobre masz o sobie zdanie, wszyscy odziedziczyli¶my
    grzeszn± nature Adama i Ewy. Istot± grzechu nie jest to, ze robimy co¶
    zlego, lecz to, ze grzech jest cze¶ci± naszej natury. Wszyscy zgrzeszyli¶my
    i odpadli¶my od chwaly Bozej (Rzym. 3:23, Gal. 3:22, 1 Jn. 1:8).

  2. Wszyscy zasluzyli¶my na kare wiecznego potepienia w piekle,
    poniewaz kazdy z nas zgrzeszyl (Rzym. 5:12, 6:23).

  3. Jednak, Jezus, Syn Bozy, dobrowolnie zrezygnowal ze Swojej
    chwaly i narodzil sie na ziemi jako czlowiek(Flp. 2:5-8, Kol. 2:9, Jn.
    1:1-3, 14). Jezus jest w 100% czlowiekiem i w 100% Bogiem. 

  4. Jezus nie zgrzeszyl w ci±gu swojego zycia na ziemi (2 Kor.
    5:21, 1 Jn. 3:5) a wiec mial wyj±tkow± sytuacje, aby wzi±c nasze grzechy
    na Siebie i ponie¶c kare za nas. 

  5. Jezus nie zasluzyl na zadn± kare, a jednak dobrowolnie wylal
    Swoj± krew i umarl na krzyzu za nas, aby wzi±c na Siebie nasz± kare. (Rzym.
    5:8, 1 Jn. 1:7, 2:2). Poniewaz On jest nieskonczenie sprawiedliwy Jego
    ¶mierc odpokutowala za nieskonczon± ilo¶c naszych grzechów, przeszlych,
    obecnych i przyszlych. To dalo nam przebaczenie i umozliwilo staniecie
    przed Bogiem bez skazy i w oczyszczeniu z wszelkich grzechów. 

  6. Po trzech dniach w grobie, Jezus wrócil do zycia i zyje teraz
    i na zawsze. (J. 20:27-28, Rzym. 14:9, Obj.1:18).

  7. Gdy wierzymy w Jezusa i Jego ¶mierc za nas na krzyzu i ufamy
    tylko Jemu to nasze winy s± natychmiast zmyte tak, jakby¶my nigdy nie
    zgrzeszyli (J. 3:16, 3:36, Dz. 16:31). Wszystkie nasze grzechy s± natychmiast
    przeniesione (ze tak powiem) na konto bankowe, a Jego doskonala sprawiedliwo¶c
    jest zaliczana na nasze konto.  Chwila, w której uwierzymy w Jezusa jako
    Syna Bozego, który umarl za nasze grzechy i powstal z martwych, wyznamy
    Go jako naszego Pana i Zbawiciela, to automatycznie otrzymujemy zbawienie
    i w chwili ¶mierci idziemy do nieba (Rzym.10:9-10).

  8. Jedyny sposób na to, aby dostac sie do nieba
    jest przez Jezusa, dzieki Jego skonczonemu dzialu krzyza. Nie ma nikogo
    innego, kto móglby zapewnic nam droge do nieba (J. 5:39-40, 10:9, 14:6,
    Dz. 4:12). Jezus kocha nas tak bardzo, ze  sam chcial wzi±c
    nasz± kare na siebie, po czym Bóg wzbudzil Go z martwych. To dlatego nasza
    wiara w krew Jezusa i Jego ¶mierc na krzyzu (jako zastepstwo) jest jedyn±
    drog±,     któr± Bóg przepu¶ci nas do nieba. Zaden inny religijny
    przywódca nie umarl za nasze grzechy; zadna inna religia czy duchowe wierzenia
    nie mog± cie zbawic. 

  9. Zbawienia nie da sie osi±gn±c ani przez dobre uczynki, ani
    przez dobre zamiary czy dzialalno¶c w ko¶ciele, czy odprawianie jakiejkolwiek
    pokuty. Zbawienie nie pochodzi z naszej sprawiedliwo¶ci (nie mamy zadnej
    wlasnej sprawiedliwo¶ci). Zbawienie nie osi±ga sie przez uczestnictwo w
    ko¶ciele ani przez wychowanie w chrze¶cijanskiej rodzinie czy przez uczestnictwo
    w ko¶ciele przez cale zycie. Zbawienie jest dostepne przez jak±kolwiek dzialalno¶c
    religijn± jak chrzest, bierzmowanie, komunie (zwan± równiez Wieczerz± Pansk±
    lub Eucharysti±) czy jak±kolwiek inn± ceremonie b±dL rytual. Je¶li potrzeba
    ci wiecej dowodów na to, ze jeste¶my zbawieni wyl±cznie przez wiare w Jezusa,
    a nie przez chrzest czy inne uczynki, zapraszam do przeczytania mojego
    artykulu pt.: Czy chrzest jest konieczny
    do zbawienia?    .

  10. Zbawienie jest mozliwe wyl±cznie przez laske Boz± (slowo
    „laska” znaczy „niezasluzona przychylno¶c). Nie jeste¶my w stanie zrobic
    niczego, nie mamy do zaoferowania Bogu niczego, co mogloby sprawic, aby¶my
    zasluzyli na zbawienie, jest to niezasluzony dar  Bozy
    (Ef. 2:8-9). Zbawienie (tzn. droga do nieba) jest bezplatnym darem! Po
    prostu decydujemy, aby go przyj±c!

Je¶li juz rozumiesz Bozy plan zbawienia, powiedz Bogu, ze akceptujesz
zastepcz± ¶mierc Jezusa. Nawet je¶li my¶lisz, ze jeste¶ juz zbawiony, pomódl
sie ponizsz± modlitwa glo¶no, tak aby nie bylo zadnych w±tpliwo¶ci co do
twojego zbawienia:

„Boze, wiem, ze zgrzeszylem przeciwko Tobie! W Imieniu Jezusa
prosze Cie, aby¶ przebaczyl mi wszystkie moje grzechy. Odwracam sie od
mojej grzesznej przeszlo¶ci i zwracam sie do zywego Jezusa jako mojego
Pana i Zbawiciela. Akceptuje to, ze Jezus umarl za mnie na krzyzu i wyznaje,
ze Jego krew zaplacila za wszystkie moje grzechy. Jezu, wejdL do mojego
serca i b±dL moim Panem i uksztaltuj mnie tak, abym byl taki jak Ty chcesz,
abym byl. Dziekuje Ci! Amen”

Je¶li uwierzyle¶ w swoim sercu (nie tylko glow±) i wyznale¶ slowami Jezusa
jako swojego Pana modl±c sie powyzsz± modlitw±, to mozesz byc pewien,
ze jeste¶ zbawiony i pójdziesz do nieba! (p. Rzym 10:9-10). Teraz Jezus
zyje w twoim sercu (p. Ef. 3:17) i w miare wspólpracy z Bogiem w dzielach,
które On wykonuje w twoim zyciu, to bedziesz sie stawal coraz bardziej
podobny do Jezusa.

Zostanie chrze¶cijaninem usuwa kare za minione grzechy, lecz
niekoniecznie usuwa skutki przeszlych grzechów. Na przyklad,
je¶li wcze¶niej doprowadzile¶ do uszkodzenia swojego ciala z powodu alkoholu,
czy narkotyków, to prawdopodobnie nie zostale¶ natychmiast uzdrowiony
w chwili zbawienia. Ci±gle mog± pozostac pewne skutki grzechów,
którymi trzeba bedzie sie zaj±c, a w¶ród tych skutków mog± byc demoniczne
wplywy czy dzialania. Z tych przyczyn, teraz, gdy juz jeste¶ zbawiony,
dobrze jest wyrzec sie poszczególnych rzeczy, w które mogle¶ byc zaangazowany,
a które mogly otworzyc drzwi na demoniczne dzialanie przeciwko tobie. Zobacz
mój artykul: Jak wypedzac duchy nieszcze¶cia
z twojego zycia , gdzie znajdziesz procedure uwalniania siebie samego. 

 

Zyj w posluszenstwie

Kto¶ kiedy¶ powiedzial, ze je¶li zostali¶my zbawieni, to bedziemy sie tak
zachowywac i reszta tego artykulu bedzie po¶wiecona zacheceniu cie do tego,
aby¶ zyl wiar± przez posluszenstwo w milo¶ci Jezusowi Chrystusowi.
Wtedy w ogóle nie bedziesz musial przejmowac sie tym, czy idziesz do nieba
czy nie, poniewaz bedziesz zyl w posluszenstwie dla Pana Jezusa Chrystusa,
pokazuj±c sobie, ze jeste¶ Jego uczniem. Pamietaj, nie da sie osi±gn±c
przez posluszenstwo Bogu, ani nasz± wlasn± sprawiedliwo¶c (nie mamy zadnej
wlasnej sprawiedliwo¶ci). Zbawienie jest dostepne wyl±cznie przez wiare
w Chrystusa jako Zbawiciela i Pana, nasze posluszenstwo jest dowodem
naszego zbawienia (jak to zobaczymy).

Je¶li juz zostale¶ zbawiony (przed chwil± czy tez wiele lat temu) mogle¶
nie odczuc zadnej róznicy. Nasze zbawienie nie jest oparte na naszych uczuciach,
lecz na biblijnych faktach. Przyjmujemy  wiar±, ze teraz
jeste¶my zbawieni. Zbawienie nie jest uczuciem, ani nie jest emocj±. Wiara
oznacza robienie czego¶. Byc zbawionym przez wiare
oznacza, ze ufamy, ze Jezus weLmie nas do nieba. Znaczy tez,
ze poddali¶my sie Jezusowi jako naszemu Panu (slowo „Pan”
znaczy „Mistrz” lub „Wla¶ciciel”) a skoro tak, to musimy robic to,
co Jezus chce, aby¶my robili. Przeczytaj dokladnie co Jakub mówi o zwi±zku
miedzy wiar± a uczynkami i rozwaz uwaznie ponizsze wersety:

Jak. 2:14-20
Cóz to pomoze, bracia moi, je¶li kto¶ mówi, ze ma wiare, a nie
ma uczynków? Czy wiara moze go zbawic?
Je¶li brat albo siostra nie maj± sie w co przyodziac i brakuje im powszedniego
chleba,
A kto¶ z was powiedzialby im: IdLcie w pokoju, ogrzejcie sie i nasyccie,
a nie daliby¶cie im tego, czego cialo potrzebuje, coz to pomoze?
Tak i wiara, jezeli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.
Lecz powie kto¶: Ty masz wiare, a ja mam uczynki; pokaz mi wiare swoj±
bez uczynków, a ja ci pokaze wiare z uczynków moich.
Ty wierzysz, ze Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony równiez wierz±
i drz±.
Chcesz przeto poznac, nedzny czlowieku, ze wiara bez uczynków jest
martwa?

Jak. 2:21-25
Czyz Abraham, praojciec nasz nie zostal usprawiedliwiony z uczynków,
gdy ofiarowal na oltarzu Izaaka, syna swego?
Widzisz, ze wiara wspóldzialala z uczynkami jego i ze przez uczynki
stala sie doskonala.
I wypelnilo sie Pismo, które mówi: I uwierzyl Abraham Bogu i poczytane
mu to zostalo ku usprawiedliwieniu, i nazwany zostal przyjacielem Boga.
Widzicie, ze czlowiek bywa usprawiedliwiony z uczynków, a nie jedynie
z wiary.
W podobny sposób i Rahab, nierz±dnica, czyz nie z uczynków zostala usprawiedliwiona,
gdy przyjela poslów i wypu¶cila ich inn± drog±?
Bo jak cialo bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest
martwa.

Celem tego artykulu jest opisanie tego, w jaki sposób mozemy wiedziec
 o tym, ze idziemy do nieba a Jakub daje nam tutaj klucz. Mówi,
ze musimy zyc nasz± wiar±, ze musimy uruchomic nasz± wiare
do dzialania. Dzialanie przemawia glo¶niej niz slowa, a nasze
dzialanie demonstruj± to, co jest w sercach. Je¶li nazywali¶my dot±d siebie
chrze¶cijanami, lecz prowadzili¶my zycie skupione na sobie, to m±drzej byloby
aby¶my potraktowali te slowa z Listu Jakuba powaznie, jako wezwanie do
pobudki i zaczeli prowadzic zamiast tego zycie skupione na Chrystusie.
Gdy pójdziemy do nieba, nie bedzie juz zadnej mozliwo¶ci racjonalizowania,
usprawiedliwiania i wymówek, czy zwodzenia samego siebie, wiec b±dL lepiej
brutalnie szczery ze sob±, gdy ci±gle jeszcze jest mozliwo¶c zmiany naszego
zycia. Je¶li nasze codzienne zycie kreci sie wokól naszych
wlasnych potrzeb i pragnien lub potrzeb i pragnien naszej rodziny zamiast
skupiac sie na Bozych pragnieniach, to byc moze okazujemy,
ze nasza wiara jest martwa. Zywa wiara szuka okazji do codziennego okazywania
posluszenstwu Slowu Bozemu w kazdej dziedzinie zycia. Jest to jedna z przyczyn,
dla których musimy znac naszego Zbawiciela i rozumiec to, co On nakazal
nam robic. Nie obiecano nam, ze chrze¶cijanskie zycie bedzie latwe, lecz
obiecano nam, ze bedzie warte przezycia! 

Przypowie¶c o Siewcy 

Jak to zobaczyli¶my, zbawienie nie przychodzi przez posluszenstwo Bogu,
ani nasz± sprawiedliwo¶c (nie mamy zadnej wlasnej sprawiedliwo¶ci). Zbawieni
jest wyl±cznie przez wiare w Chrystusa jako Zbawiciela i Pana. Niemniej
jednak nasze posluszenstwo jest dowodem naszego zbawienia. 

W przypowie¶ci o Siewcy (Luk. 8:11-15), Jezus opisuje cztery grupy ludzi,
którymi zajmiemy sie szczególowo. Zwróc uwage na to, która z tych grup
zlozyla swoj± wiare w posluszne dzialania: 

  1. Luk. 8:11-12
    A podobienstwo to znaczy: Ziarnem jest Slowo Boze. A tymi na
    drodze s± ci, którzy wysluchali; potem przychodzi diabel i wybiera slowo
    z serca ich, aby nie uwierzyli i nie byli zbawieni.

    Ludzie z tej grupy zostaj± zwiedzeni przez diabla i nigdy nie dochodz±
    do wiary w Jezusa, i nie s± zbawieni. Jest to grupa, która reprezentuje
    wszystkich niewierz±cych tzn., ateistów, agnostyków
    i tych, którzy w religiach niechrze¶cijanskich. Ci ludzie nie maj± wiar
    w Jezusa i oni sami wiedz± o tym.  

  2. Luk. 8:13
    A tymi na opoce s± ci, którzy, gdy uslysz±, z rado¶ci± przyjmuj±
    slowo, ale korzenia nie maj±, do czasu wierz±, a w chwili pokusy odstepuj±    .

    Druga grupa reprezentuje ludzi, którzy przyjeli Slowo Boze z rado¶ci±
    i wierzyli w nie. To ludzie, którzy prawdopodobnie nazywaj± siebie chrze¶cijanami
    i chodz± do ko¶ciola. Lecz zobaczmy, co sie z nimi dzieje: „w chwili pokusy”
    odpadaj±. Mówi nam to równiez o tym, ze bedzie czas pokusy (próby) w chrze¶cijanskim
    zyciu i ze musimy wytrwac w naszej wierze. Niestety, ta druga grupa ludzi
    niewytrwala w wierze, zrezygnowali gdy stalo sie to niewygodne lub gdy
    popadli w powazne problemy. 

    Czy byli zbawieni? Niektórzy uczeni mówi±, ze s± to ludzie, którzy
    uwierzyli w Jezusa tylko swoimi umyslami a nie sercami, zatem nie mieli
    prawdziwej wiary. Jak wielu ludzi w naszych ko¶ciolach podchodzi pod t±
    kategorie osób, maj±cych tylko intelektualne poznanie lecz nie prawdziw±
    wiare? Zbyt wielu (nawet jeden to zbyt wielu) i naprawde smutne jest to,
    ze oni sami prawdopodobnie wierz±, ze s± zbawieni podczas gdy w rzeczywisto¶ci
    mog± zmierzac drog± do piekla. Czy ty tez jeste¶ w tej grupie? Czy jeste¶
    tam i przezyjesz przerazaj±cy szok, gdy wejdziesz do wieczno¶ci? Teraz jest
    czas, aby zadac sobie to pytanie, gdy jeszcze ci±gle jest czas na to, by
    co¶ z tym zrobic! 

  3. Luk. 8:14
    A to, które padlo miedzy ciernie, oznacza tych, którzy uslyszeli,
    ale id±c drog± w¶ród trosk, bogactw i rozkoszy zycia, ulegaj± przyduszeniu
    i nie dochodz± do dojrzalo¶ci.

    Trzecia grupa to ludzie, którzy równiez uslyszeli Slowo wierzyli w
    nie, lecz nigdy nie dojrzeli w wierze. Jezus powiedzial, ze id± raczej
    swoj± drog± niz Jego drog± posluszenstwa.
    S± zbyt zajeci sprawami tego ¶wiata, goni±c za wlasnymi celami i ambicjami,
    pochlonieci przez zmartwienia i troski tego ¶wiata.

    Czy ci ludzie s± zbawieni? Byc moze tak, byc moze nie. ¦wiatowi i
    niedojrzali chrze¶cijanie (nawet je¶li s± chrze¶cijanami przez wiele lat)
    czesto nie dadz± sie odróznic od niechrze¶cijan. Je¶li kto¶ nazywa siebie
    samego chrze¶cijaninem lecz jest bardziej skupiona na sprawach tego ¶wiata
    niz Bozych, to powstaje pytanie czy, przede wszystkim, rzeczywi¶cie kiedykolwiek
    byl zbawiony Czy Jezus rzeczywi¶ci zamieszkuje w ich sercach? Nie do nas
    nalezy os±dzanie czy ludzie s± zbawieni czy nie, lecz b±dLmy brutalnie szczerzy
    i os±dLmy swoje wlasne zycie, przetestujmy [siebie], aby
    zobaczyc, czy [my] mamy wiare? (2 Kor. 13:5).

    Mat. 13:22 i Mk. 4:19 mówi± nam o tym, ze ludzie z tej grupy nie
    przynosz± w swym chrze¶cijanskim marszu owocu:

    Mat. 13:22
    A posiany miedzy ciernie, to ten, który slucha slowa, ale umilowanie
    tego ¶wiata i uluda bogactwa zaduszaj± slowo i plonu nie wydaje.

    Mar. 4:19
    Ale troski tego wieku i uluda bogactw i poz±danie innych rzeczy owladaj±
    nimi i zaduszaj± slowo, tak iz plonu nie wydaje,

    To prawdziwe nieszcze¶cie, ze ludzie z tej grupy nie przynosz± owocu,
    poniewaz Mat. 7:18-20 oraz Jn. 15:8 mówi± nam, ze chrze¶cijanie s± rozpoznawani
    po swoich „owocach” (posluszenstwie dla Jezusa) i ze „winoro¶le”,
    które nie wydaj± owocu, s± wrzucane w ogien:

    Mat. 7:18-20
    Nie moze dobre drzewo rodzic zlych owoców, ani zle drzewo rodzic dobrych
    owoców.
    Kazde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, wycina sie i rzuca
    w ogien.
    Tak wiec po owocach poznacie ich.

    Jan. 15:8
    Przez to uwielbiony bedzie Ojciec mój, je¶li obfity owoc wydacie
    i staniecie sie uczniami moimi.

    Moze to sugerowac (jak wielu chrze¶cijanskich uczonych uwaza), ze
    ludzie reprezentuj±cy t± grupe zostaj± przeznaczeni do ognia wiecznego w
    piekle, chyba ze kto¶ ich poprowadzi do Chrystusa. Luk 8:14 mówi, ze ci ludzie
    „zaduszaj±” a pochodzi to z greckiego slowa, które znaczy: „dusic, tlamsic,
    udusic.” To slowa przekazuj± idee ¶mierci, a nie obfitego zycia jakie mamy
    w Chrystusie. 

    Istnieje taka mozliwo¶c, ze tysi±ce lub miliony chodz±cych do ko¶ciola
    wejd± wieczno¶c ze ¶mierci±, lecz zamiast pelnego chwaly przywitania zostan±
    przerazeni, gdy okaze sie, ze znajd± sie odrzuceni od Bozej obecno¶ci
    i wrzuceni do wiecznej meczarni. Czy ten opis pasuje do ciebie? Prosze,
    drogi przyjacielu, nie przypuszczaj, ze prawdopodobnie „jeste¶ okay.” 
     Upewnij sie, ze jeste¶ zbawiony, po czym poddaj sie w pelni Panu w kazdej
    dziedzinie twojego zycia, pokazuj±c sobie samemu, ze jeste¶ Jego uczniem!
    Nie ze strachu, lecz z glebokiej milo¶ci do Pana i z pragnienia, aby podobac
    sie Jemu. 

