PoznajPana.pl

1J 5:20-21
WIEMY TEŻ, ŻE SYN BOŻY PRZYSZEDŁ I DAŁ NAM ROZUM, ABYŚMY POZNALI TEGO, KTÓRY JEST PRAWDZIWY. MY JESTEŚMY W TYM, KTÓRY JEST PRAWDZIWY, W SYNU JEGO, JEZUSIE CHRYSTUSIE. ON JEST TYM PRAWDZIWYM BOGIEM I ŻYCIEM WIECZNYM. DZIECI WYSTRZEGAJCIE SIĘ FAŁSZYWYCH BOGÓW.

Nasza zwycięska wiara opiera się na tym co Bóg w przeszłości uczynił w Chrystusie. Chrześcijanie wierzą, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele i że przyszedł przez wodę i krew. Swym przyjściem dał nam rozum, co oznacza możliwość duchowego jak i intelektualnego przyjęcia prawdy. Boża prawda adresowana jest do umysłu, poprzez który przenika ona do serca, by zaktywizować się w woli. Wiara to sprawa spotkania, osobistego poznania i poddania się osobie, która jest prawdą, tak abyśmy poznali tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy w tym, który jest prawdziwy. Nie chodzi tylko o to, że Chrystus objawił Ojca poprzez swe wcielenie, doskonałe życie, przebłagalną śmierć i chwalebne zmartwychwstanie, ale że przez to wszystko wprowadził nas w najbliższą, jak to tylko możliwe, więź z prawdziwym Bogiem. Przez wiarę nawiązujemy z Bogiem relację, która jest wieczna i trwała. Zamieszkujemy w Bogu a On w nas. W Chrystusie dzielimy z nim życie w wieczności. Wszystko, co spycha Boga z centralnego miejsca w moim życiu, musi zostać bezwzględnie odrzucone. Wystrzegajcie się fałszywych bogów. Wszelkie wyobrażenie o Bogu, które jest sprzeczne z Jego doskonałym objawieniem w Jezusie Chrystusie musi ulec natychmiastowej deportacji poza granice naszego umysłu. Do nas należy odpowiedzialność wyboru: czy opowiemy się za prawdziwym nauczaniem, czy będziemy wystrzegać się zła w chrześcijańskim życiu, czy porzucimy złe dążenia, niezależnie od tego, czy mają one duchowy, intelektualny czy też materialny charakter. Naszym wrogiem pozostaje niezmiennie fałszywa nauka inspirowana przez diabła. Ale jest też pewność, którą daje Bóg. Chrześcijanie mogą być pewni, że posiadają życie wieczne. Mogą ufać Bogu w kwestiach, które liczą się najbardziej.
Pozdrawiam i życzę deszczu błogosławieństw.

1J 5:19
MY WIEMY, ŻE Z BOGA JESTEŚMY, A CAŁY ŚWIAT TKWI W ZŁEM.

Chrześcijanie wiedzą, że należą do Boga, a nie do tego świata. Kolejne znaczące stwierdzenie Jana dotyczy osobistej relacji pomiędzy dziećmi Bożymi a ich Ojcem: My wiemy, że z Boga jesteśmy. Jan podkreśla, że sam Bóg jest źródłem naszego życia. Wszystko co posiadamy, pochodzi w całości od Niego – nasze ciało, umysł i duch. Jest to coś, o czym chrześcijanin wie nie dlatego, że jest zarozumiały, ale dlatego, ze polega na dowodach nowego narodzenia, przejawiających się w jego życiu i postępowaniu. Z zasady więc Boża rodzina oddzielona jest od „reszty świata”. Dzieci Boże żyją inaczej niż otaczające społeczeństwo. To kwestia uznania takiej bądź innej władzy. Świat tkwi w złem, jest zdominowany przez szatana, który terroryzuje go swym autorytetem. Szatan stara się organizować bieg świata w taki sposób, by wyrażał on bunt i nienawiść wobec Boga. Bóg zaś przeciwnie. Prowadzi swe dzieci w oparciu o zasady światłości i miłości, nie są one już zobowiązane do posłuszeństwa temu światu. Musimy też pamiętać, że szatan jest poddanym Bogu stworzeniem, któremu nie uda się ani na krok wykroczyć poza dopuszczone przez Boga granice. Jego ostateczny los jest z góry przesądzony. Dlatego wolność w rozumieniu tego świata jest tak naprawdę niewolą, a oferowana przez szatana niezależność od Boga, która leży u podłoża wielkiego grzechu, okazuje się iluzją. Wszystkie słabości teraźniejszego czasu – alkohol, narkotyki, hazard, seksomania – w rzeczywistości są próbami ucieczki z niewoli grzechu w świat osobistego spełnienia i satysfakcji. Ale to nieokiełznane pragnienia wielu mężczyzn i kobiet żyjących bez Boga potwierdzają jedynie, że te egocentryczne środki osiągnięcia samozadowolenia działają na krótką metę – jak picie słonej wody. Im więcej jej pijesz, tym większe masz pragnienie, tym bardziej pragniesz je zaspokoić. Taki właśnie jest sposób szatana. Juda stwierdza: „Zachowajcie siebie samych w miłości Bożej, oczekując miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa, ku życiu wiecznemu. Dla jednych, którzy mają wątpliwości, miejcie litość, wyrywając ich z ognia, ratujcie ich; dla drugich miejcie litość połączoną z obawą, mając odrazę nawet do szaty skalanej przez ciało.
Pozdrawiam i życzę Bożego pokoju.