  4. Luk. 8:15
    A to, które padlo na dobr± ziemie, oznacza tych, którzy szczerym
    i dobrym sercem uslyszawszy slowo, zachowuj± je i w wytrwalo¶ci wydaj± owoc.

    Czwarta grupa reprezentuje tych, którzy s± prawdziwymi chrze¶cijanami
    i którzy s± wierni dzieki swojemu posluszenstwu dla Chrystusa. Mat. 13:23
    oraz Mk. 4:20 mówi±, ze oni „wydaj± owoc – trzydziesto, sze¶cdziesiecio,
    a nawet stokrotny. Luk 8:15 mówi, ze wydaj± owoc w wytrwalo¶ci.
     Nie odpadaj±, gdy przychodz± trudne czasy, ani wtedy, gdy s± kuszeni
    przez ¶wiatowe poz±dliwo¶ci i pasje. Ich najwyzsz± pasj± jest Jezus i to
    widac. Trwaj± posluszni wobec Slowa Bozego, poddaj±c kazd± dziedzine swojego
    zycia Panowaniu Jezusa Chrystusa. Nie znaczy to, ze nigdy nie popelniaj±
    zadnych bledów czy tez nigdy nie grzesz±, lecz znaczy to, ze nie grzesz±
    stale i ze wtedy gdy zgrzesz± szybko wyznaj± grzech i
    prosz± o przebaczenie.  

Zwróc uwage na to, z czterech grup opisanych w tej przypowie¶ci tylko
jedna zdecydowanie reprezentuje prawdziwych chrze¶cijan. Wiekszo¶c ludzi
z tej przypowie¶ci wydaje sie byc niezbawionych, nawet spo¶ród tych, którzy
pocz±tkowo wierzyli ewangelii (byc moze, ze glowami a nie sercami). Robi
to wrazenie, ze wielu spo¶ród tych, którzy wierz±, ze s± chrze¶cijanami
moze faktycznie byc uwi±zanych do piekla nawet nie wiedz±c o tym. Oczekuj±
wspanialego przywitania w niebie, a spotka ich przeraLliwy horror: wieczne
agonia w jeziorze ognistym i wieczne potepienie, oraz odrzucenie od cudownej
obecno¶ci Bozej. Dlaczego? Tylko dlatego, ze nie zbadali wlasnych serc i nie
podjeli decyzji, aby byc poddanymi Panu. 

Przypowie¶c o Siewcy ilustruje temat tego artykulu, poniewaz z trzech
grup, które uwierzyly ewangelii, tylko jedna byla posluszne i przyniosla
owoce. Jezus specjalnie powiedzial, ze to nasze owocne posluszenstwo wskazuje
na to, ze jeste¶my Jego uczniami (p. Mat. 7:18-20 oraz Jn. 15:8 powyzej).
Zatem, po prostu musimy trwac posluszni Slowu Bozemu i poddac nasze zycie
Panu, tak aby¶my byli czlonkami czwartej grupy z przypowie¶ci. Wtedy nie
bedziemy musieli nigdy ponownie troszczyc sie o nasze zbawienie! 
 

Zostan na w±skiej drodze

Jezus stale powtarzal, ze „wielu” wybierze latw± droge, która prowadzi
do zniszczenia i ze „niewielu” wybierze w±sk± droge, która prowadzi do
zycia wiecznego: 

Mat. 7:13-14
WchodLcie przez ciasn± brame; albowiem szeroka
jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie,
a wielu jest takich, którzy przez ni± wchodz±.
A ciasna jest brama i w±ska droga, która
prowadzi do zywota; i niewielu jest tych, którzy
j± znajduj±.

Zgadza sie to z tym, czego nauczyli¶my sie z przypowie¶ci o siewcy. „Wielu”
wejdzie do wiecznego zatracenia (wl±czaj±c w to wielu, którzy nazywaj±
siebie chrze¶cijanami) i „nieliczni” wejd± do zycia wiecznego. Lukasz mówi
nam, ze niektórzy pytali Jezusa o to, chc±c wiedziec, czy tylko niewielu
bedzie zbawionych. Zwróc uwage na odpowiedL Jezusa: 

Luk. 13:23-24
I rzekl kto¶ do niego: Panie, czy tylko niewielu bedzie
zbawionych? On za¶ rzekl do nich:
Starajcie sie wej¶c przez w±sk± brame,
gdyz wielu, powiadam wam, bedzie chcialo wej¶c,
ale nie bed± mogli.

Ponownie Jezus mówi, ze „wielu” nie bedzie w stanie wej¶c przez w±sk±
brame, która prowadzi do wiecznego zycia. Mówi równiez, zeby¶my starali
sie (podejmowali wysilki), aby wej¶c przez w±sk± brame. Musimy byc
wobec siebie calkowicie otwarci i szczerzy: czy naleze do tych „wielu”, którzy
wybieraj± latw±, ¶wiatow± droge, która prowadzi do zatracenia, czy tez nalezymy
do tych „nielicznych”, którzy trwaj± i wydaj± owoce dla Królestwa bed±c posluszni
Bogu w kazdej dziedzinie zycia? Pamietaj, nie nalezymy do grupy „nielicznych”
tylko dlatego, ze mówimy, ze Jezus jest naszym 'Panem’ –
to wykonywanie Jego woli demonstruje, ze nalezymy do „nielicznych”: 

Mat. 7:21
Nie kazdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do
Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pelni wole
Ojca mojego, który jest w niebie.

Luk. 6:46
Dlaczego mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie czynicie
tego, co mówie?

Stale i wci±z Jezus powtarza, ze tych „wielu” wybierze szerok±, wygodn±,
¶wiatow± droge, która prowadzi do zatracenia, a „nieliczni” wybior± w±sk±
droge, która prowadzi do zycia. Nie zamierzam cie przestraszyc, lecz chce
wywrzec na tobie wrazenie, ze nie mozemy grac z Bogiem w gry, nie wolno
nam zwyczajnie grac chrze¶cijan. Nie mozemy pozwolic sobie
na to, aby¶my byli naiwni, czy zadowoleni z siebie, czy duchowo niedojrzali
podczas naszego zycia, poniewaz kar±, któr± otrzyma „wielu” bedzie wieczne,
¶wiadome cierpienie w jeziorze ognistym.  Wielu z nas musi uslyszec to poslanie
dzisiaj w sercach, aby „odpalilo” nasze chrze¶cijanskie zycie i codzienne
chodzenie z Jezusem. Moge tylko miec nadzieje i modlic sie o ciebie, aby¶
otrzymal zbawienie i zeby twoje duchowe zycie dawalo dowody twojego pelnego
milo¶ci i posluszenstwa stosunku do Pana Jezusa Chrystusa, poniewaz nie
chce, aby ktokolwiek musial cierpiec wieczn± kare. Je¶li masz
w±tpliwo¶ci co do tego, ze ludzie bed± plon±c w ¶wiadomej agonii w piekle
przez cal± wieczno¶c zapraszam do przeczytania mojej odpowiedzi na pytanie: „Czy grzesznicy bed± plon±c  w piekle
na wieki, czy tez bed± zupelnie zanihilowani w jeziorze ognistym?

Kazdy z nas jest w jakim¶ innym miejscu swojej drogi z Jezusem, kazdy
ma inny poziom duchowej dojrzalo¶ci. Oznacza to, ze jest prawdopodobnie
wielu chrze¶cijan, którzy s± zbawieni lecz, którzy wygl±daj±
na ¶wiatowych po prostu dlatego, ze ci±gle jeszcze rosn± i dojrzewaj±.
Niemniej jest równiez „wielu” takich, o których Jezus mówil jako o niezbawionych,
pomimo tego, ze oni nie zdaj± sobie z tego sprawy. Nie jestem w stanie
dotrzec do nich wszystkich, lecz mam nadzieje, i modle sie
o to, ze co najmniej je¶li chodzi o ciebie spowodowalem,
ze rozwazyle¶ ponowne oddanie sie i ponowne powierzenie swojego zycia Panowaniu
Jezusa Chrystusa. Czy On jest Panem ksi±zek, które czytasz? Czy jest Panem
filmów, które ogl±dasz? Programów telewizyjnych? Muzyki? Gier komputerowych,
telewizyjnych? Tego, co mówisz? Czy jest Panem komentarzy jakie wypowiadasz
o ludziach? Czy jest Panem tego, jak traktujesz ludzi? 

Mamy poddac wszystko, co robimy Panowaniu Chrystusa i w rzeczywisto¶ci
mamy wzi±c w posluszenstwo Chrystusowi kazd± my¶l.  (2 Kor.
10:5). Wla¶nie to oznacza chodzenie w±sk± drog± i uczynienie Jezusa Panem
naszego zycia. Za kazdym razem, gdy nieczysta my¶l lub pragnienie pojawi
sie w twoim umy¶le, natychmiast powiedz: „Odrzucam t± my¶l, nie akceptuje
tej my¶li.” Nasz umysl jest polem bitwy, na którym Szatan prowadzi
swoj± w¶ciekla walke i je¶li pochwycimy kazd± my¶l i poddamy j± w posluszenstwo
Chrystusowi to bedziemy odnosili coraz wieksze i wieksze zwyciestwo w
naszym chrze¶cijanskim marszu. Pomoc w trwaniu na w±skiej drodze znajdziesz
w moim artykule pt.: Duchowa dojrzalo¶c/
duchowy autorytet 

A tym wszystkim chodzi tylko o relacje z Jezusem

W celu podkre¶lenia wazno¶ci skupienia uwagi na naszej relacji
z Chrystusem oraz wykonywania Jego woli tutaj na ziemi, spójrzmy
na jeszcze kilka z Jego przypowie¶ci. W przypowie¶ci o Talentach (Mat. 25:14-30)
i w przypowie¶ci o minach (Luk. 19:11-27) Jezus opowiada o panu, który,
przed swoim wyjazdem w dalek± podróz, powierzyl swym slugom rózne sumy pieniedzy
(kazdemu zgodnie z jego zdolno¶ciami). Po powrocie (ukoronowany jako król
w przypowie¶ci o minach), zaz±dal rozliczenia z tego, jak dobrze jego sludzy
wykorzystali powierzone dobra. Niektórzy sludzy dobrze sie sprawili: 

Mat. 25:20
I przyst±piwszy ten, który wzi±l piec talentów, przyniósl dalsze
piec talentów i rzekl: Panie! Piec talentów mi powierzyle¶. Oto dalsze
piec talentów zyskalem.

Luk. 19:16
 Zjawil sie wiec pierwszy i rzekl: Panie, mina twoja przyniosla
dziesiec min zysku.

Sludze, który „przyniósl owoc” z tego, co mu pan powierzyl, powiedziano:

Mat. 25:21
Rzekl mu Pan jego: Dobrze, slugo dobry i wierny!
Nad tym, co male, byle¶ wierny, wiele ci powierze;
wejdL do rado¶ci pana swego.

Luk. 19:17
I rzekl do niego: To dobrze, slugo dobry, przeto
iz w malym byle¶ wierny, obejmij wladze nad dziesieciu
miastami.

Czy jeste¶my podobnie do tego wiernego slugi?  Czy przynosimy owoce dla
Jezusa okazuj±c, ze jeste¶my Jego uczniami? Owoce bedziemy przynosic tylko
wówczas, gdy bedziemy trwac w intymnej spoleczno¶ci z Jezusem Chrystusem: 

Jan. 15:5-8
Ja jestem krzewem winnym, wy jeste¶cie latoro¶lami. Kto
trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo
beze mnie nic uczynic nie mozecie.
Kto nie trwa we mnie, ten zostaje wyrzucony precz jak zeschnieta
latoro¶l; takie zbieraj± i wrzucaj± w ogien, gdzie splon±.
Je¶li we mnie trwac bedziecie i slowa moje w was trwac bed±, pro¶cie
o cokolwiek by¶cie chcieli, stanie sie wam.
Przez to uwielbiony bedzie Ojciec mój, je¶li obfity owoc wydacie
i staniecie sie uczniami moimi.

Zwróc uwage, ze wyl±cznie przez trwanie w bliskiej relacji z Panem bedziemy
przynosic owoce, a to wla¶nie przez przynoszenie owoców okazujemy sie byc
Jego uczniami. Co, jednak, Jezus  powiedzial w powyzszym fragmencie o tym
„bezowocnych” winoro¶lach? Ze zostan± wrzucone do ognia, gdzie splon±!
Tutaj jest echo tego o czym slyszymy w przypowie¶ci o talentach: sluga,
który nie wykorzystal daru i nie przyniósl owocu, zostal ukarany: 

Mat. 25:25-26
25. Boj±c sie tedy, odszedlem i ukrylem talent twój w ziemi;
oto masz, co twoje.
26. A odpowiadaj±c, rzekl mu pan jego: Slugo zly i leniwy!
Wiedziale¶, ze zne, gdzie nie sialem, i zbieram, gdzie nie rozsypywalem.
Mat. 25:30
A nieuzytecznego sluge wrzuccie w ciemno¶ci zewnetrzne;
tam bedzie placz i zgrzytanie zebów.

Kazdy z nas bedzie rozliczony z tego, co zrobil z otrzymanym od Pana darem. 

 

Bedziemy musieli rozliczyc siebie i swoje uczynki

Wielu chrze¶cijan nie zdaje sobie sprawy z tego, ze bed± os±dzeni przez
Jezusa za te rzeczy, które zrobili na ziemi. Ten s±d nie jest ku zbawieniu,
lecz jego celem jest rozdanie nagród (lub brak nagrody), które chrze¶cijanie
wypracowali swoim posluszenstwem Jezusowi podczas zycia na ziemi. 

W nastepuj±cych fragmentach, Pawel stawia wyja¶nia, ze chrze¶cijanie
zdadz± sprawe za siebie Jezusowi i ze wszyscy zostaniemy os±dzeni i wynagrodzeni
zgodnie z nasz± wlasn± prac±. Zauwaz, ze Pawel mówi „my”
wszyscy musimy stan±c przed tronem sedziowskim Chrystusa oraz, ze „my”
wszyscy otrzymamy odplate. Mówi o wszystkich chrze¶cijanach, ze sob± wl±cznie: 

2 Kor. 5:10
Albowiem my wszyscy musimy stan±c przed s±dem Chrystusowym, aby
kazdy odebral zaplate za uczynki swoje, dokonane w ciele, dobre czy zle.

Rzym. 14:10-12
y za¶ czemu os±dzasz swego brata? Albo i ty, czemu pogardzasz swoim bratem?
Wszak wszyscy staniemy przed s±dem Bozym. Bo napisano: Jakom
zyw, mówi Pan, Ugnie sie przede mn± wszelkie kolano I wszelki jezyk wyznawac
bedzie Boga. Tak wiec kazdy z nas za samego siebie zda sprawe Bogu.

1 Kor. 3:6-8
Ja zasadzilem, Apollos podlal, a wzrost dal Bóg.
A zatem ani ten, co sadzi, jest czym¶, ani ten, co podlewa, lecz Bóg,
który daje wzrost.
Bo ten, co sadzi, i ten, co podlewa, jedno maj± zadanie i kazdy
wlasn± zaplate odbierze wedlug swojej pracy.

Zatem, je¶li jeste¶ chrze¶cijaninem, to bedziesz os±dzony
przez Jezusa Chrystusa i bedziesz musial zdac sprawe za samego siebie.
.

W nastepnym fragmencie zwróc uwage na to, co sie stanie w czasie s±du
Chrystusowego. Ogien spali wszystko co jest z drzewa, siana i slomy (co
znaczy wszelkie skupiona na sobie i niesprawiedliwe dziela na ziemi), lecz
zloto, srebro i drogie kamienia (nasze sprawiedliwe uczynki dla Królestwa
Bozego) bedzie oczyszczone. Zatem wyl±cznie nasze sprawiedliwe
dziela pozostan± po tym, jak ogien sprawdzi nasze ziemskie dziela, uczynki,
motywacje, a my otrzymamy zaplate opart± wyl±cznie na naszych
uczynkach dla Królestwa Bozego. Wszystko, co zrobimy wedlug naszych planów,
ambicji i pragnien jest calkowicie bezuzyteczne i bezwarto¶ciowe. Powinni¶my
sie skupic na posluszenstwie wobec Jezusa, tak aby¶my, dopóki to jest jeszcze
mozliwe, zbierali bogactwa w niebie:

1 Kor. 3:11-15
Albowiem fundamentu innego nikt nie moze zalozyc oprócz tego, który jest
zalozony, a którym jest Jezus Chrystus.  A czy kto¶ na tym fundamencie
wznosi budowe ze zlota, srebra, drogich kamieni, z drzewa, siana, slomy,to
wyjdzie na jaw w jego dziele; dzien s±dny bowiem to pokaze,
gdyz w ogniu sie objawi, a jakie jest dzielo kazdego, wypróbuje
ogien. Je¶li czyje¶ dzielo, zbudowane na tym fundamencie, sie ostoi, ten
zaplate odbierze;  Je¶li czyje¶ dzielo splonie, ten szkode poniesie, lecz
on sam zbawiony bedzie, tak jednak, jak przez ogien.

Po przetestowaniu naszych uczynków przez ogien, zaplate
lub poniesiemy szkode w zalezno¶ci od jako¶ci naszych dziel.
 Wiecej na ten temat znajdzie czytelnik w moim artykule pt.: Porwanie ko¶ciola .

 

Wszyscy jeste¶my czlonkami ciala Chrystusa

Jak widzieli¶my, nasze zbawienie nie przychodzi przez posluszenstwo Bogu,
ani przez nasz± wlasn± sprawiedliwo¶c (nie mam y zadnej sprawiedliwo¶ci).
Zbawienie przychodzi wyl±cznie przez wiare w Chrystusa jako naszego Pana
i Zbawiciela. Zobaczyli¶my równiez, ze nasze posluszenstwo jest dowodem
 naszego zbawienia. 

Usilowalem pokazac na rózne sposoby, jak wazne jest dla nas aby poddac
nasze zycie calkowicie Jezusowi i dac Mu calkowicie woln± reke do zarz±dzania
naszym zyciem. W ten sposób mozemy byc poslusznymi i owocuj±cymi chrze¶cijanami,
okazuj±c sie byc Jego uczniami. Jezus powiedzial, ze w ten sposób rozpoznaje
sie chrze¶cijan.

Oto nastepny powód, dlaczego musimy poddac nasze zycie Panu: Jezus wykupil
nas Swoj± krwi±, a jako chrze¶cijanie jeste¶my czlonkami jego ciala. Nie
nalezymy juz do siebie samych, aby¶my robili to, co nam sie podoba, zostali¶my
wykupienie przez Niego na wlasno¶c:

Dz.Ap. 20:28
28. Miejcie piecze o samych siebie i o cal± trzode, w¶ród której was
Duch ¦wiety ustanowil biskupami, aby¶cie pa¶li zbór Panski nabyty
wlasn± jego krwi±.

1 Kor. 6:19-20
Albo czy nie wiecie, ze cialo wasze jest ¶wi±tyni± Ducha ¦wietego,
który jest w was i którego macie od Boga, i ze nie nalezycie tez
do siebie samych? Drogo¶cie bowiem kupieni. Wyslawiajcie
tedy Boga w ciele waszym.

Obj. 5:9
I za¶piewali now± pie¶n tej tre¶ci: Godzien jeste¶ wzi±c ksiege i zdj±c
jej pieczecie, poniewaz zostale¶ zabity i odkupile¶ dla Boga krwi±
swoj± ludzi z kazdego plemienia i jezyka, i ludu, i narodu,

Jezus nabyl nas Swoj± krwi± i On wszczepil nas w Swoje cialo. On jest
krzewem winnym, my jeste¶my latoro¶lami: 

Jan. 15:5
Ja jestem krzewem winnym, wy jeste¶cie latoro¶lami. Kto
trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynic
nie mozecie.

Rzym. 11:24
Bo jezeli ty, odciety z dzikiego z natury drzewa oliwnego, zostale¶
wszczepiony wbrew naturze w szlachetne drzewo oliwne, o ilez pewniej
zostan± wszczepieni w swoje drzewo oliwne ci, którzy z natury do niego
nalez±.

Zostali¶my wszczepieni jako latoro¶le w prawdziwy krzew winny, jeste¶my
czlonkami ciala Chrystusa i kazdy z nas ma szczególne zadanie wykonania
w ciele. Jeste¶my Bozymi wspólpracownikami, stworzonymi w Chrystusie do
dobrych uczynków, które Bóg dla nas przygotowal dla nas wcze¶niej
przygotowal (Ef. 2:10):

1 Kor. 12:27
Wy za¶ jeste¶cie cialem Chrystusowym, a z osobna czlonkami.

1 Kor. 12:12-13
Albowiem jak cialo jest jedno, a czlonków ma wiele, ale wszystkie
czlonki ciala, chociaz ich jest wiele, tworz± jedno cialo, tak i Chrystus;
Bo tez w jednym Duchu wszyscy zostali¶my ochrzczeni w jedno cialo – czy to
Zydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostali¶my napojeni
jednym Duchem.

1 Kor. 12:17-21
Je¶liby cale cialo bylo okiem, gdziez bylby sluch? A je¶liby cale
cialo bylo sluchem, gdziez byloby powonienie?
Tymczasem Bóg umie¶cil czlonki w ciele, kazdy z nich tak, jak chcial.
A je¶liby wszystkie byly jednym czlonkiem, gdziez byloby cialo?
A tak czlonków jest wiele, ale cialo jedno.
Nie moze wiec oko powiedziec rece: Nie potrzebuje ciebie; albo glowa
nogom: Nie potrzebuje was.

Rzym. 12:4-6
Jak bowiem w jednym ciele wiele mamy czlonków, a nie wszystkie
czlonki te sam± czynno¶c wykonuj±,
Tak my wszyscy jeste¶my jednym cialem w Chrystusie, a z osobna jeste¶my
czlonkami jedni drugich.
A mamy rózne dary wedlug udzielonej nam laski; je¶li dar prorokowania,
to niech bedzie uzywany stosownie do wiary;

Nawet je¶li jeste¶ chrze¶cijaninem od wielu lat, to moze byc co¶ nowego
dla ciebie. Wielu chrze¶cijan nie zdaje sobie sprawy z tego, ze nie nalezymy
juz do siebie, aby robic, co sie nam podoba, lecz zostali¶my wykupienie przez
Chrystusa, do wykonywania Jego celów. Teraz jeste¶my cze¶ci± Jego ciala.
Rozwaz to, ze je¶li jaka¶ cze¶c twojego ciala przestanie prawidlowo funkcjonowac,
to, do pewnego stopnia, ma to wplyw na cale twoje cialo. W podobny sposób
jest w ciele Chrystusa, je¶li jaki¶ czlonek ciala nie funkcjonuje prawidlowo,
to cale cialo jest dotkniete i Boze doskonale plany i cele napotykaj± na
trudno¶ci. Jako czlonkowie ciala Chrystusa zostali¶my powolanie do wykonywania
takich funkcji jakie nasz Ojciec przygotowal dla nas juz dawno (Ef. 2:10).
Oznacza to, ze musimy u¶miercic nasz ziemskie pragnienia i ambicje,
tak aby¶my mogli przynosic owoce dla chwaly Ojca. Musimy krzyzowac
nasze pasje i pragnienia kazdego dnia i poddawac sie w posluszenstwie
Panu, wykonuj±c wole naszego Ojca. 

Mat. 7:21
Nie kazdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa
Niebios; lecz tylko ten, kto pelni wole
Ojca mojego, który jest w niebie.

Luk. 14:33
Tak wiec kazdy z was, który sie nie wyrzeknie wszystkiego,
co ma, nie moze byc uczniem moim,

Jan. 15:8
Przez to uwielbiony bedzie Ojciec mój, je¶li obfity owoc wydacie
i staniecie sie uczniami moimi.

Jak. 1:22
A b±dLcie wykonawcami Slowa, a nie tylko sluchaczami, oszukuj±cymi
samych siebie.

Luk. 9:23
I powiedzial do wszystkich: Je¶li kto chce pój¶c za mn±, niechaj sie
zaprze samego siebie i bierze krzyz swój
na siebie codziennie, i na¶laduje mnie.

Rzym. 6:11
Podobnie i wy uwazacie siebie za umarlych dla grzechu,
a za zyj±cych dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Gal. 5:24
24. A ci, którzy nalez± do Chrystusa Jezusa, ukrzyzowali cialo
swoje wraz z namietno¶ciami i z±dzami.

Kol 3:5 (BT)
Zadajcie wiec ¶mierc temu, co jest przyziemne w /waszych/
czlonkach: rozpu¶cie, nieczysto¶ci, lubiezno¶ci, zlej z±dzy i chciwo¶ci,
bo ona jest balwochwalstwem.

Stale i wci±z mówi sie nam, ze mamy umrzec dla siebie, stracic
zycie dla Niego, wyrzec sie naszym ambicji i planów,
ukrzyzowac nasze grzeszne pragnienia i pasje, i wykonywac
Slowo Boze. Wiecej na temat ukrzyzowania ciala znajdzie czytelnik
w moim artykule pt.: Jak sluchac Bozego
glosu? 

Oto modlitwa, któr± mozesz prosic Boga,  aby pomógl ci u¶miercic swoja
pyche i egoizm: 

„Panie, kazdy dar, którego udzielile¶ mi, kazd± sluzbe, powolanie,
kazdy talent i skladam na Twoim oltarzu. Do Ciebie nalez± nie do mnie.
Przebacz mi w Imieniu Jezusa to, ze sluzylem swoim wlasnym zamiarom, celom,
planom i pragnieniom. Pokutuje z koncentracji na sobie i swoich egoistycznych
drogach i prosze cie, aby¶ pomógl mi byc wiedzionym przez ofiarn± milo¶c
Ducha ¦wietego we mnie. Wierze, ze wprowadzasz ¶mierc mojej dumy i egoistycznych
ambicji. Dziekuje Ci w drogocennym Imieniu Jezusa. Amen. 

 

Zakochaj sie w Jezusie!

Celem tego artykulu jest pokazani ci, w jaki sposób mozesz byc pewny
swojego zbawienia i tego, ze pójdziesz do nieba. Pokazywalem, ze
owocne i nie egoistyczne posluszenstwo naszemu Panu jest biblijnym, zewnetrznym
dowodem naszego zbawienia. Powtórze, aby wszystko bylo jasne. Zbawienie
nie przychodzi przez posluszenstwo Bogu, ani przez nasz± sprawiedliwo¶c
(nie mamy zadnej wlasnej sprawiedliwo¶ci). Zbawienie otrzymujemy przez wiare
w Chrystusa jako naszego Zbawiciela i Pana. Niemniej jednak, nasze posluszenstwo
jest dowodem naszego zbawienia. 

Oto jeszcze jeden aspekt posluszenstwa, który nalezy rozwazyc. Pismo
powtarza stale i wci±z, ze kochac Jezusa to byc Mu poslusznym, a byc Mu
poslusznym, to znaczy kochac Go. Je¶li chodzimy w milo¶ci, to chodzimy
równiez w posluszenstwie. 

Jezus powiedzial, ze najwazniejszym przykazaniem w Pi¶mie
jest kochac Boga, a drugim po nim jest przykazanie milowania bliLniego: 

Mar. 12:29-31
Jezus odpowiedzial: Pierwsze przykazanie jest to:
Sluchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, Pan jeden jest.
Bedziesz tedy milowal Pana, Boga swego, z calego
serca swego i z calej duszy swojej, i z calej my¶li swojej, i z calej sily
swojej. A drugie jest to: Bedziesz milowal bliLniego swego
jak siebie samego. Innego przykazania, wiekszego ponad te, nie
masz.

Czy kochasz Jezusa z calego twojego serca? Czy kochasz Jezusa
z calej duszy twojej? Czy kochasz Jezusa calym umyslem
twoim? Czy kochasz Jezusa z calej sily swojej ? Nakazano
nam, aby¶my kochali Go tak bardzo! 

Drugim najwiekszym przykazaniem w calym Pi¶mie jest to, aby traktowac
kazdego z milo¶ci±, przebaczeniem i w pokorze.
To nie zawsze jest latwe, lecz takie mamy przykazanie! 

Wiekszo¶c chrze¶cijan prawdopodobnie powiedzialaby, ze kocha Pana, lecz
co tak naprawde znaczy kochac Jezusa tak bardzo? Biblia mówi nam tak:

Jan. 14:15
Je¶li mnie milujecie, przykazan moich przestrzegac
bedziecie.

Jan. 14:21
Kto ma przykazania moje i przestrzega ich, ten mnie miluje;
a kto mnie miluje, tego tez bedzie milowal Ojciec i Ja milowac
go bede, i objawie mu samego siebie.

Jan. 14:23-24
Odpowiedzial Jezus i rzekl mu: Je¶li kto mnie miluje, slowa
mojego przestrzegac bedzie, i Ojciec mój umiluje go, i do
niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy.
Kto mnie nie miluje, ten slów moich nie przestrzega,
a przeciez slowo, które slyszycie, nie jest moim slowem, lecz Ojca, który
mnie poslal.

Jan. 15:10
Je¶li przykazan moich przestrzegac bedziecie, trwac bedziecie
w milo¶ci mojej, jak i Ja przestrzegalem milo¶ci
 przykazan Ojca mego i trwam w jego.

1 Jan. 2:3-5
A z tego wiemy, ze go znamy, je¶li
przykazania jego zachowujemy.  Kto mówi: Znam go, a przykazan
jego nie zachowuje, klamc± jest i prawdy w nim nie ma.  Lecz kto zachowuje
Slowo jego, w tym prawdziwie dopelnila sie milo¶c Boza.
Po tym poznajemy, ze w nim jeste¶my.

1 Jan. 5:3
Na tym bowiem polega milo¶c ku Bogu, ze sie przestrzega
przykazan jego, …

2 Jan. 1:6
A to jest milo¶c, aby¶my postepowali wedlug
przykazan jego. Takie jest to przykazanie, które slyszeli¶cie od
pocz±tku, aby bylo zasad± waszego postepowania.

Zatem Biblia mówi, ze je¶li prawdziwie kochamy Jezusa to bedziemy chodzic
w posluszenstwie dla Niego kazdego dnia naszego zycia, a nie tylko w niedziele
rano. Je¶li jeste¶ zbawiony, to powiniene¶ tak postepowac, jak osoba zbawiona.

Zwróc uwage, ze ko¶ciól w Efezie zacz±l od wielkiej milo¶ci do Jezusa
i wielkiego zapalu do sluzby dla Niego, lecz w czasach, gdy byla pisana Ksiega
Objawienia, stracili znaczn± cze¶c swej gorliwo¶ci i tej milo¶ci Do Pana.
To zmusilo Jezusa, aby im powiedzial (przez ap. Jana): 

Obj. 2:4-5
Lecz mam ci za zle, ze porzucile¶ pierwsz± twoj± milo¶c.
Wspomnij wiec, z jakiej wyzyny spadle¶ i upamietaj sie,
i spelniaj uczynki takie, jak pierwej; a jezeli nie, to przyjde do ciebie
i rusze ¶wiecznik twój z jego miejsca, je¶li sie nie upamietasz.

Greckie slowo tlumaczone jako 'pierwsza’ w „pierwszej milo¶ci” w rzeczywisto¶ci
niesie ze sob± znaczenie: „glówn±” lub „priorytetow±” (nadrzedn±). Jezus
chce byc nasz± priorytetow± milo¶ci±. Faktycznie, zauwaz, ze
Jezus powiedzial do ko¶ciola w Efezie, aby pokutowali z powodu
nie zachowania Go jako ich nadrzednej milo¶ci! Czy nasza relacja z Jezusem
jest na szczycie priorytetów zyciowych, czy tez potrzebujemy pokuty?
Musimy ¶wiadomie podtrzymywac t± pierwsz± milo¶c, t± priorytetow±
milo¶c, kazdego dnia; do nas nalezy utrzymywanie naszej pasji, ognia i duchowej
gorliwo¶ci:

Rzym. 12:11
W gorliwo¶ci nie ustawaj±c, plomienni duchem, Panu sluzcie,

Mozna tez inaczej spojrzec na „pierwsz± milo¶c” tj., wyobrazic sobie jak
to zazwyczaj jest, gdy ludzie zakochuj± sie po raz pierwszy. Gdy ludzie s±
zakochani po raz pierwszy spedzaj± wiele czasu na my¶leniu o sobie i oczekiwaniu
na siebie. Zazwyczaj staraj± sie zrobic wszystko, aby przypodobac sie jedno
drugiemu. Je¶li jeste¶ zakochany w Jezusie „po same uszy”, to bedziesz nastawial
swoje serca i umysl na Niego (Kol 3:1-2 mówi o tym, aby to robic) i bedziesz
chcial zrobic wszystko, co tylko sie da, aby sie Jemu podobac: 

2 Kor. 5:8-9
Jeste¶my wiec pelni ufno¶ci i woleliby¶my raczej wyj¶c z ciala i
zamieszkac u Pana.
Dlatego tez dokladamy staran, zeby, niezaleznie od
tego, czy mieszkamy w ciele, czy jeste¶my poza cialem, jemu sie podobac.

Efez. 5:8-10
… Postepujcie jako dzieci ¶wiatlo¶ci, .
……
DochodLcie tego, co jest mile Panu

Kol. 1:10
Aby¶cie postepowali w sposób godny Pana ku zupelnemu
jego upodobaniu, wydaj±c owoc w kazdym dobrym uczynku i wzrastaj±c
w poznawaniu Boga,

1 Tes. 4:1
A poza tym, bracia, prosimy was i napominamy w Panu Jezusie,
aby¶cie stosownie do otrzymanego od nas pouczenia, jak macie postepowac i
podobac sie Bogu, jak zreszt± postepujecie, aby¶cie tym
bardziej obfitowali.

2 Tym. 2:4
Zaden zolnierz nie daje sie wpl±tac w sprawy doczesnego zycia, aby
sie podobac temu, który go do wojska powolal.

Hebr. 11:6
Bez wiary za¶ nie mozna podobac sie Bogu; ….

1 Jan. 3:21-22
Umilowani, jezeli nas serce nie oskarza, mozemy ¶mialo stan±c przed
Bogiem
I otrzymamy od niego, o cokolwiek prosic bedziemy, gdyz przykazan
jego przestrzegamy i czynimy to, co mile jest przed obliczem jego.

Zakochaj sie w Jezusie i Jego spisanym slowie i zyj zyciem godnym Jego,
podobaj±c Mu sie kazdego dnia! 

 

Podsumowanie 

Jak zobaczyli¶my, zbawienie nie jest osi±galne przez posluszenstwo Bogu,
ani przez jak±¶ nasz± wlasn± sprawiedliwo¶c (nie mamy takiej). Zbawienie
jest wyl±cznie przez wiare w Chrystusa jako Zbawiciela i Pana. 

Niemniej jednak, staralem sie pokazac, ze naszej wierze musi towarzyszyc
dzialania, poniewaz nasze dzialania i uczynki demonstruj± to,
co jest w naszych sercach. Jezus powiedzial, ze wielu ludzi nazywa go
Panem, lecz ich dzialania zaprzeczaj± temu, poniewaz nie robi±
tego, co On przykazuje. Czyny mówi± glo¶niej niz slowa, a nasze dzialania
demonstruj± to, co jest w naszych sercach. Jezus powiedzial:

Mat. 15:8-9
Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie.
Daremnie mi jednak cze¶c oddaj±, glosz±c nauki, które s± nakazami
ludzkimi.

Mat. 15:19-20
 Z serca bowiem pochodz± zle my¶li, zabójstwa, cudzolóstwa, rozpusta,
kradzieze, falszywe ¶wiadectwa, bluLnierstwa.  To wla¶nie kala czlowieka;
ale jedzenie nie umytymi rekoma nie kala czlowieka.

Nasze uczynki demonstruj± to, co jest  w naszych sercach. Nie znaczy to,
ze jeste¶my zbawieniu z uczynków, lecz znaczy, ze nasze owocne posluszenstwo
jest dowodem naszego zbawienia. 

Co, zatem, z ludLmi, którzy nie dojrzeli jeszcze duchowo a którzy ci±gle
s± nadmiernie skupienia n ¶wiecie i jego warto¶ci±? co z ludLmi, którzy maj±
trudno¶ci z poddaniem sie Panu kazdego dnia i którzy nie s± aktywnymi czlonkami
ciala Chrystusa? Co z tymi, którzy popadli w jaki¶ grzech? Czy mówie, ze
oni wszyscy pójd± do piekla? Nie, tego nie mówie. Istot± jest to, ze kiedy
wszyscy pójdziemy do nieba, prawdopodobnie bedziemy zdumieni tym, ze pewni
„Bozy” ludzie tam nie dostali sie! Nie znamy stanu ludzkich serc i nie wiemy
kto wyznal swoje grzechy i otrzymal przebaczenie, tylko Bóg zna te sprawy.
Jednak, przypomnijmy sobie, ze celem tego artykulu bylo pomóc w tym jak wiedziec,
ze jeste¶my na drodze do nieba, wiedziec to mozemy
zyj±c poslusznym, poddanym zyciem, do którego Bóg nas powolal. Gdy zyjemy
wedlug Ducha i dotrzymujemy kroku Duchowi, to bedziemy wydawac owoce Ducha:

Gal. 5:24-25
A ci, którzy nalez± do Chrystusa Jezusa, ukrzyzowali cialo swoje wraz
z namietno¶ciami i z±dzami.
Je¶li wedlug Ducha zyjemy, wedlug Ducha tez postepujemy.

Gal. 5:22-23
Owocem za¶ Ducha s±: milo¶c, rado¶c, pokój, cierpliwo¶c, uprzejmo¶c,
dobroc, wierno¶c,
Lagodno¶c, wstrzemieLliwo¶c. Przeciwko takim nie ma zakonu.

Biblia nigdzie nie mówi, ze chrze¶cijanskie zycie bedzie latwe, b±dL wolne
od cierpienia, lecz zdecydowanie deklaruje, ze chrze¶cijanskie zycie warte
 jest przezycia! 

Podsumujmy wszystko, co staralem sie tutaj powiedziec slowami apostola
Jana. Pragnieniem jego bylo, aby pokazac Dzieciom Bozym w jaki sposób mog±
wiedziec, ze s± w Chrystusie i to samo jest w moim sercu, gdy
pisze te slowa. Jan mówi, ze mozemy miec pewno¶c naszego zbawienia
dzieki chodzeniu w posluszenstwie i milo¶ci do Jezusa i okazywaniu milo¶ci
do tych, którzy s± wokól nas: 

1 Jan. 2:3
A z tego wiemy, ze go znamy, je¶li przykazania
jego zachowujemy.

1 Jan. 2:5-6
…Po tym poznajemy, ze w nim jeste¶my: Kto mówi, ze w nim
mieszka, powinien sam tak postepowac, jak On postepowal.

1 Jan. 3:10
Po tym poznaje sie dzieci Boze i dzieci diabelskie. Kto nie
postepuje sprawiedliwie, nie jest z Boga, jak
tez ten, kto nie miluje brata swego.

1 Jan. 3:18-19
Dzieci, milujmy nie slowem ani jezykiem, lecz czynem
i prawd±. Po tym poznamy, ze¶my z prawdy i uspokoimy
przed nim swoje serca,

1 Jan. 4:7
Umilowani, milujmy sie nawzajem, gdyz milo¶c jest
z Boga, i kazdy, kto miluje, z Boga sie narodzil i zna Boga.

1 Jan. 4:16
… Bóg jest milo¶ci±, a kto mieszka w milo¶ci, mieszka w
Bogu, a Bóg w nim,

1 Jan. 4:19-21
Milujmy wiec, gdyz On nas przedtem umilowal.  Je¶li
kto mówi: Miluje Boga, a nienawidzi brata swego, klamc± jest; albowiem kto
nie miluje brata swego, którego widzi, nie moze
milowac Boga, którego nie widzi.
A to przykazanie mamy od niego, aby ten, kto
miluje Boga, milowal i brata swego.

1 Jan. 5:2-3
Po tym poznajemy, iz dzieci Boze milujemy, jezeli Boga
milujemy i przykazania jego spelniamy.
Na tym bowiem polega milo¶c ku Bogu, ze sie przestrzega
przykazan jego, a przykazania jego nie s± uci±zliwe.

1 Jan. 5:13
To napisalem wam, którzy wierzycie w imie Syna Bozego, aby¶cie
wiedzieli, ze macie zywot wieczny,

W slowach naszego Pana :

Jan. 13:34-35
Nowe przykazanie daje wam, aby¶cie sie wzajemnie milowali,
jak Ja was umilowalem; abраскрутка

Cierń w Pawła ciele

Durai Joe

Ktokolwiek chorował na przedłużającą się chorobę i szukał boskiego uzdrowienia, w którymś momencie był niepokojony przez cierń w Pawła ciele, jak znajdujemy to w 2 Kor 12, 7:

Bym się więc z nadzwyczajności objawień zbytnio nie wynosił, wbity został cierń w ciało moje, jakby posłaniec szatana, by mnie policzkował, abym się zbytnio nie wynosił.

Powszechnie przypuszcza się, że tym cierniem w ciele Pawła była fizyczna choroba. Jest to wniosek powszechny, a nawet interpretacja. Lecz pamiętajmy o tym, że żadne proroctw pisma nie podlega dowolnemu (prywatnemu) wykładowi (1 P54 1,20). Dzięki uważnemu studium tego fragmentu, zaczynając od 2 Kor 11 i innych odnośnych fragmentów zrozumiemy, co Paweł rzeczywiście doświadczał.