1J 5:18.
WIEMY, ŻE ŻADEN, TYCH, KTÓRZY SIĘ Z BOGA NARODZILI, NIE GRZESZY, ALE ŻE TEN, KTÓRY Z BOGA ZOSTAŁ ZRODZONY, STRZEŻE GO I ZŁY NIE MOŻE GO TKNĄĆ.

Chrześcijanie nie trwają w grzechu. Wiemy wystarczająco, aby nie nie dać wiary twierdzeniu, jakoby ten, kto grzeszy, nie był prawdziwie narodzony z Boga. List ten nie obiecuje nam perfekcjonizmu ani też nas do niego nie zachęca. Nie zmusza nas też, byśmy dążyli do osiągnięcia super duchowości czy też poziomu świętości dostępnego dla wybranych. Żaden chrześcijanin nie trwa w grzechu tak, jak to czynił wcześniej, zanim nawrócił się do Chrystusa. Dzieje się tak dlatego, że Ten, który z Boga został zrodzony, strzeże go. Gdyby zwycięstwo nad grzechem zależało od naszej zdolności ustrzeżenia samych siebie przed złem, niewiele mielibyśmy powodów do ufności. To Chrystus jest tym, który strzeże Boże dzieci, tak więc szatan nie może „przyczepić się do nich.” Będzie je co prawda atakował, lecz nie zdobędzie trwałego przyczółka, nie uda się mu też pochwycić ponownie chrześcijan w swe szpony. Kościół strzeżony jest przez odwiecznego Syna, któremu dana jest wszelka moc i który swymi słowami gwarantuje mu całkowite bezpieczeństwo: „I ja daję im (moim owcom) żywot wieczny, i nie giną na wieki i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mojej. Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10:28-30). Tak więc, gdy walczymy z grzechem w naszym życiu, czynimy to z ufnością, a nie z rozpaczą. Ten, który nas strzeże, jest silniejszy niż nasz wróg. Jest czujny bardziej niż my i daleko bardziej troszczy się o nas, niż my sami jesteśmy zdolni to czynić. Wiemy, że to prawda, cieszmy się tym i doświadczajmy w naszym życiu radości.
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

1J 5:17
WSZELKA NIEPRAWOŚĆ JEST GRZECHEM; LECZ NIE KAŻDY GRZECH JEST ŚMIERTELNY.

Mówiąc o grzechu śmiertelnym, Jan w 16 wersecie mówi: nie o takim mówię, żeby się modlić. Jan nie zabrania modlitwy, ale nie poleca jej jedynie czy też otwarcie do niej nie zachęca. Przyczyny wynikają z samej natury grzechu. Ma tutaj zatwardziałość serca zwróconego przeciwko Bogu, która, jak przekonał się o tym faraon (2M 10:2), staje się nieodwracalna, gdy już Bóg potwierdzi dokonany przez człowieka wybór śmierci. I znów zgadza się to ze wszystkim, co Jan już napisał o „antychrystach”, którzy wyszli spośród nas, lecz nie byli z nas. Tacy odstępcy, po zakwestionowaniu doktryny zbawienia i porzuceniu społeczności wiernych Bogu ludzi, niezależnie od tego, co kiedyś wyznawali, sami siebie umieścili poza zasięgiem modlitw Kościoła. Tacy ludzie nie mogą być prawdziwymi wierzącymi, niezależnie od tego, co sami na ten temat sądzą, gdyż istotą niewiary jest zaparcie się Chrystusa, którego chrześcijanie uznają jako swego Zbawcę i Pana. Choć dawniej mogli aktywnie angażować się w życie Kościoła, ich odstępstwo ujawnia, że nigdy tak naprawdę do niego nie należeli. Jan zgadza się z wymową Listu do Hebrajczyków 6:4-6, że „jest […] rzeczą niemożliwą, żeby tych, którzy odpadli „powtórnie odnowić i przywieść do pokuty, ponieważ oni sami ponownie krzyżują Syna Bożego i wystawiają Go na urągowisko„. Dlatego Jan nie zachęca do modlitwy o takich ludzi.
Pozdrawiam i życzę dnia pełnego Bożej miłości.