Rozważmy więc fakty dotyczące ciernia w Pawła ciele.

    • Zwrot cierń w ciele nie pojawia się po raz pierwszy w Biblii w 2 Kor 12,7, był już kilkakrotnie używany w Starym Testamencie.
    • W IV Moj. 33,55 czytamy: Ale jeżeli nie wypędzicie przed sobą mieszkańców tej ziemi, to ci z nich, których pozostawicie, będą jak ciernie dla waszych oczu i jak kolce w waszych bokach.
    • Jozuego 23,13: to wiedzcie, że Pan, Bóg wasz, tych narodów już nie wypędzi przed wami i one staną się dla was pułapką i sidłem, biczem na wasze boki i cierniem dla waszych oczu, aż wyginiecie z tej dobrej ziemi, którą dał wam Pan, Bóg wasz.

Sędz. 2:3 mówi: Przeto i Ja powiadam: Nie wypędzę ich spośród was, będą wam wrogami (w ang. Cierniem w waszym boku), a ich bogowie będą dla was sidłem

Za każdym razem zwrot cierń w ciele lub podobne słowa były używane już wcześniej w Biblii i odnosiły się do przeciwników Boga i Izraela, a nie do jakiejkolwiek choroby fizycznej.

  • Paweł w 2 Kor 12:7, nazywa ów cierń posłańcem szatana. Oryginalny, grecki tekst używa tutaj słowa „angelos” znaczącego posłańca i odnosi się do osobowości, a nie rzeczy. Cierń w ciele był zatem demonicznym bytem, którego Szatan używał do policzkowania (poniżania) Pawła, a nie był czymś takim jak chorobą.
  • W 2 Kor 11:23-29 Paweł szczegółowo wylicza jakiego rodzaju uderzenia przechodził w swej służbie chłostanie, kamienowanie, rozbicia okrętów, zmęczenie, niebezpieczeństwa, trudności, bezsenność, głód, pragnienie, zimno, nagość. Wśród wszystkich tych cierpień, które wymienia nie znajdujemy ani jednej choroby.
  • Paweł pracował, aby wypełnić apostolską odpowiedzialność zakładania kościołów. Wymaga to wielu podróży do odległych miejsc i bardzo wyczerpywało jego fizyczne siły: wielokrotnie również ludzie, którym usługiwał i którzy powinni byli troszczyć się o niego, nie robili tego właściwie (Flp 2,30 i 1 Tym 5,17).
  • Paweł pracował dla Pana o wiele bardziej obficie niż wszyscy inni apostołowie (1 Kor 15,10). Czy mógł tego wszystkiego dokonać jako chory człowiek?
  • Gdy prosił Boga o to, aby ten cierń został od niego odsunięty (2 Kor 12,8), Bóg powiedział mu, że Jego moc objawia (ang. doskonali) się w słabości (a nie w chorobie). Słabość i siła są przeciwnościami. Bóg powiedział Pawłowi, że Jego łaska wystarcza, aby przenieść go ze stanu słabości, do siły, i aby nie musiał trwać w swej słabości. Zatem, gdy Paweł był słaby, z powodu ciosów zadawanych przez posłańca, narzędzie szatana, wtedy, stawał się mocny wzmocnieniem
    Pańskim.
  • Paweł sam był człowiekiem, który uzdrawiał, a gdy został ukamienowany i pozostawiony, aby zmarł, nagle wstał i poszedł w mocy Bożej pracować dla Jego Ciała (Dz 14,19/20). Gdy został ugryziony przez węża, strząsnął go, bez uszczerbku dla zdrowia (Dz. 28,5).
  • Musimy pamiętać o tym, że choć Paweł miał obfitość objawień, stale naciskał w stronę ich uzupełnienia (Plp 3,8-14).
  • W końcu, Paweł nigdy nie uczył, że choroba jest błogosławieństwem Bożym. Gdy pisał do Koryntian, ostrzegał ich, że choroby i przedwczesna śmierć są spowodowane nie rozpoznawaniem Ciała Chrystusa (1 Kor 11,29/30). Gdyby był chory, Koryntianie mogliby go sami pytać o przyczynę choroby. Cierń w Pawła ciele nie był zatem chorobą, lecz posłańcem szatana, posłanym po to, aby go atakował.

Dwa inne aspekty muszą być rozważone, gdy mowa o Pawła cierniu. W jaki sposób diabeł penetrował ochronną zbroję Bożą, którą Paweł sam opisuje w Ef. 6? Dlaczego on sam nie mógł użyć tarczy wiary, aby gasić ogniste pociski przeciwnika?

  • Paweł i Barnaba byli zespołem ewangelizacyjnym, który został połączony przez Ducha Świętego (Dz. 13,2). Później nie mogli się razem zgodzić w sprawie Jana Marka (Dz. 15,37-40). Nieporozumienie stało się tak ostre, że rozstali się.
  • Jakub 3,16 mówi: Bo gdzie jest zazdrość i kłótliwość, tam niepokój i wszelki zły czyn.
    Paweł przez dopuszczenie sporu sam wystawił się na ataki diabła.     Również Paweł demonstruje brak miłości odmawiając przebaczenia Janowi Markowi. Wiara jest czynna w miłości (Gal 5,6); a bez wiary, nie możemy podobać się Bogu (Hebr 11,6). Zajęło Pawłowi trochę czasu rozprawienie się z tym problemem, lecz później przyjął Jana Marka do usługiwania (2 Tym 4,11).
  • Lucyfer używał swego ulubionego i najskuteczniejszego narzędzia przeciwko Pawłowi i przez pewien czas zwyciężał. Przyp. 13,10 mówią: Skutkiem pychy stale są kłótnie (BT).
  • W 2 Kor 12,7 Paweł nadmienia, że cierń został mu dany, aby go powstrzymać przed wynoszeniem się ponad miarę, z powodu wielości objawień. Prawdopodobnie słabością Pawła była wkradająca się pycha, co diabeł wykorzystał, aby go policzkować.

Pomimo, że cierń w ciele osłabiał Pawła, nie pozostał słaby. Boża łaska wystarczyła, aby usunąć cierń (2 Kor 8-10). Gdy Pan powiedział, że Jego łaska wystarcza, większość ma zwyczaj natychmiast wnioskować, że Boża łaska została dana mu, aby wytrwać w chorobie. Łaska wystarczyła, aby przenieść Pawła ze słabości do siły. Słowa słaby i silny są przeciwieństwami. Niech powie słaby, jestem mocny wołał prorok Joel (Joel 3,10). Zatem Paweł zwycięsko doświadcza siłę i ogłasza: Dobry bój bojowałem, biegu dokonałem, wiarę zachowałem (2 Tym 4,7). Słabość może przyjść, lecz nie może zwyciężyć!

Zamykając ten rozdział, chciałbym ponownie zachęcić cię do rozważenia stanu Pawła w świetle życia, służby i skończonego namaszczonego dzieła naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.

Przypadek Joba

aracer

Jak mozesz ufac w to, co mówi Biblia? Ma tysiace lat i jest pelna niescislosci i sprzecznosci!

Odpowiedź:

Gdy ludzie twierdzą, że są błędy i sprzeczności w Biblii, to mądrze jest zapytać, czy szczerze, obiektywnie, gruntownie i z modlitwą przebadali kwestionowany fragment, aby dowiedzieć się, co naprawdę Bóg ma na myśli w tym miejscu.
Oto dlaczego:

  • Studiowanie Biblii z modlitwą jest ważne ponieważ wyłącznie Bóg zna dokładne znaczenie tego, co jest zapisane w Piśmie. Zatem ważne jest prosić Boga, aby pomógł nam zobaczyć prawdę w Biblii, co oznacza, że musimy umieć słuchać, co On mówi do nas. (pomoc w tej dziedzinie znajdziesz w moim artykule pt.: Jak słuchać Bożego głosu?).
  • Studiowanie Biblii szczere jest ważne ponieważ ludzie czasami chcą znaleźć błędy i sprzeczności, co sprawia, że nie szukają  zbyt usilnie prawdy. Zatem ważne jest, gdy badamy Pismo, abyśmy byli ze sobą szczerzy (i z Bogiem), ponieważ ludzka natura powoduje czasami, że ludzie w swym pragnieniu znalezienia błędów i sprzeczności, wykręcają znaczenie poszczególnych fragmentów.
  • Studiowanie gruntowne jakiegoś tematu jest ważne ponieważ łatwo jest błędnie zinterpretować poszczególne wersety jeśli nie dopasujemy ich właściwie do całego nauczania Biblii. Więcej szczegółów znajdzie czytelnik w moim artykuleSkąd się wzięły twoje wierzenia?
  • Studiowanie obiektywne Biblii jest ważne ponieważ wszyscy jesteśmy ludźmi i jest bardzo łatwo dopuścić do wpływa na zrozumienie Pisma, naszych emocji, zawodnej ludzkiej logiki oraz przyjętych wcześniej uprzedzeń i opinii. Nasze emocjonalne reakcje i uprzedzenia często są przyczyną niepowodzenia w zrozumieniu prawdziwego znaczenia tego, co Biblia

Jest jeszcze jedna ważna przyczyna, którą trzeba rozważyć. Ap. Paweł powiedział, że nie-chrześcijanie nie mają Ducha Bożego w swych sercach, zatem nie są w stanie poprawnie interpretować Pisamo:

1 Kor. 2:12-14
A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył.
Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę.
Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać.

Znaczy to, że w wielu przypadkach niechrześcijanie nie będą w stanie rozróżnić prawdziwego znaczenia Pismo, ponieważ Boży Duch, który  daje objawienie  prawdy, nie mieszka w ich sercach. Zatem jest zupełnie naturalne, że niechrześcijanie będą formułować pewne błędne wnioski, co do tego co widzą w Biblii. Będą twierdzić, że potrafią całkowicie właściwie czytać słowa na kartkch i rozumieć ich znaczenie, co jest prawdą do pewnego stonia. Niemniej jednak, wszyscy potrafimy czytać słowa Shakespear’a i rozumieć większość słów, lecz jak wielu z pośród nas łapie subtelne niuanse i głębokie znaczenia, które profesorowie literatury widzą w jego poezji? Więkoszość z nas nie „łapie” poezji i całkowicie tracimy głębsze myśli i emocje, które poeci usiłują nam przekazać (czy kiedykolwiek musiałeś studiować poezję w szkole? Jak dobrze ci poszło? Rozumiesz,  o co mi chodzi?). Skoro więc nie dostrzegamy głębszych znaczeń poezji napisanej przez ludzi takich jak my, to łatwo jest zrozumieć, że możemy często tracić głębsze znaczenia zawarte w księdze, która została spisana pod inspiracją Wszechmogącego Boga. Zwróć uwagę na to, że Bóg w szczególności mówi o tym, że Jego drogi są wyższe niż nasze drogi, a Jego myśli wyższe niż nasze myśli:

Job. 38:4-7
Gdzie byłeś, gdy zakładałem ziemię? Powiedz, jeśli wiesz i rozumiesz.
Kto wyznaczył jej rozmiary? Czy wiesz? Albo kto rozciągnął nad nią sznur mierniczy? Na czym są osadzone jej filary albo kto założył jej kamień węgielny? Gdy gwiazdy poranne chórem radośnie się odezwały i okrzyk wydali wszyscy synowie Boży?

Izaj. 55:8-9
Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan, Lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze.

Boże drogi są znacznie ponad naszymi ograniczonymi drogami, a Jego myśli znacznie ponad naszym, ograniczonym, ludzkim zrozumieniem. Nie powinno być zatem zaskoczeniem, że nie rozumiemy w pełni, wszystkiego co Bóg ma na myśli, Jego motywów, dróg, metod, działań, słów, nakazów, miłości, gniewu, planów, celów, przyczyn i tak dalej. Jest to prawdziwe dla chrześcijan (którzy mają Ducha Bożego mieszkającego w nich), ponieważ uczenie się o Bogu i zbliżanie się do niego to proces zajmujący całe życie. Jest to również prawdziwe dla niechrześcijan, ponieważ widzieliśmy już, że oni nie mają Bożego Ducha, który daje objawienie prawd biblijnych, w swoich sercach. Zatem jest naturalne, że niechrześcijanie będą czasami myśleć, że widzą „błędy” i „sprzeczności” w Biblii.

Jak więc powinniśmy sobie radzić z rzekomymi sprzecznościami? Gdy biblijne fragmenty wydają się sobie przeczyć, to ważne jest zbadanie kontekstu w jakim ten fragment występuje oraz zbadanie ich w relacji ze wszystkimi innymi fragmentami, które zawierają ten sam temat.  Jest taka ważna zasada interpretacji Biblii, która wyraża się w takim powiedzeniu: „Pismo interpretuje Pismo” (lub „Pismo interpretuje samo siebie”). Znaczy to, że wszelkie trudności i widoczne sprzeczne fragmenty powinny być interpretowane w świetle fragmentów jaśniejszych, gdziekolwiek w Biblii się znajdują. Gdy badamy całe nauczanie Biblii na jakiś szczególny temat,  w kontekstach i z dobrym zrozumieniem kultury oraz całego zaplecza, to okazuje się, że są uzasadnione odpowiedzi na rzekome błędy i sprzeczności. Aby dowiedzieć się więcej dlaczego mamy badać w pełni nauczanie Biblii na poszczególne tematy, zapraszam do przeczytania mojego artykułu pt.: Skąd się wzięły twoje wierzenia?

Ważne jest również zrozumieć, że w Biblii występuje wiele literackich stylów. Znajdują się tam poematy, pieśni, historie, listy, genealogie, przypowieści, proroctwa, symbole, typy, zapowiedzi, alegorie itd., i te style muszą być brane pod uwagę, gdy staramy się zrozumieć Pismo.  Na przykład ludzie często oskarżają Biblię o sprzeczność ze współczesnym, naukowym zrozumieniem fizycznego wszechświata, lecz zazwyczaj jest tak ponieważ biorą fragmenty z poetyckiej wyobraźni i usiłują interpretować jako naukowe stwierdzenia. Frazy takie jak: „okna [lub bramy] niebios” (Mal 3:10) nie miały być naukowym określeniem, są po prostu poetyckim lub wizualnym obrazem. W rzeczywistości, słyszymy sami czasami jak współcześni astronomowie, czy inni naukowcy mówią o „sklepieniu (lub kopule) niebios” (p. na przykład Niebiosa nad nami  lub Odkrycie gwiazd), a jednak nie oskarżamy tych naukowców o złe rozumienie wszechświata! Równie nierozsądne jest oskarżanie Biblii o naukową niepoprawność, gdy używamy takich samych typów wizualnych czy poetyckich wyobrażeń, których używają czasami współcześni naukowcy.  Takie podwójne standardy wskazują nam na to, że nie staramy się być szczerzy i obiektywni w naszym podejściu do Biblii.

Dla celów dalszych studiów, poniej kilka adresów stron internetowych, które oferują odpowiedzi na wiele rzekomych sprzeczności w Biblii:

  • The Charge of Contradiction
  • Bible Difficulties

Spójrzmy na kilka przykładów starożytnych ksiąg i porównajmy je do Biblii.
Teucydides napisał historyczną książkę w 491 r. przed Chrystusem (p. The History of the Peloponnesian War). Istnieje osiem rękopisów kopii tej książki a najstarsza istniejąca wersja została wykonana 1300 lat po napisaniu oryginału. Arystoteles napisał swoje poezje w 350 r.
przed Chrystusem (p. Poetics). Zachowało się tylko pięc rękopisów a najstarszy istniejacy został wykonany 1400 lat po napisaniu oryginału. Julisz Ceraz napisał historię wojen galijskich między 58 a 50 r. przed Chrystusem  (p. Julius Caesar’s War Commentaries). Istnieje około 10 manuskryptów tej ksiązki, a najstarsza kopia została zrobiona 1000 lat po jego śmierci.  Pomimo tego, że mamy niewiele kopii tych czy innych klasyków, kopii, które zostały sporządzone ponad tysiąc lat po napisaniu oryginałów, żaden naukowiec nie dyskutuje autentyczności i solidności tych dokumentów. A teraz porównajmy to z ponad 22 000 manuskryptów Nowego Testamentu, które istnieją dziś, z których pewna część została sporządzona tylko około 300 lat lub później niż oryginały. Wskazuje to na to, że Nowy Testament ma znacznie, znacznie więcej autorytetu niż jakikolwiek inny istniejący kawałek klasycznej literatury! „Iliada” Homera ma istniejące 643 manuskrypty, które ustawia ją na dalekim drugim miejscu. Odkrycia wczesnych rękopisów stale potwierdzają dokładność kopii Nowego Testamentu, z którego korzystamy dzisiaj.
Więcej informacji o tym, w jaki sposób tekst Biblii był zachowany przez tysiąclecia (i dlaczego istnieją różnice w różnych tłumaczeniach Biblii), znajdzie czytelnik w moim artykule pt.:  Dalczego używacie „bezkrwawej’ NIV?.

Archeologia również wykazała wielokrotnie, że ludzie, miejsca i zdarzenia biblijne rzeczywiście istaniały lub miały miejsce w taki sposób jak opisuje to Biblia. Nie było takiego archeologicznego odkrycia, które byłoby sprzeczne z czymkolwiek zawartym w Biblii! Jeśli chcesz zbadać dalsze biblijne dowody to dobrze jest zacząć od  Archeologia i Biblia .

Uczeni używają szczególnych testów, do stwierdzenia historycznej rzetelności i solidności starożytnej niechrześcijańskiej literatury, lecz ludzie chcą czasami używac innych testów, gdy przychodzi do Bilii.
Jest to następny podwójny standard i właśnie dlatego powiedziałem wcześniej, że musimy być szczerzy i obiektywnie w naszym podejściu do Biblii, abyśmy nie starali się „udowodnić” tego, co chcemy udowodnić (co jest bardzo nie naukowym sposobem badania czegokolwiek!). Gdy zastosowano pewne naukowe testy wobec Biblii, okazały się one potwierdzić, że Biblia jest historycznie wiarygodnym i solidnym źródłem informacji.

Oto kilka dobrych książek do dalszych samodzielnych badań tego tematu:

  • He Walked Among Us: Evidence for the Historical Jesus by Josh McDowell and Bill Wilson, chapter 6
  • Evidence That Demands A Verdict by Josh McDowell, chapter 4

Pochodzenie oryginału:

„How Can You Trust What the Bible Says?”
URL: http://www.layhands.com/HowCanYouTrustTheBible.htm

In His Love,
Dave Root
Houston, TX, USA

Send e-mail to: dave@layhands.com

Wszelkie cytaty biblijne, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą
z Biblii Warszawskiej Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego Ten materiał nie podlega prawom autorskim. Możesz go swobodnie
kopiować i rozpowszechniać na chwałe Pana, o ile tylko nie będzie on modyfikowany
lub przeznaczony do celów zarobkowych.

br //paracer.mobi

Czy Akt Stworzenia zapisany w Ksiedze Rodzaju interpretujesz literalnie?

Pytanie:

„Czy Akt Stworzenia zapisany w Księdze Rodzaju interpretujesz literalnie?
Czy interpretujesz sześć dni Stworzenia jako dni 24 – godzinne? Czy wierzysz, że Adam i Ewa byli literalnie stworzeni tak jak Bóg mów, że było? Czy wierzysz, że potop literalnie pokrył całą ziemię?

Odpowiedź:

Odpowiedź na wszystkie te pytania: „tak.”  Traktuję te rzeczy literalnie, ponieważ wierzę, że mogę je udowodnić z Biblii, co jest jedynym niezawodnym źródłem informacji jakie mam.

Istnieje olbrzymia ilość biblijnych dowodów, które obalają teorię ewolucji.
W rzeczywistości, dowodów jest tak wiele, że poświęciłem temu tematowi cały osobny artykuł. Zapraszam do przeczytania go: 
Biblijne dowody przeciwko teorii ewolucji, który pokazuje na podstawie Biblii, dlaczego wierzę, że Stworzenie zajęło sześć 24- godzinnych dni oraz dlaczego Adam i Ewa nie ewoluowali z niższych form życia.

Jeśli chodzi o Potop, to jest pewna fascynując informacja na ten temat w Piśmie. Na początku zauważ, że nie było suchej ziemi aż do trzeciego dnia Stworzenia:

1 Moj. 1:9-13
Potem rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody spod nieba na jedno miejsce i niech się ukaże suchy ląd! I tak się stało.
Wtedy nazwał Bóg suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. I widział Bóg, że to było dobre.
…..
I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień trzeci.

Zatem, Bóg mówi nam, że ziemia została ukształtowana z wody i przez wodę i że nie było suchego gruntu, aż do trzeciego dnia Stworzenia, co jest potwierdzone w Nowym Testamencie (z inspiracji Ducha Świętego):

2 Piotr. 3:5-6
Obstając przy tym, przeoczają, że od dawna były niebiosa i była ziemia, która z wody i przez wodę powstała mocą Słowa Bożego przez co świat ówczesny, zalany wodą, zginął.

Otóż trzeciego dnia widzimy jak pojawia się suchy grunt po raz pierwszy. Wróćmy ponownie na początek i zobaczmy bliżej, co się działo drugiego dnia Stworzenia:

1 Moj. 1:6-8
Potem rzekł Bóg: Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód!
Uczynił więc Bóg sklepienie, i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem; i tak się stało.
I nazwał Bóg sklepienie niebem. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień drugi.

Widzisz, co się stało? Bóg rozdzielił wody, tak że część było w górze, a część poniżej, w obszarze środkowym nazwanym „niebem.” Zauważ, że „wody nad [niebem]” nie były w postaci chmur deszczowych, ponieważ chmury deszczowe są raczej zawsze „w niebie”, nie mogą być „nad” niebie. Jednak Bóg mówi, że  niebo było pomiędzy „wodami nad sklepieniem” i „wodami pod sklepieniem.” Gdy Bóg rozdzielił wody, tak że część było nad niebem, wydaje się to opisywać „wodny baldachim,” który otaczał całą ziemię przed Potopem.

Fakt, że nie było w ogóle chmur deszczowych przed Potopem, jest dalej potwierdzony w Fen 2:5-6, gdzie jest napisane, że mgła wydobywała się z ziemi i zwilżała całą powierzchnię gleby i że nie było deszczu.

1 Moj. 2:5-6
A jeszcze nie było żadnego krzewu polnego na ziemi ani nie wyrosło żadne ziele polne, bo Pan Bóg nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał rolę, A tylko mgła wydobywała się z ziemi i zwilżała całą powierzchnię gleby, [słowo tłumaczone jako „mgła” może być również oddane jako „źródła”]

Skoro cała ziemia był zwilżana przez mgły lub źródła, to nie było jeszcze deszczu i nie było chmur deszczowych na niebie  Niemniej jednak wydaje się, że było sklepienie (baldachim) z wód, który otaczał całą ziemię,  powyżej nieba.

Zauważ, że po Potopie, Bóg ustanowił tęczę na chmurach i nazwał ją przymierzem między Nim Samym a ziemią, aby nas powiadomić, że już nigdy nie zniszczy życia wodą:

1 Moj. 9:8-13
Nadto rzekł Bóg do Noego i do jego synów, którzy byli z nim, mówiąc: Oto Ja, ustanawiam przymierze moje z wami i z potomstwem waszym po was, I z wszelkimi istotami żyjącymi, które są z wami, z ptactwem, z bydłem i z wszystkimi dzikimi zwierzętami, które są z wami, z tymi wszystkimi, które wyszły z arki wraz z wszystkimi zwierzętami ziemi.
I ustanawiam przymierze moje z wami, że już nigdy nie zostanie wytępione żadne ciało wodami potopu i że już nigdy nie będzie potopu, który by zniszczył ziemię.
Potem rzekł Bóg: To będzie znakiem przymierza, które Ja ustanawiam między mną a między wami i między każdą istotą żyjącą, która jest z wami, po wieczne czasy;
Łuk mój kładę na obłoku, aby był znakiem przymierza między mną a ziemią.

Podsumowując to, co do tej pory powiedzieliśmy, należy powiedzieć, że Biblia mówi nam, że niebo rozdzieliło wody ponad i wody poniżej oraz że nie było deszczu przez pewien czas przed Potopem. Zostajemy też poinformowani, że Bóg ustanowił Swoją tęczę na chmurach po Potopie.
Tęcza jest znakiem Bożego uroczystego przymierza z całą ziemią, zatem jest nieprawdopdobne, aby było to powszechne zjawisko przed Potopem. W języku hebrajskim słowo tłumaczone jako „tęcza” jest tym samym, które używane jest na określenie „łuku wojennego.” Ustawiając tęczę na chmurach, Bóg dał widoczny znak ziemi, że Jego „łuk wojenny”, którego Pan użył do zniszczenia całego życia na ziemi, został teraz odłożony na dobre. Bóg przypomniał prorokowi Izajaszowi przymierze jakie zawarł z Noem:

Izaj. 54:8-9
W przystępie gniewu zakryłem swoją twarz na chwilę przed tobą, lecz w wiecznej miłości zlitowałem się nad tobą, mówi Pan, twój Odkupiciel.
Bo tak jest u mnie, jak w czasach Noego: Jak przysiągłem, że wody z czasów Noego nie zaleją ziemi, tak przysięgam, że już nie będę się gniewał na ciebie i nie będę ci robił zarzutów.

Widzimy teraz, że strumienie czy mgły, które pokryły całą ziemię, wystarczyły do pokrycia całej powierzchni ziemi oraz że nie było deszczu przed Potopem. Dalsze dowody na to, można znaleźć w Nowym Testamencie, gdzie dowiadujemy się, że Noe został ostrzeżony przed tym „czego nie było widać”:

Hebr. 11:7
Przez wiarę zbudował Noe, ostrzeżony cudownie o tym, czego jeszcze nie można było widzieć, pełen bojaźni, arkę dla ocalenia rodziny swojej; przez nią wydał wyrok na świat i odziedziczył usprawiedliwienie, które jest z wiary.

Co było takiego „czego nie można było widzieć” a o czym Noe został ostrzeżony i co spowodowało, że zbudował  arkę, aby uratować rodzinę?

1 Moj. 6:17
Bo oto Ja sprowadzę potop na ziemię, aby zniszczyć pod niebem wszelkie ciało, w którym jest dech życia. Wszystko, co jest na ziemi, zginie.

1 Moj. 7:4
Gdyż po upływie siedmiu dni spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padał przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i zgładzę z powierzchni ziemi wszelkie istoty, które uczyniłem.

Noe został ostrzeżony o wodach potopu i deszczu, które były tym, czego „nie można było zobaczyć”, a co jest wspomniane w Hebr. 11:7.

Wiemy zatem teraz, że był pewien rodzaj baldachimu wodnego (nie z chmur, które nie były „niewidoczne”), otaczającego całą ziemie, które mogły przyczynić się do wytworzenia temperaturowego efektu cieplarnianego i średniego klimatu na całej ziemi. Ten wodny baldachim umożliwiał też ochronę życia na ziemi przez to, że odfiltrowywał część słonecznego promieniowania ultrafioletowego, które wywołuje niszczące mutacje i który przyspiesza proces starzenia.

Zobaczmy teraz opis początku Potopu:

1 Moj. 7:11-12
W roku sześćsetnym życia Noego, w miesiącu drugim, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba.
I padał deszcz na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy.

1 Moj. 7:19-20
Wody zaś wzbierały coraz bardziej nad ziemią, tak że zostały zakryte wszystkie wysokie góry, które były pod niebem.
Na piętnaście łokci wezbrały wody ponad góry, tak że zupełnie zostały zakryte.

Zauważ, że „upusty nieba” zostały otwarte i deszcz padał na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Gdy otworzyły się upusty niebios, cała woda z baldachimu została wylana na ziemię.Niekoniecznie znaczy to, że całe 40 dniowe deszcze pochodziły z wodnego baldachimu, ponieważ wytrysnęły źródła otchłani (1 Moj. 7:11-12 powyżej), które moły wyrzucać wodę wysoko w atmosferę. Nie wiemy jak wiele czasu zajęło wodzie „źródeł otchłani” wytryśnięcie, lecz być może był to proces, który spowodował, że deszcz nieustannie padał przez 40 dni i nocy. Zatem, nie możemy powiedzieć jak wiele wody z baldachimu wodnego mogło mieć udział w Potopie. Może były one istotnym składnikiem potopu, może nie.

Gdy teraz, „uspusty niebios” zostały otwarte i wody z baldachimu spadały zalewając całą ziemię, jakie to mogło wywołać skutki? Ponieważ ziemia nie miała już ochronnego płaszcza nad sobą (zatrzymującego pewną ilość promieniowania ultrafioletowego) i ponieważ były obecnie cyklicznie okresy deszczu i parowania, pogoda i klimat po Potopie musiały być zupełnie inne niż wcześniej. Aby zapoznać się z kilkoma ciekawymi rozważaniami na temat skutków Potopu i opadnięcia wodnego baldachimu na ziemię i tego w jaki sposób te skutki pomagają nam w odpowiedzi na niektóre naukowe pytania, odwiedź swoją lokalną chrześcijańską bibliotekę i zapytaj o ksiązki, które obalają teorię ewolucji. Na przykład przypadki mamutów, które znaleziono zamarznięte na Syberii, mogą być wyjaśnione przez Potop i jego skutki (p.  The extinction of the woolly mammoth: was it a quick freeze?).

Zauważ, teraz, że przed Potopem, ludzie zazwyczaj dożywali 900 lat, co można z łatwością wyjaśnić dzięki doskonałym genom, z jakimi, zostali stworzeni Adam i Ewa, i dzięki klimatowi oraz baldachimowi wodnemu otaczającemu ziemię (który chronił ludzi przed niszczącym słonecznym promieniowaniem), jak w następujących przykładach:

„Adam żył 930 lat, a potem umarł . …
Set żył 912 lat, a potem umarł …
Enosz żył 905 lat, a potem umarł …
Kenan żył 910 lat, a potem umarł …
Mahalalel żył 895 lat, a potem umarł …
Jered żył 962 lat, a potem umarł .

1 Moj. 5:23-24
 Henoch przeżył 365 lat. Henoch chodził z Bogiem, a potem nie było go, gdyż zabrał go Bóg.[Enoch jest wyjątkiem od reguły, ponieważ Bóg „zabrał” Enocha: ” Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został zabrany, otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu. Hebr. 11:5]…
Enoch żył 365 lat.
Metuszelah żył 969 lat i umarł …
Lamech żył 777 lat i umarł [Lamech był ojcem Noego i wydaje się, że umarł kilka lat przed Potopem]” (Gen 5:5-31)

Po Potopie nie było już wodnego płaszcza nad niebem, który chronił by ludzi przed niszczącym działaniem promieniowania słonecznego (przyspieszającego proces starzenia), zatem możemy oczekiwać tego, że czas życia ludzkiego skróci się, prawda? Dokładnie to widzimy w Biblii:

Noah: 950 lat (Gen. 9:29),
Sem: 600 lat (Gen. 11:10-11),
Arpshszad: 438 lat (Gen. 11:12-13),
Sselah: 433 lat (Gen. 11:14-15),
Heber: 464 lat (Gen. 11:16-17),
Peleg: 239 lat (Gen. 11:18-19),
Reu: 239 lat (Gen. 11:20-21),
Serug 230 lat (Gen. 11:22-23),
Nahor: 148 lat (Gen. 11:24-25),
Terach: 205 lat (Gen. 11:32),
Abraham: 175 lat (Gen. 25:7),
Mojżes: 120 lat (Deut. 34:7),
a w czasach Króla Dawida czas życia wynosił 70 do  80 lat (Ps. 90:10).

To jest konsekwencja skutków „Upadku” (zepsucia natury we wszystkich z nas,  powodowanej grzechem Adama i Ewy) i efektów zwiękosznego promieniowania po spłynięciu wód płaszcza wodnego, ktory pierwotnie otaczał całą ziemię.

Jak pokazuję  w moim artykule pt.: Bibljne dowody przeciwko teorii ewolucji , Biblia jest zbyt szczegółowa jeśli chodzi o te rzeczy dotyczące sześciu dni Stworzenia, jak również stworzenia Adama i Ewy, aby błędnie zinterpretować to jako ewolucję. Co więcej, wszystko w Bibli pasuje doskonale od Księgi Rodzaju Do Księgi Objawienia ze zdumiewającą konsekwencją i wyłącznie literalna interpretacja Stworzenia i Potopu (oba zdarzenia wykluczają teorię ewolucji) prowadzi do solidnego fundamentu, który daje spójność całej reszty Pisma. Bóg napisał Biblię, a ona mówi dokładnie to, co On chciał powiedzieć.
Bóg wie znacznie więcej niż naukowcy i możemy zufać temu, co On Zapisał w Swojej Księdze!

Oryginał:

„Do You Interpret the Creation Account in Genesis Literally?”
URL: http://www.layhands.com/DoYouInterpretCreationLiterally.htm

In His Love,
Dave Root
Houston, TX, USA

Send e-mail to: dave@layhands.com

Wszelkie cytaty biblijne, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą
z Biblii Warszawskiej Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego

Ten materiał nie podlega prawom autorskim. Możesz go swobodnie
kopiować i rozpowszechniać na chwałe Pana, o ile tylko nie będzie on modyfikowany
lub przeznaczony do celów zarobkowych.

deeo

Czy chrześcijanin moze pić alkohol i ciągle działać w mocy Ducha Świętego?

Pytanie:

„Czy są jakieś wskazania, że Jezus pił alkohol? Czy chrześcijanin może pić alkohol i ciągle działać w mocy Ducha Świętego? ”

Odpowiedź:

Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że wydaje się iż chrześcijanie, którzy zdecydowali się nie pić alkoholu, są zazwyczaj mocnymi i oddanymi chrześcijanami. Gdy spotykam takich, którzy piją alkohol (nawet w graniczonych ilościach), nie wydają się być takimi mocnymi i oddanymi chrześcijanami. Zatem, zazwyczaj zastanawiałem się na tym, że może picie alkoholu jest grzechem i dlatego mocni, oddani chrześcijanie nie piją.

Lecz, gdy przebadałem kilka lat temu, co Nowy Testament mówi na ten temat, byłem zaskoczony tym, że Jezus i apostołowie pili wino!

Zwróć uwagę na interesujące stwierdzenie Jezusa:

Łuk. 7:33-34
Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel, który nie jada chleba i nie pija wina, a mówicie: Ma demona.
Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a mówicie: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników,

Jezus zestawił Siebie z Janem Chrzcicielem mówiąc, że Jan nie jadł chleba i nie pił wina, lecz on je i pije. To robi takie wrażenie, że Jezus jadł chleb i pił wino. Co więcej, ponieważ Jezus jadł i pił, został nazwany „żarłokiem i pijakiem.” Sugeruje to, że prawdopodobnie Jezus pił wino (choć jestem pewny, że nigdy nie by ł pijany!).

J. 19:29-30 mówi, że Jezus napił się „octu” na krzyżu:

Jan. 19:29-30
A stało tam naczynie pełne octu; włożywszy więc na pręt hizopu gąbkę nasiąkniętą octem, podali mu do ust.
A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Zgodnie z Biblijnym Słownikiem Eastona (Easton’s Bible Dictionary,) ” Było to powszechne kwaśne wino używane codziennie przez żołnierzy rzymskich (podkreślenie dodane). Zarówno Nave’s jak i Strong’s Greek Dictionary zgadzająsię z tym, że było to kwaśne wino. Oto kilka innych referencji dotyczących octu:

4 Moj. 6:2-3
Przemów do synów izraelskich i powiedz im: Jeżeli mężczyzna lub kobieta złoży szczególny ślub, ślub nazyreatu, aby się poświęcić Panu, To niech powstrzyma się od wina i napoju odurzającego. Nie będzie pił octu winnego i octu z napoju odurzającego, nie będzie pił żadnego soku z winogron i nie będzie jadł winogron ani świeżych, ani suszonych.

Rut 2:14 (BG)
I rzekł jej Booz: Gdy będzie czas jedzenia, przychodź tu, a jedz chleb, omoczywszy sztuczkę twoję w occie. I usiadła przy żeńcach, i podał jej prażma, które jadła aż do sytości, i jeszcze jej zbyło.

Jezus wypił jakieś „powszechne kwaśne wino” na krzyżu.

Ap. Paweł powiedział, że lepiej jest nie pić wina, jeśli ma to być przyczyną potknięcia się lub upadku:

Rzym. 14:21
Dobrze jest nie jeść mięsa i nie pić wina ani nic takiego, co by twego brata przyprawiło o upadek.

Paweł mówi, że jeśli picie wina gorszy braci i siostry w Chrystusie, to lepiej jest nie pić wina. To sugeruje, że picie wina (w ograniczonej ilości, oczywiście ) będzie dopuszczalne jeśli nie gorszy to naszych braci i siostry w Chrystusie.

Paweł mówi również, że diakoni maje nie nadużywać wina, co sugeruje, że mogą pić je w niewielkich ilościach:

1 Tym. 3:8
Również diakoni mają być uczciwi, nie dwulicowi, nie nałogowi pijacy, nie chciwi brudnego zysku,

Faktem jest, że Paweł mówi w szczególności o piciu wina do Tymoteusza:

1 Tym. 5:23
Samej wody już nie pij, ale używaj po trosze wina ze względu na twój żołądek i częste twoje niedomagania.

Tymoteusz podróżował wiele z Pawłem, lecz po tym, gdy Paweł zostawił go w Efezie w celu załatwienia spraw liderów kościoła, Tymoteusz „często niedomagał” na żołądek z powodu picia lokalnej wody (p. The Bible Knowledge Commentary, Walvoord and Zuck, Dallas Theological Seminary, p.730, 745). Niektórzy wierzą, że Paweł miał na myśli, że „lecznicze” użycie wina jest w porządku. Lecz czy wino rzeczywiście ma lecznicze skutki jeśli masz wrzody żołądka czy chory żołądek? Czy Paweł rzeczywiście o tym mówi? Pewien lekarz zwrócił mi uwagę, że u niektórych ludzi właśnie picie wina powoduje powstanie pewnych problemów żołądkowych podobnie jak picie złej wody i rzeczywiście to zdarza się u członków naszej rodziny. Bardziej prawdopodobne jest, że Pawłowi chodziło o to, żeby Tymoteusz pił wino zamiast lokalnej, złej wody, po to, aby uchronić przed częstymi problemami żołądkowym wywoływanymi przez wodę.

Gdy Paweł napominał kościół w Koryncie, za sposób w jaki obchodzą Wieczerzę Pańską, to powiedział, że jedna osoba pozostaje głodna podczas, gdy druga pijana. Po czy pisze: „Czyż nie macie domów, aby jeść i pić?” Zatem nie wygląda na to, że gromi ich za korzystanie z wina w czasie Wieczerzy, lecz raczej za nadużywanie wina i niewłaściwe obchodzenie Wieczerzy:

1 Kor. 11:20-22
Wy tedy, gdy się schodzicie w zborze, nie spożywacie w sposób należyty Wieczerzy Pańskiej; Każdy bowiem zabiera się niezwłocznie do spożycia własnej wieczerzy i skutek jest taki, że jeden jest głodny, a drugi pijany.
Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy zborem Bożym gardzicie i poniewieracie tymi, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Nie, za to was nie pochwalam.

Widzimy zatem, że jest wiele wersów w Piśmie w Nowym Testamencie, które wydają się sugerować, że picie wina nie jest samo w sobie grzeszne. Wygląda z powyższego studium na to, że Jezus i pierwsi chrześcijanie prawdopodobnie pili wino, jakkolwiek czytałem, że wino, które wówczas pili nie było tak mocne jak nasze współczesne wina (nie miały tak wysokiej zawartości alkoholu).
Czytałem również o tym, że sok z winogron bardzo szybko psuje się w klimacie, w którym żył Jezus, zatem „owoc wionorośli” musiał również być sfermentowany, aby można go było dłużej przechowywać. To może sugerować, że Jezus i apostołowie pili w czasie Ostatniej Wieczerzy raczej wino, niż sok winogronowy .

Mat. 26:29
Ale powiadam wam: Nie będę pił odtąd z tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy go będę pił z wami na nowo w Królestwie Ojca mego.

Niemniej jednak, jeśli okazuje się, że picie wina nie jest samo w sobie grzeszne, to Biblia jest bardzo jasno wyraża się, że upijanie się jest grzechem:

Rzym. 13:13
Postępujmy przystojnie jak za dnia, nie w biesiadach i pijaństwach, nie w rozpustach i rozwiązłości, nie w swarach i zazdrości;

1 Kor. 5:11
Lecz teraz napisałem wam, abyście nie przestawali z tym, który się mieni bratem, a jest wszetecznikiem lub chciwcem, lub bałwochwalcą, lub oszczercą, lub pijakiem, lub grabieżcą, żebyście z takim nawet nie jadali.

1 Kor. 6:9-10
Albo czy nie wiecie, że niesprawiedliwi Królestwa Bożego nie odziedziczą?
Nie łudźcie się! Ani wszetecznicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozpustnicy, ani mężołożnicy, Ani złodzieje, zaś chciwcy, ani pijacy, zaś oszczercy, ani zdziercy Królestwa Bożego nie odziedziczą.

Gal. 5:19-21
Jawne zaś są uczynki ciała, mianowicie: wszeteczeństwo, nieczystość, rozpusta, Bałwochwalstwo, czary, wrogość, spór, zazdrość, gniew, knowania, waśnie, odszczepieństwo, Zabójstwa, pijaństwo, obżarstwo i tym podobne; o tych zapowiadam wam, jak już przedtem zapowiedziałem, że ci, którzy te rzeczy czynią, Królestwa Bożego nie odziedziczą,

Efez. 5:18
I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha,

1 Piotr. 4:3-5
Dość bowiem, że w czasie minionym spełnialiście zachcianki pogańskie oddając się rozpuście, pożądliwości, pijaństwu, biesiadom, pijatykom i bezecnemu bałwochwalstwu.
Przy tym dziwią się temu, że wy nie schodzicie się razem z nimi na takie lekkomyślne rozpusty, i oczerniają was.
Zdadzą oni sprawę temu, który gotów jest sądzić żywych i umarłych.

Zobaczyliśmy teraz kilka pozytywnych i negatywnych wersów na temat picia alkoholu. Zatem problemem czy może chrześcijanin pić alkohol czy nie pozostaje pytaniem, dopóki nie upijamy się.

Zanim zostałem chrześcijaninem, upiłem się kilka razy w koledżu. Niemniej jednak, po skończeniu koledżu zostałem zbawiony i zdecydowałem, że mogę pić alkohol tylko z umiarem. Korzystałem z okazjonalnego piwa czy okazjonalnej lampki wina w czasie obiadu. Lecz gdy dojrzewałem duchowo i nauczyłem się słuchać Bożego głosu wyraźniej, zdawało się, że Bóg prowadzi mnie do zadania sobie pytania dlaczego piję piwo i wino w ogóle. Jaki były moje motywacje? Widzisz, bez względu na to czy picie alkoholu jest grzechem czy nie, Bóg patrzy na motywacje naszych serc (p. np.: 1 Krn. 28:9, Przyp. 16;2, 1 Kor 4:5). Zacząłem dostrzegać, że jedyną motywacją do picia wina czy piwa było ten mały „szmer,” ponieważ było to „relaksujące.”
Nigdy nie doprowadzałem się do stanu oszołomienia, lecz zdawałem sobie sprawę z tego, że gdy zaczynałem czuć ten alkoholowy „szmer” znaczyło to, że alkohol zaczął wpływać na mnie i znajdowałem się w początkowym upiciu. Zatem jedynym powodem mojego picia wina czy piwa było osiągnięcie tego umiarkowanie „wyższego” lub umiarkowanego stanu upicia. Gdy zdałem sobie sprawę z tych motywacji, że nie były one przed Panem czyste, zdecydowałem nie pić alkoholu więcej i już od wiele lat nie tknąłem ani odrobiny wina czy alkoholu. Lecz nie zrozumcie mnie źle. Nie mam nic przeciwko zjedzeniu w restauracji czegoś, co ma sos z winem, czy używaniu czegoś zawierającego alkohol do płukania ust, wypiję również wino w czasie komunii jeśli jest taka praktyka w kościele. To moje motywacje są przedmiotem Bożego zainteresowania, a zatem nie będę więcej pił alkoholu z powodu jakiegokolwiek „filingu” (czy jakiejś innej przyczyny).

Pomimo, że jest kilka fragmentów, które mogą wskazywać, że Jezus i apostołowie prawdopodobnie pili wino, ich motywacje były inne niż nasze.
Przede wszystkim, nie mieli tak wielkiego wyboru drinków jak to jest dziś, a klimat w którym żyli wymagał tego, aby „owoc winorośli” był sfermentowany w celu zabezpieczenia go przed zepsuciem. Jeśli Jezus i apostołowie pili wino, z pewnością mieli znacznie bardziej czyste motywacje niż my mamy i z pewnością nie pili tego po to, aby uzyskać „szmer,” zrelaksować się i poczuć szczęśliwym jak to my robimy! Oni mieli prawdziwą radość Ducha Świętego i nie była im potrzebna fałszywa radość ze sfermentowanych duchów.

Cóż jednak z pierwszym cudem jaki uczynił Jezus, gdy w czasie wesela zamienił wodę w  wino? (p. J2:1-11). Ponownie musimy wziąć pod uwagę motywacje tego cudu. Czy Jezus powiedział:

– Zostańcie moimi uczniami i będziemy popijać to codziennie i imprezować każdego wieczora?

Czy to były motywacje jego działania? Osobiście wątpię! Bardziej prawdopodobne jest to, że był znacznie głębszy duchowy i teologiczny znak w tym cudzie.
Na przykład biblijni nauczyciele czasami zwracają uwagę na to, że Mojżesz wykonał cud z zamienieniem wody w krew (Ex. 7:20). Zwracają wagę na to, że Jezus uczynił cud zamiany wody w wino, a wino jest symbolem Jego krwi (Mat. 26:27-29). To jest jedno z mozliwych znaczeń tego cudu. Przypomnij sobie również, że Jezus opowiadał przypowieść o „nowym winie,” które miało być trzymane w nowych a nie w starych bukłakach (Łuk. 5:36-39) oraz to, że my staliśmy się nowymi stworzeniami (podobne do „nowych bukłaków” z przypowieści), gdy otrzymaliśmy Ducha Świętego przez wiarę w Jezus („nowe wino”). Jest to następna koncepcja wyjaśniająca znaczenie tego cudu. A oto jeszcze jedna: zgodnie z The Bible Knowledge Commentary (Walvoord and Zuck, Dallas Theological Seminary, p.278), woda znajdujaca się z sześciu stongwiach, była przygotowana zgodnie z żydowskim zwyczajem do oczyszczenia i cud Jezusa demonstruje kontrast pomiędzy starym porządkiem faryzeuszy oraz nowym Chrystusa. Gospodarz wesela był zdziwiony, że najlepsze wino zostało zachowane na sam koniec, co było niezwykłe na weselu. Jak powiada ten komentarz: „Znaczenie tego cudu jest takie, że chrześcijaństwo jest postępem wobec Judaizmu. Bóg zachował swój najlepszy dar – Swojego Syna – aż do teraz. Cowięcej, Studium Biblijn e NIV wskazuje na to, że Jan zawsze odnosi się do cudów Jezusa jako „znaków,” słowo podkreślające bardziej znaczenie działania niż wywołanie zdumienia [samo w sobie] (str. 2028, podkreślenie dodano).
Zatem gdy ap. Jan opisuje cud zamiany wody w wino (J. 2:1-11), podkreślał tym samym, że ten cud miał duchowe znaczenie. Jak pisze w wersie 11, Jezus uczynił ten cudowny znak po to, aby objwić Swoją chwałę. Jeśli zatem chcemy używać cudu zamiany wody w wino jako usprawiedliwienie dla picia alkoholu, musimy pamiętać, że był głębsze duchowe i teologiczne zasady, którymi byłymotywacje tego c udu. Nie było żadnych chrześcijan na tym weselu poniważ kościół jeszcze się wówczas na narodził i powinniśmy być bardzo ostrożni w usprawiedliwianiu naszych chrześcijańskich zachowań (takich jak picie alkoholu) w oparciu ozdarzenia,  które dotyczą wyłącznie Żydów, którzy żyli ciągle pod Zakonem Mojżeszowym.

Oto zasady z Pisma, mówiące, że jako chrześcijanie mamy wolność w Chrystusie, lecz to nie znaczy, że wszystko jest korzystne dla naszego duchowego wzrostu i dojrzałości:

Kor. 6:12
Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne.
Wszystko mi wolno, lecz ja nie dam się niczym zniewolić.

1 Kor. 10:23
Wszystko wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne; wszystko wolno, ale nie wszystko buduje.

Gal. 5:13
Bo wy do wolności powołani zostaliście, bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jedni drugim w miłości.

Zastanów się więc teraz nad tym, że jest wiele obszarów działań w naszym życiu, nad którymi Bóg pracuje. Nie bylibyśmy w stanie unieść tego, gdyby nam pokazał wszystkie nasze słabości za jednym razem, zatem Pan pracuje tylko nad jedną lub dwoma sprawami z naszego życia w jednym czasie. Znaczy to, że chrześcijanin prawdopodobnie może pić wino i ciągle funkcjonować wmocy Ducha Święte go, podczas gdy Bóg pracuje w innych dziedzinach jego chrześcijańskiego życia. Oczywiście, nie sugeruję tutaj, żeby to robić, lecz mówię, że Bóg może zająć sprawą twojego alkoholu później, gdy zmieni już inne dziedziny.
Niemniej jednak, gdy zaczniesz interesować się tą sprawą to być może Pan zaczął już pracować w tej dziedzinie. Jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije alkohol, to, czy „wierciłeś się,” czytając to? Jeśli jesteś pijącym alkohol chrześcijaninem, czy ten artykuł zgorszył lub zasmucił cię? Jeślitak, to prawdopodob nie twoje sumienie stara ci coś powiedzieć. Usprawiedliwienie takie jak: „Piję tylko po to, aby spróbować smaku” nie nabierze Boga, gdy zacznie niepokoić twoje sumienie tematem picia (nawet umiarkowanego).

Wniosek

Osobiście sugerowałbym, abyś, jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije alkohol, przebadał swoje motywacje uważnie. Dlaczego pijesz?
Czy nie jest tak, że chcesz „dopasować się” do światowych ludzi wokół ciebie? Jeśli tak, to posłuchaj Bożego punktu widzenia na to:

Jak. 4:4
Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga.

Powinniśmy być bardzo uważni w „dopasowywaniu się ” do światowych ludzi wokół nas, ponieważ powyższy fragment mówi, że jeśli chcemy być przyjacielscy wobec światowych dróg to stawiamy się w pozycji przeciwników Boga!

Czy pijesz alkohol z powodu wrażeń jaki ci daje? Jeśli tak to, to „uczucie” znaczy, że alkohol wpływa na ciebie i twoje ciało osiągnęło już stan początkowy upicia. Już widzieliśmy Boży punkt widzenia an upicie (wersety powyższej), po co zatem miałby mocny, oddany chrześcijanin flirtować z czymś, co Bóg zdecydowanie potępia?

Jeśli pijesz alkohol, to mam nadzieję, że nie myślisz, że cię potępiał, ponieważ tak nie jest (nie powinniśmy potępiać naszych braci i sióstr w Chrystusie w takich sprawach – p. Rzym 14.) Nie zamierzam nikogo osądzać ze względu na to, co robisz, ponieważ Pan osądzi mnie za to, co ja robię. Zatem czy ty decydujesz się pić czy nie, zupełnie mnie nie interesuje. Niemniej troszczę się o to, co się dzieje z moimi braćmi i siostrami w Chrystusie, chcę pomóc każdemu, aby wzrastał coraz bardziej i bardziej do duchowej dojrzałości. To dlatego chcę pomóc ci dostrzec to, że to Pan może zaczął niepokoić twoje sumienie w tej sprawie i jedynym sposobem na wzrost Panu jest posłuszeństwo dla Niego. Zauważ jak ważne jest dla nas mieć czyste sumienie przed Bogiem:

Dz.Ap. 24:16
Przy tym sam usilnie staram się o to, abym wobec Boga i ludzi miał zawsze czyste sumienie.

Rzym. 13:5
Przeto trzeba jej się poddawać, nie tylko z obawy przed gniewem, lecz także ze względu na sumienie.

1 Kor 4:4
Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią.

2 Kor 1:12
Chlubą bowiem jest dla nas świadectwo naszego sumienia, bo w prostocie serca i szczerości wobec Boga, a nie według mądrości doczesnej, lecz według łaski Bożej postępowaliśmy na świecie, szczególnie względem was..

1 Tm 1:5
Celem zaś nakazu jest miłość, płynąca z czystego serca, dobrego sumienia i wiary nieobłudnej.

1 Tym. 1:18-19
Ten nakaz daję ci, synu Tymoteuszu, abyś według dawnych głoszonych o tobie przepowiedni staczał zgodnie z nimi dobry bój, zachowując wiarę i dobre sumienie, które pewni ludzie odrzucili i stali się rozbitkami w wierze.

1 Tym. 3:9
Zachowujący tajemnicę wiary wraz z czystym sumieniem.

2 Tym. 1:3
Dziękuję Bogu, któremu z czystym sumieniem służę, tak jak przodkowie moi, gdy nieustannie ciebie wspominam w modlitwach moich, we dnie i w nocy;

Hebr. 9:14
O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.

Hebr. 10:22
Wejdźmy na nią ze szczerym sercem, w pełni wiary, oczyszczeni w sercach od złego sumienia i obmyci na ciele wodą czystą;

Hebr. 13:18
Módlcie się za nas; jesteśmy bowiem przekonani, że mamy czyste sumienie, gdyż chcemy we wszystkim dobrze postępować.

1 Piotr. 3:15-16
Lecz Chrystusa Pana poświęcajcie w sercach waszych, zawsze gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej. Lecz czyńcie to z łagodnością i szacunkiem. Miejcie sumienie czyste, aby ci, którzy zniesławiają dobre chrześcijańskie życie wasze, zostali zawstydzeni, że was spotwarzali.

Bardzo ważne jest, abyśmy zachowali czyste sumienie przed Panem, ponieważ jest to jeden ze Jego sposobów prowadzenia. Zatem jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije alkohol i jeśli okazało się, że zaczynasz się zastanawiać czy to jest w porządku, aby chrześcijanin pił (jeśli zacząłeś się „wiercić” lub smucić czytając to), to Bóg prawdopodobnie zaczyna pracować w twoim sumieniu na temat picia. Po prostu bądź Mu posłuszny. Będziesz zadowolony z tego, że byłeś posłuszny! Zwróć uwagę na to, że nie mówię, że alkohol jest zły, lub też że nie powinniśmy pić. Mówię po prostu, że powinniśmy starać się czcić Boga będąc posłusznymi swojemu sumieniu. W moim przypadku, Bóg zaczął pracować w moim sumieniu w dziedzinie umiarkowanego picia, a jest wielu znanych chrześcijan, którzy również mówią, że Bóg poprowadził ich do tego, aby nie pili wcale alkoholu. Zatem , jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije (nawet umiarkowanie) być może Bóg zaczął w tobie pracę w twoim sumieniu w tej dziedzinie.
Zatem jeśli trzeba będzie Mu być posłusznym, zostaw to.

Mam nadzieję, że to ci pomoże i niech Pan obficie błogosławi cię, gdy będziesz badał Jego Słowo!

Miejsce oryginału:

„Can Christians Drink Alcohol?”
URL: http://www.layhands.com/CanChristiansDrinkAlcohol.htm

In His Love,
Dave Root
Houston, TX, USA

Send e-mail to: dave@layhands.com
Wszelkie cytaty biblijne, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą z Biblii Warszawskiej Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego

Ten materiał nie podlega prawom autorskim. Możesz go swobodnie kopiować i rozpowszechniać na chwałe Pana, o ile tylko nie będzie on modyfikowany lub przeznaczony do celów zarobkowych.

aracer

Przypadek Joba

Durain Joe

Wiekszosc wierzacych, którzy cierpieli z powodu chorób, w pewnym momencie swej choroby identyfikowali sie z Jobem, który stal sie znany z wielu fragmentów cytowanych z Ksiegi Joba.  Wiekszośc wierzących, którzy cierpieli z powodu chorób, w pewnym momencie swej choroby identyfikowali sie z Jobem, który stal sie znany z wielu fragmentów cytowanych z Ksiegi Joba.
Czesto odnosimy wrazenie, ze jakiś generalny dialog odbywa sie miedzy diablem a Bogiem, jakaś wielka niebianska gra miedzy nim, w której my, z nieznanych powodów jesteśmy pionkami! Ksiega Joba zawiera kilka wielkich faktów, które mogą nas nauczyc czegoś o wielkości i suwerenności Boga. Lecz rozwazmy kilka
mniej znanych faktów, które pomogą nam na drodze do Bozego uzdrowienia.

Chrześcijanie powinni czytac Ksiege Joba w świetle Odkupienia, Zycia i Sluzby naszego Pana Jezusa Chrystusa, Śmierci, Pogrzebu i Zmartwychwstania naszego Pana i Namaszczonego Dziela na Kalwarii. W rzeczywistości, jest to jedyny sposób, rozwazania Pisma obecnie.

Job byl poboznym i sprawiedliwym czlowiekiem a jednak zostal dotkniety przez choroby. Bóg uzdrowil go póLniej i blogoslawil obficie. Czytając historie Joba, wielu wyciąga bledne wnioski, ze Bog pozwolil Jobowi cierpiec choroby po to, aby go blogoslawic.

Rozwaz prosze ponizsze, pomniejszych, myśli o Jobie:

1. Job byl poboznym czlowiekiem, lecz nie byl doskonaly w tym sensie, ze nie byl doskonaly w pobozności, ani osobowości. Jest to niemozliwe bez nowego narodzenia i odnowienia ducha (p. Ef 4,24). Slowo doskonaly’ w Ksiedze Joba, powinno byc odczytywane jako dojrzaly, ten któremu nie brakuje fizycznej sily, urody, moralnie zupelny i niewinny, etycznie czysty w pelni integralny. Odnosi sie to do jego moralnego i fizycznego stanu i dzialan, a nie odnosi sie do jego ducha, który mial upadlą nature Adama.

2. Pismo uczy nas, ze czlowiek moze stac sie doskonalym duchowo tylko przez krew Jezusa, doskonalą ofiare jaką poniósl (Hebr 10,1; 10-14). Job zyl jednak w okresie, kiedy nie byla mozliwa doskonalośc (p. Równiez Hebr. 11,39/40).

3. Job zyl w stanie strachu. Sam mówi (3,25): Bo to, czego sie balem, nawiedzilo mnie, a to, przed czym drzalem, przyszlo na mnie.

Bal sie, ze jego dzieci otrzymawszy Blogoslawienstwo od Boga, mogą Boga zapomniec i w ten sposób zgrzeszyc przeciwko Niemu. Biblia nie wspomina, aby dzieci Joba zgrzeszyly przeciwko Bogu (1,5). Job nie zyl w okresie, gdy Chrystus zostal objawiony i nie mógl cieszyc sie doskonalą milością Boga, która usuwa wszelki strach (1 J 4,18). Nie mial równiez spisanych Bozych obietnic dotyczących dzieci meza sprawiedliwego, jak np. obietnica z Iz 54,13: Wszyscy twoi synowie bedą uczniami Pana, wielka bedzie szcześliwośc twych dzieci (BT).

4. Gdy Bóg powiedzial do szatana: Czy wiedzialeś mojego sluge Joba, bo nie ma mu równego na ziemi..(1,7), przypuszcza sie, ze Bóg chwalil sie Jobem przed Szatanem. Slowo zwróc uwage oznacza: zwrócic uwage na, skierowac oczy na lub sie do. Rozwazaj i pamietaj to, ze nie znamy tonu glosu jakim Bóg wypowiedzial te slowa! Raczej, Bóg, znając zle myśli Szatana we wszystkim, zwracając sie do niego zagrzmial do upadlego aniola, wykonawce zla i wielkiego Zwodziciela mówiąc: Czy zwrócileś swoje oczy na mojego sluge Joba.Bóg wiedzial, ze Szatan zamierzyl zlo przeciw Jobowi.

5. To Szatan a nie Bóg, uderzyl Joba wrzodami (2,7). Szatan otrzymal od Boga zezwolenie na to poniewaz:

  • Adam, Jego zaufany i wladca ziemi dopuścil zlo na ziemi.
  • Job dopuścil do swego zycia strach, który otworzyl drzwi do ataków diabelskich, poniewaz strach pochodzi od diabla. Pamietaj, ze Bóg nie dal nam duch strachu (2 Tym 1,7).


6. Podczas dyskutowania o Jobie, musimy pamietac o tym, w jakich czasach zyl Job. W tym czasie nie bylo pośrednika miedzy Bogiem a czlowiekiem (9,33 i 33,24/25). Job zalil sie na ten brak pośrednika i Elihu, jego przyjaciel pokazal moc pośrednika.

Lecz chwala Bogu, teraz jest pośrednik miedzy Bogiem a czlowiekiem, Czlowiek Jezus Chrystus (1 Tym 2,5).

7. Równie niewiele slyszy sie o pokucie Joba. Lecz Biblia zapisuje to, ze Job wypowiadal niemądre slowa podczas swego cierpienia, z których póLniej pokutowal.

Job 42,1-6

  • Wtedy Job odpowiedzial Panu, mówiąc: Wiem, ze Ty mozesz wszystko i ze zaden twój zamysl nie jest dla ciebie niewykonalny Któz jest w stanie zaciemnic twój zamysl nierozsądną mową? Alec to ja mówilem nierozumnie o rzeczach cudownych dla mnie, których nie rozumiem. Sluchaj, prosze. I ja chce mówic; bede cie pytal, a Ty racz mie pouczyc! Tylko ze slyszenia wiedzialem o tobie, lecz teraz moje oko ujrzalo cie. Przeto odwoluje moje slowa i kajam sie w prochu i popiele.

Podobnie jak wielu z nas dziś, poznanie Boga jakie mial Job, bylo informacjami z drugiej reki i oparte na czystej obserwacji, a nie na objawieniu z pierwszej reki, lecz Bóg jest milosierny i wyrywa nas z doświadczen ku cierpliwości, doświadczeniu, nadziei i manifestacji jego doskonalej milości (Rzym, 5,3-5).

Informacje Joba oparte na obserwacji, i moralnej i etycznej intuicji, doprowadzily go do doświadczenia, które zmusily go do odwaznego ogloszenia: 'Panie, przez te wszystkie lata tylko slyszalem o tobie i czcilem cie, mialem tylko swoje wlasne zrozumienie ciebie, lecz terasz moje duchowe oczy otworzyly sie i moge cie widziec!

Amen! Blogoslawieni czystego serca, albowiem oni oglądac Boga bedą! Gdyby Job mógl ujrzec przelotnie Zbawiciela stulecia przed tym, zanim przyszedl i objawil Swoje dziela, o ilez latwiej my bylibyśmy w stanie widziec Pana Chwal naszymi duchowymi oczyma.

O chore i niedomagające drogocenne dzieci Boze, wasza wiara moze by mala lub duza, lecz gdyby zostalo uruchomiona w tej mierze jaką masz, jak stary Job krzyczalbyś Widze Pana! Ci z pelnym poznaniem, obmodleni przez wielu wspanialych slug Bozych, lecz ciągle cierpiący na chroniczne lub śmiertelne choroby to jest doświadczenie, którego Pan chce wam oszczedzic, tak aby obfite i pelne blogoslawienstwo Boze moglo dzialac w twoim ciele. Niech Duch Świety otworzy twoje duchowe oczy, abyście widzieli Tego, który byl przygotowany nawet na to, aby umrzec za nas.


8. Biblijni naukowcy zgadzają sie co do tego, ze ksiega Joba jest jedną z pierwszych zapisanych ksiąg Biblii. Zatem Job, nie mial zadnego spisanego Slowa, na którym móglby polegac. Nie mial zatem nawet starych i wspanialych obietnic PS 23 czy 91! Czyz nie jest warte odnotowania, ze ten świety wytrzymal wszystko, nie mając doslownie nic spisanego i przekazanego mu, z tego co mamy dziś?

9. Cierpienia Joba byly bardzo krótkie, prawdopodobnie, zgodnie z wielu naukowcami, tylko 9 miesiecy. Potem, zyl pod wielkim Bozym blogoslawienstwem przez 140 lat. To pokazuje, ze ostatecznym planem Bozym jest zbawienie, odnowienie i blogoslawienstwo, i zemsta na wrogach naszego zycia

10. Job, podobnie jak wielu dziś, chwalil Boga za dziela diabelskie 1,21. W tym wersie stwierdzenia wiary Joba są wiernie i prawdziwie oddane, lecz one nie są prawdziwe. To bylo jego postrzeganie. Bóg nie jest mordercą. Wiemy o tym na podstawie zycia Jezusa, który powiedzial, ze nie przyszedl, aby zycie niszczyc, lecz zbawic. Bóg nie zabija, poniewaz to On sam dal przykazanie: nie bedziesz zabijal (II Moj20,13). Jednak Boze dziela zniszczenia są w obronie Jego wlasności, lub w wyniku gniewu i sądu, które są koniecznością wykonania wyroku jako Sedzia wykonujący sprawiedliwość.

LEKCJE POCHODZĄCE Z HISTORII JOBA

Glówną lekcją jakiej uczymy sie z ksiegi Joba jest Boza suwerennośc, chwala i Jobowe wytrwanie w cierpieniu i nieszcześciu, w obliczu niesprawiedliwości. Jak. 5,11: Oto za blogoslawionych uwazamy tych, którzy wytrwali. Slyszeliście o wytrwalości Joba i oglądaliście zakonczenie, które zgotowal Pan, bo wielce litościwy i milosierny jest Pan.Jakub cytuje Joba jako przyklad kogoś, kto zostal uzdrowiony, a nie kogoś kto zmarl z powodu chorób.

Wilford Reidt, ziec John G. Lake, poczynil nastepujące obserwacje dotyczące Joba. Job w swych czasach, nie mial spisanych obietnic Bozych. Obietnice zapobiegają dzialaniom zla. Dziś mamy obietnice zapobiegające wszelkiemu zlu, które spadlo na Joba, aby nie pojawilo sie w naszym zyciu.

Minione zlo: Szatan mial zgode Boga na uderzenie w Joba (Job 1:12, Job 2:6).

Obecna obietnica: Mamy Boze zapewnienie ochorny nas przed wszelkimi atakami diabla: Ps 41,2 …Wyratuje go Pan w czasie niedoli! Pan ustrzeze go i zachowa przy zyciu, Szcześliwy bedzie na ziemi; I nie wyda go na pastwe nieprzyjaciól jego.

Psalm 91:10 Nie dosiegnie cie nic zlego, plaga nie zblizy sie do namiotu twego,.

W ew. Luk 10:19, Jezus powiedzial: Oto dalem wam moc, abyście deptali po wezach i skorpionach i po wszelkiej potedze nieprzyjacielskiej, a nic wam nie zaszkodzi..

Minione zlo: Wszystkie dzieci Joba zginely (Job1:12, 19).

Obecna obietnica: Luk 9:54-56 A gdy to widzieli uczniowie Jakub i Jan, rzekli: Panie, czy chcesz, abyśmy slowem ściągneli ogien z nieba, który by ich pochlonąl, jak to i Eliasz uczynil? A On, obróciwszy sie, zgromil ich i rzekl: Nie wiecie, jakiego ducha jesteście. Albowiem Syn Czlowieczy nie przyszedl zatracac dusze ludzkie, ale je zachowac. I poszli do innej wioski.

Minione zlo : Szatan spowodowal rozbicie rodziny Joba, zwrócil jego zone przeciwko Jobowi (Job 2:9).

Obecna obietnica : Nowy Testament uczy harmonii w domach( Ef 5: 22-25).

Minione zlo:Job sądzil, ze to Bóg uderzyl go wrzodami (1,17), podczas gdy sprawcą byl Szatan (2,7). Job nie mógl rozumiec, ze Bozą wolą jest uzdrowienie, a nie dotykanie chorobami.

Obecna obietnica: W Nowym Testamencie widzimy Boga, który uzdrawia (Dz. 10,38) i szatana, który powoduje niemoc i związanie (Luk 13,11-17).

Minione zlo: Szatan mial moc nad Jobem

Obecna obietnica : Jezus dal nam wszelką moc nad nieprzyjacielem (Luk 10,19)

Minione zlo: Job nie mial wystarczającego poznania Boga. J42,3 mówi: Któz jest w stanie zaciemnic twój zamysl nierozsądną mową? Alec to ja mówilem nierozumnie
o rzeczach cudownych dla mnie, których nie rozumiem.

Obecna obietnica: Zostala nam udzielona w Chrystusie mądrośc i poznanie, aby zrozumiec wiele tajemnic Bozych (p. Kol 2,23). Wiecej, wiemy, ze jeśli poddamy sie Bogu i sprzeciwimy diablu, on ucieknie od nas Jak 4,7.

Minione zlo: Wśród cierpienia Job modlil sie o śmierc (Job 6; 8,9).

Obecna obietnica: Gdy jesteśmy chorzy, mamy sie modlic o uzdrowienie i Bóg nas uzdrowi Jak 5,14-16:

Choruje kto miedzy wami? Niech przywola starszych zboru i niech sie modlą nad nim, namaściwszy go oliwą w imieniu Panskim. A modlitwa plynąca z wiary uzdrowi chorego i Pan go podLwignie; jezeli zaś dopuścil sie grzechów, bedą mu odpuszczone Wyznawajcie tedy grzechy jedni drugim i módlcie sie jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele moze usilna modlitwa sprawiedliwego.

Drogie dzieci Boże, możemy się wiele nauczyć od Joba, lecz nie myśl, ze musisz chodzic w skórze Joba. Prosze pamiętaj doczytać historie do końca, a zaczniesz widziec Jezusa Chrystusa lekarza chorych cial.

Śleponarodzony z ew. Jana 9

раскрутка

Czy uzywanie instrumentów muzycznych w kosciele jest zabronione.

logo

Kilka lat temu byłem krótko w kościele, w którym nie używano instrumentów muzycznych. Odkrylem, że w braku instrumentów muzycznych stworzyli wspaniałą harmonię wypełniającą całą kaplicę. To było bardzo piękne.

Ponieważ niektórzy ludzie wierzą, ze instrumenty mogą być używane w kościele, podczas gdy inni wierzą, że jest to zabronione, chciałbym zobaczyć, co Biblia ma na ten temat do powiedzienia. Przed wszystkim, te dwa punkty widzenia całkowicie się wykluczają i tylko jeden z nich może być prawdziwy.

Okazuje się, że Nowy Testament nigdzie na nakazuje  używania instrumentów w Kościele, a więc nie widzę nic złego w śpiewaniu pieśni bez towarzyszenia instrumentów. Z drugiej strony Nowy Testament nigdzie tego nie zabrania ani nie potępia więc nie widzę niczego złego w śpiewaniu z akompaniamentem instrumentów muzycznych w czasie uwielbienia.

„Nowy Testament milczy na temat używania instrumentów muzycznych”


Jednym z głównych argumentów przeciwko instrumentom w kościele idzie jakoś tak:

„Nowy Testament milczy na temat używania instrumentów
w kościele, a zatem instrumenty muzyczne są zakazane w kościele.”

Ci, którzy używają tego argumentu zazwyczaj nie są przeciwni instrumentom w ogóle, lecz starają się po prostu być zgodni z zasadami Biblijnymi, które dostrzegają w NT. Lecz musimy być uważni w zakładaniu, że coś jest zakazana tylko dlatego, że nie jest bezpośrednio wspomniane w NT. Na przykład, jeśli odwiedzisz kościół, w którym takie przekonanie jest udziałem członków zgromadzenie, to zauważysz, że korzystają oni z mikrofonów, śpiewników, prowadzącego pieśni i nie ma  w tym nic złego, lecz ironiczne jest to, że możemy użyć ich argumentu, aby „udowodnić,” że te rzeczy są zakazane w kościele:

„Nowy Testament milczy na temat mikrofonów,
więc używanie mikrofonów jest zabronione w kościele.

„Nowy Testament milczy na temat śpiewników w kościele,
a zatem używanie śpiewników jest zabronione w kościele.

„Nowy Testament milczy na temat korzystania z prowadzącego
pieśni, zatem jest to zabronione w kościele.

Ci, którzy używają powyższego argumentu przeciwko graniu na instrumentach muzycznych w kościele szczerze próbują robić to, co wydaje im się właściwe, lecz nie zdają sobie sprawy z tego, że nie są konsekwentni w zastosowaniu tego argumentu. Zauważmy, że gdy selektywnie zastosujemy jakiś argument do jednej dziedziny a zignorujemy inną, w której ten argument również ma zastosowanie, to okazuje się, że nie do końca wierzymy w jego
wartość. Na przykład, w tym kościele, w którym byłem, gdzie nie korzystano z instrumentów muzycznych, używano stroików do podania właściwe tonacji do śpiewu, oraz wyznaczony był prowadzący śpiew, który używał ruchów rąk do dyrygowania śpiewem, używał również mikrofonu itd. Całkowicie popieram ich prawo do tych rzeczy, ponieważ nie widzę w nich nic nie biblijnego. Lecz zauważcie, że te rzeczy używane są w celu towarzyszenia uwielbieniu, aby pomóc ludziom znaleźć właściwą tonację, odpowiednie tempo i rytm oraz melodię. Jednak temu samemu celowi służą instrumenty muzyczne! Argument, że instrumenty nie są dopuszczone w kościele (ponieważ Nowy Testament milczy na ten temat) stosuje się również do stroików, mikrofonów, śpiewników, prowadzących uwielbienie itp. (ponieważ Nowy Testament milczy na temat tych rzeczy). Zatem ludzie są czasami niekonsekwentni w stosowaniu swoich argumentów przeciwko używaniu instrumentów w uwielbieniu.

Istotne jest to, że jeśli Nowy Testament bezpośrednio nie wspomina o jakiejś szczególnej sprawie, to nie dowodzi, że jest to zabronione w kościele. Korzystając z mikrofonów, stroików, śpiewników , itd., w kościele ludzie pośrednio zgadzają się z tym, nawet jeśli sprzeczają się o instrumenty muzyczne.

„Muzyka zagłusza śpiew”

Innym argumentem, które ludzie czasami podnoszą przeciwko korzystaniu z instrumentów muzycznych w kościele, jest to, ze mogą one zagłuszyć część uwielbienia. Lecz czy jest to wartościowy argument przeciwko instrumentom w kościele? Przede wszystkim, Bóg może nas słyszeć bez względu na to, jak głośna jest muzyka!

Gdy byłem w tym kościele, gdzie nie używano instrumentów, mój głos był zagłuszany przez głos prowadzącego i resztę zgromadzenia (co było w porządku jeśli o mnie chodzi, bo nie jestem zbyt dobry w śpiewaniu!). Nie ma zatem różnicy, jeśli mój głos jest zagłuszany przez instrumenty, co pokazuje, że ten argument jest słaby.  Na instrumentach też można grać bardzo delikatnie (tak, aby głos nie był zagłuszany, co unieważnia ten argument.

Innym problemem związanym z tym argumentem jest to, że Biblia mówi, że Bóg lubi bardzo głośne uwielbianie, ponieważ niebo jest bardzo głośnym miejscem. (patrz mój artykuł: 
href=”file:///C:/EvPol/LoveAndPraiseHim.htm”>Loving and Praising Jesus: He Is Worthy).

„Grajcie muzykę w swoich sercach”

Czasami ludzie twierdzą, że Nowy Testament szczególnie mówi o tym, aby grać muzykę w sercach swoich:

„Efez. 5:19
Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając
i grając w sercu swoim Panu,

To, co się dzieje tutaj, to fakt, że ludzie chcą zamienić Ef 5:19 (powyżej) w prawo, tak jakby jedyny właściwy sposób grania muzyki dla uwielbienia to było w sercach naszych, a nigdy na instrumentach muzycznych. Lecz ten werset nie mówi o tym, że „w sercach naszych” jest jedynym sposobem prowadzenie uwielbienia Boga. Na przykład, wyobraźcie sobie, że powiem do przyjaciela:
– Zadzwoń do mnie z samochodu z komórki, gdy będziesz jechał do mnie do domu.
Oczywiście, że nie mówię, że on musi zadzwonić do mnie z komórki, czy że musi zadzwonić do mnie tylko wtedy, gdy będzie w samochodzie, czy też, że musi zadzwonić do mnie tylko wtedy, gdy będzie jechał do mnie. Nie będzie domyślał się, że ja zabroniłem mu zadzwonić do mnie w jakikolwiek inny sposób i o jakieś innej porze, prawda? A jednak w taki właśnie sposób ludzie chcą zinterpretować powyższe twierdzenie Pawła. Paweł mówi nam, żebyśmy grali w sercach, lecz to nie znaczy, że  zabrania nam korzystania z innych sposobów uwielbiania Pana.

Oto jeszcze jedna rzecz do rozważenia. Czy, gdy ludzie biorą Ef  5:19 i tworzą z niego doktrynę czy prawo, to czy oni sami szczerze są posłuszni temu co mówią, lub w co wierzą? Innymi słowy, czy gdy śpiewają pieśni uwielbienia dla Pana, to rzeczywiście grają „w swoich sercach.” Większość ludzi świadomie nie śpiewa w swoich sercach, czym demonstrują, że tak naprawdę nie wierzą w swój własny argument (że muszą grać w swoich sercach).

Jak zobaczyliśmy, niektórzy koncentrują się na frazie „grajcie w swoich sercach” i obracają to w doktrynę lub zakon. Lecz to czego nie widzą to fakt, że Paweł pisze : „śpiewajcie i grajcie w sercach waszych,” a zatem mówi nam ten wers, że nie tylko mamy grać muzykę w sercach swoich, lecz również śpiewać w sercach. Jeśli zatem mamy używać tego wersetu (Ef 5:19) do wykazania, że mamy grać muzykę tyko w naszych sercach (a nie w inny sposób), to musimy również powiedzieć, że musimy śpiewać tylko w naszych sercach (a nie w inny sposób). Możemy pokazać ten punkt widzenia idąc jeszcze dalej, gdy popatrzymy na Kol 3:16

Kol. 3:16
Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości
nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne,
wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;

Lub lepiej:

Kol 3:16(BT)
16. Słowo Chrystusa niech w was przebywa z /całym swym/ bogactwem:
z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy,
hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych
sercach.

Zatem ponownie Nowy Testament mówi nam o śpiewaniu w sercach, jak pokazuje dobrze znany komentarz biblijny:

„pod wpływem łaski –greckie , „W łasce,” –
element w którym ma odbywać się twoje śpiewanie to „w łasce”
 zamieszkującego Ducha Świętego. Ten człon zdania wyraża miejsce
i źródło prawdziwego śpiewu czy to publicznie czy prywatnie, mianowicie
zarówno serce jak i głos; śpiewanie (porównaj Kol 3;15 „pokój …
w sercach waszych), psalm miłości i chwały znajduje się najpierw
w sercu, zanim zostanie uwolniony przez usta, nawet jeśli nie jest wyrażany
głosem, lecz jako ciche uwielbienie. Grecki szyk zdania nie dopuszcza
wersji angielskiej z łaską w sercach”’; lecz raczej „śpiewajcie w sercach
waszych” (
href=”http://bible.crosswalk.com/Commentaries/JamiesonFaussetBrown/jfb.cgi?book=col&chapter=003″
target=”Jamieson13″>Jamieson, Fausset, and Brown Commentary)

Zatem zarówno Ef. 5:19 jak i Kol. 3:16 mówią nam o śpiewaniu w sercu. Jeśli zatem mamy interpretować Ef 5:19 w taki wąski sposób (że mamy grać wyłącznie w sercach naszych), to  powinniśmy tak samo interpretwoać Ef 5:19 i Kol 3:16 czyli że możemy śpiewać wyłącznie w naszych sercach (a nie w żaden inny sposób). W innym przypadku używalibyśmy niekonsekwentnej metody interpretacji Biblii, co pokazałoby, że tak na prawdę nie wierzymy w nasze własne argumenty wcale.

Gdybyśmy mieli interpretować wyrażenie „grajcie w sercach waszych” w zdecydowanie wąskim sensie (jak to chcą niektórzy), to popadlibyśmy w problemy z innymi fragmentami Pisma, jak np.:

2 Kor. 7:2
Zróbcie miejsce dla nas w sercach waszych; …

Filip. 1:7
Słuszna to rzecz, abym tak myślał o was wszystkich dlatego, że
mam was w swoim sercu,

Niektórzy argumentują, że „grać w sercu swoim” (Ef 5:19) znaczy, że musimy grać muzykę tylko w swoim sercu, a to nie dopuszcza do grania muzyki uwielbiającej w jakikolwiek inny sposób. Jest to legalistyczne interpretacja, które wywołuje problemy we fragmentach jak wypisane powyżej. Jeśli będziemy stosować takie wąskie patrzenie na „grajcie w swoich sercach ” to konsekwencja zmusza nas do użycia takiego myślenia w stosunku do „zróbcie miejsce w serach waszych,” również. Taka sztywna interpretacje 2 Kor  7:2 (powyżej) oznaczałaby, że Paweł zabrania chrześcijanom  w Koryncie zrobienie miejsc dla niego w ich domach, czy w jakiś inny sposób. Ten sam rodzaj interpretacji będzie sugerował, że Filipianie byli w sercu Paweła (Flp 1:7, powyżej), a zatem nie było ich w innym miejscu (takim jak Filipia).Taki wniosek nie ma sensu, co pokazuje na błąd argumentacji, że  „grajcie w sercach waszych” oznacza granie wyłącznie w sercach, a nie w jakiś inny sposób. W rzeczywistości Paweł właśnie pokazuje nam w 1 Kor 14:15, że nie zamierza nam wprowadzić wąskiej, sztywnej interpretacji tego typu stwierdzeń:

1 Kor. 14:15
Cóż tedy? Będę się modlił duchem, będę się modlił
i rozumem; będę śpiewał duchem, będę też śpiewał
i rozumem.

Gdy Paweł mówi w powyższym wersecie „będę modlił się duchem,” to nie miał na myśli wąskiego, skostniałego znacznie, „będę modlił się tylko duchem, a nigdy nie będę się modlił inaczej.”   Wiemy, że nie rozumiał tego w taki sposób, ponieważ natychmiast dodaje „lecz będę się modlił również umysłem.” Paweł pokazuje nam, że nie miał zamiaru, aby zwrot „będę modlił się duchem” był interpretowany w wąski legalistycznych sposób, jak gdyby nigdy nie modlił się w inny sposób. Podobnie, gdy mówi, że „będę śpiewał w duchu (duchem)” nie ma na myśli tego, że „będę śpiewał się wyłącznie w moim duchu, i nigdy w żaden inny sposób.” Wiemy o tym, ponieważ zaraz dodaje „będę śpiewał  i umysłem.” Zatem nie chodziło Pawłowi o wąskie, legalistyczne traktowanie takich stwierdzeń jak: „będę modlił się umysłem” czy „będę śpiewał duchem,” czy „mam was w sercu swoim” czy „zróbcie miejsce w sercach swoich.” Ponieważ to Paweł powiedział: „śpiewajcie i grajcie w sercach Panu” (Ef. 5:19), to powinniśmy być poprowadzeni w interpretacji tego wersu, biorąc pod uwagę normalne intencje Pawła w stwierdzeniach tego typu. Zobaczyliśmy, że Paweł nie używał takiej formy stwierdzenia w wąski, skostniałuy, legalistyczny sposób, zatem byłoby wbrew normalnej argumentacji Pawła, jeśli będziemy utrzymywać, że Paweł maił na myśli wyłącznie granie muzyki w naszych sercach.

Jeśli nadal chcemy stosować Ef 5:19 jako doktrynę czy zakon (jak to niektórzy ludzie chcą), to powinniśmy przebadać kontekst tego wersu, aby się upewnić, że rozumiemy go właściwie:

Efez. 5:15-25
Baczcie więc pilnie, jak macie postępować, nie jako niemądrzy,
lecz jako mądrzy, Wykorzystując czas, gdyż dni są złe. Dlatego nie bądźcie
nierozsądni, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pańska. I nie upijajcie
się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha, Rozmawiając
z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu
swoim Panu, Dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imieniu
Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ulegając jedni drugim w bojaźni Chrystusowej.
Żony, bądźcie uległe mężom swoim jak Panu, Bo mąż jest głową żony, jak
Chrystus Głową Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem Ale jak Kościół
podlega Chrystusowi, tak i żony mężom swoim we wszystkim. Mężowie, miłujcie
żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie,

Ten fragment nie zawiera żadnego nakazu, który by zabraniał używania instrumentów w kościele. W rzeczywistości, zauważmy, że w tym fragmencie nie jest najważniejszy opis kościelnego zgromadzenia. Odnosi się on do społeczności wzajemnej między wierzącymi i Bogiem. Ponieważ więc ten fragment nie zabrania używania instrumentów w czasie uwielbienia i ponieważ kontekst tego wersu nie zajmuje się sposobem prowadzenia nabożeństwa, nie możemy używać tego fragmentu do „wykazania,” że instrumenty są zakazane w kościele.

Jeśli chcemy być dogmatyczni i legalistyczni co do „grania w swoich sercach” (jak to chcę niektórzy ludzie robić), to powinniśmy sprawdzić poprawność przekładu. W Ef 5:19, greckie słowo tłumaczone jako „grajcie” to psallo, jak łatwo sprawdzić w każdym greckim słowniku biblijnym, czy greckiej wersji Nowego Testamentu (sprawdź w lokalnej bibliotece lub chrześcijańskiej księgarni). Oto wszystkie przypadki użyciu w Nowym Testamencie niektórych form psallo (zgodnie ze słownikiem Stronga)

Efez. 5:19
Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając
i grając [psallo] w sercu swoim Panu,

Rzym. 15:9
I aby poganie wielbili Boga za miłosierdzie, jak napisano: Dlatego
będę cię wyznawał między poganami I będę śpiewał
[psallo] imieniu twemu.

1 Kor. 14:15
Cóż tedy? Będę się modlił duchem, będę się modlił i rozumem; będę
śpiewał [psallo] duchem, będę też
śpiewał [psallo] i rozumem.

Jak. 5:13
Cierpi kto między wami? Niech się modli. Weseli się kto? Niech
śpiewa pieśni [psallo].

Powyższe zestawienie zaprzecza dogmatycznemu podejściu, że mamy psallo w naszych sercach.  W Rzym 15:9 (powyżej) psallo jest użyte w kontekście czczenia Boga wśród pogan, co oznacza, że psallo jest robione werbalnie. W 1 Kor 14:15 Paweł robi wyraźną różnicę między psallo w umyśle i psallow duchu. W Jk 5:13 naturalnym zrozumieniem tego wersu jest to, że psallo powinno być wykonywane głośno (pomimo, że można argumentować iż psallo może być zarówno w sercu i w umyśle). Zatem jeśli podejmiemy próbę zrobienia zakonu z „grajcie psallo w swoich sercach„, wówczas zaprzeczymy innym fragmentom (powyżej) w których psallo nie jest w sercach.  Sprowadza się to do tego, że niektórzy ludzie biorą pojedynczy wers z Pisma (Ef 5:19) i tworzą na jego podstawie całą doktrynę lub zakon mówiąc, że on pozwala tylko na granie muzyki w sercach.

Amos 6:5

Niektórzy argumentują, że Amos 6:5 zabrania garnia na instrumentach muzycznych tak, jak to robił Dawid:

Amos. 5:12-27 – 6:8
Bo wiem, że liczne są wasze zbrodnie i wielkie wasze grzechy.
Gnębicie niewinnego, bierzecie łapówki, a prawo ubogich obalacie w bramie.
[…] Nienawidzę waszych świąt, gardzę nimi, i nie podobają mi się wasze
uroczystości świąteczne. Nawet gdy mi składacie ofiary całopalne i ofiary
z pokarmów, nie mam w nich upodobania, a na ofiary pojednania z tłustych
waszych cieląt nie mogę patrzeć. Usuń ode mnie wrzask twoich pieśni!
I nie chcę słyszeć brzęku twoich harf. […] A teraz poniesiecie Sikkuta,
waszego króla, i Kewana, obrazy waszych bóstw, które sami sobie uczyniliście,
Ja zaś zaprowadzę was do niewoli poza Damaszek – mówi Pan, Bóg Zastępów,
takie jest jego imię.[…] Wylegają się na łożach z kości słoniowej i
rozciągają się na swoich dywanach, a jadają jagnięta z trzody i cielęta
z obory. Pobrzękują na strunach lutni, jak Dawid wymyślają
sobie instrumenty muzyczne, piją wino z czasz ofiarnych
i namaszczają się najlepszymi olejkami, lecz nie boleją nad zgubą Józefa.
Przeto teraz pójdą na wygnanie na czele wygnańców i ustanie ucztowanie hulaków.
Przysiągł Wszechmogący Pan na swoje życie – mówi Pan, Bóg Zastępów: Brzydzę
się pychą Jakuba, nienawidzę jego pałaców, wydam na łup miasto i wszystko,
co w nim jest.

Amos 6:5 mówi: „Pobrzękują na strunach lutni, jak Dawid wymyślają sobie instrumenty muzyczne” i niektórzy głoszą, że znaczy to, że Bóg zabronił używania instrumentów muzycznych. Jednak ten argument nie bierze pod uwagę istoty całego fragmentu. Na przykład, że zauważ wers 5:23 (powyżej) mówi: „Usuń ode mnie wrzask twoich pieśni” Zatem, jeśli bierzemy ten fragment jako  argument przeciwko instrumentom, to musimy również wyrugować śpiew, bo, na tej samej zasadzie, też jest zakazany. Innymi słowy, nie możemy wyrwać jednego wersetu z kontekstu i używać go, aby „udowodnić,” że instrumenty zostały zakazane. Gdy patrzymy na Am 6:5 w kontekście, widzimy, że Bóg gniewał się na Żydów z powodu ich bałwochwalstwa i innych zgorszeń i grzechów. Bóg karcił ich za ich hipokryzję w wykonywaniu zewnętrznych form czci, podczas gdy nadal trwali w swoich grzesznych drogach. To jest istota tego fragmentu, a nie zakaz używania instrumentów do uwielbiania.

„Zakon został zniesiony”

Innym argumentem jest to, że Stary Testament został usunięty na krzyży, zatem nie możemy powoływać się na psalmy czy inne fragmenty Starego Testamentu, aby uzasadnić korzystanie z instrumentów w kościele. Zgodnie z tym argumentem, instrumenty były formą uwielbienia Starego Testamentu (podobnie jak ofiary ze zwierząt), zatem jeśli wprowadzamy ponownie ofiary ze zwierząt lub instrumenty, to umieszczamy się ponownie pod Zakonem Mojżeszowym.

Problem pojawiający się w tym argumencie to niezrozumienie Zakonu Mojżeszowego. Zakon jest zapisany w Torze (pierwszych pięć ksiąg Biblii), napisanych przez Mojżesza. Jest tam zawarte 613 zasad i postanowień, które Izraelici mieli nakazane do wykonania, a wśród których zawarte było dziesięcioro przykazań. Na krzyżu nie został usunięty cały Stary Testament, lecz tylko Zakon Mojżeszowy (p. artrykuł: Christians and the Ten Commandments). Jezus z pewnością wypełnił Zakon, proroków i psalmy (p. Mat 5:17 i Łuke 24:44 jako przykłady), lecz to szczególnie owe 613 przepisów z Zakonu zostało zniesionych na krzyżu. W rzeczywistości, zauważ, że nadal jest wielu proroków Starego Testamentu, których słowa nie wypełniły się i te proroctwa ST nie zostały usunięte (p. artykuły:  href=”file:///C:/EvPol/SignsOfTheTimes.htm”>The Signs of the Times, The Second Coming, and Beyond the Second Coming).

Tak więc tylko Zakon Mojżeszowy został na krzyżu usunięty, a nie cały Stary Testament. Ponieważ Psalmy nigdy nie były zniesione, więc popatrzmy, co one mówią o uwielbianiu Pana:

Ps. 47:2
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie! Wykrzykujcie
Bogu głosem radosnym,

Ps. 81:2-3
Radośnie śpiewajcie Bogu, mocy naszej, Wykrzykujcie
Bogu Jakuba!
Zanućcie pieśń i uderzcie w bęben, W mile dźwięczącą cytrę
i harfę!

Ps. 98:4-6
Wznoście Panu okrzyki radosne, wszystkie
ziemie; Weselcie się, cieszcie się i grajcie!
Grajcie Panu na cytrze I głośno śpiewajcie!
Na trąbach i głośnych rogach, Grajcie przed Królem, Panem!

Ps. 150:3-5
Chwalcie go na głośnych trąbach, Chwalcie go na
harfie i cytrze!
Chwalcie go bębnem i pląsaniem, Chwalcie go na
strunach i na flecie!
Chwalcie go na cymbałach dźwięcznych, Chwalcie
go na cymbałach głośnych!

To tylko kilka przykładów, lecz skoro są one zapisane w biblii (i nigdy nie zostały usunięte), to jest to właśnie sposób, w jaki Pan chce, aby go czcić! Z muzyką, śpiewem, tańcem, krzykiem, klaskaniem i radością oraz na cymbałach brzmiących i tak dalej!

Przykłady z Nowego Testamentu

Nowy Testament nigdy nie zabrania ani nie potępia gry na instrumentach muzycznych w żadnej formie uwielbienia czy czci, które zapisane są w psalmach. W rzeczywistości jest dokładnie przeciwnie. Zauważcie, że Paweł mówi nam, abyśmy używali psalmów:

Efez. 5:19
Rozmawiając z sobą przez psalmy [psalmos]
i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu,

Kol. 3:16
Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości
nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy [psalmos],
hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;

Greckie słowo tłumaczone tutaj jako „psalmy” to pslamos, a oto definicja podawana przez Słownik Stronga:

„fragment muzyki, tj. sakralna oda (z akompaniamentem głosu,
harfy lub innego instrumentu, „psalm”), zbiorowo, księga Psalmów –
Prównaj 5603 (podkreślenia dodane).

Paweł szczegółowo poleca nam, aby używać psalmów do uwielbienia i czci, a widzieliśmy przed chwilą, że psalmy szczegółowo mówią o tym, aby czcić Pana muzyką, śpiewem, tańcem, krzykiem, klaskaniem i radością oraz na cymbałach brzmiących i tak dalej!

Zwróć uwage na to, że Ps.18 zawiera uwagę do kierownika muzycznego:

Ps. 18:1: „Przewodnikowi chóru.”

W szczególności odnosi się to do Psalmu, zauważ, że Paweł bezpośrednio cytuje z tego psalmu:

Ps. 18:50
Przeto będę cię, Panie, wysławiał między narodami I będę
śpiewał imieniu twemu.

Rzym. 15:9
9. I aby poganie wielbili Boga za miłosierdzie, jak napisano:
Dlatego będę cię wyznawał między poganami I będę śpiewał imieniu twemu.

Paweł cytuje muzyczny psalm i nigdy nie mówi do chrześcijan, że muszą odrzucić jego muzyczny aspekt. Psalmy są licznie cytowane w całym Nowym Testamencie i nigdzie nie jest zaznaczone, aby odrzucić muzyczny aspekt jakiegokolwiek z psalmów. Ps. 22, na przykład, jest innym psalmem muzycznym:

Ps. 22:1
Przewodnikowi chóru. Na nutę: „Łania w czasie zorzy
porannej…” Psalm Dawidowy.

Zwróć uwagę na to, że auto Listu do Hebrajczyków cytuje z tego psalmu:

Ps. 22:23
Będę opowiadał imię twoje braciom moim, Będę cię chwalił
pośród zgromadzenia.

Hebr. 2:12
Mówiąc: Będę opowiadał imię twoje braciom moim, Będę cię
chwalił pośród zgromadzenia;

Nowy Testament zawiera liczne cytaty z psalmów muzycznych i mówi się nam, abyśmy używali psalmów do uwielbienia (jak to widzieliśmy wcześniej). Nigdzie NT nie mówi nam, abyśmy zignorowali lub odrzucili muzyczny aspekt psalmów.

Rozważmy teraz przypowieść o „synu marnotrawnym.” (Łuk. 15:11-32). Jezus użył tej przypowieści, aby zilustrować miłosierdzie Ojca i Jego wielką miłość do nas. Zauważ, co się dzieje w tej przypowieści:

Łuk. 15:21-25
Syn zaś rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciwko
tobie, już nie jestem godzien nazywać się synem twoim. Ojciec zaś rzekł
do sług swoich: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie
też pierścień na jego rękę i sandały na nogi, I przyprowadźcie tuczne
cielę, zabijcie je, a jedzmy i weselmy się,
24. Dlatego że ten syn mój był umarły, a ożył, zaginął, a odnalazł
się. I zaczęli się weselić. Starszy zaś syn jego był w polu. A
gdy wracając zbliżył się do domu, usłyszał muzykę i tańce,

A oto, co niektórzy biblijni naukowcy mówią na temat tej przypowieści:

„Jezus opowiedział przypowieść o Synu Marnotrawnym i jego starszym
bracie, aby wyjaśnić, że Bóg zaprasza wszystkich ludzi, aby weszli
do królestwa.” (The Bible Knowledge Commentary, Walvoord
and Zuck, Dallas Theological Seminary, p.244, podkreślenia dodane)

„Przebaczająca miłość ojca, symbolizuje boskie miłosierdzie Boże”
(NIV Study Bible, p.1996, podkreślenie dodane.)

Zatem Jezus opowiedział tą historię po to, aby pokazać nam jak bardzo Ojciec nasz kocha. Zauważ, że była muzyka, taniec       i radość w domu ojca. Przypuśćmy zatem, że muzyka (lub taniec) są zabronione w „domu” naszego Ojca (kościele), jak niektórzy ludzie wierzą, zatem dziwne jest to, że Jezus włączył muzykę i taniec do przypowieści o Ojcu. Na przykład wiemy, że cudzołóstwo nie jest akceptowane w przypowieści o Ojcu  (ponieważ jest to grzechem),
lecz Jezus zademonstrował, że instrumenty muzyczne i taniec są akceptowane w przypowieści o Ojcu. Wniosek jest taki, że o ile cudzołóstwo jest grzechem, granie na instrumentach  w „domu” (kościele) naszego Ojca nie jest grzechem. Jezus nigdy nie powiedział, że to się zmieni, po Jego śmierci i zmartwychwstaniu i nigdzie w Nowym Testamencie ta zasada nie została usunięta.

W rzeczywistości są w NT fragmenty, gdzie muzyczne instrumenty w szczególny sposób towarzyszą czci i uwielbieniu Boga:

Obj. 5:8-14
A gdy ją wziął, upadły przed Barankiem cztery postacie i dwudziestu
czterech starców, a każdy z nich miał harfę i złotą czaszę
pełną wonności; są to modlitwy świętych. I zaśpiewali nową pieśń tej
treści: Godzien jesteś wziąć księgę i zdjąć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś
zabity i odkupiłeś dla Boga krwią swoją ludzi z każdego plemienia i języka,
i ludu, i narodu, I uczyniłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i
kapłanów, i będą królować na ziemi. A gdy spojrzałem, usłyszałem głos
wielu aniołów wokoło tronu i postaci i starców, a liczba ich wynosiła
krocie tysięcy i tysiące tysięcy; I mówili głosem donośnym: Godzien jest
ten Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i
chwałę, i błogosławieństwo. I słyszałem, jak wszelkie stworzenie, które
jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich
jest, mówiło: Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo
i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków. A cztery postacie mówiły: Amen.
Starcy zaś upadli i oddali pokłon. O

Obj. 14:2-3
I usłyszałem głos z nieba jakby szum wielu wód i jakby łoskot
potężnego grzmotu; a głos, który usłyszałem, brzmiał jak dźwięki
harfiarzy, grających na swoich harfach. I śpiewali nową pieśń przed
tronem i przed czterema postaciami i przed starszymi; i nikt się tej pieśni
nie mógł nauczyć, jak tylko owe sto czterdzieści cztery tysiące tych,
którzy zostali wykupieni z ziemi.

Obj. 15:2-4
I widziałem jakby morze szkliste zmieszane z ogniem, i tych, którzy
odnieśli zwycięstwo nad zwierzęciem i jego posągiem, i nad liczbą imienia
jego; ci stali nad morzem szklistym, trzymając harfy Boże.
I śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie
i dziwne są dzieła twoje, Panie, Boże Wszechmogący; sprawiedliwe są drogi
twoje, Królu narodów; Któż by się nie bał ciebie, Panie, i nie uwielbił
imienia twego? Bo Ty jedynie jesteś święty, toteż wszystkie narody przyjdą
i oddadzą ci pokłon, ponieważ objawiły się sprawiedliwe rządy twoje.

W tych nowotestamentowych wersetach widzimy ludzi trzymających harfy i widzimy, że słyszalny był dźwięk jak harfistów grających na harfach. Jeśli będziemy usiłowali twierdzić, że te wersy nie opisują ludzi grających na harfach, to trzeba będzie uważać, czy nie wypaczamy intencji tego fragmentu w celu usprawiedliwienia naszych własnych uprzedzeń. Zauważ, że jeśli instrumenty są zabronione w kontekście uwielbienia Boga (jak niektórzy wierzą), to nie ma dla nich miejsce w powyższych fragmentach (gdzie ludzie uwielbiają Boga). Cudzołóstwo jest grzechem, na przykład, zatem nigdy nie zobaczymy w Piśmie ludzie sprawiedliwych, którzy dopuszczają się cudzołóstwa w czasie wielbienia Boga. Cudzołóstwo nie należy do całości kontekstu uwielbienia Boga, a jednak, zgodnie z powyższymi wersetami, muzyczne instrumenty i dźwięk instrumentów należą do kontekstu uwielbienia Bóg! Oznacza to, że jest całkowicie do zaakceptowania używanie instrumentów muzycznych w kościele, szczególnie w świetle wszystkich dowodów, jakie widzieliśmy dotąd.

Wniosek

Olbrzymia waga biblijnych dowodów demonstruje, że Nowy Testament nigdy nie potępia ani nie zabrania grania na instrumentach muzycznych (czy odtwarzania nagranej muzyki) w kościele. Widzimy w psalmach (które nie zostały usunięte), że Pan chce, abyśmy uwielbiali go muzyką, śpiewem, tańcem, krzykiem, klaskaniem i radością oraz na cymbałach brzmiących i tak dalej!

Mam nadzieję, że to pomaga i niech Pan obficie błogosławi was, gdy badacie Jego Słowo!

Pochodzenie oryginału:

„Are Musical Instruments Forbidden in Church?”
URL: http://www.layhands.com/AreInstrumentsForbidden.htm

In His Love,
Dave Root Houston, TX,

Send e-mail to: dave@layhands.com USA

Wszelkie cytaty biblijne, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą
z Biblii Warszawskiej Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego

Ten materiał nie podlega prawom autorskim. Możesz go swobodnie
kopiować i rozpowszechniać na chwałe Pana, o ile tylko nie będzie on modyfikowany
lub przeznaczony do celów zarobkowych.

aracer.mobi